Hallo, ik heb een relatie gehad van 2 jaar en 2 maanden en het is ondertussen 2.5 maand uit. Mn Ex vriendin heeft pas geleden een nieuwe vriend gekregen en ik en een vriend van me denken dat het waarschijnlijk rebound relatie is. Ik was ook 3.5 week geleden een week op kamp en toen miste ze me opeens en deed ze heel lief enzo op whapp en in het echt ook flirterig naar elkaar en later werd het weer minder op whapp en ze heeft dus sinds 5 dage. Een nieuwe vriend en ik hoorde van haar beste vriendin dat het na 1 dag weer uit ging en toen weer aan. Ik wil haar dus graag terug en hoop dat ze dat bij dr zelf ook gaat inzien. Ik ben 16 en het was een serieuze relatie en zijn niet met ruzie uur elkaar gegaan. Dit is een beetje samengevat hoe het gegaan is enzo. Ik wil ook graag weten hoe ik nog meer kans maak dat ik weer met haar een relatie verder kan de jongen met wie ze nu heeft kent ze ook helemaaal niet lang. Ik heb ook gewoon nog contact met haar maar nu minder want ze is 3 weken op vakantie met haar beste vriendin dus misschien dat ze me dan weer mist heeft u goede tips voor me wat ik nog meer kan doen om haar weer terug te krijgen? Ik hoop dat dit een beetje duidelijk is.
Ik zie regelmatig mannen groeien van: ’ik wil een vriendin (maakt niet uit wat voor vriendin, als het maar een vrouw is)’. Via ‘YES! Ik heb een vriendin’. Naar een fase waarbij ze even miepen met,’Hoe krijg ik mijn ex terug’. Om weer door te pakken met een ‘Nu wil ik een betere vriendin’. Om vervolgens te zeggen ‘Nu weet ik wat voor vriendin ik wil’. En ‘Mmm nu moet ik nog gaan kiezen ook.’ Tot slot eindigen ze met: ‘Kijk eens! Dit is de vrouw van mijn leven… wij gaan kinderen maken!’ Deze mannen weten het nog niet maar dat gaat eindigen met “Help, alweer een ex die me terug wil”
Maar hij gooit dus alles zomaar weg! Ik snap er zo weinig van. Hij heeft elke dag contact met me gezocht over facebook (ja, wij zijn van die generatie facebook chatters), benoemd dat hij heus nog veel van me houdt en dat hij me ook mist. Gezamenlijke vrienden zeggen dat hij het ook niet meer weet, superverward is en zichzelf bezig probeert te houden om er niet aan te denken. Hij woont nu in ons oude huis want ik ga kapot van verdriet. Nooit heeft het leeftijdsverschil tussen ons ingestaan en nu wel? Of niet? Wat is er nou? Hij blokkeert helemaal. In elk geval zijn gevoelens.
Gun je jezelf en je ex die tijd, dan kan het verlangen naar elkaar alleen nog maar sterker worden. Door het groeiende verlangen, en het bewaren van afstand, zal je ex zich ook beter de mooie momenten kunnen herinneren. Eventuele negatieve emoties zwakken af. Na enige tijd zal je ex minder moeite hebben om je weer onder ogen te komen. Tenminste, als jij je gedraagt volgens onze adviezen, en dat is: je wereld en interesses verbreden, uitgaan met vrienden

Ik ben al anderhalf jaar vrijgezel nu en mis toch wel een beetje dat mannelijke aandacht. Ik dacht ik ga ook maar eens daten weer. Ik had een leuke jongen waarmee ik sprak op de app, op het moment dat ik vertelde dat ik een dochter heb blockeerde hij mij op de app. Ik voelde me aan de ene kant zeer beledigd, maar aan de andere kant blij dat ik het had verteld en ik er meteen achter was hoe hij erover dacht.
