Denk niet dat iedere man met elke vrouw naar bed wil. Je bent er misschien heilig van overtuigd dat je partner, platonische vriend of mannelijke collega het liefst met iedere vrouw op aarde het bed zou delen, maar dan heb je het mis. Ook al kijken mannen graag naar al het vrouwelijk schoon om hen heen, ze zijn meestal erg selectief als het op sekspartners aankomt.
Heb je nog wel eens contact met haar? Kijk of er iets verandert in jullie contact… Zo nodig spreek je over een maand nog een keer af, kijken wat er gebeurt. Blijft ze treuzelen en het niet weten: ga verder met je leven! En je mag de deur op een kiertje houden en dat communiceren. Maar blijf niet stil zitten en wachten. Waarschijnlijk is niet goed voor jouw eigenwaarde.
Dit is zo vanaf juli dit jaar. Ik ging ook al tijden met tegenzin naar mijn nieuwe baan die ik vanaf januari had. En ik kon het niet meer aan en heb in augustus ontslag genomen. Dus nu zaten we samen thuis. Want ik woonde inmiddels ook bij haar. Ging goed, op een paar keer na. De opbrander was wel lastig voor ons twee. Maar over het algemeen was het gezellig. Ze zij regelmatig dat we samen oud gingen worden, hadden het over kinderen enzovoorts. Toch is gister opeens de bom gebarsten na een meningsverschil en ligt het weer volledig aan mij.
Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Ruim 3 maanden geleden is het uitgegaan tussen mij en mijn ex. Reden teveel ruzies om kleine dingetjes en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Heb in het begin veel achter haar aan gelopen wat niet werkte indd! Na haar een tijd met rust te hebben gelaten besloot ik om een keer bij haar langs te gaan. Hier hadden we een goed gesprek en onverwachts zelfs weer gezoend.

Hallo kijkers, ik woon in Nederland Mijn naam is Charlotte Keagan Ik ben erg blij om deze geweldige getuigenis te delen, ik was gekwetst en gebroken toen mijn man me verliet met onze twee kinderen, ik was in de war en wist niet wat ik moest doen , ik hield zoveel van hem, ik probeerde alles wat ik kon om hem terug te brengen, maar het mocht niet baten, op een trouwe dag toen ik aan het werk was, ontmoette ik een vriend van me die ik mijn probleem uitlegde, en ze vertelde me over een spell caster genaamd "DR ISIKOLO" die haar ook zwanger maakte toen ze op zoek was naar een kind, ik nam contact op met de spreukgieter via de e-mail die ze aan mij gaf, en de spreukmeester vertelde me wat ik moest doen en ik deed precies zoals mij werd verteld , tot mijn verbazing, mijn echtgenoot die me al heel lang niet heeft gebeld, heeft me gebeld en me verontschuldigd voor al het onrecht dat hij me heeft aangedaan, en nu hield hij meer dan ooit van me, broers en zussen als je voorbijgaat via welk soort probleem dan ook contact met hem opnemen en ik geef u 100% garantie dat hij uw problemen zal oplossen. dit is hem op whatsapp hem nu +2348133261196.
Hi Arnold, of ze daar ooit achterkomt is natuurlijk de vraag. Dat je met vrienden een paar dagen op vakantie was zou geen punt moeten zijn. Maar ook hier zal haar gebrek aan vertrouwen de hoofdrol hebben gespeeld. Constant bang zijn dat je iemand anders tegenkomt is inderdaad foute boel. En haar angst werd ook nog eens waarheid, want je gaf aan haar toe met een ander te hebben gerommeld. Dit had je uiteraard nooit moeten zeggen, want hiermee was haar laatste sprankje vertrouwen voorgoed verdwenen. Over rebounds: ze vult de leegte meteen in met een nieuw vriendje, maar dat zal ze m.i. telkens weer doen. Dat bedoel ik met gefladder, waar geen liefde voor wie dan ook aan te pas komt. Van een reboundrelatie kun je pas spreken als iemand dus liefde voor de ex koestert, maar wegens omstandigheden (tijdelijk) een ander neemt om de pijn van het gemis te verzachten. Een rebound is dus een 'fill-in', en soms weet die rebound dat ook. Over wat ze misschien in een relatie zoekt: Voor veel vrouwen geldt dat ze zo'n reisje met vrienden alleen accepteren als ze zelf ook die aandacht krijgen, en op reis gaan met hun vriend! Waren die plannen er niet dan is het vrij logisch dat ze zich achtergesteld voelde. Je hebt niet voor niets een relatie, en wil - als het goed is - het liefst met je vriendin op pad. Neig je toch voortdurend naar allerlei uitstapjes en zelfs grotere reizen met vrienden, dan moet je je afvragen of de liefde wel zo diep zit. Zoals ik in mijn vorige bericht al schreef leek me daar niet eens sprake van. Jij hunkerde naar ontsnapping uit de kooi, zij probeerde wanhopig jouw leven te controleren. Vroeg of laat gaat zoiets dus mis. Wat ze m.i. zoekt is een man die volledig voor haar gaat. Het is een romantisch ideaalbeeld wat veel vrouwen hebben, en je kunt het haar niet eens kwalijk nemen als je haar bijv. in het begin van de relatie hebt overladen met liefdesbetuigingen etc. Verwachtingen gaan skyhigh als het allemaal zo geweldig is. Hoe dan ook: Jij zoekt vrijheid, zij gebondenheid. Op de gulden middenweg kwamen jullie elkaar helaas niet tegen! Groetjes, A.
Door mijn gezeik(smsen naar anderen, niet naar mij, bellen met anderen, niet met mij, klussen bij anderen hier niet, niet hier slapen enz. Wonen 8 maanden apart.Ik met onze 3 kinderen en hij alleen. Eerste maanden vaak daar geslapen. Hi nooit hier. Nu is hij hard en zegt nee op dit moment zie ik het nooit meer goed komen. Wat moet ik hiermee? Hij is nu nog zekerder van zijn zaak zegt hij. Reactie infoteur, 07-05-2012
Hi Krabi, je moet erg oppassen met die zogenaamde vriendschap. Houd hem alsjeblieft op een grote afstand. Zeg dat je zijn vurige wens dat jij verder moet met je leven, een fantastisch idee vindt. Het beste wat ie ooit voorgesteld heeft… ;). Zo laat je hem zien dat je hem helemaal niet nodig hebt, terwijl je hem op geraffineerde wijze in de tang houdt. En niets vindt een man zooo interessant als een vrouw die moeilijk benaderbaar is. A.
Iemand missen is een raar fenomeen. Soms wordt het gevoel erger naarmate de persoon langer wegblijft, soms ook beter. Je kunt iemand missen die aan de andere kant van de wereld zit, maar ook iemand die slechts een paar straten verderop woont. Sterker nog, het is zelfs mogelijk een ander te missen die nog aanwezig is. Dat laatste gebeurt bijvoorbeeld als een vriendin erg verandert (‘Ik mis de Els van vroeger’), of als je partner heel afstandelijk doet (‘Ik kan hem niet meer bereiken’). Sommige mensen lijden zo erg onder het gemis van een ander dat ze zich ook fysiek rot voelen. Maar wat is dat nu eigenlijk, iemand missen?
