Ons etentje 1e paasdag was gezellig. Niks nieuws eigenlijk. Net een getrouwd stel. Ze vroeg me weer het hemd van het lijf over vanalles, ook wat ik deze week ga doen allemaal. Ik gedroeg me enorm zelfverkered en cool, zo cool dat mijn ex het benoemde. Mijn ex haalt vaak herinneringen naar boven (ik let hier speciaal op), nu met ons etentje weer, een negatieve dat ik met kerst 2010 in slaap viel tijdens het kijken van een film… Ik weer verder. Es kijken wat er gebeurd. Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 11-04-2012
Na ongeveer een maand is het tijd om haar eens te bellen. Een kort telefoongesprek waarin je haar oprecht vraagt hoe het met haar gaat. Verder niets. Wanneer ze vraagt hoe het met jou gaat, vertel haar vooral kort en bondig, maar wel eerlijk en oprecht, hoe het met je gaat. Waarbij je heel subtiel laat vallen dat je de afgelopen weken vooral vaak gedacht hebt aan de leuke dingen die jullie samen beleefd hebben. Let vervolgens goed op haar reactie hierop. Gaat ze ermee aan de haal en vult ze dingen aan en merk je duidelijk dat ze er zelfs een beetje van opvrolijkt door erover te praten, dan heb je zogezegd beet en kan het nog goed komen tussen jullie.
Uiteraard ben ik erg verdrietig dat hij nu weg is, maar als ik al niet met mezelf kan leven, dan kan niemand dat toch, dus ik begrijp zijn keuze wel. Toch blijf ik enorm hopen op een verzoening, want hij is voor mij echt de ideale man. Heb jij beste A. of anderen nog wat goede tips/antwoorden voor mij? Alvast enorm bedankt! Reactie infoteur, 10-09-2012
We nemen je privacy erg serieus. Je kunt ons volledige privacybeleid lezen door hierboven op de link te klikken. © 2018 Lifestyle Ventures. Alle rechten voorbehouden. Door inschrijving ga je akkoord met de disclaimer. Door je naam en e-mailadres in te vullen, ga je akkoord met het ontvangen van de gratis tips per e-mail. Je moet minimaal 16 jaar zijn voor de inschrijving. Als je contact zoekt kan je ons mailen op info@MannenBrein.nl
Hallo, ik (man) had een relatie van 9 maanden met iemand waar ik al 15 jaar een oogje op had en zei op mij (door omstandigheden kon het nooit). Het was te mooi om waar te zijn toen we eindelijk wat konden beginnen. Het eerste half jaar ging goed, maar daarna gingen we elkaar ergen in dingen van elkaar. Na een ruzie hebben we de knoop doorgehakt en uit elkaar gegaan met als gevolg dat ik er 2 dagen later al dikke spijt van heb. Hou nog altijd veel van haar, gaat geen moment voorbij zonder dat ik aan haar denk, eetlust is erg vermindert, ik val af…

Ongeveer 2 maanden geleden vertelde hij me dat hij niet meer goed in zijn vel zat en ongelukkig was. Dit nadat we hadden afgesproken binnen een jaar of 2 toch te gaan samenwonen als alles goed ging. Voor hem zodat hij daar toch over na kon denken en hem tijd te geven aan het idee te wennen, voor mij om toch een houvast te hebben. Sindsdien is er voor mij een enorme last van mijn schouders gevallen, zijn twijfel was weg en ik kon toch aan een toekomst met hem denken…
Ik hou zoveel van mijn man dat we blij waren met twee kinderen, een jongen en een meisje. 3 maanden geleden begon ik een aantal vreemde veranderingen van hem op te merken. een paar weken later kwam ik erachter dat mijn man iemand anders ziet. Hij kwam laat thuis van zijn werk, hij geeft nauwelijks meer om mij of de kinderen, soms gaat mijn man weg en komt zelfs een paar dagen niet thuis. Ik heb er alles aan gedaan om dit probleem op te lossen, maar niets werkte. Ik werd erg ongerust en had hulp nodig. Ik las over Dr Goko-verhalen op een website die suggereerde dat dr. Goko kan helpen bij het oplossen van huwelijksproblemen, het herstellen van verbroken relaties, enzovoort. Dus ik nam contact met hem op en ik vertelde hem mijn problemen. Hij heeft mijn huwelijk opgelost en hij biedt een oplossing voor mijn probleem, nu zijn mijn man en ik weer bij elkaar. alles werkt goed in mijn huwelijk en ik ben zo blij dat Dr. Goko mijn man succesvol naar mij terugbrengt. als er een probleem is in uw huis, gezondheid, huwelijk / relatie en meer stuur een dan kunt u hem een whatsapp-chat geven op +2348056398964
Na zo’n 3 weken begon ik mij weer wat beter te voelen, want ik keek terug op onze relatie en die is vaak niet goed geweest, ondanks dat ik zielsveel van haar hou en zij de moeder van mijn kids is. En ik was eigenlijk al in mijn hoofd bezig een nieuwe toekomst op te bouwen. Dus begon ik mij wat rustiger te gedragen betreft de berichtjes… en toen ineens stuurde ze mij dat ze mij terug wil.

