Dat het een gedoe is vind ik niet zo erg. Hopelijk jij ook niet. Het is jammer omdat het voor mijn idee in 5 minuten uitgesproken had kunnen worden. Ik begrijp ook echt wel dat ze zo geschrokken is. Heb me daar ruim vier maanden zeer zeer schuldig over gevoeld. En dat doe ik nog steeds. Ik begrijp ook echt dat ze die conclusie trok, ze kon niet anders. En dat heb ik dan ook echt aan mezelf te danken. Echter hoop ik op een kans om weer inderdaad vriendschappelijk met haar te worden. Als zij die behoefte nog heeft. Als ik haar op de hoogte kon brengen van mijn reilen en zeilen zou ze blij verrast zijn. Die behoefte heeft ze niet, of durft uit zelfbescherming daar zich niet aan te wagen. Begrijp ook dat elke ex schreeuwt het is een misverstand. maar wat als het echt zo is?


We hebben al regelmatig nog seks gehad met elkaar.. maar van de andere kant voegd hij wel zijn ex toe op Facebook babbeld hij met haaar .. AAAAAAAAAHHHH.. ik word er gek van!!!! en zeggen dat hij me met nieuwjaar nog een geschenk kocht van 900EUR.(wij zijn gewoon mensen van de midde klasse) En 2maand later voeld hij "zo gezegd" niks meer voor me.. ook vraagt hij steeds naar kleding advies bij me om dan uit te gaan of iets te gaan drinken maar dat doet me zo veel zeer vandaag heb ik gezegt dat hij het maar zelf moet uitzoeken..
Ik heb in het verleden nog wel enkele keren geleden onder een breuk, maar nu lijkt het volledig anders, alsof ik een soulmate kwijt ben. Het vervelende van de hele zaak is dat we tot nu toe zijn blijven samenwonen zodat ik haar ook nog niet de ruimte heb kunnen geven om mij te missen. Zij heeft nu wel een loopbaanonderbreking aangevraagd en is voor 2 maanden naar het buitenland voor vrijwilligerswerk (dit weekend vertrokken). Ze zegt dat ze nog erg van me houdt maar dat ze zich niet volledig voor 100% kan geven, ze twijfelt dus nog sterk en ik heb nu ook niet het gevoel dat ik haar volledig kwijt ben. Ik wil ook dat ze me enkel terugneemt als ze er voor 100% wil voor gaan zodat we terug het vertrouwen in elkaar krijgen zoals in het begin van onze relatie. We hebben al half afgesproken dat ik haar volgende maand ook ga opzoeken in het buitenland maar nu is bij mij de vraag of dit wel verstandig is, misschien moet ik haar toch de tijd en ruimte geven die ze nodig heeft? Reactie infoteur, 05-06-2012
Een man ontmoet een vrouw en ze hebben een leuke date… aan het einde van de date geeft de vrouw een aantal signalen dat ze wilt zoenen. De man snapt de signalen niet of durft niet… Het ‘raam’ van de vrouw stond dus even open maar de man deed niets. Gevolg is dat het raam iets verder dichtgaat. Als de man bij de tweede date nog niets doet, is de raam nog maar open op een kiertje… en bij de derde date is het klaar. Het raam is dan gesloten. In dit geval is de man afgewezen of komt ie in de friendzone. Om het ‘raam’ weer terug open te krijgen, zal hij meer moeite moeten doen, vaak zelfs zoveel meer moeite dat een nieuwe date regelen vaak minder tijd kost.
Mijn relatie is net anderhalve week uit. Het ergste is dat ik nog superveel van hem hou én ik woon bij hem in huis. We hebben vaker ruzie gehad en een einde gemaakt aan de relatie. Dat kwam altijd weer goed en later konden we erom lachen. Nu lijkt het echt voorbij te zijn. Hij negeert me, vlucht voor me en reageert kil op alles wat ik doe en zeg. Ik ben zo bang dat het definitief voorbij is :( Ik wil het niet. Ik weet dat ik niet makkelijk ben, maar dat is wat ons 'ons' maakte. Reactie infoteur, 12-01-2016
Dit zou bij mij een gevoel van teleurstelling of afwijzing kunnen veroorzaken, dat doet het niet. Het doet pijn. Pijn, omdat ik als ‘buitenstaander’ weet dat zij 20 jaar oorlog heeft gehad. Ze is nu uit de oorlog, nu moet de oorlog nog uit haar vandaan. Of dit gevecht tegen deze oorlog nu stopt, met een paar jaar stopt, of de rest van ons leven zal gaan duren, dat maakt me niet uit. Zij houdt van mij, ik hou van haar, ik geef om de kinderen of ze “onze” kinderen zijn.

Mijn heeft heeft het een maand geleden uitgemaakt na een ruzie, we waren (of zijn) bijna 3,5 jaar samen. We wonen 2,5 jaar samen, waarvan een half jaar in een koophuis. We slapen er allebei nog, wel in aparte kamers. Nu heeft hij een ander waar hij sterke gevoelens voor heeft, ik ben daar door zijn eigen harde stem achter gekomen. Nu ziet hij haar 1x per week en zegt (gelukkig) dat hij dan ook echt bij haar is. Heb gezegd, weet ervan dus niet liegen.

Hi Sonja, je hebt vast wel eens aan de mogelijkheid gedacht dat je ex jullie relatie enkel als probeersel beschouwde. Een experiment, waarvan de uitkomst was dat ze niet met een vrouw wil zijn. En dat jou vervolgens niet durft te zeggen. Zou dat niet kunnen? Haar gedrag is onberekenbaar en je kunt er niets mee. Wel voelt ze zich bij jou genoeg vertrouwd om ook kattig te zijn. Ze rekent erop dat je dat gewoon accepteert. Wat als je dat vanaf nu niet meer doet? Als je aangeeft dat je je zo niet laat behandelen? Er is een regel die luidt dat je mensen 'leert' hoe ze zich tegenover jou moeten opstellen. Wil je dus een andere houding van haar, dan moet je eerst zelf ander gedrag vertonen. Je hebt er nu een begin mee gemaakt, maar gaat teveel mee in haar grillen. Doe het anders. Komt ze zo dichtbij je zitten, dan stap je gewoon op of schuift opzij. Raakt ze je aan, dan zeg je 'hou daarmee op'. Enzovoorts. Maar veel beter zou zijn als je voor haar geen enkele plek vrij houdt. Groetjes, A.
Hi Aprilrain, ja ik had je al gewezen op het artikel over bindingsangst. Lees daar ook de antwoorden op reacties, want ongetwijfeld zul je er herkenning vinden. Met iemand die zo'n hechtingsstoornis heeft kun je niets beginnen, wel kun je het beschouwen als een storing in de normale ontwikkeling. Zo iemand heeft dan bijvoorbeeld nooit een relatie gehad, of alleen een lijstje met verbroken relaties. Ook zie je het bij individuen die het grootste stuk van hun leven bij hun moeder wonen en letterlijk bang zijn om met een vrouw (van buitenaf dus) enige omgang te hebben, laat staan een hele relatie met toekomstmogelijkheden! Hij wil je wel knuffelen en zoenen, maar weet verder niet wat hij ermee aan moet. Alles zal hem benauwen. In je nieuwe bericht kom je eigenlijk met nog meer bevestigingen van zijn onkunde. Zo is het natuurlijk fouter dan fout dat hij je uitnodigde voor een etentje omdat jullie zoveel maanden samen waren, maar dat jij jouw deel zelf moest betalen. Dat is toch geen kerel? ;). Je vond hem leuk omdat hij betrouwbaar was en oprecht. Maar lees je berichten nog eens terug. Zijn onbetrouwbaarheid spat er vanaf, en eerlijkheid is ver te zoeken met dat walgelijke besluit dat hij 'al veel eerder had genomen'. Alsof jouw belangen er totaal niet toe doen. Alsof je maar hebt te luisteren naar zijn grillen. Zijn moeder. Zijn angsten. Zijn getwijfel. Zijn onwil. Kap ermee en laat hem maar pruilen in zijn wiegje op de slaapkamer van zijn moeder ;). Groetjes van A.
Hi P., je bepaalt zelf hoeveel emotie en hoop je erin steekt. Zo heeft iedereen wel ergens een grens, en kennelijk is jouw ex nog niet over jouw limiet heen gegaan. Zoals het nu gaat lijkt het ook wel alsof de relatie helemaal niet uit is. Het contact is zeer frequent. Je ex vertrouwt je dingen toe, juist omdat ze daar nu behoefte aan heeft. Wie met veel verschillende problemen zit kan zich in de liefde niet goed geven, er lijkt eenvoudigweg geen plaats voor te zijn. Daarnaast is er natuurlijk de angst om straks weer teleurgesteld te worden, dus liever verschuilt ze zich achter een muur, daar waar het veel veiliger lijkt. Wil je per se dat contact handhaven dan kun je doorgaan met het verstrekken van vertrouwen. Ze moet zich bij jou dan volledig veilig voelen, en niet het idee hebben dat je eigenlijk op iets anders uit bent. De sleutel is om die steun dus niet te geven in de hoop haar terug te krijgen, maar omdat je daadwerkelijk van haar houdt en dus in haar geinteresseerd bent. Als dat oprecht is, zal ze dat vroeg of laat voelen en haar hart laten spreken. Ik zie dat nu loslaten moeilijk voor je is, dus stel dat uit en houd je even vast aan een natuurlijk verloop. Het is niet verkeerd zoals het nu is. Groetjes, A.
Ik stond op het punt om naar een feestje te gaan maar voelde me heel angstig. Dat ik alsnog een berichtje stuurde dat ik het zo graag zou willen proberen weer (had ik nooit moeten doen). Ze zei dat als ik alles op een rijtje had gezet en het aankon om als vrienden verder te gaan we elkaar vanzelf weer zagen. Daar heb ik me bij neergelegd en sindsdien is het contact over. Ik laat haar met rust en neem afstand om aan mezelf te werken en op mezelf te gaan. De plannen zijn al vergevorderd. Ik hoop dat we nog eens kunnen praten en dat we weer bij elkaar komen.

