Ik weet niet goed hoe ik haar moet benaderen op dit moment. Aan de ene kant wil ik er zijn voor haar, omdat ze het nog steeds niet gemakkelijk heeft, maar aan de andere kant is het wel moeilijk, omdat ik nog steeds die hoop koester dat het terug goed komt. Ook de schrik dat ze iemand anders zal vinden, mij zal vergeten (of vergeten wat we hebben gehad) is wel heel erg aanwezig.
Ik vertelde daardoor continu wat ik aan het doen ben en wat ik verander aan mijn leven. In de hoop haar te kunnen overtuigen tot gisteren. Ze had een date met een vriend van haar school. Zij is 19 en heel mooi.. Ik wist dit niet, daar zei ze niks over. Ik hoor van andere mensen die die de nieuwe vriend ook kende da hij wel zijn fouten heeft, maar ik kende die jongen niet. Ik zeg dit tegen mijn vriendin van waarom doe je dit? We zouden gisteren ook twee jaar samen geweest zijn. Ik stuur wat ik voor haar voel, dat dit gedrag heel verkeerd was. En ik zei tegen haar wat ik hoorde over de nieuwe vriend. En ineens met twee in de verdediging. Wij zijn vrienden en dat da kan maar dan ga je niet naar de cinema en drinken. Echt een date leek dit.
Ik had eigenlijk een vraag over mijn relatie die nu twee weken uit is! Deze relatie is door licht geweld naar vriendin toe uitgegaan! Door haar schreeuwen heb ik haar mond dichtgehouden en dat kwam heftig op haar neer! Het is nu twee weken uit en ze wil niks maar dan ook niks meer met mij te maken hebben. Ze wil nooit meer een relatie! Nu staan op Haar Facebook heel veel foto’s van ons samen en die laat ze er tot nu toe nog steeds op staan. Wat zegt dit over haar en is er nog een kans om haar weer in de armen te sluiten? Hoe zit het bij een vrouw die het uitmaakt, denkt ze nog veel na over alles? Ik hoop dat jullie me een antwoord kunnen geven zodat ik weet wat ik moet doen. Bedankt alvast
Ik zit nu in een hele rare situatie. Nadat mijn ex heel nadrukkelijk heeft gezegt geen contact te willen. Bericht ze mij na een paar dagen of ik nog naar een feest ga. Vervolgens komt zij daar naar mij toe hebben wij even gepraat en staat zij steeds half naar mij te kijken. Daarna wordt ik in mijn rug geprikt, staat ze achter mij en loopt ze snel weer weg.
Dat weet ik omdat ik de afgelopen jaren niets anders gedaan heb dan duizenden mensen coachen op het gebied van liefde en relaties. De technieken die ik je hieronder geef, zijn gebaseerd op deze ervaring. Daarnaast hebben ik en mijn team in de tijd die we over hadden ons verdiept in alle wetenschappelijke onderzoeken die er zijn. Om ons op de juiste weg te houden, en te voorkomen dat we dingen proberen die door de wetenschap zijn ontkracht.

Ik stond op het punt om naar een feestje te gaan maar voelde me heel angstig. Dat ik alsnog een berichtje stuurde dat ik het zo graag zou willen proberen weer (had ik nooit moeten doen). Ze zei dat als ik alles op een rijtje had gezet en het aankon om als vrienden verder te gaan we elkaar vanzelf weer zagen. Daar heb ik me bij neergelegd en sindsdien is het contact over. Ik laat haar met rust en neem afstand om aan mezelf te werken en op mezelf te gaan. De plannen zijn al vergevorderd. Ik hoop dat we nog eens kunnen praten en dat we weer bij elkaar komen.
Ik wil heel graag oud worden met mijn vriend ik hou heel veel van hem Ik ben alleen bang heel vaak en daardoor soms niet enthousiast genoeg etc. Je zegt zelf in je artikel en vrouwen staan voor je in de rij …. Daar word je juist toch ook onzeker van als vrouw de hele tijd al die concurrentie. .? Een relatie is toch geen spelletje…? Ik word er moedeloos van. Ik dacht dat je als je van elkaar houd en elke gemoeds toestand van elkaar houd …? Of hoor je niet verder te kijken dan je neus lang Is ….?
mijn ex en ik zijn 2 weken geleden uit elkaar voor de 3 de keer in 9 maanden. dit keer is het denk ik officieel maar dat wil ik niet. we zijn uit elkaar gegaan omdat ik binnenkort vast moet zitten dus heb een neppe reden gebruikt om het uit te maken, ik maakte uit omdat ze varken at en ik ben moslim. maar de echte reden is is dat ik het heb uitgemaakt omdat ik niet wil dat ze pijn heeft en mij gaat missen wanneer ik vast zit. maar achteraf mis ik haar zo erg en wil haar gewoon terug.. en nu besef ik dat we er wel doorheen kunnen komen wanneer ik vast kom te zitten.
Na twee weken kwam hij naar me toe en zei hij dat hij op deze manier niet happy was, maar dat hij niet wist wat het nou precies was en dat hij had besloten er een punt achter te zetten.. Voor mij kwam dit, ondanks dat we er nog niet waren, best onverwachts.. Twee weken is weinig tijd om te veranderen.. Volgens hem was er nog te weinig veranderd.. Hij bleef wat vaag in wat hij allemaal zei en ik heb hem nog nooit zo hard horen huilen als die avond toen we elkaar nog een keer omhelsden.. Het was heel verwarrend..

