de break: We hadden rond donderdag een soort van discussie in sms. Wel… ik maakte mij kwaad en heb hem een zeer kwade sms gezonden en toen mijn gsm uitgelegd. Deze ruzie ging erover dat ik mij een beetje achtergesteld voelde ten opzichte van zijn beste vriendin. Maar goed, ik was er dus van overtuigd dat hij wel terug zou sms’en en mij zou beginnen missen. Niet dus… Ik had graag excuses verkregen maar het eindigde ermee dat ik dus maar zaterdagavond mijn excuses aanbood ( via sms, aangezien we elkaar niet zagen). Alleen reageerde hij dus zondagochtend op Facebook, dat hij niet dacht dat die goedmaking er zou komen, want hij voelde niet meer hetzelfde voor mij als vroeger. Kort samengevat, ik heb vast enkele verschrikkelijke verkeerde dingen gezegd maar tegen de zondagavond hadden we afgesproken dat we gingen praten ( face to face). Het is alleen dus zo ver gekomen dat mijn beste vriendin mij vergezelde ( uit voorzorg omdat ik anders vast drama ging maken op straat) en dat er een gemeenschappelijke vriend blijkbaar ook bij was. Want die waren bij elkaar op de trein komen te zitten, en dus was die ook ter plaatse. Zaten we daar met 4 man om een relatie uit te praten. Uiteindelijk bleek dat mijn lief dus al zijn keuze gemaakt had. Hij zag mij niet meer graag, had geen gevoelens voor mij ( volgens mij zijn die dus op de seconde of zo verdwenen, want ik kreeg geen enkele hints) en zei dus dat het gedaan was. Ik heb hem zitten smeken, nog wat zitten foeteren en zo verder. Ik wilde nog een kans, maar hij wilde die niet geven, want dat werkte toch niet. Dat had hij namelijk al in zijn verleden meegemaakt. Kreeg ik meteen een verhaal van zijn ex er bovenop. Geweldig. Gelukkig dus voor mij zijn we tot de compromis gekomen dat ik 3 weken pauze heb ( we maken geen contact in tussetijd) om te wennen aan het idee ( wat belachelijk klinkt). Ik wilde eigenlijk bereiken dat hij zijn keuze nog eens zou overdenken, maar volgens hem spreken we dus binnen 3 weken af om het gewoon officieel gedaan te maken.
Alweer even geleden dat ik je geschreven heb. 2 jaar geleden was de breuk tussen mij en T, wat gepaard ging met nare mails, nare verwijten, geen communicatie, naar negeergedrag in het openbaar (werkgerelateerd) etc en het vertrek van zijn kids naar het buitenland met hun moeder, want… hij had nog een relatie toen wij startten. Inmiddels heb ik een jaar geen contact meer met hem gehad. We waren nog wel vrienden op facebook en een paar maanden geleden heeft hij mij daar ook van verwijderd en zelfs geblokkeerd (want ik kon hem helemaal niet meer vinden). Omdat ik daar een naar gevoel bij had en ook omdat de tijden weer aanbreken dat ik hem werkgerelateerd weer ga zien heb ik hem gemaild. Het bleek dat hij weer was aangesproken door wederzijdse kennissen die hem hadden verteld dat ik allerlei vragen had gesteld over hem en zijn nieuwe vlam (die ik op foto's op FB had zien staan). Ik vroeg me af waarom hij dan zo heftig reageert om mij, want als hij zo gelukkig is met haar, wat kan hem het dan nog schelen wat er over mij wordt gezegd, maar goed, daar ging hij niet zo op in en hij benadrukte wel dat hij verder geen problemen met mij heeft en zelfs ook dat hij nog vaak terugdenkt aan onze fijne tijden. Hij noemde ook muziek van de reis waar we elkaar hebben ontmoet die hij regelmatig luistert. Best aparte uitspraken.
Toen dat kindje 3 jaar was zijn ze gescheiden. Daarna heeft hij nog een relatie gehad van ca. 2 jaar en ook daar is een kind uit voortgekomen. Het eerste kind is inmiddels 18 jaar en heeft de afgelopen 4 jaar veel problemen veroorzaakt. Ze heeft een poos in een crisis opvang bij jeugdzorg gezeten, woonde dan weer bij mijn ex en dan weer bij zijn ex. Om mij niet te belasten met haar driftbuien waarin ze de boel kort en klein sloeg en ook mijn ex aanviel zijn wij niet gaan samenwonen. Echter zo'n kind kost heel veel tijd en energie.
hoi, ik heb verlatingsangst en bindingsangst en heb al een paar goede mannen laten lopen daardoor. Ik heb het al een paar jaar en wil er graag van af. mijn laatste vriend heeft me mishandelt en zomaar weg gegaan zonder iets te zeggen waarom. telkens als ik iemand gevonden heb, zorg ik dat ze niet te dichtbij komen, komen ze dat wel heb ik altijd een excuus om niet verder te gaan. of ik maak ruzie om niks. wil wel graag proberen maar het lukt gewoon niet Ik weet ook niet meer wat ik zou kunnen doen. heb verlatingsangst gekregen door een overval bij een tankstation. Een klant liep rustig weg toen de overvaller voor me stond. Ik werd zo enorm bang toen ik zag dat die klant weg liep.Hij heeft het gedaan in de hoop dat de overval veilig zou verlopen, wat gelukkig ook gebeurd was. Maar was ontzettend bang geweest. Ik heb nu een jongen leren kennen en verteld wat ik heb. hij begreep me en hij wil me daar ook bij helpen. Ik hoop dat het gaat werken maar ik ben er zo bang voor. groetjes Ans
Dit is het deel waar de meeste mensen het jammer genoeg niet halen. Geen contact is nutteloos, tenzij je tijdens deze tijd een positieve verandering in je leven probeert te maken. Als je gewoon thuis wilt blijven en gewoon de volgende maand miserabel bent, zullen de dingen niet veranderen, zelfs na een geen contact periode. Ja, je moet je na een breuk neerslachtig voelen en ja, er zijn wat voordelen om wat tijd door te brengen alleen en je relatie terug te analyseren. Maar op een gegeven moment moet je verder gaan en iets met je leven doen.