Ik ben ten einde raad! Ik heb bijna 3 jaar met mijn vriendin in een relatie gezeten. Hierin hebben wij niet heel veel problemen gehad, en zijn wij ook samen gaan wonen. Dit hebben wij altijd met plezier gedaan en wij waren ook echt gelukkig. Nu kreeg ik in december een mogelijkheid om een hogere functie te krijgen op het werk (wij waren ook collega’s) maar hiervoor moest ik ploegendiensten draaien.
Ik ben ner uit elkaar met mijn ex,nu is het net iets meer dan een week gedaan,we waren bijna 11 jaar samen en hebben 2 kindjes samen,nu had ze gezegd dat ze geen gevoelens meer heeft en dat er een sleur is gekomen in de relatie omdat we bv nier meer attent voor elkaar waren en ik haar niet behandelde zoals zij zelf wou,nu moet ik ook verhuizen dat brengt dus meer stress met zich mee omdat we nog kindjes hebben is het om geen contact te hebben moeilijk,daarmee hoop ik toch nog ze terug re krijgen,dus eens ik verhuisd ben zal ik haar proberen niet te sturen dus heb ik haar nummer veewijderd zodat ik niet in verleiding kom,is dit een goed idee haar met rust te laten ziveel mogelijk?,bv als ik de kindjes heb bij mij of zij bij haar proberen niks te sturen wat heel moeilijk is,zal ze mss na een tijd mij beginnen missen ? Want nu op de moment zegt ze dat het nooit meer gaat lukken en dat ze echt niks meer voelt,hoop dus echt dat dit terug goed kan komen door ze dus bv rust te gunnen,ze wil dus wel bv voor ons zoontje zijn veejaardag volgende maand samen naar de kermis gaan voor hem zegt ze,maar misschien is dit een goed teken dar het mss ooit goed komt ? Ik hoop het alvast want zie ze echt doodgraag
als jij het niet zelf wilt kom dan niet.Hij zei toen dat hij het ook wilde:s.Na een week wou hij me weer op msn terwijl hij daarvoor zei vrienden te willen zijn.We hadden elkaar een maand op msn.In het begin was het goed daarna werd hij boos om het feit dat ik niet zag wat mijn gedrag hem had aangedaan.Hij verwijderde mij toen van ping.3 Dagen erna begon ik te beseffen dat ik hem nooit me liefde toonde en hem altijd achter me liet aanrennen.
Plus: wijs haar op haar gedrag zonder boosheid of onvriendelijkheid. Het idee dat ze hem niet wil kwetsen, nou en? Door niet bij jou terug te keren kan ook kwetsend voor jou zijn. Dus wat ze ook kiest, ze zal iemand kwetsen. En kwetsen is geen ramp, mensen kunnen incasseren, verwerken en los laten. Ze mag eens voor haarzelf kiezen. Wat verlangt zij!
Hi Leo, pak die spullen aan en laat je van je beste kant zien. Zorg er dus voor dat je huis en je uiterlijk er fantastisch uitzien en praat met geen woord over relaties of over wat er fout ging. Komen er verwijten, laat je dan niet verleiden om er op in te gaan, maar zwijg. Je vertelt verder niet precies wat er in de relatie allemaal mis is gegaan, waardoor het moeilijk voor me is om haar gedachtegang te begrijpen. Kennelijk geeft ze wel veel om je en zo'n gevoel is niet zomaar voorbij, dat bewijzen de tranen en de innige zoenen maar al te goed: 'Lips that taste of tears they say, are the best for kissing'. Ik hoop dat ze gauw gaat beseffen wat ze heeft weggedaan. Zo niet, dan rest je niets anders dan haar straks lange tijd niet te spreken of te zien :(. Sterkte, A.
Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…
Maar goed, met mij gaat het eigenlijk verassend de goede kant op. Ok ik denk nog wel aan haar maar kan nu weer genieten van de mooie dingen. Ja soms zijn er de downmomenten, maar die zullen met de tijd wel slijten. In plaats van te blijven rouwen ben ik eens gisteren bij mezelf stil blijven staan en eens opgesomd wat nu de positieve dingen waren van dit verhaal en wat ik eigenlijk heb geleerd. En het was verbazend toch heel wat:
Ik denk soms dat een breuk soms ook aan de omstandigheden kunnen liggen. Ik heb met een jongen ongeveer een half jaar gehad. Maar dat we ver weg woonden maakte de relatie moeilijk. Destijds zat ik ook niet lekker in mijn vel en hebben dus ook veel discussies gehad (ik had al genoeg aan mezelf op dat moment). Nu een paar maanden later woon ik 20 minuten fietsen van hem vandaan (wat eerder 2,5 uur reizen was). Nog steeds wil ik hem terug.. weet ook wel dat deze instelling misschien niet goed is en zit er zelfs aan te denken om hem van facebook te verwijderen. Juist omdat het mij kwets en ik met mijn gedachte bij hem blijf hangen als ik telkens op zijn pagina blijf kijken. Het is moeilijk!

De richtlijnen uit het artikel opvolgen. Nou ja, ik laat haar in ieder geval met rust (al 4 weken dus). Maar is het niet zo dat mensen met bindingsangst op het moment dat ze beseffen dat ze je kwijtraken, juist weer terugkomen? En uiteraard zal dan (alhoewel ik er niet op moet blijven hopen) mijn eerste vraag zijn, wat er dan ineens veranderd is en waarom ik niet weer na 3 maanden zonder tekst en uitleg gedumpt zal worden…? Reactie infoteur, 04-09-2012
het klinkt allemaal zo mooi, maar mijn ex heeft in ruim drie jaar tijd drie andere relaties gehad en zegt nu stapelverliefd te zijn en dat hun liefde onvoorwaardelijk is. Heeft hij ook tegen mij gezegd en geschreven wilde me nooit meer kwijt en ga zo maar door. Wel toen hij de tweede relatie had en die na een jaar overging zocht hij me weer op en heeft twee keer Sex met me gehad. Mijn liefde voor hem is erg sterk en kan hem niet loslaten is dag en nacht in me gedachten, maar veel geprobeerd hem terug te krijgen, maar zijn liefde voor mij is over en hij zegt een nieuwe start is absoluut uitgesloten wordt nooit meer wat het geweest is. Er zijn veel vrienden van ons die het niet kunnen geloven dat het over is. Wat kan ik doen zodat hij weer bij me terug komt terwijl hij blijft volharden geen gevoelens meer voor me te hebben.
Kennelijk voelde je ex zich teveel geclaimd, maar dat ligt aan hemzelf. Wie de liefde verklaart zonder er consequenties aan te verbinden, is verkeerd bezig. Het komt er nu op aan wat jij wel en niet accepteert. Wat hij wil is een soort vrijblijvende relatie zonder enige verplichting, maar hij wekt met zijn liefdesbetuigingen een totaal andere indruk. En doet dat nog steeds. Trap er dus niet meer in, want dit blijft je achtervolgen. Bindingsangst is niet te verhelpen, ook niet als het wordt geveinsd. Een harde opstelling is het enige wat kan werken. Een beetje vent zou je dan onmiddellijk in zijn armen sluiten, om je nooit meer te verlaten. De jouwe? Hij zal niets doen… angstig als hij is dat je weer iets van hem gaat verwachten… ;D. Zet je schrap, A.
Ook niet onbelangrijk is de vraag of je goed met verandering kunt omgaan. Als je iemand bent die van duidelijkheid en regelmaat houdt, en die het niet zo heeft op onverwachte of nieuwe situaties, dan is de kans groot dat je er veel moeite mee hebt als iemand waarvan je houdt een tijdje vertrekt. Hoe meer controle je op die situatie kunt uitoefenen, hoe makkelijker het wordt. Ben je in de gelegenheid je er emotioneel op voor te bereiden dat iemand weggaat? Weet je wanneer hij of zij weer terugkomt? Kun je hem of haar bellen op het moment dat je daar behoefte aan hebt? Zo ja, dan verzacht dat het leed aanzienlijk.
Hi Krabi, 'houden van' is een begrip wat door iedereen verschillend geinterpreteerd wordt. Ongetwijfeld zag hij iets in jou, maar als er al sprake was van liefde, dan was het hoofdzakelijk eigenliefde. Hij heeft het immers niet voor jou over om zich aan jouw leven (lees: een normaal bestaan) aan te passen. Zijn verslaving is alles wat telt. Waarom hij gedumpt wil worden heb je zelf al verteld, zie in de letterlijke tekst van je ex: "Ik weet niet meer wat ik moet zeggen om je door te laten gaan met je leven." Met andere woorden: 'Ik heb het je zo gemakkelijk mogelijk gemaakt en toch dump je me niet. Word wakker en geef mij de bons. Want ikzelf kan het niet.'
Hi G., vraag nooit aan een dame waarom ze niet met je naar de bios wil! Je bracht haar in verlegenheid en bovendien is ze je geen reden verschuldigd. Natuurlijk zou het wel zo prettig zijn om te weten waarom ze dat niet wilde, maar je voelt al dat er andere zaken spelen. Zo kan het zijn dat ze een ander heeft of ook met een ander chat, het is mogelijk dat jullie relatie haar, om wat voor reden dan ook, niet beviel en bang is om weer in hetzelfde te belanden. Daarnaast wil ze misschien ruim de tijd nemen voor een eventuele verzoening omdat ze zich te jong voelt of wat dan ook. Kortom, teveel mogelijkheden waardoor ze de rem erop gezet heeft. Waar jullie over chatten weet alleen jij. En jij bent ook degene die weet hoe ze tegen relaties aankijkt, of ze in de tussentijd andere mannen heeft gehad en/of hoe haar relatieverleden was voordat jij in beeld kwam. Ik kan je dus niet goed helpen, maar vrouwen zijn babbelaars. En met een goeie chat op zijn tijd is niks mis ;). Groetjes, A.
(2) Als u financiële hulp nodig hebt, wordt u rijk binnen 3 dagen 2Herbal-zorg (3) Ziekte, Virus en Ziekte (4) Bindendheid en andere aan u grenzende kwesties met betrekking tot uw leven Neem vandaag u kan ook contact opnemen met Dr. Isikolo via zijn mobiele telefoon of hem toevoegen op whatsapp +2348133261196 hij is getest en vertrouwd, ik zal Dr. Isikolo voor altijd dankbaar zijn.
Op welk punt het mis ging, kun jij zelf het beste beoordelen. Zoals je schreef vond ze dat je te weinig moeite voor haar deed, maar zo'n opmerking is weinig concreet als een relatie eenmaal vaste grond heeft. Laatst op de bank vond ze kennelijk dat je wel weer moeite had gedaan, namelijk pogingen om haar terug te krijgen, wat ze 'beloonde' door te zoenen. Het is goed dat je wederom een pauze hebt ingelast maar deze hoeft in dit geval niet zeer lang te duren. Vraag na een aantal weken eens hoe ze zich voelt en je hebt alleen al met die zin veel gewonnen. Vrouwen zijn er gek op om over gevoelens te praten, ook al begin jij misschien al te geeuwen bij dat onderwerp ;). Het gaat erom dat ze straks als jullie praten haar ei kwijt kan, zodat er niets meer tussen jullie in staat dat later weer in negatieve zin opborrelt. Met een schone lei en 'zand erover' is er nog heel veel mogelijk. Hopelijk kan ze die volwassenheid opbrengen en blijft ze niet steken in het herhaaldelijk afdwingen van een breuk omdat mevrouw geen aandacht krijgt… ;D. Succes, A.
Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.