Heb je je wel eens afgevraagd waarom casanova's en Don Juan's zo succesvol zijn in de liefde? Ze overladen een vrouw met waardering. Veel mannen denken dat een vriendin of vrouw hebben betekent dat ze levenslang aan relatie-onderhoud moeten doen omdat vrouwen voortdurend om aandacht lijken te zeuren. Maar eigenlijk gaat het niet om aandacht, maar om waardering. Ze houden ervan gewaardeerd te worden en om complimenten te krijgen. Vrouwen willen in geen geval als vanzelfsprekend worden gezien. Ben je dus als man je vrouw of vriendin kwijt en wil je haar terug, bedenk dan eerst of je haar wel hebt gewaardeerd om wat ze voor je deed, of je het wel hebt gezien als ze een nieuw kapsel had of een nieuwe jurk. Hoewel mannen er vaak bekend om staan naar vrouwen te kijken, hebben verrassend veel mannen geen idee hoe hun eigen vrouw of vriendin haar best heeft gedaan. En een leugentje om bestwil is altijd nog veel beter dan niets.
Hier weer even een bericht van mij, na je laatste reactie van (6-12). Het is nu 28-12-2012. Zoals je wel kan begrijpen heb ik een beetje een zware kerst gehad. Zwaar omdat ik graag met D samen was geweest. 30 november ben ik op stap geweest in Eindhoven omdat een goed vriend van me moest optreden. D had toevallig op die avond een etentje gepland met haar ex collega`s. we hadden het van te voren er al over dat we mekaar daar misschien wel zouden zien, en gezellig wat samen konden drinken. Ik had mezelf voorgenomen haar op die avond geen sms te sturen. Later op de avond kreeg ik een appje of het gezellig was, en of ik nog in dezelfde kroeg was. Ik antwoorden en zei haar dat ik er nog was. Ook stuurde ik haar dat ze wel mee terug kon rijden. Ze was namelijk alleen met de trein, en ik met de auto, dan hoefde ze niet alleen. Om 1.00u belde ze mij, en kwam ze met een vriendin naar de kroeg waar ik was. Ze wilde wel mee terug rijden. We zijn terug gereden en ik zetten haar als laatste af. We hebben mekaar weer als vanouds vast staan houden en passievol staan zoenen. Ze hield me weer stevig vast. Ze was licht aangeschoten en ietwat moe. Op een gegeven moment kwam het er weer uit. Ze kon dit echt niet zo, het was allemaal te lastig. Ik vroeg haar licht gepikeerd of dat ze wilde dat ik haar weer los moest laten. Ja zei ze, “niet omdat ik dat wil, maar omdat het moet” we liggen niet op 1 niveau qua houden van, en ik kan het zo niet, zei ze. Ze moest huilen. Zoals ik al zei was ik licht gepikeerd, juist omdat we de laatste tijd meer en meer contact hadden, en omdat ze me juist meer in haar leven betrok. (financiële zaken, scheiding, gezondheid, werk, en zo nog meer) Ik liet haar los, en ze hield me nog steeds stevig vast. ik zei dat ze maar lekker moest gaan slapen, en stapte in de auto en vertrok. Het was alles behalve een fijn afscheid. Normaal stuur ik altijd een berichtje als ik thuis ben. Nu hab ik dat niet gedaan, en ben meteen naar bed gegaan. De volgende morgen moest haar zoontje voetballen en ik stuurde haar “succes” ze stuurde me een bericht terug “ goedemorgen. Was niet zo`n goede zet om naar de kroeg te komen waar jij was, had beter de trein kunnen pakken” en “ook niet handig om midden in de nacht een gesprek aan te gaan, ik was moe en lichtelijk onder invloed” ik stuurde haar terug dat we dat toch al af hadden gesproken, dat we mekaar daar misschien zouden zien. Daarna stuurde ik haar “maar goed, je hebt gelijk. Veel plezier langs de lijn en pas goed op jezelf” na die nacht en morgen hadden we geen enkel contact met elkaar. Woensdag 12-12 heb ik na gesprekken en adviezen van een vriend haar toch gebeld. Ik had echt een klote gevoel hoe we afscheid hadden genomen. Haar zoontje was nog wakker en ze vroeg me of ze me zo even terug mocht bellen. Dat was in ieder geval op dat moment positief, want had stiekem ook wel het idee dat ze misschien wel helemaal niet op zou nemen. Ze belde terug en we hebben even fijn gesproken. Het voelde raar me nu weer zo aan de telefoon te hebben. Het ging niet zo heel goed met haar. Na de laatste rechtszaak was de uitspraak dat ze een bedrag moest betalen aan haar ex. Ook hadden ze nu onenigheid over de kinderopvang. Haar ex probeert er alles aan te doen om haar leven zuur te maken, en dat lukt hem aardig. Ook had ze nog steeds wat last van haar buik. Ze vroeg aan me hoe het met mij ging. Ik vertelde haar dat ik probeerde het een plaatsje te geven, maar dat ik wel veel aan haar moet denken. Ze zei me dat ze ook veel aan mij moest denken. Ik stelde voor om mekaar nog 1 keer te zien. Gewoon gezellig even koffie drinken omdat het afscheid laatst niet goed voelde. Ze vond het ook niet fijn hoe we afscheid hadden genomen. Maar ze moest er wel even over nadenken. Ze zou het me snel laten weten. Vrijdag 14-12 stuurde ze me “ik heb besloten dat ik NU even niets wil afspreken. De manier waarop we afscheid hebben genomen zegt voor mij NU even genoeg… Ik begrijp dat je het graag anders had gezien, maar dan ga ik aan mezelf voorbij, en daar kies ik NU niet voor. Hopelijk begrijp je dat.” Ik heb gereageerd met “okay, prima” op 16-12 heb ik haar een mail gestuurd. Dit was ik wel al langer van plan. Gewoon een mail met wat leuke woorden van mij. En dat ik het toch een hele fijn tijd vond met haar. Ook wenste ik haar in de mail veel geluk en liefde. op 18-12 kreeg ik een appje van haar ‘bedankt voor de brief. Die had ik niet aan zien komen… jij verdient het ook…geluk en liefde” daarna weer geen enkel contact. We hebben allebei facebook en op één of andere manier gooide ze mij er ook niet meteen vanaf. Ik heb voor een hele tijd terug een meiske leren kennen waar ik een goed gesprek mee had. Al snel bleek dat ze iets verder wilde gaan. Ik heb haar toen ook duidelijk gemaakt dat ik dat echt niet kon. Mijn hart ligt nog volledig bij D, en ze begreep dat. ze zetten wel af en toe een bericht op m`n facebook tijdlijn. Afgelopen vrijdag 21-12 zag ik dan ook dat D me nu wel van haar facebook had verwijderd. Beste A, je kent het hele verhaal een beetje. En ik weet dat ik nu misschien ook wel niets anders kan en moet doen dat stilte houden. Maar ik merk dat het gemis niet snel minder zullen worden. heb nog steeds hoop dat ze contact op neemt. Zal ze dat nog gaan doen? kan ik haar met oud en nieuw een appje sturen? Ze is 7 januari jarig en had al eerder een cadeau voor haar besteld. Een persoonlijk cadeau voor haar. Dit heb ik gister opgehaald. Alleen lijkt het me nu niet verstandig dat ik haar dat ga geven of laten bezorgen. De kans zit er natuurlijk wel in dat ze me het terug geeft. Ik heb zelf het idee dat ze nu fier vrolijk verder gaat met haar leven. ik krijg dan op m`n donder van m`n maat. Volgens hem zal dat echt niet het geval zijn. Maar vreemd genoeg haal je je in zo`n situatie vanalles in je hoofd. Volgens hem komt ze echt wel terug op het net, maar moet ze nu eerst het één en het ander afsluiten. Misschien iets van schaamte voor haar situatie. Ik weet het echt niet. Ik weet alleen dat ik haar vreselijk mis. Beste A, heb je een advies voor me. Of misschien wat helderheid in dit verhaal. Hoe moet ik bijvoorbeeld die laatste appjes van haar opvatten? Is deze stilte goed, of zal ze nu juist kosten wat het kost haar gevoel wegduwen en alles wat we hadden vergeten? Kan ik haar een sms sturen met de vraag hoe het gaat? Ik hoop iets van je te horen.

Ik had misschien inderdaad niet moeten reageren op dat smsje over de lege ruimte, maar heb dit toch gedaan, ook omdat er anderen bij betrokken zijn die dan snel een antwoord hebben en dus opzoek kunnen gaan naar een andere ruimte. Ik heb dan ook zeer kort gereageerd met dat het niet kan, dus niet een hele lange sms met uitleg, gewoon een sms die meer dan 24 uur daarna kwam en zeer kortaf.

Hallo, ik zit momenteel ook wel in de put. Ik was een jaar en 7 maanden samen met men vriend. Nu heeft hij twee weken geleden verteld dat hij twijfelt, twijfelt aan onze relatie en aan zijn gevoelens. Hij weet niet meer of hij van me houdt of gewoon bij me is uit gewoonte. Nu gisteren is hij dan toch achter ze spullen gekomen omdat hij niet wil dat ik wacht in onwetendheid. Hij had het ook echt moeilijk en is bang voor wat dat gaat komen. Hij heeft me ook nog heel geknuffeld en zei dat hij me gaat missen. Ik weet echt niet meer wat te doen, hij was men vriend maar ook men maatje. Ik weet dat ik hem tijd moet geven maar wat als het toch niet goed komt? Ik ben zelf ook bang.
Ergens in de loop van volgende week ben ik van plan om nogmaals een kort berichtje te sturen om haar te vragen hoe iets is gegaan. Gewoon aardig en relaxt. Niet meer terugkijken naar het verleden maar richten op de toekomst. Daarnaast ga ik de aankomende tijd nog weinig loslaten over wat ik op dit moment allemaal doe. Daar heeft zij nog niks mee te maken namelijk.
Mijn ex weet dat we toen drie jaar samen zouden zijn. We hadden daarvoor ook de kaartjes gehaald, dus voor de breuk. Nu heeft hij ook laatst 2 kaartjes gehaald voor een concert op 19 oktober. Hij wilt daar samen heen gaan. We hadden het over die artiest voor de breuk gehad en dat we daar heen wilden. Ook vertelden hij mij dat hij graag naar een bepaalde band wilt met mij, hij stond er op. Ik vroeg herhaaldelijk echt? Steeds zei hij ja. Ik vond het raar dat hij dat zo ”beloofde”… 19 oktober wacht ik wel af. Kijken hoe we er beide voorstaan geldt ook voor 7 november (ex 3 jaar samen).

