Ik schaam mij erg diep. Jouw tips en adviezen hoor ik van iedereen… Afstand houden, niet achteraan lopen, etc… Maar ja ik wil het echt zo graag, maar het feit dat we samenwerken maakt het voor mij zo idioot moeilijk! Elke keer weer die confrontatie en als het contact dan best leuk en gezellig is, word ik overmoedig en gok op een etentje o.i.d. samen, fout! Het zou voor mij een zegen zijn als mijn ex inderdaad een andere baan zou vinden, dat alleen al brengt meer rust en hopelijk de ruimte om elkaar te gaan missen… Ik ben er zo klaar mee! Die mannelijke vriend van haar reageert soms dagen niet op haar sms of belt niet terug. Toen mijn ex ging verhuizen was ik haar druk aan het helpen en waar was deze zogenaamde vriend? Die kwam pas toen het klaar was! Enorme oekel die ik ben! Maar ja ik ben zo bang dat ze er misschien inderdaad met een ander vandoor gaat, dat ik elk leuk contact probeer aan te halen en iets leuks te gaan organiseren of als ze een keer een sms stuurt, gelijk reageer. Ben constant bang dat het gewoon te laat is.

Onze afspraak was leuk, gezellig en vertrouwd, ik had eigenlijk verwacht dat er veel spanning zou zijn maar dat was niet het geval. Wat mij ook opviel dat hij mij meerdere prive zaken toevertrouwde. Hij vroeg mij ook meer details naar mijn vakantie, toen ik de steden had verteld vroeg hij wel wat moet je daar dan en wat ga je daar doen? Hij vind het volgens mij maar niks dat ik daarheen ga :)


Maar nu begint hij pas echt rot tegen me te doen hij wil me plots alles af pakken Wagen waar ik zo gezegt nog een jaar mee mocht naar mijn werk te rijden , doet moeilijk omdat mijn dochter mee naar kantoor dreigt ze af te pakken .. gisteren deed em dan raar ik zag hem ook gluren naar me moest de wagen tanken stapte heel fier met een lach naar de bank automaat en iets later zei hij valérie maak het niet kapot door alles te eisen op de recht bank (waar ik eerder uit wanhoop mee dreigde) en ik vroeg waarom alles is toch kappot?! hij zei je weet wel wat ik bedoeld ik zei"neen snap het niet verklaar.. hij zei 'ik kan dat nu niet zeggen" maar vandaag deed hij heel rot tegen mij hij vernederde me zelf dat ik dom ben ben ik helemaal niet gewoon van hem hij vind me vroeger alles .... ik was de wereld voor hem
Hi P., je bepaalt zelf hoeveel emotie en hoop je erin steekt. Zo heeft iedereen wel ergens een grens, en kennelijk is jouw ex nog niet over jouw limiet heen gegaan. Zoals het nu gaat lijkt het ook wel alsof de relatie helemaal niet uit is. Het contact is zeer frequent. Je ex vertrouwt je dingen toe, juist omdat ze daar nu behoefte aan heeft. Wie met veel verschillende problemen zit kan zich in de liefde niet goed geven, er lijkt eenvoudigweg geen plaats voor te zijn. Daarnaast is er natuurlijk de angst om straks weer teleurgesteld te worden, dus liever verschuilt ze zich achter een muur, daar waar het veel veiliger lijkt. Wil je per se dat contact handhaven dan kun je doorgaan met het verstrekken van vertrouwen. Ze moet zich bij jou dan volledig veilig voelen, en niet het idee hebben dat je eigenlijk op iets anders uit bent. De sleutel is om die steun dus niet te geven in de hoop haar terug te krijgen, maar omdat je daadwerkelijk van haar houdt en dus in haar geinteresseerd bent. Als dat oprecht is, zal ze dat vroeg of laat voelen en haar hart laten spreken. Ik zie dat nu loslaten moeilijk voor je is, dus stel dat uit en houd je even vast aan een natuurlijk verloop. Het is niet verkeerd zoals het nu is. Groetjes, A.

