Hi Franceska, jij wilt zijn jagersrol op je nemen maar dat moet je vooral niet doen. Het is aan hem om jouw belangstelling weer te wekken, maar zoals de kaarten geschud zijn lijkt het er niet op dat er meer in zit. De man heeft waarschijnlijk teveel bagage om zich wederom in een relatie te storten, daar is het eerder ook op stuk gelopen. Hij wilde gewoon niet. Mensen herhalen altijd hun oude gedrag, dus de kans is megagroot dat als jullie wederom in een soort relatie belanden, hij weer de benen neemt omdat hij 'teveel druk voelt'. Kortom, hij is niet klaar voor een relatie en wanneer hij dat wel is, is onbekend. In elk geval moet je daar als vrouw niet op gaan zitten wachten. Wil je hem toch een beetje uit de tent lokken, praat dan in zijn bijzijn over andere mannen (of een enkele andere man). Zo kom je aan de weet hoe hij dat ziet: jij met een vriend. Vindt hij dat allemaal leuk en aardig voor je, dan weet je dat je bij hem uit de buurt moet blijven. Maar haalt Cupido eindelijk zijn pijlen tevoorschijn, dan weet je dat hij voldoende uitgedaagd is om jou niet zomaar te laten lopen. Succes, A.
ik had het erover met vriendin van mijn ex zijn broer (beetje moeilijk, ik weet het), ze zei dat hun ook wel eens uit elkaar waren gegaan, maar als ze een keer met hem ging praten dan wisten ze dat ze beide dom waren en ze nog van elkaar hielden. mijn mijn ex is niet heel erg als zijn broer, maar ik had een plan bedacht dat als het deze week niet goed komt of nog niet hebben gepraat. dan ga ik zaterdag naar hem toe met koekjes die ik ook voor hem had gebakken toen we 6 maanden samen waren.

Dat een man zijn gevoelens niet toont, betekent niet dat hij ze niet heeft! Het kan zijn dat hij is opgevoed met het idee: grote jongens huilen niet, of dat hij van nature minder met zijn emoties "te koop" loopt." Het ligt er een beetje aan op wiens voorstel er een break is. Als de vrouw een tijdje afstand wil en hij stemt daarin noodgedwongen toe, zal hij haar veel eerder missen dan wanneer hijzelf het initiatief heeft genomen. Als zijn vriendin even rust wil en hij houdt veel van haar, mist hij haar ws. al heel snel en zal ook onzeker zijn over het voortzetting van hun relatie. Heeft hijzelf het voorstel gedaan, dan heeft hij daar een reden voorgehad en vindt het wel prettig "even op zichzelf te zijn".Hij is dat meer met zichzelf bezig dan met "het missen"van zijn vriendin. Je schrijft; waarom zijn mannen altijd van belofte is belofte enz., maar dat ben ik niet met je eens. Ik ken voorbeelden genoeg van mannen die dat niet hebben, en omgekeerd vrouwen die wel tot het bittere einde door willen gaan. Als een relatie echt ten einde is, zal de een (mannen EN vrouwen) zeer verdrietig zijn, en een ander (mannen EN vrouwen) opgelucht. En daar zit van alles tussen in!
Ik ben paar maanden geleden hier geweest om te lezen hoe ik mijn (vriend) zijn hart kan veroveren. Het heeft niet geholpen omdat hij gewoon een *^%$! is ahaha. Hij gaat vreemd, komt niet opdagen op afspraken, zegt nooit dat ik mooi ben ofzo, neemt me nooit ergens mee naar toe, stelt me nooit aan zijn familie of vrienden voor, scheld me uit als we ruzie hebben, blijft wel weken weg zonder iets te laten weten en of het niet erger kan is hij part-time opzoek naar zijn droom vrouw omdat ik zo te zien toch niet genoeg ben. Wanneer ik aangeef dat ik er klaar mee ben laat hij me afkoelen en dan belt ie weer en ik denk nog 1 keer proberen dan… Ik heb inmiddels de strijd na 5 jaar opgegeven Nu staan zijn spullen sinds 2 maand bij mij in de logeer kamer omdat hij huisje krijgt binnen kort. De laatste keer dat we ruzie hadden vroeg die van zelf of die zijn spullen moet komen ophalen. Ik zei nee en dat hij me gewoon met rust moet laten en dat heeft die gedaan. Dit is nu 2 weken geleden. Me vriendinnen noemen me dom en zeggen dat ik zijn spullen moet verkopen ofzo of gewoon zeggen dat die zijn F! spullen moet komen halen… i
Ze wil er graag voor ons beide zijn en geeft haar grens daarin ook zeker aan wat betreft dit onderwerp. Ze wil zich er niet teveel mee bemoeien. Wat ook goed is natuurlijk. Kortom blijkbaar praat mijn ex er dus ook nog over. Zelfs 10 maanden na het beëindigen van onze relatie en na 2 maanden totaal geen privé contact, heeft mijn ex er nog last van. Ik blijf dat vreemd vinden.

Ze is toen op reis vertrokken en ik heb geprobeerd me erover te zetten. Na enkele weken zocht ze terug contact. Ze had zware ruzie gehad met haar mama op reis. Na lang praten met haar zus, zei ze me dat ze besefte wat ze had laten liggen. Ze wou het terug goedmaken. Ik heb toen de boot wat afgehouden en gezegd dat ik geen jojo was waar ze steeds kon naar terugkeren. We hebben een aantal keer nog afgesproken en gepraat. Ik stelde me voorzichtig op (wou niet nog es gekwetst worden), maar ik had wel nog gevoelens voor haar. Zij duidelijk ook voor mij. Ik voelde me toen goed in m'n vel en deed vrolijk als ik haar zag. Dat had duidelijk impact op haar, ze zei me vaak "je bent zo anders, zo vrolijk". Ik vertelde dat ik ook wou dat ze wat zelfzekerder werd en van een meisje in een vrouw veranderde. Dat ik haar als vrouw beter wou leren kennen (waarmee ik bedoelde: niet iemand die bang is van haar ouders).