Ik kom net uit een relatie van bijna 2,5 jaar met een hele lieve jongen. Ik was 22 toen ik hem ontmoette en hij 25 en hij was mijn eerste echte liefde/relatie. Hij was echt mijn prins op het witte paard en ik wilde echt oud worden met deze jongen. Wij zijn na 9 maanden samen gaan wonen in een nieuw huur huis en hebben van daaruit alles samen opgebouwd; mooi huisje, relatie, familie, mooie spulletjes, reizen etc. Wij hadden echt een heel goed leven samen en daar genoten wij dan ook zeker van. Hij is erg ambitieus en hij is goed op weg om een mooie carrière te maken. Ik had daarentegen al een tijdje een baan waar ik niet gelukkig van werd. Weggaan was moeilijk omdat ik ook niet precies weet wat ik nou wil. Ik heb veel gesolliciteerd, maar er kwam nooit wat uit.
Veel mensen gaan zich na een verbroken relatie op zichzelf richten, maar dat betekent niet dat er geen hoop meer is. Zelfs als je ex dag en nacht aan je blijft denken is de kans groot dat ze dat niet laten zien of je ooit de waarheid vertellen. Heb je gemeenschappelijke vrienden, dan kun je bij deze nagaan of je ex nog aan jou denkt. Heeft je ex bijvoorbeeld recentelijk over je gepraat, of gevraagd hoe het met je gaat? Zelfs als ze nog zo hun best doen om een nieuw leven zonder jou te beginnen, dan moeten ze wel bovenmenselijk zijn om niet iets over jou los te laten in een gesprek.
Na iets meer dan een jaar samen gingen wij onze droomreis plannen: 3,5 week rondreizen door de westkust van Amerika. Dit was van ons allebei al heel lang een droom en die wilde wij graag samen beleven. We hebben deze reis in juli 2014 geboekt en moesten toen tot mei 2015 wachten. Het ging in die tijd ook niet bepaald goed met mijn ouders en alles bij elkaar, ouders, werk en nog meer privé dingen leverde mij erg stress op en ik zat vaak in een dip. Ik was een beetje te afhankelijk van mijn vriend. Ik wilde altijd bij hem zijn en ik deed steeds minder met mijn vriendinnen. Ik zie nu ook in dat ik ook gewoon mijn eigen leven moet houden en hem niet teveel moet bedrukken. Ik heb dat dus wel gedaan. Ik maakte niet altijd mijn eigen beslissingen en vroeg hem veel om advies. Dit heeft ons allemaal bij elkaar kapot gemaakt. Iets voor onze reis naar Amerika kregen wij al vaak heftige discussies/ruzies. Toen de reis naar Amerika eenmaal was aangebroken, was dat helemaal fantastisch en we hebben zoveel van elkaar genoten. We waren ook nog eens constant 24/7 bij elkaar. Dit ging goed, op een paar chagrijnige buien na. Na de vakantie viel ik gelijk in een dip. Ik had hier zo op verheugd en nu kwamen we weer terug in de realiteit en al mijn problemen kwamen weer boven water. Dit heeft ons niet echt goed gedaan, want we kregen alleen maar vaker discussies/ruzies.
Na een maand of iets werd de situatie ivm de scheiding moeilijker (toestanden als ex wilde niet tekenen e.d.) Bovendien werd hij 'down' door dit gedoe, wat zijn uitwerking op ons had. Uiteraard ben ik achter hem blijven staan en steunen, wat mij logisch leek. Hij was veel moe door al het gepieker van haar, en had daardoor minder zin leuke dingen met mij te gaan doen. Daar kon ik ook nog in komen. Ik heb hem de ruimte geboden en voor mijn gevoel toen geen dingen opgelegd of gedwongen. Terugkerend punt van discussie (zonder woorden of ruzie want die hebben we nu nog steeds niet gehad!) was het feit dat hij niet aan zijn ouders/ vrienden en de hele reutemeteut wilde vertellen mij te hebben ontmoet. In het begin had ik daar geen problemen mee echter is het zelfs mijn idee geweest het even stil te houden omdat zijn ex anders nog moeilijker zou kunnen doen met tekenen als ze lucht kreeg van een nieuwe liefde. Wij zagen elkaar dus ook alleen bij mij thuis en in mijn omgeving. Hij woont een half uur bij mij vandaan, ik weet ook waar maar ik 'kan' daar dus niet komen (zoals we hadden afgesproken; nee hij heeft geen ander nog;)) Dat hij mij niet zo snel aan zijn kind wilde voorstellen kon ik overigens helemaal in komen (en nog).
Waarom ze steeds zo belangstellend is naar mijn prive blijf ik gewoon raadselachtig vinden. Dat ik het vraag ok, ik ben gewoon nieuwsgierig wat ze doet en met wie, puur omdat ik haar terug wil etc. Maar vanuit haar snap ik het niet. Mijn vrienden vragen nooit wat ik in mijn prive doe en visa versa. Alleen in tijd van nood houden we elkaar in de gaten.
Daarnaast mis je iemand die afwezig is ook emotioneel. Dat heeft er vooral mee te maken dat je bepaalde ervaringen niet meer kunt delen. Na een lange werkdag wil je je verhaal kwijt, maar dan is er niemand om naar je te luisteren. Of met kerst blijft één stoel aan tafel leeg, omdat je zoon in het buitenland studeert. Je kunt iemand trouwens ook in paktische zin missen. Als je partner veel voor zijn werk op reis is bijvoorbeeld, en jij in je eentje de zorg draagt voor het huishouden en de kinderen. Het gevaar van zo’n situatie is dat je iemand niet alleen mist, maar je ook in de steek gelaten voelt.
Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Ik kende een meisje al een hele tijd. Een jaar of 5 en dat heeft altijd goed geklikt als vrienden. Begin deze zomer namen we terug met elkaar contact op. We zijn een paar keer gaan eten, naar de film geweest, kermis geweest samen enzo. Hier thuis gezellig films zitten zien. Zelfs genoten van twilight films. Alle 4 en geloof mij, als man wil dat al veel zeggen! Je geniet in feite wel van de film, simpelweg doordat je ziet dat zij van de film geniet. We begonnen zo een beetje korter naar elkaar toe te gaan. Eens handje vasthouden. Steeds waker samen weg, maar zonder dat er iets gebeurde. Ze vertelde me haar verleden, van hoe haar ex haar behandelde enzo en ik snapte wel dat ze tijd nodig had. Ik ook trouwens. Doordat het zo een slechte zomer was en steeds regende, grapte we wel eens over op reis gaan en ineens was het van dat we gaan op reis naar Turkije. Mooi hotel, mooi weer. Kortom alles was perfect. Op een nacht hadden we een glaasje teveel uit in het hotel. We sliepen al een paar dagen naast elkaar. Of tegen elkaar maar dat was het dan ook. Tot je, die bewuste nacht. De rest van de vakantie was prachtig. Nog op cruise geweest enzo, perfect gewoon. Er groeide echt iets tussen ons. Voor het eerst in vele jaren zag ik haar gelukkig, en was ik terug gelukkig. Ken je dat? Bob Marley op een bootje, blauw water, kortom, alles was perfect. We komen thuis van de reis samen als koppel. Zij blijft hier slapen in de weekends, en samen met mijn dochtertje hadden we een zeer leuke tijd. Perfect toch? Niet? Twee weken geleden, begon het. Ik moest in de week steeds naar haar toe gaan, en ondanks dat ik alleen woon kwam ze niet meer langs. Ze was te moe. Ik ging nog wel eens langs bij haar thuis, en idd, die viel op mijn schoot tegen me aan in slaap. er was sprake over gaan samenwonen enzo. want het ging echt wel goed tussen ons. Verleden week donderdag ergens, had ik haar gezegd dat ik langs ging gaan. En ben niet geweest. Nogal dom van me, was nog eens aan het gamen, de tijd uit het oog verloren en ze was al slapen. Vrijdags was ze alleen thuis (want ze woont nog bij haar ouders) en er was afgesproken om langs te gaan. Ik sms ze, of ze al wakker was. geen antwoord. Ik wil haar verassen, en rij naar daar. Deur blijft dicht. Ineens een smsje. Ik denk dat we beter uit elkaar gaan, want uw vrienden gaan steeds voor op mij. Ik was idd wel één keer die week bij mijn vrienden geweest. Het zijn tenslotte die mensen die mij door de vorige breuk geloodst hebben, en er steeds voor mij waren. En die mensen laat je niet vallen, dat zijn vrienden zoals je er niet veel hebt. Vandaag kwam ik teweten van haar ma en pa, dat er nog iets anders was. In Turkije hadden wij een jong koppel leren kennen, ze maakte daar niks anders als ruzie. Die gast was een fantast, liegen over alles. Hij zou die reis betaald hebben enzo. en daar was niks van waar, maar blijkbaar had die zen lief daar gevoelens gekregen voor mij en na de vakantie bleef ze maar smsen en mailen om langs te komen. Steeds heb ik gezegd dat ik daar geen behoefte aan had. Tuurlijk was die gast dat te weten gekomen en die is dan een hoop flagrante leugens gaan vertellen. Ze praatte al niet meer, maar ik volgde de richtlijnen van deze site. Ik viel ze niet lastig of niks. Vandaag komt dat dus uit dat die gast serieus aan het liegen geweest is, en aan het stoken uit jaloezie. Vandaag na 2 weken had ik zo iets van kom, ik zal eens proberen te praten. Haar ouders verwelkomen me met open armen, want die zagen ook dat het wel goed ging, en snapte totaal niet wat er aan de hand was dat het zo ineens uit was. We zijn wat aan het praten, en zwart op wit zien ze wat ik juist tegen die je jongen had gezegd over jill. En daar stond niks, maar dan ook niks slecht in en heb dat ook laten lezen en toch. Ik had ze een lief beertje gekocht, met een kaartje bij en een mooie tekst in. Voor ze naar huis komt, zeggen haar ouders nog van ja, als da zo in elkaar zit. men ex leest dat allemaal. en ben een beetje met haar papa aan het chatten, we zijn alle 2 vissers dus ja, wij komen wel goed overeen. Haar mama zegt nog van kris, wacht ff af, dat komt wel goed maar geef dat tijd. Ineens zegt de papa op fb kris, ik denk niet dat het nog goed komt, ze zegt dat ze dat hoofdstuk afgesloten heeft, en dat ze niks meer voor u voelt. Wat ik al raar zou vinden. ik weet dat ze geweldig koppig is en het zou idd kunnen dat er geen gevoelens meer zijn bij haar. Voor het zelfde geld moet alles nog wat bezinken. Mss is het het beste dat ik haar gewoon wat gerust laat tot ze me mss mist ofzo. ik weet het niet.
Door op deze manier samen met je ex jullie relatie nieuw leven in te blazen toon je haar dat jij beschikt over rustig assertief leiderschap. En er is niets waar vrouwen zich meer tot aangetrokken voelen dan dat. Vrouwen zijn in een relatie instinctief namelijk vooral op zoek naar een gevoel van veiligheid een bescherming. Een gevoel dat je in een vrouw met name opwerkt door naar haar te luisteren, haar reacties te observeren en haar rustig en geduldig te leiden in de richting die jullie samen op willen.
Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.
Wat zij anders kan doen is dat ze iets minder betweterig moet doen, maar dat zijn dingen die je van elkaar kunt accepteren want een relatie waar alles perfect is is geen leuke relatie. Ook zou ik graag vaker intiem met haar zijn (doordeweeks), maar als ik laat thuis ben of klaar ben de ict of beunklusjes dan ligt zij al op bed (vroege slaper). Dan zegt ze wel: Ik had best nog wel wat willen doen, maar je was zo laat dat ik maar ben gaan slapen… mijn fout dus! En dat doet mij ongelooflijk veel pijn. Het komt neer op meer rekening houden met haar en haar leren te waarderen voor de dingen die ze voor me doet. Ze zei ook wel eens: Als er dingen zijn waar je mee zit of waar je je ergert aan mij, geef dat aub aan…