Ons etentje 1e paasdag was gezellig. Niks nieuws eigenlijk. Net een getrouwd stel. Ze vroeg me weer het hemd van het lijf over vanalles, ook wat ik deze week ga doen allemaal. Ik gedroeg me enorm zelfverkered en cool, zo cool dat mijn ex het benoemde. Mijn ex haalt vaak herinneringen naar boven (ik let hier speciaal op), nu met ons etentje weer, een negatieve dat ik met kerst 2010 in slaap viel tijdens het kijken van een film… Ik weer verder. Es kijken wat er gebeurd. Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 11-04-2012


Inderdaad heb ik wel vaker laten vallen dat ik me snel verstikt voel in een relatie, dat ik vlug druk voel. Maar ik kan het gewoon niet helpen: ik heb enkele jaren terug al eens een heel heftige relatiebreuk doorgemaakt waarna ik een complete muur heb opgetrokken rondom mij. Hij daarentegen begon al in de eerste week over samenwonen, en dat nadat hij zelf pas 3 weken vrijgezel was. Dat zijn natuurlijk dingen die elkaar heel erg tegenwerken. Sindsdien is het complete stilte tussen ons. Was ik nu écht zo erg? Heb ik hem nu volledig van mij afgeduwd? Ik kan dit niet aan, niet nóg eens! En vooral: wat denkt hij nu? Wat doet hij nu? Meent hij dit echt? Hoe lang moet ik nog op mijn tanden bijten voor die verdomde “geen-contact-regel”? Of moet ik al mijn trots opzij zetten? Desondanks zei hij na onze ruzie wel “dat ik wel weer met hangende pootjes zou terugkomen”. Zit hij daar nu op te wachten? Is het dat wat mij te doen staat?
Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Op 5 juli waren we wederom samen, mijn ex sloeg haar armen om mij heen om iets voor te doen wat mij niet lukte. M.i zeer intiem vooral omdat ik mijn gevoel niet onder stoelen of banken schuif. Ik heb haar die avond gezegd dat ik haar enorm dubbel vind in haar gedrag naar mij. We kregen woorden en nah ja het zelfde verhaal "er is niks en ik zie dingen". En gooide zij mij voor de voeten dat het contact met mij vanuit haar door schuldgevoel kwam, daarom kwam ze dus bij me! Niet om mij als Sonja, een mens. Nee uit schuldgevoel. Ik geloof dit dus niet. Was/ben dan ook erg terleurgesteld.
Hi Anthony, wat je moet doen staat in het artikel. Omdat je haar (helaas) regelmatig ziet kun je er gebruik van maken door vanaf nu consequent bij elke ontmoeting een fantastische indruk achter te laten. Houd eventuele babbels kort en zorg ervoor dat je er geweldig uitziet. Zo blijf je in haar hoofd rondspoken en komt ze niet echt van je los. Ga niet voor vriendschap, maar blijf wel 'vriendelijk'. Dat is een verschil ;). Na verloop van tijd (kwestie van maanden) kun je eens proberen haar wat langer te spreken. Een van de beste dingen die je haar dan kunt vragen is hoe ze zich voelt of iets anders dat met emoties te maken heeft. Voor de meeste vrouwen is dit zo verrassend, dat het halve werk al gedaan is. Hopelijk komt het ooit zo ver! Sterkte voor nu, A.
Tekstberichten dienen ideaal te worden gebruikt na het verzenden van de handgeschreven brief om aantrekkingskracht op te bouwen. Je kunt zelfs de handgeschreven brief overslaan en rechtstreeks naar tekstberichten doorgaan. Je kent je situatie en je ex beter dan iedereen, dus het is jou beslissing of je alleen tekstberichten wilt gebruiken, alleen de letter of beide. Maar ik raad je aan om één of beide van deze te gebruiken voordat je je ex daadwerkelijk belt.
Op 5 juli waren we wederom samen, mijn ex sloeg haar armen om mij heen om iets voor te doen wat mij niet lukte. M.i zeer intiem vooral omdat ik mijn gevoel niet onder stoelen of banken schuif. Ik heb haar die avond gezegd dat ik haar enorm dubbel vind in haar gedrag naar mij. We kregen woorden en nah ja het zelfde verhaal "er is niks en ik zie dingen". En gooide zij mij voor de voeten dat het contact met mij vanuit haar door schuldgevoel kwam, daarom kwam ze dus bij me! Niet om mij als Sonja, een mens. Nee uit schuldgevoel. Ik geloof dit dus niet. Was/ben dan ook erg terleurgesteld.
Hi Ano, je ex meedelen dat ze geen contact met je moet zoeken behalve 'als ze weer wat met je wil proberen' is het slechtste wat je kon doen. Je hebt haar hiermee in een onmogelijke, vrouwonvriendelijke positie gebracht en bewezen dat je slechts voor een relatie beschikbaar bent. Een maand rust is veel en veel te kort om de draad weer op te pakken alsof er niets gebeurd is. Dat werkt niet. Dit bleek vervolgens toen ze afkerig was van je idee om je vakantie af te sluiten. Kap er dus mee, lees mijn vorige reacties en ga niet meer in op berichtjes van haar kant. De kans is aanwezig dat ze je enkel in de gaten houdt, en misschien straks nog wel jaloers zal zijn als je iemand anders hebt. Bezitsdrang is niet hetzelfde als liefde. Dat laatste is de grote afwezige. Groetjes, A.
Als je je ex terug wil, zal je misschien de neiging hebben om hem of haar heel vaak op te zoeken. Dit moet je echter niet doen. Als je het contact weer opzoekt met je ex, benader hem of haar dan voorzichtig, en doe dit niet te vaak. Als je continu om hem of haar heen hangt, zullen ze je alleen maar irritant vinden, en irritatie is niet bepaald iets aantrekkelijks.
Hi Sonja, het is heel moeilijk om na een intense relatie de juiste houding te vinden als je elkaar nog ziet. Maar je doet het een stuk beter dan in het begin, omdat je enerzijds letterlijk doet wat zij al die tijd wilde, en anderzijds haar in de war brengt over je intenties. Het overboord gooien van de hoop is dan ook de sleutel. Als er iemand is is die de hoop ooit terug kan brengen, dan is dat je ex. Vooralsnog zijn de signalen er niet naar om zelfs maar aan een relatie te denken. Ze heeft geprobeerd duidelijk te zijn met dat bericht dat ze liever een man en kinderen wil, dus helaas moet je dat serieus opvatten, of het nu waar is of niet. Probeer niet weer verstrikt te raken in details zoals nu met dat etentje. Zij heeft jou niet nodig, prima, jij haar ook niet. Houd die strategie gewoon aan en focus je niet op het ontdooien van deze ex, want een ex die zich hier niet voor openstelt kun je niet overhalen of overtuigen. Relaties beginnen altijd vanuit het hart, niet vanuit het hoofd. Houd dat voor ogen. Groetjes, A.
Elke verslaving drukt op een relatie, tot een breuk aan toe. Haar nu proberen te overtuigen dat je stopt met die rommel en jezelf wilt verbeteren, zal niet meteen helpen. Zij moet namelijk na verloop van tijd zelf merken dat je ten goede bent veranderd. Dit kost tijd. Heel veel tijd! Omdat je eerdaags een gesprek hebt kun je het best direct korte metten maken met je drugsverleden en dit haar meedelen. Daarnaast moet je excuus aanbieden voor alles wat je in jouw ogen fout gedaan hebt en wat haar trof. Zeg erbij dat het gebeurene verkeerd was en dat je er alles aan doet om straks beter voor de dag te komen. Dat je erop vertrouwt dat het goedkomt, ook al duurt het nog een poos. Dat je dat belangrijk vindt. Ga niet gedetailleerd in op je oude gedrag, omdat je dan waarschijnlijk een te negatief gesprek krijgt. Verder is het natuurlijk aan jouw ex hoe ze zal reageren. Of ze verder gaat met die ander, of ze jou na een lange pauze een antwoord geeft en je misschien wel weer wil ontmoeten. Enzovoorts. Vooralsnog staat het er niet best voor, maar dat weet je zelf ook. Sterkte, A.
Mannen focussen op oplossingen. Een ander kenmerk van de manier waarop mannen gesprekken voeren, is dat ze graag naar een oplossing toe werken. Als je vooral even aandacht en bevestiging nodig hebt in plaats van praktische adviezen, moet je dat duidelijk maken aan het begin van het gesprek. Vergeet niet dat hij een oplossing voor je wil bedenken omdat hij om je geeft. In zijn ogen is dat namelijk wat je doet als je van iemand houdt. Hij wil niet de baas over je spelen.
Ik had een relatie en was nog niet zo lang gescheiden van mijn ex,maar mijn ex kon niet verdragen dat ik met deze vrouw een relatie had. Ze vertelde mij zelfs dat ze het spijtig vond dat het gedaan was,maar ze was wel blij dat het gedaan was. Een tijdje erna kom ik mijn vriendin tegen en zat ze samen met mijn ex,ze kennen elkaar al van kinds af aan,maar ze kunnen elkaar niet rieken en zien. mijn ex heeft dan nog een heleboel leugens tegen haar liggen vertellen,zodat ze zeker was dat het helemaal over zou zijn tussen mij en mijn vriendin. Toen mijn ex dit allemaal tegen haar aan het vertellen was,had mijn ex al iemand leren kennen,maar zogezegd geen relatie. Na dat gesprekt is mijn vriendin kwaad weg gegaan,heeft haar tel veranderd,kan haar niet meer bereiken. Nu mijn ex zeker was dat het over was met vriendin,is zij een relatie aangegan met dien andere. Ik ben er zeker van dat mijn vriendin mij ook nog steeds graag ziet,maar ze wordt gedwongen door haar zuster,moeder,vader en dochter om mij te laten vallen. Inderdaad er zijn dinges tussen ons gebeurd,mede door ex,dat de pellen nu van mijn ogen zijn gegaan,alhoewel ik mijn vriendin steeds graag heb gezien,nu nog. Nu kom ik soms ex nog tegen alhoewel ik een enorme haat en woede tegenover haar heb. Ik probeer haar steeds te ontwijken als ze ergens binnen zit,drink ik snel ene en ben ik weg. Soms gaat zij weg en een tijdje erna komt ze met andere mensen terug binnen en zit ze daar te grijnzen met hare schijnheilige lag. In het begin dat we uit elkaar waren,met ex,had ze geen contact met onze vriendenkring. Ik zei toen tegen iedereen,geef ze wat tijd en dat komt wel allemaal terug in orde. Na enige tijd is dat inderdaad terug in orde gekomen en is iedereen har kant beginnen kiezen met als gevolg dat ze mij nu zwart maken tegenover iedereen. Ze heeft zo eens sex gehad met de buurman als we nog maar 6 maand getrouwd waren,iedereen wist er van,behalve ik. Dan zijn er nog verschillende sexuitspattingen van haar aan het licht gekomen. Ik ben dan zo in contact gekomen met vriendin en zijn dan een relatie begonnen. Daar waren dan de zogezegde vrienden allemaal kwaad voor,want dat kon of mocht niet. Nu al deze vrienden kunnen mij de dag van vandaag gestolen worden. Het enigste dat ik wil is mijn vriendin terug krijgen en de rest allemaal de rug toekeren. Ik heb al inderdaad heel diep in de put gezeten,brieven geschreven en meer,wat ik lees verkeerd is,maar wat kan ik nog doen?? Ik ben en zit echt ten einde raad.

Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.

Dit zou bij mij een gevoel van teleurstelling of afwijzing kunnen veroorzaken, dat doet het niet. Het doet pijn. Pijn, omdat ik als ‘buitenstaander’ weet dat zij 20 jaar oorlog heeft gehad. Ze is nu uit de oorlog, nu moet de oorlog nog uit haar vandaan. Of dit gevecht tegen deze oorlog nu stopt, met een paar jaar stopt, of de rest van ons leven zal gaan duren, dat maakt me niet uit. Zij houdt van mij, ik hou van haar, ik geef om de kinderen of ze “onze” kinderen zijn.
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op een dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes. Ze zegde me dat ze blij is hoe ik nu geworden ben, super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen.
Ze stond op het punt om te gaan samenwonen met de vriendin waar ze op reis mee was geweest, wat ik erg aanmoedigde. Zo was ze eindelijk dat verstikkend huishouden uit, en kon ze zichzelf ontwikkelen. Maar toen ze thuis vertelde van dat samenwonen, stootte het op een grote njet. Haar moeder zei haar zelfs "wat is het volgende, ga je weer met Nicolas beginnen?". Ze is dan ook thuis blijven wonen. Daarna had ze het ook steeds moeilijker. Ze zei dat ze alles zwart zag. We gingen wel afspreken in de herfstvakantie (begin november), haar ouders waren dan immer op reis. Ze zocht nog vaak contact met me, maar zei dat ze het steeds moeilijk had. Ik vroeg of het aan mij lag, maar ze zei van niet. Dat ze blij was me te horen. Ik vertelde haar soms nog van m'n werk, had van een beloofde voltijdse tewerkstelling maar een halftijds gekregen. Dat was voor mij ook weer een klop. Wellicht heeft ze dat ook gemerkt.
We hadden vaak ruzie over dingen, maar verder niks bijzonders. Nu was het al eerder even uit, maar zij is toen uit haar zelf bij mij terug gekomen. Dit was nadat we hadden samengewoond het laatste jaar. Nu heb ik op mijn initiatief een gesprek gevoerd met haar een week geleden. Dat gesprek ging over de relatie, maar leidde tot niets. Waarop zij aangaf dat ze een break wilde van twee weken. Hier ben ik niet op in gegaan, aangezien het twee maanden terug weer aan was. Dus nu al een break heeft naar mijn idee weinig zin. Vervolgens heeft zij via whats app aangegeven dat het uit is.
Ik ga een korte tijd met een meid om waar ik graag een relatie mee zou willen maar zij ziet dat (voorlopig) nog niet zitten en wilt eigenlijk alleen maar sex.. Ze zegt dat ze me lief, knap en heerlijk vind (om sex mee te hebben). “By the way” ik ben een man van 1.70m en zeer onzeker, zij daarentegen is 1.87 en vind dat ik niet zo onzeker moet zijn…(jij had t over een verhaal over sterke genen, natuurlijke selectie) die mening deel ik dus ook! Daarvoor die onzekerheid. Dus jij zegt dat jouw verhaal mij zal helpen?

Ik heb haar telefoonnummer daarna uit mijn telefoon gegooid en sindsdien hebben we nu al 3, 5 weken geen contact meer gehad. Ik ben er echter bijna heilig van overtuigd dat ze bindingsangst heeft (hier heb ik ook op gezocht en bijna alles lijkt te kloppen in ons verhaal) of dat ze inderdaad gewoon moeite had om haar zoontje los te laten, omdat ze de opvoeding eigenlijk 3 jaar lang alleen had gedaan en wellicht wat jaloers was op de aandacht die ik kreeg van haar zoontje.