In elk geval trok ik het niet meer. De hele normale liefdevolle omgang met elkaar (ook seksueel, sorry) maar wel het gegeven dat hij twijfels had. Hoewel ik veel met hem gepraat heb, dat we stap terug konden doen etc. en we zo'n goed team waren, heb ik toen besloten week naar mijn moeder te gaan. Een week vol vrees en angst. Mijn ex is een meester in het wegstoppen van emoties. Hij richt zich gewoon op z'n boek en dan is het er gewoon niet. Heb ik me menig keer over verbaasd w.b. reactie op zijn ouders. Dus hij heeft me die week niet gemist. Nee duh, logisch. Je moet nadenken, zit in negatieve flow en je moet een keuze maken.


Eind april '12 had ik (21) een 23 jarige vrouw samen met een vriendin (19) in haar auto ontmoet, nadat een vriend en ik zijn gaan stappen en op weg naar huis/kamers liepen. We hadden een leuk, onschuldig gesprekje maar toen gingen we ieder weer onze eigen kant op. Even later zagen we de auto weer en deze keer kwamen zij op ons af; ze vroegen of wij een lift naar huis konden gebruiken. Dat aanbod namen we aan, heel leuk gekletst nog op de kamer van die vriend van me met zijn allen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel vaak het gevoel had en nog steeds heb dat hij geprobeerd heeft mij graag te zien. Om 1 of andere reden vraag ik me af of hij wel op vrouwen valt of echt man is/wil zijn. Goedmaakseks stond niet in zijn woordenboek en seks op zich kwam 9/10 van mijn kant en was voor hem helemaal niet belangrijk. Andere plaatsen dan bed of zetel waren ook not done al heeft hij 2 x zichzelf overtroffen. Meer dan knuffelen, leuke dingen doen, zoenen hoefde voor hem helemaal niet. Moeilijkheden waren niet "normaal" verschillen waren niet normaal, ruzie maken was al helemaal not done, zolang alles maar leuk was, was hij leuk.
Ik zou zo graag hulp willen die ervoor zou kunnen zorgen dat hij gewoon weer bij mij terug komt want het is zo vreemd, als ik bij hem ben, dan knuffelen we heel veel en hij streelt me de hele tijd en geeft lieve kusjes en het gaat niet eens altijd om het seks maar gewoon mijn gezelschap en hij voelt natuurlijk mijn diepe liefde voor hem, maar ik laat me niet kennen bij hem, altijd vrolijk en gezellig

Het is nu 4 maanden geleden. Ik heb 3 maanden geleden het contact volledig verbroken. Geen facebook meer, geen berichtjes meer, berichtgeschiedenis zelfs verwijderd. Alleen zijn nummer gehouden. Ik hoopte dat ik langzamerhand minder voor hem zou voelen, maar niets is minder waar. Hij heeft mij een spiegel voorgehouden waardoor ik ben gaan nadenken over wat ik precies wil in mijn leven. Hierbij heb ik mij overigens NIET obsessief op hem geconcentreerd, maar de conclusie is wel dat ik hem weer in mijn leven wil.
Mijn ex heeft 3 weken onze relatie van 3, 5 jaar verbroken. Nou wil ik haar ontzettend graag terug omdat ik met haar een toekomst op wil bouwen. De reden dat zij het uit heeft gemaakt is dat haar gevoel voor mij weg is en niet meer verliefd is. Verder zijn er een aantal dingen geweest waar zij niet mee verder wil. Ik deelde mijn emoties bijna niet, ik was te dominant verder heb ik mijn vrienden soms voor haar gezet met bijv. vakanties. Op vakantie heb ik nagedacht en zijn deze dingen inmiddels in mij verandert. En dit wilde ik haar gaan laten zien. Maar toen ik terug kwam van vakantie was het te laat en heeft ze zelfs onze vakantie samen afgeblazen.

Ook nu ik dit schrijf voelt t onaf. Zowel mentaal als qua spulletjes. Deze week loop ik die 1e marathon, trainen duurde slechts 9 weken. Niet normaal. Heb daar naartoe gewerkt en ben ook daarin fysiek als mentaal nog meer gegroeid. Ben nu gelukkiger dan met haar en voor haar. Vraag me af hoe dit gevoel zou zijn als we weer opnieuw contact zouden hebben. Als, en ik zeg echt als, ik toch contact zoek. Want ik kijk er niet naar uit weer teleurgesteld/afgewezen te zijn. Hoe kan ik het best en zo licht mogelijk haar benaderen? Direct voor een uitje, zoals in mn brief. Boeket met een uitnodiging? Ze verhuist 1 mei, einde contract. Waarheen weet ik namelijk niet. Of een simpel sms’je met hoe het gaat? Het liefst zou ik sturen dat t nu wel lang genoeg geduurd heeft en dat we maar gauw iets leuks moeten doen.


