Ruim 3 maanden geleden is het uitgegaan tussen mij en mijn ex. Reden teveel ruzies om kleine dingetjes en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Heb in het begin veel achter haar aan gelopen wat niet werkte indd! Na haar een tijd met rust te hebben gelaten besloot ik om een keer bij haar langs te gaan. Hier hadden we een goed gesprek en onverwachts zelfs weer gezoend.
Ik haar appen van leuk om je weer eens te zien hier heb je mijn nummer weer en ze reageerde vrij enthousiast en zei dat ze me nog 2x was gaan zoeken binnen maar me niet meer kon vinden en dat kon kloppen want ik ging een uur voor sluitingstijd terug naar huis met de taxi. Nog even verder gepraat op whatsapp maar op een gegeven moment was ik wel uitgepraat.
Op een gegeven moment belde hij dat hij wilde praten. Hij kwam even tussen al zijn drukke werkzaamheden door en vertelde dat er een knop in zijn hoofd om was gegaan en dat hij niks meer voor mij voelde omdat hij zo boos op mij was geworden door het drammen zoals hij het noemde. Dit alles met tranen in zijn ogen… Bij het weggaan vroeg ik of hij er nog eens over na wilde denken en dat ging hij doen… Hij had even tijd nodig.
Hi L.J., van de ene in de andere relatie stappen vergroot de kans dat de nieuwe liefde slechts een rebound is. Vooral omdat je aantoonbaar liefdesverdriet had. Geen wonder dus dat je ex zich de eerste tijd onzeker voelde, wat niet pleit voor een goede start. Het komt er nu op aan dat je haar wensen respecteert dus probeer tijdelijk uit haar leven weg te gaan. Aangenomen dat je het artikel gelezen hebt moet je een pauze inlassen die liefst minimaal enkele maanden duurt. Je kunt haar daarbij van te voren vertellen dat je dit van plan bent, zelfs haar mening daarover vragen, maar er dan wel bij zeggen dat je er alle vertrouwen in hebt dat het weer goedkomt. Met gemixte signalen kun je inderdaad niet veel, maar dit zegt in de regel wel dat er nog emotionele issues spelen en dat jullie dus helemaal niet klaar zijn met elkaar. Echte gevoelens zoals 'houden van' verdwijnen niet door een ruzie. Wel kan het worden beklad en besmeurd, maar zoals je wel weet vindt ware liefde altijd wel een weg. Je gaat nu de ultieme relatietest in, maar die is hard nodig om straks beter van start te gaan. Zonder oud zeer van een vorige relatie en de bijbehorende onzekerheid. Liefde moet niet steeds worden bevestigd met woorden. Merk je dat dat zo is en je haar vooral tijdens ruzies telkens moet overtuigen dat je van haar houdt en zij omgekeerd bij jou, dan moet je je grondig afvragen of er eigenlijk wel sprake is van de door jou zo begeerde liefde. Sterkte, A.
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.
Toen dat kindje 3 jaar was zijn ze gescheiden. Daarna heeft hij nog een relatie gehad van ca. 2 jaar en ook daar is een kind uit voortgekomen. Het eerste kind is inmiddels 18 jaar en heeft de afgelopen 4 jaar veel problemen veroorzaakt. Ze heeft een poos in een crisis opvang bij jeugdzorg gezeten, woonde dan weer bij mijn ex en dan weer bij zijn ex. Om mij niet te belasten met haar driftbuien waarin ze de boel kort en klein sloeg en ook mijn ex aanviel zijn wij niet gaan samenwonen. Echter zo'n kind kost heel veel tijd en energie.

Ik heb het uitgemaakt met mijn ex, we kregen ruzie over een exvriend omdat ze met hem afgesproken had. Ik las op whatsapp dat hij haar terug wilde, dat hij dr graag wilde zien en dat ze daadwerkelijk afgesproken hadden. Hij wilde met haar iets gaan doen op valentijns dag, maar dat heeft zij afgezegd. Uiteindelijk zei ik dat het over was waarna ze me 5x of meer vroeg of ik het ckr wist dat het over was. Nadat ik ja zei ging ze met tranen de deur uit en ben ik haar terug gaan halen. Eerst wilde ze niet naar binnen uiteindelijk wel en bleef ze slapen. Ik vertelde dr dat ik eigenlijk niet wil dat het over is en dat ik dr daarom ben komen halen. Zij vind dat ik dr niet uit de deur moest laten gaan en zo harteloos tegen dr zei dat het over was. In de ochtend werd ze boos omdat ik weer in dr telefoon keek, heb ik dr maar naar huis gebracht waarna zei niks meer zei en direct naar binnen liep. Ben met dr mee gegaan en ze vond dat ik vaak stomme dingens zeg wanneer ik boos ben en zodra ik rustig ben, denkende dat het dan snel weer goed komt. Misschien fout maar ik heb dr verteld dat ik van dr hield en de relatie niet zomaar wil opgeven aangezien we volgende week 3 jaar samen zijn(waren). Om het verhaal af te sluiten zei ze mij dat ze alvast vandaag geen contact met me wilde aangezien, en ze niet wist of het daadwerkelijk over is.. Nu ben ik de hele dag stil geweest, en twijfel of ik dr nu in de avond moet bellen maar weet niet of dat wel verstandig is aangezien ze nu met dr nicht thuis is.
Wat ik me afvraag moet ik haar loslaten of is zoals ik zelf vermoed in strijd met haar gevoelens (voorzover je dat kan zeggen na kort gezegd een week)? Graag jou mening over deze situatie. 25ste van deze maand is ze overigens jarig. Aan de ene kant wil ik haar een appje sturen voor haar verjaardag alleen vraag me af of ik daar goed aan doe, wat vind jij?

Hi G., het antwoord wat ik je ga geven wil je waarschijnlijk niet horen. Je mag 'God' op je blote knieen danken dat je niet met deze 'kerkganger' alias 'vreemdganger' getrouwd bent en kinderen hebt gekregen. Vanaf het begin liet hij zijn extreem wispelturige gedrag al zien door plotseling terug te gaan naar zijn ex, diverse onbegrijpelijke breuken te forceren, bij nog weer een andere dame te slapen, en bovenal door jou voortdurend op het verkeerde been te zetten. Enerzijds het 'ik hou van jou / vrouw van mijn leven' - verhaal en anderzijds de repeterende mokerslag 'ik geef niets meer om je, ik wil je niet', en allerlei varianten van die strekking. En dit tot vervelens toe. Dat je je dit laat welgevallen is mij dan ook volkomen duister. Je verdedigt en beschermt hem non-stop, zonder enige kritiek, maar ook zonder een zinnige reden. Alsof je zo'n leven vol onzekerheid, woede en verdriet wel prettig vindt. Helaas kan en wil ik uiteraard geen medewerking verlenen om deze ongelooflijke foute ex terug te winnen. Ik wil je veel sterkte wensen en ik hoop dat je op een dag wil inzien dat je als vrouw beter verdient. A.


“Als blijkt dat er na een paar afspraakjes geen schot zit in de relatie of dat alle initiatieven van jou af moeten komen en hij doet verder weinig moeite? Vraag dan nog één keer op de man af hoe het er voor staat. Krijg je geen of geen duidelijk antwoord, zegt hij dat hij er nog niet aan toe is, te druk is of nog niet over zijn ex heen is. Dan weet je wel hoe laat het is en wat je moet doen…..Kappen en op zoek naar een nieuwe man die wel 100% voor je gaat.”
Hi Jaap, het minderen van het contact ervaar jij anders dan zij, maar het is beslist een slecht signaal. Veel relaties beginnen helaas met een overvloedig contact waarna een kentering gezien wordt als het begin van het einde, en vaak is dat ook zo. Met een brief heb je niets te verliezen of te winnen, omdat haar beslissing al vaststaat. Wel kun je er een bepaalde indruk mee achterlaten, precies die indruk die jij wilt. Volg verder de adviezen in het artikel op, dus lange tijd niets meer laten horen en dan weer eens informeren hoe het gaat. Schrijft ze tussentijds dan ga je erop in, maar houd het mager en laat haar steeds lang wachten. Groetjes, A.
Aan de hand van je verhaal die ik heb gelezen vind ik dat je heel makkelijk bent. Je moet een beetje kunnen laten zien dat je het ook zonder hem kan en dat hij niet elke keer denkt dat hij terug kan komen wanneer hij dat wilt. Speel een beetje heart to get, want als het echte liefde was zou hij hoe dan ook terug komen. En er alles voor doen om je terug te krijgen. Ik zou zeggen geniet van je leven, want het leven is kort! En laat zo’n “klootzak” niet denken dat hij alles kan hebben. En in het leven krijg je wat je verdient 🙂 en waarschijnlijk staat er een veel leukere man op jou te wachten

