Ik heb sinds 1 jaar een relatie. We houden zielsveel van elkaar maar verschillen enorm. De afgelopen maanden hebben we continue ruzie gehad. We kunnen niet met elkaar maar ook niet zonder! Maar één ding weten we zeker, we willen geen ander. Ik heb hem gekwetst waardoor hij om even rust vroeg. Ik heb naar hem geluisterd en hem met rust gelaten. Na 4 dagen heb ik hem een berichtje gestuurd omdat het naar mijn idee te lang duurde. Hij reageerde nauwelijks op mijn berichtjes en gaf telkens aan dat hij met rust gelaten wilde worden en niet met me wilde praten. Hij heeft ook twee keer gezegd dat ik zelf ook tot rust moet komen en dat ik het even moet los laten, meer vraag ik je niet zei mn vriend. Ik stuur hem geen berichtjes meer omdat ik me anders gek maak. Naast dit heeft hij ook veel stress ivm zijn prive situatie. Ik vind het lastig. Wat zou bedoelen met neem de tijd en rust uit? Zou hij nog met me praten? Of denken jullie dat hij al een einde aan onze relatie heeft gemaakt? Ik weet het even niet! Ik hoop dat jullie mij meer kunnen vertellen.
Het is wel zo dat ongeveer enkele uren nadat ik die fles had afgeleverd bij de post, ik tot de conclusie kwam dat dit niet meer is wat ik wilde. Ik vind het niet mijn taak om hopeloze romantische zaken te doen, of om Romeo te gaan naspelen… Maar ik heb hem dan wel niet meer gestuurd of zo, want daar had ik ook al geen zin meer in. Zondag toen hij thuiskwam, veronderstel ik, heeft hij me dan gesms’t:’ danku voor het flesje maar ik blijf bij mijn beslissing.’ Ik heb hem geantwoord dat ik denk dat de bedoeling van dat flesje hem totaal ontgaan was. Hij heeft daarop niet geantwoord, dus s’middags of zo heb ik teruggestuurd dat ik het eigenlijk meer had moeten uitschrijven.
Hey, tja ik kan mij maar 1 reden voor ogen zien, we zijn een samengesteld gezin met 3 kinderen van 16 jaar. Mijn vrouw heeft een tweeling en ik heb een zoon. Mijn zoon wordt rot verwend door de familie van mijn ex-vrouw, en daar was redelijk wat jaloezie om, en nijd, omdat haar kinderen niet kregen wat mijn zoon kreeg, maar daar breek je toch geen huwelijk voor uit elkaar? Ik kreeg 3 weken geleden van haar dochter een sms, eindelijk heb ik mijn zin en was het de mooiste dag uit mijn leven dat we vertrokken zijn bij je. Nu hoop ik echt dat mijn vrouw haar ogen zouden open gaan met de tijd, en de juiste beslissing neemt, of toch op zijn minst contact opneemt, want zoals ik al zei hebben wij nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, bedankt. Reactie infoteur, 03-05-2012
Ik heb haar echter daarna gezegd ik dat ik haar rust zou geven maar na 4 dagen kreeg ik nota bene een email waarin ze zij dat er teveel gebeurt was en haar gevoel niet meer hetzelfde was en ze geen relatie meer wilt. vervolgend heb ik weer 4 dagen gesmst gebeld en vanalles geprobeerd maar ik zie nu in dat dat ave rechts heeft gewerkt en ik laat haar nu al anderhalve week helemaal met rust.
ik weet het echt niet meer wat ik moet doen, mijn ex is zo bot en hij kan nooit over iets praten omdat hij heel erg gesloten is, we hebben al 3 jaar iets en elke keer krijgen we weer ruzie en dan praat hij weken niet met me, maar altijd komt het wel weer goed tussen ons, tot laatst.. ik kreeg ruzie met mijn 4 beste vrieninnen ze zijn naar mijn vriend toen nog gegaan, en ze hebben allemaal leugens aan hem verteld en ik weet dat iedereen nu gaat denken als hij echt van je houd gelooft hij je, maar hij is zo onzeker over zichzelf en ik weet nog steeds niet wat die meiden heb hebben verteld, maar ik weet wel dat mijn vader hem een half jaar geleden een sms had gestuurd met daarin of hij me met rust wil laten en hij nooit meer contact met met mag zoeken, na een paar weken had hij het toch gedaan..
Wat ik mezelf nu afvraag. Misschien dat u daar wat meer duidelijkheid in kunt verschaffen, want ik ben daar toch wel nieuwsgierig naar. Wat voor iemand zoekt zij nu in een relatie? Iemand die altijd en alleen voor haar klaar staat en haar overlaadt met aandacht, zodat haar eigen leven op de eerste plaatst komt te staan en die van haar partner op de tweede plaats? Een partner die niet meer zijn eigen leven mag leiden, maar alleen het leven wat zij wenselijk acht. Is dat waar ze naar opzoek is en denkt gelukkig van te worden?
Ja dat spookt inderdaad wel eens door mijn hoofd. Er spookt van alles door mijn hoofd eigenlijk. We blijven maar springen en dansen. Laat de een de kop hangen dan voelt de ander zich weer "ongemakkelijk''. Maar goed wat betreft haar gedrag, ja ze voelt zich hoogstwaarschijnlijk vertrouwd genoeg. Of onze relatie een probeersel was, tja ik weet het niet. Dan duurde dit probeersel wel erg lang. Na een paar weken zou je zeggen dat het toch duidelijk moet zijn? Je intiem geven op allerlei vlakken aan een vrouw wat niet je voorkeur geniet, dat voelt op een gegeven moment toch als "lastig" of "onprettig"? Dan ga je toch niet over and over again gezellig eten oid? (zelfs als het uit is).

We hebben nog een uur geknuffeld en gehuild , ik ben er kapot van. Ik heb al 2 weken niks meer gehoord en ik ben zo boos op mezelf en de dingen die ik heb gezegd. Ik heb hem een brief gestuurd waarin ik schrijf hoe dom ik ben geweest en de relatie zou willen oppakken omdat ik weet dat als we beter communiceren dit mogelijk is maar heb nog geen reactie..
Hi N., het is me volstrekt onduidelijk waarom ze het ooit had uitgemaakt, dus weet ik niet wat haar bezwaren zijn. Het kan verder niet zo zijn dat als er dan een breuk is, jij geen 'rebound' zou mogen hebben. Ze kan jou natuurlijk niet claimen, laat staan als ze helemaal geen relatie met jou heeft. Waarschijnlijk denkt ze er nu wel aan hoe het zou zijn als jullie weer samenzijn, en is ze met de naderende afspraak in ogenschouw, in elk geval bereid dit te onderzoeken. Laat het dus begaan en verwacht niets op die afspraak. Het gaat erom dat jullie weer samen leuke dingen kunnen doen zonder dat er teveel druk op staat. Liefde komt altijd als je het het minste verwacht. Niet als je het probeert af te dwingen of als je het zou bespreken. Succes, A.

Mijn relatie van 10 maanden is gister beëindigd door m'n vriendin, Ze zei dat ze nog van mij hield maar alleen de vlinders waren op. Maar na het bovenstaande te hebben gelezen geloof ik dat er nog een (grote) kans is om bij elkaar komen. We hebben afgesproken om even het contact te verbreken en misschien dat haar vlinders weer terugkomen. ''We should see'' en ik geloof wanneer je geduld toont dat alles weer goedkomt. Reactie infoteur, 06-02-2016
Hi Jochen, als je gezamenlijk een kind hebt zijn er grote verantwoordelijkheden. Jammer dat jullie niet bij machte waren om bepaalde afspraken te maken en dingen op te lossen. Zoals ik het lees was het een ongezonde relatie vol met angst, frustratie en miscommunicatie. Gezien jullie beider verleden is de kans dan ook groot dat de situatie zich met een ander zal herhalen. Je ziet het al aan haar nieuwe relatie. Eerst smeken dat jij nooit wegloopt, dan blij zijn nooit meer een man te hoeven en uiteindelijk een nieuwe vent nemen. Het slaat nergens op. Echter, heeft je ex een nieuwe partner dan kun je voorlopig niets beginnen. Het had nooit zo ver moeten komen want waar een kindje is, zijn twee ouders. En elk individu binnen het gezin heeft de ander hard nodig. Is dat niet het geval en gaan beide ouders hun eigen weg dan wordt het kind benadeeld. En zijn leventje is amper begonnen. Een heel slecht begin en tevens einde van het gezamenlijk ouderschap, waar voorlopig geen oplossing voor is. Kennelijk is er geen gemis, en dan is er ook geen zicht op herstel. Veel sterkte, A.