Ik heb zojuist een reactie van je ontvangen waarvoor mijn dank, en was idd vergeten te vermelden in het vorige verhaal dat de scheiding WEL is getekend paar weken geleden en inmiddels zijn ze ook weer op normale voet met elkaar ivm het kindje. September is het allemaal officieel rond (bijna dus!). Hij is enkel op papier getrouwd, zonder zoals wij het kennen 'een bruiloft'. Inmiddels zijn we inderdaad het 'verhaal' verder thans… eigenlijk niet… hij heeft nooit meer gebeld zoals ik eigenlijk geopperd had in de mail… Daarmee vind ik dat hij de deur dus NIET sluit. Ik denk dat hij het over zijn vakantie en het officiële stuk van september heen tilt heb ik het vermoeden. Ik heb ook niets meer laten horen en ben dit ook niet van plan. Wij zitten enkel nog met spullen die uitgewisseld moeten worden, maar ik zou dat zelfs op kunnen sturen (was mijn spontane idee… maar wat wekt dat nu voor idee?) omdat het om iets kleins gaat. Echter om dit feit denk ik ook dat de deur niet definitief is gesloten nog. Ik vind het geen type om mij op zo'n manier te laten blijken niet met iemand verder te gaan. Ik laat het maar, en zie vanzelf wel, heb mijn leven opgepakt (voor zover mogelijk) en zie wat de toekomst brengt. Uiteraard hoop ik voor beiden op rustiger vaarwater en een reünie tzt… Het is moeilijk en het blijft toch weer een onzeker gevoel op zo'n manier. Groetjes Isabel. Reactie infoteur, 31-08-2012
Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Op 30 november ging het fout. Als gevolg van een aantal fouten van mijn kant, hadden we ruzie en wou ze me niet meer. Ik heb vanaf dan zowat alle fouten gemaakt die je niet mag maken. Een week later wou ze mij nog een kans geven, maar hield er zich niet aan. 22 november kreeg ik toch nog een gemeende kus en knuffel. We vierden kerst en nieuw dus niet samen, maar ik gaf haar wel een aantal cadeaus, die ze mooi aannam.
Op den duur voelde ik me niet meer goed in mijn vel waartoe ik toenadering zocht met een vriendin om te praten en dit via FB, deze gesprekken gingen over alles van a to z tot fantasieën, nu bepaalde dingen zeg je niet als je in relatie zit enz… maar van fysiek of andere woorden zoals bedrog of bedriegen is hier geen spraken. Op een dag confronteerde mijn vrouwtje mij hiermee en zei van je hebt me bedrogen. Ik viel uit de lucht en ik zei al lachen met wie of wat een kat? misschien geen correct antwoord maar wat moet ik zeggen wist niet over wat ze bezig was.
We zijn drie maand samen geweest. In het begin heeft hij tegen zijn ex gezegd dat hij een vriendin had (wou wel mijn naam niet geven) en zij is daar al volledig beginnen op tilt slaan. Na een poos wist ze wie ik was en zei ze dat ik geen meisje was voor hem. Ik voelde na een poos dat het niet helemaal goed zat want ze hebben nog veel gemeenschappelijke vrienden en ik kon nooit meegaan omdat hij zei dat zijn ex anders zou doorslaan. Ik pikte dat in het begin want ik dacht dat het gewoon een fase was dat ze het moest aanvaarden en wou het even tijd geven. Ze werken immers elke dag samen en ze zijn maar met twee.
