Om het hart van een man terug te winnen kun je het beste je bagage van gekwetste gevoelens, frustratie, teleurstelling en woede opzij schuiven. Vrouwen staan er om bekend oud zeer naar boven te halen, vooral als ze het gevoel hebben verkeerd te zijn behandeld. Maar hiermee duw je je man of vriend nog verder weg. Hij gaat zich ellendig voelen of schuldig, gevoelens die hij niet wil voelen. Voel je dus dat je bitterheid zal ontaarden in overemotioneel reageren, neem dan een pauze. Je hoeft het verleden niet te vergeten - want dat gaat toch niet - maar je kunt wel proberen tot een punt van vergeven te komen. Hiermee bevrijd je ook jezelf en open je de deur naar herstel. Wat je verder moet doen is zijn omver gevallen ego strelen, zonder ongeloofwaardig over te komen. Respecteer dus zijn 'man zijn' en zorg dat je hem straks nodig hebt voor alles waar mannen nu eenmaal beter in zijn.

Hij betaald mijn geld netjes terug (daar waar de meesten allang verdwenen zouden zijn, we hebben immers niks op papier staan) en gebruikt het tegelijkertijd ook om het contact te behouden (doe ik overigens ook haha), eerst wilde hij het niet persoonlijk geven en nu ik hem vraag het via via te geven of te storten reageert hij daar negatief op en wilt het nu weer persoonlijk geven en plakt er daarna gelijk een afspraakje aan vast.
‘ I’m trying… to make you happy’. En dat ik daarna dus tot de conclusie kwam dat ik een deel vergeten opschrijven was op dat briefje: You won & I’m done. Happy holiday 🙂 -> Wat ik van mijzelf al kei beleefd vindt aangezien ik hem nog een gelukkige reis gewenst heb, en niet zei ik wilde eigenlijk liever dat je vliegtuig neerstortte op je terugweg. Maar goed… daarna had ik gewoon verder geschreven in sms als het zou passen dat ik woensdagnamiddag naar zijn kot kwam om mijn gerief op te pikken. Ik vroeg hem natuurlijk ook nog achter het veel te late beloofde geld ( iets van amper 6 euro) wat de helft van de condooms die ik had betaald. Maar ik vroeg de overgebleven condooms ook terug… en dan antwoord meneertje van; ja, maar als jij die meeneemt moet ik niet meer betalen hé. ( Dat is toch mega super grof, het is maar 6 euro, maar het is om het principe?!!) en dan wat later sms’te hij dat hij niet kan van de week…
Ik heb haar met kerst een facebook berichtje gestuurd dat ik begrijp dat ze nu wat tijd en ruimte nodig heeft maar hoopt dat we ooit weer kunnen praten met elkaar. Ze heeft het gelezen maar niet gereageerd. Wellicht kwam het te vroeg na dat emotioneel telefoontje van me (1 maand ervoor). Met nieuwjaar heb ik haar dan gewoon nog een smsje gestuurd om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, en dat het vuurwerk me aan haar deed denken (hadden daar mooie herinneringen aan). Ook daarop geen reactie, maar dat had ik ook niet verwacht. Ik laat haar voorlopig met rust. Hopelijk zoekt ze dan zelf terug contact. Ook al wil ik dat het goed komt, ik wil haar gewoon niet helemaal uit m'n leven.
ik vind het ook heel moeilijk vast te stellen wat je precies wilt weten maar ik doe een poging tot een antwoord als je van iemand houdt mis je die in principe gelijk als je hem/haar een tijdje niet ziet. Maar dat wil niet zeggen dat het slecht is. 3 weken is eigenlijk niks op een mensenleven dus als wij dat hadden afgesproken zou ik (als vrouw) dat ook graag volmaken omdat het iets kan betekenen voor je relatie. Waar het om gaat is dat je kunt praten over wat er in je om gaat en dat is helaas moeilijk voor veel mensen, voor veel mannen maar ook voor menige vrouw. Als je verwacht dat iemand een afspraak verbreekt om te tonen dat hij je mist maak je allerlei zaken wel erg ingewikkeld, want wat willen jullie dan? even orde op zaken of vaststellen wanneer je iemand mist, want dat is natuurlijk iets heel anders
Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012
We hebben een paar jaar samengewoond wat niet echt een succes was. Ik twijfelde veel wat waarschijnlijk kwam omdat ik met niet prettig voelde op de plek waar we woonde. Nu zijn we een jaar uit elkaar en in dat jaar ging het beter tussen ons maar van een relatie kwam niks. Nu heeft hij een ander en dat doet me heel veel pijn. Je weet pas wat je had als je het kwijt bent. Een paar weken geleden wou hij nog dat alles goed kwam en nu ineens dit. Zou dit nog een rebound relatie kunnen zijn of is dit niet meer na een jaar. Hij zei nog wel voor mij te voelen maar meer voor een ander. In het begin was hij niet in andere geïnteresseerd en nu heeft hij een ander.