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.
Op 5 juli waren we wederom samen, mijn ex sloeg haar armen om mij heen om iets voor te doen wat mij niet lukte. M.i zeer intiem vooral omdat ik mijn gevoel niet onder stoelen of banken schuif. Ik heb haar die avond gezegd dat ik haar enorm dubbel vind in haar gedrag naar mij. We kregen woorden en nah ja het zelfde verhaal "er is niks en ik zie dingen". En gooide zij mij voor de voeten dat het contact met mij vanuit haar door schuldgevoel kwam, daarom kwam ze dus bij me! Niet om mij als Sonja, een mens. Nee uit schuldgevoel. Ik geloof dit dus niet. Was/ben dan ook erg terleurgesteld.

een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!
afgelopen maandag heeft mijn vriendin onze relatie verbroken, omdat ze het juiste gevoel niet meer heeft. Ze heeft meer vriendschappelijke gevoelens dan liefde en wil haar vrijheid terug zonder verplichtingen e.d. Ik heb haar na lang praten overtuigd (min of meer opgelegd) dat ze nog een aantal dagen tijd voor zichzelf moet nemen zonder enig contact.
Ik had misschien inderdaad niet moeten reageren op dat smsje over de lege ruimte, maar heb dit toch gedaan, ook omdat er anderen bij betrokken zijn die dan snel een antwoord hebben en dus opzoek kunnen gaan naar een andere ruimte. Ik heb dan ook zeer kort gereageerd met dat het niet kan, dus niet een hele lange sms met uitleg, gewoon een sms die meer dan 24 uur daarna kwam en zeer kortaf.
Hierop reageerde ze ze gaf me gelijk over dat negeren en vertelde dat ze niet weet hoe ze met me moet omgaan en dat ze het ongemakkelijk vond en dat het beter zo is voor ons beiden. Ik heb hierop gereageerd oke. Laten we als we elkaar tegen komen respect voor elkaar hebben ik wens je verder het beste. Ook hier werd niet op gereageerd. Vervolgens met oud en nieuw nog gelukkig nieuwjaar gewenst dag later stuurde ze hetzelfde terug en toen vroeg ik nog of ze een fijne avond heeft gehad ook hier geen reactie meer op gehad. (dit alles was via sms)
in de tijd dat we samen waren hebben we veel meegemaakt, mn moeder kreeg kanker en hij heeft me altijd gesteund, ik ben een aantal keer geopereerd en hij had een erg negatief zelfbeeld. Ook zijn we nog gezellig op vakantie geweest. En helaas kom ik nog regelmatig bij zijn ouders, omdat die me steeds vragen langs te komen, om koffie te drinken bijvoorbeeld.

Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..
een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom

Ongeveer 2maanden geleden heb ik het uitgemaakt met mijn vriendin na 3.5jaar omdat ik met me hoofd ergens anders mee bezig was. We hebben daarna nog samen afgesproken, hotel geboekt en zo. Ze vroeg me nog of ik haar laat zitten na het hotel. Ik heb er overnagedacht maar helaas met me stomme hoofd heb ik haar laten zitten. Ik heb hier echt heel veel spijt van. Nu zijn we een maand verder en is zij bezig met een andere jongen. Ze hebben al gezoend en spreken af en toe af. Toen ik hier achterkwam besefte ik dat ik de grootste fout van mijn leven tot nu toe heb gemaakt. Ik heb haar een bericht gestuurd om te vragen hoe het zit tussen hun. Volgens haar hebben ze geen relatie en ze zijn niet bezig met elkaar. Ze zegt dat ze nog van me houdt maar ik zie er weinig tot niks van terug. Als ik haar een foto stuur van ons samen is haar reactie koud en lijkt het alsof de 3.5 jaar niks voor haar betekenen. Ik heb twee brieven geschreven voor haar, maar nog geen reactie op gekregen. Ik heb vandaag besloten om haar met rust te laten en ik hou mezelf ook steeds voor de gek. Ik wil haar zo graag terug en ik weet niet meer wat ik moet of kan doen om haar terug te krijgen. :(
De ruzies waren niet fysiek, dus het is niet dat we elkaar naar de nek vlogen of vanalles naar elkaar smeten maar meer negeren en dingen zeggen waar we niet over nadachten of beschuldigingen. De laatste ruzie ging namelijk zo: sinds zijn beste vriend single was gingen ze elke zaterdagavond weg zonder vrouwen, maar wel naar feestjes/cafe's waar vrouwen zaten en die vriend zijn kennende flirt hij nogal graag. Het was geen probleem voor mij dat mijn ex meeging, ik geef hem zijn vrijheid maar had ergens wel bang dat zijn vriend hem in iets zou meelsleuren waar er later spijt van zou komen. Die gedacthten waren niet overheersend maar hij stuurde me nietmeer. Ik bleef de laatste tijd gewoon thuis omdat we elkaar alleen nog maar een korte zondagnamiddag zagen op een hele week en het leek hem niet zozeer iets te schelen. Daardoor kwamen ruzies. Ik was dus toen op een weekend thuisgebleven maar voelde me schuldig dat ik thuis was en hij vond het ook biet zo leuk dus besloot ik de zondag naar zijn thuis te gaan om het te 'verassen' maar hij kwam maar niet. Normaal komt hij altijd zondagnamiddag thuis. Maargoed, ik heb daar gewacht tot half 5 en toen had ik hem gestuurd dat ik bij zijn thuis was. Hij reageerde droog terug dat hij gewoon 'weg' was en laat zou thuiskomen maar ik kon niet laat blijven omdat ik de volgende dag moest werken. Toen is er een discussie gekomen. Dat ik het had moeten zeggen dat ik kwam en begon hij opeens oude koeien uit de sloot te halen, zomaar. Dat leidde tot onze breuk. We hebben het beide besloten maar het was niet mijn bedoeling het uit te maken, ik wou alleen sorry zeggen dat ik zo vlug van stapel loop.