Hallo,ik had 2 maanden terug 8 maanden iets met een jongen uit m'n klas. Helaas is het nu uit maar ik zou hem nog heel graag terug willen. Als eerst heb ik heb niet met rust gelaten wat ik misschien wel had moeten doen. Hij is nadat het uit is nog een paar keer langs geweest en deed toen heel aardig en lief maar alsnog op whatsapp deed hij later dan weer bot. Het is nu al bijna 2 maanden verder maar ik kan hem nog niet uit m'n hoofd zetten. Ook deed hij de eerste maand toen het uit was heel lullig maar misschien was hij gewoon boos,dat weet ik niet zeker. Ik heb nog redelijk veel contact met hem gehad met soms een paar dagen met stilte er tussendoor. Ik heb niet meer met hem gesproken sinds donderdag maar zoals ik zei hij zit in m'n klas dus negeren is geen optie. Ik had gevraagd of die langs wou komen zodat we erover komden praten (hoe we op school tegen elkaar doen) maar hij bleef het uitstellen dat het op het punt kwam dat ik de heletijd bleef vragen of die nou wel kwam ja of nee. Uiteindelijk heeft hij gezegd dat ik hem niet kon dwingen (wat niet de bedoeling was of is) en dat we ook niks hadden wat natuurlijk klopt toen zei hij dat hij zelf zal bepalen wanneer die langskomt en als een pissige reactie had ik gezegd "als het aan jou ligt duurt dat honderd jaar" waarop hij antwoorden met nee alsnog heb ik gezegd dat ik niet meer met hem wou praten etc. Hij wist dat ik nog dingen voor hem voelde en dat ik school afschuwelijk vond. Ik ben ten einde raad het liefst heb ik hem terug en het leuk op school kan alsjeblieft iemand me goede raad geven? Gr charon
Kortom je ex terugwinnen is een realistisch plan, en wij helpen je daar graag bij. Snuffel gerust even rond op de website, en mocht je persoonlijke coaching op prijs stellen ook dan kun natuurlijk ook bij mij terecht. Je kunt zowel kiezen voor coaching per telefoon, Skype of email. Maar misschien is het verstandig om gewoon eerst eens even kennis te maken, zodat je weet hoe wij je kunnen helpen. Je kunt ook mailen naar [email protected]
Probeer hem je te laten missen zodat hij weer ziet hoe bijzonder je bent. Met een jongen flirten door je mooi aan te kleden, een lekker parfum op te doen, hem laten zien dat je een geweldig sociaal leven hebt enzovoorts, kan hem doen inzien dat je geïnteresseerd bent -- en interessant. Het kan geen kwaad om een beetje afstandelijk te doen, zolang je maar niet te veel bezig bent met zijn aandacht te trekken.

Bedankt om te reageren. Begrijp me aub niet verkeerd he. Ik geloof nog echt in andere relaties. Heb onlangs nog eens een mooie dame ontmoet die mn ex volleeeeeedig deed vergeten. ;). Ze zat vol met temperament en deed haar baan echt met volle overgave en was heel grappig. Dat deed me wel iets jah. Het type waar ik voor val. Ik leef en wil ook niet in een schaarste leven. Er zijn nog heeeeeel veel andere leuke dames daarbuiten. Ik ben ook niet depri ofzo. Het is gewoon hoe ik iets probeer te plaatsen en dat vraagt bij mij altijd veel tijd, niet alleen met relaties hoor. Ik wil gewoon een zachte landing zoals je het zelf zegt ipv een harde confrontatie die eigenlijk voor niets goed is. Ondertussen ben ik bezig met mn leven meer op rails te zetten. Ook dat vraagt veel energie. Alles op zijn tijd zeg ik altijd.
Mijn relatie is een kleine twee maanden geleden uitgegaan. Mijn vriendin (34) heeft het uitgemaakt omdat ze onzeker was over onze relatie. We hadden zo af en toe ruzie, maar dat viel op zich wel mee. Wij wilden een gezin beginnen maar konden door omstandigheden dit niet realiseren. Ik (37) heb sinds een tijdje geen vaste baan meer en ik ben gebonden aan mijn woonplaats vanwege een politieke functie. Sinds het verlies van mijn vaste baan is onze relatie instabieler geworden. Nu ik erop terug kijk, zie ik dat ik minder ruimte voor haar had, omdat ik nogal bezig was met het vinden van nieuw werk, wat niet echt lukte. Zij heeft een ongelukkige jeugd gehad met gescheiden ouders en ik denk dat het feit dat we het niet voor elkaar kregen om te gaan samenwonen om zo onze kinderwens te realiseren uiteindelijk tot de breuk heeft geleid. In eerste instantie deed het me niet veel, zo voelde ik dat. Ook met name omdat het vorig jaar al een keer eerder uit was gegaan en zij mij toen na een week of drie weer benaderde, waarna het weer aan ging. Ik heb haar geprobeerd op een afstand te houden, ook voor mezelf om het te verwerken. Zij bleef echter contact zoeken. Zo stond ze op een onverwacht moment voor mijn deur waarna ik in tranen uitbarstte. Afgelopen week kwam ik erachter dat ze twee weken nadat het uit was gegaan alweer een ander had. Sindsdien ben ik echt overhoop. Ik heb met haar gesproken en ik heb gezegd dat het voor mij hartverscheurend is dat die nieuwe man wellicht zomaar kinderen met haar kan krijgen, terwijl ik al drie jaar met haar samen ben. Ik heb haar wel geluk toegewenst en gezegd dat ze misschien bij hem wel kan vinden wat ze bij mij miste. Sindsdien is ze gestopt met contact opnemen. Ik denk dat ze dat doet om het voor mij makkelijker te maken de breuk te verwerken. Ik heb het gevoel dat die onzekerheid bij haar uit haar verleden in combinatie met de omstandigheden geleid hebben tot de breuk in onze relatie. Ik wil haar wel erg graag terug. Ik mis haar ontzettend. Heb ik hier een kans van slagen en zo ja, wat is nu het beste om te doen?