We hebben al regelmatig nog seks gehad met elkaar.. maar van de andere kant voegd hij wel zijn ex toe op Facebook babbeld hij met haaar .. AAAAAAAAAHHHH.. ik word er gek van!!!! en zeggen dat hij me met nieuwjaar nog een geschenk kocht van 900EUR.(wij zijn gewoon mensen van de midde klasse) En 2maand later voeld hij "zo gezegd" niks meer voor me.. ook vraagt hij steeds naar kleding advies bij me om dan uit te gaan of iets te gaan drinken maar dat doet me zo veel zeer vandaag heb ik gezegt dat hij het maar zelf moet uitzoeken..
Hier weer even een bericht van mij, na je laatste reactie van (6-12). Het is nu 28-12-2012. Zoals je wel kan begrijpen heb ik een beetje een zware kerst gehad. Zwaar omdat ik graag met D samen was geweest. 30 november ben ik op stap geweest in Eindhoven omdat een goed vriend van me moest optreden. D had toevallig op die avond een etentje gepland met haar ex collega`s. we hadden het van te voren er al over dat we mekaar daar misschien wel zouden zien, en gezellig wat samen konden drinken. Ik had mezelf voorgenomen haar op die avond geen sms te sturen. Later op de avond kreeg ik een appje of het gezellig was, en of ik nog in dezelfde kroeg was. Ik antwoorden en zei haar dat ik er nog was. Ook stuurde ik haar dat ze wel mee terug kon rijden. Ze was namelijk alleen met de trein, en ik met de auto, dan hoefde ze niet alleen. Om 1.00u belde ze mij, en kwam ze met een vriendin naar de kroeg waar ik was. Ze wilde wel mee terug rijden. We zijn terug gereden en ik zetten haar als laatste af. We hebben mekaar weer als vanouds vast staan houden en passievol staan zoenen. Ze hield me weer stevig vast. Ze was licht aangeschoten en ietwat moe. Op een gegeven moment kwam het er weer uit. Ze kon dit echt niet zo, het was allemaal te lastig. Ik vroeg haar licht gepikeerd of dat ze wilde dat ik haar weer los moest laten. Ja zei ze, “niet omdat ik dat wil, maar omdat het moet” we liggen niet op 1 niveau qua houden van, en ik kan het zo niet, zei ze. Ze moest huilen. Zoals ik al zei was ik licht gepikeerd, juist omdat we de laatste tijd meer en meer contact hadden, en omdat ze me juist meer in haar leven betrok. (financiële zaken, scheiding, gezondheid, werk, en zo nog meer) Ik liet haar los, en ze hield me nog steeds stevig vast. ik zei dat ze maar lekker moest gaan slapen, en stapte in de auto en vertrok. Het was alles behalve een fijn afscheid. Normaal stuur ik altijd een berichtje als ik thuis ben. Nu hab ik dat niet gedaan, en ben meteen naar bed gegaan. De volgende morgen moest haar zoontje voetballen en ik stuurde haar “succes” ze stuurde me een bericht terug “ goedemorgen. Was niet zo`n goede zet om naar de kroeg te komen waar jij was, had beter de trein kunnen pakken” en “ook niet handig om midden in de nacht een gesprek aan te gaan, ik was moe en lichtelijk onder invloed” ik stuurde haar terug dat we dat toch al af hadden gesproken, dat we mekaar daar misschien zouden zien. Daarna stuurde ik haar “maar goed, je hebt gelijk. Veel plezier langs de lijn en pas goed op jezelf” na die nacht en morgen hadden we geen enkel contact met elkaar. Woensdag 12-12 heb ik na gesprekken en adviezen van een vriend haar toch gebeld. Ik had echt een klote gevoel hoe we afscheid hadden genomen. Haar zoontje was nog wakker en ze vroeg me of ze me zo even terug mocht bellen. Dat was in ieder geval op dat moment positief, want had stiekem ook wel het idee dat ze misschien wel helemaal niet op zou nemen. Ze belde terug en we hebben even fijn gesproken. Het voelde raar me nu weer zo aan de telefoon te hebben. Het ging niet zo heel goed met haar. Na de laatste rechtszaak was de uitspraak dat ze een bedrag moest betalen aan haar ex. Ook hadden ze nu onenigheid over de kinderopvang. Haar ex probeert er alles aan te doen om haar leven zuur te maken, en dat lukt hem aardig. Ook had ze nog steeds wat last van haar buik. Ze vroeg aan me hoe het met mij ging. Ik vertelde haar dat ik probeerde het een plaatsje te geven, maar dat ik wel veel aan haar moet denken. Ze zei me dat ze ook veel aan mij moest denken. Ik stelde voor om mekaar nog 1 keer te zien. Gewoon gezellig even koffie drinken omdat het afscheid laatst niet goed voelde. Ze vond het ook niet fijn hoe we afscheid hadden genomen. Maar ze moest er wel even over nadenken. Ze zou het me snel laten weten. Vrijdag 14-12 stuurde ze me “ik heb besloten dat ik NU even niets wil afspreken. De manier waarop we afscheid hebben genomen zegt voor mij NU even genoeg… Ik begrijp dat je het graag anders had gezien, maar dan ga ik aan mezelf voorbij, en daar kies ik NU niet voor. Hopelijk begrijp je dat.” Ik heb gereageerd met “okay, prima” op 16-12 heb ik haar een mail gestuurd. Dit was ik wel al langer van plan. Gewoon een mail met wat leuke woorden van mij. En dat ik het toch een hele fijn tijd vond met haar. Ook wenste ik haar in de mail veel geluk en liefde. op 18-12 kreeg ik een appje van haar ‘bedankt voor de brief. Die had ik niet aan zien komen… jij verdient het ook…geluk en liefde” daarna weer geen enkel contact. We hebben allebei facebook en op één of andere manier gooide ze mij er ook niet meteen vanaf. Ik heb voor een hele tijd terug een meiske leren kennen waar ik een goed gesprek mee had. Al snel bleek dat ze iets verder wilde gaan. Ik heb haar toen ook duidelijk gemaakt dat ik dat echt niet kon. Mijn hart ligt nog volledig bij D, en ze begreep dat. ze zetten wel af en toe een bericht op m`n facebook tijdlijn. Afgelopen vrijdag 21-12 zag ik dan ook dat D me nu wel van haar facebook had verwijderd. Beste A, je kent het hele verhaal een beetje. En ik weet dat ik nu misschien ook wel niets anders kan en moet doen dat stilte houden. Maar ik merk dat het gemis niet snel minder zullen worden. heb nog steeds hoop dat ze contact op neemt. Zal ze dat nog gaan doen? kan ik haar met oud en nieuw een appje sturen? Ze is 7 januari jarig en had al eerder een cadeau voor haar besteld. Een persoonlijk cadeau voor haar. Dit heb ik gister opgehaald. Alleen lijkt het me nu niet verstandig dat ik haar dat ga geven of laten bezorgen. De kans zit er natuurlijk wel in dat ze me het terug geeft. Ik heb zelf het idee dat ze nu fier vrolijk verder gaat met haar leven. ik krijg dan op m`n donder van m`n maat. Volgens hem zal dat echt niet het geval zijn. Maar vreemd genoeg haal je je in zo`n situatie vanalles in je hoofd. Volgens hem komt ze echt wel terug op het net, maar moet ze nu eerst het één en het ander afsluiten. Misschien iets van schaamte voor haar situatie. Ik weet het echt niet. Ik weet alleen dat ik haar vreselijk mis. Beste A, heb je een advies voor me. Of misschien wat helderheid in dit verhaal. Hoe moet ik bijvoorbeeld die laatste appjes van haar opvatten? Is deze stilte goed, of zal ze nu juist kosten wat het kost haar gevoel wegduwen en alles wat we hadden vergeten? Kan ik haar een sms sturen met de vraag hoe het gaat? Ik hoop iets van je te horen.
ik ben ten einde raad en hoop dat iemand die dit ook heeft meegemaakt me kan helpen met advies of nodige informatie. ik ben een drie maanden geleden een meiske tegen gekomen die m`n leven volledig deed veranderen. we raakte aan de praat in een kroeg en we wisselde telefoonnummers uit. twee dagen later kreeg ik een bericht van haar of we nog eens af konden spreken. dit leek me erg leuk. ik was nog niet zo lang uit een vorige relatie en had haar ook aangegeven dat ik alles rustig aan wilde doen. we spraken af bij haar thuis en het voelde goed. de dagen daarna ging alles vanzelf, en rustig aan doen was er dan ook niet meer bij. ze is drie jaar geleden gescheiden en de rechtszaken lopen nog steeds. ze heeft twee kindjes. maar niets van dit alles stond mij in de weg. ik wilde niets maar dan ook niets liever dan met haar verder en gelukkig worden. we hadden allebei een gevoel wat we nog nooit eerder hadden gevoeld. een sterk intens gevoel van liefde. we konden goed met elkaar praten en het voelde allemaal vertrouwd alsof we mekaar al jaren kende. ze had door de jaren heen een muur om haar hart gebouwd, en ze gaf me op een dag aan dat ik dat muurtje aan het afbreken was. ze was aan het smelten. we voelde ons heerlijk en gelukkig als we samen waren. ze had een druk leven met de kinderen, twee banen om alles toch nog te kunnen betalen. dan de rechtszaken nog en een vervelende ex die maar aan haar hoofd bleef zeveren. ze vertelde me alles en het gaf haar een goed gevoel om met me te praten. maar zo blijkt later, deze gesprekken hebben ook veel negatieve herinneringen omhoog gebracht. we hadden het fijn samen. we gingen samen naar een concert van coldplay waar ze een nummer speelde wat wel heel erg van toepassing was op haar leven. het nummer "fix you". we hielde mekaar het hele nummer stevig vast. we waren verliefd. ondanks dat het muurtje een heel eind weg was had ze toch nog een lichte blokkade. dit uiten zich door bijvoorbeeld de woorden "ik hou van je" te zeggen. zodra ik dat tegen haar zei wist ze daar niet echt raad mee. tot een aantal weken geleden we in bed lagen. na wat gebabbeld te hebben deed ik het licht uit. ze vroeg aan me of ik het weer aan wilde maken en dat deed ik. ze keek me recht in de ogen aan en zei dat ze van me hield. ik wist dat dit voor een persoon die 3 jaar lang stil heeft gestaan wat relaties en gevoelens betreft heel wat was. na een tijd wilde ze dat ik kennis zou maken met de kindjes en dit voelde bij mij geweldig. een week van liefde en samenzijn ging voorbij. ook een week met vele