Hi Sonja, er zal binnenkort veel veranderen als je ex elders gaat werken, dus vermoedelijk wordt je onzekerheid straks vanzelf opgelost. Blijf niet piekeren over het gedrag van je ex, want de kans is groot dat ze beinvloed is door die therapeut, en daar doe je toch niks aan. Wel zou het plezierig zijn als je meer weet over die therapie, wat het doel is, en waarom jij daar eigenlijk een rol in speelt. Haar persoonlijke besognes hoeft ze niet op jou af te wentelen, en als de therapeut vindt dat ze beter niets met een collega kan beginnen, dan is dat diens eigen mening en niets meer. Sowieso is het gek dat als je aanbiedt om haar chauffeur te zijn, zij dan reageert met een eventuele 'relatie'. Een lift krijgen is in mijn woordenboek geen relatie. En ja, een verhouding op de zaak kent zo zijn eigen moeilijkheden, maar het komt zo vaak voor dat niemand zich in bochten hoeft te wringen om zoiets maar te voorkomen. 'Geniet ervan', zou al een veel beter advies geweest zijn. Kortom, wat voor een therapie is dat, en waarom betrekt zij jou daarbij. Wil je blijven prakkizeren, dan heb je dus genoeg stof om over na te denken ;). En of de kans nog steeds aanwezig is? Jazeker. Maar het zou zo leuk zijn als jij dan tegen haar zegt: 'Zo zo, wil jij een relatie met mij? Droom lekker verder ;). Groetjes, A.
Sorry voor het lange verhaal maar ik zit sindsdien gigantisch in de put, zie alleen nog maar donkere dagen, leef niet meer op deze wereld. Kan alleen maar in bed liggen en zodra ik mezelf dan eens om 3 a 4 uur uit bed gegooid heb voor mij uitstaren, denken aan haar. Verder alleen maar op sites kijken die mij zouden kunnen helpen om over haar heen te komen of haar terug te winnen. Gedachtes als: Was ik maar gaan samenwonen, had ik maar in die 2 maanden keihard mn best gedaan om haar terug te winnen, wat kan ik nu nog doen om haar terug te winnen en alsof ik op een magisch moment zit te wachten dat ze nog een keer contact zoekt..Ze is weer verhuist en woont nu op 20 meter afstand in hetzelfde hofje.. Als ik dus op mn balkon zou gaan zitten zou ik haar eventueel kunnen zien en horen… Weet niet meer wat ik moet doen, heb haar nog een aantal keer gesproken nadat het definitief was en toen heeft ze al wel duidelijk gezegd al over mij heen te zijn gekomen in die 2 maanden en verder kijkt/zoekt.. EN toch houd ik hoop vast en heb ik nu zoiets van moet ik anders nog eens aanbellen anders?
Hi Franceska, jij wilt zijn jagersrol op je nemen maar dat moet je vooral niet doen. Het is aan hem om jouw belangstelling weer te wekken, maar zoals de kaarten geschud zijn lijkt het er niet op dat er meer in zit. De man heeft waarschijnlijk teveel bagage om zich wederom in een relatie te storten, daar is het eerder ook op stuk gelopen. Hij wilde gewoon niet. Mensen herhalen altijd hun oude gedrag, dus de kans is megagroot dat als jullie wederom in een soort relatie belanden, hij weer de benen neemt omdat hij 'teveel druk voelt'. Kortom, hij is niet klaar voor een relatie en wanneer hij dat wel is, is onbekend. In elk geval moet je daar als vrouw niet op gaan zitten wachten. Wil je hem toch een beetje uit de tent lokken, praat dan in zijn bijzijn over andere mannen (of een enkele andere man). Zo kom je aan de weet hoe hij dat ziet: jij met een vriend. Vindt hij dat allemaal leuk en aardig voor je, dan weet je dat je bij hem uit de buurt moet blijven. Maar haalt Cupido eindelijk zijn pijlen tevoorschijn, dan weet je dat hij voldoende uitgedaagd is om jou niet zomaar te laten lopen. Succes, A.
Het is na 3 jaar nu 2 maanden uit met mijn ex, de eerste maand hadden we nog wel contact en heb ik helaas erg veel fouten gemaakt en liet zij op een gegeven moment niks meer van zich horen. Toen kreeg ik laatst spontaan weer berichtjes van haar, Hoe mijn vakantie was en hoe het met mij ging. Hierna hebben wij nog een keer gechat met wat diepere gesprekken.
Echter op 11 juli 2011 ontmoette ik iemand waar ik toch wel van onder de indruk was, al dacht ik lang dat ze te hoog gegrepen was voor mij… (ze is zo'n plaatje om te zien). In t begin liep t voor geen meter en was ik alleen met mezelf bezig… Haar vader overleed op 20 oktober 2011 ( de mijne op 16 maart 2011) en ik deed maar wat, was er niet echt voor haar… zocht ook nog steeds spanning… en ben 2x de fout in gegaan (waar ze achter kwam, maar t dreef ons niet uit elkaar). In november / december 2011 heb ik mijn spullen gepakt en ben weggegaan… iets wat haar veel pijn deed. Maar ze liet me niet los…
Hi Ineke, 'geen gevoelens meer' klinkt onwaarschijnlijk en laconiek, maar ook nog eens ijskoud als er bij wordt verteld dat dat al een half jaar zo is. Bepaalde omstandigheden kunnen de achterliggende reden van een breuk zijn, maar zoiets kan mensen ook juist binden. Ik heb de indruk dat de relatie een soort sta-in-de-weg voor je ex was, alsof het niet goed uit kwam. Daar komt zijn turbulente verleden natuurlijk nog eens bij. De gemakkelijkste uitweg is om dan maar alle schepen te verbranden, hoewel pijnlijk voor degene die emotioneel het meest heeft geinvesteerd. Jij dus. Als je ex verstandig is gaat hij eens op zelfonderzoek waarom al zijn relaties mislopen. Je zult net als zijn andere exen je weg wel vinden, maar dat duurt even. Sterkte, A.
Het kwam ook redelijk plotseling, wij hebben wel elkaar gesproken onlangs over dat zij niet gelukkig was. Zij wilde samenwonen, op vakantie etc maar door mijn werk was dat wat ingewikkeld, deze reden accepteerde ze niet. De eerste zin dat eruit kwam was ‘Ik kan niet meer’. Wat mij vooral heel confuse maakt is het feit dat ze zegt nog enorm veel van mij te houden. Hoe kan dit als zij het uitmaakt? Ik wil niets liever dan aan al haar wensen voldoen en ben bereid daar hemel en aarde voor te bewegen, ben alleen bang dat het te laat is. Tijdens onze relatie was ik altijd degene die de boot afhield en nu wil ik niets liever dan de liefde aan haar verklaren.
Ergens wil ik dat het goed met haar gaat want je wenst niemand een burnout en zeker niet degene waar je veel om geeft, maar als je zo makkelijk je leven weer oppakt ondanks een burnout vraag ik me dan af hoe diep de liefde heeft gezeten. Ik kocht deze week ook een ebook over hoe je je ex terug zou kunnen krijgen maar als snel bedacht ik me dat dit niet zo gaat werken. De ene dag voel ik me wel goed en denk ik “kom op focus je op jezelf, ga door met je eigen leven” en de andere dag ben ik verdrietig en raak ik in paniek door de gedachte dat het echt over is. Ergens weet ik dat dit gevoel van een gebroken hart over zal gaan maar nu ben ik toch bang dat dit heel lang zal duren en ik misschien nooit meer zo iemand zal vinden als mijn ex..
's Avonds heb ik hem nog telefonisch gesproken om het e.e.a. toe te lichten betreft de omgangsregeling dat ik er voor mezelf uit was en grenzen ging stellen betreft omgang. We hadden de rest van de week nog contact via whatsapp, maar dat verliep moeizaam en later in de week op donderdag 1 november sprak ik hem op whatsapp en zette hij er een punt achter met als reden dat die bewuste zondag voor hem de druppel was hij had er geen vertrouwen in dat het goed zou blijven gaan met de omgangsregeling zoals ik hem nu heb aangegeven.

Vandaag zag ik je berichtje. Ik zeg maar gelijk, ik vind enorm moeilijk wat te doen. En veel te laat, maar toch alsnog een briefje van mijn kant zoals beloofd. Sorry dat het zo lang duurde, heb het honderd keer herschreven en er tegenop gezien het te versturen. Natuurlijk is de mail niet het beste medium, omdat deze woorden geen nadere toelichting kunnen krijgen waardoor het misschien verkeerd opgevat kan worden. Ik hoop dat dat niet het geval zal zijn. En per mail, omdat persoonlijk contact mij op dit moment niet goed lijkt.