Als je graag een serieus gesprek met hem wil voeren, denk dan goed na over hoe je hem benadert. Benader hem niet op een al te serieuze manier. Dit kan bedreigend overkomen en zijn bindingsangst aanwakkeren. Wees opgetogen en positief. “Ik breng heel graag tijd met je door en ik voel me gelukkig als ik bij jou ben. Ik wil graag checken of we nog steeds op één lijn zitten. Ik weet dat het nu nog te vroeg is, maar ik wil in de toekomst graag trouwen. Ik wil er zeker van zijn dat ik met iemand date die dezelfde waarden als ik heeft. Begin je mij als iemand te zien waarmee je dat uiteindelijk zou willen, nu we elkaar steeds beter leren kennen?”


Het is inderdaad kinderachtig, maar het geeft toch wel weer aan dat hij aan mij "denkt". Om de zoveel tijd neemt hij weer contact op (via sms) met een andere smoes, misschien wordt hij wel helemaal niet gebeld, maar was dit een smoes om weer contact te gaan zoeken of mij te laten denken dat hij wordt lastiggevallen door een anonieme beller om mij zo weer jaloers te maken. ach het kan van alles zijn :)
Ik heb het bijna een jaar met mijn ex gehad. Hij maakte het twee weken terug uit; Hij had het te druk met werk, zat niet lekker in zijn vel & kon mijn 'gezeur' er niet bij hebben. Ik neem het mijzelf ontzettend kwalijk dat ik vaak bleef doorvragen waarom hij niet kon, terwijl hij van beroep altijd pas rond twaalf uur 's nachts thuis kan zijn... Hij heeft geen gevoel meer, wil geen relatie & is ook nog niet toe aan een goed gesprek. Hij heeft onderhand in dronken buien al met twee anderen gezoend (en misschien nog wel meer wat ik niet weet). Zijn spullen die hier nog liggen, haalt hij nog steeds niet op en op Facebook heeft hij al onze foto's nog staan. Als ik hem spreek zegt hij dat hij me niet mist, maar juist heel veel uitgaat en drinkt om maar niet thuis te zitten en zichzelf gek te maken. Hij wil ruimte & rust... Ik wil hem dit geven, maar voor mij duurt één dag al vijf weken. Ik wil hem zo graag terug, ik hou nog zo ontzettend veel van hem... Zou het helpen, als ik nu pas begin september weer contact opneem met hem?
Ik zie regelmatig mannen groeien van: ’ik wil een vriendin (maakt niet uit wat voor vriendin, als het maar een vrouw is)’. Via ‘YES! Ik heb een vriendin’. Naar een fase waarbij ze even miepen met,’Hoe krijg ik mijn ex terug’. Om weer door te pakken met een ‘Nu wil ik een betere vriendin’. Om vervolgens te zeggen ‘Nu weet ik wat voor vriendin ik wil’. En ‘Mmm nu moet ik nog gaan kiezen ook.’ Tot slot eindigen ze met: ‘Kijk eens! Dit is de vrouw van mijn leven… wij gaan kinderen maken!’ Deze mannen weten het nog niet maar dat gaat eindigen met “Help, alweer een ex die me terug wil”
Hallo, ik zit momenteel ook wel in de put. Ik was een jaar en 7 maanden samen met men vriend. Nu heeft hij twee weken geleden verteld dat hij twijfelt, twijfelt aan onze relatie en aan zijn gevoelens. Hij weet niet meer of hij van me houdt of gewoon bij me is uit gewoonte. Nu gisteren is hij dan toch achter ze spullen gekomen omdat hij niet wil dat ik wacht in onwetendheid. Hij had het ook echt moeilijk en is bang voor wat dat gaat komen. Hij heeft me ook nog heel geknuffeld en zei dat hij me gaat missen. Ik weet echt niet meer wat te doen, hij was men vriend maar ook men maatje. Ik weet dat ik hem tijd moet geven maar wat als het toch niet goed komt? Ik ben zelf ook bang.
Heb haar om de drie maanden en daarvoor twee maanden een kort briefje geschreven enkel om te vragen hoe het met haar ging, waarop ze niet reageerde. Dat deed me zo’n zeer. Ook op een felicitatie voor haar verjaardag een maand terug reageerde ze niet. Had eerlijk gezegd er niet op gerekend ooit nog iets van haar te horen. Ben er goed van in de war, wat zou ze willen hiermee? Heb gereageerd met, “hoi J, dankjewel, Richard. Zou eigenlijk wel willen weten hoe het nu met r is. Hoe kan ik dat aanpakken?
Een kleine 2 jaar geleden heb ik via een therapeut ontdekt dat mijn vriend autistisch is. Hij duld geen tegenspraak, tips of (kleine) wijzigingen in zijn denk- en doepatroon met als gevolg dat hij telkens weg liep van zodra hem iets werd voorgesteld dat ik bvb. anders zou doen. Dat mondde meestal uit in ruzies. Ik heb er nooit bij stilgestaan dat hij niet om kan met wijzigingen en dat dit een soort korstsluiting geeft in zijn hersenen. Nu hij weg is is mijn euro gevallen en daar heb ik heel veel spijt van want hij is een geweldige man die ik nog steeds graag zie.
Hi P., zoals het artikel aangeeft kun je beter voorlopig niets doen, want de angstvallige pogingen die je doet om het contact te handhaven halen vooralsnog weinig uit. STOP dus. Al wat er gebeurt is dat je steeds weer gefrustreerd raakt omdat ze telkens in de 'nee ik wil niet'- stand gaat staan, dus gun jezelf eens wat beters. Ik begrijp wel dat je hart alleen bij haar ligt en je momenteel niet verder kan, maar daarom moet je jezelf 'bevrijden'. Dit doe je door jezelf eens door elkaar te rammelen en jezelf de vraag te stellen of je zo wel verder wilt. Steeds weer die teleurstellingen, de hoop, de wanhoop, de emoties die je verspilt, noem maar op. En je wordt ondertussen ouder. Op een gegeven moment moet je maar denken dat het lot kennelijk zo is als het gaat en dat er kennelijk ergens anders iemand op jou wacht. Iemand die je nu nog helemaal niet kent. En zo had het dan moeten zijn, want vaak zijn de dingen achteraf veel beter verklaarbaar dan als je er nog middenin zit. Gezien de laatste ontwikkelingen tussen jullie raad ik je dus dringend aan om alle goedbedoelde pogingen te staken en haar te laten somberen in haar eentje. Haar keus. Jouw leven. Het lot. Groetjes en veel sterkte van A.
Hoi Astrid, twee maanden geleden heb ik het uit gemaakt met mijn vriendin die ik vijf jaar een relatie had en drie jaar samen heb gewoond. We hadden ruzie en ik was heel kwaad en zonder nadenken heb ik haar geslagen en ik heb er heel veel spijt van sinds dien negeert ze me. Ik heb alles geprobeerd, maar ze wil me niet zien of horen. Ik heb nu vijf weken geen contact met haar omdat ze zei dat als ik haar nog een keer lastig val gaat ze naar politie om aangifte te doen. Ik hou heel veel van haar en zij ook van mij want daar voor had ik het uit gemaakt. Zij blijft me stalken tot dat weer goed was tussen ons en laatste keer dat ik haar heb gesproken zei ze dat ze nog van me houd maar zij is bang dat ik haar weer ga slaan. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik zoiets nooit meer zou doen en hoe kan ik er voor zorgen dat we weer contact met elkaar hebben en is er nog kans dat ze me terug neemt? Hoop dat je wat tips voor me hebt. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 27-04-2012
Ik ben onlangs, zo'n 2 weken geleden plots uit het niets 'gedumpt' door mijn vriend. Eigenlijk heeft hij nog steeds niet in mijn gezicht gezegd dat het gedaan is, maar wel op facebook dat hij er geen kans meer in ziet. We waren net geen 6 maanden samen. Dat lijkt misschien helemaal niet lang, maar in april van dit jaar leerde ik hem kennen op een feestje en meteen sloeg de vonk over. Ik was al een jaar terug single op dat moment en hij heeft me letterlijk doen zweven. Iedereen in mijn buurt merkte dat ik zo gelukkig en verliefd was en hij was dit ook. Hij speelt volleybal en al zijn vrienden merkten ook dat hij terug dolgelukkig was na enkele keren gekwetst te zijn geweest in een relatie. Alles ging super goed, we maakten niet veel ruzie en werden echte soul-mates (zo heeft hij het af en toe zelfs gezegd.) tot twee weken geleden hij plots iets afstandelijker deed, maar ik dacht dat het lag aan zijn verkoudheid. Hij was wat ziek en wou liever alleen wat uitzieken. Dan op een avond vertelde hij plots op facebook dat hij de laatste tijd precies niet zoveel affectie meer nodig had van mij en dat hij niet goed wist waarom. We hebben dan direct afgesproken om erover te praten. Ik werd natuurlijk wat emotioneel want ik dacht dat alles nog geweldig was, ik zat nog steeds op mijn roze wolk (hij ook dacht ik). Hij heeft me nog liggen troosten, maar de dingen die hij zei maakten alleen maar duidelijker dat hij echt in de knoop lag met zichzelf. (Hij is net afgestudeerd en is nu al even werk aan het zoeken, maar zonder succes). Als ik dan iets zei van:' jij wilt het toch gewoon uitmaken', zei hij: 'maar nee dat heb ik toch helemaal niet gezegd'. De dag nadien kon ik hem niet met rust laten, ik zat met zoveel vragen… Natuurlijk kon hij daar niet allemaal op antwoorden en wat hij zei kwetste me gewoon nog harder Hij beloofde me dat we de week nadien sowieso zouden afspreken. Ik heb hem dan maar met rust gelaten, maar vorige week kreeg ik ineens bericht op facebook dat hij toch niet ging kunnen afspreken, maar dat hij het een beter idee vond om nog even te wachten zodat het bij ons beide kon doordringen… Nu zijn we dus een week later, heb het laatst vrijdag iets van hem gehoord: sorry dat ik je zo teleurgesteld heb. Ook dat het hem spijt dat hij zo koel en afstandelijk is, maar dat hij hier niet goed in is en denkt dat dit de enige manier is. Dus nu ga ik hem niet meer contacteren, hoe graag ik ook zou willen.
Wees niet bang om, als je een nieuwe kans krijgt bij je ex, hem om gunsten te vragen. Laat hem bijvoorbeeld een potje opendraaien, of andere kleine dingetjes doen. Ook al kan je dat prima zelf, hij heeft nou eenmaal graag dat jij hem hiervoor inschakelt. Wees ook niet verlegen in hem om uitleg vragen voor dingen die je niet begrijpt. Hij vindt het prachtig om het jou uit te leggen.
Om hen te laten weten van iets spannend dat er in jouw leven gebeurt. Geef hier niet te veel informatie over. Vertel gewoon wat er goed in je leven gebeurt. Je zou er graag over willen praten, maar niet nu. Omdat jullie beide ruimte en tijd nodig hebben. (Je wilt ze iets nieuwsgierig maken. Ze zullen denken over wat er in je leven gebeurt en willen bellen of teksten om erover te praten. Je gebruikt nu nieuwsgierigheid om je ex te contacteren. Daarom is het belangrijk om een positieve verandering in je leven te creëren voordat je je ex terug contacteert.)
Wanneer je je ex terug wilt en hij of zij heeft inmiddels al weer een nieuwe partner, raak dan niet in paniek. De kans is groot dat het gaat om een zogeheten 'rebound relatie'. Dit is een relatie die is gebaseerd op het invullen van een leegte. Een leegte die zo akelig was dat het moest worden opgevuld met een nieuwe vlam. Zulke relaties, vaak ontstaan binnen korte tijd na een echt grote liefde, houden doorgaans geen stand. Het is ook mogelijk dat zelfs na maanden of jaren zo'n relatie opbloeit, omdat het gevoel van liefde op zich wordt gemist. En als de 'one and only' niet voor handen is, dan maar een pseudo vriend of vriendinnetje, om het gemis op te heffen. Krijg je te horen dat je ex er met een nieuwe vandoor is en je krijgt hem/haar te spreken dan is een gelukwens de enig juiste uitspraak. Dit zal bij je ex tot grote verwarring leiden, omdat het in strijd is met de wens je ex terug te willen. En dat maakt je per direct weer aantrekkelijk. Want onthoud: Wat iemand niet kan krijgen, wordt mettertijd steeds aanlokkelijker.
Hij ziet er echt betrouwbaar uit en ik vond het zo geweldig dat hij niet zoveel oog heeft voor het vrouwelijk schoon, maar blijkbaar had ie ook niet veel oog voor mij. Kan je mij aub zeggen waarom hij dan wel zo vaak bij mij was en me zo vaak knuffelde en kuste? Ik zou het niet kunnen iemand zo innig kussen en knuffelen waar ik geen gevoel voor heb. Snappen doe ik het niet goed hoor, bestaan er dan echt zo’n mensen?