We hadden het over samen eten, mijn ex leek dat wel gezellig. Prima, maar nadat ik uitgenodigd was bedenkt mijn ex ineens of collega C misschien ook wel meewil? (dat is dus niet mijn maatje R). Net alsof ze niet alleen met mij in een situatie wil zijn. Telkens is er iemand bij. Wat voor gedrag zal dit zijn? Ze hoeft mij niet te vrezen hoor, ik heb haar in weken al niet verkeerd aangeraakt o.i.d. Eerder als het uit was, keken we rustig film samen of zaten we gezellig te eten. Dus waarom nu die vreemde benadering?
eind 2015 gaf die aan dat hij twijfelde of dat hij nog wel gelukkig was. we zouden paar weken rust van elkaar hebben en ben ik naar me ouders gegaan,binnen 4 dagen riep hij me terug omdat hij me zo miste en zichzelf voor gek verklaarde waar die toch mee bezig was dat ik zijn toekomst was en hij dit allemaal niet wil missen ik was alles voor hem 5a6 weken samen weer dolgelukkig in het huis gewoond dit zei hij me ook regelmatig dat dit alles zijn toekomst was..
Het is nu bijna 4 maanden terug dat ik haar voor het laatst gesproken heb, en eerlijk gezegd bevalt me dat prima. Ik heb mijn zelfvertrouwen weer terug (die ik door haar verloren heb) en zit een stuk lekkerder in mijn vel. Ik heb nu ongeveer 3 maanden een eigen huis, 45 km van mijn ouderlijke huis. In een volledig onbekend dorp, met mensen die ik bijna niet ken. Een erg grote en enge stap als je het de meeste mensen vraagt, een hoop mensen verklaarde me voor gek dat ik dat deed. Ik heb nu een hele nieuwe vrienden groep en ik heb al verschillende leuke meiden leren kennen, en doordat ik verhuist was naar een onbekende buurt heb ik enorm veel zelfvertrouwen gekregen.
Een ex terugwinnen kost nu eenmaal veel tijd en veel geduld. Het kan voor jou gevoel erg lang duren, maar voor je ex kan dat in zijn of haar beleving heel anders zijn. Geef jezelf dus ook de tijd. Om de tijd te doden zorg je dat je een plan maakt om de komende tijd door te komen, zodat je niet continu in de verleiding komt om je ex berichtjes te sturen en in het ergste geval wanhopig te gaan stalken.
Ik ben 25 jaar. Ik en mijn vriend hebben 5 jaar een relatie gehad. 4 maanden geleden is het gedaan geraakt. Er is veel gebeurd tussen ons we hebben zelfs kletterende ruzie gehad zo erg dat ik zijn spullen stuk geslagen heb en bijna op straat gezet. Hy heeft me in die 5 jaar bedrogen en heeft me uiteindelijk laten zitten voor een collega van hem. Over 2 maand na tijdje stilte hebben we afgesproken om nog eens seks te hebben .. Nadien niets meer gehoord alleen als ik hem stuurde. 2 weken nadien had hij relatie met iemand dat maar maand stand gehouden had. Nadien had hij weer iemand anders en dat duurde maar 2 weken. Vorig weekend weer afgesproken weer seks gehad. Nu komen we redelijk goed overeen .. Hij stuurt niet uit zichzelf maar als k stuur antw hy wel soms .. Het is maar kort maar hoor hem wel. Hij had me gezegd dat het tussen ons niet meer goed komt. Wel gaat hij bij mensen rond vragen of ik iemand heb enz .. Gisteren is hij naar zee gweest met zijn eerste vriendin na mij. Gwn als vrienden. Met mij id tijd wou hij nooit naar zee.. Raar gvoel dus. Als het mijn ding waz wou ik hem nog wel een kans geven omdat ik weet dat ik kan en wil veranderen mits vertrouwen .. Hoe pak ik dit best aan? Ik voel dat hij de ware is ondanks zijn gebreken .. Nu houd hy echter zijn been stijf en zegt hij dat ik hem niets meer doe. Ik heb ook mijn fouten en dat is de reden ook wel dat hij me bedrogen heeft. Ik wil een tijdje afstand doen maar doe ik daar goed aan? Ik zou zo graag nog een kans krijgen .. Zelfs wachten zou geen probleem zijn. Wil aan iedereen kunnen zien dat we het wel zouden kunnen!!
Hi Eddy, zonder te weten waarom ze weggelopen is, kan ik er geen zinvolle uitspraak over doen. Wat er gezegd is, is dat ze zich bedreigd voelt, geen contact wil, wil scheiden en dat je haar leven zuur gemaakt zou hebben. Dat zijn geen beste conclusies. Vertrouwen terugwinnen is dan ook nu niet aan de orde. Een vrouw vertrekt nooit zomaar, dus er moeten dingen zijn gebeurd die absoluut niet door de beugel kunnen. Ik kan er vooralsnog niet anders van maken. Wacht af wat ze gaat doen! Sterkte, A.
Op zaterdag 27 oktober kreeg ik geheel onverwachts bloemen bezorgd van mijn ex en 's avonds was hij zoals gewoonlijk bij me. Die nacht kwam bij hem de twijfel naar boven en zei hij dat hij er niks van snapte "Je bent een leuk, lieve, zorgzame meid, maar waarom twijfel ik dan aan ons, misschien ben ik wel bang dat het misgaat tussen ons" Ik vertelde hem dat je nooit de garantie hebt dat iets goed blijft gaan zo lang je er niet aan blijft werken om het goed te houden.