Uiteraard ben ik erg verdrietig dat hij nu weg is, maar als ik al niet met mezelf kan leven, dan kan niemand dat toch, dus ik begrijp zijn keuze wel. Toch blijf ik enorm hopen op een verzoening, want hij is voor mij echt de ideale man. Heb jij beste A. of anderen nog wat goede tips/antwoorden voor mij? Alvast enorm bedankt! Reactie infoteur, 10-09-2012
Iemand die bindingsangst heeft gaat soms een relatie aan die druipt van de voortreffelijkheden. Zo ook hier, want je werd continu overstelpt met fabelachtige en wondermooie teksten die met de werkelijkheid weinig te maken hadden. Eigenlijk is het een misselijk spel, om je eerst zo in de watten te leggen, je te behagen tot je sterretjes ziet, waarna hij vervolgens stopte en totaal niet zou waarmaken wat hij allemaal heeft meegedeeld. Wacht niet af tot hij wil afspreken maar bepaal zelf wat er gaat gebeuren. Allereerst moet deze womanizer eens een toon lager gaan zingen door niet meer te denken dat hij jou zo kan krijgen. Maak jezelf dus onbereikbaar. Komen jullie ooit terug bij elkaar, dan zal er meer plaats moeten zijn voor realisme, want zoals je weet: Dromen zijn bedrog! Het verdriet dat je hebt is dan ook niet zozeer om het verlies van je vriend, maar het verlies van de prachtige toverwereld waar hij je in meesleurde. Denk daar maar eens over na. En lees het artikel wat betreft pogingen om hem na lange tijd eventueel nog terug te winnen. Sterkte, A.
Tim Veninga verwierf zijn status als absolute nummer één expert op het gebied van liefde en relaties met optredens in onder andere: AD, SBS6, NOS, Parool, Powned, Geenstijl, Grazia, Cosmopolitan, RUMAG, AT5, The Post Online, Blendle, Radio 538, 3FM, FunX, Radio 1, Universiteit van Amsterdam, Rijksuniversiteit Groningen, Radboud Universiteit Nijmegen en Hogeschool Inholland. Hij sprak duizenden mannen over hun liefdesleven en op deze blog schrijft hij artikelen voor vrouwen die mannen beter willen begrijpen.

Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Hallo, Hier mijn verhaal. Mijn ex-vriend heeft nu 6 week geleden onze relatie verbroken. We zijn 2, 5 jaar samen geweest.Vier maanden terug heb ik gevoelens voor een andere jongen gekregen. Hij ook voor mij. Ik wist niet wat ik met de situatie aan moest. We zagen elkaar alleen op feestjes en waren dan ook wel wat aan het flirten, ook hadden we af en toe contact via hyves. Ik vroeg mij steeds af : Waarom heb ik gevoelens voor een ander? Maar ik durfde er niet over te praten. Totdat mijn 'nu dan ex-vriend' dat door kreeg, hij was woedend en hebben erge ruzie gekregen. Op dat moment was ik er klaar mee en dacht bij mezelf het is beter zo, ik heb niets voor niets gevoelens voor een ander. Ik heb het hele weekend dan ook niets van hem gehoord en dacht dat het voor hem ook over was, dat had hij ook te kennen gegeven in de ruzie. Ik heb 2 dagen daarna afgesproken met diegene waar ik gevoelens voor had. Ik zat wel met mijn ''ex-vriend'' in mijn hoofd maar het voelde op dat moment wel goed. Die dag er naar kreeg ik ineens een smsje van mijn ''ex-vriend'', waarom ik niet eerlijk ben geweest, dat ik gevoelens heb gekregen voor een ander. Ik heb hierop gereageerd en voorgesteld om te gaan praten 's avonds. Hij heeft me opgehaald en hebben een heel goed gesprek gehad, ik zag dat hij spijt had van de manier hoe hij me heeft behandeld en dat hij nu pas inzag wat hij mist. We hebben het opnieuw geprobeerd. Ik heb de persoon waar ik gevoelens voor had gekregen dit ook uitgelegd waar ik mij best schuldig onder voelde, want hij zag het wel zitten met mij. Ik zag niet echt verbetering en ik ben 4 week later weer de mist in gegaan, door met die persoon waar ik gevoelens voor had af te spreken. We hebben kusjes gegeven. Ik was zo in de war en had zo'n enorme spijt ervan dat ik het ook niet durfde te vertellen aan mijn ''ex-vriend''. Twee weken later is hij er achter gekomen en heb het toegegeven, Ik was hem nu kwijt dacht ik. Ik heb hem gesmeekt om te blijven en dat ik er gruwelijke spijt van had! Hij bleef toch bij me, maar hij was beschadigd en wist niet of het ooit goed komen zal. Nu 6 week geleden hadden we een feestje, hij was al een beetje narig op mij, we zijn samen naar huis gegaan en kregen daar enorme ruzie om niets. Hij heeft mij vervolgens op de grond gesmeten waar ik erg van geschrokken ben. Ik bedacht me niet, pakte me schoenen en ging weg. Hij kwam me achter na en zei dat het hem speet, vervolgens hield hij mij tegen en ik heb me los gewurgd, hij heeft me toen nog is 6 keer op de grond gesmeten, bij mijn keel gegrepen, ik was verdrietig kwaad en teleurgesteld. Ik heb zelf nog met de politie gebeld. De volgende dag was ik diegene die hem belde, maar kreeg te horen dat het beter was om bij elkaar weg te gaan. (dit snapte ik toen ook maar moet dat via de telefoon?). Vervolgens heeft hij me er gewoon mee laten zitten, en toch ging ik nog achter hem aan, smsen, bellen, noem maar op, Ik was er helemaal kapot van. Ik kreeg niet veel reacties terug en iets zei in mij dat hij een ander had. Ik heb hem toch zover gekregen om met me te gaan praten 3 dagen later. Hij heeft mij opgehaald