Mijn ex heeft nog een giga schilderij in zijn kamer hangen van ons samen, hij doet het niet weg omdat hij het een 'mooi en groot' schilderij vind, maar hij zegt dat hij er wel wat voor gehangen heeft (?) niet omdat het moeilijk is, maar omdat hij het niet wilt zien en het anders een lege plek is, ik weet dat hij genoeg posters en dingen heeft om die op die plaats op te hangen. Hij deed een beetje boos toen hij hoorde dat ik een ander had (een rebounder, heb hem later verteld dat niks ging worden), hij trok conclusies dat hij het gek vond zo snel, ik deed het zeker voor de seks, of kon niet alleen zijn etc. en vervolgens bleef hij herhalen 'het boeit me niks'. Zelf zei hij: 'kom genoeg tegen'. Hij doet heel afstandelijk tegen me en heeft een maand lang niks tegen me gezegd omdat hij me geen hoop wilde geven en ik had aangegeven dat ik die kreeg tijdens kletspraatjes. We kregen in eerste instantie ruzie en later zei hij: 'het hoeft niet, maar kunnen zo nu en dan gewoon praatje maken'. Is deze man er echt klaar mee? Vind het zo gek van dat schilderij, als hij er klaar mee is gooit hij het toch weg?! Zal hij terugkomen? Reactie infoteur, 13-09-2012
Mijn ex en Ik zijn 4 jaar samen geweest. Hij was net gescheiden toen wij iets kregen. We zijn heel lang bezig geweest om een kindje te krijgen, waardoor we onze relatie een beetje waren vergeten. Uiteindelijk is het ons gelukt en ons zoontje is nu net 3 maanden. Ook is mijn ex al vanaf zijn jeugd op en af depressief en loopt al een tijd bij een psycholoog. Het ging de laatste tijd erg slecht met hem door de schulden die hij met zijn ex vrouw heeft. Hierdoor kreeg Ik het gevoel dat Ik overal alleen voor stond en ben Ik hem op afstand gaan houden. We kregen veel ruzie en het was al eerder bijna helemaal mis. Maar we kwamen er toen achter dat we echt nog wel veel van elkaar houden en we zouden gaan latten. Want hij wou me echt niet kwijt, hij had alleen geen energie meer om te moeten vechten. Met het latten zouden we allebei iets rust krijgen en onze financiële situatie zou alleen maar beter worden omdat hij veel meer toeslagen zou krijgen. 3 weken later zet hij er via een sms een punt achter en als Ik erover wil praten dan wordt hij boos en blokkeert hij. Hij zegt dat hij al langer geen gevoelens meer voor me had terwijl hij die 3 weken extra lief tegen mij was en me het bed in probeerde te krijgen. Ik heb het allemaal een beetje af gehouden, omdat Ik eerst ook hulp wou gaan zoeken en ieder zijn eigen woonruimte. Maar nu is het al z'n 4 weken over maar Ik hou nog zoveel van hem. Nu hebben we sinds een week bijna iedere dag seks met elkaar en dat terwijl hij met een andere vrouw contact heeft en hij zegt haar echt leuk te vinden. Hij heeft ook stiekem in mijn telefoon gekeken en gezien dat Ik aan het whatsappen ben met een jongen die Ik heb leren kennen, maar daar heb Ik verder niks mee alleen vriendschappelijk contact. Ik wil hem zo graag terug, hoe kan Ik dat aanpakke
Wat moet ik hier nou mee? Dit is nou al vanaf eind 2008 aan de gang, en we kunnen elkaar om een of andere rare reden niet los laten. Het feit dat wat ik hem allemaal aan gedaan heb, zal toch al genoeg moeten wezen dat hij me aan de kant moet zetten? Het feit dat we elke keer weer bij elkaar komen, zegt dat niet genoeg? Ik zou hem zo graag terug willen, maar ik weet niet hoe ik door zijn koppige gedrag heen moet komen!
Hi J., je hebt jezelf in een zwakke positie gezet. Je ex wilde geen vastigheid, maar wel met diverse anderen scharrelen. Toen hij daar op een gegeven moment genoeg van had, zei hij dat ie je graag terug wilde. Alsof je op een menukaart stond en jij enkel nog bezorgd hoefde te worden. Je was veel te gretig door hem te zeggen dat je zijn woorden niet geloofde. Dit komt over alsof je niets liever wilde dan dat hij de waarheid sprak en je dus letterlijk zijn bestelling wilde zijn. De volgende misser was jouw initiatief om af te spreken. Dit is iets wat hij had moeten doen. De afspraak zelf ging goed zoals je zegt, maar de enorme valkuil dient zich aan nu hij niets meer heeft laten horen en jij natuurlijk denkt aan je volgende initiatief. Het is begrijpelijk dat je onzeker bent en bang bent opnieuw gekwetst te worden. Alle signalen duiden inderdaad op de volgende teleurstelling. Een man die zijn ex terug wil en een leuke ontmoeting met haar had zal er alles aan doen om haar voor zich te winnen. De jouwe doet niets. Stop met dit contact en als hij weer een poging doet, zeg je gewoon dat je er nog wel eens een nachtje over zal slapen ;). Kortom, deze ex moet in de wachtkamer. Precies die wachtkamer waar hij jou vier jaren ongevraagd in heeft laten zitten omdat meneer vrijheid wilde. En ik denk dat hij nog lang niet klaar is met 'zijn vrijheid'. Sterkte, A.
Hi Alain, sommige mensen maken een puinhoop van hun leven, zo ook jouw ex. Na de relatie met de vader van haar kind volgde een rebound, daarna jij, en nu weer een ander. Hoe haar kind dit allemaal ervaart zal haar minder kunnen schelen vrees ik, en zo is hij de dupe van het turbulente liefdesleven van zijn moeder. Zoals ik het lees zit ze nog steeds onder de plak van haar vader die jou en de vorige partners duidelijk niet zag zitten. Dat 'bedriegen' over en weer is wel opvallend, zo werd zij belazerd door haar ex, belazerde zij jou, en dacht haar vader dat jij haar weer belazerde. Zelfs met zijn eigen vrouw, hoe bespottelijk kan het zijn. Al met al zit er weinig toekomst in de relaties die je ex aanknoopt, dat is toch wel het patroon. Vroeg of laat eindigt het weer in vermeend vreemdgaan van haar of de partner, waarna de relatie knapt. Als ik jou was zou ik geen minuut emotie meer in haar steken, gewoon omdat je tegen jezelf moet zeggen dat jij beter verdient dan zij je kon geven. Zij houdt niet van jou, wel van het geld dat je meebracht en in deze fase van haar leven kennelijk goed uit kwam. En nu is ze doodleuk met een ander verder gegaan. Veel meer dan 'fijne feestdagen' kreeg je niet te horen, dit is het dan! Het kind kan er niets aan doen, maar je maakt het afscheid pijnlijker als je door blijft gaan met telefoontjes, mails of wat dan ook. Ik hoop dat je tzt over deze relatie heen komt. Sterkte, A.