Om het hart van een man terug te winnen kun je het beste je bagage van gekwetste gevoelens, frustratie, teleurstelling en woede opzij schuiven. Vrouwen staan er om bekend oud zeer naar boven te halen, vooral als ze het gevoel hebben verkeerd te zijn behandeld. Maar hiermee duw je je man of vriend nog verder weg. Hij gaat zich ellendig voelen of schuldig, gevoelens die hij niet wil voelen. Voel je dus dat je bitterheid zal ontaarden in overemotioneel reageren, neem dan een pauze. Je hoeft het verleden niet te vergeten - want dat gaat toch niet - maar je kunt wel proberen tot een punt van vergeven te komen. Hiermee bevrijd je ook jezelf en open je de deur naar herstel. Wat je verder moet doen is zijn omver gevallen ego strelen, zonder ongeloofwaardig over te komen. Respecteer dus zijn 'man zijn' en zorg dat je hem straks nodig hebt voor alles waar mannen nu eenmaal beter in zijn.
Ik had een relatie van 5maanden met haar en zij maakte het uit. Wat ik nu wel kan begrijpen omdak haar tijd vaak opeisde, ik hield meer rekening met wat ik wilde en niet wat zij wilde. Ik snap ni waarom ik zo deed want kwas/ben smoor op haar. 5maanden relatie en na 10maanden geen contact, wil ik haar nog altijd terug. Ik ben van plan om ni meer dezelfde fouten te make, want kheb der veel spijt van!
Niet dat geslijm en praten over vroeger.. gewoon zeggen wat moet jij in me nest als je zelf zegt nee san IK HEB EEN RELATIE. Respect krijg je van hem dan echt niet meer, dat moet je verdienen. Hij zou jou ook niet meer moeten als hij wist dat je het voor geld met ouwe mannetjes doet en jij zegt nee vriend, eerst betalen, je weet dat ik geen relatie met je hebt trouwens daar heb je dat schoolkind toch voor? hahaha probleem opgelost.. succes!!
We zijn na enkele maanden samen gaan wonen in een kleine kamer, omdat we nog half studeerden, half werkten. Het ging perfect! Toen we 6 maanden samen waren, hoorden we van een goede vriend dat hij samen was met Tom zijn ex. Mijn hart zonk, ik voelde die nare gevoelens van vroeger weer opkomen. Ik heb veel geprobeerd te praten met Tom, maar hij klapt altijd toe. Hij heeft 1 keer zijn hart gelucht, maar ik heb de grote fout gemaakt er nadien opnieuw over te beginnen, omdat ik er zo mee zat… Hij klapte steeds meer toe. 4 maanden later (toen we 11maanden samen waren), gaf hij een feestje, en nog een andere ex van hem zou ook komen. Ik ontplofte die avond, ik vond het vreselijk. Na een hevige ruzie zijn we zo in slaap gevallen en zijn we zo gaan werken. De dag erna heeft hij het eigenlijk uitgemaakt, maar ik heb op hem kunnen inpraten (zo fout, ik weet het) zodat we toch verder gingen.
Na een relatie van 14 jaar is afgelopen december mijn vriendin vertrokken. Het kwam toedertijd voor mij erg onverwachts, alhoewel als ik nu terug denk en terug kijk is was het ergens wel logisch. Het laatste jaar heb ik weinig aandacht meer voor haar gehad omdat ik meer met mezelf in de knoop zat. Maar voor mij was het zo dat ik voor mijn gevoel niet minder van haar hield.
Hi Hoopvol, je reageert op zijn berichtjes, dat is het hele punt. De zakelijke sms'jes zou ik ook niet meer doen, want hij moet zelf over de brug komen met dat geld. Je moet doen zoals hij niet verwacht. Dus stuurt hij een sms met iets dat niet te maken heeft met jullie geldkwestie, reageer dan niet. Een absolute relatiepauze moet minimaal enkele maanden duren, maar als je elkaar nog spreekt of schrijft, in welke hoedanigheid ook, is er geen sprake van een pauze. En dus ook geen gemis. De 'pauze' zal in zo'n geval langer moeten zijn. Groetjes, A.
Ik ben ner uit elkaar met mijn ex,nu is het net iets meer dan een week gedaan,we waren bijna 11 jaar samen en hebben 2 kindjes samen,nu had ze gezegd dat ze geen gevoelens meer heeft en dat er een sleur is gekomen in de relatie omdat we bv nier meer attent voor elkaar waren en ik haar niet behandelde zoals zij zelf wou,nu moet ik ook verhuizen dat brengt dus meer stress met zich mee omdat we nog kindjes hebben is het om geen contact te hebben moeilijk,daarmee hoop ik toch nog ze terug re krijgen,dus eens ik verhuisd ben zal ik haar proberen niet te sturen dus heb ik haar nummer veewijderd zodat ik niet in verleiding kom,is dit een goed idee haar met rust te laten ziveel mogelijk?,bv als ik de kindjes heb bij mij of zij bij haar proberen niks te sturen wat heel moeilijk is,zal ze mss na een tijd mij beginnen missen ? Want nu op de moment zegt ze dat het nooit meer gaat lukken en dat ze echt niks meer voelt,hoop dus echt dat dit terug goed kan komen door ze dus bv rust te gunnen,ze wil dus wel bv voor ons zoontje zijn veejaardag volgende maand samen naar de kermis gaan voor hem zegt ze,maar misschien is dit een goed teken dar het mss ooit goed komt ? Ik hoop het alvast want zie ze echt doodgraag

Hi Help Me, deze ex is er eentje om direct door te spoelen. Hij neemt zowel die andere vriendin als jou in de maling, en heeft er geen enkele moeite mee om je nog even te gebruiken als de gelegenheid zich voordoet. Heb je het artikel wel gelezen vraag ik me af, want daar staat duidelijk in dat je je ex niet terugkrijgt via het bed. Voor jou een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, voor hem een leuk tussendoortje tot hij zijn nieuwe liefje weer aantreft. Vandaar dat je ook geen zinnig antwoord van hem kreeg. Bouw je eigenwaarde op en wijs deze ex voorgoed de deur. Je moet jezelf overtuigen dat je beter verdient. En eigenlijk is vrijwel iedereen beter ;). Groetjes, A.