Vorige week maandag had ik die door haar brievenbus gedaan, want ze woont een paar huizen verderop. Vrijwel een uur later reageerde ze hier op. Ze zei dat ze het lief vond van me dat ik de situatie begreep (wat dus niet duidelijk overkwam waarschijnlijk, want dan had ze wel geweten dat met goede communicatie het verholpen kon worden), maar ik moest haar loslaten en verder gaan met mijn leven en de dingen doen die ik wil. Daarbij ook nog dat ze ons al had afgesloten. Beetje raar dat dat zo snel kan naar mijn mening, aangezien ze het twee maanden geleden nog over kinderen had etc. Verder niet op terug gereageerd en heb haar 5 dagen later nog een mail gestuurd om mijn woorden te bekrachtigen. Heb hierin ook gezet dat ik `waardig` afscheid had gewild in plaats van ruzie…

Dit is zo vanaf juli dit jaar. Ik ging ook al tijden met tegenzin naar mijn nieuwe baan die ik vanaf januari had. En ik kon het niet meer aan en heb in augustus ontslag genomen. Dus nu zaten we samen thuis. Want ik woonde inmiddels ook bij haar. Ging goed, op een paar keer na. De opbrander was wel lastig voor ons twee. Maar over het algemeen was het gezellig. Ze zij regelmatig dat we samen oud gingen worden, hadden het over kinderen enzovoorts. Toch is gister opeens de bom gebarsten na een meningsverschil en ligt het weer volledig aan mij.


Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.

Echter gister hoorde ik via via dat ex bezig is met een cadeautje voor die meid en toch naar haar verjaardag gaat (vandaag dus). Ik geloofde m'n oren niet. Dit kan toch niet waar zijn? Ik heb hem gesmst of hij nou ook niet vindt dat hij enorm stom bezig is. Ik kreeg als reactie dat hij echt niet snapt waar ik het over heb. Ik: dat weet je dondersgoed. En daarbij heb ik het gelaten.


Ik voel me weer zo gezegend in mijn huwelijk nadat Dr. Isikolo mijn man heeft meegenomen die voor een goed jaar van me gescheiden was. Ik ben Juliana Bryan bij naam. Zelfs als ik mijn hele lichaam in de mond heb, zal het niet genoeg zijn om RICO OSULA te bedanken voor zijn hulp in mijn leven. Mijn man heeft een jaar van me gescheiden en heeft zonder hem pijn en pijn gehad. Dus ik zocht overal hulp, maar niets werkte totdat ik door een vriend naar RICO OSULA werd verwezen. Ik legde mijn situatie uit en hij beloofde me dat mijn man binnen 48 uur antwoordt terwijl mijn hart nog steeds voor hem klopt. Ik geloofde in hem en hij maakte een spreuk voor mij en mijn man belde me precies toen hij zei dat hij zou bellen. Hij smeekte me en vertelde me dat hij me terug nodig had en nu leven we gelukkig weer gedurende de laatste 9 maanden. Iedereen die mijn artikel leest dat hulp nodig heeft, moet contact met hem opnemen .
Heb je je wel eens afgevraagd waarom casanova's en Don Juan's zo succesvol zijn in de liefde? Ze overladen een vrouw met waardering. Veel mannen denken dat een vriendin of vrouw hebben betekent dat ze levenslang aan relatie-onderhoud moeten doen omdat vrouwen voortdurend om aandacht lijken te zeuren. Maar eigenlijk gaat het niet om aandacht, maar om waardering. Ze houden ervan gewaardeerd te worden en om complimenten te krijgen. Vrouwen willen in geen geval als vanzelfsprekend worden gezien. Ben je dus als man je vrouw of vriendin kwijt en wil je haar terug, bedenk dan eerst of je haar wel hebt gewaardeerd om wat ze voor je deed, of je het wel hebt gezien als ze een nieuw kapsel had of een nieuwe jurk. Hoewel mannen er vaak bekend om staan naar vrouwen te kijken, hebben verrassend veel mannen geen idee hoe hun eigen vrouw of vriendin haar best heeft gedaan. En een leugentje om bestwil is altijd nog veel beter dan niets.
Heb je je wel eens afgevraagd waarom casanova's en Don Juan's zo succesvol zijn in de liefde? Ze overladen een vrouw met waardering. Veel mannen denken dat een vriendin of vrouw hebben betekent dat ze levenslang aan relatie-onderhoud moeten doen omdat vrouwen voortdurend om aandacht lijken te zeuren. Maar eigenlijk gaat het niet om aandacht, maar om waardering. Ze houden ervan gewaardeerd te worden en om complimenten te krijgen. Vrouwen willen in geen geval als vanzelfsprekend worden gezien. Ben je dus als man je vrouw of vriendin kwijt en wil je haar terug, bedenk dan eerst of je haar wel hebt gewaardeerd om wat ze voor je deed, of je het wel hebt gezien als ze een nieuw kapsel had of een nieuwe jurk. Hoewel mannen er vaak bekend om staan naar vrouwen te kijken, hebben verrassend veel mannen geen idee hoe hun eigen vrouw of vriendin haar best heeft gedaan. En een leugentje om bestwil is altijd nog veel beter dan niets.

Hij was heel eerlijk in dit telefoongesprek, ik ken hem natuurlijk erg goed, en weet dat hij dit keer geen leugens vertelde. Hij zei dat ie vooralsnog geen spijt heeft van zijn beslissing om weg te gaan bij mij. Ik vroeg hem toen waarom hij dan niet gewoon zegt dat het voorgoed over is tussen ons, want als hij er nu al geen spijt van heeft dan komt dat toch niet. Hij beweerde stellig dat hij het meent dat de spijt nog wel kan komen. Hij mist onze ruzies uiteraard niet, maar bepaalde eigenschappen van mij mist hij wel. Ik ben heel duidelijk geweest dat ik niet op hem ga zitten wachten, en dat wil hij zelf ook niet.


Iemand jou laten missen is een wens van vele mensen. Deze wens komt veelvuldig voor in relaties waar men elkaar een tijdje niet ziet en/of spreekt, of in liefdesrelaties die inmiddels verleden tijd zijn. Echter is het vaak erg moeilijk om deze wens werkelijkheid te laten worden. De volgende tips kunnen je helpen om jouw wens in vervulling te laten gaan, en iemand jou te laten missen.
Mannen zijn stoer als het komt op het doodmaken van insecten, maar ze zijn eitjes als het komt op intimiteit en een serieuze relatie. Als hij niet klaar is om zich te binden zal hij zich op een rare manier gedragen, een manier waarop je je afvraagt wat er toch mis is met mannen. Sommige mannen stappen in en uit een relatie alsof ze door een draaideur gaan, omdat ze het gejaag en het gevoel van eigenwaarde niet willen verliezen als ze in contact komen met een nieuwe vrouw.