De Nederlandse vrouw is erg carrière gericht. Ze heeft alle jaren voor zichzelf kunnen zorgen. En onafhankelijk van de man kunnen blijven. Ook zoeken deze vrouwen liefde. Zoals elke vrouw daar naar verlangt. In mijn ogen heeft ze niet gelogen naar je. Of is ze je überhaupt aan het bedonderen. Zoals hierboven staat beschreven wil ze afhankelijk en zelfstandig haar leventje beheersen. Werk zoeken, Een woning, en haar zelfvertrouwen. Je kunt je aanbieden door ook mee te willen helpen. De huizenmarkt en banenmarkt afstropen en haar hier attent op maken.
Vandaag was het zover. Mn vriendin heeft het uitgemaakt. De situatie is vrij complex. Zij was getrouwd, ik haar minaar. Ik weet en ze bevestigde het : zij hield echt van mij. Maar haar man rook onraad en werd heel achterdochtig. Zij heeft plannen om van haar man weg te gaan maar heeft schrik dat hij haar gaat betrappen want hij pluist haar mails, mobiel, facebook uit om een bewijs te vinden. Uit vrees om betrapt (onze relatie dus) te worden en misschien de kinderen te verliezen heeft ze het uitgemaakt met me. Ze zegt dat ze rust wil en enkel nu haar energie wil besteden aan haarzelf en de kinderen en dat er voor een relatie geen plaats meer is.
Toen ze achter haar gerief kwam had ik mezelf mooi opgekleed alsof ik nog ergens naartoe moest, toen ze hier was kreeg ik een sms van een vriendin die ik dit weekend had leren kennen, geen lief ofzo, gwn een vriendin, was ze daar heel kwaad om en zei, ik dacht da je nooit met iemand meer zou afspreken zoals je zei, en toen zei ze da ze iemand had, maar ze was heel kwaad da ik toch iemand had leren kennen, later toen ze trg bij haar thuis was heeft ze nog op men profiel proberen achter halen wie dat meisje dat ik had leren kennen zou kunnen zijn, ze stuurde mij dat het "die" was en da ze te jong vo me was enzo, maar ze was verkeerd, had haar toen gebeld (had ik mss beter niet gedaan) en gezegd da ze verkeerd is. daarna stuur de ze nog een sms met :1 ding wil ik nog zeggen, das het laatste da zweer ik, stikt in u geld, in da stom wijf, doe wa ge wilt en heel erg merci om m'n leve nog wat meer na de klote te helpen, en spreek me ma zwart zoek ma troost, ze moest is weten wat voor ene da gij zijt, ge heb nog niet lang genoeg in de put gezeten, slu, en denk er ma goed aan, na volgende week nooit meer! dit was haar laatste sms tot nu, heb daar ook niet op ge antwoord, maar wat moet ik nu van dit alles denken? houdt ze nog van mij? Reactie infoteur, 27-08-2012
De periode dat wij samenwoonden was best heftig voor mij, omdat ik veel stress had van school en stage. Dat heeft mij soms echt gebroken. Ik keek daarom zo uit naar de vakantie, dan zouden wij weer samen zijn en zal ik het ”goedmaken’. Hij maakte het uit omdat hij het niet meer ”kon”, hij kon niet de persoon zijn die ik in hem wilde zien, hij miste mij niet en hield niet van mij. Ik mocht hem alleen aanstaren.. want op dat moment mocht in hem niet meer aanraken. (zelfbescherming noemen ze dat).
Een kleine 2 jaar geleden heb ik via een therapeut ontdekt dat mijn vriend autistisch is. Hij duld geen tegenspraak, tips of (kleine) wijzigingen in zijn denk- en doepatroon met als gevolg dat hij telkens weg liep van zodra hem iets werd voorgesteld dat ik bvb. anders zou doen. Dat mondde meestal uit in ruzies. Ik heb er nooit bij stilgestaan dat hij niet om kan met wijzigingen en dat dit een soort korstsluiting geeft in zijn hersenen. Nu hij weg is is mijn euro gevallen en daar heb ik heel veel spijt van want hij is een geweldige man die ik nog steeds graag zie.

Paar dagen later ben ik erachter gekomen dat ze bij een vriend van mij is geweest. Eerst om te praten die vriend had haar uitgenodigd. Ze hebben gedronken en uiteindelijk is de nacht bij hem gebleven. Ik heb toen anderhalve week niks meer van dr gehoord. Toen hebben we nog een gesprek gehad waarin ze emotioneel reageerde, maar toch koos voor die andere jongen want ze was verliefd. Nu afgelopen weekend in totaal 3 weken na de breuk zijn we met de vriendengroep opstap geweest en zij was daar ook met die nieuwe vriend. Ook iemand uit mijn vriendengroep. Die avond kwam ze bij me zitten en werd emotioneel. Haar gevoelens kwamen weer omhoog voor mij. Ze kon me door en door zei ze en allemaal van dat soort dingen, ze heeft bijna de hele avond gehuild. Ik weet niet wat ik hiermee moet, want het voelde vertrouwd en voor haar ook… ik probeer haar gevoel nu te analyseren, maar kom er niet uit, maar het feit dat ze zo tegen mij doet waar haar nieuwe partner bij is moet toch wel wat zeggen. Ze hield me constant in de gaten en heeft zelfs eerlijk gezegd tegen haar nieuwe partner dat haar gevoel voor mij weer boven kwam. Alles kwam eruit en tegen mij persoonlijk kwam het er op neer dat ze het er heel moeilijk mee heeft en spijt had van op de manier hoe het is gegaan. Ook was ze allemaal oude herinneringen op aan het halen en had ze spulletjes bewaard van mij. Ik weet niet wat ik hier uit moet halen uit dit gedrag? Heeft ze spijt? wil ze me terug? Wat gaat er in haar om en wat is dit. Ik heb sinds die avond haar ook niet meer gezien of niks meer gehoord. Ze is wel met die jongen samen nog. Ik hoop dat iemand me kan vertellen wat dit te betekenen heeft… Ik mis haar heel erg. Reactie infoteur, 27-09-2012
Ik ken een man (Tom, 25 jaar) sinds 3 jaar. Al van dag 1 is er een chemie tussen ons die nooit is weggeweest. Helaas had ik iemand, en ik vocht tegen die gevoelens die ik had voor Tom, en hij achteraf gezien ook tegen de zijne, net omdat ik iemand had. Toen ik er klaar voor was, en voor hem wou gaan, had hij net iemand. Ik was er kapot van, had mijn kans verkeken. Ik voelde me verschrikkelijk om hen samen te zien, maar toonde dat nooit.
Nu zijn we opnieuw een jaartje half samen, maar ik stel vast dat de laatste tijd ik me toch niet zo super voel. we leven in een sleur. Altijd zijn de kinderen er en nooit hebben we tijd voor ons samen. ik heb dit al een paar keer laten vallen maar dit zonder veel succes. Ook zijn we op liefdes vlak veel achteruit gegaan in het laatste jaar. We leven samen maken geen ruzie maar meer is er niet meer. Ik weet niet wat te doen en voel me soms dagen slecht.