Ik denk dat ik ook bindingsangst heb. Heb een jaar geleden een relatie gehad met een jongen die mij als een stuk vuil behandelde. Hij was heel erg jaloers. ik mocht niks en hij alles. Elke dag had hij het over vreemdgaan en dat hij dat absoluut niet zou pikken. Ik moest me steeds weer bewijzen en daardoor ben ik uiteindelijk mezelf verloren. Ik ging steeds minder naar buiten. Met mijn vriendinnen ging ik helemaal niet meer om, omdat ik geen zin had in ruzie met hem. Hij was zelfs zo jaloers dat ik niet eens romantische films mocht kijken omdat daar seks scenes in zitten en half naakte mensen. Hij heeft mij ook vaak genoeg gezegd dat hij mij niet wou ontmaagden voor het huwelijk omdat hij bang was dat ik vreemd zou gaan en hij het daar dan niet achter zou komen. Ik heb dit een jaar lang vol gehouden en we zijn zelfs 3 maanden verloofd geweest, omdat dit in mijn cultuur gebruikelijker is als ‘vriend’ en ‘vriendin’ blijven. Ik ben met tegen zin in deze relatie gestapt, maar heb het toch gedaan omdat mijn familie dit een leuke jongen vond. Zelf ben ik een persoon die snel overtuigd wordt van iets, dus mijn familie heeft mij overtuigd om ja tegen hem te zeggen. Het was mijn eerste relatie en ben wel ongelofelijk verliefd op hem geweest, denk ik. Het was niet echt een gezonde relatie want ik zat uiteindelijk alleen opgesloten thuis en als ik de deur uit ging was het omdat ik naar school moest of moest werken. Ik liep steeds achter hem aan, als een schoot hondje. En ik kreeg eigenlijk vrijwel geen liefde terug. We hadden bijna elke week ruzie en ik was ook elke week in tranen. Ik voelde me erg onzeker, want zo een gevoel gaf hij mij. Na een heftige ruzie was ik het zat om het als eerst weer goed te maken, dus heb op hem gewacht tot hij het goed zou maken. Heb uiteindelijk 4 dagen gewacht of hij zou reageren maar dat deed hij niet, dus heb ik er een punt achter gezet. Achter ben ik er achter gekomen dat hij zelf vreemd ging en dit zorgde ervoor dat ik me nog waardelozer voelde. Alles viel wel op z’n plek nadat ik daarachter was gekomen. Nadat hij zag dat ik er echt klaar mee was heb ik nog een paar keer berichtjes gehad, maar daar heb ik niet meer op gereageerd. Ik wilde niks meer met hem te maken hebben. Nu ben ik inmiddels een jaar verder en heb wat scharrels gehad, maar zonder succes ik kap het heel snel af. Nu heb ik een leuke jongen ontmoet die ik voor mijn relatie ook leuk vond. Hij is heel lief en snapt heel goed wat ik heb meegemaakt en dat ik daardoor niet zo goed ben in het uiten van mijn gevoelens. We zijn nu ongeveer een twee maanden aan het praten en ik werd verliefd op hem. Nu heb ik sinds een week helemaal geen gevoelens meer lijkt het. Alleen een heel erge angst gevoel. Ik ga binnenkort naar hem toe, want hij woont hier niet in de buurt en dat maakt mij nog banger en zenuwachtiger. Ik heb ook steeds een gevoel dat ik hem niet leuk ga vinden terwijl ik toch een tijdje heel verliefd was op hem. Ik word een beetje gek van mezelf omdat ik overal wel iets op aan te merken heb. Terwijl hij echt heel lief is en helemaal niks verkeerd doet. Ik denk stiekem dat ik heel erg gewend ben om achter iemand aan te lopen dat het gewoon raar is dat iemand achter mij aan loopt. Soms krijg ik het er een beetje benauwd van. Ik weet ook wel heel goed dat het aan mij ligt, maar ik weet niet zo goed wat ik moet doen om van dit gevoel af te komen. Help!
Bedankt voor je reactie. Ik laat het nu voor eerst los en zie wel wat er van komt. Ik neem afstand als nooit tevoren en neem je woorden ter harte. Ik heb trouwens al met collega R gesproken (al meerdere keren), zij is absoluut niet van plan zich op wat voor manier dan ook, in te laten met mijn ex. Dit omdat ze niks voelt, niks wil en mij zeker als maatje niet wil kwetsen. Dus ik ga in de test zone en ik zie wel of mijn ex toehapt! Voor eerst bedankt en ik zal niet over 2 dagen weer schrijven haha :). Hooguit over een week ;)
Mijn naam is Kevin, en ik ben hier om  je te helpen door deze pijnlijke breuk en hopelijk zo je ex terug te winnen. Ik zeg hopelijk omdat ik je niet kan garanderen dat je je ex terug krijgt. Ik kan echter ook niet garanderen dat als je dit plan volgt je ex zeker zal terugwinnen maar je kansen op het terugkrijgen van een  ex-vriendje of ex-vriendinnetje zal waarschijnlijk wel aanzienlijk toenemen.
Ondertussen is het alweer 2 maanden geleden dat mijn relatie van 10 maanden werd verbroken door mijn ex. Onze relatie was super fijn, het klikte vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoette. Zij was niet alleen mijn liefje maar ook mijn maatje. Zelfs als ik heel eerlijk terug kijk op onze relatie kan ik geen minpunten noemen. We hadden het over onze toekomst samen en fantaseerden al vaak over samenwonen en dat soort dingen. Ik ben een best wel gevoelig persoon en wanneer er iets niet klopt dan voel ik dat al snel aan. Dat mijn ex onze relatie verbrak kwam dan ook als donderslag bij heldere hemel.