Ik ben 14 dagen geleden mijn vriendin kwijtgeraakt. Ik voelde de spanningen wel en de problemen, maar ze heeft het nooit duidelijk gezegd.. Tot op een dag ging ze bij de grootouders slapen. Alles nog in orde, op de stress na. Tot de volgende morgen wanneer ze zou terugkomen, krijg ik sms” we moeten praten ik kom mijn grief halen. Ze zei dat ze tijd wou maar antwoorde telkens als ik stuurde. Ik had heel veel vragen, ik wou duidelijkheid… Ze antwoorde wel mor vrij droog.
ik heb een relatie van 16 maanden achter de rug en het is nu al 2 maanden uit. Zij heeft het uitgemaakt en ik wil haar echt waar doodgraag terug. Ze heeft het uitgemaakt omdat we te veel ruzie maakten over sommige dingen, maar ik heb ingezien dat ik verkeerd was en dat ik haar echt niet kwijt wil. De meeste mensen stelden mij voor om haar voor een langere periode met rust te laten, maar wij zitten namelijk samen op kot en ik zie haar elke dag. Het is dus onmogelijk om haar voor een langere periode met rust te laten. Zij wil graag vrienden blijven, maar ondanks al mijn inspanningen wil ze gewoon geen relatie meer met ik. Ik ben echt ten einde raad en ik hoop dat u mij enkele tips kan geven of mij kan vertellen wat ik best kan doen.
Ik ben 2 jaar meer dan vrienden geweest met iemand en eergisteren heeft ze besloten om mij alleen te laten. We hebben een moeilijke tijd achter de rug. Ik ben er kapot van dat ze niks meer van me wil. Ze geeft aan dat ik haar niet met respect behandel. Ik vergeet de helft van de tijd de dingen die ze me heeft verteld, en ik ben mijn beloftes naar haar niet nagekomen. Altijd als we praten omdat er iets is, dan zeg ik dingen op de totaal verkeerde manier, niet eens zoals ik ze bedoel en eigenlijk verknal ik alles. Op dit moment mailen we nog. Ze zegt nu dit: Het enige wat je eigenlijk continue doet is zeggen tegen mij dat jij mij de kans gaat geven om jou te leren kennen. Terwijl ik dondersgoed weet wie jij bent. Ik heb 2 jaar lang WEL opgelet en geluisterd. Denk je niet dat het andersom moet?
Ik hou zoveel van mijn man dat we blij waren met twee kinderen, een jongen en een meisje. 3 maanden geleden begon ik een aantal vreemde veranderingen van hem op te merken. een paar weken later kwam ik erachter dat mijn man iemand anders ziet. Hij kwam laat thuis van zijn werk, hij geeft nauwelijks meer om mij of de kinderen, soms gaat mijn man weg en komt zelfs een paar dagen niet thuis. Ik heb er alles aan gedaan om dit probleem op te lossen, maar niets werkte. Ik werd erg ongerust en had hulp nodig. Ik las over Dr Goko-verhalen op een website die suggereerde dat dr. Goko kan helpen bij het oplossen van huwelijksproblemen, het herstellen van verbroken relaties, enzovoort. Dus ik nam contact met hem op en ik vertelde hem mijn problemen. Hij heeft mijn huwelijk opgelost en hij biedt een oplossing voor mijn probleem, nu zijn mijn man en ik weer bij elkaar. alles werkt goed in mijn huwelijk en ik ben zo blij dat Dr. Goko mijn man succesvol naar mij terugbrengt. als er een probleem is in uw huis, gezondheid, huwelijk / relatie en meer stuur een dan kunt u hem een whatsapp-chat geven op +2348056398964
Wat ik hierboven al schreef…alles verliep goed als we BIJ ELKAAR waren, het ging echter mis als we NIET bij elkaar waren. Een voorbeeld….als er een verjaardag of een feestje was (waar zij niet bij kon zijn), dan merkte ik dat ze dit eigenlijk niet prettig vond dat ik daar dan in mijn ‘eentje’ naartoe ging. Ze had dan geen controle meer over mij en ze was dan (klaarblijkelijk) bang dat ik dan met andere vrouwen zou gaan kletsen en er met een van hen vandoor zou gaan. Mijn ex was dus heel wantrouwig. Daarnaast had mijn ex vriendin last van (ziekelijke) jaloezie. Ze was constant bang dat ik wellicht iets met een andere vrouw zou doen, achter haar rug om. Ook zag zij iedere vrouw (die er een beetje leuk uitzag) als gevaar. Een zeer ongezonde en onhoudbare situatie natuurlijk.
Je hebt het misschien vaker gehoord en je denkt dat je niet plakkerig bent, maar geloof me: dat ben je al snel. Het is de allerbelangrijkste regel van het daten, de gouden regel: wees niet te plakkerig. Daarmee bedoel ik: laat hem maar komen. Vanuit de evolutie zijn mannen jagers en dat zijn ze nog steeds. Dat wil zeggen dat je een man de ruimte moet geven om zijn biologische roeping te volgen.
Dat is nu week geleden. Sinds korte tijd ‘liket’ ze ook weer dingen op fb van mij (na 4 maanden niks van elkaar geliket te hebben). Terwijl ik haar geeneens meer volg (je kan uitzetten dat je van iemand niks voorbij ziet komen). Toen ze me aansprak op de club gaf ze nog een hint dat ik niks likete op haar fb door te zeggen ja je broertje liket nog wel alles van mij op fb.

De richtlijnen uit het artikel opvolgen. Nou ja, ik laat haar in ieder geval met rust (al 4 weken dus). Maar is het niet zo dat mensen met bindingsangst op het moment dat ze beseffen dat ze je kwijtraken, juist weer terugkomen? En uiteraard zal dan (alhoewel ik er niet op moet blijven hopen) mijn eerste vraag zijn, wat er dan ineens veranderd is en waarom ik niet weer na 3 maanden zonder tekst en uitleg gedumpt zal worden…? Reactie infoteur, 04-09-2012

Het was erg gezellig, hij haalde oude herinneringen op en we hebben er veel om moeten lachen. En weer zag ik hem zo nu en dan kijken als hij dacht dat ik niet keek. Daarna naar de auto gegaan en teruggereden (inmiddels uren verder!), hij vroeg mij wat ik zou gaan doen of ik naar huis zou gaan, ik reageerde daar een beetje vaag op . Hij wilde de volgende dag weer afspreken, voor ik het wist zei ik JA is goed.

Hy was altijd zo rustig en herkende hem niet terug vaak zei die ik ben niet goed voor jou , of je verdient beter , of maakte hij het uit met me. Hy heeft mij zelfs zwanger gemaakt wat zijn bedoeling was en later toen t was gebeurd wou die het kind niet Meer , door de stres hb uiteindelijk een miskraam gehad , vaak denkt die ook diep na over alles wat zo ik niet weten hy wou er ook nooit over praten en beet constant nagels.