en hebben een goed gesprek gehad, dat het beter is zo, maar ik kon niet echt merken aan hem dat hij er mee zat. Hij wou mij weer thuis afzetten en ik vroeg aan hem, mag ik je telefoon even zien, waarop hij antwoordde : Nee er staat niets in. Als er niets instaat dan kun je het wel laten zien. Hij antwoordde : Oke ik ben eerlijk er staan berichtjes in van haar. Ik was woedend en wou die sms’jes perse lezen!, Er stonden met name dingen in: Ik wou dat ik naast je lag, ik had nooit met haar (ik) verder moeten gaan, Ik had altijd verder met jou moeten gaan, Jij bent het eerste meisje waar ik gek op ben geweest, zullen we morgen afspreken. Ik was kwaad en verdrietig. En op dat moment kon hij wel huilen want hij wou me niet ''kwetsen''. Ik was er van in de war. Hij stuurde me later die dag dan ook dat hij niets van haar wou en dat dit uitvlucht was. Hij overtuigde me maar had een raar gevoel bij. En ja hoor, ik ben er via via achter gekomen dat zij die week erna er geslapen had! Ik was zo verdrietig. Ik was hem kwijt. Ik wou hem nooit meer zien, ook mijn schoonouders niet want zij hebben hier gewoon aan mee gewerkt (zo zie ik dat ). Ik heb hem met rust gelaten maar merk aan mezelf dat ik hem vreselijk mis, ik kan geen plezier meer maken, ik zet een masker op, ik ben er gewoon kapot van, jank er elke dag wel om! Ik heb hem vorige week een laatste smsje gestuurd, dat ik hem toch bedanken wil ondanks alles wat er is gebeurt, en dat ik hem veel geluk wens met zijn nieuwe liefde. Waarop ik een netjes bericht terug kreeg. De volgende dag vroeg ik of ik hem even kon bellen, en dat vond hij goed. We hebben 2 uur gebeld! Een goed gesprek gehad en ik voelde me ook stukken beter en had stiekem weer een beetje hoop. Verder laat hij niets van hem horen. Ik kwam hem vorig weekend tegen op feestje. Ik heb hem ontweken maar wel in de gaten gehouden. Later op de avond liep ik achter hem en vroeg dan ook of die even mee lopen wou. We hebben weer gepraat! En zelfs gezoend!. Hij stuurde me daarna ook smsjes dat hij me miste en dat hij me volgende week wel even komt ophalen. Waar ik mijn twijfels over heb. Nu vandaag heb ik weer contact gezocht en hem gebeld, dit omdat ik zekerheid wil of hij me wel of niet komt halen. Ik was op school en vroeg of die even langs kwam een sigaretje roken. Dit vond hij goed, hij was er dan ook gelijk omdat hij in de buurt was. Weer gepraat, ook over ons, en haar waar hij nu bij is. Hij zegt dat het niets tussen hun wordt en dat ze dom is dat ze het zelf niet door heeft. Hij is liever bij zijn vrienden. Hij zegt dat hij mij wel mist, maar hij weet niet goed wat hij er mee aan moet. Hij is bang dat het weer gebeurt als we samen verder gaan. Wat ik ook begrijp. Het contact zoeken komt dus wel telkens van mijn kant. Hij zei nu dan ook dat hij me volgende week woensdag komt halen. Maar ik heb mijn twijfels. Ik wil hem super graag terug en ik zie dan ook hoe verkeerd ik ben geweest!. Wat moet ik hier mee? Reactie infoteur, 05-04-2012
Hoi ik moet iedereen eerlijk bekennen dat ik mijn ex best wel mis maar ik pak de draad op met familie en vrienden ook ga ik vaak 4/5 × per week naar de sportschool ook dat doet me erg goed afgelopen zondag maakte ze het nog uit in een parkje bij mij in de buurt we hebben wel gezegd tegen elkaar vrienden te blijven doe ik er goed aan om haar voor een tijdje niet te connecten ? ook al is het pril ik heb er echt minder moeite mee.

Na drie weken appte ze dat ze wat te vertellen had. Ze was 5 maanden gelden vreemdgegaan. Ik was geheel overdonderd en tegelijkertijd opgelucht. Mijn schuldgevoel werd te niet gedaan door haar daad. Ik kreeg rust. Echter door een onduidelijke communicatie leek het erop dat zij nog steeds contact met hem had. Ik ben erg boos geworden. En heb haar gevraagd dr spullen te halen. Ik werd me toen bewust dat ik nog steeds heel veel van haar hou. Na een aantal gesprekken kwamen we tot de conclusie dat zij haar rust nodig heeft om haar leven weer op poten kan zetten en haar eigenwaarde weer gestalte te geven. Ik had daar in eerste instantie een goed gevoel over, we zouden later wel weer zien hoe we verder zouden gaan.


Hi Jhonny, in mijn vorige bericht heb ik je een gewaagd advies gegeven. Bij geen of slechte respons kun je beginnen met de pauze. Het contact halfslachtig vasthouden is niet zo'n goed idee. Je denkt haar daarmee misschien terug te krijgen, maar het resultaat zal niet duurzaam zijn. Ze geeft dan bijvoorbeeld enkel toe omdat ze alleen is of omdat ze overgehaald wordt. Allemaal geen goede redenen. Je kunt alleen een gemis bereiken door je terug te trekken. Wil je niet van de aardbodem verdwijnen, dan licht je haar van te voren in. Groetjes, A.
Na het lezen van veel posts hier, heb ik haar gisteren een sms gestuurd dat ik haar vakantie niet wil beïnvloeden door mijn verdriet en hartenkreten aan te horen, omdat ik weet dat zij haar vakantie verdient en ik weet dat het niet makkelijk is voor haar. Ik sms haar daarom niet meer en heb gezegd dat ik hoop dat ze geniet en gelukkig is en dat ze zich niet schuldig hoeft te voelen naar mij toe (wat ik allemaal volledig meen).