Door 30 dagen na de breuk niet met je ex te praten, vergroot je net het natuurlijke gevoel van je ex om je te missen. En als deze gevoelens uiteindelijk op het hoogste punt zijn van je ex zijn of haar gedachten, dan is het moment aangebroken om opnieuw contact op te nemen. Dat betekent dus dat je jouw ex een manier geeft om de pijn te beëindigen en om je opnieuw in zijn of haar leven te aanvaarden.
Wat zij anders kan doen is dat ze iets minder betweterig moet doen, maar dat zijn dingen die je van elkaar kunt accepteren want een relatie waar alles perfect is is geen leuke relatie. Ook zou ik graag vaker intiem met haar zijn (doordeweeks), maar als ik laat thuis ben of klaar ben de ict of beunklusjes dan ligt zij al op bed (vroege slaper). Dan zegt ze wel: Ik had best nog wel wat willen doen, maar je was zo laat dat ik maar ben gaan slapen… mijn fout dus! En dat doet mij ongelooflijk veel pijn. Het komt neer op meer rekening houden met haar en haar leren te waarderen voor de dingen die ze voor me doet. Ze zei ook wel eens: Als er dingen zijn waar je mee zit of waar je je ergert aan mij, geef dat aub aan…
Evolutionair gezien betekende het dat ze een kindje ging werpen na een maand of negen. Zonder sterke man achter je was je in de oertijd – dus voor de afgelopen 250.000 jaar – als vrouw alleen ronduit fucked. En wanneer het kindje geboren is, wordt het helemaal ongemakkelijk. De kans dat je kindje (en jij als single vrouw) het overleven, zijn nagenoeg nihil.
Ik heb haar dan kunnen overtuigen alsnog in relatietherapie te gaan en algauw merkte ik dat ik daar mijn stukje schuld wel opnam en er zaken mee aanving. Maar dat van haar kant echt helemaal niets komt (ze zegt dat ze niet kan, dat ze op is). Gezien die sessies pijnlijker en pijnlijker werden ben ik er enkele weken geleden mee gestopt daar er toch geen verandering in haar toestand komt. Enkel een verdere isolering van haar. Na een individueel gesprek met de relatietherapeute heeft ze beslist om toch afzonderlijk in therapie te gaan.
Ook loopt de relatie met mijn ex verschrikkelijk stroef. Nadat hij bekend heeft gemaakt dat hij een relatie heeft, laat hij weinig tot niets van zich horen, hij wil Rick ook niet komen opzoeken. Voordat hij een relatie had, kreeg ik bijna dagelijks een berichtje (niet dat ik daar op zat te wachten), maar nu hoor ik helemaal niks meer. Over een paar weken hebben we een gesprek met onze advocaten ik ben benieuwd….
Na een aantal maanden dat we hadden begon ze al over samenwonen waar ik nog niet aan toe was..Ik vond ook niet dat zij daar aan toe was omdat ze nog thuis woonde en net uit een relatie van 6 jaar kwam waarmee ze volgens mij al samenwoon plannen had. We zijn na ongeveer 1 jaar bij een appartement wezen kijken, ik twijfelde nog steeds of ik wel wou samenwonen maar ik wou best kijken ( misschien veranderde mijn mening).. Ik zat/ zit sowieso op een kamer waar ik niet op mn plek zat en ik had stiekem een aantal maanden eerder al gekeken naar een andere kamer. Stiekem omdat ik nou niet bepaald het gevoel had dat zij dat zou waarderen omdat ze zo met het samenwonen zat. Appartement was niks geworden.