De ouders wouden dat ik een deel van de huur van het huis naar hun rekening stortte, ik wou dat niet en heb het met haar over gehad. Ze begon te wenen en uiteindelijk om niet in discussie te gaan heb ik dat aanvaard. Betaalde ook gas en elektriciteit, internet, soms een uitstapje, soms ook eten, verlof, hout, enz. Heb ook nieuwe dakramen betaald in haar huis, een deel van de nieuwe zetel, enz. Eigenlijk normaal als je samen leeft.
Tot hij toegaf dat hij mij eigenlijk beter wilde leren kennen… We gingen samen iets eten en de vonken sloegen over. We waren dus vanaf dat moment een stel. Beiden verliefd, maar nuchter genoeg om te weten dat we elkaar tijd moesten geven (hij was in zijn vorige relaties bedrogen). 3 weken ging het goed, toen opeens mijn ex in een depressie belandde. Ik heb toen gepraat met mijn ex, had te doen met hem en stelde voor om eten voor hem en onze dochter te koken. Toen mijn nieuwe vriend dit te horen kreeg, heeft hij meteen onze relatie verbroken. Hij wou me niet meer zien, wilde niet meer tegen mij praten. Hij voelde zich bedrogen mocht ik van vrienden horen. Ettelijke malen heb ik geprobeerd om met hem te praten, maar telkens zegt hij dat er niets meer is om over te praten. Ik wil hem duidelijk maken dat ik niets meer met mijn ex wil en dat ik voor hem had gekozen, maar ik krijg de kans niet om dit misverstand op te helderen.
Ik krijg de indruk dat er meer speelt behalve onze relatie, en dat zij een schild op zet door dit niet in mijn gezicht te zeggen. Ze is gewoon ten einde raad en heeft het gevoel dat ik er niet ben als ze mij nodig heeft. Ik heb haar na de breuk volledig genegeerd voor een week, geen tegenbericht. Ze is erg gesloten, al de gehele relatie, wat het moeilijk maakt om ook maar enige hoogte van haar te krijgen. Vooral omdat ze dingen niet in mijn gezicht zegt. Ik heb zelf de indruk dat ze haar hoofd in het zand steekt, en het zelf niet meer weet. Begin van dit jaar geeft ze nog aan aan haar relatie te willen werken, en vervolgens na 1 conflict al weer de handdoek in de ring. Volgens mij is ze erg onzeker en maakt ze het uit omdat ze denkt niet belangrijk voor mij te zijn. Want ze geeft aan dat ik haar in de steek laat.
Sommige paren hebben veel gezamenlijke tijd nodig. Ze versturen elkaar voortdurend berichten, telefoneren regelmatig en zouden het liefste elke vrije minuut met elkaar doorbrengen. Anderen vinden het prettiger elkaar enkele avonden per week te zien. Hoewel de wens naar gezamenlijke tijd varieert per persoon en per koppel, zijn toch veel mannen bang om in een relatie gepusht te worden. Ze denken dat hun relatie zoveel tijd in zal nemen dat ze geen tijd meer zullen hebben voor de activiteiten die zij zelf leuk vinden.
Hi Aprilrain, liefde komt niet uit het hoofd, maar uit het hart. Dat hij zoiets simpels al niet begrijpt zou jou een hoop moeten zeggen. Het is misselijkmakend om ook nog eens te moeten aanhoren dat hij 'zijn beslissing' al lang genomen heeft. Wat een kwal om dan stug door te gaan met al die leuke dingetjes. Dit is de grote fout van ontwikkelingsgestoorde mannen: ze wekken verwachtingen! Als je daar vervolgens conclusies aan verbindt, gaan ze in de twijfelstand staan, proberen ze je te ontlopen, of gaan verder met hun toneelspel. Met zo'n misbaksel kun je weinig anders dan zelf opstappen. Helaas is die buitenkans je niet gegeven omdat hij het al deed. Waarschijnlijk op bevel van zijn moeder die ook nog de hoofdrol speelt bij jullie in bed! 'Zijn denken is hem heilig' zegt ie. Vandaar misschien dat leegstaande huis? ;D. Ik kan en wil geen medewerking verlenen aan het terugkrijgen van deze ex. Jij verdient een man die van jou houdt. Hij? Hij vindt enkel zichzelf belangrijk. Ikke, ikke, ikke… en de rest kan stikken. Weg met die vent! ;) Groetjes, A.
Heb hem na een week smsje gestuurd dat ik hem mis en aan hem denk, direct sms terug: als vriend hoef je mij niet kwijt te zijn. als lovers is het voor mij definitief over. het spijt mij. X… nog even iets geprobeerd om af te spreken en te praten. Daar heeft hij geen behoefte meer aan. en daar word hij onrustig en boos van. moest ik niet doen. Toen heb ik gesmst Het spijt mij als ik jou onrustig maak. Ik wil alleen zo graag dingen uitleggen en naar jou luisteren. Ik wil er na zo lang nog voor vechten. Ik laat jou met rust. Hoop wel dat je weet dat je altijd contact met mij op kan nemen.
In de mail gaf ze aan dat ze het een erg mooie en eerlijke brief vond. Ze kan me alleen geen kans meer geven omdat ze me dan aan het lijntje zou houden en we daar beide ongelukkig van zouden worden. Ze heeft altijd van me gehouden en zal me ontzetten missen zei ze maar ze kon niet verder met me. In paniek heb ik haar opgebeld en hebben we een uur gepraat over van alles en nog wat. Ze gaf aan dat ze in maart langzaamaan afstand van me is gaan nemen en zich emotioneel van me heeft afgesloten. Ik heb echt niks aan haar gemerkt. Wel dat ze vaker last had van hoofdpijn enzo, maar of dat er mee te maken had?
Kort samengevat luidt het antwoord op de vraag "Hoe krijg ik mijn ex terug?" dan ook: Heb geduld, raak vooral niet in paniek en doe zeker geen dingen die duiden op wanhoop. Het vertrouwen van je ex en de liefde van je ex zijn alleen maar terug te winnen door geduld, rust, bedachtzaamheid, vertrouwen, openheid, oprechtheid, eerlijkheid en rustig assertief leiderschap.

Al op 8-jarige leeftijd wist de in Den Bosch geboren Tilburger Wesley van Gorp wat hij wilde; zingen op elk feestje of partijtje bij vrienden en familie! Toen ook begon het dromen over een professionele zangcarrière. Na succesvolle deelnames aan talentenjachten verscheen 10 jaar geleden alweer zijn debuutsingle ‘Waarom’ op de bekende klanken van René Froger ’s liedje ‘Woman’. Na zijn vorig jaar uitgebrachte nummers ‘Ondanks Alles’ en ‘Alle Lessen’ vond Wesley mede op aandringen van zijn vrouw in Ronald Visch van Rood-Hit-Blauw Produkties dé ideale partner om zijn carrière verder een boost te kunnen gaan geven.
Het ging de laatste 4-5 maanden wat minder. De communicatie liep stroef als er een probleem was (ze deed dit altijd via sms en hoe vaak ik het ook zei dat dat niet werkt bleef ze dit doen). Als we dan toch in het echt spraken had dit geen effect en was het uitstellen voor een week of 3. Dit omdat we te diep op dat ene probleem zaten en er geen uitweg in zagen ( een overzicht was nodig). Uiteindelijk omdat ze dan dacht dat ze niet met mij kon praten (zeker wel) begon ze meer tegen haar vriendinnen te zeggen. Hierdoor kregen haar vriendinnen het idee dat we misschien niet bij elkaar passen en te verschillend zijn. (dat sommige verschillen te belangrijk zijn).
Afgelopen zondag stond hij voor de deur om nog iets te halen, hij had haast maar zei dat ik er goed uitzag. We kletsten wat en ik floepte er per ongeluk een negatieve gedachte uit met: 'straks komt het nooit meer goed.' Hij reageerde met: 'dat heb ik nooit gezegd, wellicht wel.' Het is erg moeilijk om geen contact te zoeken, maar ik hou me sterk en ben erg met mezelf bezig. Ik kijk niet meer op facebook zodat ik geen reactie of zoiets van hem tegenkom. Bovendien was ik toch al klaar met die website en kan mijn tijd beter aan het 'echte leven' spenderen. De tijd gaat snel, en het is zo zonde om continu te kijken waar een ander (b.v. ex) mee bezig is :) Bovendien zorgen dit soort websites en chat-dingen voor heel veel onbegrip tussen mannen en vrouwen, omdat we altijd iets anders bedoelen!