Nadat ik mijn liefde bedrogen had en haar graag terug wou, kwam ik op deze site uit. Ik heb het boek van Michelle meteen gekocht & heb gelijk al haar tips in de praktijk omgezet. Ik heb dankzij haar "ex-terug model" en de zogenaamde "weerstandswisser" mijn ex terug. Ik ben terug een gelukkig man & heb geleerd uit mijn fouten. Michelle vd Berghe is een naam die ik nooit meer zal vergeten.
Ik heb veel gedaan wat ik juist niet zou moeten doen. Haar op het werk opzoeken, bloemen geven, zeggen dat ik nog steeds van der hou en ga zo maar door. Is er nog hoop? Ook al heb ik het bijna allemaal nu al gedaan? Ben ik haar voor goed kwijt of moet ik nu gewoon geduld hebben en wachten tot dat ze weer naar mijn toekomt? Reactie infoteur, 14-07-2012
naar maandje of 11 is het toch uitgegaan tussen hun . en zag hem paar x bij vrienden . ( ik ben iemand die zich heel klein beetje interesseerd in sterren enz ) omdat er bij ons vrienden binnen niet mocht gerookt worden zijn we met zun alle buiten gaan roken, ophevenmoment waren alleen hij en ik over . ik keek dus naar de sterren . en hij zei van mooie avond voor deze tijd vn het jaar . hij begin weer te praten tegen me . zo na tweede x bij de zelfde vrienden was er weer zelfde situatie . maar deze x zag hij een steelpan ( grote beer ) en zei dat , deed net of dat niet zag en ging bij hem staan om die beter te zien . en raakte hem prongeluk aan .
Toch nam hij zo om de twee weken eens contact met me op via msn. Ik heb nooit zelf beginnen praten tegen hem. En als hij dan een gesprek aanknoopte ben ik altijd heel vriendelijk en 'normaal' geweest. Ik liet hem voelen dat ik best wel zonder hem kon, dat mijn leven niet volledig in elkaar was gezakt. Op een bepaald moment zei hij dat een vriendin van hem er enorm mee inzit dat het uit is tussen ons. Hij voegde er aan toe: Meer dan jou precies? ;).
Mijn ex heeft het een week geleden uitgemaakt. Hij zei dat hij nog niet toe was aan een serieuze relatie (we zijn beide onder 18 maar hadden al een vrij serieuze relatie). Hij vertelde dat hij nog steeds van me houdt en na een tijdje stuurde hij dat hij me mist en erg veel liefdesverdriet heeft. Nu hebben we een paar dagen geleden afgesproken en was hij erg aantastelijk, hij zat aan me en we hebben gezoend en seks gehad. Ik weet dat het niet het juiste was om te doen, maar het voelde zo goed om hem weer vast te kunnen houden. Nu heb ik dus op internet opgezocht wat ik het beste kan doen in deze situatie en kwam ik op deze site uit. Hij gaat over een paar dagen op vakantie voor 2 weken, en als hij terug komt ga ik net 2 weken weg. Zal ik in die tijd geen contact meer zoeken? Even lekker met vrienden afspreken en uitgaan? En genieten van mijn 2 weken vakantie, natuurlijk. Ik weet dat ik hem heel erg ga missen en ik vind het ook heel moeilijk om hem geen berichtjes te sturen... Maar hij had gezegd dat het wel lang zou kunnen duren voordat hij er klaar voor is.