Hi Kirsten, eigenlijk staat het allemaal al in het artikel. Na verloop van tijd kun je je ex om een gunst vragen, hem iets laten doen waarvan je weet dat alleen hij het kan, of iets dat mannelijk genoeg is om hem in actie te krijgen. Zie werkwijze voor vrouwen. Verder moet je je afvragen waarom je hem zou proberen terug te krijgen, als je met hem hebt samengewoond terwijl je steeds het gevoel had dat jullie samen niet oud zouden worden. Twijfels bederven elke relatie. Sterkte, A.
Na 8 maanden moest ik helaas uit mijn huis. Hij woonde op studentenkamer en stelde voor te gaan samenwonen. Rationeel wisten we wel dat het te vroeg was maar qua geld was het makkelijk en onze relatie was toch echt super. Keer op keer vertelden we elkaar hoe bijzonder het was zo'n goede relatie te hebben. Zoveel lol en liefde en eigenlijk nooit een misverstand omdat we elkaar zo goed begrepen.
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op een dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes. Ze zegde me dat ze blij is hoe ik nu geworden ben, super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen.
Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.
Hi Krabi, je staat niet machteloos maar hebt juist alle macht in handen. Omdat ie financieel deels afhankelijk van je was, kun je zijn 'liefde' niet serieus nemen. Wellicht houdt hij om de verkeerde redenen van jou of veinst hij die liefde omdat hij weet dat er bij jou geld te halen is om zijn verslaving te onderhouden. En nu dreigt hij die geldstroom te verliezen… Grt, A.

Hoi Astrid, Het geld wat hij afgelopen weekend voor mij had heeft hij nog niet op mijn rekening gestort, begrijp niet waarom?! Is hij boos omdat ik heb voorgesteld het te storten ipv dat hij het eventueel persoonlijk had kunnen geven? Ik heb hem om een gunst gevraagd, hij reageerde hier direct op en heeft het ook direct voor mij geregeld, had het eerlijk gezegd niet verwacht, wat dit zegt weet ik niet? Hij is ook niet meer begonnen over het afspreken, waarom weet ik niet? Ben benieuwd wanneer ik dat geld ga ontvangen en hoe. Reactie infoteur, 11-05-2012

Ze heeft het al zo’n 3x uitgemaakt, maar elke x komt zij weer terug. Dan begint ze over ‘een koffie drinken’. Dan krijg ik te horen dat ze het gezellig vond. Daarna volgen een paar hele leuke dates in 2 of 3 weken en dan is het ‘bam’ weer een enorme terugtrekbeweging en duurt het weer 2 a 3 weken dat we elkaar niet zien … en dan wil ze weer koffie drinken want ze wil weten hoe het met me gaat en begint het weer van vooraf aan…
Ik heb denk ik weer even duwtje in de goede richting en wat advies nodig. Je vorige advies geprobeerd aan te houden. Twee weken na bovenstaande stuurde ze weer berichtje toen ze op een feest was. Ze belde toen zelfs en stelde voor naar mij toe te komen en zei dat ik de enige was van wie ze ooit gehouden had. Ik heb netjes geantwoord maar niet in mee gegaan. Volgende dag bood ze ook der excuses aan en zei ze dat ze zich even erg alleen voelde en erg dronken was. Week later stuurde ze weer berichtje met de vraag of ik nog foto’s had van vakantie met haar opa en oma. Verder heb ik vanaf dag 1 nooit initiatief genomen en contact op gezocht. Zij stuurde vaak dat ze wel alleen voelde soms en het wel mist met iemand te praten die haar begrijpt. Drie weken later was bij ons een evenement waar ze ook was. Toen liep het een beetje mis. We zagen elkaar weer voor het eerst en hebben toen staan praten. Het escaleerde toen ook, drank, emoties, etc. Van mij kant was het meer dat ik probeerde te begrijpen waar het mis is gegaan en van mening was dat het TOEN wel had gekund, niet handig natuurlijk. Waarop we de dag erna goed hebben proberen te praten. Ze gaf aan dat omdat ik blijf hangen dat zij dan ook beetje blijft hangen en dat ik niet wilde horen dat ik door moest gaan. Dat schoot mij ook beetje in verkeerde keelgat aangezien zij het telkens op zocht en heb dat ook aangegeven en gezegd dat als het aan mij ligt dat we beter helemaal geen contact meer konden hebben. Dat ging goed, alleen twee maanden later overleed haar opa die ik ook goed gekend had, was wel blij dat ze dat aangaf. Toen goed contact gehad, alleen over der opa gehad verder niet. Anderhalve maand later (nu twee weken geleden) was er feest waar ze ook was. Toen elkaar heel even gegroet en heb toen aangegeven dat ik haar met de vorige ontmoeting niet zo moeilijk had moeten maken en dat ze lekker der ding moet doen. Snachts kreeg ik wel weer berichten of ik der zusje had gezien, en paar uur later weer of ik wist waar ze was. Ze gaf aan dat ze gelukkig altijd op mij kon rekenen. Dit weekend kwam ik er achter dat ze sinds een maand een nieuwe vriend heeft. Dat valt dan even wel rauw op je dak. Nu heb ik niet echt rotgevoel dat het zo is, maar meer dat ik het niet begrijp. Had het niet verwacht en zie het ook niet voor me ofzo zij met een ander. Aan andere kant begrijp ik ook niet dat ze zo makkelijk dat van ons dus achter haar laat. Daarbij heb ik altijd gedacht dat het uit was omdat ze daar zat en geen relatie wilde. Terwijl haar nieuwe vriend ook ver weg woont van haar. Over het algemeen is het ook moeilijk te begrijpen voor mij hoe men toch om zijn of haar ex geeft maar toch door gaat zonder diegene.
Bij het afspreken van een datum voor een informatief gesprek over Mannen in het algemeen prikte hij een datum over 2 weken omdat hij volgende week het erg druk heeft. In zijn vorige contact met mij vertelde hij wel eerlijk dat hij zijn hart had verpand aan een andere dame. En dat hij mij wel aardig en leuk vind maar meer niet. Dot deelde hij mij pas mede nadat ik hem ervan verdacht had mij erg leuk te vinden. Dit sprak hij dus tegen.

Uiteindelijk reed mijn ex met mij mee. In de auto was ze ineens weer veel stiller (stiller t.a.v. haar goede moods op het werk). Veel serieuzer vond ik. Na het etentje mijn ex weer teruggebracht naar haar eigen auto die nog bij de zaak stond. Ik ben maar wat gaan kletsen over vanalles, mijn ex was gereserveerd en bij het uitstappen klonk ze ook wat "timide" niet gewoon spontaan of gezellig. Nu denk ik van had ik nu niet die andere collega mee moeten vragen? Maar dat is juist die collega (ook mijn ex en maatje) waar mijn huidige ex het ook goed mee kan vinden. Zit dan daar het probleem? Ik geef totaal geen complimenten naar mijn ex, terwijl ze (zelfs bij de vergadering) liep te draaien voor de spiegel waar ik bij ben.
Hi Mark, ze staat achter haar keus 'want het voelt zo goed', zegt ze. Aan de andere kant moet ze huilen en is ze niet in staat je snel te zien. Het lijkt me dus dat de breuk helemaal niet goed voelt. Nog meer tegenstrijdigheden meldt ze wat betreft 'geen zin in seks' versus 'opgewonden raken als ze je ziet'. Zoals ik dit lees gaat het niet om de angst voor haar eigen stemming cq lichaamsreacties, maar de angst dat ze kennelijk met jou in bed belandt. En daar heeft ze duidelijk geen trek in. Voor wat betreft een komende ontmoeting moet je zoals ik eerder al zei aanbieden om vrienden te zijn. Dit haalt de druk van de ketel, en jij bewijst ermee dat je geen (bij)bedoelingen hebt. De kunst is dus om het los te laten, juist om haar hart - veel later pas - opnieuw te kunnen veroveren. Grt, A.
Hi Ferahnaz, ik kan je oude bericht helaas niet terugvinden dus doe ik het met deze informatie. Je spreekt over een ex met duidelijke kenmerken van verlatingsangst. Omdat hij bang is dat een partner toch weer wegloopt knoopt hij banden aan met iemand die al bezet is. Zo prent hij zichzelf in dat het toch enkel maar om vriendschap gaat, en hoeft hij er verder niet in te investeren. Jou zal hij ook niet terugwillen, want straks ga je er weer vandoor. Zijn huidige oplossing is dus niet ideaal, maar voor hem werkt het. Wat hij verder met die vriendin uitspookt weet ik niet. Ongetwijfeld zal hij uit zijn op dingen die hij jou niet vertelt, maar hij wil dat geen 'relatie' noemen. Geen bindingen, geen verplichtingen… lekker makkelijk zo. En zolang zijn vriendin dat aanvaardt, gaat alles goed. Waarom jij dit alles dan vervolgens moet aanhoren is me niet duidelijk. Vaak zeggen mensen dit soort dingen om uit te vinden hoe de ander hierop reageert. Welnu, je reactie was helder. Daarom moet hij het nu ook maar uitzoeken. Als ik jou was zou ik deze man niet terugwillen, want van 'houden van' naar jou toe is m.i. geen sprake. Ongeacht wat hij je allemaal wijsmaakt. Iemand die van jou houdt, zou jou niet pijnigen met de mededelingen die jij van hem krijgt. Hij zou rekening houden met je gevoelens, je op een voetstuk plaatsen en het niet in zijn hoofd halen om met een ander vakantie te gaan vieren, terwijl die ander ook nog eens gebonden is. Laat hem links liggen! Groetjes, A.
Ik denk dat ze nu ergens een block heeft! Ze smst niet meer terug of ze stuurt ook niets meer uit haar eigen. Ze geeft de ene bizarre reden dan de andere voor niet hoeven af te spreken.Ze zegt elke keer zo: We zien alles hetzelfde in wat we zoeken op gebied van een relatie maar de vonk om verliefd op je te worden is er niet. Ze zegt nu dat ze veel liever mij wil houden als goede vriend en dat ze ook niet kan zien wat de toekomst brengt.
afgelopen maandag heeft mijn vriendin onze relatie verbroken, omdat ze het juiste gevoel niet meer heeft. Ze heeft meer vriendschappelijke gevoelens dan liefde en wil haar vrijheid terug zonder verplichtingen e.d. Ik heb haar na lang praten overtuigd (min of meer opgelegd) dat ze nog een aantal dagen tijd voor zichzelf moet nemen zonder enig contact.
Veel mensen zullen bij het lezen van de titel van dit artikel al snel denken aan relaties die beëindigd zijn. Echter willen ook veel partners in een liefdesrelatie zich gemist voelen. Veel mensen zijn hedendaags erg druk met hun werk, hobby's, enz., maar hun partner schiet er een beetje bij in. Zo kan het gebeuren dat iemand zich zelfs te midden van een relatie gemist wil voelen.