Ik heb een relatie gehad van 5 jaar en woonde bijna 3 jaar samen. Door bepaalde onstandigheden voornamelijk situaties zijn we uit elkaar gegaan. Dus niet door vreemdgaann meer het aandachtspunt we waren allebei gestressed. Nu woont ze wat verder en we zien elkaar amper. We zijn nu 2 maanden zo uit elkaar en spreken soms ng met elkaar. Zij wilt haar leven opbouwen daar waar ze nu zit verteld ze. Ook zegt ze dat we gewoon beide moeten verder gaan met het leven en we zien wel wat er gebeurt. Vorige week had ze me uitgenodigd en gingen we gezellig met ze 2 en wat drinken etc. Niet gekust helemaal niks. Krijg geen hoogte hoe ik verder moet gaan. Heb je advies voor me? Ik ben bang dat het straks uit het oog uit het hart is…
Hierbij moet ik wel toevoegen dat ik haar ook een beetje heb toe geëigend. Als zij wat met haar vrienden wou doen dan stond ik daar niet echt helemaal achter, want ik wou gewoon alle tijd die ik had met haar doorbrengen. Haar beste maat is ook mijn beste maat, en daar wou ze een keer een film mee kijken, terwijl me dat niet echt aanstond. Ik heb spijt van de jaloezie die ik heb gehad, want ik snap nu eerlijk gezegd niet waarom dit allemaal zulke grote problemen waren. 1 ding kan ik wel zeggen, en dat is dat ik nog steeds zielsveel van haar houd. Heb eerder relaties gehad, en ben eerder ontzettend verliefd geweest, maar deze keer was het zo anders...
Ik heb een relatie gehad van ruim 8 maanden maar is sinds vorige week vrijdag over. Ik ben een jongen en het is de eerste keer dat ik gedumpt word door een meisje waar ik veel van hield. En het rare was dat het volkomen onverwacht voor me was. Ik heb geen signalen gezien dat ze ermee zou kappen. Sterker nog, een week voordat ze het uitmaakte had ze een verrassing voor me omdat ''ik zo lief was''. Toevallig heb ik het geraden maar dat wist ik zelf niet, ik had meteen gezegd dat ga je toch niet kopen is zonde van je geld. En toen zei ze nou dan niet hoor. Ik had er echt spijt van want ik gokte toevallig goed. Mijn ex is een enig kind maar leidt een drukke leven door studie en werk. Ze heeft nooit 1 volledige dag vrij, of ze werkt of ze studeert of ze maakt huiswerk. Volgens mij was ik te veel voor haar. Ze zei toen ze het uitmaakte dat het gevoel weg was. Ik was heel erg gefrustreerd en had alle herinneringen die in me huis waren in de tas gestopt en aan haar gegeven. Het is nu een week uit en ik heb via whatsapp een contact met haar opgezocht. Aangezien we volgende week tentamens hebben wenste ik haar veel succes met tentamens. Zij vond het lief en vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat het goed ging en ik het druk had. Voor de rest zei ze ik heb het ook heel erg druk en ze had dus niet de neiging om te praten. Dus toen zei ik oke nou succes, het gesprek was toen over. Ik heb geen idee wat ik moet doen want vandaag was de enige keer dat ik met haar contact opzocht. Ik snap het gewoon niet ze zei toen we nog relatie hadden dat liefde alles overwint etc etc. Ik wil haar heel erg terug. Wat misschien niet erg onbelangrijk is is dat ik bijna 21 ben en zij 18. En we hadden af en toe ruzies die op zich nergens op sloegen. Ik zag haar ook alleen op een avond en heb geen kans meer gehad om wat leuks te doen omdat ze het zo druk heeft. Wat moet ik doen?
Hij ziet er echt betrouwbaar uit en ik vond het zo geweldig dat hij niet zoveel oog heeft voor het vrouwelijk schoon, maar blijkbaar had ie ook niet veel oog voor mij. Kan je mij aub zeggen waarom hij dan wel zo vaak bij mij was en me zo vaak knuffelde en kuste? Ik zou het niet kunnen iemand zo innig kussen en knuffelen waar ik geen gevoel voor heb. Snappen doe ik het niet goed hoor, bestaan er dan echt zo’n mensen?
in het begin ging het zo goed met me meisje, maar ze heeft idd last van bindingsangst. opeens was het over toen het haar een beetje te benauwd werd. ik ging natuurlijk kapot. snapte er niets van. uiteindelijk ging ze weer contact met me zoeken en wilde ze op date. we kwamen hier tot de conclusie dat we toch wel bij elkaar willen zijn en dat ze aan zichzelf zou gaan werken in vorm van therapie. alleen moesten we het wel rustig aan doen wat logisch is voor iemand met bindingsangst. ik natuurlijk akkoord gegaan hiermee omdat ik nog steeds stapelverliefd op der was. alleen heb ik er na de eerste keer uit soort van verlatingangst eraan overgehouden en kon ik het eigenlijk helemaal niet aan. onbewust was ik haar alleen maar nog meer aan het pushen tot vaker afspreken en zoeken naar meer bevestiging. ze heeft ondanks dat ik me zo gedroeg het nog heel lang volgehouden. denk echt uit liefde. alleen ben ik de laatste tijd fout geweest door koppig te doen en niet terugbellen, onaardig doen enz. wel met de reden om haar volledig terug te winnen maar alsnog verpest. de dag nadat ze het uit maakte besefte ik pas hoe fout en gemeen ik bezig ben geweest. ze deed juist zo haar best en ik zag het alsof ze niets meer voor mij en ons wilde doen. er is nog geen week voorbij sinds het uit is en ik wil haar het liefst natuurlijk terug omdat ik het nu pas besef maar ze was aardig duidelijk dat ze het nu wel een plekje heeft kunnen geven en dat kan ik haar niet kwalijk nemen. op zijn minst wil ik haar laten weten dat ik haar nu begrijp en het zo erg waardeer dat ze het zo lang met me heeft uitgehouden terwijl ik me niet aan onze afspraak hield. en dat het me spijt dat ik haar zo veel verdriet heb gedaan. ze had het al zwaaar genoeg en dan kom ik om nog meer van haar te verlangen. hoe kan ik nu het beste handelen? ik wil geen appie of sms versturen want ik wil haar niet verplichten tot antwoorden en haar nog meer benauwen. maar ik wil wel haar op de hoogte stellen van hoe ik er nu over denk en mijn excuses maken. dacht zelf aan een brief. met een soort van grap erin verwerkt waarvan ik zeker weet dat ze moet lachen en hopelijk daardoor gaat terugdenken aan onze leuke tijden. doen of no go?
Mannen zijn meer visueel ingesteld dan vrouwen. Onze ogen zijn een van onze belangrijkste zintuigen en we besteden een groot deel van onze tijd met het verwerken van de dingen die we zien. Mannen zijn nog veel gevoeliger voor visuele prikkels dan vrouwen.[2] Als gevolg daarvan kan het bijvoorbeeld zo zijn dat een man liever zelf naar de kaart kijkt dan de route mondeling uitgelegd te krijgen. Sommige mannen moeten een probleem eerst kunnen zien om het op te lossen. Probeer hierdoor niet geïrriteerd te raken, maar accepteer dit als een aangeboren eigenschap waar hij niks aan kan doen.
De karakter en mentaliteit van de persoon speelt ook een rol. Sommigen kunnen dingen niet inzien en zijn gauw geneigd de ander negatief te beoordelen, terwijl de ene het anders bedoeld. Zo ontstaat er ruzie door geen goede verstandhouding te hebben metelkaar, wat vaak een probleem is. De ene verlangt genegenheid en vraagt erom, maar de ander ziet het juist als zwakte en dwingen. En dat is verkeerd in een relatie. Er is dan in feite geen sparake van liefde, slechts oppervlakkige verbintenis.
Liefde kan voorwaardelijk of onvoorwaardelijk gegeven worden. Een andere mogelijkheid bestaat gewoonweg niet. Of je koppelt een aantal voorwaarden aan je liefde of je doet dit niet. Als je voorwaarden aan een liefde koppelt en die voorwaarden vallen vroeg of laat weg dan blijft er bijna niets meer over. Vandaar dat het altijd beter werkt als je kiest voor een onvoorwaardelijke liefde.
Bedankt victor, je bevestigt hetgeen wat ik dacht: haar met rust laten. In ons laatste gesprek zei ze dat ze echt van me hield maar geen energie had om de relatie verder te zetten omwille van de kritieke situatie waarin zij vertoefde. Weet je, ik ben blij dat we als vrienden uiteen zijn gegaan: geen ruzie, geen gedoe en vooral een zeer positief beeld van elkaar. En dat wil ik niet verbrijzelen.