Paar dagen later ben ik erachter gekomen dat ze bij een vriend van mij is geweest. Eerst om te praten die vriend had haar uitgenodigd. Ze hebben gedronken en uiteindelijk is de nacht bij hem gebleven. Ik heb toen anderhalve week niks meer van dr gehoord. Toen hebben we nog een gesprek gehad waarin ze emotioneel reageerde, maar toch koos voor die andere jongen want ze was verliefd. Nu afgelopen weekend in totaal 3 weken na de breuk zijn we met de vriendengroep opstap geweest en zij was daar ook met die nieuwe vriend. Ook iemand uit mijn vriendengroep. Die avond kwam ze bij me zitten en werd emotioneel. Haar gevoelens kwamen weer omhoog voor mij. Ze kon me door en door zei ze en allemaal van dat soort dingen, ze heeft bijna de hele avond gehuild. Ik weet niet wat ik hiermee moet, want het voelde vertrouwd en voor haar ook… ik probeer haar gevoel nu te analyseren, maar kom er niet uit, maar het feit dat ze zo tegen mij doet waar haar nieuwe partner bij is moet toch wel wat zeggen. Ze hield me constant in de gaten en heeft zelfs eerlijk gezegd tegen haar nieuwe partner dat haar gevoel voor mij weer boven kwam. Alles kwam eruit en tegen mij persoonlijk kwam het er op neer dat ze het er heel moeilijk mee heeft en spijt had van op de manier hoe het is gegaan. Ook was ze allemaal oude herinneringen op aan het halen en had ze spulletjes bewaard van mij. Ik weet niet wat ik hier uit moet halen uit dit gedrag? Heeft ze spijt? wil ze me terug? Wat gaat er in haar om en wat is dit. Ik heb sinds die avond haar ook niet meer gezien of niks meer gehoord. Ze is wel met die jongen samen nog. Ik hoop dat iemand me kan vertellen wat dit te betekenen heeft… Ik mis haar heel erg. Reactie infoteur, 27-09-2012
Hoi ik moet iedereen eerlijk bekennen dat ik mijn ex best wel mis maar ik pak de draad op met familie en vrienden ook ga ik vaak 4/5 × per week naar de sportschool ook dat doet me erg goed afgelopen zondag maakte ze het nog uit in een parkje bij mij in de buurt we hebben wel gezegd tegen elkaar vrienden te blijven doe ik er goed aan om haar voor een tijdje niet te connecten ? ook al is het pril ik heb er echt minder moeite mee.
Vandaag heb ik eindelijk de moed bij elkaar geraapt en haar een sms gestuurd inde hoop da haar nr ni was veranderd. Na 2uur antwoorde ze al direct, en het was een lange sms met veel smileys enzo. Het was duidelijk dat ze gelukkig is. Haar 1ste sms had veel inhoud, alsof ze zeer veel te vertelle had. Khad dit niet verwacht, kdacht meer da het wat afstandelijk ging zijn en korte sms'en. Het sms'je leek wel leuk, maar is het ook iets positiefs? Ik moest er erg aan wennen om een happy sms terug te sturen met ook veel inhoud in. Kprobeer de tips te volgen van sites, ma natuurlijk staat hier niet alles in omdak nog nooit een boek heb gekocht, ik kan het me niet permiteren :( Nu ben ik blij dat ze antwoord, ma hoe krijg ik het zover dat ze trug wat gevoelens begint te krijgen en met me wil afspreken? Ik heb er geen probleem mee als ik haar uitvraag, ma het zou erg leuk zijn als zij da deed. Ik wil niks misdoen en ik hoop da het terug iets kan worden. Sorry vo het lange berichtje, ma hopelijk kanje me helpe. Het is echt een gevoelig onderwerp voor me.