Op zaterdag 27 oktober kreeg ik geheel onverwachts bloemen bezorgd van mijn ex en 's avonds was hij zoals gewoonlijk bij me. Die nacht kwam bij hem de twijfel naar boven en zei hij dat hij er niks van snapte "Je bent een leuk, lieve, zorgzame meid, maar waarom twijfel ik dan aan ons, misschien ben ik wel bang dat het misgaat tussen ons" Ik vertelde hem dat je nooit de garantie hebt dat iets goed blijft gaan zo lang je er niet aan blijft werken om het goed te houden.
Nu zijn wij nog wel bevriend op Facebook en wat ik zie zijn geen tekenen van een nieuwe vriendin oid bij hem en ik ben na een stilte van 4 maanden nu toch wel weer eens benieuwd hoe het met hem gaat en ik zou hem willen laten voelen dat als hij contact met mij zou willen ik daar open voor zou staan. Hoe kan ik dit aanpakken of kan ik beter niets doen omdat hij zelf en uit zichzelf over de brug moet komen?
Veel mensen zullen bij het lezen van de titel van dit artikel al snel denken aan relaties die beëindigd zijn. Echter willen ook veel partners in een liefdesrelatie zich gemist voelen. Veel mensen zijn hedendaags erg druk met hun werk, hobby's, enz., maar hun partner schiet er een beetje bij in. Zo kan het gebeuren dat iemand zich zelfs te midden van een relatie gemist wil voelen.
Mijn verhaal is ook iets aparts… Mijn ex (nu 22) en ik (31) waren 3,5 jaar samen. We hebben elkaar op een heel romantische manier leren kennen, via een studentenjob toen. Ik was haar "peter" en ze had een helse eerste dag. Ik ben veel langer ter ondersteuning bij haar gebleven dan ik hoefde. Er was meteen een klik en een maand later hebben we gekust en is ons verhaal begonnen.
2 dagen geleden belde mn vriend me midden in de nacht om te vertellen dat hij denkt dat hij niet meer verliefd op me is en het uit ging maken.. Toen ik het hoorde moest ik overgeven en heb ik de hele nacht gehuild. Ik zag het totaal niet aankomen omdat ik nog smoorverliefd op hem ben en dacht dat hij dit ook op mij was, de dag er voor hebben we namelijk nog een leuk en liefdevol weekend gehad.. nu heeft ie me gister opgezocht om te praten en kwam het er op neer dat zijn hoofd te vol zit (stres om andere dingen) waardoor hij niet meer weet wat hij met mij moet. Hij wil nu een pauze en heeft meerder keren gezegd dat hij me over een tijdje wel terug wil maar dat hij tijd nodig heeft… mijn vraag is wat moet ik nu doen? Hij wil contact houden maar wel minder maar moet ik afstand nemen? Het is van de een op de anderw dag gebeurd terwijl hij altijd heeel verliefd doet als we elkaar zien en ik ook echt iets tussen ons voel wat ik nooit eerder heb gevoeld. Ook zit hij er zelf hwel erg mee en moest hij ook veel huilen toen hij het vertelde..
Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Helaas heeft mijn vriendin het na een relatie van 6 jaar uitgemaakt afgelopen vrijdag. Als ik eraan terugdenk dan lees ik veel gelijkenissen, zij was minder geïnteresseerd terwijl wij vroeger echt alles aan elkaar vertelde tot de meest stomme details toe. Dit werd minder en dat merkte ik ook, maar nu pas dringt het tot mij door dat daar een reden achter zat.
Ja, je wilt een tweede kans… maar je weet ook dat ze daar niet voor openstaat. Haal daarom eens rustig adem. dit is belangrijk: NU breekt een nieuwe periode aan waarin je aan jezelf kunt werken. Leer met de pijn omgaan, oefen je in het uiten. Verbeter je communicatieve vaardigheden. Ontwikkel jezelf als man, gevoelsmatig groter en sterker; meer ontwikkeld.
Ik heb ergens de stille hoop dat hij doordat hij dit nu voor het eerst heeft, beseft wat hij 'kapot' heeft gemaakt. Ik kreeg overigens zaterdag een berichtje van hem dat ie me vraag nog wou zien voordat hij wegging (het is vervroegd naar eind oktober) en dat hij nog steeds alles meende wat hij heeft gezegd (dat ie me terug wil en wil veranderen etc.). En dat ie het heel erg moeilijk heeft met de keuze die ik heb gemaakt…
Die instelling zorgt ervoor dat veel van mijn exen positief aan me terugdenken. En dat zorgt er dan weer voor dat ze op een gegeven moment terug willen. Een antwoord op de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ is dus: Wees goed voor je vriendin. Goed zijn voor iemand betekent niet dat je haar geeft wat ze wil. Het betekent dat je haar geeft wat ze nodig heeft. Dat zijn twee verschillende dingen. De 2 dames die het met mij uitgemaakt hebben kregen niet wat ze wilden en realiseerden zich pas later dat ze wel kregen wat ze nodig hadden.
Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.
Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…