Bedankt voor je reactie, maar mijn verhaal is nog steeds niet geweldig afgelopen, hij wilt telkens praten en door beide partijen wordt er dan maar wat afgejankt. We hadden eigenlijk allebei wel gewild dat we elkaar 5 jaar later tegen kwamen, wanneer hij wel klaar is voor een relatie in ieder geval. Hoe kan ik er voor zorgen dat het over een tijdje weer goed komt en misschien nog uitbloeit tot een nieuwe relatie? Al duurt dat even, dat begrijp ik, maar een manier hoe we gezellig met elkaar kunnen gaan zonder het janken enz. Ik snap dat een nieuwe start veel tijd nodig heeft en vooral omdat hij nog bindingsangst heeft, maar ik vind het heel moeilijk om normaal tegen hem te praten, alsof er niets gebeurd is. Maar hij vindt het wel prima wanneer ik me gewoon gedraag als gewoon een vriendin van hem. Ik vind het persoonlijk heel erg moeilijk en vraag me af of er een manier is waardoor het allemaal iets makkelijker gaat en dat we weer eens normaal contact kunnen hebben.
Ik vind het echt een lastige situatie. De liefde is er (vanuit mij) wel, maar ik twijfel of het bij hem liefde is of gewoon een spel. Daarom ben ik ook wel trots op mezelf dat ik het zo heb afgehouden nu en los probeer te komen. Maar misschien kan ik beter loslaten als ik antwoord heb op de bovenstaande vragen en jou mening over de situatie kan lezen.
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!

Toch nam hij zo om de twee weken eens contact met me op via msn. Ik heb nooit zelf beginnen praten tegen hem. En als hij dan een gesprek aanknoopte ben ik altijd heel vriendelijk en 'normaal' geweest. Ik liet hem voelen dat ik best wel zonder hem kon, dat mijn leven niet volledig in elkaar was gezakt. Op een bepaald moment zei hij dat een vriendin van hem er enorm mee inzit dat het uit is tussen ons. Hij voegde er aan toe: Meer dan jou precies? ;).

Ik wil graag wat vragen. Het is meer dan 1 jaar uit met mijn vriend, maar het is niet uitgegaan op een manier wat vaak voorkomt, maar onze geval is is net iets anders. Mijn vriend werd uitgehuwelijkt vorig jaar. Hij kon geen niet tegenop zijn ouders, dus hij had ja gezegd. Toen ik te horen kreeg dat hij binnenkort trouwen was ik gewoon kapot en vroeg het hem. Hij zei dat het inderdaad zo was, maar dat hij wel verder met mij wilt na het huwelijk. Maar ik ging eerst mee akkoord, maar daarna een week later had ik hem verteld dat ik het niet kan en dat het mij spijt. Klaar. Toen was hij nog niet getrouwd en dit was in mei gebeurd. En hij ging in september trouwen. Nu leeft hij gelukkig, ten minste zo blijkt uit zijn foto's op facebook enzo. Ja, inderdaad, ik stalk hem nog steeds. Het is niet echt stalken, maar ik zoek steeds een bevestiging of hij gelukkig is. Maar ik ben niet gelukkig. Momenteel heb ik al een relatie, maar het voelt niet hetzelfde als met mijn ex-vriend. Dus ik dacht, ik stuur hem een sms en kijken of hij nog steeds van mij houdt en met mij wilt afspreken. Hij heeft namelijk zelf die optie gegeven om verder te gaan na het huwelijk. Maar ik heb toen nee gezegd. Ik had dus een sms gestuurd maandag, maar nog steeds niks ontvangen. Ik zat te denken om morgen nog een sms te sturen. Is dit een goed idee? Of ben ik helemaal verkeerd bezig? Stuurt hij wel iets als ik een tweede sms stuur en wat kan ik in die sms zetten? Het zou fijn zijn als jullie mij hierbij kunnen helpen.