Eind 2014 liet mijn partner me weten dat de liefde van haar kant op is, dit na ruim 14j en kinderen. De oorzaak ligt vooral bij mezelf en dat besef ik ook. Het niet waarderen van wat ze allemaal doet, zij die vooral alles deed, ruziën over futiliteiten, etc. Enkele weken voordat ze me alles vertelde had ik als het ware een klik gemaakt en me anders beginnen gedragen, meer naar de kant van hoe het wel kan en zou moeten zijn. Helaas te laat. Mede het feit dat ze op een ander verliefd is geworden, maakt het er niet gemakkelijker op. Ze wil mij nog een tweede kans geven, maar kan voorlopig die ander niet uit haar gedachten zetten. Ze hebben nog contact via sms, en wellicht zien ze elkaar ook wel eens geregeld. Ze garandeert me wel dat ze nog niet over de grens gegaan is met hem. Hij geeft haar nu ook steun in deze moeilijke periode. Ze weet niet wat ze moet doen. Ze gelooft niet in mij dat ik echt anders zal omgaan, dat ik het niet zal volhouden. Ik voel me er wel goed bij, nu ik ook aanvoel dat het wel anders kan. Hoe kan ik haar overtuigen van mijn goede bedoelingen? Hoe kan ik haar duidelijk laten merken dat ik het deze keer wél oprecht meen? Ik wil haar echt niet kwijt. Ik wil haar hart terug! Wat moet ik doen om haar te overtuigen? Ze heeft er voor haar een termijn opgezet, als de gevoelens niet terugkomen gaat ze weg. Ik heb wel geen idee over welke termijn ze het heeft.
Na een week geen contact met ex te hebben gehad, stond hij opeens bij me voor de deur. Hij moest wat dingen in de buurt ophalen en kwam even een praatje maken. Bakkie koffie gedaan, en echt over van alles gekletst. Het was gewoon gezellig, en ik kreeg nog complimenten van hem over dat hij het zo leuk vindt om al die positieve berichten van mij op Facebook te lezen. Hij is blij dat het zo goed met me gaat!

s’Morgens is hij naar zijn kantoor vertrokken. Ik heb hem gebeld om naar huis te komen. Geen sorry en geen uitleg, daar was niets gebeurd, terwijl ik het met eigen ogen had gezien. Ze waren in de keuken bij de gasten. Hij loog over alles. Zijn een week later naar zijn vader gegaan ik heb hem verteld dat zijn zoon mij bedrogen had. Terug thuis heeft hij mij laten weten dat hij nooit meer de liefde met mij zou bedrijven, heeft nog een paar keer geprobeerd. Tot de laatste keer, hij was amper klaar, en zei mij: ik ga een kamer in de stad zoeken. Ik voelde mij totaal misbruikt. Kort nadien ging ik slapen, ik had de deur van de slaapkamer op slot gedaan, hij heeft de deur ingebeukt en is op mij beginnen te kloppen.
“Ik wil je bedanken voor wat het boek voor me heeft gedaan. Ik moet zeggen dat dit boek me diep, heel diep heeft geraakt. Je hebt een hele hoop aangesneden wat ik heb meegemaakt. Ik ben in de praktijk gaan brengen wat jij me hebt geleerd en mijn vriend is een ander mens geworden. Hij heeft geen benul van wat ik heb geleerd of wat ik aan het doen ben, maar alles is nu zo veel beter geworden tussen ons. Ik ga al mijn vriendinnen hierover vertellen. Dank je!”
Het is nu een week uit met mijn vriendje waarmee ik een jaar had. Het is uitgegaan omdat hij twijfels had over wat hij precies wilde, en we hadden de laatste tijd veel ruzie.Ook kon ik niet zo goed met zijn vrienden opschieten. We hebben besloten om nog wel contact met elkaar te houden omdat we allebei nog wel gevoelens hebben voor elkaar en ik heb geprobeerd bevriend te worden met zijn vrienden (waarvan 1 een relatie heeft met mijn beste vriendin). Ik heb de hele week geprobeerd een beetje kortaf te doen en soms negeren. We hebben 2 keer afgesproken en allebei de keren was heel leuk en gezellig (en er werd gezoend). Gister ging ik met vriendinnen een avondje stappen, maar toen kwam ik hem tegen en begon ik te huilen (onder invloed van alcohol). Hij heeft heel lang met een vriendin van mij staan praten en hij heeft gezegd dat hij tijd nodig heeft om te kijken wat hij wilt maar dat hij wel ziet dat ik moeite doe door bevriend te raken met zijn vrienden enz. Toen hebben we besloten om bij mij thuis verder te gaan praten en hebben we mijn beste vriendin meegenomen en haar vriend (dus ook een vriend van mijn ex). We hebben gepraat en toen hebben we seks gehad, en toen bleef hij slapen. Toen hij sliep kreeg hij opeens hele rare berichten binnen dus ik ging kijken. Opeens zag ik allemaal hele rare gesprekken van hem en een meisje, waarbij hij vraagt ‘zal ik langskomen’ en opeens een paar uur later zegt ze ‘je moet geen medelijden krijgen en het haar vertellen, want ik heb ook geen zin in gezeik. Het is ons geheimpje’. En ik heb gezien dat hij al