Toen de vriend van je vriendin wegging had ze zich ingesteld op het feit dat ze elkaar 2 maanden niet zouden zien, vandaar dat de eerste maand niet zo moeilijk was, pas bij de tweede maand en doordat de dag dat hij terug zou komen steeds dichterbij kwam,werd het verlangen weer groter. Bij mij zou dit zo werken in ieder geval. Verder is het allemaal heel persoonlijk en zal je de een eerder missen dan de ander. En dan heb je er ook nog, die je kan missen als kiespijn :)
Hi Krabi, 'houden van' is een begrip wat door iedereen verschillend geinterpreteerd wordt. Ongetwijfeld zag hij iets in jou, maar als er al sprake was van liefde, dan was het hoofdzakelijk eigenliefde. Hij heeft het immers niet voor jou over om zich aan jouw leven (lees: een normaal bestaan) aan te passen. Zijn verslaving is alles wat telt. Waarom hij gedumpt wil worden heb je zelf al verteld, zie in de letterlijke tekst van je ex: "Ik weet niet meer wat ik moet zeggen om je door te laten gaan met je leven." Met andere woorden: 'Ik heb het je zo gemakkelijk mogelijk gemaakt en toch dump je me niet. Word wakker en geef mij de bons. Want ikzelf kan het niet.'
Het gebeuren heeft me op relationeel gebied toch wel iets onzeker gemaakt. Zeker nu ik een vrouw heb ontmoet waar menig man van droomt. En dat besef ik me goed. Ze is enorm pittig, maar samen zijn lief voor elkaar. Heb bij mn nieuwe vlam wel enkele bedenkingen die ik aan jou wou voorleggen. Zij heeft vijf jr een relatie gehad, met iemand die ze haar hele leven kent, (vriend van familie) ook 5jr ouder. Ze was op en aan verliefd op hem sinds ze dertien was en met de families op vakantie gingen. Toen ze 20 was kregen ze iets. Het werkte niet, en ze heeft die relatie, na heel lang volhouden, verbroken. Ze richtte haar pijlen inmiddels al op andere. De daadwerkelijke verbreking is nu iets langer dan een half jaar terug. Heb angst dat ze teruggaat. Ze zegt nog wel van hem te houden, bespreekt het met mij, maar zegt ook te hebben gekozen.

Maakte geen enkel fouten Probeerde weer plezier te blazen in mijn leven. plots stond hij iedere ochtend thuis met 1 of ander excuse ( we wonen nog samen maar hij logeerd al Bijna 2maand bij zijn mama of vriend) ik deed heel beleefd niet over dreven Maakte geen sceine meer.. plots belde hij me gisteren Met de vraag voor zijn tondeuse te brengen (hij heeft netje hele dag gewacht om me te bellen zodat hij er niet moest omkomen) met de vraag of ik effe blijf ook. ik heb dit ook gedaan die tondeuse gebracht. en daar eventjes blijven zitten.. binnen die moment was het heel aangenaam zonder ik Emotie's de gang liet gaan(was heel moeilijk) hij wou dat ik me anders zetten allez dat was praktisch beter om tv te zien . met resultaat dat ik dichter zat bij hem en hij legde zen hoofd op mijn benen. ietsjes later wil hij met me naar bed .. waarop ik niet goed wist wat ik goed kon doen .. nu heb ik er blijkbaar niet veel goed aan gedaan om daar op in te gaan want nu met resultaat dat hij weer loopt te roepen voor het minst ik mag zijn wagen plots niet meer gebruiken voor naar men werk te gaan we hadden dit eerder anders afgesproken.. ik herken hem niet meer.. die jongen zag me zo graag kreeg zelfs de vraag of ik al iemand anders had .. waarop ik neen antwoorde.. vandaag beld die me eerst vriendelijk 2emaal belde die mij ook maar dan begon hij onmiddellijk kwaad te doen als ik zei dat hij beloofd had dat ik ook met de auto mocht rijden .. hij begon te roepen dat hij me nooit meer terug wil dat ik gewoon maar een ex ben en dat hij binnen enkele maanden iemand zal hebben en dat ik maar moet besseffen dat het zo is dat hij mij niet kan helpen met de wagen Maar ik dreig wel men job te verliezen zo ..
Er is een meisje waar ik twee maanden aan het daten ben… Zij is/was enorm verliefd op mij… Ondanks zij een sociaal Iemand is is zij verlegen bij mij.. maar plots begon zij dat zij geen relatie wou aangaan omdat zij door een moeilijke fase heen gaat.. en ik pakte het rustig aan altijd.. nooit het woord relatie in mijn mond genomen… Nu praten we al een week niet meer wat kan ik doen ?
“Als blijkt dat er na een paar afspraakjes geen schot zit in de relatie of dat alle initiatieven van jou af moeten komen en hij doet verder weinig moeite? Vraag dan nog één keer op de man af hoe het er voor staat. Krijg je geen of geen duidelijk antwoord, zegt hij dat hij er nog niet aan toe is, te druk is of nog niet over zijn ex heen is. Dan weet je wel hoe laat het is en wat je moet doen…..Kappen en op zoek naar een nieuwe man die wel 100% voor je gaat.”
Mijn vriendje heeft het deze zondag uitgemaakt, na een goede 6maand lange relatie. We kenden elkaar al van ruim een maand ervoor. Een beetje achtergrond informatie: Mijn ex en ik zijn dus twee complete tegenpolen, verschillende interesses, verschillende karakters ( vuur vs water) en ivm aandacht. Hij heeft dat totaal niet nodig, en ik… wel ik ben misschien een beetje aanhankelijk en geniet wel van aandacht. Het enige dat we gemeen hebben is dat we allebei zot zijn van reizen, en nog studenten zijn. Ik ben 21 jaar, en hij is er 19. Maar ondanks dat wij 2 tegenpolen zijn, vond ik dit echt geen probleem. En we hadden dit al besproken, maar kwamen tot de conclusie dat tegenpolen elkaar gewoon aantrekken. We maakten tot enkele maanden geleden ook nooit ruzie, tenzij ik die ruzie maakte en hij die er niet reageerde.
Wanneer verlaat een vrouw nu haar vriend of man? Om een relatie duurzaam te laten zijn, moet er een constante factor zijn die romantiek, liefde en echte emoties omvat. Tenminste, dat vinden vrouwen belangrijk. Alle relaties beginnen zo, maar na verloop van tijd komt de klad erin, vooral als de man haar niet langer meer het gevoel geeft dat ze speciaal en uniek is en de vrouw zich niet langer meer bemind voelt. Een vrouw negeren is haar diep kwetsen. Als de vrouw voelt dat er niet meer van haar wordt gehouden, zal ze nog wel lang loyaal blijven aan de man die haar ooit had uitverkoren, maar haar antenne staat gericht op affectie van andere mannen. De op losse schroeven staande relatie heeft dan enkel nog een zetje nodig om haar te laten vertrekken. Kortom: Een vrouw gaat weg als ze emotioneel wordt verwaarloosd.
Toen ze naar Groningen ging, ging ze met de intentie de relatie en het leven daar te combineren, maar ik denk dat het voor haar misschien ging frustreren. Zij wilde los, maar zat toch nog beetje vast. begrijpelijk allemaal, maar als je echt van iemand uit? Het verliefde was veranderd in houden van en ze twijfelde of dat genoeg was. Ik vind van wel, want ik had hetzelfde. Misschien omdat ik wel toe was (23 jaar) aan stap van langdurige relatie als steun en toeverlaat. Elkaars maatje zijn.
De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.