8 maanden geleden hebben mijn (ex)vriendin en ik elkaar na 32 jaar weer ontmoet, we waren oude lagere school klasgenootjes. De vonk sprong al snel over en we waren beiden smoorverliefd op elkaar. Na een paar maanden liet zij met veel moeite toe om mij haar kinderen te ontmoeten, ze stelde het keer op keer uit. Gelukkig viel de ontmoeting mee en hebben de kinderen en ik een goede match. De reden voor afhouden was volgens haar dat de man uit een eerdere relatie geen goede band had met haar kinderen en één van haar kinderen diep ongelukkig was. Begrijpelijk dus dat ze het in eerste instantie even afhield. Maar na dit moment merkte ik dat de verliefdheid van haar kant minder werd, het voelde steeds meer als een relatie onder haar voorwaarden. Als ik daarvan wilde afwijken, kregen we veelal daar ‘gedoe’ om, met als gevolg onzekerheid bij mij en stress bij haar. Haar drang om veel tijd te (blijven) steken in haar sociale netwerk en minder in mij maakten mij alsmaar onzekerder, ook gevoed door een nadere burn-out n.a.v. werk. Het voelde voor mij alsof ze weinig empathie had voor mij, en zich terugtrok op momenten dat ik juist haar affectie nodig had. Het leek erop letterlijk en figuurlijk dat ze wegliep voor mijn gevoel en behoeftes. Dit maakte mij alsmaar onzekerder, omdat ik vaak niet wist of ik haar wel of niet zou zien. Daardoor ontwikkelde zich een vorm van verlatingsangst bij mij en ging ik steeds meer mijn best doen om te vechten voor onze toekomst. Zodra het serieuzer werd, of ik te dichtbij kwam, hield ze me af. Tot eergisteren toen ze de relatie nagenoeg verbrak omdat ze denkt dat ze niet in staat is om een (vaste) relatie aan te kunnen, ze er niet geschikt voor is. De afwijzing was enorm groot. Mijn inzet, het vechten voor de relatie heeft haar benauwd. Ze wil afstand, meer tijd voor vriendinnen, meer tijd voor zichzelf. Ze heeft me niets verweten, vindt me lief/goed voor haar en haar kinderen, misschien wel té. Dit bovenstaande artikel doet me vermoeden dat ze bindingsangst heeft en ik daardoor verlatingsangst heb ontwikkeld… ik hoop dat we er uitkomen, want we zijn volgens mij nog gek op elkaar…
3 maand en 7 dagen geleden heeft men vriendin het uitgemaakt met met omdat ze geen vertrouwen in me had na wat ik had gedaan. Ik heb verzwegen dat ik weer contact had met een vriendin van me die ze niet moest hebben tot ze men gsm had en de berichten las. Ze kon er niet mee leven en ze veranderde helemaal. Ik kreeg geen smsen meer, als ik bij haar was kreeg ik geen kus of knuffel of ze zei bijna niets. Ze heeft nu al 1 maand iemand anders en dat breekt mijn hart want ik wil haar zo graag terug maar weet niet hoe ik eraan moet beginnen. We smsen en we spreken nog af enzo maar als we dan afspreken is haar vriend er ook bij en zitten ze kleffig te doen met elkaar en dan heb ik meteen zin om weg te gaan. Help mij alsjeblieft 😭
Vlak voor oudjaar 2014 heeft mijn ex het uitgemaakt. Ze heeft een scheiding achter de rug waar ze nog niet van bekomen is. Ze wilt wel zegt ze maar ze kan niet. Nadat ik wat getreurd heb ben ik terug beginnen uitgaan wat me erg bevalt. Ik heb haar dan ook gerust gelaten. Vorige week heb ik voor de eerste keer gitaarles gegeven aan haar (vrouwelijke ) collega. De dag nadien kreeg ik een sms van mijn ex om te vragen hoe die les geweest is. Volgende week komt ze bij mij eten op haar initiatief. Zijn dit signalen die ik moet interpreteren als dat ze terug komt of ben ik mijzelf iets aan het wijsmaken?