We zijn gestart als casual dating, overgegaan tot iets veel meer. Na haar bezoek zieke moeder wil ze terug casual! Heb er mee ingestemd, de dagelijkse berichten heb ik ook gestopt en wacht tot zij mij bericht, wat ze ook doet! Soms wel pas na 4 dagen. Ze weet dat ik haar vrijheid respecteer, hoop dat ik hier goed aan doet of ze is me softly aan het dumpen. Ik vermoed bindingsangst zeker als ik hoor hoe haar vorige relatie beëindigd is.
Voor de meeste mannen gaat het om de verovering. Ze willen weten dat ze je kunnen krijgen. Als dat eenmaal zo is hoeven ze niets meer te bewijzen dus gaan ze door naar de volgende vrouw die hun aantrekkelijk, knap en grappig vind. De grootste mythe is dat mannen bang zijn om zich te binden. Waar mannen echt bang voor zijn is om niet meer te kunnen jagen als een nieuwe vrouw hun onweerstaanbaar vindt.
Mijn ex en ik hebben 2,5 maanden geleden besloten om uit elkaar te gaan, we stonder hier allebei niet achter en dat weten we van elkaar, we willen elkaar heel erg graag terug maar elke keer krijgen we weer stres terwijl we dit helemaal niet willen, we zijn beide 20, sinds het uit is is ze erg veranderd ze doet ineens veel dingen die ze eerder nooit zou doen, denk aan uitgaan enz. Ze heeft een hekel aan drukte en wou in de relatie dan ook nooit uitgaan, ik wil haar zo graag terug we hebben inmiddels al gepraat en ze wou er 100% voor gaan gisteren avond hebben we een goed gesprek gehad en gezegd dat we er zeker voor wilde gaan. Vandaag kregen we een meningsverschil omdat ze gisteren zei dat ze wel een relatie wou, maar vandaag toen ik haar vroeg of ze wou blijven slapen vond ze het te snel, ze begrijpt niet dat ik dit niet snap. We sliepen immers zowat elke week bij elkaar, ik ga aanstaande dinsdag op vakantie met mijn familie en weet zeker dat we elkaar gaan missen dit isbdan ook de reden dat ik haar nog zolang als mogelijk is bij me wil hebben.
Stop met het ontkennen ervan, want dan blijf je de angst je leven laten bepalen en schiet je telkens in je automatische afweermechanisme van terugtrekken en afstand nemen. Vraag jezelf af waar je precies bang voor bent. Wat denk je dan te verliezen? Benoem het en praat erover met je partner. Want als jij je gevoelens deelt, kan je partner je leren begrijpen en misschien komen jullie er samen wel uit. En ja, dat is moeilijk, want je zult je kwetsbaar moeten opstellen en je loopt het risico dat je opnieuw gekwetst wordt. Maar als je je laat leiden door angst en niet open en kwetsbaar durft te zijn, weet je nagenoeg zeker dat het spaak zal lopen.
‘ I’m trying… to make you happy’. En dat ik daarna dus tot de conclusie kwam dat ik een deel vergeten opschrijven was op dat briefje: You won & I’m done. Happy holiday 🙂 -> Wat ik van mijzelf al kei beleefd vindt aangezien ik hem nog een gelukkige reis gewenst heb, en niet zei ik wilde eigenlijk liever dat je vliegtuig neerstortte op je terugweg. Maar goed… daarna had ik gewoon verder geschreven in sms als het zou passen dat ik woensdagnamiddag naar zijn kot kwam om mijn gerief op te pikken. Ik vroeg hem natuurlijk ook nog achter het veel te late beloofde geld ( iets van amper 6 euro) wat de helft van de condooms die ik had betaald. Maar ik vroeg de overgebleven condooms ook terug… en dan antwoord meneertje van; ja, maar als jij die meeneemt moet ik niet meer betalen hé. ( Dat is toch mega super grof, het is maar 6 euro, maar het is om het principe?!!) en dan wat later sms’te hij dat hij niet kan van de week…
Ik wilde je laten weten dat dit alles een kleine (verrassende) wending heeft genomen, daar hij zelf gebeld heeft om alsnog te dineren. Dat hebben we inmiddels gedaan en het werd een fantastische avond. (Vriendschappelijk, dat wel) Vervolgens belde hij me de volgende dag toen ie me door de stad zag rijden, om te vragen of ik een drankje kwam doen. Ook gezelig met zelfs kleine lieve signaaltjes. (heel zuinig). Hij komt langzaam dichterbij heb ik het idee.
Hij was heel eerlijk in dit telefoongesprek, ik ken hem natuurlijk erg goed, en weet dat hij dit keer geen leugens vertelde. Hij zei dat ie vooralsnog geen spijt heeft van zijn beslissing om weg te gaan bij mij. Ik vroeg hem toen waarom hij dan niet gewoon zegt dat het voorgoed over is tussen ons, want als hij er nu al geen spijt van heeft dan komt dat toch niet. Hij beweerde stellig dat hij het meent dat de spijt nog wel kan komen. Hij mist onze ruzies uiteraard niet, maar bepaalde eigenschappen van mij mist hij wel. Ik ben heel duidelijk geweest dat ik niet op hem ga zitten wachten, en dat wil hij zelf ook niet.
Ik zie dat mijn reactie van vorige week niet geplaatst is, dus er is vast iets misgegaan. Maar wilde even melden dat ik vorige week een 'hoe gaat het' smsje heb gekregen, waarop ik koel en beleefd heb gereageerd. Vervolgens kreeg ik een dag later de vraag of we na zijn vakantie ergens wat zullen gaan drinken?… hoezo open dichte deuren ;-) Na lang twijfelen besloten het toch te gaan doen, geen idee wanneer nog… had dit zo snel verwacht eerlijk gezegd naar aanleiding van mijn vorige twee verhalen…

Ideaal gezien wil je dat het je ex's idee is om terug samen te komen. Je wil gewoon jezelf zijn (aantrekkelijk, leuk, gelukkig en geweldig). Praat niet over je vorige relatie of je breuk. Het zal leiden tot niks goeds. Die relaties zijn voorbij en als jullie twee weer samenkomen, zal het een nieuwe relatie zijn. Het heeft geen zin om oude graven te openen wanneer je een nieuw leven wil starten.

Helaas heeft mijn vriendin het na een relatie van 6 jaar uitgemaakt afgelopen vrijdag. Als ik eraan terugdenk dan lees ik veel gelijkenissen, zij was minder geïnteresseerd terwijl wij vroeger echt alles aan elkaar vertelde tot de meest stomme details toe. Dit werd minder en dat merkte ik ook, maar nu pas dringt het tot mij door dat daar een reden achter zat.


Een nieuwe relatie betekent niet dat ze een vorige relatie volledig los heeft gelaten (kan wel). Nog belangrijker, haar nieuwe relatie met een andere man mag volledig losstaan van wat jullie ooit hebben gehad. Stop met vergelijken, voorkom denken in de vorm van concurrentie of wat dan ook. Dus probeer het niet te mixen, dat doet alleen maar pijn en moeilijk.