gesprekken onder het genot van een drankje. de gesprekken kwamen best vaak terug op haar verleden. of dat ze daar juist naar toe stuurde of hoe, dat weet ik niet. na die week kwam ze ineens de uiting dat ik te snel te dichtbij was gekomen en dat ze de rem erop wilde gooien. dit kwam bij mij natuurlijk best vreemd en hard aan. maar natuurlijk, als dat nodig is, doen we dat. maar, zo bleek lukte dat geen van ons beide. we genoten van elkaar als we bij mekaar waren. toch dreef ze steeds verder weg. op een dag zei ze dat ze twijfelde, ze twijfelde overal aan. en juist omdat ze van me af dreef, ging ik harder werken en vechten om haar bij me te houden. doordat ik harder ging vechten rende zij harder van me weg. op een dag zei ze tegen me dat ik haar moest loslaten. dit kwam natuurlijk als een donderslag binnen. hoe kan dit nou, we waren zo gelukkig. ik kon het gewoon niet begrijpen. maar ze vertelde me ook dat ze geen afscheid wilde. het idee dat ze me nooit meer zou zien maakte haar al ziek. we gingen mekaar minder zien. ze stuurde me af en toe dat het haar goed zou doen als ik haar nu even vast zou houden, maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover mij. maar toch, na wat over en weer smsen ging ik naar haar toe. als ik dan bij haar was zag en voelde ik haar gewoon genieten. hoe ze vast hield, hoe ze me aan keek, wat ze tegen me zei dat ze het zo fijn vond dat ik bij haar was. ze genoot van elk moment als ik bij haar was, zelfs nu nog nadat ze me had gevraagd of ik haar los wilde laten. en zo ging het diverse keren. ze stuurde me na een dag geen contact dat wel zeker aan me dacht en dat ze me miste. maar toch moest ik haar loslaten. ik weet niet in welke sferen van emoties ik het moet zoeken. wil ze wel, maar kan of durft ze niet? weet ze niet hoe? en wat moet ik doen, haar volledig loslaten staat haaks op mijn verliefdheid. moet ik afstand nemen? de kans zit er dan in dat ze me gaat missen en misschien wel om zal draaien. of dat ze me juist gaat vergeten als ik niet meer laat merken dat ik er sta. ik weet het echt niet meer. ik weet dat ik haar vreselijk mis nu. ze heeft na haar scheiding 3 jaar lang een veilig leventje gehad met haar twee kindjes. een veilig leven zonder gekwetst te worden of iemand te kwetsen. zou ze het nu gewoon niet durven, of nu niet de energie voor hebben. ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen.
Wanneer je echt van elkaar houdt, dan vecht je niet tegen elkaar, dan heb je geen kritiek, dan geef je niet op. Wanneer je echt van elkaar houdt, dan vecht je samen. Dan vecht je samen tegen kritiek, samen tegen mindere dingen, bijvoorbeeld tegen de oorlog die je partner in zijn of haar rugzak met zich mee draagt, samen voor een zo mooi mogelijke toekomst, samen.
Mijn ex heeft nog een giga schilderij in zijn kamer hangen van ons samen, hij doet het niet weg omdat hij het een 'mooi en groot' schilderij vind, maar hij zegt dat hij er wel wat voor gehangen heeft (?) niet omdat het moeilijk is, maar omdat hij het niet wilt zien en het anders een lege plek is, ik weet dat hij genoeg posters en dingen heeft om die op die plaats op te hangen. Hij deed een beetje boos toen hij hoorde dat ik een ander had (een rebounder, heb hem later verteld dat niks ging worden), hij trok conclusies dat hij het gek vond zo snel, ik deed het zeker voor de seks, of kon niet alleen zijn etc. en vervolgens bleef hij herhalen 'het boeit me niks'. Zelf zei hij: 'kom genoeg tegen'. Hij doet heel afstandelijk tegen me en heeft een maand lang niks tegen me gezegd omdat hij me geen hoop wilde geven en ik had aangegeven dat ik die kreeg tijdens kletspraatjes. We kregen in eerste instantie ruzie en later zei hij: 'het hoeft niet, maar kunnen zo nu en dan gewoon praatje maken'. Is deze man er echt klaar mee? Vind het zo gek van dat schilderij, als hij er klaar mee is gooit hij het toch weg?! Zal hij terugkomen? Reactie infoteur, 13-09-2012
Hi Tom, wat je in je eerdere bericht schreef was een relaas over verliefdheid met erg hard van stapel lopen wat betreft familie, vakantie, etc. Bindingsangst komt naar boven als de relatie zich normaal gesproken gaat verdiepen. Die fase hebben jullie niet bereikt. Bindingsangstigen komen niet terug als ze beseffen dat ze je kwijtraken. Angst is angst. Ze zijn juist blij van je af te zijn, hoe hard dit ook klinkt. Het beste is dat je er voorlopig niets meer in investeert. Verder moet je niet schrikken als je deze dame van je dromen gewoon weer tegenkomt op die datingsite. Op zoek naar een nieuwe partner. Daten op zich kan verslavend zijn, en mensen denken maar al te vaak dat de volgende date misschien nog wel beter is… Groetjes, A.
De ruzies waren niet fysiek, dus het is niet dat we elkaar naar de nek vlogen of vanalles naar elkaar smeten maar meer negeren en dingen zeggen waar we niet over nadachten of beschuldigingen. De laatste ruzie ging namelijk zo: sinds zijn beste vriend single was gingen ze elke zaterdagavond weg zonder vrouwen, maar wel naar feestjes/cafe's waar vrouwen zaten en die vriend zijn kennende flirt hij nogal graag. Het was geen probleem voor mij dat mijn ex meeging, ik geef hem zijn vrijheid maar had ergens wel bang dat zijn vriend hem in iets zou meelsleuren waar er later spijt van zou komen. Die gedacthten waren niet overheersend maar hij stuurde me nietmeer. Ik bleef de laatste tijd gewoon thuis omdat we elkaar alleen nog maar een korte zondagnamiddag zagen op een hele week en het leek hem niet zozeer iets te schelen. Daardoor kwamen ruzies. Ik was dus toen op een weekend thuisgebleven maar voelde me schuldig dat ik thuis was en hij vond het ook biet zo leuk dus besloot ik de zondag naar zijn thuis te gaan om het te 'verassen' maar hij kwam maar niet. Normaal komt hij altijd zondagnamiddag thuis. Maargoed, ik heb daar gewacht tot half 5 en toen had ik hem gestuurd dat ik bij zijn thuis was. Hij reageerde droog terug dat hij gewoon 'weg' was en laat zou thuiskomen maar ik kon niet laat blijven omdat ik de volgende dag moest werken. Toen is er een discussie gekomen. Dat ik het had moeten zeggen dat ik kwam en begon hij opeens oude koeien uit de sloot te halen, zomaar. Dat leidde tot onze breuk. We hebben het beide besloten maar het was niet mijn bedoeling het uit te maken, ik wou alleen sorry zeggen dat ik zo vlug van stapel loop.
Mijn ex en ik hebben 2,5 maanden geleden besloten om uit elkaar te gaan, we stonder hier allebei niet achter en dat weten we van elkaar, we willen elkaar heel erg graag terug maar elke keer krijgen we weer stres terwijl we dit helemaal niet willen, we zijn beide 20, sinds het uit is is ze erg veranderd ze doet ineens veel dingen die ze eerder nooit zou doen, denk aan uitgaan enz. Ze heeft een hekel aan drukte en wou in de relatie dan ook nooit uitgaan, ik wil haar zo graag terug we hebben inmiddels al gepraat en ze wou er 100% voor gaan gisteren avond hebben we een goed gesprek gehad en gezegd dat we er zeker voor wilde gaan. Vandaag kregen we een meningsverschil omdat ze gisteren zei dat ze wel een relatie wou, maar vandaag toen ik haar vroeg of ze wou blijven slapen vond ze het te snel, ze begrijpt niet dat ik dit niet snap. We sliepen immers zowat elke week bij elkaar, ik ga aanstaande dinsdag op vakantie met mijn familie en weet zeker dat we elkaar gaan missen dit isbdan ook de reden dat ik haar nog zolang als mogelijk is bij me wil hebben.
Ik ben 15 jaar, en had 7 maanden een relatie met een jongen. We waren super verliefd, deden alles samen, spraken altijd af enz. Maar ongeveer 4/5 maanden gelede maakte ik het uit. Ik vond hem een zak, want hij wilde opeens niet meer afspreken en toen ik bij hem langs ging als verassing zat hij met een andere meisje film te kijken met zijn arm om haar heen. Nou ik ging naar huis en whatsappte hem dat ik hem dringen moest spreken en hij kwam langs en ik zei dus dat ik het uitmaakte, en hij reageerde superlullig zo van eindelijk. Nou ik wilde niets meer met hem te maken hebben omdat hij zo lullig dee, maar een paar dagen nadat het uit was stuurde hij ik vind het jammer dat het uit is en het spijt me dat ik zo lullig deed ik hou nog steeds van je maar misschien is het beter als we even geen relatie hebben. Dat leek mij ook beter dus toen zijn we een paar maanden niet egt met elkaar omgegaan. Een paar weken voor de vakantie begon ( 2 maanden geleden ongeveer) vond ik hem super leuk weer en was ik verliefd en dat liet ik ook merken maar hij zei sorry ik wil geen relatie. De laatste dag voor de vakantie kwam hij langs om te zeggen dat hij iets met iemand anders had en dat hij dus niets met mij wilde. In de vakantie hoorde ik dat het met dat meisje na een week al weer uit was, en ik hebnu weer hoop. School is net weer begonnen en we gaan normaal met elkaar om maar ik wil dus heel graag een relatie met hem. Help me plz want ik hou egt heel erg van hem en ik mis hem zo
English: Make Your Boyfriend Miss You, Español: hacer que tu novio te extrañe, Français: faire pour manquer à votre petit ami, Português: Fazer seu Namorado Sentir sua Falta, Italiano: Far Sentire la Tua Mancanza al Tuo Fidanzato, Deutsch: Deinen Freund dazu bringen Dich zu vermissen, 中文: 让你的男朋友想念你, Русский: заставить парня скучать за вами, Bahasa Indonesia: Membuat Kekasih Merindukan Anda, Čeština: Jak zajistit, aby se po vás vašemu partnerovi stýskalo, ไทย: ทำให้แฟนหนุ่มคิดถึงคุณ, हिन्दी: अपने बॉयफ्रेंड को अपनी याद दिलाएँ, Tiếng Việt: Khiến bạn trai nhớ mình, العربية: جعل زوجك يشتاق إليك