Hi David, je stelt een boel vragen waar steeds hetzelfde antwoord voor geldt: je ex was veel te jong om zich definitief aan jou te binden. 'Gevoel weg' is een onvolwassen uiting van iemand die duidelijk niet begrijpt dat verliefdheid altijd kortdurend is en overgaat in iets diepers. Bij haar is dat - als we haar moeten geloven - nooit gebeurd, en helaas moet je dan ook de conclusie trekken dat ze dat ook niet wilde laten gebeuren. Geen liefde, want dat zou vastigheid betekenen, en daar had ze vanaf het begin al geen zin in. Verliefdheid heeft haar geleid tot een relatie met jou, maar waar jij qua leeftijd al veel verder bent, moest zij alles nog ontdekken terwijl haar vrijheidsdrang zelfs nog moest beginnen. En dat vertaalde zich terug in haar omgang met vriendinnen, vakanties met anderen, constant online, jou zelfs niet missen en de melding dat ze geen gevoel meer voor je heeft. Kortom, ze heeft alles uit de kast getrokken om de relatie te breken. En het is haar gelukt, hoe onbewust het misschien ook ging. Het leeftijdsverschil heeft jullie de das omgedaan, en ik denk niet dat er op korte termijn herstel in zit. Dit meisje wil zich niet binden omdat ze 'nog van het leven wil genieten', alsof binding betekent dat het Grote Genieten voorbij is. Jammer, maar je kunt dit verder niet forceren. Jullie relatie kwam te vroeg en nu is het te laat. Hoe ironisch! Wel kun je na een hoop maanden nog eens contact opnemen om te vragen hoe het gaat. Vrouwen kunnen dit best waarderen, en je opent dan in elk geval de weg naar een mogelijke verzoening op heel lange termijn. Want eerst moet je ex door die - tamelijk puberale - fase heen voordat ze zich durft te settelen. Wil je haar per se terug, dan is dit helaas de enige manier, maar als ik jou was zou ik niet al te veel hopen. Sterkte, A.
Het is uit met mijn ex nu 3,5 weken. We hadden iets heel speciaals samen echt een diepe relatie. Alleen waren er veel leugentjes van haar kant uit maar ondanks dat hadden we een sterke band althans dat liet ze mij ook geloven. We hebben heel veel meegemaakt in drie jaar tijd. Zware tijden voor haar en we zijn er altijd doorheen gekomen. De laatste week voordat de relatie door haar verbroken werd was er niks aan de hand. Ze was ontzettend verliefd en liet dat ook merken en ik voelde dat ook. De dag voordat het uitging is ze nog bij mij geweest alles was goed en lief. Die avond zou ze naar haar huis gaan (we zouden binnen een maand samen gaan wonen). Die avond stuurt ze me nog hoe ontzettend veel ze van me houdt en niet zonder me kan etc. De dag erna kom ik erachter dat ze niet thuis is geweest. Haar eerste reactie hierop was dat ze bij een vriendin was geweest om te praten over onze relatie, omdat er af en toe wat kleine ruzietjes waren voornamelijk om leugentjes.
Totdat ik er afgelopen week achter kwam dat ze sinds ze het uitmaakte al een ander had. Deze persoon is al voorgesteld aan de familie en die wisten het allemaal, behalve ik. Dit was natuurlijk een klap in mijn rug maar toch wil ik haar terug omdat het al die jaren zo mooi was. Ik zie dat ze er slecht uit ziet en het lijkt alsof ze in de war is. Al die tijd heeft ze haar spullen bij mij gelaten zoals het was. Nu ik hoorde van de ander heb ik haar verteld dat ze alles direct mee moest nemen en dat heeft ze gedaan met tranen en pijn. Ze kokhalste zelfs toen ze bij mij was. Het lijkt alsof ze in de war is maar ik kan geen grip op haar krijgen. Ze pakt niet mn hand die haar wil helpen en ik vind het moeilijk om haar zo te zien maar bedenk me gelijk dat ze avonden met plezier waarschijnlijk bij die ander doorbrengt. Ik kan daar niet tegen vechten, hoe graag ik het ook wil.
Toen ik na die 10 maanden eigenlijk echt pas begon te zien wie ik naast me had begon de relatie pas echt. Maar ik ging zijn gedrag vergelijken met zijn gedrag van het begin, wat niet meer hetzelfde was, waardoor ik hem óók nog eens onder druk ben gaan zetten. Hij is daardoor teleurgesteld en opgebrand geraakt. Kortom, hij maakte het uit met de booschap “het weegt niet meer op en ik denk je niet te kunnen vertrouwen.”