Hi Sonja, zoals je begrijpt is het voor mij niet goed mogelijk om adviezen te geven als eerdere adviezen in de wind worden geslagen. Het hoofdadvies luidt: Afstand houden. Het schamele resultaat van de tegenovergestelde aanpak zie je herhaaldelijk: je ex heeft de touwtjes in handen, maar je hebt haar niet terug zoals jij wilt. En was het dan dat je enkel ingaat op haar voorstellen, maar het is zelfs een graad erger omdat je zelf ook initiatieven neemt en haar uitnodigt voor van alles en nog wat. Ik heb ook geadviseerd je agenda - althans voor je ex - propvol te houden, zodat je zult overkomen als iemand die helemaal geen tijd heeft om zich met een ex bezig te houden. Helaas laat je je ex juist weten dat er genoeg ruimte is in je agenda. Als gevolg van een 'test' zoals je zegt, maar dan wel eentje waar je niets aan hebt. Pak die ex toch eens keihard aan! Groetjes, A.

Ja, dat betekent zeker wat. Een man blijft niet maanden bij een vrouw hij niets aan vindt. Nu is het taak om zijn 'aantrekkingskracht' trigger te leren kennen. Van wat weet je dat hij dat heel leuk vind? Weet je dat, dan kan je hem daar af en toe wat van geven. Niet te vaak, want dan wordt het voorspelbaar... ook niet te weinig want dan voelt ie minder voor je.
Ik heb ergens de stille hoop dat hij doordat hij dit nu voor het eerst heeft, beseft wat hij 'kapot' heeft gemaakt. Ik kreeg overigens zaterdag een berichtje van hem dat ie me vraag nog wou zien voordat hij wegging (het is vervroegd naar eind oktober) en dat hij nog steeds alles meende wat hij heeft gezegd (dat ie me terug wil en wil veranderen etc.). En dat ie het heel erg moeilijk heeft met de keuze die ik heb gemaakt…
Ik heb in het verleden nog wel enkele keren geleden onder een breuk, maar nu lijkt het volledig anders, alsof ik een soulmate kwijt ben. Het vervelende van de hele zaak is dat we tot nu toe zijn blijven samenwonen zodat ik haar ook nog niet de ruimte heb kunnen geven om mij te missen. Zij heeft nu wel een loopbaanonderbreking aangevraagd en is voor 2 maanden naar het buitenland voor vrijwilligerswerk (dit weekend vertrokken). Ze zegt dat ze nog erg van me houdt maar dat ze zich niet volledig voor 100% kan geven, ze twijfelt dus nog sterk en ik heb nu ook niet het gevoel dat ik haar volledig kwijt ben. Ik wil ook dat ze me enkel terugneemt als ze er voor 100% wil voor gaan zodat we terug het vertrouwen in elkaar krijgen zoals in het begin van onze relatie. We hebben al half afgesproken dat ik haar volgende maand ook ga opzoeken in het buitenland maar nu is bij mij de vraag of dit wel verstandig is, misschien moet ik haar toch de tijd en ruimte geven die ze nodig heeft? Reactie infoteur, 05-06-2012
Hi Leo, je moet een vrouw altijd respecteren, ook haar woorden ;). Heeft je ex de komende weken geen tijd, dan is dat zo. Ga dus niet zeuren maar wacht netjes af. Hoor je echt wekenlang helemaal niets meer, vraag dan vriendelijk of ze nog leeft ;D. Zo houd je het contact enigszins warm. Je merkt dan vanzelf wel of ze blij is van je te horen, of juist geirriteerd is. Grt, A.
Jazeker heb je gelijk en ik ben daar ook hard mee bezig, voel me stukken beter. Ons prive contact is al verbroken en op ons werk "nergeren" wel elkaar, waarvan ik de aanvoeder was cq ben. Maar tegelijk maakt dat samenwerken het ook lastig, probeer ik vrolijk en opgeruimd de dag door te komen is mijn ex down en soms nog wel eens visa versa. En ja ik let dan op kleine details omdat mijn verleden met mijn ex en dat wat ze zei aan "onzin" tijdens ons laatste gesprek niet overeenkomen! Ik wil dat ze gewoon breekt en ook eens haar excuses geeft, of ook eens toegeeft dat bepaalde dingen niet kloppen. Maar goed feit is, ik voel me stukken beter en straal dat ook uit.
Ik denk dat ik toch nog wat ondersteuning kan gebruiken. Afgelopen zondag heb ik een reactie op mijn 'excuus-mail' van mijn ex-schoonvader gekregen. Echt super aardig en dat had ik niet verwacht! Jammer was wel dat hij zei 'dat er genoeg leuke mannen zijn', want dat wil ik natuurlijk helemaal niet horen. Hij vond het zelf jammer dat de relatie stuk is gelopen en had me graag als schoondochter willen houden.

Van alle signalen genoemd in meerdere artikelen is ong 90% passend bij de situatie tussen mij en ‘hem’.. Hij betrekt me bij bijna alles wat er gebeurt/speelt, luistert oprecht geinteresseerd, maakt toekomstplannen voor hem en mij, ontzettend veel oogcontact, gesprekken gaan ineens over in plagen en stoeien, steeds diepzinnigere onderwerpen bespreken we, meer en meer fysiek contact, we flirten, plagen, praten, hebben ‘eigen’ grapjes, kunnen ook samen niksdoen en toch zet noch hij noch ik die ene stap verder.. Ik weet dat hij slechte ervaringen heeft en dat hij op dit moment weinig te bieden heeft (en waarom), maar hoe laat ik hem beseffen dat dat wat ie wel kan bieden genoeg is?
Hi Richard, ja. Omdat ze binnenkort verhuist kun je haar gewoon de vraag stellen waar ze nu naar toe gaat. En dat ze in je gedachten is. Veel meer zou ik er echt niet aan toevoegen, maar het kan natuurlijk wel. In dat geval krijg je het soort brief waar je eerder een voorbeeld van gaf. Gewaagd en sympathiek tegelijk. Maar een tussenweg kan ook en is wellicht het beste. Qua inhoud: vriendschap kun je niet afdwingen of vragen, dat moet vanzelf gaan. Een diner is hoog gegrepen en kan afschrikken. Probeer het luchtig te houden en zorg ervoor dat er geen enkele zin in staat die haar ergens van moet overtuigen. Dat is de kern. Speel liever op safe en houd je schrijven kort. Succes hoor, A.
Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.

Omdat ik de afstand wil bewaren, heb ik haar een brief van 13 pagina's gestuurd met mijn fouten, mijn liefde aan haar en mijn toekomstplannen. Ze zegt dat ze de tijd nog niet heeft gehad om te antwoorden en dat we elkaar beter niet zien. Wat er nog bijkomt is dat ze binnen de maand in mijn straat komt wonen, wat het nog moeilijker maakt. "We gaan eraan moeten wennen dat we elkaar nog vaak gaan tegenkomen, dat is kut voor jou, sorry he".