laatst heeft me ex vriendje het uitgemaakt via whatsapp en ik was daar heel verdrietig over en voelde me heel kut en dat voel ik me nog steeds...maar de rede dat hij het deed (denk ik want hij heeft het niet duidelijk gezegd) was dat hij zich wel eens bedreigd voelde door me vriendinnen ofzo want hij negeerde me best vaak en dat was niet echt leuk maar het enige wat me vriendinnen deden was voor me opkomen...maar ik geef wel eerlijk toe dat ik ook soms niet geduldig was totdat hij reageerde en daar heb ik echt heel veel spijt van en ik besef dat ik ook had moeten wachten en niet gelijk als een spast moest gaan spammen en ik heb ook gezegd dat het me speet en of hij me nog een tweede kans zou willen geven...maar hij vond ook dat hij dan weer dan alles fout zou doen terwijl dat helemaal niet zo is...ik heb nog gevraagd of hij kon afspreken om het uit te praten maar hij heeft me genegeerd dus wat moet ik doen? hem weer appe en vragen of hij alsnog kan afspreken om erover te praten of het laten rusten maar dan voel ik me er nog steeds best kut over als hij dat niet wilt want ik weet nog niet de duidelijke reden waarom hij het nou precies deed want ik weet niet of hij me nog leuk vind of deed hij het om een hele andere reden? dus zou ik hem weer appe om te vragen of hij nog met me wilt afspreken of moet ik het voor een tijdje zo laten en dan weer vragen?
Hi M., op de sms'jes hoef je niet te reageren, maar doe je het wel, schrijf dan dat het uitstekend gaat. Houd al je teksten kort! Laat je dus niet verleiden tot het schrijven van een lange emotionele mail of een telefoongesprek waarbij tranen zullen rollen. Zo'n man als hij verdient dat niet, en hij weet ook niet wat hij ermee aan moet. Kortom, schrijf gerust een kille mededeling terug en laat hem verder met rust. Is hij een kerel die van je houdt, dan zal hij vroeg of laat terugkeren. Om je eindelijk ECHT op handen te dragen. Doet hij helemaal niets meer, dan krijg je helaas bevestigd wat je al wist. Fantasie en realiteit zijn moeilijk met elkaar te verbinden, en je ex is daar achtergekomen! Grt, A.
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
We zijn elkaar terug tegengekomen, we kenden elkaar van school, en het ging goed. Voor mij is ze de vrouw van mijn leven, ken ze al 10 jaar en ben haar nooit echt vergeten. Achteraf ben ik bij haar gaan wonen. Ik heb voor haar gezorgd en voor haar kind zoals de mijne (ik beschouw hem nog steeds als de mijne). Het kind wordt in februari 7 jaar. Het ging allemaal goed. Ik had met haar en het kind een goede band. Met haar ouders soms goed, soms minder goed. Met haar moeder ging het wel goed maar met de vader (oude militair ter info) wat minder. Nu moet ik zeggen dat ik in 31 jaar tijd mijn eigen vader maar 3 keer heb gezien en misschien is het daardoor dat die band wat minder is. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik voor hem niets goed kon doen en heb het gevoel dat hij mij nooit aanvaard heeft. In begin heeft hij dat zeker niet gedaan, dat heeft ze mij ook gezegd en ze was blij dat ik dat allemaal heb kunnen doorstaan.
Nog even dit, mocht u dit misschien toch nog lezen. Ik weet nu even niet wat te doen met mijn ex. Het voelt nu als een soort van kat en muisspel. Mijn ex heeft mij bv de afgelopen 3-4 weken vaak vreemde hints (op haar manier van grappig zijn) gegeven. Van Son zullen we naar 'een vrouwenmiddag' gaan? En meer gerelateerde aanwijzingen. Hebben we samen dienst of ben ik bijna vrij, wil zij eten laten bezorgen met de vraag of ik ook wil… Ik hap vaak niet toe, maar nu ben ik bang dat ze interesse (wat dat dan ook is bij haar) verliest.
wij zijn toen uit elkaar gegaan omdat hij zei geen gevoel meer te hebben voor me we hebben samen 2 kinderen. ik en de kids zijn weggegaan en 3 dagen later woonde hij samen met dat meisje en haar 3 kinderen zei kwam uit een huwelijk beide zijn ze van ene in Andere relatie gestapt en gelijk gaan samen wonen in 3 dagen tijd. nu kan meneer ineens alles doen we zijn nun14 weken uit elkaar . hij heeft ons andre halve week genegeerd en nu belt hij weer ons op maar nu negeer ik hem even. Hij ’s veel afgevallen na onze breuk en ziet er slecht uit. hij beweert gelukkig tenzijn in het begin elkendag op fb hoe gelukkig die met haar is dat word heel erg minder nu. een vriendin van mij vroeg hem of we uit elkaar waren om hem te testen hij zei alleen ja klopt soms werken dingen niet. Zei heeft ook nog heel veel contact met haar ex man. zitten hun beide in een rebound relatie door van ene in Andere relatie te stappen en gelijk samen gaan wonen in 3 dagen na de breuk van beide relatie’s? en zal hij ons missen omdat hij nu weer belt en heel koel reageerd op die vriendin? ik wil hem zo graag terug mis hem nog elke dag. ze nieuwe vriendin controleerd hen ook op alles daar het hij een hekel aan normaal overal waar hij een hekel aan had wat die altijd zei vind hij nu ineens niet erg. heb ik kans
Eigenlijk was ik daarmee wel uitgepraat, want ik leek niet echt tot hem door te dringen, dus ik heb het erbij gelaten. Een week later kreeg ik weer een mail van hem en dit keer met de vraag om af te spreken om bij te kletsen samen. Sjonge, in die 2 jaar is dit de eerste keer dat dat initiatief komt, al die tijd was ik degene die wilde praten… Oke, we zijn weer heen en weer gaan mailen en het werd zelfs weer gezellig. Hij ging zelfs nog zijn best doen om de filmpjes boven tafel te krijgen van die reis, want die had ik nog altijd tegoed en hij vroeg of hij met een fles wijn naar mijn huis zou komen. Dat heb ik niet gedaan… borrel in een cafe leek mij beter ;-)
In de mail gaf ze aan dat ze het een erg mooie en eerlijke brief vond. Ze kan me alleen geen kans meer geven omdat ze me dan aan het lijntje zou houden en we daar beide ongelukkig van zouden worden. Ze heeft altijd van me gehouden en zal me ontzetten missen zei ze maar ze kon niet verder met me. In paniek heb ik haar opgebeld en hebben we een uur gepraat over van alles en nog wat. Ze gaf aan dat ze in maart langzaamaan afstand van me is gaan nemen en zich emotioneel van me heeft afgesloten. Ik heb echt niks aan haar gemerkt. Wel dat ze vaker last had van hoofdpijn enzo, maar of dat er mee te maken had?
volgende week starten we de echtscheiding via bemiddeling (iets waarvan ik denk dat als ik het overleef, de properste oplossing zal zijn). het uitspreken doet nog altijd iets kraken bij me. ik heb veel over me geleerd en ik besef dat ik tijdens de relatie een tekort aan verbinding gevoeld heb van haar kant en dat veel van mijn frustratie en ergernis daarvan kwamen. ik ben er ook van overtuigd dat mijn ex misschien heel hard gewild en geprobeerd heeft, maar het gewoon niet kan door iets uit haar verleden dat ze ooit zal moeten oplossen. verder probeer ik dat gerust te laten, omdat ik weet dat er daar enkel pijn en onbegrip wacht. als de therapeute er niet door raakte dan ik zeker ook niet. dus helaas ik ben ze kwijt…
Hi Jannes, een relatie op te jonge leeftijd houdt altijd wel dit risico in. Want op een bepaald punt sta je voor toekomstplannen, die bij een gezonde relatie ook automatisch worden gemaakt. Bij jullie was er juist het omgekeerde, ze holde weg voor vastigheid, zekerheid en veiligheid. Om weer de spanning van verliefdheid te kunnen voelen. Niet alleen zij is kwetsend bezig geweest, ook haar vriend is geen zuivere koffie als hij van jouw bestaan afwist. Het is verleidelijk voor je om er bovenop te blijven zitten, maar het zal niets opleveren. In deze omstandigheid is er voor haar geen mogelijkheid om jou te missen. Haar mand is al vol! Daarom zul je minstens enkele maanden in acht moeten nemen en er in de tussentijd hard over moeten denken of je haar eigenlijk wel terug wilt. Groetjes, A.
Vorig jaar heb ik een paar maanden iets gehad met een man die ik al wat langer kende. Hij was toen net een half jaar gescheiden en daardoor is het uiteindelijk tussen ons ook over gegaan. Hij had nog geen bevredigende omgangsregeling met de kids, mocht ze zelfs uiteindelijk een tijdje helemaal niet zien en was hij ook met een nieuwe baan begonnen, dus veel energie nodig voor andere dingen. Ik vond het heel jammer, want we kennen elkaar al een tijdje en toen we gingen daten nam hij alle initiatief. Het voelde heel goed, maar toen ik enthousiaster begon te worden en hem meer ging smsen en dergelijke werd het minder. Hij zei toen ook dat hij bij mij te veel druk voelde omdat ik er klaar voor ben en zo enthousiast was. Hij wilde mij wel blijven zien, maar niet toe aan relatie (pff story of my life geloof ik…).

Het is een meisje dat heel vrijgevochten is en zelf wil bepalen wat ze kan en doet! dit bewonderde ik altijd in haar. Echter voor mij was dit mijn eerste vriendin. Ze had zelf een aantal relaties ervoor gehad met een paar verkeerde gasten. Hiervan was ze een beetje angstig geworden. Bang dat ik ook zo zou zijn en haar als een trofeetje zag. Ik heb met al mijn liefde geprobeerd te bewijzen dat dit niet zo was en dat is ook gelukt.
Hi P. uit M., het is een beetje gissen wat er met je vriendin aan de hand is, maar als we de boel analyseren komen we een heel eind. Oorzaken voor gedrag komen boven water als je daarover praat. Kennelijk doen jullie dit niet, of zwaar onvoldoende. Daarbij moet je er rekening mee houden dat je haar nog maar drie maanden kent. In zo'n korte tijd 'ik hou van jou' naar elkaar roepen en denken dat ze met jou een nieuwe toekomst moet beginnen is waarschijnlijk veel te veel gevraagd. De hele relatie ging veel te snel, dus dat ze voorzichtig is, vind ik niet zo gek. Je vertelt helaas niet waarom ze is gescheiden, want dit zou wellicht veelzeggend zijn wat betreft haar gedrag nu. Misschien heeft ze verlatingsangst omdat haar ex haar ook ooit heeft verlaten, waardoor ze nu bang is dat hetzelfde gaat gebeuren. De 'muur' die ze dus om zich heen heeft gebouwd (en die valt m.i. best wel mee), betekent dat ze zich maar liever niet teveel met iemand inlaat, voor het geval het toch weer misgaat. Ze heeft daarbij rekening te houden met haar kinderen. Ik denk dat ze veel om je geeft, maar dat ze veel meer tijd nodig heeft. Loop niet meer zo hard van stapel en zet in op een goede vriendschap. Houdt ze echt van je, dan zal het vroeg of laat niet bij vriendschap blijven. Laat je vriendin het tempo bepalen en pas je aan. Ze wilde immers geen afscheid en wordt al ziek bij de gedachte dat ze je nooit meer zal zien. Loslaten moet je denk ik dus in dat perspectief zien: niet definitief, maar minder druk op de relatie en het meer op zijn beloop laten. Succes, A.