Met dit verhaal wil ik zeggen: achter je ex aangaan en "vechten" voor je ex zou ik niet doen als je ex laat merken dat je niks voor hem of haar bent (als je je ex een tweede kans hebt gegeven en hij/zij heeft deze verneukt dan moet je echt helemaal stoppen met moeite doen! Want je leest toch ook niet keer op keer hetzelfde boek met een slecht eind als je dat weet?) Ik ben er zelf achtergekomen dat ik niks voor mijn ex beteken omdat ik dit heb gevraagd aan hem (terwijl ik altijd dacht van wel) dus voor iedereen. Ik weet dat het heel moeilijk is om je ex te laten gaan en dat je heel erg veel verdriet hebt hierdoor maar laat juist zien dat je veel zelfvertrouwen hebt en laat je niet kleineren door je ex! Dat is juist wat je ex wil. Gewoon schijt hebben aan je ex, je moet proberen gelukkig te zijn zonder! Je kan jezelf veranderen voor iemand anders maar waarom zou je dat doen? Als iemand echt om je geeft dan accepteert diegene jou om hoe je bent, probeer niet iemand anders te zijn dan wie je echt bent want je kan niet je hele leven lang een masker dragen. In je leven zal je ooit iemand ontmoeten die zo blij is dat je op deze wereld bestaat. Ik hoop echt dat jullie allemaal over jullie liefdesverdriet heen komen! Ik heb het zelf ook maar ik probeer te denken aan alle dingen die me ex me heeft geflikt en geloof mij maar dat helpt heel erg om niet meer verliefd op je ex te zijn! En mijn laatste tip is: ga veel afspreken met je vrienden, afleiding is heel fijn! Reactie infoteur, 07-02-2016
Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.
sinds januari met een chick gaan daten klikte super goed waren veel bij elkaar ik kwam bij haar ouders thuis maar nadat ik haar vraagde voor iets meer zei ze eerst nee omdat ze nog niet verliefd was.. ik pushte daarna teveel en wilde te graag toen 3 maanden niks meer gedaan, maar konden elkaar niet loslaten en ze vind me wel echt heel leuk heeft ze ook tegen iemand gezegd die ik ken ze vond ook kut dat ik een keer had gezegd dat ik geen contact meer wilde nu afgelopen week alweer 2x samen geslapen en vonden het allebei leuk. ik weet dat ze toen wij gingen daten echt net uit een nare relatie kwam die ook niet leuk eindigde.. wat moet ik nu doen.. want ze wil dus wel blijven afspreken en leuke dingen doen en heb ook al aardig wat vriendinnen van der ontmoet en kom thuis bij haar over de vloer..
Als een smeken na een breuk zou werken dan zou niemand ooit nog uit mekaar gaan. Maar zo werkt het dus niet... Ze hebben besloten je te verlaten en ze zijn bereid je te laten smeken en te pleiten. Wat de reden ook is voor de breuk, het gaat niet met je op je knieën te gooien veel veranderen. Het enige dat smeken en medelijden gebruiken opbrengt is dat je ervoor zorgt dat je eruit ziet als een zwakke en onzekere persoon.
Wat betreft haar hebben, ons prive contact staat op een laag pitje, dus van haar kant "lijkt" er geen "gemis". Ook heb ik via een kennis vernomen dat het contact met die mannelijke vriend opgeschroeft is, tenminste deze week heeft ze hem al 3 keer gezien (ook een keer met andere vrienden erbij). Het hoeft niks te betekenen want in pricipe ziet ze al haar vrienden veel… Hij had zelfs gebeld toen ik met pasen bij haar was, alleen hoorden we de telefoon niet en ze heeft hem pas de volgende dag (24 uur later) terug gebeld (had ik ff gecheckt). We hebben ooit wel eens een pittge gesprek gehad over ons en iedere keer zegt ze er niet klaar voor te zijn, stabiel te willen zijn, niet te weten of het een vrouw of toch een man word… Maar ja als ik dan kijk naar pasen en hoe gezellig het in principe was, niet dat we aan elkaar zaten te plukken ofzo, het was gewoon gezellig.
Ze toonde de gesprekken die ik had met een vriendin en pakte haar boel en zei van ja als ge bij haar wilt zijn en alene nog tijd in je zaak steek ipv je gezin moe je het maar weten. Dit was een slag in mijn gezicht wegens ik totaal niemand anders heb of had, tevens maakte ik ook tijd voor mijn gezin maar zag ze dat soms niet es naar zee gaan, wandelen, enz… de laatste maanden ging ik meer mee naar familiefeestjes enz… ik ben er stap per stap mee bezig zei ik haar maar kreeg te horen zijt ge te vertrouwen dan nog als ge zo'n gesprekken hebt? ik antwoorde baja Eline ik ben te vertrouwen er zijn er maar 2 die tellen. Nu ondertussen woont ze 2 weken bij haar mama terug, met ons dochtertje Amber, nu ik moet zeggen we komen overeen en vinden ons wel, maar ik weet geen raad wat ik moet doen. Ik heb zelfs de zaak waaraan ik 13 jaar in okt voor gewerkt heb met bloed, zweet en tranen te koop geplaatst op 2dehands en tal van mails, met de zegswijze van mijn gezin gaat voor op een zaak eline kmeen dat en het is ook zo, tevens staat ze ook in voor haar bedrijfsbeheer, diverse borgen en heb ik altijd beloofd de dag dat het slecht gaat en ze zitten aan uw geld of ons geld dat ik alles verkoop. dit ben ik dus nu aan het doen.
Hi Patrick, ook ik snap hier helemaal niets van. Het is een bundel van tegenstrijdigheden die je naar je hoofd kreeg: 'Geen toekomst meer zien', 'Wel van je houden', 'Niet meer aandurven'. Eventuele voorspellingen over het verloop kan ik je niet geven, ook al omdat je niet aangeeft wat er gebeurd is dat tot dit soort uitspraken heeft geleid. Sterkte, A.