Na een relatie van 6 jaar ben ik mijn vriendin kwijt geraakt. We hebben het samen altijd erg leuk gehad en we hebben nooit problemen of ruzies gehad in onze relatie. Een aantal weken geleden vertelde ze mij op een dag dat ze niet meer verliefd was en dat gevoel nog eens wou hebben. Ik heb proberen uit te leggen dat liefde na zoveel jaar over gaat in houden van maar ze vond zichzelf te jong daarvoor. We hebben vroeg met elkaar gekregen, zij was 17 toen. Ze heeft mij zo'n 7 weken alleen laten zitten en ik heb gedaan wat iedereen doet maar wat verkeerd is. smsen, zielig doen, bellen, willen afspreken maar ze kwam bijna nooit, ze zei dat ze het niet kon. Ondertussen gaf ze aan dat ze erg verdrietig er van was dat ze mij zo pijn deed en ik kon de verdriet zien. Ze is erg afgevallen, huilt als ze bij mij is aan één stuk door en als we even samen zijn voelt het ook weer goed en is het leuk.
Mijn man is na 12 jaar samen en 5jaar getrouwd bij me weg.februari 2012is hij weg gegaan.we hebben 2 kinderen (5 en 1jaar).ik heb fouten gemaakt en daar hebben we over gesproken.nam alle hulp aan om de relatie te redden en dat vond hij ook heel fijn.maar toen kwam een 'vriendin' van me.ik kwam erachter dat ze achter hem aam zat.heb ik hem ook verteld en zag het zelf ook.hij zei dat hij nooit iets met haar kon beginnen.nu zijn we officieel nog steeds niet gescheiden ,maar hij woont nu al samen met haar.zij doet er alles aan om mij overal de schuld van te geven.hij gelooft alleen maar haat.terwijl genoeg mensen hem heft gewaarschuwd over haar.ik mis hem heel erg en wil dat het gezin weer compleet wordt.wat moet ik doen.
Het gebeuren heeft me op relationeel gebied toch wel iets onzeker gemaakt. Zeker nu ik een vrouw heb ontmoet waar menig man van droomt. En dat besef ik me goed. Ze is enorm pittig, maar samen zijn lief voor elkaar. Heb bij mn nieuwe vlam wel enkele bedenkingen die ik aan jou wou voorleggen. Zij heeft vijf jr een relatie gehad, met iemand die ze haar hele leven kent, (vriend van familie) ook 5jr ouder. Ze was op en aan verliefd op hem sinds ze dertien was en met de families op vakantie gingen. Toen ze 20 was kregen ze iets. Het werkte niet, en ze heeft die relatie, na heel lang volhouden, verbroken. Ze richtte haar pijlen inmiddels al op andere. De daadwerkelijke verbreking is nu iets langer dan een half jaar terug. Heb angst dat ze teruggaat. Ze zegt nog wel van hem te houden, bespreekt het met mij, maar zegt ook te hebben gekozen.
Hier weer even een berichtje van mij (reactie op 6-11), en tevens een wanhopige vraag of het wel goed is hoe het nu loopt. Ben afgelopen maandagavond bij haar geweest. ze was een heel weekend alleen geweest zonder enig contact met mij. De kindjes waren er afgelopen weekend ook niet. Ze heeft na kunnen denken. Maandag middag hebben we contact gehad en het ging helemaal niet goed met haar. Ze had een verschrikkelijk weekend gehad. Ze huilde. Ik stelde voor om `s avonds naar haar toe te komen en dat vond ze fijn. Die middag stuurde ze mij dat ze met me wilde praten. Ik wist toen eigenlijk al waar dit heen zou gaan. Ze vroeg aan me of ik samen met haar wilde eten. Dat vond ik een goed plan. Ben er op tijd heen gegaan. Binnenkomst was weer erg intiem. We hebben mekaar langdurig vastgehouden. We hebben samen gekookt en onder het genot van een wijntje en kaarslicht zitten eten. Het was alsof er niets aan de hand was, en we voelde ons allebei zichtbaar heerlijk op ons gemak. Onder het eten pakte ze m`n hand en kuste mij. Na het eten zijn we op de bank gaan zitten, en raakte aan de praat. Moeilijk, maar het kwam eruit. Ze kon het zo niet. Ze voelde wel degelijk liefde, maar iets hield haar tegen. Als ik bij haar was voelde zich gelukkig, maar als ik eenmaal naar huis was kwam de denker weer tot leven, aldus D. het was er uit, we kunnen zo niet verder. Gaandeweg het gesprek kwam naar voor dat we het allebei wel erg fijn zouden vinden om vannacht nog 1 keer bij mekaar te slapen. We hebben de hele nacht stevig tegen mekaar aan gelegen en bijna niet geslapen. Moeilijk uit te leggen nu, maar het waren werkelijk 14 uur van intense liefde naar mekaar toe. `s morgens ben ik opgestaan en we wisten allebei dat het nu dan zover was. Ze huilde nu voluit. Ook ik had het er erg moeilijk mee, maar het moest zo. Iets klopte d`r naar mijn mening niet. Twee mensen die zo gelukkig zijn met elkaar, die allebei geen afstand kunnen nemen en niet los kunnen laten, twee mensen die zoveel pijn hebben nu het dan definitief over is. maar ik moest me er nu bij neerleggen. Ik stelde voor dat ze in bed moest blijven liggen, zodat we niet zo`n dramatisch afscheid aan de deur zouden krijgen. Ik ging naar beneden en schreef op een tissue een berichtje voor haar. Ook de woorden dat ik ziels en ziels veel van haar hield. Ik trok de deur achter me dicht, en dit was het dan. Ik was thuis en stuurde haar een bericht dat ik thuis was, en dat ik haar vreselijk ging missen. Ook stuurde ik haar nog eens dat ik ontiegelijk veel van haar hou. Ze stuurde me later een bericht dat ze dat afgelopen tijd ook heel goed had gevoeld en dat ze het briefje had gevonden. “lief dingske, dat briefje…….” De rest van de morgen is het stil geweest. `s middags stuurde ze me “ik weet niet goed wat ik moet zeggen, maar dit voelt zo raar” afgelopen nacht wilde ze me wat vertellen, maar ze kon het niet. Ze kon het niet omdat ze bang was mij weer hoop te geven. Nu denk ik wel te weten wat ze me wilde vertellen want ze stuurde me nu dat ze een afspraak had gemaakt voor een intake bij een psycholoog. “ik weet niet of je er wat mee kunt, maar dacht wel dat je dit wilde weten” stuurde ze me. Ik vond het natuurlijk geweldig nieuws. Woensdag en donderdag hebben we nog een paar berichtjes gestuurd naar mekaar, maar vandaag (vrijdag) is het dan ook helemaal stil. Ik moet het nu doorzetten om geen contact met haar te zoeken, wat erg moeilijk is. ik mis haar verschrikkelijk. Moet ik nu ook helemaal stil blijven, of af en toe laten merken dat ik er nog ben? Het voelt namelijk nu alsof we verder uit mekaar drijven, weet niet of dit ook zal zijn. Als je dit zo hoort, welke kant zou dit op kunnen gaan? Moet ik haar volledig vergeten en doorgaan met mijn leven? aankomende dinsdag heeft ze de laatste rechtszaak wat betreft de scheiding. Er zal dan ook een hele druk van haar af vallen denk ik. Voordat we het gesprek hadden had ik het plan buiten bij het rechtsgebouw op haar te wachten. Tijdens het gesprek zei ik dit ook tegen haar, en dat had ze erg fijn gevonden zei ze. Nu was er dus wat veranderd en weet ik niet of dat nu nog wel zo`n goed plan is. ik mis haar, en hoop dat zij me ook gaat missen. Ik weet dat ze me niet snel zal benaderen, maar heb in de tussentijd contact gehad met haar bete vriendin. Die vertelde mij dat ze het ook allemaal niet begreep, en dat er duidelijk iets niet klopte aan haar woorden en aan haar denken. Ze zei me ook dat als ze ook maar iets van gemis of wat dan ook zou merken bij D dat ze zou aandringen mij te bellen of te berichten. Ze vond ons erg goed bij mekaar passen, en dat dit afscheid niet klopte was wel duidelijk. Ik weet nu niet goed wat ik moet doen. afstand houden, en wachten. Afstand houden, vergeten en doorgaan, of juist laten merken dat ik nog steeds na al die maanden niet zomaar ga lopen. Beste A, heb je voor mij misschien een idee welke kant dit op zou kunnen gaan, met welke acties? Grts p uit m Reactie infoteur, 12-11-2012
ik zit echt met een probleem mijn ex van 2jaar geleden vind mij weer leuk zegt hij maar ik weet niet of hij het meent want met cv zei hij dat dus ook al maar uiteindelijk werd het niks dus weet niet of ik hem moet vertrouwen want ik vin hem nogsteeds echt heel leuk ma ben gewoon bag omgekwetst te worden maar hij zegt wel de heletijd van dat hij het echt meent grr semmmm
Door met allerlei cadeautjes aan te komen, kan je ex het idee krijgen dat je zijn of haar liefde terug probeert te kopen. Je doet het lijken alsof liefde gewoon een soort transactie is. Je beledigt je ex door aan te nemen dat hij of zij zomaar op iemand verliefd zou worden, enkel en alleen vanwege een paar cadeaus. Bovendien komt dit heel wanhopig over.

Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
 Iemand verliezen van wie je houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten... "Don't ever give up if you still want to try

We hebben een super leuke eerste maand gehad, en ik werd snel verliefd. Ik heb vanaf onze eerste date geweten dat hij nog niet officieel gescheiden was (dwz op papier). Zijn ex heeft het huis dec. vorig jaar verlaten nadat zij is vreemdgegaan. Er is een dochter van 3 in het spel. Ik heb meerdere malen gevraagd "ben je nu dan al wel toe aan iets nieuws?/ gaat het niet te snel?" en hij voelde dat hij daar klaar voor was. Hij was zo overtuigd van zijn antwoord al die keren dat ik het geloofde, en daar verder geen aandacht meer aan besteedde. Het was immers super leuk!
Graag had ik uw advies hieromtrent. Ik weet het, 3 weken is geen lange relatie, maar ik zag het echt zitten en wil hem eerlijk gezegd niet kwijt… Moet ik hem even met rust laten? We zien elkaar geregeld op café. Ik heb al een aantal pogingen ondernomen om te praten, maar telkens loopt hij van mij weg… dus voorlopig hou ik het enkel bij een goeiendag. Het idee dat ik zelfs de kans niet krijg om dit uit te praten, maakt mij gek van verdriet…
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op en dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes ze zegde me dat ze blei is hoe ik nu geworden ben super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen tot vrijdag 3 uur ging ze weg ik weet niet naar waar maar ze zegde me als ik thuis ben bel ik jouw maar het wert 6 uur 12 uur geen sms’je of niets ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte en andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar moet gerust laten. Dat heb ik dan gedaan maar ik liep wel verdrietig maar mijn schoon zus had haar en sms gestuur wat ik niet wist redelijk erg denk ik maar mijn ex stuurde zondag nacht 23.46uur en sms je wist toch gewoon vrienden. En dan donderdag verwijdert ze mijn Facebook maar niet geblokkeerd en al onze foto’s weg en iedereen van mijn familie ook verwijderd. Waar mijn andere schoon zus ook achter mijn rug en erge sms stuurde maar ik heb dan naar mijn ex en sms gestuurd dat ik me schaam en dat ik spijt heb van wat mijn schoonzuster gestuurd hebben en dat ik blei ben met haar nieuwe relatie. Maar nu maandag 1 week later stuurde ze mij en Facebook bericht kan ik achter mijn spullen komen. Ik heb ja gezecht dus komt ze nu vrijdag met haar nieuw lief om haar spullen.

Ik wou snel even reageren, mijn verhaal staat hierboven en ik herken toch wat raakvlakken. Ook ik miste iets in mijn sexleven, ik werd erdoor gefrustreerd en kwam snel kwaad. Ik ben nu een jaar verder en het doet nog altijd heel veel pijn. Maar wat ik tot nu toe geleerd heb, is dat ik nood heb aan een diepe connectie en bevestiging door intimiteit. Is dat er niet dan wordt ik gefrustreerd. het nadeel is echter dat ik me enorm hecht aan een persoon door die zoektocht naar connectie, ook al kan die persoon me misschien niet geven wat ik nodig heb. Zelf nu moet ik me heel vaak overtuigen dat ik nooit gelukkig zou zijn met mijn ex, iets wat rationeel waar lijkt, maar emotioneel echt niet zo voelt. Mijn advies dat ik kan geven is: ga op zoek naar wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn. als je intimiteit je zuurstof voor jezelf is, dan heb je iemand nodig die ook daar connectie met je zoekt…
Hi Patrick, ook ik snap hier helemaal niets van. Het is een bundel van tegenstrijdigheden die je naar je hoofd kreeg: 'Geen toekomst meer zien', 'Wel van je houden', 'Niet meer aandurven'. Eventuele voorspellingen over het verloop kan ik je niet geven, ook al omdat je niet aangeeft wat er gebeurd is dat tot dit soort uitspraken heeft geleid. Sterkte, A.
We praatten wel toen het uit was, heel gewone berichtjes en ook wel gelach en hebben elkaar wel een paar keer gezien. Dat deed me goed voelen en deed ook alsof het me niet veel deed, ik speelde het 'cool'. Nu een paar dagen geleden kreeg ik een berichtje van hem dat hij iets wou zeggen. Ik voelde wel al dat het geen leuk gesprekje ging zijn en inderdaad. Hij vertelde me dat hij een tijdje samen was met een oude liefde waar hij ergens wel altijd zot van was en ik kende haar maar al te goed. Zij zorgde wel vroeger eens voor een ruzie en had al eens moeten kiezen tussen haar en mij. Hij had mij gekozen en onze relatie was super. Nu weet ik niet wat ik ervan moet denken. Zal dat lukken? Moet ik nog hopen? Ik voel me soms hopeloos.

Dat ga ik ook doen met professionele hulp want in die 5 jaar heb ik best wel veel klappen moeten incasseren. En had ook zelfmoord neigingen. Gewoon door het feit dat ik werkelijk zielsveel om haar geef en dat het zwaar is Hell yea maar door die professionele hulp hoop ik ook verder alles goed op een rijtje te krijgen. Wil ik die ongezonde relatie herbeleven ja of nee.


Het maakt niet uit hoe je het aanpakt. Ga in therapie, lees zelfhulpboeken, probeer dingen te zoeken waar je goed in bent; het maakt allemaal niet uit. Als jij maar aan je ex laat zien dat je iemand bent die nog steeds met opgeheven hoofd door het leven gaat, en geen zielig hoopje mens dat totaal kapot is van jullie relatiebreuk. Zelfmedelijden vindt niemand aantrekkelijk.
De Nederlandse vrouw is erg carrière gericht. Ze heeft alle jaren voor zichzelf kunnen zorgen. En onafhankelijk van de man kunnen blijven. Ook zoeken deze vrouwen liefde. Zoals elke vrouw daar naar verlangt. In mijn ogen heeft ze niet gelogen naar je. Of is ze je überhaupt aan het bedonderen. Zoals hierboven staat beschreven wil ze afhankelijk en zelfstandig haar leventje beheersen. Werk zoeken, Een woning, en haar zelfvertrouwen. Je kunt je aanbieden door ook mee te willen helpen. De huizenmarkt en banenmarkt afstropen en haar hier attent op maken.
Ik hou nu 2 weken afstand en laat niets van me horen in de hoop dat hij dat doet. Over 3 weken ben ik jarig en heb hem al gevraagd of hij langs wilde komen voor appeltaart. Hij gaf me geen rechtstreeks antwoord, maar meer een antwoord dat het aan de appeltaart ligt hoe ik hem maak… En zo zijn er wel meer voorbeelden te noemen dat ik denk dat er meer aan de hand is dan hij mij eigenlijk verteld terwijl hij altijd eerlijk is geweest tegen me. Mijn ex geeft zoveel wisselende signalen af met tegenstrijdige gevoelens waardoor ik van mening ben dat er misschien een vorm van bindingsangst/verlatingsangst aan de orde zou kunnen zijn(?)