Ze heeft het al zo’n 3x uitgemaakt, maar elke x komt zij weer terug. Dan begint ze over ‘een koffie drinken’. Dan krijg ik te horen dat ze het gezellig vond. Daarna volgen een paar hele leuke dates in 2 of 3 weken en dan is het ‘bam’ weer een enorme terugtrekbeweging en duurt het weer 2 a 3 weken dat we elkaar niet zien … en dan wil ze weer koffie drinken want ze wil weten hoe het met me gaat en begint het weer van vooraf aan…
Ik heb sinds 2010 met een vriendin van mijn zusje verkering. We hebben een jaar het erg naar onze zin gehad en bijna tot nooit ruzie. Dit jaar (2012) ging het mis, ik kreeg last van stress op school en mijn vader kreeg te horen dat die kanker had. Ik heb mij daarom erg opgesloten en weinig aandacht aan de relatie geschonken, waardoor ik mijn vriendin ben verloren. Ze voelden geen liefde meer zegt ze, en waardoor meteen alles er uit kwam. Ik deed dit verkeerd en dat verkeerd. Nou ben ik het met sommige dingen eens, ik had haar daar wel wat meer in mogen steunen, maar ja toch is er weinig gepraat over het goed maken er van. Ik snap als je denkt van die meid wil je toch niet meer terug, zij had geen steun nodig maar jij. En dat is ook waar, maar wat wij hadden is gewoon zo goed en groot. Ik word niet snel verliefd, maar deze meid heeft mijn wereld totaal veranderd en ook een andere kant van mijzelf laten zien. Met andere worden, zij is de ware voor mijn.
Weet je nog toen je ex je verliet? Zij dachten aan jou als een behoeftige en wanhopige persoon met weinig of geen zelfrespect. Na een tijdje niet in contact te zijn geweest, moeten ze zich nu afvragen wat er met je gebeurd is. Ze zullen langzaam dat beeld van jouw (de behoeftige wanhopige) beginnen te vergeten en  terug denken aan de dingen die ze zo leuk en aantrekkelijk van je vonden.
Haha ja toen wel. Eindelijk niet zoals de rest zei ze. Maar toch wil ze blijkbaar nu weer ondervinden en alle remmen los ofzo? En blijkbaar viel dat haar ook weer tegen. Nou geloof ik niet dat ze spijt heeft van onze relatie want dat ziet ze echt als goede herinnering. Dus als met al bijzonder ja dat ze dan die keuze maakt.. maar ja ze is nog jong en heeft nog veel te ontdekken.
Het ging de laatste maanden wat minder met mij, last van stress omdat ik mij niet meer goed voelde in mijn vorige job, dat had natuurlijk een impact op ons gezinsleven, maar ik dacht toch dat het niet zo erg was, het ging voor mij redelijk goed. We maakten nog steeds uitstapjes. We waren eigenlijk elk weekend weg en deden veel dingen in functie van het kind, speeltuinen enz.
Dit is nu de situatie :) Het is een erg moeilijk maand voor me geweest. Ik kan het niet vatten dat we geen koppel meer zijn, en mis hem enorm. Maar besef ook dat er iets moet veranderen moesten we ooit weer samen komen. Zeker nu dat ik hem terug heb gezien, en voel dat hij nog steeds sterke gevoelens voor me heeft is het moeilijk voor me om hem te vergeten. Als ik hem trouwens vraag: "Is er echt niets aan mij of onze relatie dat je tegensteekt, waardoor je twijfelt? Zeg het me gewoon?" Dan zegt hij altijd dat er niets is dat ik anders zou kunnen doen en dat ik voor hem de perfecte vriendin ben. Alleen al het feit dat hij 4 jaar bij mij is gebleven, is volgens hem het grootste bewijs van hoe graag hij me wel ziet. Want bij eender ander meisje was het al véél langer uit geweest.
Ik heb onlangs een dame leren kennen en we hebben de lakens al gedeeld. We zijn wat gaan daten, alles liep lekker en in het begin was ze ook heel enthousiast met appen. Toen is ze ineens 180° gedraaid. We zijn wel nog iets gaan doen en hebben het er ook kort over gehad. Daarna aantal dagen geen mobiel contact mee gehad, maar een aantal dagen geleden stuurde ze zelf een appje. Heb zelf beetje een kort gereageerd en nu is het alweer een aantal dagen geleden dat ik haar gehoord heb. is het nu aan mij om iets van mij te laten horen of kan ik beter wachten?