Tijdens dit weekend heb ik daar een meid ontmoet en heb daar 1 keertje mee gezoend. Ik had hier snel daarna vreselijk spijt van. Ik was weliswaar vrijgezel, en kon dus doen en laten wat ik wilde, maar ik had het gewoon niet moeten doen. Het voelde niet goed en ik begon mijn ex ook vreselijk te missen. Na thuiskomst heb ik weer contact met mijn ex opgenomen en het weer geprobeerd goed te maken met haar. Ik heb mijn ex toen uiteindelijk in al mijn eerlijkheid ook verteld dat ik met een ander meisje had gezoend. Maar dat ik daar vreselijk spijt van had! (Achteraf misschien niet zo handig geweest om te vertellen, maar ik ben wel gewoon eerlijk naar haar geweest. Zoals ik altijd heb gedaan.) Voor haar was het toen helemaal klaar. Ze kon niet meer met mij verder. Ze voelde zich ‘gepiepeld’. Laat ik voorop stellen dat ik nooit maar dan ook nooit iets zou hebben ondernomen, als we gewoon nog een relatie zouden hebben gemaakt. Want zo zit ik absoluut niet in elkaar! Ik wil mijn partner, bij thuiskomst, wel gewoon recht in haar ogen kunnen aankijken. Neemt u dat van mij aan. Mijn ex vertelde ook dat ze tijdens dat weekend heel veel verdriet had en door een hel was gegaan.

Concert was geweldig, de sfeer tussen ex en mij ook. Hij zei dat ik er super uitzag, en dat hij enorm trots was dat ik al zo op de goede weg ben. Hij kon het ook echt aan me zien. Hij zei dat hij absoluut nog een toekomst voor ons ziet, en zeker zoals hij mij deze avond meemaakte, maar dat ik eerst moeten laten zien dat mijn veranderingen geen 'bevlieging' zijn maar ook voor de langere termijn. (uiteraard is dat mijn bedoeling :)
Mijn relatie is afgelopen dinsdag na 1, 5 jaar uitgegaan. S'ochtends stuurt hij mij sms'jes (ik was net aan het werk, hij sliep nog toen ik vertrok, woonde samen in zijn huis).dat hij mij niet kwijt wilt en van mij houdt en waaraan hij zich irriteerde. De dag ervoor hadden we ruzie. S'middags stuurt hij dat dit moet stoppen en we uit elkaar gaan. Op zijn eerste sms'jes had ik alleen gereageerd met ik hou ook van jou en we komen er wel uit. Na de middag heb ik hem gesmeekt, boos geworden enz. Alle foute dingen. Toen ik aan het inpakken was zag ik zijn contact met zijn exvrouw en daar is hij nu ook bij terug. Dit is vijf keer eerder gebeurd ivm oude liefde roest niet en hun dochtertje.
Nu is het zo dat hij optrek met mense die zelf allemaal niet echt geslaagd zijn in een relatie en waarvan onderandere zijn beste vriend dochtertje is geplaatst andere vrienden hebben geen relatie en wonen thuis.. dus niet de mensen die het bessef hebben in mijn ogen wat een relatie inhoud .. ben zo heel ban dat dit invloed ga hebben op hem en zijn denk wijze..
Na twee weken kwam hij naar me toe en zei hij dat hij op deze manier niet happy was, maar dat hij niet wist wat het nou precies was en dat hij had besloten er een punt achter te zetten.. Voor mij kwam dit, ondanks dat we er nog niet waren, best onverwachts.. Twee weken is weinig tijd om te veranderen.. Volgens hem was er nog te weinig veranderd.. Hij bleef wat vaag in wat hij allemaal zei en ik heb hem nog nooit zo hard horen huilen als die avond toen we elkaar nog een keer omhelsden.. Het was heel verwarrend..
Even een update. Ik ben verder mijn eigen pad gegaan. Geprobeerd nieuwe dingen te ontdekken. Tot nu toe heeft nog niemand mij betoverd, maar wel weer wat wijzer geworden. Een maand geleden zocht mijn ex nog even contact over bepaalde een issue. Toen even geappt en heb gesprek verder dood laten bloeden. Afgelopen weekend kreeg ik ook een app, ze was waar ik normaal was, maar had me niet gezien en eigenlijk wel gehoopt zodat we even konden praten en mensen konden zien dat we gewoon normaal tegen elkaar konden doen en niet elkaar ontwijken. Daarbij dat ze wel leuk vond me omgeving weer gezien te hebben en dat der ma me nog steeds mist. Ik had toen beetje kortaf gereageerd omdat ik die afstand nog wilde, en ben hier gister op teruggekomen want kon niet over mn hart verkrijgen. Ze vond het inderdaad beetje kortaf en hebben dit even uitgepraat. Verder zei ik dat het lastig is om te moeten horen dat ze met mijn omgeving daar zit, en ik haar nog geeneens had gesproken en de rest nu dus el. Mijn voorstel was om daarom keer bij te praten zodat we de kou beetje uit de lucht nemen en de volgende keren dat we elkaar zien niet zo raar zou zijn. Zij wilde dit graag, zodat we dan gewoon normaal met elkaar om kunnen gaan, ook als we elkaar zien. Daarbij wilden ze graag vertrouwd even bijpraten, gewoon hoe het nu met ons gaat en vertrouwd der verhaal kwijt kunnen. Ze mist het soms wel om met iemand te kunnen praten die haar begrijpt. Ze zegt nu veel met der ouders te praten over bepaalde dingen omdat ze nergens anders der verhalen echt kwijt kan. Ook zei ze dat ze natuurlijk ook nog wel om me geeft en graag wil weten hoe het met mij gaat. Ze vertelde gelijk wat dingen en ik merkte dat ze echt graag nog met me praat. Dit doet mij goed, want bij het begin kon ik niet geloven dat ik blijkbaar niks meer voor der betekende omdat ze me opzij had gezet.
Toen enkele weken later werd ik verliefd op een ander. Mijn zwangere ex op een gegeven moment op haar zelf. Veel over de vloer geweest. Bij de bevalling etc. Super bijzonder. Maar had nog contact met het andere meisje. Wil nu me ex graag terug maar ze staat niet meer open voor me. Probeer van alles. Maar ze zegt dat ze nu een ander leuk vind. Ik wil mijn gezin terug!?
De karakter en mentaliteit van de persoon speelt ook een rol. Sommigen kunnen dingen niet inzien en zijn gauw geneigd de ander negatief te beoordelen, terwijl de ene het anders bedoeld. Zo ontstaat er ruzie door geen goede verstandhouding te hebben metelkaar, wat vaak een probleem is. De ene verlangt genegenheid en vraagt erom, maar de ander ziet het juist als zwakte en dwingen. En dat is verkeerd in een relatie. Er is dan in feite geen sparake van liefde, slechts oppervlakkige verbintenis.
Hierna heb ik een dag gewacht en vroeg ik haar of ze zin had om iets te gaan drinken. Hierop kreeg ik terug dat ze daar nu geen behoefte aan heeft en als ze dat wel heeft mij wel vraagt en dat ze niet zoveel wilt chatten, hoewel ze daar zelf mee is begonnen, reageert ze dus duidelijk geirriteerd. Hoewel ze dus heel hard heeft geroepen klaar met mij te zijn krijg ik de indruk dat ze mij nog niet helemaal los heeft kunnen laten.