Ook niet onbelangrijk is de vraag of je goed met verandering kunt omgaan. Als je iemand bent die van duidelijkheid en regelmaat houdt, en die het niet zo heeft op onverwachte of nieuwe situaties, dan is de kans groot dat je er veel moeite mee hebt als iemand waarvan je houdt een tijdje vertrekt. Hoe meer controle je op die situatie kunt uitoefenen, hoe makkelijker het wordt. Ben je in de gelegenheid je er emotioneel op voor te bereiden dat iemand weggaat? Weet je wanneer hij of zij weer terugkomt? Kun je hem of haar bellen op het moment dat je daar behoefte aan hebt? Zo ja, dan verzacht dat het leed aanzienlijk.
Ik doe het ook zeker kalm aan, want ik verneem dat ik er toch wat afstand van neem. Ik begin te twijfelen af en toe. Weet je ik heb toch nog steeds sterk het idee dat mijn ex "jaloers" is als ik omgang heb met mijn maatje R (u weet wel). Ik probeer haar eigenlijk steeds meer jaloers te krijgen. Gisteravond bv hadden we van een collega een feestje. Mijn huidige ex is dan anders tegen mij als dat we met z'n tweeën zijn. Vooral als R erbij is. Mijn ex zoekt R vaker op en als ik dan in beeld verschijn ok, maar ga ik "aan de haal met R" en ik mijn huidige ex geen aandacht geef, doet ze wat geïrriteerd lijkt het, oppervlakkig zeg maar. Snapt u wat ik bedoel? Leuk voorbeeld: R moest op het feestje even bellen. Mijn ex en ik bleven bij elkaar staan, we zeiden weinig. Ik liep uiteindelijk R achterna en ging daar even staan. Mijn ex bleef alleen achter en liep wat op en neer en bekeek ons van afstand, niet echt 'vrolijk', matjes zeg maar. Typisch toch? Dus ok ik weet niet wat het is, maar het is wel zo dacht ik dat mocht daar toch iets zijn, mijn ex dan niet bij mij langs komt zoals ze wel doet (gisteren kwam ze mij ook weer ophalen). Ook toen had ze een vreemde opmerking "ga je bij mij in de auto?" Ik zei ja moet ik lopen anders? We moeten R ja nog oppikken! Wat is dit?
Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.
Mieke Mievis is in 1998 afgestudeerd als seksuologe aan de KU Leuven. Daarna heeft zij haar postgraduaat in systeemtherapie gevolgd van 1998-2001 om als relatie en sekstherapeut aan de slag te kunnen. Zij startte haar eigen praktijk op in Ternat en heeft inmiddels ook een praktijk in Haacht lopen. Naast haar werkzaamheden als relatietherapeute bij Parship werkt ze voor de Vlaamse Overheid, waar ze dossierbehandelaar is rond het thema seksuele gezondheid. Dat thema behandelt ze ook vaak in de media. Zo heeft ze twee jaar een rubriek (lekkere lijven) gehad op de vroegere radiozender Donna, werkte ze mee aan het maandblad Milo en werd ze in een aantal radio- en televisieprogramma's gevraagd om haar expertise. Tegenwoordig heeft ze een vaste rubriek in de weekendbijlage de NINA en geeft ze geregeld lezingen over lichaamstaal, een thema waar ze in ' de zomer van 2007' mee op het scherm te zien was. Je kan haar ook nalezen in drie boeken: het lekkere Lijvenboek 1 en 2 en dit jaar verscheen 'Natuurlijk over Seks'. Sinds jaar en dag staat Mieke ook met artikelen de leden van Parship bij.
Ik heb het uitgemaakt met mijn ex, we kregen ruzie over een exvriend omdat ze met hem afgesproken had. Ik las op whatsapp dat hij haar terug wilde, dat hij dr graag wilde zien en dat ze daadwerkelijk afgesproken hadden. Hij wilde met haar iets gaan doen op valentijns dag, maar dat heeft zij afgezegd. Uiteindelijk zei ik dat het over was waarna ze me 5x of meer vroeg of ik het ckr wist dat het over was. Nadat ik ja zei ging ze met tranen de deur uit en ben ik haar terug gaan halen. Eerst wilde ze niet naar binnen uiteindelijk wel en bleef ze slapen. Ik vertelde dr dat ik eigenlijk niet wil dat het over is en dat ik dr daarom ben komen halen. Zij vind dat ik dr niet uit de deur moest laten gaan en zo harteloos tegen dr zei dat het over was. In de ochtend werd ze boos omdat ik weer in dr telefoon keek, heb ik dr maar naar huis gebracht waarna zei niks meer zei en direct naar binnen liep. Ben met dr mee gegaan en ze vond dat ik vaak stomme dingens zeg wanneer ik boos ben en zodra ik rustig ben, denkende dat het dan snel weer goed komt. Misschien fout maar ik heb dr verteld dat ik van dr hield en de relatie niet zomaar wil opgeven aangezien we volgende week 3 jaar samen zijn(waren). Om het verhaal af te sluiten zei ze mij dat ze alvast vandaag geen contact met me wilde aangezien, en ze niet wist of het daadwerkelijk over is.. Nu ben ik de hele dag stil geweest, en twijfel of ik dr nu in de avond moet bellen maar weet niet of dat wel verstandig is aangezien ze nu met dr nicht thuis is.
Nu is het zo dat hij optrek met mense die zelf allemaal niet echt geslaagd zijn in een relatie en waarvan onderandere zijn beste vriend dochtertje is geplaatst andere vrienden hebben geen relatie en wonen thuis.. dus niet de mensen die het bessef hebben in mijn ogen wat een relatie inhoud .. ben zo heel ban dat dit invloed ga hebben op hem en zijn denk wijze..
Deze ezel heeft zich in bepaalde zaken wel vaker aan dezelfde steen gestoten en dat wilde ik niet nog een keer laten gebeuren. Daarop heb ik een afspraak gemaakt of ik iets aan mijn woedebuien kan doen, ook omdat dit mij in de toekomst zal tegen zitten of deze relatie nog goed komt of niet. We hebben zaterdag afgesproken dat ik mijn spullen kom ophalen om er daarna definitief een punt achter te zetten. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het weer goed komt en ben bereid hier alles voor over te hebben maar op dit moment is helaas het geloof er bij haar niet.
De karakter en mentaliteit van de persoon speelt ook een rol. Sommigen kunnen dingen niet inzien en zijn gauw geneigd de ander negatief te beoordelen, terwijl de ene het anders bedoeld. Zo ontstaat er ruzie door geen goede verstandhouding te hebben metelkaar, wat vaak een probleem is. De ene verlangt genegenheid en vraagt erom, maar de ander ziet het juist als zwakte en dwingen. En dat is verkeerd in een relatie. Er is dan in feite geen sparake van liefde, slechts oppervlakkige verbintenis.