Dit betekent niet dat je kan stoppen met het oplossen van het probleem wat ten grondslag lag aan de break-up. Sterker nog: je weet nu waarom het des te belangrijker is dat je ervoor zorgt dat dit opgelost is voordat je contact met hem zoekt. Mannen zien van nature problemen als iets wat lijkt op een kwaadaardig gezwel: het moet zo snel mogelijk chirurgisch verwijderd worden. Wanneer jij dat doet, dan toon je begrip voor zijn belevingswereld.


Mijn ex, heeft het gisteren na 9 maanden uitgemaakt. We waren op een feest en allebei nogal aangeschoten. Een vriend van hem die vaker probeert te stoken kwam naar mij toe en zei dat mijn vriend met zijn ex praten ook al wist ik dat het niet zo was omdat hij haar had verwijderd ben ik toch verhaal gaan halen. We kregen hele erge ruzie en het liep uit de hand, we zijn wel samen gaan slapen maar de volgende ochtend maakte hij het uit. Nou is het zo dat we toen we 5/6 maanden hadden best een kut tijd hadden en veel ruzie het is 2 keer uit geweest maar dat diurde nooit langer als een week. Ik was ook niet mezelf in die tijd en had hem belooft mezelf weer te wirden en dat is ook gelukt. Het ging erg goed de laatste tijd maar door onze ruzie werd hij herrinerd aan de verschrikkelijke tijd met de vele ruzies, we gaan over een paar dagen samen praten. Ik heb hem belooft ff rust te geven we praten nog heel soms even 5 minuten. Wat kan ik hem donderdag het beste zeggen dat hij er vertrouwen in krijgt dat we verder kunnen gaan?
“Hij was precies mijn type. Zowel intellectueel als qua humor hadden we een geweldige klik. Hij hield van cabaretjes, comedy films en rockmuziek. Daarnaast voelde ik ook op seksueel gebied een sterke aantrekkingskracht tussen ons. Dit is iets wat ik nog nooit bij een man gevoeld heb. Dat het op alle vlakken goed zit, betekent volgens mij echt iets.”
Flirten gaat overigens wel goed. Heb al veel dat speelse contact gehad, maar nog niets blijvends. Maar vind het ook wel goed zo. Ik kan doen waar ik zin in heb, en contact hebben met wie ik wil. En ik geniet er inderdaad ook van. Maar dat is vooral in de weekenden, doordeweeks is het meestal wat saaier, maar heb het gelukkig druk zat. Het vertrouwen in relaties ben ik nog wel beetje kwijt, maar ik merk dat alles vanzelf komt (zoals ook weer het beginnen met flirten, etc.), dus daar maak ik mij niet druk over.
5) Om eerlijk te zijn…ik wil haar het liefst terug. Ik hou verschrikkelijk veel van haar. Nu weet ik dat dat op korte termijn niet gaat lukken omdat ze dus een nieuwe vriend heeft. Maar wat kan ik nu het beste doen? Haar helemaal met rust laten nu? Maar hoe lang moet ik dan niks van mij laten horen? Of af en toe toch een berichtje sturen naar haar om te vragen hoe het gaat.

Dit betekent dat je veel bezig moet zijn met dingen die je leven beter maken. Die samenhangen met je verlangens, je dromen en je behoefte aan geluk. Uiteindelijk gaat dit ervoor zorgen dat je krijgt wat je wilt, niet de hoeveelheid tijd die je doorbrengt op de bank met een bak roomijs of terwijl je ligt te snotteren tijdens je favoriete CD van Celine Dion.
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!
Hi Krabi, je moet erg oppassen met die zogenaamde vriendschap. Houd hem alsjeblieft op een grote afstand. Zeg dat je zijn vurige wens dat jij verder moet met je leven, een fantastisch idee vindt. Het beste wat ie ooit voorgesteld heeft… ;). Zo laat je hem zien dat je hem helemaal niet nodig hebt, terwijl je hem op geraffineerde wijze in de tang houdt. En niets vindt een man zooo interessant als een vrouw die moeilijk benaderbaar is. A.

Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.


Nu zijn wij nog wel bevriend op Facebook en wat ik zie zijn geen tekenen van een nieuwe vriendin oid bij hem en ik ben na een stilte van 4 maanden nu toch wel weer eens benieuwd hoe het met hem gaat en ik zou hem willen laten voelen dat als hij contact met mij zou willen ik daar open voor zou staan. Hoe kan ik dit aanpakken of kan ik beter niets doen omdat hij zelf en uit zichzelf over de brug moet komen?
Ik heb de relatie ervaren als erg liefdevol, intens, intiem, open en eerlijk (tot aan het "exit"gesprek) en ook haalde ik er veel energie uit. Zij was vanaf het eerste moment ook verliefd en we zagen elkaar 2 a 3 keer per week, ondanks onze drukke schema's). We zorgden ervoor dat we dan quality time hadden samen; uiteten gaan, evenementen maar ook een avondje samen thuis koken etc. We schreven elkaar ouderwetse kaartjes in de tussentijd en soms een kadootje als verassing.
Hi Monique, ja. Het is in elk geval een les voor later, hoewel je niet alles van te voren kunt inschatten. Verwen een vriend nooit te veel met aandacht, want sommigen gaan dit als vanzelfsprekend zien of raken zelfs geirriteerd. Je hebt misschien het idee dat alles door jou is verpest, maar ik denk dat hij bij voorbaat al 'bedorven' was… ;). Groetjes, A.
En wat ik dus ook herken in hem is, dat hij zich niet kan geven. Zijn eigen worden zijn dat hij zich niet ergens onbezonnen kan instorten, zijn denken is hem heilig. Nu ja denken en denken zijn 2, ik stort mij ook niet zomaar ergens in zonder erover nagedacht te hebben anders was ik deze relatie wel meteen begonnen. Volgens hem komen liefde en verliefdheid ook uit het hoofd.
Een man die met rust gelaten wil worden, niet reageert op je berichten, maar je wel meldt dat je moet veranderen… het is drie keer niks. Hij wil je alleen onder bepaalde voorwaarden, en hoewel dat meestal een slecht teken is, is het hier begrijpelijk. Jullie relatie ging dan ook vanaf het begin al mis, want huis en haard opgeven om vervolgens met een relatief onbekende te gaan samenwonen heeft natuurlijk geen toekomst. Daar komt nog eens bij dat jullie relatie begon toen jullie allebei nog in een andere relatie zaten. Ook dat werkt vrijwel nooit. Vervolgens twijfelde je aan zijn liefde, wat niet verwonderlijk is gezien alle ontwikkelingen. Een vonk van verliefdheid dooft als een uitgeblazen kaars als de praktijk van wonen en werken werkelijkheid wordt, en de relatie onder druk komt te staan. Daarbij denk ik dat je ex het gevoel had het toch nooit goed te doen en hij amper waardering van jou kreeg. Hij op zijn beurt noemde je een stresskip maar begreep niet dat je als man altijd moet reageren op een briefje van een vrouw waarin staat dat ze van hem houdt. Het was beledigend om je in die zin gewoon te negeren. Kortom, een veel te nuchtere, emotieloze vent versus een veel te onzekere, maar gevoelige vrouw… het had mooi kunnen zijn ;D. Omdat hij niet meer wil kun je voorlopig niets meer verwachten. Misschien na een aantal jaren (zie het artikel), waarbij je natuurlijk het risico loopt dat hij dan met iemand anders is. Maar dat zou ook het ultieme bewijs zijn dat hij niks in je zag. Word wakker! Sterkte, A.

Hi Sonja, je moet niet afwachten wat je ex van jou wil of van je vraagt. Gaat ze achter je aan omdat je herhaaldelijk nee zou verkopen, dan moet je dat vooral doorzetten en geen moment 'buigen'. Laat haar idee dat je op bestelling klaar staat een grote illusie zijn. Alleen dan word je interessant voor een ex, die doorgaans veel te verwend is geweest. Ga dus niet door met verwennerij en open plekken in je agenda. Zou ze het op een gegeven moment opgeven omdat je toch altijd maar nee zegt, dan is dat het omslagpunt waarbij ze geleerd heeft dat zij geen heer en meester is over jullie contact. Dwing respect af door haar een toon lager te laten zingen. Als de ommekeer tot je ex is doorgedrongen en langdurig een vaststaand feit lijkt, kun je omgekeerd eens toeslaan en je ex geheel out of the blue verrassen met iets waarvan je zeker weet dat ze het leuk vindt. Vanaf dat moment regeer jij en eet zij uit je hand. Voorlopig is die situatie nog niet aan de orde. Succes, A.
Mannen willen niet alleen dat er van hen gehouden wordt maar wensen ook gewaardeerd te worden. Ze hebben geen confetti nodig om hun prestaties te eren maar een knikje, een glimlach of een lief woordje doet hen goed. Vandaar dat het voor hem van grote betekenis is een vrouw aan zijn zijde te hebben die weet te waarderen wat hij presteert en op prijs stelt wat hij geeft. Des te pijnlijker is het, wanneer zijn eigen partner haar verachting publiekelijk, te midden van zijn vrienden laat blijken en hem het gevoel geeft een mislukking te zijn.