Hi Broken Woman Again, op basis van deze gegevens is dit niet een ex die je moet terugwillen. Al waar hij mee komt is: tegenstrijdige teksten, eisen, beschuldigingen aan jouw adres, relatief veel aandacht voor anderen, en nu alweer de tweede breuk waarbij hij je nog eens inpepert dat hij zoooo zeker van zijn zaak is. Bah. Delete deze man uit je hoofd en kijk eens rond. Voor iedereen is wel een geschikte partner te vinden. Voor jou ook ;). Sterkte, A.

Inderdaad heb ik wel vaker laten vallen dat ik me snel verstikt voel in een relatie, dat ik vlug druk voel. Maar ik kan het gewoon niet helpen: ik heb enkele jaren terug al eens een heel heftige relatiebreuk doorgemaakt waarna ik een complete muur heb opgetrokken rondom mij. Hij daarentegen begon al in de eerste week over samenwonen, en dat nadat hij zelf pas 3 weken vrijgezel was. Dat zijn natuurlijk dingen die elkaar heel erg tegenwerken. Sindsdien is het complete stilte tussen ons. Was ik nu écht zo erg? Heb ik hem nu volledig van mij afgeduwd? Ik kan dit niet aan, niet nóg eens! En vooral: wat denkt hij nu? Wat doet hij nu? Meent hij dit echt? Hoe lang moet ik nog op mijn tanden bijten voor die verdomde “geen-contact-regel”? Of moet ik al mijn trots opzij zetten? Desondanks zei hij na onze ruzie wel “dat ik wel weer met hangende pootjes zou terugkomen”. Zit hij daar nu op te wachten? Is het dat wat mij te doen staat?
De dagen erna bleef het contact heel oppervlakkig, ik had het idee dat ze was geschrokken van mijn 'bekentenis'. Ik wou haar wel weer zien, aangezien mijn gevoelens sterker zijn geworden en ik stuurde mijn vrije dagen op (ik werk ondertussen 5 dagen in de week en zij ook ongeveer), zodat we misschien iets zouden kunnen plannen. Het duurde erg lang voordat ik hier een antwoord op kreeg, maar uiteindelijk; ze vond dit heel raar en zei dat dat heel beklemmend overkwam, terwijl ze juist zo gesteld is op haar vrijheid.
Je ex kent je natuurlijk als geen ander. Hij of zij weet, ziet, voelt en hoort of je ontspannen en natuurlijk bent op het moment dat je weer contact hebt of elkaar ontmoet. Gooi al je overtuigingen en belemmeringen maar overboord, en beschouw je ex tijdens het vernieuwde contact eerder als een goede vriend of vriendin. Dat zal je mentaal helpen om weer een goed contact op te bouwen. Zorg er dus voor dat je "cool" overkomt, toon begrip en forceer niks. Integendeel zelfs. Hier een paar voorbeelden:
Maar nu komt het, op de exacte dag 2 maanden later had ik opeens een bezoek op mijn Linkedin pagina met het bezoek van mijn ex. Prima, verder geen aandacht aan geschonken, precies een week later weer een bezoekje op mijn pagina. Een paar weken daarvoor trouwens ook al een onverklaarbaar telefoontje die ik nooit krijg en vaak is mijn intuite wel de juiste.
Dit kwam als een complete shock voor me en om niet als een klein kind in tranen uit te barsten (ik wilde mijn waardigheid behouden als vent) heb ik geen zinnige vraag kunnen uitbrengen, behalve of ze verliefd is op iemand anders (wat niet zo was zei ze) en de reden waarom ze de relatie verbreekt. Ze is ongeveer 10 minuten bij me geweest en is toen weggegaan, zonder duidelijk te kunnen vertellen waarom haar gevoel weg is. Er is namelijk niks aanwijsbaars waarom zij binnen 2 weken een relatie die zo goed loopt, weg te gooien. Ook zij kan geen enkele reden noemen, behalve dat haar gevoel weg is.