Via een gezamenlijke vriendin weet ik dat het niet zo al te goed met hem gaat…Hij praat zelden over mij, maar heeft haar wel toegegeven dat hij veel gevoelens voor mij had, maar dat hij zijn vertrouwen in mij kwijt is…. Het feit dat hij geen enkele reactie geeft, maakt mij enerzijds verdrietig, anderzijds kwaad… Ik heb nu reeds enkele dagen niets meer laten weten, maar de drang om hem op te zoeken om nogmaals een poging te doen met hem te praten is groot! Toch probeer ik dit niet te doen… Ik probeer hem tijd en ruimte te geven, ook al heb ik het hier zeer moeilijk mee… Ik heb het gevoel dat ik het nooit zal kunnen loslaten als hij me kans niet geeft dit uit te praten…. Ik blijf mij afvragen hoe iemand zo kan omslaan in een relatie, terwijl er zoveel gevoelens van beide kanten waren… Waarom kan hij dit negeren?… Waarom kan ik dit niet?… Zoveel vragen…

Na 8 jaren is er een einde gekomen aan de turbulente relatie met men grootste liefde.Plots een leegte in je leven, waar je als mens nu 24 uur per dag mee word geconfronteerd.Kindjes die plots in een andere wereld terechtkomen.Een relatie die veel ups en downs kende.Ondertussen al 3 maal uit mekaar gegaan, maar men vermoeden is sterk dat het daar ook bij blijven zal.


Nu ik snap wel dat alles nu wel kapot is en dat hiermee verdergaan gewoon niet kan ook al komen er bij haar bepaalde inzichten. maar voor mij was het huwelijk en gezinsleven als een ultieme droom waar je alles voor doet. dat heeft ze van me afgepakt en daarin voel ik me echt kwaad en in de steek gelaten. ze had nooit mogen trouwen met me. want na 2 jaar alles opgeven vind ik echt heel snel…
Hi G., zijn familie voelt heus wel aan dat er met je ex iets aan de knikker is. Jou treft geen blaam. Ze waren misschien al blij dat hij bij jou een vleugje vastigheid had, maar hij bakte er helemaal niets van. Je kunt niet gaan wachten totdat een man zijn overmatig wispelturige karakter op orde heeft, want dat zal nooit gebeuren. Nu doorzetten, en je komt er straks beter uit. Groetjes, A.
Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.
Nadat een week vol leuk praten over whatssapp was voorbijgegaan, had ik gevraagd of zij eerst een dubbeldate wou, mijn vriend en ik, en zij met haar vriendin. Ze wou echter liever 1 op 1, waar ik eigenlijk wel blij mee was. We hadden echt een super leuke eerste date, zijn wat gaan drinken, besloten spontaan een random-bioscoopfilm te gaan kijken, en zijn we daarna nog tot in de late uurtjes wezen drinken in de stad (niet alchohol, though, zij was met auto en ik uit solidariteit).
Begin van het jaar heb ik hier de nodige antwoorden van je gekregen. Mijn ex heeft het toen uitgemaakt om redenen die mij een heel onbevredigend gevoel gaven. Al met al een hoop verwijten aan mijn adres zonder haar eigen aandeel daarin te betrekken. Dat deed me en doet me nog heel veel pijn. Nu na 3 maanden afstand genomen te hebben, denk ik dat ze problemen met haar zelf heeft (mogelijk overgang, ze is 43 geworden), wie zal het zeggen). Toen ze het uit maakte was ze onverbiddelijk. Er viel niet over te praten. Ze gaf toen aan dat de relatie niet een week langer stand had moeten houden of ze was doorgedraaid. NU terugkijkend kan ik me niet in alles vinden wat ze me terug heeft gegeven aan kritiek. Dat frustreert me, maakt me boos en verdrietig. Ik probeer de breuk een plek te geven. Al gaat het moeizaam. Het zijn tenslotte mijn gevoelens dus ik ben daar zelf verantwoordelijk voor om daarmee in het reinen te komen. Ik heb je tips ten harte genomen door afstand te nemen (in alle opzichten). Je voelt hem al aankomen. Vorige week kreeg ik uit het niets een smsje van haar: Hi, hoe gaat het? Ik moet je bekennen dat het me raakte (8baan van tegenstrijdige emoties), te meer omdat ik zielsveel van haar hou en haar mis en dan zo'n kil en afstandelijk smsje krijgen. Ik was zo boos dat ik was begonnen met een smsje terug vol verwijten (de aanklagersrol). Echter was ik helder van geest genoeg om dit smsje te deleten. Ik betrapte mezelf erop dat ik reageerde als een muppet aan een string. Toen heb ik de site weer geraadpleegd en daar vervolgens een aantal dagen over heen laten gaan voordat ik haar smsje zou beantwoorden ondanks dat ik haar tot niets verplicht ben, . UIteindelijk heb ik haar vraag beantwoord met: goed. Kort en bondig antwoord zonder te informeren hoe het met haar gaat. Ik moet zeggen dat dit heel tegenstrijdig aan voelt om op deze manier op haar te reageren maar het is zelfbescherming c.q. grenzen stellen. Ze heeft er tot nu toe niet op gereageerd Ik ben van mening dat er meer gespeeld moet hebben al heeft ze daar niet openlijk en duidelijk over gecommuniceerd. Vraag me af wat je me verder in deze aanraad? (ik geef heel veel om haar en ben emotioneel nog niet los van haar). Ik mag dan man zijn maar voel me niet geroepen om banden aan te halen naar aanleiding van een nietzeggend smsje m.a.w. kan er niets mee. Daarbij hebben haar tegenstrijdige woorden en daden bij de breuk en ernaar mijn veiligheid en vertrouwen aangetast. Ik weet dat het nog allemaal vers is, vraag me alleen af of ik het ook ten alle tijden in mijn geval van haar af moetn laten komen?
We woonden nog niet helemaal samen maar voor zo'n 4 dagen per week. In het gesprek gaf ze dus mijn tekortkomingen aan. Ook zei ze dat we het in maart er ook over gehad hebben en ze mij een kans gegeven heeft (maar dit heb ik onbewust niet zo ervaren anders was ik er keihard mee aan de slag gegaan). Ik vroeg haar wat ze nu wilde en dat wist ze niet. Na een tijdje gaf ze toch aan dat ze vanaf haar kant de relatie wilde verbreken. Ik heb hier in meegestemd.
We hebben al regelmatig nog seks gehad met elkaar.. maar van de andere kant voegd hij wel zijn ex toe op Facebook babbeld hij met haaar .. AAAAAAAAAHHHH.. ik word er gek van!!!! en zeggen dat hij me met nieuwjaar nog een geschenk kocht van 900EUR.(wij zijn gewoon mensen van de midde klasse) En 2maand later voeld hij "zo gezegd" niks meer voor me.. ook vraagt hij steeds naar kleding advies bij me om dan uit te gaan of iets te gaan drinken maar dat doet me zo veel zeer vandaag heb ik gezegt dat hij het maar zelf moet uitzoeken..
Hi Luna, het is duidelijk dat je hem niet vertrouwt, waarschijnlijk inderdaad omdat je eerdere relatie daar ook op stuk liep. Het gaat helaas te ver om van je vriend te eisen dat hij zijn portierswerk opgeeft. Dit is een stukje van hem zelf, zijn leven, zijn keus. Wil je geen portier, dan moet je zo iemand ook niet kiezen. Hoe veel of weinig sms'jes hij ook krijgt, en hoe dikwijls hij ook aan je meedeelt dat hij niet vreemdgaat… het zal allemaal niets uitmaken. Deze relatie maakt je onzeker, en dat beroep doet er nog een schepje bovenop. Ik denk dat je je pijlen op de - voor jou - verkeerde mannen hebt gericht en op den duur beter een man kunt nemen die geen behoefte heeft aan het hebben van meerdere vriendinnetjes. Groetjes, A.
Dank je, het is even fijn om weer mijn hart uit te kunnen storten :). Ik hoop dat ik nu eindelijk mijn ex eens "wakker" schud door mijn strategie, al betwijfel ik dat. Het zit haar duidelijk niet lekker inderdaad. Maar haar 'koppigheid' en angst/ twijfels zijn zo sterk, dat een relatie in welke vorm dan ook m.i. moeilijk zal zijn. In onze laatste verhitte discussie gaf ze ook aan "ik heb liever een man en kinderen", maar dit zei mijn ex niet met complete overtuiging of enthousiasme, meer om me af te wimpelen.
Hoi…ik heb iemand leren kennen via tinder, wij hebben 1 maand gebabbelt vooraller elkaar in het echt hebben gezien…op ons 1 date heb wij gekust…het was liefde op de 1ste gezicht…een tof man..op ons 2de date vroeg hij of ik zijn vriendin wilde zijn en op dezelfde dag hebben wij geseks(hij was mij 1ste man) hij droeg me als een princesseje. Maar naar 2 weken heeft hij het uit gemaakt, met de redenen dat hij nog niet klaar As voor een relatie, op de dag zelf dat hij uit gemaakt heeft had wij nogs bij zijn thuis geseks..waar hij telkens zei ‘ik zie u graag’..na1,5 maand hebben wij elkaar weer terug gezien, omdat ik hem niet uit mijn gedachten kun zetten en naar hem verlangde, en weer geseks en weer zegt hij ‘ ik zie u graag ! Die dag ontdek ik dat hij 51jaar is en niet 46 jaar..was er kapot van, maar deed alsof niks aan de hand was..hij wist niet dat ik op zijn reispasport had gezien…ik zie hem dood graag…ik weet niet meer wat doen!!!help me aub.