Nu zijn wij nog wel bevriend op Facebook en wat ik zie zijn geen tekenen van een nieuwe vriendin oid bij hem en ik ben na een stilte van 4 maanden nu toch wel weer eens benieuwd hoe het met hem gaat en ik zou hem willen laten voelen dat als hij contact met mij zou willen ik daar open voor zou staan. Hoe kan ik dit aanpakken of kan ik beter niets doen omdat hij zelf en uit zichzelf over de brug moet komen?
Hi Sonja, ja, de rollen lijken wel omgedraaid. Het beste is om zo min mogelijk van je gevoelens prijs te geven en omgekeerd vooral niet nieuwsgierig te zijn. Het artikel gaat uit van een situatie waarbij je je ex niet meer hoeft te zien, maar jij werkt met je ex. Het gevolg is dat de strategie die in het artikel staat moeilijk op jullie toepasbaar is. Je kunt geen 'echte' afstand nemen, je kweekt geen gemis, en kunt niet na een paar maanden of jaren plotseling contact opnemen om te vragen hoe het gaat. De situatie waarin je zit is dan ook uiterst vervelend, omdat je elk gedrag van je ex - logisch hoor - probeert uit te leggen, zelfs de allerkleinste dingetjes. Dat aanraken is natuurlijk wel wat vreemd, voor iemand die eigenlijk blij leek om van je af te zijn. Jij bepaalt of je dit 'pikt' of niet, je kunt er altijd iets van zeggen, zodat je je grenzen aangeeft. Want nu denkt ze misschien dat jij alles wel best vindt en met elke aanraking dolblij bent, waardoor zij eigenlijk nog steeds bepaalt hoe jullie contact in elkaar moet zitten. Ga dus niet zitten afwachten hoe haar gedrag de volgende keer weer is, maar bepaal zelf hoe je behandeld wil worden. Elke relatie is een spel van geven en nemen. Zij 'neemt' teveel (van je privacy) maar 'geeft' niets waar je wat aan hebt. Groetjes, A.
Ze is, na enkele boze en lieve smsjes van me (ik had jouw artikel nog niet gelezen) zo lief geweest om mij daarna ook nog te willen zien om het uit te leggen, persoonlijk. Ik wilde dat liever niet, want het verdriet was voor mij te groot. Dus hebben we gezamenlijk besloten dat we zouden bellen zodat zij het kon uitleggen. Tijdens dit gesprek reageerde ze afstandelijk, tevens kon ze wederom geen reden geven waarom het gevoel zo plots weg is. Ze heeft wel gezegd dat niet haar bedoeling is mij pijn te doen, maar goed, dat is uiteindelijk een gevolg van kwesties van het hart die niet lopen zoals je verwacht. Het lag in de lijn der verwachting dat dit me uiteraard pijn doet en een intens gevoel van verdriet en gemis teweeg brengt. Ik was in tranen tijdens het telefoongesprek, iets wat ik wilde vermijden.
Ik ben onlangs, zo'n 2 weken geleden plots uit het niets 'gedumpt' door mijn vriend. Eigenlijk heeft hij nog steeds niet in mijn gezicht gezegd dat het gedaan is, maar wel op facebook dat hij er geen kans meer in ziet. We waren net geen 6 maanden samen. Dat lijkt misschien helemaal niet lang, maar in april van dit jaar leerde ik hem kennen op een feestje en meteen sloeg de vonk over. Ik was al een jaar terug single op dat moment en hij heeft me letterlijk doen zweven. Iedereen in mijn buurt merkte dat ik zo gelukkig en verliefd was en hij was dit ook. Hij speelt volleybal en al zijn vrienden merkten ook dat hij terug dolgelukkig was na enkele keren gekwetst te zijn geweest in een relatie. Alles ging super goed, we maakten niet veel ruzie en werden echte soul-mates (zo heeft hij het af en toe zelfs gezegd.) tot twee weken geleden hij plots iets afstandelijker deed, maar ik dacht dat het lag aan zijn verkoudheid. Hij was wat ziek en wou liever alleen wat uitzieken. Dan op een avond vertelde hij plots op facebook dat hij de laatste tijd precies niet zoveel affectie meer nodig had van mij en dat hij niet goed wist waarom. We hebben dan direct afgesproken om erover te praten. Ik werd natuurlijk wat emotioneel want ik dacht dat alles nog geweldig was, ik zat nog steeds op mijn roze wolk (hij ook dacht ik). Hij heeft me nog liggen troosten, maar de dingen die hij zei maakten alleen maar duidelijker dat hij echt in de knoop lag met zichzelf. (Hij is net afgestudeerd en is nu al even werk aan het zoeken, maar zonder succes). Als ik dan iets zei van:' jij wilt het toch gewoon uitmaken', zei hij: 'maar nee dat heb ik toch helemaal niet gezegd'. De dag nadien kon ik hem niet met rust laten, ik zat met zoveel vragen… Natuurlijk kon hij daar niet allemaal op antwoorden en wat hij zei kwetste me gewoon nog harder Hij beloofde me dat we de week nadien sowieso zouden afspreken. Ik heb hem dan maar met rust gelaten, maar vorige week kreeg ik ineens bericht op facebook dat hij toch niet ging kunnen afspreken, maar dat hij het een beter idee vond om nog even te wachten zodat het bij ons beide kon doordringen… Nu zijn we dus een week later, heb het laatst vrijdag iets van hem gehoord: sorry dat ik je zo teleurgesteld heb. Ook dat het hem spijt dat hij zo koel en afstandelijk is, maar dat hij hier niet goed in is en denkt dat dit de enige manier is. Dus nu ga ik hem niet meer contacteren, hoe graag ik ook zou willen.
Ongeveer 2maanden geleden heb ik het uitgemaakt met mijn vriendin na 3.5jaar omdat ik met me hoofd ergens anders mee bezig was. We hebben daarna nog samen afgesproken, hotel geboekt en zo. Ze vroeg me nog of ik haar laat zitten na het hotel. Ik heb er overnagedacht maar helaas met me stomme hoofd heb ik haar laten zitten. Ik heb hier echt heel veel spijt van. Nu zijn we een maand verder en is zij bezig met een andere jongen. Ze hebben al gezoend en spreken af en toe af. Toen ik hier achterkwam besefte ik dat ik de grootste fout van mijn leven tot nu toe heb gemaakt. Ik heb haar een bericht gestuurd om te vragen hoe het zit tussen hun. Volgens haar hebben ze geen relatie en ze zijn niet bezig met elkaar. Ze zegt dat ze nog van me houdt maar ik zie er weinig tot niks van terug. Als ik haar een foto stuur van ons samen is haar reactie koud en lijkt het alsof de 3.5 jaar niks voor haar betekenen. Ik heb twee brieven geschreven voor haar, maar nog geen reactie op gekregen. Ik heb vandaag besloten om haar met rust te laten en ik hou mezelf ook steeds voor de gek. Ik wil haar zo graag terug en ik weet niet meer wat ik moet of kan doen om haar terug te krijgen. :(
Ik heb echter vanaf het begin wel het gevoel gehad de verliefdheid of chemie te missen die je relatie extra pit geeft (of dit dacht ik toch, nu zie ik dit anders..). Het duurde niet lang voor ik wel gevoelens kreeg voor anderen (eerder fysieke aantrekkingskracht), al heb ik hier nooit iets mee gedaan, maar vond het wel lastig en voelde me ook deels schuldig tegenover hem. Ik heb nu achteraf het besef dat dit mss kwam vanwege gebrek aan ervaring met daten en sekspartners....

Hi Arnold, hartelijk dank. In jullie relatie was je ex degene die jou claimde en beslag op je wilde leggen. Alsof je haar bezit was. Het frappante is dat ze voor zichzelf heel andere normen heeft bedacht. Zo is ze binnen zes weken al met een andere vriend, wat bewijst dat de liefde voor jou niet veel voorstelde. Het was bezitsdrang, en dat is helaas iets heel anders. Je vragen:


Ik heb haar echter daarna gezegd ik dat ik haar rust zou geven maar na 4 dagen kreeg ik nota bene een email waarin ze zij dat er teveel gebeurt was en haar gevoel niet meer hetzelfde was en ze geen relatie meer wilt. vervolgend heb ik weer 4 dagen gesmst gebeld en vanalles geprobeerd maar ik zie nu in dat dat ave rechts heeft gewerkt en ik laat haar nu al anderhalve week helemaal met rust.
Geef hem zijn ruimte. Mannen zijn het niet gewend om hun persoonlijke problemen met hun vrienden te bespreken. Het kan zijn dat hij zijn problemen liever in zijn eentje verwerkt. Als een man dichtklapt op het moment dat je met hem over zijn problemen wilt praten, trek je dan terug en geef hem de tijd om er zelf over na te denken. De meeste mannen zullen het zelf aangeven als ze graag over hun problemen willen praten.
Ik verdrietig weer terug ook wel weer een beetje boos. Wat bleek ik was zwanger van hem!!!! ik wou het eerst niet aan hem vertellen. toch gedaan hij is tenslotte de vader. hij was blij. ik had gemengde gevoelens. We besloten het kindje te houden en samen vechten voor de relatie en ons wondertje. Het ging eigelijk best goed. Tot het moment kwam dat we een groter huis aangeboden kregen. Ik was net bevallen en hij was de hele dag aan het klussen. wat bij mij heel erg ging irriteren ik was tenslotte herstellende van een best heftige bevalling. hij kwam thuis om te eten en te slapen dus veel ruzie. eenmaal in het nieuwe huis leek alles op zn plek te vallen. Helaas was dat niet zo van zijn kant. Hij zei me dat hij al 6 maanden niks meer voor me voelde maar wel veel van mij houd. Het is nu 2 maandjes uit. ik woon met de kleine bij mijn ouder en de kleine gaat ong. 2 dagen per week naar mn ex. Als ik de kleine breng is het altijd zo gezellig en zegt hij vaak tegen me dat hij van me houd. Hij wilt ook sex met mij. Mijn gevoelens lopen zo door elkaar heen! ik wil hem zoo graag terug.

Sommige paren hebben veel gezamenlijke tijd nodig. Ze versturen elkaar voortdurend berichten, telefoneren regelmatig en zouden het liefste elke vrije minuut met elkaar doorbrengen. Anderen vinden het prettiger elkaar enkele avonden per week te zien. Hoewel de wens naar gezamenlijke tijd varieert per persoon en per koppel, zijn toch veel mannen bang om in een relatie gepusht te worden. Ze denken dat hun relatie zoveel tijd in zal nemen dat ze geen tijd meer zullen hebben voor de activiteiten die zij zelf leuk vinden.


De laatste 2 maanden van onze relatie waren niet al te best. Zij had het heel moeilijk (vooral familiale problemen, maar hier ga ik verder niet over uitwijken). En mijn fout is geweest om hier zeer weinig begrip voor op te brengen. Waardoor ze zich heel ongelukkig begon te voelen in de relatie. Ik ben zelf geen gemakkelijke prater en zij juist wel, wat het er ook niet gemakkelijker op maakte. Maar wat ik wel wist, was dat ze me doodgraag zag. En ik haar uiteraard ook, nog steeds!