In de verte zag ik een vriendin en ik wou dus even hallo zeggen, nam zijn rugzak met kleren, maar had nog geen tijd of mama pakte het over en zei ga maar ik blijf wel bij zijn spullen. Zo gingen we ook zijn terras in orde brengen, we waren hout gaan halen en zouden dat in elkaar zetten door de week… zo blij als ie was met zijn terras en zijn plan vertelde hij het tegen de ouders… diens reactie: ah nee he papa moet wel werken hoor :s
Hi Arnold, hartelijk dank. In jullie relatie was je ex degene die jou claimde en beslag op je wilde leggen. Alsof je haar bezit was. Het frappante is dat ze voor zichzelf heel andere normen heeft bedacht. Zo is ze binnen zes weken al met een andere vriend, wat bewijst dat de liefde voor jou niet veel voorstelde. Het was bezitsdrang, en dat is helaas iets heel anders. Je vragen:

Je hebt het misschien vaker gehoord en je denkt dat je niet plakkerig bent, maar geloof me: dat ben je al snel. Het is de allerbelangrijkste regel van het daten, de gouden regel: wees niet te plakkerig. Daarmee bedoel ik: laat hem maar komen. Vanuit de evolutie zijn mannen jagers en dat zijn ze nog steeds. Dat wil zeggen dat je een man de ruimte moet geven om zijn biologische roeping te volgen.
Voorts laat ze me steeds blijken hoe goed ze bezig is met afvallen en hardlopen. Vervolgens zeg ik dat ze er goed uit ziet en staar haar aan, kijkt ze me strak aan! Terwijl ze zelf eigenlijk op om een compliment loopt te vissen. Ze had gisteren een taart gebakken, ze zei dat ze eens zal zien met wie ze die allemaal gaat delen… Het enige wat ik zei was "leuk, moet je doen". Heb mezelf uitgenodigd tot niets.

Dus niet afwachten, maar praat met deze man, vertel dat je dit vervelend vindt voor hem, maar dat je wil weten wat er wel en niet gaande is, en dat jij niet ondertussen jouw leven "on hold" zet, maar je eigen plan ondertussen trekt. Hem evt wil helpen en steunen, maar niet gaat zitten wachten tot hij echt vrij is/zich vrij maakt om met jou een normale en openbare relatie aan te kunnen gaan.. (ook in zijn familie, ook in zijn vriendengroep)..
Hi Sandra, iemand die geen enkele relatie wil valt niet te overreden. Hij had met jou natuurlijk nooit iets moeten beginnen, want er is nu geen signaal dat het hem alleen om het (snelle) tempo ging. Het contact is verbroken omdat hij niets ondernam om het te bewaren. Zijn vrijheid zal hem lief zijn, dus bespaar je de moeite. Wil je hem per se terug, lees dan het artikel onder punt 3 voor vrouwen. De pauze die je hebt gehouden vind ik in elk geval veel te kort. Knoop er minstens nog een paar maanden aan vast en laat nooit weten dat je hem wel terug zou willen. Integendeel: hij moet moeite doen voor jou! Niet andersom. Sterkte, A.
Het is inderdaad kinderachtig, maar het geeft toch wel weer aan dat hij aan mij "denkt". Om de zoveel tijd neemt hij weer contact op (via sms) met een andere smoes, misschien wordt hij wel helemaal niet gebeld, maar was dit een smoes om weer contact te gaan zoeken of mij te laten denken dat hij wordt lastiggevallen door een anonieme beller om mij zo weer jaloers te maken. ach het kan van alles zijn :)
Dank je wel voor deze waardevolle informatie, ik herken hier 100% t gedrag in van diverse ex-partners, die natuurlijk ook weer t gedrag spiegelen van mijzelf (je trekt aan wat je uitstraalt 😉). Bij mij zit t op n diepere laag; BEWUST wil ik graag n duurzamere relatie.. ONBEWUST trek ik partners aan die daar niet klaar voor zijn.. heb je meer info/oefeningen hoe ik deze bindingsangst bij mij in deze diepere laag aan kan pakken en helen? Ik gebruik nu Ho ‘oponopono en wil starten met EFT, heb jij nog andere opties? Vriendelijke Groet, Nicole
Ik zie dat mijn reactie van vorige week niet geplaatst is, dus er is vast iets misgegaan. Maar wilde even melden dat ik vorige week een 'hoe gaat het' smsje heb gekregen, waarop ik koel en beleefd heb gereageerd. Vervolgens kreeg ik een dag later de vraag of we na zijn vakantie ergens wat zullen gaan drinken?… hoezo open dichte deuren ;-) Na lang twijfelen besloten het toch te gaan doen, geen idee wanneer nog… had dit zo snel verwacht eerlijk gezegd naar aanleiding van mijn vorige twee verhalen…
Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Mijn relatie is een kleine twee maanden geleden uitgegaan. Mijn vriendin (34) heeft het uitgemaakt omdat ze onzeker was over onze relatie. We hadden zo af en toe ruzie, maar dat viel op zich wel mee. Wij wilden een gezin beginnen maar konden door omstandigheden dit niet realiseren. Ik (37) heb sinds een tijdje geen vaste baan meer en ik ben gebonden aan mijn woonplaats vanwege een politieke functie. Sinds het verlies van mijn vaste baan is onze relatie instabieler geworden. Nu ik erop terug kijk, zie ik dat ik minder ruimte voor haar had, omdat ik nogal bezig was met het vinden van nieuw werk, wat niet echt lukte. Zij heeft een ongelukkige jeugd gehad met gescheiden ouders en ik denk dat het feit dat we het niet voor elkaar kregen om te gaan samenwonen om zo onze kinderwens te realiseren uiteindelijk tot de breuk heeft geleid. In eerste instantie deed het me niet veel, zo voelde ik dat. Ook met name omdat het vorig jaar al een keer eerder uit was gegaan en zij mij toen na een week of drie weer benaderde, waarna het weer aan ging. Ik heb haar geprobeerd op een afstand te houden, ook voor mezelf om het te verwerken. Zij bleef echter contact zoeken. Zo stond ze op een onverwacht moment voor mijn deur waarna ik in tranen uitbarstte. Afgelopen week kwam ik erachter dat ze twee weken nadat het uit was gegaan alweer een ander had. Sindsdien ben ik echt overhoop. Ik heb met haar gesproken en ik heb gezegd dat het voor mij hartverscheurend is dat die nieuwe man wellicht zomaar kinderen met haar kan krijgen, terwijl ik al drie jaar met haar samen ben. Ik heb haar wel geluk toegewenst en gezegd dat ze misschien bij hem wel kan vinden wat ze bij mij miste. Sindsdien is ze gestopt met contact opnemen. Ik denk dat ze dat doet om het voor mij makkelijker te maken de breuk te verwerken. Ik heb het gevoel dat die onzekerheid bij haar uit haar verleden in combinatie met de omstandigheden geleid hebben tot de breuk in onze relatie. Ik wil haar wel erg graag terug. Ik mis haar ontzettend. Heb ik hier een kans van slagen en zo ja, wat is nu het beste om te doen?
Hi Hoopvol, tja, dit is zijn manier. Iedere man doet het weer een beetje anders. Of je de echte vertrouwdheid waarin je openlijk over je onzekerheden kunt praten ooit (weer) kunt oproepen is natuurlijk wel de vraag. Tot op heden kan hij je verwarring niet wegnemen, maar misschien komt daar verbetering in als je preciezer op de hoogte wordt gehouden van zijn handel en wandel. De sms'jes die hij dus stuurde zijn goed. Hij wilde niet dat je vertwijfeld alleen zou zitten. Zou hij wat lessen geleerd hebben? ;) Groetjes, A.