Stop met het ontkennen ervan, want dan blijf je de angst je leven laten bepalen en schiet je telkens in je automatische afweermechanisme van terugtrekken en afstand nemen. Vraag jezelf af waar je precies bang voor bent. Wat denk je dan te verliezen? Benoem het en praat erover met je partner. Want als jij je gevoelens deelt, kan je partner je leren begrijpen en misschien komen jullie er samen wel uit. En ja, dat is moeilijk, want je zult je kwetsbaar moeten opstellen en je loopt het risico dat je opnieuw gekwetst wordt. Maar als je je laat leiden door angst en niet open en kwetsbaar durft te zijn, weet je nagenoeg zeker dat het spaak zal lopen.
Hi Flower1980, jammer dat je ex alleen al wat betreft dat concertkaartje niets liet horen. Een man trekt zich terug als hij bijv. denkt dat iets toch een verloren zaak is, of als hij op iets wil broeden waarbij hij niet gestoord wil worden. Zoals eerder aangegeven heeft je ex je op de lange baan geschoven maar houdt hij de deur nog wel op een kier. Ondertussen vindt hij misschien dat je eerst maar eens van betere huize moet komen, tja, een man heeft ook zijn trots ;). Haast om je terug te krijgen heeft hij dan ook niet. Of hij een ander heeft kan helaas niemand op deze website aan je vertellen, dus daar zul je zelf achter moeten komen. Inderdaad zijn dan de kansen hem terug te winnen zeer verslechterd. Foto's verwijderen doet een man als hij alle banden met het verleden wil verbreken, bijvoorbeeld uit woede, maar ook omdat hij er voorlopig niks meer in ziet. Verder zijn veel mannen nogal verrukt van de 'single'-status op internet, dus dat speelt mee. Ik denk dat je te snel, en teveel tegelijk wilt. Keihard je best doen werkt ook niet. Je moet jezelf blijven, en niet geforceerd de 'perfecte' ex willen uithangen om hem te paaien. Laat hem met rust, want je hebt van jouw kant nu meer dan genoeg gedaan. Wil hij je terug omdat hij echt van je houdt zoals ie zei, dan zal hij vroeg of laat zijn pijlen voor de dag halen. Laten we hopen dat hij straks die moed heeft. En je laatste vraag: Nee, mannen zoeken niet standaard aandacht bij andere vrouwen na een breuk, wel is het voor sommigen een methode om zich weer een 'echte vent' te voelen, of een manier om over de pijn van een verloren liefde heen te komen. Groetjes, A.
Hi Leo, pak die spullen aan en laat je van je beste kant zien. Zorg er dus voor dat je huis en je uiterlijk er fantastisch uitzien en praat met geen woord over relaties of over wat er fout ging. Komen er verwijten, laat je dan niet verleiden om er op in te gaan, maar zwijg. Je vertelt verder niet precies wat er in de relatie allemaal mis is gegaan, waardoor het moeilijk voor me is om haar gedachtegang te begrijpen. Kennelijk geeft ze wel veel om je en zo'n gevoel is niet zomaar voorbij, dat bewijzen de tranen en de innige zoenen maar al te goed: 'Lips that taste of tears they say, are the best for kissing'. Ik hoop dat ze gauw gaat beseffen wat ze heeft weggedaan. Zo niet, dan rest je niets anders dan haar straks lange tijd niet te spreken of te zien :(. Sterkte, A.

Ik heb 2 jaar een relatie met mijn vriend/ex met ups and downs. In het begin was ik niet direct verliefd en vond ik zijn aandacht leuk en kon ik niet loskkomen van mijn oude leven. Het was feesten en lol maken en als hij dan kwam stuurde ik hem weer weg. Hij was wel al heel erg verliefd op mij. Kwam net uit een andere relatie en ging helemaal voor mij. Doordat ik hem steeds wegstuurde hield hij zijn ex er ook op na. Hier kwam ik achter en was toen woedend. Mede ook omdat ik in die tijd juist voor mezelf een knop had omgezet van he ik ben verliefd op deze man en wil met hem verder. Zo ging het nog een tijdje door maar uiteindelijk hebben we echt voor elkaar gekozen. Hij is een persoon die steeds weg loopt als die boos is en dan heel snel zijn spullen pakt. Ik heb verlatingsangst dus kan daar dan niet mee om gaan. Het is heel lang goed gegaan en afgelopen zomer heb ik een hele grote fout gemaakt voor vreemd te gaan. Hier kwam hij achter doordat ik nog contact hield met die persoon. Op een dag zei die oke we gaan ervoor en ik kom bij je wonen. Iets wat ik heel graag al een tijd wilde. Hij leeft namelijk met de meest walgelijke man in een huis aangezien zijn eigen huis nog te koop staat en daar geen verandering voorlopig in zit. Zijn ex vrouw woont daar met de kinderen.