Alles liep op rolletjes totdat we voor beiden een aantal gebeurtenissen passeerden. Ik moest mijn huis uit en op zoek naar een nieuw huis en zij moest gaan stage lopen. Uiteindelijk heb ik eind juni de sleutel gekregen en begon zij in juli met haar full time stage. Inmiddels had ze de knoop doorgehakt om (tijdelijk) te stoppen met haar sport en was ze steeds vaker met vriendinnen van studie uit eten en afspreken. Daarnaast ging ze twee weken voor begin stage nog met andere vriendinnen op vakantie en na de vakantie, dus ook na stressvolle periode begin stage, uitte ze voor het eerst twijfel aan haar gevoel voor mij. Ze vertelde mij dat ze op de vakantie mij niet gemist had (terwijl we wel via de what's app prima contact hadden). Dit sloeg in als een bom. Helaas zijn we beiden binnenvetters en hebben we nooit echt veel gezegd hoeveel ik om haar geef. Ook gaf ze aan dat ze graag het leven wil ontdekken en dat ik alles al hebt ontdekt. Zo wil ze in januari naar een vriendin in Indonesië en wil ze haar master doen in het buitenland. Nadat ze het uitte, in tranen, heb ik voorgesteld om te kijken of we het weer konden laten terugkomen. We hebben drie weken lang leuke dingen gedaan en het voelde goed aan met een kleine maar. Ondanks dat we heerlijk bijvoorbeeld op de bank konden zitten, hebben we nu achteraf gezien te weinig in die periode het erover gehad. Na deze drie weken kwam ze op een dag bij me en na een gezellige namiddag heb ik het toch ter sprake gebracht. Ze vertelde dat het gevoel niet was veranderd en dat we beter er een punt achter konden zetten. Ze is die avond nog wel blijven slapen (niet intiem geweest) en de ochtend erop is ze naar huis gegaan. We hebben bijna twee jaar de gehele dag contact gehad via ping en what's app. Ook na die bewuste avond was er wel wat contact en vier dagen later heb ik gebeld en na twee uur bellen, veel huilen en haar ervan proberen te overtuigen dat het echt anders kan, was de breuk vrij definitief. Toch hebben we hierna iedere dag wel even contact gehad en ook zij kwam soms vanuit het niets met een geïnteresseerde vraag. Uiteraard waren de (korte) gesprekken niet als eerst maar er was wel interesse. Sinds het uit is, is ze nu erg bezig met vriendinnen. Veel uit, op pad met anderen en constant online bij de what's app. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Afgelopen maandag hebben we de laatste spullen uitgewisseld en dat was niet leuk. Ze was vrij afstandelijk (ze zei dat ze moe was want was een weekend weg geweest en veel uit geweest) en ook met haar telefoon aan het spelen. Toch zat ze die avond tot na 2300 op what's app. Mijn insteek was om haar nog een keer te vertellen hoe fijn ik het heb gehad en dat ik blij met haar ben geweest maar het viel een beetje in het water omdat ik vrij emotioneel werd. Daarnaast was ze op zich vrij stellig dat haar gevoel weg is. Dit ben ik nu al een aantal weken en dat is zeer vervelend. Afgesproken dat we eventueel wel contact kunnen hebben. Bij afscheid nog een knuffel en kus. De morgen erop verandert ze haar status op Facebook naar vrijgezel. Ik stuurde nog een bericht met vind ik niet leuk en vertelde nog dat ik haar bedankte voor de mooie tijd. Dit vond ze stom want was zo formeel. Nu is ze constant bezig met 'leuke' dingen. Daarnaast nog steeds en meer op what's app en helaas sinds gisteren ook gezien dat ze aan het sjansen is met een jongen via Facebook waarbij wordt verwezen naar gesprekken die niet op Facebook zijn gemaakt. Het stomme is dat ze deze jongen altijd als 'gewoon' heeft getypeerd. U zult begrijpen dat ik erg in de war en teleurgesteld ben. Waarom gaat ze zo vol op in al die dingen? Waarom lijkt het alsof het haar niets meer interesseert ten opzichte van mij, alsof ik nooit bestaan hebt? Wat gaat er in haar om? Wil ze echt alles doen zonder mij? Waarom sjanst ze met die jongen? Wil ze die spannende aandacht? Mijn gevoel voor haar zit heel erg diep. Helaas, zo realiseer ik me nu, heb ik dat in de tijd dat we samen waren, te weinig geuit. Heeft u tips om haar weer terug te winnen, of heeft u het idee dat het schild dat ze nu voor mij opgetrokken heeft vrij definitief is?

ik ben nu echt een wrak want ik hou nog steeds heel veel van haar en ik wil haar terug ik ben nooit gestopt om van haar te houden !!!! en weten dat zij nu ondertussen al meerde malen met die gast heeft afgesproken en dat die kerel mss al bij haar is blijven slapen maakt me echt kapot !!! waarom hij wel en ik ni !! en het ergste is dat ze toegeeft dat haar moeder het nu ook nog ni weet van die gast en dat ze het met een bang hartje volgende week ga vertellen in de hoop dat hij wel aanvaard wordt !!! en dat ze zelf zegt als da ook ni het geval is weet ik dak 2 mensen kwijtben die alles voor mij deden die me graag zagen en wie ik graag zag en da was sigurt( overleden echtgenoot ) en jij schat

Het is nu een week uit met mijn vriendje waarmee ik een jaar had. Het is uitgegaan omdat hij twijfels had over wat hij precies wilde, en we hadden de laatste tijd veel ruzie.Ook kon ik niet zo goed met zijn vrienden opschieten. We hebben besloten om nog wel contact met elkaar te houden omdat we allebei nog wel gevoelens hebben voor elkaar en ik heb geprobeerd bevriend te worden met zijn vrienden (waarvan 1 een relatie heeft met mijn beste vriendin). Ik heb de hele week geprobeerd een beetje kortaf te doen en soms negeren. We hebben 2 keer afgesproken en allebei de keren was heel leuk en gezellig (en er werd gezoend). Gister ging ik met vriendinnen een avondje stappen, maar toen kwam ik hem tegen en begon ik te huilen (onder invloed van alcohol). Hij heeft heel lang met een vriendin van mij staan praten en hij heeft gezegd dat hij tijd nodig heeft om te kijken wat hij wilt maar dat hij wel ziet dat ik moeite doe door bevriend te raken met zijn vrienden enz. Toen hebben we besloten om bij mij thuis verder te gaan praten en hebben we mijn beste vriendin meegenomen en haar vriend (dus ook een vriend van mijn ex). We hebben gepraat en toen hebben we seks gehad, en toen bleef hij slapen. Toen hij sliep kreeg hij opeens hele rare berichten binnen dus ik ging kijken. Opeens zag ik allemaal hele rare gesprekken van hem en een meisje, waarbij hij vraagt ‘zal ik langskomen’ en opeens een paar uur later zegt ze ‘je moet geen medelijden krijgen en het haar vertellen, want ik heb ook geen zin in gezeik. Het is ons geheimpje’. En ik heb gezien dat hij al een maand geleden tegen zijn vrienden heeft gezegd dat hij twijfels had maar dat hij het zielig vond om uit te maken. Ook zag ik dat hij allemaal ruzies tussen ons naar zijn vrienden heeft doorgestuurd waarbij zijn vrienden een heel negatief beeld over mij kregen. Ook heeft hij met een vriendin van mij zitten praten over dat ik hem negeer en wat hij daar dan op moet reageren. Ook merkte ik dat hij overal heel stoer over deed en gewoon tegen zijn vrienden zei ‘nu ben ik single en kan ik achter de meisjes aan’, terwijl hij tegen mij zegt dat hij nog gevoelens voor me heeft en hij er ook wel spijt van heeft dat hij het heeft uitgemaakt. Ik heb hem toen wakker gemaakt en hem er mee geconfronteerd. Ik vroeg of hij was vreemd gegaan met dat meisje en hij zei dat zij hem een kus op de mond heeft gegeven tijdens het uitgaan en dat hij me dat niet wilde vertellen omdat hij wist dat ik boos zou worden. En dat hij het niet meende toen hij zei ‘zal ik even langs komen’ want hij is uiteindelijk nooit langs gekomen. Ik vertelde hem dat ik het niet leuk vond dat hij prive gesprekken doorstuurde naar mensen en dat ze daardoor een negatief beeld van me kregen doordat ik soms heel bot kon reageren op dingen. Hij zei dat dat zijn manier van verwerken is en dat hij soms advies vraagt omdat hij niet weet wat hij er mee aan moet. Op een gegeven moment kregen we erge ruzie en begon hij te zeggen dat hij vond dat ik nep bevriend met zijn vrienden probeer te worden, alleen omdat hij dat wilt. Dat het hem allemaal niks meer boeit en dat ik maar terug naar mijn ex moet kruipen (waar we heel veel ruzie over hebben gehad in onze relatie). Hij zei dat het hem niet meer boeit wat er met me gebeurt, waarop ik reageerde ‘maak dat jezelf maar wijs’. Hij reageerde ‘doe dan normaal als je weet hoe ik er over denk’. Hij probeerde mij een schuldgevoel aan te laten praten door te zeggen dat het allemaal mijn schuld is dat we steeds ruzie krijgen en dat ik niet op zijn mobiel had mogen kijken (ik weet dat ik het niet had moeten doen, maar nu weet ik wel de waarheid). Hij zei dat het klaar was omdat we steeds weer ruzie krijgen en aan het einde van het gesprek vroeg ik dus aan hem of het ooit nog iets gaat worden tussen ons. Hij zei: ‘Ergens zou ik het graag willen, maar nee’. Toen stuurde hij me onverwachts een liedje waar de songtekst vooral gaat over dat het hem niet meer boeit, dat hij verder gaat met zijn leven zonder om te kijken, dat hij in zijn eentje beter af is,dat ik denk dat ik zijn hart heb gebroken en dat alles mijn schuld is. Ik weet dat ik dit niet allemaal moet pikken, maar toch wil ik dat het ooit nog goed komt. Ik wil dat hij me gaat missen, dat hij realiseert dat hij een grote fout heeft gemaakt en dat hij me terug wilt. Wat moet ik doen zodat hij me terug wilt na dit alles?