een maand geleden tegen zijn vrienden heeft gezegd dat hij twijfels had maar dat hij het zielig vond om uit te maken. Ook zag ik dat hij allemaal ruzies tussen ons naar zijn vrienden heeft doorgestuurd waarbij zijn vrienden een heel negatief beeld over mij kregen. Ook heeft hij met een vriendin van mij zitten praten over dat ik hem negeer en wat hij daar dan op moet reageren. Ook merkte ik dat hij overal heel stoer over deed en gewoon tegen zijn vrienden zei ‘nu ben ik single en kan ik achter de meisjes aan’, terwijl hij tegen mij zegt dat hij nog gevoelens voor me heeft en hij er ook wel spijt van heeft dat hij het heeft uitgemaakt. Ik heb hem toen wakker gemaakt en hem er mee geconfronteerd. Ik vroeg of hij was vreemd gegaan met dat meisje en hij zei dat zij hem een kus op de mond heeft gegeven tijdens het uitgaan en dat hij me dat niet wilde vertellen omdat hij wist dat ik boos zou worden. En dat hij het niet meende toen hij zei ‘zal ik even langs komen’ want hij is uiteindelijk nooit langs gekomen. Ik vertelde hem dat ik het niet leuk vond dat hij prive gesprekken doorstuurde naar mensen en dat ze daardoor een negatief beeld van me kregen doordat ik soms heel bot kon reageren op dingen. Hij zei dat dat zijn manier van verwerken is en dat hij soms advies vraagt omdat hij niet weet wat hij er mee aan moet. Op een gegeven moment kregen we erge ruzie en begon hij te zeggen dat hij vond dat ik nep bevriend met zijn vrienden probeer te worden, alleen omdat hij dat wilt. Dat het hem allemaal niks meer boeit en dat ik maar terug naar mijn ex moet kruipen (waar we heel veel ruzie over hebben gehad in onze relatie). Hij zei dat het hem niet meer boeit wat er met me gebeurt, waarop ik reageerde ‘maak dat jezelf maar wijs’. Hij reageerde ‘doe dan normaal als je weet hoe ik er over denk’. Hij probeerde mij een schuldgevoel aan te laten praten door te zeggen dat het allemaal mijn schuld is dat we steeds ruzie krijgen en dat ik niet op zijn mobiel had mogen kijken (ik weet dat ik het niet had moeten doen, maar nu weet ik wel de waarheid). Hij zei dat het klaar was omdat we steeds weer ruzie krijgen en aan het einde van het gesprek vroeg ik dus aan hem of het ooit nog iets gaat worden tussen ons. Hij zei: ‘Ergens zou ik het graag willen, maar nee’. Toen stuurde hij me onverwachts een liedje waar de songtekst vooral gaat over dat het hem niet meer boeit, dat hij verder gaat met zijn leven zonder om te kijken, dat hij in zijn eentje beter af is,dat ik denk dat ik zijn hart heb gebroken en dat alles mijn schuld is. Ik weet dat ik dit niet allemaal moet pikken, maar toch wil ik dat het ooit nog goed komt. Ik wil dat hij me gaat missen, dat hij realiseert dat hij een grote fout heeft gemaakt en dat hij me terug wilt. Wat moet ik doen zodat hij me terug wilt na dit alles?
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
Hi Simon, je hebt onvoldoende vertrouwen in haar om geruisloos met de relatie verder te gaan. Dat gebrek aan vertrouwen neemt ze dan ook totaal niet weg. Integendeel, ze bevestigt je vermoedens alleen maar door met zeven meiden op stap te gaan naar een 'feestoord', met een ex te sms'en, te roepen dat het 'niets voorstelt' en dat ze mag praten met wie ze wil, met als dieptepunt het stompzinnige getwijfel over hoe het verder moet. Ondertussen probeert ze je te paaien met teksten als 'ik weet zeker dat we bij elkaar horen', 'je blijft geweldig' en 'ik hou heel van je', waardoor je logischerwijs het idee hebt dat het vanzelf wel goedkomt als je haar maar genoeg tijd en ruimte geeft. Dat zou overigens best kunnen ook, maar dan zou ze die onvolwassenheid achter zich moeten laten, en daar krijg ik geen enkel signaal van binnen. Die woorden vind ik dan ook gebakken lucht. Daar komt bij dat de relatie wel erg hard van stapel ging met vaak of altijd bij elkaar slapen en leven. Conflicten komen dan extra hard aan, immers, het ging toch zo fantastisch, dus hoe kan dat nou? Onenigheden zijn normaal in een relatie, twijfels zijn dat niet. Wie twijfelt aan het fundament is niet klaar voor een relatie, of wil in elk geval niet deze relatie. Daarom kun je weinig anders dan haar aan haar vriendenkring toevertrouwen, en het voorlopig maar zo te laten. Misschien is ze over een jaar of wat verder in haar ontwikkeling (ook gezien haar verleden blijkt er te vaak sprake geweest te zijn van ge-experimenteer), en is ze dan geschikter voor een serieuze relatie dan nu het geval is. Ze probeerde het wel, maar het lukte haar niet. Vertrouwen moet je winnen… maar zij verloor het weer. Sterkte, A.