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op en dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes ze zegde me dat ze blei is hoe ik nu geworden ben super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen tot vrijdag 3 uur ging ze weg ik weet niet naar waar maar ze zegde me als ik thuis ben bel ik jouw maar het wert 6 uur 12 uur geen sms’je of niets ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte en andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar moet gerust laten. Dat heb ik dan gedaan maar ik liep wel verdrietig maar mijn schoon zus had haar en sms gestuur wat ik niet wist redelijk erg denk ik maar mijn ex stuurde zondag nacht 23.46uur en sms je wist toch gewoon vrienden. En dan donderdag verwijdert ze mijn Facebook maar niet geblokkeerd en al onze foto’s weg en iedereen van mijn familie ook verwijderd. Waar mijn andere schoon zus ook achter mijn rug en erge sms stuurde maar ik heb dan naar mijn ex en sms gestuurd dat ik me schaam en dat ik spijt heb van wat mijn schoonzuster gestuurd hebben en dat ik blei ben met haar nieuwe relatie. Maar nu maandag 1 week later stuurde ze mij en Facebook bericht kan ik achter mijn spullen komen. Ik heb ja gezecht dus komt ze nu vrijdag met haar nieuw lief om haar spullen.
Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Na een relatie van bijna 4 jaar heeft mijn vriend het uitgemaakt. Hij had het druk op mn nieuwe opleiding en ontmoette daar een meisje. De volgende dag spraken we af. Veel emoties. Die avond stuurde hij me een bericht dat ie even geen contact meer wou en had me overal op geblokkeerd om niet in de verleiding te komen. Een paar dagen daarna kreeg ik een agressief fb bericht van dat meisje. Dat ik op moest rotten en dat ik hulp moest zoeken omdat ik een tyfus kleuter was omdat ik er niet overheen kon komen tereijl iedereen doorwou met zn leven (2 dagen na de break up lol). Ook kreeg ik van mn ex zn vriend het een en ander te horen. Dat ik een *** stalker was. Ze hadden blijkbaar een nepaccount van mij gemaakt en mn ex zn vrienden lopen lastigvallen (heel volwassen). 5 dagen nadat het uitwas ontdekte ik dat ie met dat meisje. Zijn ouders zijn nog langs geweest en mogen dat meisje nou al niet. Een week later kreeg ik iets vab mn ex te horen. Zn ouders hadden namelijk verteld dat ie met me moest praten erover. Dat ging heel goed. Het was fijn om weer met hem te praten. Hij zei alleen dat ie moeilijk van mijn kont af kon blijven en keek de heletijd naar me en gaf me uit het niets knuffels, en geen vriendschappelijke, maar innige. Toen hij wegwou kreeg ik er nog 3. Je snapt misschien wel dat ik hiervan in de war ben en dat ik geen idee heb wat hij hiermee bedoeld. Vind ie me nog leuk? Zal zijn relatie lang duren?