Hi Sonja, tot je dienst ;). Lees alle antwoorden eens rustig door, vanaf het allereerste begin. Combineer dit met de adviezen uit je omgeving, en ook wat mijn artikel zegt. Steeds wordt aangegeven dat je je ex niet terugkrijgt door er achteraan te lopen, maar juist door afstand te houden. Ook jij kunt dit uitvoeren ook al ben je elkaars collega. Mocht je ondanks de uitgevoerde raad je ex niet terugkrijgen, dan zou je die nooit hebben teruggekregen. Dit is iets dat je echt voor ogen moet houden. Het artikel, maar ook de adviezen, bieden uiteraard geen garanties. Onderzoek verder waar je nu precies zo bang voor bent. Veelal gaat het om de angst afgewezen te worden. Die onderliggende angst kan zo groot zijn, dat iemand maar blijft vasthouden aan de ex. Laat na verloop van tijd gerust wat horen, vooral als je ex elders werkt en de situatie dus wezenlijk anders is geworden. Succes! A.
Na zo’n 3 weken begon ik mij weer wat beter te voelen, want ik keek terug op onze relatie en die is vaak niet goed geweest, ondanks dat ik zielsveel van haar hou en zij de moeder van mijn kids is. En ik was eigenlijk al in mijn hoofd bezig een nieuwe toekomst op te bouwen. Dus begon ik mij wat rustiger te gedragen betreft de berichtjes… en toen ineens stuurde ze mij dat ze mij terug wil.

Het is een veelvoorkomende truc om niet zelf de verantwoordelijkheid voor de breuk te dragen. Zo kan hij later eenvoudig zeggen: 'Jij wilde toch dat het uit was?'. Een gemis kan alleen opduiken als hij na lange tijd inziet dat geschikte vrouwen niet voor het oprapen liggen, en dat hij iemand heeft laten lopen waar hij maar beter zuinig op had kunnen zijn. Dit kan alleen als hij zijn verslaving te boven is. Grt, A.
Bedankt voor je reactie, maar mijn verhaal is nog steeds niet geweldig afgelopen, hij wilt telkens praten en door beide partijen wordt er dan maar wat afgejankt. We hadden eigenlijk allebei wel gewild dat we elkaar 5 jaar later tegen kwamen, wanneer hij wel klaar is voor een relatie in ieder geval. Hoe kan ik er voor zorgen dat het over een tijdje weer goed komt en misschien nog uitbloeit tot een nieuwe relatie? Al duurt dat even, dat begrijp ik, maar een manier hoe we gezellig met elkaar kunnen gaan zonder het janken enz. Ik snap dat een nieuwe start veel tijd nodig heeft en vooral omdat hij nog bindingsangst heeft, maar ik vind het heel moeilijk om normaal tegen hem te praten, alsof er niets gebeurd is. Maar hij vindt het wel prima wanneer ik me gewoon gedraag als gewoon een vriendin van hem. Ik vind het persoonlijk heel erg moeilijk en vraag me af of er een manier is waardoor het allemaal iets makkelijker gaat en dat we weer eens normaal contact kunnen hebben.
Het kost tijd voor mensen om negatieve associatie na een breuk te verwijderen en hun ex te gaan missen. Je moet het aan hen geven. Bovendien moet je zelf bewijzen dat je minstens 30 dagen zonder je ex kan leven. En nog belangrijker, je moet aan jezelf werken en een meer zelfverzekerd en gelukkig persoon worden. Tenzij je een positieve verandering in jezelf maakt, kan je ex zich niet overtuigen om samen met je terug te komen.
Ik heb eerst ook getwijfeld of het misschien om de seks ging. Maar als we afspraken en geen seks hadden. Maar gewoon knuffelden enzo. Dan was hij helemaal weg van me en kwam zijn gevoel weer terug zei hij. Maar hij heeft sinds het uit is altijd relaties gehad, en het lijkt wel alsof hij zich dan toch veiliger bij hun voelt en het met mij niet meer aandurft. Dus meestal verbreekt hij het contact meteen weer zodra hij gevoelens krijgt. Hij was ook degene die mij graag terug wou nadat het uit was, en moeite bleef doen. Tot hij er op een gegeven moment stopte. En nu is het dus andersom. :( Ondertussen zijn we gvd 3 jaar verder. En niemand heeft mij hem kunnen doen vergeten, zelfs na maanden geen contact. Elke dag zit hij in mijn hoofd. Het is moeilijk en pijnlijk. We zijn allebei 21 en hij heeft op 't moment een relatie met een meisje van 15. Dan denk ik.. Je durft het niet met mij aan maar hangt wel bij haar rond? Ik durf nooit echt meer over gevoelens te beginnen bang dat ik hem weg jaag. Mijn volgende stap wordt, zodra we weer afspreken (zal ongv over een paar maanden wel weer zo ver zijn) dan doe ik niet aan seks. Juist niet, kijken of dat misschien helpt. Hij zei bij onze vorige ontmoeting ook: Ik denk dat wij over een tijdje wel weer samenkomen.. Ik was in de 7e hemel, om vervolgens na een paar uur weer met een gebroken hart te zitten. Wat ik dan nooit laat merken, ik doe net alsof het me niet raakt. Daarnaast wilt hij eigenlijk nooit seks, hij zegt dan: Nee san, ik heb een relatie ik doe niks bij je. Maarja als je samen bij elkaar in bed ligt, en de spanning stijgt. Dan begin ik gewoon, en gebeurt het alsnog. Als ik niet begin dan wil hij na een uur alsnog wel beginnen maar soms ook niet. Daarom denk ik dat hij het niet echt voor de seks doet. Ik snap alleen niet waarom hij zo bang is het weer te proberen met mij.. Ik ben nooit vreemdgegaan? Hij gaf wel toe dat hij nog nooit zoveel van iemand heeft gehouden als van mij, misschien is die daarom bang dat extra pijnlijke gevoel te ervaren als het over is. Ik heb nu gewoon geen idee wat ik moet doen.. Ik heb hem geblokkeerd en ga afwachten op zijn moeite, als ik moeite doe dan ben k weer bang hem weg te jagen. Misschien dat ik over een maandje wel weer begin over afspreken. En dan geen seks, alleen maar gezelligheid misschien knuffelen maar meer niet. Hem laten verlangen naar meer.. En dan herrinneringen ophalen over de leuke tijd van ons vroeger. Zucht.. Dit is mijn laatste poging :(

Hi Kirsten, eigenlijk staat het allemaal al in het artikel. Na verloop van tijd kun je je ex om een gunst vragen, hem iets laten doen waarvan je weet dat alleen hij het kan, of iets dat mannelijk genoeg is om hem in actie te krijgen. Zie werkwijze voor vrouwen. Verder moet je je afvragen waarom je hem zou proberen terug te krijgen, als je met hem hebt samengewoond terwijl je steeds het gevoel had dat jullie samen niet oud zouden worden. Twijfels bederven elke relatie. Sterkte, A.