Beste Albert, dank voor je duidelijke verhaal. Ik heb sinds 4 jaar regelmatig dates en heb geen bindingsangst, wel nu verlatingsangst ontwikkelt. Ik ben steeds zo lief, aardig, sexy en leuk (volgens de mannen), maar de mannen geven veelal aan nog even verder te willen kijken. 1 korte relatie eindigde na 4 maanden, omdat de man geen verliefdheid voelde en dat wel wilde. Ik vond zonder verliefdheid voedingsbodem genoeg voor een fijne relatie. Nu heb ik recent een hele lieve man ontmoet die gelijk heeft aangegeven bindingsangst te hebben t.g.v. nare ervaringen in zijn jeugd. Hij is hiervoor in behandeling geweest en hunkert naar een fijne relatie met diepe verbinding. De 1ste ontmoetingen waren heel fijn en we voelden beiden verbinding waar we zo naar hunkeren en hebben uitgesproken het rustig aan te doen. Kan door de woonafstand ook niet anders! Na een leuke avond en nacht afgelopen weekend merk ik nu dat hij afstand neemt in ap verkeer, en hup, daar komt mijn verlatingsangst in volle glorie tevoorschijn. Ik ben bang om contact te zoeken om af te spreken ( gewone huis tuin en keuken apjes zijn er wel), ik wil mezelf niet opdringen, maar hunker naar zij bevestiging en aandacht. Ik durf niet te vragen wat hij wil, want dan ben ik bang dat hij me afstoot. Ik vind hem zo leuk en wil heel graag investeren in deze relatie. Heb 12 oktober een afspraak met een therapeut gemaakt, want deze angst gaat me verlammen. Heb jij nog tips. Warme groet
Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen.. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuld gevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor nieuw jaar ging het perfect tussen ons maar met oudjaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uitte praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen.. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken.. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so
Mannen met deze vorm van bindingsangst wijzen een vaste relatie niet altijd af. Vaak hebben ze gezien hoe vrienden of kennissen hun interesses opgaven op het moment dat ze een nieuwe relatie aangingen. Misschien was daar de vriend die enthousiast golfer was maar vandaag de dag bijna nooit meer speelt. Of de gepassioneerde motorrijder die uiteindelijk zijn motor verkocht heeft. Een single man die deze veranderingen bij een vriend ziet, denkt niet: "waarom kan hij niet doen wat hij leuk vindt én een serieuze relatie hebben?" In plaats daarvan denkt hij: "een relatie zou het einde voor mijn hobby's betekenen."

Hi Marcel, een 'relatie' op 16-17 jarige leeftijd is zelden van lange duur. De kans dat het zelfs de liefde van je leven is, is nagenoeg nul. Dit omdat jullie allebei nog vele veranderingen zullen ondergaan en nog vele andere mensen zullen ontmoeten. Het is erg jammer dat de aanvankelijke vriendschap met dit relatiegedoe een deuk heeft gekregen, want zolang het vriendschap was, ging het prima tussen jullie. Respecteer nu haar keus, want de intuitie van een vrouw is zelden verkeerd ;). Vraag jezelf tevens af waarom je niet gewoon een vriendschap met haar kunt onderhouden. Waarom het zo nodig een 'relatie' moet zijn. Je hebt daar immers nog je hele leven de tijd voor, ook met je vriendin. Groetjes, A.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!
Vorige week woensdag eindelijk een gesprek waarom hij me liet zitten en zo en dat hij nu met haar is en dat ni meer goed komt en bla bla. 2 dagen later staat hij voor mijn deur, legt zich op mijn zetel terwijl ik mijn huishoudelijke taken doe tot hij vraagt om bij hem te komen zitten en vroeg of hij me mocht vasthouden. Ik blij en hoopvol het weekend in  Dinsdag zegt hij dat een dikke knuffel wilt want hij had aan me gedacht int weekend. Woensdag en vandaag weer heel lief en aanhankelijk. Dus ik stuurde hem een gedicht over echte liefde en hup het zat er tegen. 
×