Soms is er nog teveel andere emotie om iemand al snel te missen.. Mijn beste vriendin heeft 8 jaar geleden zelfmoord gepleegd. In het begin kon ik haar nog niet missen omdat ik nog veel te veel met mezelf bezig was..Pas na een hele lange tijd..toen ik niet meer boos en verdrietig was, kwam het gemis pas.. En dat gemis is er nog steeds. vaak bij iets simpels als koffie drinken kan ik haar al enorm missen...


Mannen en vrouwen gedragen zich heel verschillend op de werkvloer. Als een man en een vrouw dezelfde functie op hetzelfde kantoor zouden vervullen, zouden ze hun taken allebei op een compleet andere manier benaderen. Mannen focussen zich meer op het voltooien van een specifieke taak, terwijl vrouwen zich meer op het proces concentreren waarmee ze de taak uiteindelijk kunnen voltooien. Vrouwen stellen meestal meer vragen, terwijl mannen het moeilijk vinden om de meningen van anderen mee te nemen. Zowel mannen als vrouwen vinden dat het andere geslacht geen begrip heeft voor de behoeften van de ander op de werkvloer. [6]
Het contact na 5 maanden heeft me dus geleerd dat ze niet meer is waar ik naar verlangde. En daarbij ook dat zij echt is doorgegaan, echt zonder mij. Dus het positieve is dat ik dat nu in zie. Het negatieve is dat ik mezelf nou weer kwetsbaar heb opgesteld. Ik sta weer 1-0 achter. Maar ja het boeit me ook niet meer aangezien zij niet meer is waar ik verliefd op werd. Het sluit wel mn hoofdstuk af. Maar aangezien jijzelf al inziet dat het een koud contact wordt, zou ik zeggen lekker niet doen en eer aan jezelf houden!

Mijn relatie is ondertussen al bijna een jaar afgelopen. Dit na 2 jaar samen te zijn en samen gewoond te hebben. Op het begin heb ik dit redelijk slecht aangepakt door steeds binnen zijn bereik te blijven waardoor hij me niet kon missen. Hij zegt dat hij de verplichtingen en dingen die bij een relatie horen niet kan opbrengen. Ik vond dit uiteraard te makkelijk gezegd en heb daarom volledig gebroken… Na 1 maand stond hij terug voor de deur, toen heb ik de deur weer geopend en hebben we terug samen geprobeerd er iets van te maken, naar mijn mening deed hij te weinig moeite en heb ik hem na enkele maanden terug laten staan. Ik had er echt mijn buik van vol. Maar opnieuw begon hij na een maand te sms'en. waar ik niet op gereageerd heb, iets later kreeg ik een brief waar hij in vertelde dat hij het heel moeilijk had zonder mij en dat ik het was voor hem, maar dat hij het moeilijk heeft met zich te binden, hij wou dan ook terug contact. ook op deze brief ben ik niet ingegaan, na drie maanden vroeg hij om af te spreken. en dan ben ik hier ook op in gegaan, omdat we gingen praten over 'ons'. ik heb dan mijn 'eisen' op tafel gegooid en verteld da ik met minder dan een serieuze relatie geen genoegen meer zou nemen. Op dat moment ging hij daar mee akkoord en hij begrijpt mijn standpunt. Nu zijn we enkele weken later en blokkeert hij plots weer… maar hij blijft erbij dat hij me heel graag ziet, en dat hij niet zonder mij kan… wat moet ik doen met zo een situatie? Volgens mij is er ergens bindingsangst mee gemoeid, maar hijzelf denkt niet dat dat het probleem is… al heeft hij ook geen andere uitleg, hij zegt gewoon niet klaar te zijn voor een relatie en alle verplichtingen die erbij horen, maar aan de andere kant merk ik dat hij niet zonder mij kan/wil. Ik wil hem ook niet kwijt en wil hem ergens helpen met zijn 'blokkage" Misschien is het ook belangrijk om te weten dat zijn werk echt héél veel van hem vraagt. Heb jij raad voor mij? Reactie infoteur, 28-07-2012


Bijzonder helder verhaal. Ik herken alle punten die je opnoemt, en in het bijzonder het patroon van toenadering zoeken en dan weer afstoten als het te benauwd wordt. Heb dat nu al 6x meegemaakt, maar ik waak er in mijn huidige relatie voor om dat weer te laten gebeuren. Het is namelijk vooral een angst die in jezelf zit en niet zozeer realistisch is. Het gaat echt om het doorbreken van patronen. Wat helpt is het erover praten met je partner zodat die weet waarom je je zo gedraagt. Veel dank hiervoor.
Hi Robin, je vriendin respecteren door haar woorden serieus te nemen. Dat betekent dus dat je inderdaad maar die pauze in moet gaan en haar pas na een paar maanden weer eens belt of schrijft. Dan heb je immers gedaan wat ze wilde en is er geen reden om je opnieuw op een zijspoor te zetten. Doet ze dat toch, dan is er weinig sprake van liefde van haar kant. Of je moet het natuurlijk wel erg bont gemaakt hebben ;). Je aandacht verzetten is moeilijk, omdat je hart bij haar ligt. Zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html

Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Het is nu al 3 dagen uit en ik ben kapot , ik zoek overal info over borderline en Add t liefst vecht ik voor hem maar hy wilt t echt niet meer.. Terwijl ondanks alles onze relatie top was , enige wat hij vraag is rust en ruimte .. T doet me pijn maar knoet t m geven.. Ik hoop dat hij en ik weer bij elkaar komen. Ik weet niet of dit zijn stemmingswisselingen zullen zijn omdat hij weet dat ik niet bij hem weg zou gaan , of omdat hij het echt meent.
nu gisteren heb ik na een paar dagen serieuze ruzie te maken me haar een echt rustig gesprek gehad ! de reden waarop ze met die jongen kontakt heeft gezocht was omdat ze ergens hoopt om met hem de relatie het geluk te kunne / mogen hebben die ze met mij wou maar nooit gegund zou zijn door haar moeder ! want die had een tijdje geleden nog is gezegd toen ze op een smsje antwoorde ! ik hoop dat ge ni aant sturen bent wie ik denk dat het is nooit komt diene in uw leven nooit hoorde mij nooit ik laat het ni toe !
We hadden veel problemen in onze relatie die vanuit mijzelf begonnen, ik had een slecht zelfbeeld en manipuleerde de relatie door met andere vrouwen te flirten en onacceptabele dingen te zeggen tegen ze, mijn ex kwam daar dan achter en werd daar logisch boos om en was enorm gekwetst. Ze werd jaloers, ik mocht geen porno kijken of met andere vrouwen praten/flirten. Ze controleerde mijn computer en telefoon en was enorm onzeker geworden.
Hi Erwin, als je relatie niet tegen sleur kan, kan het nergens tegen. Je ex zocht voortdurend 'spanning' op, was het niet bij haar ex, dan wel bij een nieuw vriendje. Ondertussen wilde ze ook nog wel samenwonen met jou, maar je mag dolblij zijn dat het zo ver nooit is gekomen. Ze zou hoe dan ook zijn vertrokken bij de eerste vlinders die een ander in haar opwekt. Dit zegt ze ook zelf, ze wilde vrijheid. Ze vond dat jullie elkaar die vrijheid moesten geven, maar wie vrijheid wil op de manier zoals ZIJ dat interpreteerde, moet geen relatie aangaan. De breuk was anderhalve week geleden, maar nu al weer stond ze op je stoep om te zoenen, je aan te raken en liefst nog meer. 'Vrijheid' is hier niet de oplossing, wat wel de oplossing is dat je definitief met deze dame breekt totdat ze begrijpt dat een goede relatie niet op 'spanning en sensatie' is gebaseerd, maar op liefde, begrip en respect. Zij bood niets van dit al. Sterkte, A.
Mijn volledige naam is Michaëlis 19 jaar jong en ik heb een relatie breuk achter de rug. Ik weet het in ben nog zeer jong en heb een heel leven voor me.. uiteindelijk ben ik degene die het gedaan gemaakt heeft, de relatie duurde anderhalf jaar, achteraf gezien heb ik spijt dat ik het gedaan heb gemaakt en dat heb ik haar ook verteld en ze zegt dat ze me nu op deze moment niet terug wil. Ik heb zeer veel fouten gemaakt in mijn relatie met haar, ik was een verslaafde gamer en liet haar vaak staan om te gamen ik kon met haar zeer moeilijk over mijn emoties praten waardoor de communicatie tussen ons niet goed was vaak als er ruzie was liep ik weg omdat ik vond dat de ruzies die we maakten nutteloos waren, achteraf gezien was dat ook een zeer grote fout van mij om niet te luisteren want als er ruzie is is het teken dat ze haar ergens niet goed over voelt. Al dit besef heb ik wel maar is het te laat? Zou ik haar nog kunnen terug krijgen? Moet ik haar laten gaan en hopen dat ze een vriendje krijgt die haar kan geven wat ik haar niet kon geven zodat ik haar gelukkig kan zien? Moet ik contact met haar verbreken of juist niet? Wij zijn nu 2 maanden uiteen maar ik zit eronderdoor en het liefste van al wil ik haar terug in mijn armen, wat moet ik doen?
Hi Nick, achterdocht en wantrouwen, zoals zij voelde binnen de relatie, zijn geen beste factoren om een relatie op de rails te houden. Helaas was je niet in staat gebleken om deze gevoelens om te buigen. Het bleef tussen jullie in staan, met misschien wel de breuk als gevolg, hoewel je niet zegt waarom het nu daadwerkelijk is uitgegaan. Aangezien je ex nogal jong was toen ze de relatie begon, kan ze het gevoel hebben gehad dingen gemist te hebben. Die tijd is ze nu aan het inhalen. Het geeft aan dat ze niet toe was aan een vaste relatie met toekomst, en voorlopig is ze dat ook niet. Het is jammer dat ze je na zo'n lange tijd links laat liggen en geen belangstelling heeft. Desinteresse is het ultieme bewijs dat er geen korrel gevoel bij zit. Je kunt bij wijze van spreken beter woede en geraas constateren, dan deze lakse houding. Als er echt liefde zou zijn geweest dan is er een pijnlijk gemis, en blijf je een bovenmatige, vaak stiekeme belangstelling voor je ex houden. Zij vertoont niets van dit alles. De benaderingen die je doet werken niet, dus houd er voorlopig mee op. Een ex moet eerst open staan voor vriendschap, voordat je weer een stap verder kunt denken. Vooralsnog vertoont ze desinteresse, en wat dit over jullie 'liefde' zegt, mag je zelf invullen… Sterkte, A.
Na een aantal maanden dat we hadden begon ze al over samenwonen waar ik nog niet aan toe was..Ik vond ook niet dat zij daar aan toe was omdat ze nog thuis woonde en net uit een relatie van 6 jaar kwam waarmee ze volgens mij al samenwoon plannen had. We zijn na ongeveer 1 jaar bij een appartement wezen kijken, ik twijfelde nog steeds of ik wel wou samenwonen maar ik wou best kijken ( misschien veranderde mijn mening).. Ik zat/ zit sowieso op een kamer waar ik niet op mn plek zat en ik had stiekem een aantal maanden eerder al gekeken naar een andere kamer. Stiekem omdat ik nou niet bepaald het gevoel had dat zij dat zou waarderen omdat ze zo met het samenwonen zat. Appartement was niks geworden.
Mijn relatie is ondertussen al bijna een jaar afgelopen. Dit na 2 jaar samen te zijn en samen gewoond te hebben. Op het begin heb ik dit redelijk slecht aangepakt door steeds binnen zijn bereik te blijven waardoor hij me niet kon missen. Hij zegt dat hij de verplichtingen en dingen die bij een relatie horen niet kan opbrengen. Ik vond dit uiteraard te makkelijk gezegd en heb daarom volledig gebroken… Na 1 maand stond hij terug voor de deur, toen heb ik de deur weer geopend en hebben we terug samen geprobeerd er iets van te maken, naar mijn mening deed hij te weinig moeite en heb ik hem na enkele maanden terug laten staan. Ik had er echt mijn buik van vol. Maar opnieuw begon hij na een maand te sms'en. waar ik niet op gereageerd heb, iets later kreeg ik een brief waar hij in vertelde dat hij het heel moeilijk had zonder mij en dat ik het was voor hem, maar dat hij het moeilijk heeft met zich te binden, hij wou dan ook terug contact. ook op deze brief ben ik niet ingegaan, na drie maanden vroeg hij om af te spreken. en dan ben ik hier ook op in gegaan, omdat we gingen praten over 'ons'. ik heb dan mijn 'eisen' op tafel gegooid en verteld da ik met minder dan een serieuze relatie geen genoegen meer zou nemen. Op dat moment ging hij daar mee akkoord en hij begrijpt mijn standpunt. Nu zijn we enkele weken later en blokkeert hij plots weer… maar hij blijft erbij dat hij me heel graag ziet, en dat hij niet zonder mij kan… wat moet ik doen met zo een situatie? Volgens mij is er ergens bindingsangst mee gemoeid, maar hijzelf denkt niet dat dat het probleem is… al heeft hij ook geen andere uitleg, hij zegt gewoon niet klaar te zijn voor een relatie en alle verplichtingen die erbij horen, maar aan de andere kant merk ik dat hij niet zonder mij kan/wil. Ik wil hem ook niet kwijt en wil hem ergens helpen met zijn 'blokkage" Misschien is het ook belangrijk om te weten dat zijn werk echt héél veel van hem vraagt. Heb jij raad voor mij? Reactie infoteur, 28-07-2012

Ik had een relatie van 5maanden met haar en zij maakte het uit. Wat ik nu wel kan begrijpen omdak haar tijd vaak opeisde, ik hield meer rekening met wat ik wilde en niet wat zij wilde. Ik snap ni waarom ik zo deed want kwas/ben smoor op haar. 5maanden relatie en na 10maanden geen contact, wil ik haar nog altijd terug. Ik ben van plan om ni meer dezelfde fouten te make, want kheb der veel spijt van!
Waar wetenschappers nog niet zo lang geleden zijn achter gekomen, is dat praten over je problemen zorgt dat je stress ervaart. En wanneer je die stress ervaart in iemand anders zijn bijzijn, ga je die persoon automatisch associëren met je stress. Omgekeerd zal je, wanneer je in iemands bijzijn veel positieve gevoelens ervaart, onbewust die persoon met het positieve gevoel associëren. Dit heeft te maken met hoe je hersenen werken.
We zijn nu 2 jaar samen geweest waarbij ik het 2e jaar ontzettend verpest heb met mijn gedrag. Vorig jaar zomer ben ik mijn oma verloren waarmee ik enorm goede band had, mijn vader moest een zware operatie ondergaan en qua stress zat ik er helemaal doorheen. Mijn ex heeft me enorm goed gesteund, maar sinds die tijd ben ik in een diep dal geraakt. In december overleed en nog een familielid, en ik weet niet waar de laatste maanden gebleven zijn, maar er kwam absoluut niets meer uit m'n handen en uiteindelijk ben ik in een depressie beland waarbij ik het mijn ex echt onmogelijk gemaakt heb (ik ben te laks geweest om goed hulp te zoeken terwijl iedereen, en ook hij, me dit aanraadde).

Zaterdagavond kreeg ik toch een whatsapje van hem, maar dat was eigenlijk voor zijn vader bedoeld. En geloof dat ook, maar nu moest hij wel vragen hoe het met mij ging. We hebben toen ook nog telefonisch contact gehad, maar ik zag de bui al hangen. Ik heb die nacht bijna niet geslapen en de volgende ochtend ben ik toch maar naar huis gegaan. Ik kon niet wachten tot maandag.
Tekstberichten dienen ideaal te worden gebruikt na het verzenden van de handgeschreven brief om aantrekkingskracht op te bouwen. Je kunt zelfs de handgeschreven brief overslaan en rechtstreeks naar tekstberichten doorgaan. Je kent je situatie en je ex beter dan iedereen, dus het is jou beslissing of je alleen tekstberichten wilt gebruiken, alleen de letter of beide. Maar ik raad je aan om één of beide van deze te gebruiken voordat je je ex daadwerkelijk belt.

naar maandje of 11 is het toch uitgegaan tussen hun . en zag hem paar x bij vrienden . ( ik ben iemand die zich heel klein beetje interesseerd in sterren enz ) omdat er bij ons vrienden binnen niet mocht gerookt worden zijn we met zun alle buiten gaan roken, ophevenmoment waren alleen hij en ik over . ik keek dus naar de sterren . en hij zei van mooie avond voor deze tijd vn het jaar . hij begin weer te praten tegen me . zo na tweede x bij de zelfde vrienden was er weer zelfde situatie . maar deze x zag hij een steelpan ( grote beer ) en zei dat , deed net of dat niet zag en ging bij hem staan om die beter te zien . en raakte hem prongeluk aan .
×