Ik had een relatie van 5maanden met haar en zij maakte het uit. Wat ik nu wel kan begrijpen omdak haar tijd vaak opeisde, ik hield meer rekening met wat ik wilde en niet wat zij wilde. Ik snap ni waarom ik zo deed want kwas/ben smoor op haar. 5maanden relatie en na 10maanden geen contact, wil ik haar nog altijd terug. Ik ben van plan om ni meer dezelfde fouten te make, want kheb der veel spijt van!
Ik heb na een gesprek met zijn zus geleerd dat hij thuis en bij zijn vrienden nog niets gezegd heeft van wat er gebeurd is. Heb ondertussen wel de hoop opgegeven om mezelf te beschermen, want dit is echt het ergste verdriet dat ik ooit heb gehad. Deels omdat hij echt al vaak dingen zei als: wij gaan trouwen later, ik wil je man worden, ik kijk al uit naar ons nestje samen. Hij was zooo verliefd, stuurde dit continu. Ik weet niet wat er mis is gelopen dat hij plots zo een drastische, impulsieve beslissing genomen heeft. Als hij nog iets zou laten weten om af te spreken, wil ik dit wel doen, maar denk dat hij me enkel meer verdriet zal aandoen. Zou ik dit nog doen? Het doet in elk geval deugd even hier mijn verhaal te kunnen doen.
Tot mijn grote geluk vond ik een nieuwe baan, na 6 jaar zoeken. Ik was opgelucht en blij en zag onze relatie ook weer bloeien. Echter tot mijn grote verbazing en veelste veel drank ben ik vreemdgegaan. Ik heb dit gelijk bekend. Ze was ondersteboven van mijn daad. Ze heeft wat spullen gepakt en is het huis uitgegaan. Ik heb haar zoveel mogelijk met rust gelaten.
Nu zijn wij nog wel bevriend op Facebook en wat ik zie zijn geen tekenen van een nieuwe vriendin oid bij hem en ik ben na een stilte van 4 maanden nu toch wel weer eens benieuwd hoe het met hem gaat en ik zou hem willen laten voelen dat als hij contact met mij zou willen ik daar open voor zou staan. Hoe kan ik dit aanpakken of kan ik beter niets doen omdat hij zelf en uit zichzelf over de brug moet komen?
Iets anders dat meespeelt is de mate waarin je emotioneel afhankelijk bent. In een gezonde liefdesrelatie of vriendschap toon je genegenheid en waardering naar elkaar. Sommige mensen hebben meer behoefte aan dat soort aandacht dan anderen; het geeft hen bevestiging dat ze de moeite waard zijn. Hun relaties – vooral die met hun partner – betekenen alles voor ze. De emotionele afhankelijkheid is in dat geval groot, en het gevoel van gemis heftig. Andersom zullen mensen die hun welbevinden uit veel verschillende dingen halen (relatie, werk, vrienden, hobby, sport etc.) over het algemeen iemand minder snel missen. Of het gevoel is bij hen minder sterk.
Mannen met deze vorm van bindingsangst wijzen een vaste relatie niet altijd af. Vaak hebben ze gezien hoe vrienden of kennissen hun interesses opgaven op het moment dat ze een nieuwe relatie aangingen. Misschien was daar de vriend die enthousiast golfer was maar vandaag de dag bijna nooit meer speelt. Of de gepassioneerde motorrijder die uiteindelijk zijn motor verkocht heeft. Een single man die deze veranderingen bij een vriend ziet, denkt niet: "waarom kan hij niet doen wat hij leuk vindt én een serieuze relatie hebben?" In plaats daarvan denkt hij: "een relatie zou het einde voor mijn hobby's betekenen."
Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn. ‘Gezellig,’ zei de eekhoorn. ‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier. ‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’ ‘Nou ja … een klein beetje dan.’ Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was. ‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij. ‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam. Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan. ‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier. ‘Missen?’ ‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’ ‘Nee,’ zei de eekhoorn. ‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’ ‘Wat voel je dan?’ ‘Ja, daar gaat het nou om.’ ‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig. ‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’ ‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn . ‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’ De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen. ‘ Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht. ‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’ En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken. De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen. ‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen. ‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’ ‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn. ‘Wacht nou toch even,’klonk de stem van de mier nog uit de verte. De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de mier steeds heviger. Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer. ’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten. Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden. ‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’ ‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.. ‘Ja,’ zei de mier. En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.......... En toen kwam er een olifant..
Omdat ik inmiddels voor mezelf heb gekozen merk ik dat t ook zn goede kanten heeft. Al voelt t toch alsof ik bij haar gefaald heb. In één klap alles verpest, Ik heb wel geleerd. Kan er verder niets meer aan doen. Zou zo graag een gesprek willen, het artikel klopt. Mn hart vraagt nog steeds om een soort van verzoening. Ik zou graag willen praten en zij misschien helemaal niet.Denk wel dat haar vertrouwen vreselijk weg is. Mss is dat gezakt in de tijd of niet en misschien herinnert ze zich alleen slechte zaken. In elk geval is ze ook koppig en een controle freak, maar wel een leuke. Een beslissing maken vind ze dan lastig, en ze kan enorm twijfelen en geen actie ondernemen en afwachten. Eindeloos afwachten. Daarom hakte haar moeder destijds denk ik ook de knoop door (ja, ze is 31) De eerste keer dat ze twijfelde had ik toch echt aangedrongen op een gesprek, ze kwam terug, Dat deed ik deze keer niet. Zij ook niet.
Als het net uit is tussen jou en je ex-vriend of -vriendin, klinkt dit misschien als een vreemde tip. Op dit moment zijn je emoties waarschijnlijk nog zo heftig, dat je je niet kan voorstellen dat je je ex niet terug zou willen winnen. Deze emoties zijn echter precies de reden dat je even moet wachten, voor je gaat proberen om je voormalig partner terug te krijgen.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!
Ik ontmoete mn ex op school... En ze vond me direct leuk ... In het begin dacht ik van wooow ... Zij is echt mooi maar meer ook niet ... Later leerde ik haar beter kennen enz en toen kregen we binnen 2 weken (ze had het net uitgemaakt met haar ex (mijn beste vriend) we hadden het heel leuk samen , en na 3weken waren er een paar problemen en toen ging het uit ... Nu heeft ze weer met haar ex (mijn beste vriend) en jaa... Heel eerlijk ik wil haar HEEEEL graag terug , ik heb nog super veel gevoelens voor haar ! Alleen hoe kan ik dit het beste aanpakken ? Gr verliefde jongen
Ik begon natuurlijk te denken dat ze me niet leuk genoeg vond, en dom dat ik ben, zei ik op het terras dat ik hiernaar vroeg omdat ik haar steeds leuker begon te vinden. Ze vond dat erg lief dat ik dat zei, en ze suggereerde dat ze mij ook wel erg leuk vindt. Ze vroeg ook aan mij hoe ik er over dacht; ik zei dat ik opzich geen vaste relatie nodig vind (maar ondertussen sta ik er wel voor open, voor elk soort contact eigenlijk wel), maar dat ik het wel zonde zou vinden als zij dit als tijdelijk beschouwde en uiteindelijk zou doodbloeden. Ze zei dat dat niet hoefde, als we maar niet te snel gingen. Naja ok, ze werd echter ongemakkelijk van het gesprek dus heb ik het onderwerp voor haar maar veranderd. Daarna heb ik haar netjes naar haar auto gebracht; ze moest de volgende dag werken en ik ook.
Heb nu bijna twee jaar een relatie waarbij we eigenlijk direct zijn gaan samen wonen. Elkaar in Berlijn leren kennen, zij uit Friesland, ik uit Brabant. Zij zeven jaar ouder. Ben stapelgek en houd zielsveel van haar. Maar ze gaf ineens aan met me te willen praten en daarbij gaf ze aan het niet meer te zien zitten en uit elkaar te gaan omdat ze me meer is gaan zien als Broertje/goede vriend. We zouden zelfs gaan trouwen… Kan niet wennen aan het idee zonder haar verder te moeten en wil niet verder zonder haar. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik er in geslaagd ben de vrouw van mijn dromen van me af te stoten. Ze geeft zelf aan dat ze me niet aan het lijntje wil houden, dat ze zichzelf kent en weet dat het gevoel niet meer terugkomt. Hoe kan ik ervoor zorgen dat het gevoel wél terugkomt? Ik ben wanhopig en wil niet verder zonder haar.
Komt dit nog goed..? Zijn vrienden baseren zich natuurlijk op zijn vorige relaties waar het nooit goed kwam. Ik heb hem intussen al een maand niet gehoord of gezien. Of toch, 1 keer om nog iets praktisch te regelen ivm geld, en dat was een enorm koele mail. Ongelooflijk. Hij gaat gewoon verder met zijn leven en ziet er gelukkig uit zegt iedereen. Ik denk dat hij al over mij was tijdens onze relatie zelfs… Hoe doe je dat? Ik dacht dat wij 2 het waren, dat we elkaar nu eindelijk hadden.. Na zo lang te wachten. is dat gevoel dan helemaal weg? Komen die positieve gedachten ooit weer naar boven in plaats van al dat negatieve? Want zo ziet hij me: als iemand die ruzie maakt, waar hij zich ongelukkig bijvoelt en waar hij zijn enthousiasme bij verliest. Hij is een ongelooflijk positieve persoon, en hij loopt weg van het negatieve…

Hi P. Uit M., ja, daar heb je het al. Ze is gescheiden omdat ze in de steek is gelaten, haar man ging er met een ander vandoor. Geen wonder dat ze nu terughoudend is en bang is dat ook jij zult opstappen. Houd daar dus rekening mee. Uiteindelijk is die 'rem' natuurlijk toch wel gekomen, niet iets dat je zou moeten verontrusten, maar eigenlijk een heel logisch gevolg. De tijd van nadenken is aangebroken nu de eerste vlinders zijn weggevlogen. Ja, het beste wat je kunt doen is wat meer inzetten op kameraadschap en de toekomstgedachten even in de ijskast zetten. Blijf gewoon in haar leven en blijf vooral ook praten. Worden de gesprekken te negatief, ga dan samen weer eens iets leuks doen zodat het allemaal niet zo serieus hoeft te voelen. Een relatie van slechts drie maanden is gewoon te kort om allerlei toekomstplannen te maken. En het gevoel elkaar al jaren te kennen is iets dat verliefdheid nu eenmaal teweeg brengt. Je herkent jezelf in de ander, je voelt een klik of een vonk, mensen beschrijven het op verschillende manieren. Laat dat gevoel niet los maar zet het vanaf nu op een kalmere, verstandiger manier in. Groetjes, A.
Mijn vriendje heeft het deze zondag uitgemaakt, na een goede 6maand lange relatie. We kenden elkaar al van ruim een maand ervoor. Een beetje achtergrond informatie: Mijn ex en ik zijn dus twee complete tegenpolen, verschillende interesses, verschillende karakters ( vuur vs water) en ivm aandacht. Hij heeft dat totaal niet nodig, en ik… wel ik ben misschien een beetje aanhankelijk en geniet wel van aandacht. Het enige dat we gemeen hebben is dat we allebei zot zijn van reizen, en nog studenten zijn. Ik ben 21 jaar, en hij is er 19. Maar ondanks dat wij 2 tegenpolen zijn, vond ik dit echt geen probleem. En we hadden dit al besproken, maar kwamen tot de conclusie dat tegenpolen elkaar gewoon aantrekken. We maakten tot enkele maanden geleden ook nooit ruzie, tenzij ik die ruzie maakte en hij die er niet reageerde.
En nee, ik sta niet in jouw schoenen over 3 jaar, ik zou me nooit zo laten gebruiken jarenlang, sorry maar ik ben er wel uit, ik zie hem nog een keer over een paar weken, ga hem niet op lopen geilen maar kijk wel wat hij te melden heeft. Wat mij betreft is het uit, aan hem de taak om het recht te breien als hij dat wil en hij heeft geen anderen ook dus daarom denk ik dat hij gewoon twijfelt en ik weet wel waarom inmiddels. Aan hem de keuze, ik ga mezelf niet aanbieden en met hem in bed liggen en jaren achter zijn kont aan blijven lopen. Zou jij ook niet moeten doen en als je zo makkelijk met mannen sex hebt probeer er wat mee te verdienen dan, ik zou het niet kunnen maar jij bent er volgens mij heel geschikt voor.