Veel mensen zullen bij het lezen van de titel van dit artikel al snel denken aan relaties die beëindigd zijn. Echter willen ook veel partners in een liefdesrelatie zich gemist voelen. Veel mensen zijn hedendaags erg druk met hun werk, hobby's, enz., maar hun partner schiet er een beetje bij in. Zo kan het gebeuren dat iemand zich zelfs te midden van een relatie gemist wil voelen.
Bedankt voor je reactie, de conclusie die jij stelt komt ongeveer overeen met wat ik ook al dacht. Ze heeft ook aangegeven dat zij mij voorlopig niet wilde zien of spreken. Ze zei dat dit maanden kon duren of zelfs een jaar(jaren). Ze wilde dat ik verder ging met mij leven en er wat van zou maken en dat ik het moest loslaten. Zo langzamerhand doe ik dit ook, omdat het verder weinig zin heeft te blijven treuren. Ze had het erover dat ze het op dit moment gewoon niet meer aankon, en dat wij elkaar over een aantal jaar misschien wel weer tegenkomen. Moet ik hier uit opmaken dat ze de deur toch op een soort van kier houdt, dat er van haar uit toch nog een soort van wens aanwezig is dat het goed komt? Reactie infoteur, 27-10-2012
Ik Zelf maak nu een helemoeilijke periode mee.. mijn vriend vertrekt voor de zoveelste keer bij me..We zijn 6jaar samen.. hij was echt gek van mij.. nooit heb ik van iemand gevoeld wat ik bij hem voelde.. hij gaf me heel veel aandacht hing elke dag rond mijn lijf.. waarop ik hem regelmatig afstote wegens te DRUK! .. soms vond ik het ook heel erg moeilijk om me te ontspannen bij hem wij was namelijk een zeer onrustig iemand.. dat zorgde voor heel wat stress bij me, waardoor ik hem heel veel links liet liggen, maar ondanks heb ik altijd geweten wat ik voor hem voel.. we hebben ook een pracht van een dochter van 4,5
Toen we later in bed lagen vertelde ze me dat ze wel heel veel van me houdt, dat ik een hele leuke vent ben, dat ze me niet kwijt wilde en dat ze wilde dat ik tegen haar aan kwam liggen en vasthield, gewoon lief, maar ook zei ze dat ze niet meer verliefd was en dat er niks meer in zat. Ik vond dat vreemd/teleurstellend omdat ze een paar dagen ervoor nog zei dat ze erover zat te denken om thuis te komen.
Ik had 30/09 gezet als datum, maar zolang heb ik niet moeten wachten op 17/07 heeft ze definitief de knoop doorgehakt en nu is ze in snel tempo alles aan het regelen bij de notaris. na een afsluitende sessie bij de relatietherapeute (weliswaar zonder haar) tot de conclusie gekomen dat ze haar eigenlijk nooit heeft kunnen verbinden met mij en dat eigenlijk niet kan met iemand. daarom ook mijn heftige reacties naar haar toe uit onbegrip van het niet verbinden (ik praat mijn deeltje zeker niet goed want daaraan werk ik nog steeds verder). het jammere was enkel dat niettegenstaande elke poging, ze dit helemaal niet wil inzien. het maakt het extra moeilijk eigenlijk te beseffen dat de relatie ten dode was opgeschreven van voor we eraan begonnen, en dat voor haar deze situatie zich zal herhalen. ik heb moeite met het feit dat ze daarvan wegloopt.
Maar goed ik kon hem niet uit mijn hoofd krijgen ondanks zijn leugen. Na een tijd is ons contact (van mij uit) weer hersteld en heb ik hem hiervoor vergeven. Nou weer een leuke tijd kwam er tegemoet. Maar ook stoote hij mij toch weer af omdat hij veel met zichzelf bezig was en het verwerken van zijn scheiding. Ik vond het heel begrijpelijk allemaal en ook nu toonde ik begrip. Ik probeerde een vriend voor hem te zijn door mij zo op te stellen. Hij gaf steeds vaker aan rust te willen (van mij) Ja uiteindelijk had ik toch gevoelens voor hem gekregen en besef ik dat ik mij veel te veel opdrong en aandacht vroeg terwijl hij daar op dat moment niet op zat te wachten. Dus wederom hebben wij gesproken en de relatie beëindigd.

Elke verslaving drukt op een relatie, tot een breuk aan toe. Haar nu proberen te overtuigen dat je stopt met die rommel en jezelf wilt verbeteren, zal niet meteen helpen. Zij moet namelijk na verloop van tijd zelf merken dat je ten goede bent veranderd. Dit kost tijd. Heel veel tijd! Omdat je eerdaags een gesprek hebt kun je het best direct korte metten maken met je drugsverleden en dit haar meedelen. Daarnaast moet je excuus aanbieden voor alles wat je in jouw ogen fout gedaan hebt en wat haar trof. Zeg erbij dat het gebeurene verkeerd was en dat je er alles aan doet om straks beter voor de dag te komen. Dat je erop vertrouwt dat het goedkomt, ook al duurt het nog een poos. Dat je dat belangrijk vindt. Ga niet gedetailleerd in op je oude gedrag, omdat je dan waarschijnlijk een te negatief gesprek krijgt. Verder is het natuurlijk aan jouw ex hoe ze zal reageren. Of ze verder gaat met die ander, of ze jou na een lange pauze een antwoord geeft en je misschien wel weer wil ontmoeten. Enzovoorts. Vooralsnog staat het er niet best voor, maar dat weet je zelf ook. Sterkte, A.


Hi Hoopvol, ja, het is vervelend als er nog onafgemaakte issues rondwaren, of dat nu praktische of emotionele zaken zijn. Hierdoor ben je 'gevangen' in het verleden, maar ook in de hoop. En of dat goed voor je is valt te betwijfelen. De kans is namelijk heel reeel dat je over een paar jaar iemand anders vindt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam zoveel tijd hebt kunnen vergooien aan een ex die dit helemaal niet waard was. Blijf je denken dat jullie bij elkaar horen, weet dan dat je het risico neemt dat het allemaal voor niets kan zijn en je straks met dubbel verdriet kan zitten. Bekijk altijd of een man je liefde of affectie wel waard is, want in een relatie is het altijd een optel- en aftreksom van 'geven en nemen'. Geef in de huidige situatie geen millimeter te veel. Aandacht en aan hem denken zijn allemaal 'cadeaus' waar hij waarschijnlijk geen raad mee weet. Groetjes, A.
Mijn vriendin heeft mij na een relatie van ruim vier en half jaar van het een op andere moment gedumpt. Zij heeft de sleutels van haar woning meegenomen en de sleutels van mijn woning in de brievenbus gedropt. Even ontving ik een mail van haar dat zij geen zin meer had met mij verder te gaan omdat zij geen gevoelens meer voor mij heeft. Dit heeft mij een enorme klap gegeven. De eerste twee dagen voelde ik mij ontzettend verdrietig. Nu ik mij op de derde dag al wat beter voel ben ik vastbesloten haar voor mij terug te winnen. Ik hou zo veel van haar dat ik niet zonder haar kan.
×