We wonen allebei weer noodgedwongen bij onze ouders omdat een eigen woning in ons eentje onbetaalbaar is. Ik mis haar elke dag. Ik jank (durf hier best voor uit te komen) elke week wel 1 of 2 keer om haar. Hoewel we een jaar verder zijn, zijn mijn gevoelens voor haar niet afgenomen en ben ik dus net zo verdrietig nog. Ik heb de tips uit het artikel wel proberen toe te passen. Ruimte geven, niet zielig doen, niet smeken om terug te komen. Ik probeer vooruit te kijken, maar het lukt niet. Iedereen zegt dat ik wel weer iemand tegenkom, maar ik wil geen ander. Ik wil mijn eigen vrouwtje weer. Ze was mijn eerste vriendinnetje toen ik 17 was, sommigen vinden de ware pas na meerdere relaties en anderen meteen bij de eerste. Voor mij is zij het nog steeds. Ik wil niet verder met een ander en moet er ook helemaal niet aan denken als zij met een of andere flapdrol verder gaat. (naar mijn weten heeft ze nog niemand gelukkig). Het contact loopt goed/normaal. We hebben onze hond die we delen en we spreken af en toe af dat ze de hond komt brengen. Want die mis ik ook. Daarnaast whatsappen we regelmatig en dit is soms best gezellig. Soms is ze ook erg kortaf. Zelf heeft ze ook veel aan haar hoofd en veel stress van werk,
Zet niet te veel berichten op sociale media. Als jij iemand bent die constant meldt wat ze aan het doen is op sociale media, probeer dan je hoeveelheid berichtjes te beperken. Sociale media zijn heel handig om in contact te blijven, en daardoor missen mensen je minder snel. Als je minder berichtjes post, gaat je vriendje je missen omdat hij niet ziet waar je mee bezig bent. [2]
Mijn heeft heeft het een maand geleden uitgemaakt na een ruzie, we waren (of zijn) bijna 3,5 jaar samen. We wonen 2,5 jaar samen, waarvan een half jaar in een koophuis. We slapen er allebei nog, wel in aparte kamers. Nu heeft hij een ander waar hij sterke gevoelens voor heeft, ik ben daar door zijn eigen harde stem achter gekomen. Nu ziet hij haar 1x per week en zegt (gelukkig) dat hij dan ook echt bij haar is. Heb gezegd, weet ervan dus niet liegen.
Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Hallo. Ik kom uit een relatie van 3 jaar. Het laatste jaar werd ik opgeslorpt door gaming en fitness waardoor ik niet genoeg (onbewust) aandacht gaf aan mijn vriendin. Ze zei me dat ze het laatste jaar "heeft moeten smeken om mijn aandacht en om er voor haar te zijn". Het is nu inmiddels een dikke maand gedaan en ik ben er helemaal kapot van. Ze gaf subtiele signalen maar als man zie je die natuurlijk niet, of ze waren allesinds niet sterk genoeg om door te dringen. Ze is heel vastberaden en zegt dat de relatie "rond" is, ookal zei ze voordien dat ze er aan wilt werken. Haar gevoelens zijn verminderd, maar niet weg zei ze. Inmiddels zegt ze dat de liefde volledig over is en dat ze door wil.
Het is nu bijna een maand geleden dat mijn man een punt gezet heeft na ons 22 jarig- huwelijk. We waren 28 jaar samen. De reden dat hij opgaf klopt niet helemaal, er is iemand anders die zijn hoofd helemaal zot gemaakt heeft! Onze vrienden en familie konden het niet geloven dat wij uit elkaar zijn. Wij waren volgens hem het ideale koppel. Nu zegt hij dat hij met die vrouw nog niets niet heeft, maar ik geloof hem niet. 95 %van de mensen zeggen dat die relatie niet kan blijven duren, dat die 2 absoluut niet samen horen. Ik laat hem gerust, want ik heb het boek gelezen en doe wat er in geschreven staat. Hij mist wel onze (knappe dochter van 20 jaar) maar mij blijkbaar niet. Hij wil naar een advocaat gaan om te scheiden en is al zijn kleren al komen ophalen. Maar die afspraak bij de advocaat is voor mij nog véél te vroeg, ik zit nog altijd in rouwproces! Onze vrienden zeggen dat ik er goed uitzie en me sterk hou, dat is wel zo maar mijn hart is enorm gebroken. Ondanks alles zie ik hem nog altijd graag en zou hem direct terugnemen. Ook al zeggen de mensen dat dat niet zal klikken tussen die twee heb ik dan een kans dat hij terug bij mij komt ?? Had ik maar een glazen bol. Is er iemand die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt ??