Mannen zijn meestal langzamer in het hechtingsproces, omdat ze heel voorzichtig zijn bij het leren kennen van een vrouw, voordat ze zich aan haar binden. Ze daten een tijdje voordat ze zich je vriend noemen, en ze zijn een tijdje je vriend voordat ze zich verloven. Vaak is dat moeilijk te accepteren voor vrouwen, maar we kunnen er ook een belangrijke les uit leren. Mannen willen er zeker van zijn dat zij op alle fronten bij hun partner passen (iets wat vrouwen ook zouden moeten zijn). Dit proces moet in hun eigen tempo gebeuren. Zet een man niet onder druk om een beslissing te maken voordat hij je echt kent; dat maakt hem alleen maar onzeker. Praat niet over trouwen, tenzij hij erover begint of als jullie ongeveer een jaar een relatie hebben.
1. Uw ex heeft wat ruimte en tijd nodig om alle negatieve associaties van de breuk te verwijderen en u te missen. Mensen hebben een gemeenschappelijke misvatting dat als je je ex niet contacteert ze je zullen vergeten. Maar in werkelijkheid, als je geen contact opneemt met je ex, geef je ze de tijd om je meer te missen en ze zullen zich altijd afvragen waarom je hen niet contacteert. Onthoud al de fouten in deel # 1 van deze handleiding. Elk van hen deed je ex denken dat je een behoeftig persoon bent. Door hen niet te contacteren, wordt je onmiddellijk aanzien als het tegenovergestelde.
Dat ik met mijn ex het bed in duik is omdat er gewoon spanningen zijn en gevoelens. Hier kan iedereen zich wel in herkennen. Dat ie met een 15 jarige gaat vind ik ook smerig en ben ik pas vorige week achtergekomen, dacht namelijk dat ze 18 was. En trouwens, mijn ex is 21 dus het is ook weer niet een vent van 40 die met 15 jarigen slaapt. Daarnaast kunnen mensen hier hun vragen en gevoelens kwijt, en zitten ze niet te wachten op jouw bijdehandte bek. Want zelf wilde je je ex 'opgeilen' en hem daarmee terugwinnen. Dat is ook behoorlijk laag vind je niet :). Dus geen commentaar op mij ja? Ga lekker ergens anders de internetheld uithangen. En ga lekker tege je ouwe vent van 40 oprijen.

Nu was ze dus terug en heeft er een einde aan gemaakt. Het weekend hebben we nog wel wat contact gehad ik had veel vragen en wou hier ook graag een antwoord op. Die heb ik gekregen en snap dat je een gevoel niet kunt dwingen ook al wil je het nog zo graag. Maar het ging er dus om dat ze het gevoel voor me kwijt is/was en er nu even tijd en ruimte nodig had om alles even goed op een rijtje te zetten en om er achter te komen als dit echt is/was wat ze wil.


Hi Angel, deze situatie is erg moeilijk. Je moeder zit er kennelijk bovenop, waardoor je wordt gedwongen te kiezen voor je moeder of je vriendin. Je moet voor jezelf nagaan aan welke relatie je nu meer waarde hecht. Uiteraard hoef je het gescheld van je moeder niet te accepteren. Is de liefde tussen jou en je vriendin serieus, dan moet je onvoorwaardelijk voor je vriendin kiezen en je moeder uitleggen dat dit jouw keus is. Echter, gezien de onderliggende problemen (borderline, gescheiden met kind, isoleercel en herhaalde breuken) denk ik dat je er goed aan doet om eens te bedenken of je moeder's woorden - hoewel ze zich niet goed uit - een kern van waarheid hebben. Moeders hebben altijd het beste met hun dochter voor! Sterkte, A.
Vervolgens zag ik haar het grootste gedeelte van de avond niet tot het moment dat ze in mijn buurt kwam staan. Vervolgens zag ik een andere jongen proberen haar te versieren. Hij probeerde van alles maar een kwartier/20 minuten later was er nog niks gebeurd. Af en toe keek ik subtiel vanuit mijn ooghoeken vandaar en mijn maat deed hetzelfde af en toe. Vervolgens krijgt die maat van me ineens een biertje van haar vriendin aangeboden en ze zei dat hij van Missy kwam en dat ze hem aan 1 van ons moest geven. Die vriend van me ging toen verhaal halen bij Missy en die zei van ja er zit geen gedachte achter ik had hem ook maar gekregen van een jongen en ze vroeg hoe is het met Wessel en van ja hij wilde geen contact meer enz enz. Ik vroeg ook naar die jongen waar ze een tijdje mee stond en toen zei ze van ‘ik ken hem niet eens’
Afgelopen vrijdag hebben we ook weer samen gewerkt. ze week haast niet van mijn zijde, haha. Waar ik zakelijk maar vriendelijk mijn eigen taken deed en gezellig populair liep te doen met iedereen. Keek mijn ex met hondenoogjes, vroeg ze spontaan hoe mijn paar daagjes vakantie aan de kust waren geweest (met die andere goede collega/ vriendin) en hadden we vaak 'oogcontact' en bleef ze maar meer en meer in mijn buurt, waar we elkaar anders bijna "doodzwijgen". We zeiden nog niet heel erg veel tegen elkaar en mijn ex kijkt en doet nog wel wat gereserveerd. Dus tja, wat ze ook wil, zal zal ervoor moeten vechten. Ik doe er niks in verder behalve mijn lieve gezellige zelf zijn ;).
Vrouwen vergeten in zo’n situatie om hun intuïtie te gebruiken. Als ze dat wel deden, zouden ze wel aanvoelen of hij genoeg voor ze voelt of niet. En vervolgens tonen ze ook nog te weinig eigenwaarde. Je verdient toch zeker beter, als hij je niet die aandacht geeft die je verdient, dan zou je wel gek zijn om nog langer aandacht aan hem te besteden.
En natuurlijk hoor je dan te denken..nou als zoiets gebeurd moet je gewoon niet bij elkaar zijn...maar na een week geen contact(ze heeft me van alles geblokt) merk ik hoe erg ik haar mis. sterker nog...ik wil haar terug. Een gemeenschappelijke vriendin van ons heeft haar gesproken en die zei dat ze erg emotioneel klonk en dat ze nog boos was. Dat ze zeker wist dat we nooit meer bij elkaar zouden komen en dat ze nu veeeel gelukkiger is.

Na bijna 30 jaar met elkaar en 25 jaar getrouwd is mijn vrouw verliefd geworden op een ander man die bij haar en onze dochter in het orkest zit, ik ben ten einde raad want ik hou zoveel van haar. Zij heeft nu onze relatie beëindigd. Dit is de tweede keer dat mij dit overkomt. Ook mijn eerste vrouw is ook overgelopen naar een andere man na 11 jaar huwelijk. Ik wordt in november 65 jaar en hoopte met mijn vrouw een fijne ouwe dag te hebben. mijn vrouw is 11 jaar jonger dan ik en ziet er bijzonder goed uit. En ik ben Fysiek niet meer in orde. en heb al een CVA gehad. Ik heb 6 kinderen en samen hebben wij er 4 met een klein kind van ons beide. Mijn jongste dochter die nu bij mijn vrouw woont is pas 15 jaar. a.u.b kunt u mij helpen ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik ben nu depressief en dat werkt natuurlijk ook niet in mijn voordeel, maar de gedachte aan mijn jongste dochter houd mij nog op de been. Reactie infoteur, 01-02-2016
Wat moet ik hier nou mee? Dit is nou al vanaf eind 2008 aan de gang, en we kunnen elkaar om een of andere rare reden niet los laten. Het feit dat wat ik hem allemaal aan gedaan heb, zal toch al genoeg moeten wezen dat hij me aan de kant moet zetten? Het feit dat we elke keer weer bij elkaar komen, zegt dat niet genoeg? Ik zou hem zo graag terug willen, maar ik weet niet hoe ik door zijn koppige gedrag heen moet komen!
Vervolgens zag ik haar het grootste gedeelte van de avond niet tot het moment dat ze in mijn buurt kwam staan. Vervolgens zag ik een andere jongen proberen haar te versieren. Hij probeerde van alles maar een kwartier/20 minuten later was er nog niks gebeurd. Af en toe keek ik subtiel vanuit mijn ooghoeken vandaar en mijn maat deed hetzelfde af en toe. Vervolgens krijgt die maat van me ineens een biertje van haar vriendin aangeboden en ze zei dat hij van Missy kwam en dat ze hem aan 1 van ons moest geven. Die vriend van me ging toen verhaal halen bij Missy en die zei van ja er zit geen gedachte achter ik had hem ook maar gekregen van een jongen en ze vroeg hoe is het met Wessel en van ja hij wilde geen contact meer enz enz. Ik vroeg ook naar die jongen waar ze een tijdje mee stond en toen zei ze van ‘ik ken hem niet eens’
Hi Patrick, ook ik snap hier helemaal niets van. Het is een bundel van tegenstrijdigheden die je naar je hoofd kreeg: 'Geen toekomst meer zien', 'Wel van je houden', 'Niet meer aandurven'. Eventuele voorspellingen over het verloop kan ik je niet geven, ook al omdat je niet aangeeft wat er gebeurd is dat tot dit soort uitspraken heeft geleid. Sterkte, A.
Ik ben sinds 2 maanden verliefd geworden op een weduwnaar. Hij vertelde dat een jaar geleden zijn vrouw onverwacht is overleden tijdens een ongeluk. Ik werd smoorverliefd en hij ook dacht ik..Even later vertelde hij dat het een half jaar geleden was, en dat alles te snel ging tussen ons ( zijn dochters van 23 en 25 zeiden dat hij weer een vrouw moest zoeken, want dat had zijn vrouw gezegd voor haar overlijden) en toen ik hem ontmoette en we stapelverliefd werden, kreeg hij opeens veel problemen thuis, omdat zij het te snel vonden gaan. Na een leuk weekend maakte hij het zomaar uit en negeerde me 3 dagen lang. We hadden het saampies erg fijn en de seks was grandioos. Nu zou hij me bellen vanavond....wat kan ik doen?
×