Ze gaf aan dat ze spullen van me had en dat wilde langsbrengen, maar tot op heden is ze niet meer langs geweest. Vanuit een opwelling heb ik haar toen een email gestuurd (omdat ik niets meer van haar hoorde) waarin ik aangaf dat het beter is dat we voor nu geen contact meer moeten hebben en dat ze maar zelf moet uitmaken of ze mijn spullen ging weggooien of bewaarde, omdat ik me niet kan focussen op de nieuwe weg die ik ingeslagen ben. Nu heb ik in de mail ook aangegeven dat ik iemand heb leren kennen waarmee ik aan het daten ben (wat helemaal niet waar is). Toen kreeg ik weer een reactie van haar en wist ik effe niet meer wat ik moest doen. Ik heb toen besloten om haar te bellen en toen heb ik met haar een uur lang gesproken en ze gaf aan dat het haar enorm pijn deed om te weten dat ik iemand anders heb leren kennen omdat nu iemand anders de persoon heeft die ze altijd wilde hebben, wat ik eigenlijk niet snap omdat ze nu al een tijd een nieuwe vriend heeft. Ze gaf ook aan dat alles wat er vanaf het begin tussen ons is gebeurd dat ze dat nooit heeft kunnen loslaten, vergeten en vergeven en dat ze daar ook met haar nieuwe vriend over praat. Maar goed ze had mijn spullen nog bewaard zodat ze dat terug kon geven op het moment dat ik daar klaar voor was. Alsnog samen besloten dat ze dan binnenkort de spullen komt brengen maar tot op heden nog steeds niets van haar gehoord…
Hi P. uit M., het is een beetje gissen wat er met je vriendin aan de hand is, maar als we de boel analyseren komen we een heel eind. Oorzaken voor gedrag komen boven water als je daarover praat. Kennelijk doen jullie dit niet, of zwaar onvoldoende. Daarbij moet je er rekening mee houden dat je haar nog maar drie maanden kent. In zo'n korte tijd 'ik hou van jou' naar elkaar roepen en denken dat ze met jou een nieuwe toekomst moet beginnen is waarschijnlijk veel te veel gevraagd. De hele relatie ging veel te snel, dus dat ze voorzichtig is, vind ik niet zo gek. Je vertelt helaas niet waarom ze is gescheiden, want dit zou wellicht veelzeggend zijn wat betreft haar gedrag nu. Misschien heeft ze verlatingsangst omdat haar ex haar ook ooit heeft verlaten, waardoor ze nu bang is dat hetzelfde gaat gebeuren. De 'muur' die ze dus om zich heen heeft gebouwd (en die valt m.i. best wel mee), betekent dat ze zich maar liever niet teveel met iemand inlaat, voor het geval het toch weer misgaat. Ze heeft daarbij rekening te houden met haar kinderen. Ik denk dat ze veel om je geeft, maar dat ze veel meer tijd nodig heeft. Loop niet meer zo hard van stapel en zet in op een goede vriendschap. Houdt ze echt van je, dan zal het vroeg of laat niet bij vriendschap blijven. Laat je vriendin het tempo bepalen en pas je aan. Ze wilde immers geen afscheid en wordt al ziek bij de gedachte dat ze je nooit meer zal zien. Loslaten moet je denk ik dus in dat perspectief zien: niet definitief, maar minder druk op de relatie en het meer op zijn beloop laten. Succes, A.
De dag nadien vroeg hij om de bladzijde om te draaien. Hij heeft nooit meer toenadering gezocht. Enkele jaren terug werd ik getroffen door kanker, hij heeft zich daar amper over bekommerd. Ook een tongzoen, dat kon niet meer, ik riek naar de nicotine. Een knuffel kon ook niet, alhoewel ik daar vreselijk naar verlangde toen ik ontslagen werd uit het ziekenhuis. Ik was trouwens over dat laatste niet helemaal gerust. Ik ben naief geweest in de liefde en toch kan ik er niet zonder hem. Hij is ook voor geen reden vatbaar. Wat moet ik hiermee doen? Ik heb de indruk dat hij mij haat.
Ze woont nu thuis bij haar moeder. En heeft ze er een punt achter gezet. Na 3 weken geen contact heb ik haar gesproken over koetjes en kalfjes en ook vragen naar mij. Ze lachte en ik maakte een compliment en toen werd ze verlegen ik vroeg of ik haar een mail mocht sturen toen zij ze als jij je er goed bij voelt moet je dat doen. Ik heb het luchtig gehouden.

Nu is het zo dat hij optrek met mense die zelf allemaal niet echt geslaagd zijn in een relatie en waarvan onderandere zijn beste vriend dochtertje is geplaatst andere vrienden hebben geen relatie en wonen thuis.. dus niet de mensen die het bessef hebben in mijn ogen wat een relatie inhoud .. ben zo heel ban dat dit invloed ga hebben op hem en zijn denk wijze..
Ik merkte dat ik steeds meer gevoelens voor hem ging krijgen en dat ik hem gewoon niet meer kwijt wilde, maar ik wilde hem ook de ruimte geven omdat hij toch ook net uit een relatie kwam. Maar goed, bij mn ouders geweest en samen kerst gevierd kwam het er bij hem ineens uit. Hij vond me leuk en vond me helemaal top, ik durfde hier niet op in te gaan en heb dit dus de dag erna pas gedaan. Hij is niet meer langs gekomen en heeft mij alleen laten weten dat het te snel is gegaan en dat hij op dit moment te veel aan zijn hoofd heeft.
Toch zou ik uiteraard graag een aanwijsbare reden willen hebben, een reden welke het causaal verband tussen mij/mijn of haar acties en het plots verdwijnen van haar gevoel verklaart. Daarnaast hoop ik haar uiteindelijk terug te winnen. Ik heb gelezen over bindingsangst op de site, wat niet veel bij vrouwen voorkomt, maar ik herken daar wel wat in bij haar. Hoewel, aan de andere kant, ze heeft wel een relatie van 6 jaar volgehouden en ook samen met die ex van haar een zaak gerund en ook veel bij die persoon geweest voor langere tijd. Ook twijfel ik of ik misschien wel haar "rebound" ben?
Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert
Vandaag heb ik eindelijk de moed bij elkaar geraapt en haar een sms gestuurd inde hoop da haar nr ni was veranderd. Na 2uur antwoorde ze al direct, en het was een lange sms met veel smileys enzo. Het was duidelijk dat ze gelukkig is. Haar 1ste sms had veel inhoud, alsof ze zeer veel te vertelle had. Khad dit niet verwacht, kdacht meer da het wat afstandelijk ging zijn en korte sms'en. Het sms'je leek wel leuk, maar is het ook iets positiefs? Ik moest er erg aan wennen om een happy sms terug te sturen met ook veel inhoud in. Kprobeer de tips te volgen van sites, ma natuurlijk staat hier niet alles in omdak nog nooit een boek heb gekocht, ik kan het me niet permiteren :( Nu ben ik blij dat ze antwoord, ma hoe krijg ik het zover dat ze trug wat gevoelens begint te krijgen en met me wil afspreken? Ik heb er geen probleem mee als ik haar uitvraag, ma het zou erg leuk zijn als zij da deed. Ik wil niks misdoen en ik hoop da het terug iets kan worden. Sorry vo het lange berichtje, ma hopelijk kanje me helpe. Het is echt een gevoelig onderwerp voor me.