Sinds 1, 5 maand is mijn relatie, die bijna 2 jaar duurde, ten einde. Hoe heeft het bij ons zover kunnen komen? Waar ging het mis? Wel…eigenlijk hadden wij een hele leuke relatie met elkaar. Dat wil zeggen…als we bij elkaar waren! Samen een weekendje weg, je op je gemak voelen bij elkaar, je zelf kunnen zijn, elkaar verassen, lekker samen eten of een filmpje kijken, praten over de toekomst, goede gesprekken voeren, goede sex. Eigenlijk was deze relatie gewoon TOP te noemen. Ik had eigenlijk alles wat mijn hartje begeerde en wat ik zocht in een relatie. Er waren echter een paar problemen die deze relatie uiteindelijk deed doen ‘knappen’.
Hi R Nico, je beschrijft een relatie waarin geen vertrouwen was, en waar een goede timing geen plaats had. Het begon al dubieus doordat je in bed kroop met het meisje waar je vriend verliefd op was. Geen beste binnenkomer. Een huis kopen op basis van wat verliefdheid kan verder enkel fout lopen, net zoals het aanschaffen van babyflesjes als er geen baby is. Voor je controledrang bleek je achteraf een goede reden te hebben. Na de breuk had ze immers binnen drie dagen een ander, een vriend van jou. Het komt allemaal zeer onvolwassen over, ook wel te zien aan het feit dat je ex nu weer bij haar moeder woont. En jij reageerde op het geheel door op haar auto te slaan en te roepen dat je haar terug wilt. Waarom zou je dat eigenlijk willen? Je noemt haar lui, koppig en bazig. Ze lag in bed met je vriend (koek van eigen deeg), geniet van je geschenken, en zegt niet van jou te houden. De relatie was ongezond en hing van kinderlijkheid aan elkaar. 'Wanneer krijg ik een verlovingsring?', 'Wanneer gaan we een baby maken?'… juist ja. Het beste is dat je haar lange tijd met rust laat en eventueel daarna contact opneemt om te vragen hoe het gaat. Hopelijk zijn jullie dan allebei 'ouder en wijzer' geworden. Sterkte, A.
Nu zit ik al weer week bij mijn vader, na de breuk. Ik ben echt kapot, ik herken mezelf gewoon niet eens meer. Kijk, als we ruzie hadden of afstand of vreemdgaan, kan ik er nog inkomen. Maar we hadden toch ook stap terug kunnen doen? Wel bij elkaar maar dat hij wat meer ruimte had. In eerste instantie alleen terug naar het land van herkomst. Maar zelfs dit gooit hij weg. Hij weet dat ik eind dit jaar van plan was jaartje door zijn land te reizen, ongeacht of we samen bleven of niet en daar houdt hij zich aan vast. "dan zie ik haar dan wel en wie weet komt het dan goed". Hij snapt niet hoe moeilijk het is een 'soulmate' te vinden. (ik heb hekel aan woord soulmate maar nou ja, past het beste). Intussen gaat het beide niet goed met ons. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?
Vervolgens ga je geregeld met haar daten. Verzin leuke dingen en doe leuke dingen waar je altijd samen van genoten hebt. Jij organiseert het en jij bepaalt duidelijk waar en wanneer jullie samen dingen gaan doen. En praat tijdens die dates vooral veel met elkaar en probeer oud zeer op te lossen en elkaar echt te vergeven. En zorg er daarnaast absoluut voor dat jullie tevens veel plezier hebben samen. Maar blijf jezelf ervan weerhouden haar van dingen te overtuigen of jezelf voor alles te verontschuldigen.
Wanneer je dit niet doet, en de relatie droogt op, dan zal je man vroeg of laat zijn heil ergens anders zoeken. Sommige vrouwen hebben hier vrede mee, maar ik denk niet dat het slim is. Als je een man dat gevoel van waardering kan geven wat hij zo nodig heeft, dan zal je merken dat hij een stuk leuker in de omgang wordt en meer van je gaat houden. Daar kan je seks simpelweg niet los van zijn.
En nee, ik sta niet in jouw schoenen over 3 jaar, ik zou me nooit zo laten gebruiken jarenlang, sorry maar ik ben er wel uit, ik zie hem nog een keer over een paar weken, ga hem niet op lopen geilen maar kijk wel wat hij te melden heeft. Wat mij betreft is het uit, aan hem de taak om het recht te breien als hij dat wil en hij heeft geen anderen ook dus daarom denk ik dat hij gewoon twijfelt en ik weet wel waarom inmiddels. Aan hem de keuze, ik ga mezelf niet aanbieden en met hem in bed liggen en jaren achter zijn kont aan blijven lopen. Zou jij ook niet moeten doen en als je zo makkelijk met mannen sex hebt probeer er wat mee te verdienen dan, ik zou het niet kunnen maar jij bent er volgens mij heel geschikt voor.
Hi Sonja! De grote vraag is dan natuurlijk of ze dit wisselende gedrag ook bij anderen heeft, of dat jij in je eentje dit voorrecht ;) hebt. Als je langdurig met elkaar werkt kan het niet anders of het eigen karakter laat zich gewoon zien, hoe hard iemand dat ook verbergt of zich probeert anders voor te doen. Waarschijnlijk is zij in de omgang op het werk altijd zo, en hoef je er niets bijzonders achter te zoeken. Kwel jezelf niet door elke zin of gedraging op een of andere manier 'uit te leggen', want dit kan op korte termijn wel nuttig zijn, maar op de lange duur is een toneelstuk wel erg moeilijk uit te voeren. Ga er dus vanuit dat ze gewoon zichzelf is, of je dat nu leuk vindt of niet. Ditzelfde geldt ook voor jou, dus vraag je alsjeblieft niet af of je gedrag wel goed overkomt en of het wel leidt tot terugkeer van je ex. Probeer vrede te sluiten met het idee dat dat misschien wel nooit gebeurt. Net als jij heb ook ik geen glazen bol! ;D. Groetjes, A.
Mijn volledige naam is Michaëlis 19 jaar jong en ik heb een relatie breuk achter de rug. Ik weet het in ben nog zeer jong en heb een heel leven voor me.. uiteindelijk ben ik degene die het gedaan gemaakt heeft, de relatie duurde anderhalf jaar, achteraf gezien heb ik spijt dat ik het gedaan heb gemaakt en dat heb ik haar ook verteld en ze zegt dat ze me nu op deze moment niet terug wil. Ik heb zeer veel fouten gemaakt in mijn relatie met haar, ik was een verslaafde gamer en liet haar vaak staan om te gamen ik kon met haar zeer moeilijk over mijn emoties praten waardoor de communicatie tussen ons niet goed was vaak als er ruzie was liep ik weg omdat ik vond dat de ruzies die we maakten nutteloos waren, achteraf gezien was dat ook een zeer grote fout van mij om niet te luisteren want als er ruzie is is het teken dat ze haar ergens niet goed over voelt. Al dit besef heb ik wel maar is het te laat? Zou ik haar nog kunnen terug krijgen? Moet ik haar laten gaan en hopen dat ze een vriendje krijgt die haar kan geven wat ik haar niet kon geven zodat ik haar gelukkig kan zien? Moet ik contact met haar verbreken of juist niet? Wij zijn nu 2 maanden uiteen maar ik zit eronderdoor en het liefste van al wil ik haar terug in mijn armen, wat moet ik doen?
Sinds 2 weken is mijn relatie uit, na 1,5 jaar wat gehad te hebben. Mijn ex (vreselijk om het zo te moeten noemen). Gaf aan dat ze dingen in mijn mistte. Dat waren o.a.: praten over je gevoelens/diepe gesprekken, mijn telefoongebruik en het huishouden. Maar het ergste is toch het feit dat ik geen waardering over haar uitsprak (complimentjes, lieve berichtjes etc etc) en we niet goed konden praten.
Laat hem maar voelen dat als hij het uitmaakt, jij ook echt uit zijn leven verdwijnt. Natuurlijk mag je laten merken dat je dit liever niet wilt, maar dat wanneer hij besluit dat hij je niet meer wilt hij je ook niet meer krijgt. Als jij met hem blijft slapen zal hij nooit de kans krijgen om zich dit te realiseren. Maar wanneer jij duidelijk laat merken dat je afstand neemt, zal hij reageren met “Oei, dit komt wel erg dichtbij.”
Op welk punt het mis ging, kun jij zelf het beste beoordelen. Zoals je schreef vond ze dat je te weinig moeite voor haar deed, maar zo'n opmerking is weinig concreet als een relatie eenmaal vaste grond heeft. Laatst op de bank vond ze kennelijk dat je wel weer moeite had gedaan, namelijk pogingen om haar terug te krijgen, wat ze 'beloonde' door te zoenen. Het is goed dat je wederom een pauze hebt ingelast maar deze hoeft in dit geval niet zeer lang te duren. Vraag na een aantal weken eens hoe ze zich voelt en je hebt alleen al met die zin veel gewonnen. Vrouwen zijn er gek op om over gevoelens te praten, ook al begin jij misschien al te geeuwen bij dat onderwerp ;). Het gaat erom dat ze straks als jullie praten haar ei kwijt kan, zodat er niets meer tussen jullie in staat dat later weer in negatieve zin opborrelt. Met een schone lei en 'zand erover' is er nog heel veel mogelijk. Hopelijk kan ze die volwassenheid opbrengen en blijft ze niet steken in het herhaaldelijk afdwingen van een breuk omdat mevrouw geen aandacht krijgt… ;D. Succes, A.
Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert
Hoewel ik dacht dat ik alles behoorlijk op de rit had en heel stabiel was en dacht te weten wat ik wilde en niet wilde, kwam ik er toch achter dat ik de verkeerde types aantrok. Ik ging toch weer kijken op een datingsite, meer voor tijdsverdrijf dan om serieus te daten. Echter.. Een man sprak me enorm aan. Ik kwam vervolgens in het ziekenhuis terecht en afspreken werd een beetje lastig. Hij bleef echter lief en geduldig berichtjes sturen. Uiteindelijk belden we een maand nadat we elkaar online leerden kennen, dat werd erna een keertje skypen, maar ik probeerde hem op afstand te houden. Hij liet echter zien dat hij anders is dan andere mannen.. En zo kwam het tot een afspraakje. En dan volgt die doodonzekere periode.. Is dit echt? Is dit te mooi om waar te zijn? Maar hij gaf onbewust bevestiging dat hij echt serieus was en me serieus en oprecht leuk vindt.
Ik haar appen van leuk om je weer eens te zien hier heb je mijn nummer weer en ze reageerde vrij enthousiast en zei dat ze me nog 2x was gaan zoeken binnen maar me niet meer kon vinden en dat kon kloppen want ik ging een uur voor sluitingstijd terug naar huis met de taxi. Nog even verder gepraat op whatsapp maar op een gegeven moment was ik wel uitgepraat.