Ik wil ook graag advies vragen. Mijn vriendin heeft het gister met mij uitgemaakt. De druppel die de emmer deed overlopen was dat mijn moeder haar, voor de zoveelste keer, alweer via de telefoon uitgescholden had. Mijn moeder respecteert onze relatie niet. Al 1, 5 jaar lang niet. Dit komt omdat mijn vriendin een gescheiden vrouw met kind is en bovendien een bordeline probleem heeft waarvoor zij in therapie is. Nu had ze een homosexuele relatie met mij sinds 1, 5 jaar. Gister was mijn vriendin op haar therapie en is toen zij overstuur geworden door het gescheld van mijn moeder dat zij in een isoleercel terecht is gekomen van woede. Nu zegt ze dat ik dit had kunnen voorkomen en dat ik nooit voor haar opgekomen ben. Nu wil ze geen enkel contact meer met mij. Ik moet haar met rust laten. Haar vergeten en ze hoop dat ik een ander tegen ga komen. Het is meerdere keren uitgeweest tussen ons maar ik denk dat het deze keer voorgoed is omdat haar reactie erg rationeel is naar mij toe. Ze komt erg overtuigend over. Wat kan ik doen om haar terug te krijgen? Want ondanks haar problemen hou ik toch echt van haar. Ik hoop op advies. Want ik ben radeloos nu. Groetjes, Angel Reactie infoteur, 16-04-2012

Raak niet beledigd als hij naar andere vrouwen kijkt. Omdat mannen gevoelig zijn voor visuele prikkels hebben ze vaker de neiging om naar aantrekkelijke mensen te kijken – of te staren. Trek je daar niks van aan; dat hij naar een vrouw met een mooi decolleté kijkt, betekent niet automatisch dat hij met haar het bed in wil duiken. Korte blikken naar andere vrouwen zijn vrij onschuldig; je kunt ze zien als een natuurlijk reflex en absoluut niet als een bedreiging voor jullie relatie.
een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom

Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?


Een andere reden is heel makkelijk: he is not That into you! Hij vindt je wel ok, maar niet leuk genoeg en je wordt nu gewoon even gebruikt om de gaatjes op te vullen. Dat merk je snel: hij bepaalt de momenten dat hij belt of je mailt, hij laat jou naar hem komen maar doet zelf geen moeite, hij geeft je nauwelijks een complimentje, hij gaat wel met je naar bed maar nodigt je nooit uit voor een drankje bij zijn vrienden… Vaak als een man niet zelf begint over ‘de relatie’, dan zal er geen zijn en als jij er over begint nog voor hij de kans kreeg, dan jaag je hem weg! Dus zorg ervoor dat je niet over een relatie begint. Laat die eer bij hem. Tenzij je al een tijd lang met hem aan het daten bent – bijvoorbeeld een jaar. Dan wordt het tijd om ernaar te vragen.

Hallo.onlangs is mijn relatie stuk gelopen. Door omstandigheden,wonen we nog steeds samen. Ik kan hier niet mee omgaan.het doet me zo pijn om elke avond terug thuis te komen.soms samen dingen doen. Ze zegt dat ze me doodgraag zie.maar niet de stap terug wil zetten voor een relatie.ik weet geen weg met mezelf en nog minder voor 'ons'. Kan iemand een beetje raad geven aub.
Het huishouden kan beter, ik kan me meer ervoor inzetten en bedacht om te werken volgens een soort schema (hoe kinderachtig ook). Je weet wat er op het programma staat en na verloop van tijd doe je het zonder het schema. Let wel ik ben nergens te beroerd voor om te doen, maar ik zie het niet in. Heb nooit op mezelf gewoond en ken die verantwoording van een huishouden niet.
Ik hou nu 2 weken afstand en laat niets van me horen in de hoop dat hij dat doet. Over 3 weken ben ik jarig en heb hem al gevraagd of hij langs wilde komen voor appeltaart. Hij gaf me geen rechtstreeks antwoord, maar meer een antwoord dat het aan de appeltaart ligt hoe ik hem maak… En zo zijn er wel meer voorbeelden te noemen dat ik denk dat er meer aan de hand is dan hij mij eigenlijk verteld terwijl hij altijd eerlijk is geweest tegen me. Mijn ex geeft zoveel wisselende signalen af met tegenstrijdige gevoelens waardoor ik van mening ben dat er misschien een vorm van bindingsangst/verlatingsangst aan de orde zou kunnen zijn(?)

We wonen allebei weer noodgedwongen bij onze ouders omdat een eigen woning in ons eentje onbetaalbaar is. Ik mis haar elke dag. Ik jank (durf hier best voor uit te komen) elke week wel 1 of 2 keer om haar. Hoewel we een jaar verder zijn, zijn mijn gevoelens voor haar niet afgenomen en ben ik dus net zo verdrietig nog. Ik heb de tips uit het artikel wel proberen toe te passen. Ruimte geven, niet zielig doen, niet smeken om terug te komen. Ik probeer vooruit te kijken, maar het lukt niet. Iedereen zegt dat ik wel weer iemand tegenkom, maar ik wil geen ander. Ik wil mijn eigen vrouwtje weer. Ze was mijn eerste vriendinnetje toen ik 17 was, sommigen vinden de ware pas na meerdere relaties en anderen meteen bij de eerste. Voor mij is zij het nog steeds. Ik wil niet verder met een ander en moet er ook helemaal niet aan denken als zij met een of andere flapdrol verder gaat. (naar mijn weten heeft ze nog niemand gelukkig). Het contact loopt goed/normaal. We hebben onze hond die we delen en we spreken af en toe af dat ze de hond komt brengen. Want die mis ik ook. Daarnaast whatsappen we regelmatig en dit is soms best gezellig. Soms is ze ook erg kortaf. Zelf heeft ze ook veel aan haar hoofd en veel stress van werk,

Sinds 1, 5 maand is mijn relatie, die bijna 2 jaar duurde, ten einde. Hoe heeft het bij ons zover kunnen komen? Waar ging het mis? Wel…eigenlijk hadden wij een hele leuke relatie met elkaar. Dat wil zeggen…als we bij elkaar waren! Samen een weekendje weg, je op je gemak voelen bij elkaar, je zelf kunnen zijn, elkaar verassen, lekker samen eten of een filmpje kijken, praten over de toekomst, goede gesprekken voeren, goede sex. Eigenlijk was deze relatie gewoon TOP te noemen. Ik had eigenlijk alles wat mijn hartje begeerde en wat ik zocht in een relatie. Er waren echter een paar problemen die deze relatie uiteindelijk deed doen ‘knappen’.