Hi Hoopvol, hij heeft zijn emoties al laten zien, ook al was dat voornamelijk woede. Achter woede schuilt altijd iets anders: verdriet, wanhoop, frustratie. Een man die helemaal niet kwaad om je wordt zou een man zijn die geen donder om je geeft, en je weet dat onverschilligheid het slechtste teken is. Wat hij nu doet is waarschijnlijk zelf die pauze inlassen, omdat doorgaan op deze manier niet goed mogelijk was. Geeft hij werkelijk om je, dan zal hij je met de grootste spoed terugbetalen en er alles aan doen om op goede voet met je te staan. Vooralsnog zit hij zo dik in de financiele ellende dat hij aan dat tweede niet eens toekomt. Daarom krijg je helemaal geen signaal meer. Twijfel je, blijf dan niet hangen in het verleden, maar ga door. Hij is degene die hoop moet hebben, en als gevolg daarvan moet handelen. Of jij dan wel of niet beschikbaar bent, en eigenlijk nog wel met hem verder wilt, is het risico dat hij loopt. Groetjes, A.
Hi Eddy, oei, die dochter is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken! Jammer dat je ex zich zo enorm liet beinvloeden door haar dochter, maar dat is bijna inherent aan een scheiding waar kinderen bij betrokken zijn. Je krijgt de kinderen er 'gratis' bij en het is zaak om een goede band met ze op te bouwen. Daar is kennelijk al veel misgegaan. Ook lijkt het erop dat de kinderen onderling het niet met elkaar konden vinden. Verschillende opvattingen over de opvoeding van kinderen kan een stel vervolgens uiteen drijven. Groetjes, A.
Mijn vriendin heeft het huis verlaten na een relatie van 12 jaar en een maand. Vorige maand nog ons jubileum gevierd met een etentje. We zijn al vanaf het begin samen gaan wonen en hebben twee periodes achter de rug waar we al eens een korte tijd uit elkaar zijn geweest. De meeste problemen welke wij in onze relatie hadden lagen aan mij (ontken ik niet). Een gameverslaving aan mijn kant bijvoorbeeld...de dag dat ze het huis verliet heb ik dat ding te koop gezet. Het lijkt erop dat ik met alles te laat ben...Ze zat hier op de bank en ik moest het echt uit haar trekken (wat is er aan de hand?). Ze vertelde me dat ze twijfelde over onze relatie en ze niet wist wat ze moest doen. Ik gaf haar de keuze; Of je pakt je koffers nu, of we gaan verder. Ze pakte haar koffers en ging naar een vriendin. Vanaf het moment dat ze weg was begon ik eigenlijk al te huilen en haar te missen. Ze negeerde mij via whatsapp en de telefoon (je begint te stalken omdat ze je negeert). Ze moest ineens niets meer van mij hebben en vertelde mij een paar dagen later dat ze niet meer van mij hield...er zat geen liefde meer in. Ik kreeg dit niet over mijn hart...de dagen ervoor lagen we nog in bed te knuffelen etc. Het kwam binnen als een bom...ik stuurde haar nog bloemen op haar werk etc. Binnen twee weken heeft ze een nieuwe woning welke ze morgen gaat betrekken...Wat kan ik doen om haar alsnog terug te krijgen? Ik heb namelijk echt het gevoel voor altijd met haar te willen zijn.
Het is uit met mijn ex nu 3,5 weken. We hadden iets heel speciaals samen echt een diepe relatie. Alleen waren er veel leugentjes van haar kant uit maar ondanks dat hadden we een sterke band althans dat liet ze mij ook geloven. We hebben heel veel meegemaakt in drie jaar tijd. Zware tijden voor haar en we zijn er altijd doorheen gekomen. De laatste week voordat de relatie door haar verbroken werd was er niks aan de hand. Ze was ontzettend verliefd en liet dat ook merken en ik voelde dat ook. De dag voordat het uitging is ze nog bij mij geweest alles was goed en lief. Die avond zou ze naar haar huis gaan (we zouden binnen een maand samen gaan wonen). Die avond stuurt ze me nog hoe ontzettend veel ze van me houdt en niet zonder me kan etc. De dag erna kom ik erachter dat ze niet thuis is geweest. Haar eerste reactie hierop was dat ze bij een vriendin was geweest om te praten over onze relatie, omdat er af en toe wat kleine ruzietjes waren voornamelijk om leugentjes.
Sinds enkele maanden zijn mijn vriendin en ik uit elkaar, de zin 'een vrouw negeren is haar diep kwetsen' is volgens mij ook de hoofdreden waardoor we uit elkaar zijn gegaan, ze is inderdaad haar aandacht bij andere mannen gaan zoeken. Het spijtige van de zaak is dat ik pas ben gaan beseffen wat ik had toen ik het niet meer had, het lijkt wel alsof ik zo'n typische man ben die op afwijzing valt :)
Pff het is al een maand uit tussen mij en me vriendje en ik hou nog steeds super veel van hem en kan hem ook niet vergeten en elke keer vroeg die telkens op whatsapp nieuw vriendje nieuw vriendje en telkens zei ik nee en dan zeg die je status en dan zeg ik dus en dan vraag ik het terug zeg die ja maar is snap hem niet is die jaloers of niet en hoe kom ik erachter want hij heeft het uitgemaakt maar volgens mij is die gewoon maar hoe kom ik eracher huh help me please xx ???
×