Dus, zo staan de zaken nu. Het vreemde is dat ik niet eens verdrietig ben, of boos. Misschien had ik hier op gerekend? Misschien is dit nodig om hem te doen beseffen dat het tussen ons beiden nog niet zo slecht was? Ik voel me wel gekwetst, maar ondanks dat was onze avond/nacht samen echt heel bijzonder en heeft ons beiden laten zien dat hetgene wat er tussen ons is, niet 'zomaar' iets is. Dat gaf ex ook meteen toe.
Deze tip is voor later, als je denkt dat je ex misschien weer wat meer in je geïnteresseerd is. Vanaf dat moment moet je elke keer als je je ex ontmoet, doen alsof je op date bent. Daar bedoel ik mee dat je zorgt dat je er goed uitziet, dat je in een goed humeur bent (of doet alsof), en dat je niet dramatisch gaat doen. Stel je ook een beetje verlegen op.
Ik heb het uitgemaakt met mijn ex, we kregen ruzie over een exvriend omdat ze met hem afgesproken had. Ik las op whatsapp dat hij haar terug wilde, dat hij dr graag wilde zien en dat ze daadwerkelijk afgesproken hadden. Hij wilde met haar iets gaan doen op valentijns dag, maar dat heeft zij afgezegd. Uiteindelijk zei ik dat het over was waarna ze me 5x of meer vroeg of ik het ckr wist dat het over was. Nadat ik ja zei ging ze met tranen de deur uit en ben ik haar terug gaan halen. Eerst wilde ze niet naar binnen uiteindelijk wel en bleef ze slapen. Ik vertelde dr dat ik eigenlijk niet wil dat het over is en dat ik dr daarom ben komen halen. Zij vind dat ik dr niet uit de deur moest laten gaan en zo harteloos tegen dr zei dat het over was. In de ochtend werd ze boos omdat ik weer in dr telefoon keek, heb ik dr maar naar huis gebracht waarna zei niks meer zei en direct naar binnen liep. Ben met dr mee gegaan en ze vond dat ik vaak stomme dingens zeg wanneer ik boos ben en zodra ik rustig ben, denkende dat het dan snel weer goed komt. Misschien fout maar ik heb dr verteld dat ik van dr hield en de relatie niet zomaar wil opgeven aangezien we volgende week 3 jaar samen zijn(waren). Om het verhaal af te sluiten zei ze mij dat ze alvast vandaag geen contact met me wilde aangezien, en ze niet wist of het daadwerkelijk over is.. Nu ben ik de hele dag stil geweest, en twijfel of ik dr nu in de avond moet bellen maar weet niet of dat wel verstandig is aangezien ze nu met dr nicht thuis is.
Hi Barrie, je hebt helemaal niets aan haar. Kennelijk heeft ze in die week met jou ook met een ander aangepapt en liet ze je plompverloren barsten. Wat is dat voor 'liefde'? Het lijkt helemaal nergens op, ook niet op verliefdheid, ook niet op vriendschap. Zoals je al merkte houdt de ander overtuigen doorgaans enkel in dat deze het omgekeerde gaat doen van wat je wilt, dus ook dat hielp niet bepaald. Waarom je vrijwillig in de wachtkamer gaat zitten in de hoop op een kans is misschien begrijpelijk, maar niet verstandig. Beter kun je haar uit je hoofd zetten, en pas terugkeren als ze vrij is. Misschien kom je daar ooit achter als ze dit op internet meldt. Deze dame is sowieso niet serieus bezig! Sterkte, A.
Mannen willen niet alleen dat er van hen gehouden wordt maar wensen ook gewaardeerd te worden. Ze hebben geen confetti nodig om hun prestaties te eren maar een knikje, een glimlach of een lief woordje doet hen goed. Vandaar dat het voor hem van grote betekenis is een vrouw aan zijn zijde te hebben die weet te waarderen wat hij presteert en op prijs stelt wat hij geeft. Des te pijnlijker is het, wanneer zijn eigen partner haar verachting publiekelijk, te midden van zijn vrienden laat blijken en hem het gevoel geeft een mislukking te zijn.
Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil.
Maar helaas, na een aantal erg leuke dates en leuke gesprekken via de app begon hij een beetje raar te doen. Hij reageerde weinig of reageerde kortaf. Ik had al zo’n idee dat er wat was. Ik probeerde ‘desperate’ te achterhalen wat er was; ik stuurde hem lieve briefjes en ik stuurde hem papjes (uhmmmm… ik denk dat je wel kunt stellen dat ik hem bestookte met appjes…oeps). 

Ik kom net van een relatie van 2 jaar. Mijn vriend had hij mij gedumpt omdat zijn moeder mij nu niet accepteerde vervolgens ben ik op vakantie gegaan door de verdriet wilde ik er tussen uit week later begon hij mij te bellen dat hij me terug wilde was super blij en gaf het een kans maar uiteindelijk 2 dagen later keek hij in mijn telefoon en las hij whatsapp berichtjes tussen mij en mijn vriendinnen het waren chats en spraak memo's van toen ik op vakantie was het ging over hem dat ik er gebroken van was en dat hij zeker een andere had maar ook over dat ik genoeg leuke mannen zag toen ik op vakantie was en dat ik uit was geweest met een vriend en vriendinnen duidelijk dat ik geen date heb gehad of intiem was geweest. Dat vond hij heel erg en had mij gedumpt had twee niks meer van mij laten horen na twee weken heb ik hem gebeld en hadden wij elkaar gezien en hij was duidelijk dat hij geen relatie met mij meer wilde hij wilt vriendschappelijk elkaar nog spreken maar relatie of intiem zijn wilt hij niet meer l. Aub help mij ben er echt kapot van
×