Ik heb 2 weken geleden ongeveer een reactie gezet over mijn relatie die nu 4 weken gedaan is. Nu had ik afgelopen weekend gevraagd om deze week eens af te spreken. Ik wou gewoon iets gaan drinken ofzo, en wat babbelen, eens horen wat hij in mijn gezicht te zeggen had want ik had hem niet meer gezien sinds het uit was. Ik kreeg een berichtje terug dat hij nog iets ging laten weten, maar het een goed idee vond. Tot zondagavond: toen stuurde hij: Ik moet je trouwens nog iets vertellen over een meisje en ik. Wou niet dat je het van iemand anders te horen kreeg. Hopelijk wil je me wel nog ns zien? Ik viel natuurlijk helemaal uit de lucht. Blijkt dat hij zo goed als samen is met een ander. In voel me nu vooral gebruikt en kwaad, maar heb dan maar gewoon gestuurd dat ik zo snel mogelijk mijn spullen terug wou die nog bij hem lagen. Uiteindelijk heb ik hem pas deze woensdagavond gezien, we hadden buiten op een bankje afgesproken en een uur gebabbeld, ik mijn frustraties kwijt, hij heel vaak gezegd dat het hem spijt dat hij mij zo gekwetst heeft. Maar het voelde zo raar aan, want de vorige keer dat ik hem had gezien, had hij mij nog liggen troosten en zeggen dat we het gwn moesten laten rusten, . Ik wou natuurlijk weten, wanneer en wie en hoe lang al? Hij wou die dingen eerst niet zeggen, maar blijkt dat hij al na twee weken met dat meisje naar bed is geweest. Het was iemand waar hij voor onze relatie ooit al eens mee gekust had, maar dat betekende toen niets. Hoe kan iemand zo gevoelloos na twee weken een relatie wegsmijten die zogezegd voor hem alles betekende. Ik heb het hem vaak genoeg gevraagd, maar hij kan er geen zinnig antwoord op geven. Ik ben op een gegeven moment koppig vertrokken, heb hem geluk gewenst met zijn nieuwe liefde, zijn leven en ben vertrokken. Maar meteen nadien, wou ik gewoon naar hem terug. Ik miste hem al direct, ik wou naar hem lopen en vragen of hij mij niet terugwou. Natuurlijk heb ik dit niet gedaan, maar die ontmoeting heeft me precies terug bij af gezet op vlak van verwerken en doorgaan. Ik weet niet wat die jongen met me gedaan heeft, maar om een of andere reden, word ik helemaal zwak als ik hem zie en zou ik hem zelfs nu, na alles wat hij me aangedaan heeft, nog terug willen. Ik krijg hem niet uit mijn hoofd, maar wordt zo misselijk van de gedachte dat hij al vrolijk verder gaat met iemand anders!
Hi Ds, je toekomst lijkt nu in duigen gevallen. Op den duur zul je waarschijnlijk tot de conclusie komen dat het beter is zo. Onvruchtbaarheid legt grote druk op een relatie, sommige stellen gaan hierdoor ook uit elkaar. Omdat je ex waarschijnlijk het gevoel had dat het thuis alleen nog maar ging om 'hoe krijgen we een kind' en beslommeringen om het huis en andere zaken, miste hij ongetwijfeld het 'man zijn', leuke dingen doen, spanning met een vrouw… En hij zocht het op door met een ander aan te pappen en jou wijs te maken dat het inderdaad 'verkeerd' was. Ondertussen weet je wellicht niet of die twee samen zijn doorgegaan, maar die kans zit er dik in. Veel koppels krijgen samen geen kind, maar elk apart met een ander wel. Ik denk dat je het dus moet laten rusten omdat er betere tijden wachten. Wil je deze man per se terug, dan zul je conform het artikel een lange pauze in moeten lassen zodat hij je kan gaan missen. Mist hij je voor geen meter, dan komt dit omdat hij met die ander bezig is of omdat hij meer van zichzelf houdt dan van jou. Een zure conclusie, maar wel eentje waar je - denk ik - aan moet wennen. Veel sterkte, A.
naar maandje of 11 is het toch uitgegaan tussen hun . en zag hem paar x bij vrienden . ( ik ben iemand die zich heel klein beetje interesseerd in sterren enz ) omdat er bij ons vrienden binnen niet mocht gerookt worden zijn we met zun alle buiten gaan roken, ophevenmoment waren alleen hij en ik over . ik keek dus naar de sterren . en hij zei van mooie avond voor deze tijd vn het jaar . hij begin weer te praten tegen me . zo na tweede x bij de zelfde vrienden was er weer zelfde situatie . maar deze x zag hij een steelpan ( grote beer ) en zei dat , deed net of dat niet zag en ging bij hem staan om die beter te zien . en raakte hem prongeluk aan .
×