Ik ben inmiddels bij mijn ex thuis geweest en heb een aantal keer wat met haar gedaan wat gewoon gezellig en ongedwongen was.Maar als ik over ons begin is het heel duidelijk nee. Zij zei alles van mij te hebben opgeruimt, maar als ik daar thuis kom hangen er nog een paar foto's van mij in haar kamer, verder vind ze het geen probleem als ik haar naakt zie want ze kwam zo de kamer in lopen. Verder waren wij alle 2 op een aantal feesten en zegt ze dat ze ontzettend jaloers wordt als ik met een ander meisje sta, terwijl ze de andere keer weer ontzettend kil doet. Ik heb haar nog een keer thuis gebracht en vroeg ze of ik binnen wat kwam eten, waar verder niks gebeurde en ik weer naar huis kon.

Hi Ano, je ex meedelen dat ze geen contact met je moet zoeken behalve 'als ze weer wat met je wil proberen' is het slechtste wat je kon doen. Je hebt haar hiermee in een onmogelijke, vrouwonvriendelijke positie gebracht en bewezen dat je slechts voor een relatie beschikbaar bent. Een maand rust is veel en veel te kort om de draad weer op te pakken alsof er niets gebeurd is. Dat werkt niet. Dit bleek vervolgens toen ze afkerig was van je idee om je vakantie af te sluiten. Kap er dus mee, lees mijn vorige reacties en ga niet meer in op berichtjes van haar kant. De kans is aanwezig dat ze je enkel in de gaten houdt, en misschien straks nog wel jaloers zal zijn als je iemand anders hebt. Bezitsdrang is niet hetzelfde als liefde. Dat laatste is de grote afwezige. Groetjes, A.


Hi Eric, je vertelt niet waarom het uit is gegaan dus kan ik er weinig mee. Al wat je beschrijft duidt niet op liefde, wel op bezitsdrang van beide kanten. Als een vrouw wil dat je haar vergeet kun je niet anders dan dat serieus nemen, of het nu waar is of niet. Je moet je dus terugtrekken, niet meer reageren en een lange pauze in acht nemen. Wil je na een half of heel jaar toch echt weten hoe het met haar is, schrijf haar dan vriendschappelijk. Er is dan genoeg tijd verstreken om de hoog opgelopen emoties te zijn vergeten. Ik vermoed dat er teveel is gebeurd voor een blijvend herstel, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Sterkte, A.
Verder voel ik me er nu overigens wel goed bij dat het over is. Ik mis haar heel erg, maar dit is wel het beste en ik wil haar persoonlijke ontwikkeling ook niet in de weg zitten. Het aparte is dat ik dacht toen het nog aan was, dat het beter was (om oud te kunnen worden) dat ze nog meer van de wereld had gezien, zoals andere partners e.d. En het mooie is eigenlijk dat ze helemaal daar zit en ik er zelf geen last van heb (dat ze niet in mijn sociale kring ontdekt, want dat zou pijnlijker zijn). Dit is wat dat er gaat het perfecte moment voor haar om te ontdekken. Dus daar berust ik nu wel in.
Goeiavond iedereen, Vorig jaar ben ik een aantal keren op deze site geweest. Mijn man had mij toen verlaten voor een ander, een impulsieve zet. Ondertussen is hij bijna 10 maanden terug en alles loop vlotjes. Ik wou via deze weg toch even iedereen een beetje steun geven en zeggen dat je niet mag opgeven. De tips die ik hier gekregen heb, hebben zeker geholpen. Jullie hebben t volgende mss al veel gehoord maar het klopt wel. Als iets voor je voorbestemd is, komt t terug. Zoniet, is hij of zij niet de ware. Zeker niet pushen, heel belangrijk. Vanaf t moment dat je hen loslaat, zijn ze daar. Iedereen veel sterkte en kop op. T komt sowieso goed, met of zonder ex. Reactie infoteur, 13-04-2012
Het is niet de eerste keer dat het uit was en toen in die 4 maanden dat het uit was had hij ook een korte relatie met haar, van een weekje of 2. Hij zei na die relatie met haar tegen me dat het niet lukte, dat ze dingen zei dat hem deed schrikken en de relatie was voorbij. Nu daarentegen heeft hij blijkbaar zijn gedachten over haar veranderd. Is het omdat hij haar na dat al lang nietmeer gezien had dat hij die gevoelens terugkrijgt? Ik weet het niet.
×