Ze heeft het al zo’n 3x uitgemaakt, maar elke x komt zij weer terug. Dan begint ze over ‘een koffie drinken’. Dan krijg ik te horen dat ze het gezellig vond. Daarna volgen een paar hele leuke dates in 2 of 3 weken en dan is het ‘bam’ weer een enorme terugtrekbeweging en duurt het weer 2 a 3 weken dat we elkaar niet zien … en dan wil ze weer koffie drinken want ze wil weten hoe het met me gaat en begint het weer van vooraf aan…

Pffff waar moet ik beginnen, ik heb een relatie gehad ( 3 maanden)met een 20 jaar oudere vrouw. Ik ben zelf 39. De eerste week sprongen de vonken er vanaf en konden we niet genoeg krijgen van elkaar. Na de eerste week werd het al een beetje minder, we kwamen in wat rustiger vaar water. Ze heeft nooit gezegd dat ze van me hield, maar in het begin noemde ze het gevoelens voor mij hebben en dat is op een gegeven moment wel overgegaan in verliefdheid. Wat er wel bij gezegd moet worden is dat ze al 4 jaar single is en dat ze wel midden in een vecht scheiding zit. Ze heeft een relatie gehad van 25 jaar waar ze ook al redelijk gewend was haar ding te doen, man was vaak weg voor werk, en haar taak was thuis alles te regelen ook met de kinderen. Uiteindelijk is ze er achter gekomen dat haar man haar meerdere jaren al heeft bedrogen en daarom is ze eigenlijk weggevlucht, kinderen mee genomen en naar haar broer verhuist. Ze heeft het heel moeilijk gehad om alles weer op te pakken in het leven, ze moest natuurlijk onderdak hebben en inkomen. Dat is haar heel goed gelukt in die 4 jaar, alleen heeft ze in zo verre nog last van haar ex om dat het om een echte vechtscheiding gaat, naar de rechter en alles. Dat is nu nog naar 4 jaar nog niet opgelost. Afijn in die 4 jaar ben ik met haar in contact gekomen omdat ik een huis houdster nodig had omdat ik ook al 4 jaar alleen was en heel erg druk in mijn werk was. Dus zij maakte 1 keer in de week bij mij schoon. In die tijd zijn wij heel erg goede vrienden geworden, met lange gesprekken. Het werk was voor haar heel belangrijk omdat ze het geld goed kon gebruiken. Uiteindelijk zijn wij dus bij elkaar gekomen en is er een relatie uitgekomen, in eerste instantie had ze helemaal niet door dat ik verliefd op haar was en ze had ook niet gedacht dat ze ooit nog een vriend zou hebben laat staan iemand die 20 jaar jonger is. Maar er was een vonk en ik werd ook heel goed ontvangen in de familie. Nu komt het, we hebben best wel een moeilijke tijd gehad omdat we, nu ik er op terug kijk niet verstonden in onze communicatie. Het kwam er op neer dat ik wat meer tijd met haar wilde en zij vond dat verstikkend. Het is ook een keer in de tussentijd bijna uitgegaan (veel ruzie)maar ik heb toen tegen haar gezegd dat ik onder therapie stond, ik dacht dat als het aan mij ligt moet ik er wat aan doen. Toen heeft ze me omarmd en gezegd tegen mij dat een man dat nog nooit heeft gedaan voor haar. We hebben afspraken gemaakt over waneer wel ekaar zouden zien en waneer we elkaar niet zouden zien. Dat is een tijd goed gegaan, ook omdat ik natuurlijk best lange werkdagen heb, ik werk minimaal 12 uur per dag. Dus de dagen die we elkaar zagen was ook savonds laat o, ongeveer 3 uur per avond, en dat 3 dagen per week. Dan heb ik het weekend niet mee gerekend, daar zagen we elkaar wel eens maar dat bepaalde zij, dat was de ene keer het hele weekend en de andere keer misschien een halve dag. Ook hadden we afgesproken om elkaar niet de hele tijd te appen maar om savond als we elkaar niet zagen te bellen om de dag een beetje door te nemen en interesse tonen in de ander. Ze had natuurlijk zelf ook nog werk, dus ook nog best wel druk. Dit is een tijdje goed gegaan, maar daarna zijn er best wat dingen gebeurd. Op een gegeven moment kreeg ze een brief van haar advocaat, haar ex man wilde wat getuigen oproepen bij de zitting. Daar is ze 2 weken best wel mee bezig geweest, uiteindelijk hebben we ruzie gehad en heeft ze heel erg lelijk tegen me gedaan zonder dat er een reden was mijn inziens, alles wat ik zei maakte het alleen maar erger. Dat was bij haar thuis, en ze heeft me op een ogenblik ook de deur gewezen. De volgende dag tegen de avond zei ze via de telefoon dat ze even met me wilde praten, dat hebben we gedaan en daar in heeft ze min of meer aangegeven dat ze fout was. Dus toen vond ik het wel goed want ik was de hele dag bang dat ze de relatie wilde verbreken omdat ik niet wist wat er dan aan de hand was. We hebben toen ook de afspraak gemaakt dat als ik iets voor haar kon doen bij de zitting dat ze dat aan moest geven en dat ik er voor haar zou zijn. Ze heeft tegen me gezegd dat ze niet wilde dat ik bij de zitting was en dat ze dat met de vrouw zou doen van haar broer die haar daarmee altijd bij gestaan heeft, dat vond ik dus wel begrijpelijk. Wel vroeg ze of ik dan in de buurt in een cafe wilde wachten en dat hun daar dan naar toe zouden komen. Dat vond ik oke. De zitting vond plaats op de dag dat wij ook een weekend weg zouden gaan, dus we moesten vrijdags gewoon wat later vertrekken. 2 dagen voor de zitting belde ze mij smiddags op op het werk omdat ze het moeilijk had en alleen maar mijn stem wilde horen, dat was echt voor het eerst. Dus na de zitting die voor haar best positief verliep zijn we dus een weekend weg geweest, en alles was goed, goed gegeten en goed gepraat en later op de hotel kamer ook heel erg gezellig gahad. Volgende dag zijn we de hele dag wezen shoppen in leeuwarden, was eigenlijk niet de bedoeling omdat ze normaal moeilijk kleren kon kopen omdat ze een lengte maat nodig heeft, en ook dat ze het niet fijn vind dat ik alles voor haar betaal. Maar die dag kon ze goed slagen en was ze vrolijk en er was geen vuiltje aan de lucht, later in een cafe gezeten en daar heeft zij de lunch betaald. Later die avond zijn we uit eten gegaan en is er veel gepraat, ook kwam haar ex ter sprake. Die avond was er weer een afstaan, we zijn in de hotel kamer gekomen en in plaats van het gezellig te maken heeft ze gelijk een pyama aangedaan en is gaan slapen, ze heeft natuurlijk wel weltrusten gezegd. Ook de volgende dag was er ook een afstand. Maar goed een maal thuis aangekomen heb ik haar afgezet en ben zelf ook naar huis gereden, alles uitpakken en ff tot rust komen. Die week daarna heb ik (dat weekend begon ook mijn vakantie van drie weken) zegge en schrijven een uurtje haar gesproken en gezien, ik had haar aan de foon gesproken dat we donderdag ochtend ff lekker met elkaar zouden kletsen. ik wist dat ze op woensdag een hele dag met haar vriendin naar de sauna zou gaan, woensdag is normaal ook de dag dat we elkaar zouden zien, maar goed dat vond ik zelf niet zo’n probleem. Ik heb haar op die dag niet geapt en gebeld , dat heb ik laat op de avond gedaan om te vragen hoe ze het had gehad, ik kreeg haar niet aan de telefoon, maar ik dacht dat ze al lag te slapen en toen heb ik haar een appje gestuurd dat ik haar morgen wel zou zien en heb ik haar weltrusten gezegd. Sochtend bleek dat ze mijn apjes wel had gezien maar er niet op gereageerd had, ook was het heel vroeg dat ze dat gezien had. Ik dacht dat ze extra niet terug had gebeld of geapt omdat ze nog dacht dat ik nog lag te slapen. Ik heb voor de rest die ochtend niks van haar gehoord, wilde niet nog een apje sturen om haar niet te pushen, zou ik zelf ook niet leuk vinden. Ze is toen die middag rond een uur of 2 bij mij gekomen, ze wilde schoon maken bij mij, ik was toevallig thuis. Ze kwam binnen en ik begroete haar en vroeg waarom ze zo laat hier was terwijl we sochtends af hadden gesproken, toen zei ze dat ze moest werken. Ik stond best perplex want normaal werkt ze bij mij op donderdag en heeft ze vrij van haar werk, maar goed misschien heb ik wel iets vergeten dat ze dat tegen mij gezegd heeft. Ik heb op een gegeven moment wel tegen haar gezegd dat ik wel teleurgesteld was dat ik die woensdag avond niet ff wat van haar gehoord heb, als was het maar dat ze goed thuis was gekomen. Daarom werd ze boos en zei tegen mij dat ze geen verantwoording hoeft af te leggen telkens als ze met vriedinnen uit zou gaan en dat ze dat zeker niet ging doen. Daarop is ze naar huis gegaan en heeft ze ook niet meer schoon gemaakt. Ik heb het even laten bezinnken en ben toen naar haar toe gegaan, ook om wat af te geven wat ze had vergeten mee te nemen. Toen ik daar aan de deur kwam vroeg ze of ik even binnen wilde komen. Daar zei ze dat het een beetje verstikkend over komt als ik dat soort dingen zeg. Ik heb tegen haar gezegd dat dat zeker