Nu ben ik deze week met hem terug gaan eten en hebben we er eens over gepraat. Hij zegt dat hij niet begrijpt waarom hij elke kaar zo blij is om me te zien. Dat hij zich niet wil binden omdat hij ontgoocheld in relaties, die van zichzelf en die van mensen rondom hem. Hij is bang dat als we in koppel,zouden zijn dat de magie tussen ons weg is en dat hij zich bevangen gaat voelen. Ik zei hem dan dat het misschien is omdat ik niet een meisje voor hem ben en dat ik dan ook liever heb dat hij zoiets zegt en dan kan ik tenminste doorgaan met mijn leven. Maar nee, hij zegt 'ik,kan niet liegen ... Je hebt alles wat ik wil maar ik kan/durf/wil het niet' ik vroeg ook als we een toekomst nog zouden hebben maar ook daarop antwoordt hij 'misschien'
Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.

Een partner vinden is lastig, maar een partner bij je houden is nog veel moeilijker. Het zijn allebei belangrijke stappen op weg naar het huwelijk. Er zijn vrouwen zat die een man vinden die zich voor altijd aan hen wil binden. Wat is hun geheim? Dit is geen alomvattende handleiding, maar de volgende tips kunnen je misschien op weg helpen naar een diepere relatie.
Diep van binnen verlang je enorm naar liefde en warmte, maar je houdt afstand omdat je bang bent dat de ander jou zal afwijzen. Dit is een beschermingsmechanisme dat vaak al in de vroege jeugd is ontstaan. Misschien voelde je je vroeger als kind afgewezen en kreeg je om wat voor reden dan ook niet de liefde en aandacht waar je toen zo’n behoefte aan had.
Hi Help Me, deze ex is er eentje om direct door te spoelen. Hij neemt zowel die andere vriendin als jou in de maling, en heeft er geen enkele moeite mee om je nog even te gebruiken als de gelegenheid zich voordoet. Heb je het artikel wel gelezen vraag ik me af, want daar staat duidelijk in dat je je ex niet terugkrijgt via het bed. Voor jou een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, voor hem een leuk tussendoortje tot hij zijn nieuwe liefje weer aantreft. Vandaar dat je ook geen zinnig antwoord van hem kreeg. Bouw je eigenwaarde op en wijs deze ex voorgoed de deur. Je moet jezelf overtuigen dat je beter verdient. En eigenlijk is vrijwel iedereen beter ;). Groetjes, A.
Prive contact via sms is gedaald tot nul. Ik houd dapper afstand, zo ook vandaag op het werk. Mijn ex was weer nieuwsgierig naar mijn weekend. Ik vertelde dat ik de stad was ingeweest. Mijn ex reageerde nogal vreemd ze zei " jij?" Naar de stad? Ik zei nogal verontwaardigd "ja!", liet haar blijken dat ik deze reactie raar vond. Waarom ze zo reageerde geen idee?! Ben er verder niet op in gegaan.
Ik heb 'm afgelopen zondag gebeld, en bedankt voor het bericht. Hij zei: ja ik wilde het al een tijdje zeggen, en ik dacht nu moet ik het maar eens neerpennen. Hij meende ieder woord van wat hij schreef. Nog wat gekletst over het werk, en ik vroeg (onderbuikgevoel - zag op FB dat 'ze' dinsdag jarig is) of hij al iets gehoord had van die meid. Nou nee dus, hij zei dat ze vet raar deed de laatste keer dat hij haar sprak (dag na ons concertbezoek). En wist hij veel wanneer haar verjaardag was. Ik hoefde me echt géén zorgen te maken benadrukte hij.
vandaag ging ik eerst met hem praten en toen zakte ik weg tegen hem aan maar hij vond het helemaal niet erg en werd ook niet boos. daarna ging hij op de trap zitten en toen ging ik er voor zitten op men knieen en ging daarbij op zijn benen leunen en tot mijn schrik werd ie weer niet boos hij moest best vaak lachen en ging me zelfs even klieren. zou dit iets betekenen?? ik heb hem nog niet gevraagd of ie me terug wil en wat de reden is waarom die het uit heeft gemaakt. maar dat ga ik hem binnen kort vragen alleen dat moet face to face en ik klap heel snel dicht en ik vind het heel lastig om zo met hem te praten.
×