niet de bedoeling was en dat ik haar ook zeker niet wil controlleren. Ik heb wel tegen haar gezegd dat ik elke keer bang ben om haar te verliezen als we ruzie hebben, waarom ze zei dat ik dat niet de hele tijd moet denken en dat ze me echt niet kwijt wil, dat we nog naar elkaar toe moeten groeien. Toen het allemaal weer goed was ben ik weer naar huis gegaan. Daarna heb ik haar niet meer gezien dan zaterdag ochtend, maar ik heb haar wel aan de foon gesproken en lag ze ziek op bed. Ik heb tegen haar gezegd dat als er iets is wat ik kan doen dan moest ze maar ff bellen. Dat vond ze goed. Eerste kerstdag ben ik sochtens naar haar toe gegaan en hebben we een kerst brunch gedaan samen met al haar kinderen, dat was gezellig, daarna moest ze werken en heb ik haar weggebracht en zou ik haar ook weer ophalen en dan naar haar broeg gaan om daar de avond door te brengen, ik was daar inmiddels al omdat ik ook was uitgenodigd om daar te eten. Die avond waren we heel laat terug en hebben we alleen goed gezoend in de auto, ze vond het lastig want eigenlijk wilde ze meer maar ze moest natuurlijk werken die volgende dag. Dus heb ik haar weltrusten gezegd en ben naar huis gegaan. Volgende dag zouden we een familie feest hebben in friesland, ik zou haar en haar dochter en vriend ophalen naar dat ze klaar was met werk. We hebben een leuke avond gehad en ook gedanst met zijn tweeen. Later die avond zijn we gaan slapen op een luchtbed, met meerdere mensen in de ruimte. Ze gaf me een kus, pakte mijn hand om haar buik en legde haar voeten tegen mijn benen aan, zo zijn we leppeltje leppeltje gaan slapen. De volgende ochtend zijn we wakker geworden en hebben we daar ontbeten en de boel schoon gemaakt, daarna hebben we ff lekker rustig gezeten,,ze hield me de hele tijd in de gaten en raakte me aan. Ik vroeg haar op een gegeven moment wat we vanavond gingen doen, toen antwoorde ze ff lekker rustig een boekje lezen, ze zei tegen mij dat ik ook ff een boek mee moest nemen. Ik vond dat goed, maar zei een beetje plagerig dat ik ook een beetje van haar wilde snoepn, toen begon ze te lachen. Dus daarna zijn we naar huis gereden, hebben een tussenstop gemaakt bij de mac. In de eerste helft van de rit legde ik mijn hand op haar been (dat deed ik altijd) en ze pakte mijn hand. Tijdens de tweede helft van de rit had ik mijn hand op haar been en toen pakte ze mijn hand niet meer, wat ik al raar vond. We hebben haar dochter en diens vriendje afgezet bij het huis van haar vriendje en zijn toen door gereden naar haar huis. Alles uitgepakt en toen heb ik gezegd dat ik naar huis ga en de spullen uit moet pakken. Toen antwoorde ze daarop dat ze even met me moest praten en of ik even wilde gaan zitten. Toen heeft ze heel erg koel uitgelegd dat ze niet meer met de relatie verder wil. Ik vroeg waarom, ze zei dat ze niks meer voor mij voelde, het was niet meer geworden zei ze. Ik stond heel erg perplex, ik dacht waar komt dit nu vandaan, nog geen week eerder zegt ze dat ze me niet kwijt wilde. Samen oud en nieuw vieten zat er ook niet meer in, ik mocht ff langs komen en ff wat drinken maar ook niet meer..dus ze gaf me wat spullen terug en verder was er niks meer te bespreken, het ging zonder emotie, ook van mijn kant omdat ik het niet echt kon bevatten, ik heb wel tegen haar gezegd dat ik niet zo maar alles opgeef, ook omdat ik niet echt achter haar rede sta, maar daar had ze niet echt boodschap aan. Maar dat wil niet zeggen dat ik haar ga stalken of alleen maar ga lastig vallen, heb ik tegen haar gezegd Wat ik nog wel even moet zeggen is dat het schoon maken bij mij altijd door is gegaan, ze vond dat een zakelijke overeenkomst en dat wilde ze niet verliezen, dus ik heb haar ook altijd daar voor door betaald. Toen ik de deur uit ging vroeg ze of ze de volgende dag nog moest schoon maken,of dat dat volgende week zou moeten, ik had haar aangegeven dat ik het niet wist en dat ik haar daar een apje over wilde geven, dat vond ze goed. Ondertussen dat ze het uit maakte heb ik een apje van iemand gekregen die haar auto de volgende dag zou repareren voor de apk. Die vroeg of het nog door zou gaan, ik heb hem daar die avond later nog antwoord op gegeven en hem laten weten dat het volgens mij niet meer door zou gaan ivm het beindigen van de relatie. De volgende dag belde mijn ex mij op om te vragen of zij het nummer mocht hebben van die monteur en of het nog door ging. Ik heb toen gezegd dat hij mij gisteren een apje heeft gestuurd om te vragen of het nog door ging en dat ik gisteren heb gezegd dat het volgens mij niet meer door ging. Daarop reageerde zei: een apje gestuurd?, doet hij dat vaker? Ik zei ja dat doet hij wel vaker ja als ik een afspraak met hem hem, waarop zij vroeg je bent toch niet zo vergeetachtig? Ik heb daar toen op gereageerd dat ik hem wel kon bellen en dat ik kan vragen of hij toch nog even wilde kijken, maar volgens haar hoefde dat niet, ik zoek wel iemand anders. En toen zei ze ajuus en ik ook en verbraken we de verbinding. Ik daarop nog die monteur gebeld en gevraagd of die nog tijd had, dat wel maar dan savonds. Daarop heb ik mijn ex gebeld om dat door te geven maar ze nam niet op, daarna heb ik haar een apje gestuurd en gezegd dat hij savonds nog tijd had om even te kijken, dus kon ze daar naar toe rijden en het allemaal met hem regelen zodat ik er niet tussen zit. Daar heb ik ook zijn telefoonnummer bij gegeven. Ze is in die tijd dat ik die apjes gestuurd had wel een paar keer online geweest maar heeft mijn apjes niet gelezen. Pas een paar uur naderhand kreeg ik een apje terug dat ze al wat anders geregeld heeft. En daarop heb ik geen antwoord meer gegeven, later heb ik haar een apje gestuurd zoals afgesproken dat ik deze week niet meer schoon gemaakt wilde hebben maar dat we dat volgende week wel eventueel konden doen, en er ook in vermald dat als we een tijd af zouden spreken dat ik zorgde dat ik niet thuis zou zijn, normaal ben ik dat ook niet omdat ik dan aan het werk ben maar omdat ik nu vakantie heb kan ik wel eens thuis zijn. Waarop ik dus een apje kreeg van haar dat ze heeft besloten om er mee te stoppen en dat ze 1 dezer dagen de sleutel en andere spullen terug zou komen brengen. Zelf vind ik heel raar dat ze zo doet, het schoonmaken heeft niks met onze relatie te maken en staat er los van, ze vond dat altijd heel belangrijk, dus waarom nu niet? Maar goed we hadden ook afgesproken om gewoon goede vrienden te blijven maar schijnbaar kan dat ook niet, jammer genoeg Nu snap ik dat dat wat moeilijker is en dat zal waarschijnlijk ook niet meer gebeuren maar het schoon maken was eigenlijk zakelijk en dus zou dat eigenlijk makkelijker moeten zijn. Ik heb zelf nog geen contact met haar opgenomen en ben eigenlijk aan het denken om haar op whatsapp ook te blokken, ze wil helemaal geen contact schijnt het maar mij blokkeren doet ze dan niet.
Maar toen kwam hij dus met het nieuws zich ongelukkig te voelen en niet wetende waarom. Mijn wereld stortte gelijk weer in elkaar… Net toen ik dacht goed te doen, door hem tijd te geven (2 jaar dan nog!) en voor mij ook de oplossing te hebben gevonden om me niet meer druk te maken over zijn getwijfel. Ik begreep helemaal niet wat ik verkeerd had gedaan. Na alles wat ik voor hem deed voelde hij zich toch ongelukkig? Mijn hart brak en onze reis zou maar beter niet doorgaan. Hij excuseerde zich voor wat hij had gezegd en bedoelde het niet zo en zeker niet als persoonlijke aanval. En als ik zijn excuses zou aanvaarden zouden we er op reis helemaal voor gaan… Ik aanvaarde zijn excuses, maar de avond voor we op reis moesten vertrekken belde hij met de boodschap dat het toch maar beter was dat ik alleen zou gaan. Na wat gepraat via telefoon (hij had met zijn vader gebabbeld) zou hij dan toch mee gaan. Een uur later kreeg ik weer telefoon van nee toch niet of hij zou er een nachtje over slapen.
vandaag ging ik eerst met hem praten en toen zakte ik weg tegen hem aan maar hij vond het helemaal niet erg en werd ook niet boos. daarna ging hij op de trap zitten en toen ging ik er voor zitten op men knieen en ging daarbij op zijn benen leunen en tot mijn schrik werd ie weer niet boos hij moest best vaak lachen en ging me zelfs even klieren. zou dit iets betekenen?? ik heb hem nog niet gevraagd of ie me terug wil en wat de reden is waarom die het uit heeft gemaakt. maar dat ga ik hem binnen kort vragen alleen dat moet face to face en ik klap heel snel dicht en ik vind het heel lastig om zo met hem te praten.
×