Wat mij opviel was dat hij een aantal keer zei van 'want de tijd gaat snel, en ik word ook steeds ouder.' 'ik word ook een dagje ouder' en 'ik ben ook geen 25 meer' (hij word bijna 29). Ik heb hierdoor het gevoel dat hij opeens beseft dat hij bijna 30 is (ik ben 32) en dat hij bang is om zijn jeugd te verliezen? Ik heb hem hiervoor echt NOOIT dit soort uitspraken horen doen.
Probeer niet om hem je te laten missen zodat je hem kunt manipuleren. Het is normaal dat je wilt dat je ex je mist als je weg bent, vooral als hij jou gedumpt heeft. Maar als je te veel bezig bent met hem je laten missen, werkt dat misschien wel averechts. Je raakt geobsedeerd door wat hij denkt, in plaats van dat je verder gaat met je leven. Geef jezelf en hem wat rust en probeer hem niet te manipuleren als het al uit is.
Het spijt me als ik recht voor zijn raap ben, maar ik ben er gewoon zo gepassioneerd over. Ik ben nog steeds geschokt als ik eraan denk hoeveel mensen het gewoon helemaal mis hebben. Ik kan het gewoon niet bevatten dat ik zo veel aantrekkelijke, slimme vrouwen zie die gewoon dom zijn als het betrekking heeft op mannen. En geloof me, ik zie het continu gebeuren.

Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.
Ik heb de relatie ervaren als erg liefdevol, intens, intiem, open en eerlijk (tot aan het "exit"gesprek) en ook haalde ik er veel energie uit. Zij was vanaf het eerste moment ook verliefd en we zagen elkaar 2 a 3 keer per week, ondanks onze drukke schema's). We zorgden ervoor dat we dan quality time hadden samen; uiteten gaan, evenementen maar ook een avondje samen thuis koken etc. We schreven elkaar ouderwetse kaartjes in de tussentijd en soms een kadootje als verassing.
Hi P., is er eenmaal een echtscheiding, dan is de kans om je ex terug te krijgen gedaald tot vrijwel nul. Het komt wel vaak voor dat er spijt is na een scheiding, maar trots weerhoudt mensen ervan om dit toe te geven. Men houdt dan stellig vast aan het idee dat een echtscheiding het allerbeste is, terwijl dat niet zo hoeft te zijn. Je bent met de verwerking van alles nog niet zo ver dat je haar ook geestelijk kan loslaten. En als je voelt dat de partner een fout heeft begaan, kun je levenslang met die gedachte worstelen. Probeer uit alle macht te begrijpen waarom ze die scheiding wil, en doe een poging het te rechtvaardigen. Misschien heeft ze wel groot gelijk?! ;) Sterkte, A.
Bedankt victor, je bevestigt hetgeen wat ik dacht: haar met rust laten. In ons laatste gesprek zei ze dat ze echt van me hield maar geen energie had om de relatie verder te zetten omwille van de kritieke situatie waarin zij vertoefde. Weet je, ik ben blij dat we als vrienden uiteen zijn gegaan: geen ruzie, geen gedoe en vooral een zeer positief beeld van elkaar. En dat wil ik niet verbrijzelen.
Kleine aanvulling, ik heb een telefoongesprek gehad met zijn exvrouw, en eveneens drie dagen geappt met haar. Daar bleek uit dat ze alleen maar hem terug neemt om haar gram te halen, om zijn geld en zodat ze hun dochter niet meer aan hem mee hoeft te geven. Nadat ik ze samen zag vrijdag heb ik hem dat whatsapp gesprek gemaild. Waarop hij erg boos werd op haar, maar dat niet aan mij liet merken en zei je probeert te stoken maar tussen ware liefde komt niemand.
Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
Hi Evy, hij heeft de mogelijkheid om je te missen al verminderd door met een ander aan de haal te gaan. Verder denk ik niet dat deze man ooit van je gehouden heeft. 'Intieme en romantische momenten' hoeven helaas niet op liefde te duiden. Belangrijker nog is dat zijn zogenaamde liefde wel heel drastisch omsloeg naar het omgekeerde. Zoiets klopt nooit. Het laatste is nu dat hij je een aantal kwetsende opmerkingen naar het hoofd slingerde. En daar mag je het mee doen. Kortom, geen man die je terug zou moeten willen. Kijk op dat cruiseschip eens goed om je heen. Beter een kapitein of matroos dan een vent die jou notabene op bed meedeelt dat hij van je af wil! Sterkte, A.
Ze stond op het punt om te gaan samenwonen met de vriendin waar ze op reis mee was geweest, wat ik erg aanmoedigde. Zo was ze eindelijk dat verstikkend huishouden uit, en kon ze zichzelf ontwikkelen. Maar toen ze thuis vertelde van dat samenwonen, stootte het op een grote njet. Haar moeder zei haar zelfs "wat is het volgende, ga je weer met Nicolas beginnen?". Ze is dan ook thuis blijven wonen. Daarna had ze het ook steeds moeilijker. Ze zei dat ze alles zwart zag. We gingen wel afspreken in de herfstvakantie (begin november), haar ouders waren dan immer op reis. Ze zocht nog vaak contact met me, maar zei dat ze het steeds moeilijk had. Ik vroeg of het aan mij lag, maar ze zei van niet. Dat ze blij was me te horen. Ik vertelde haar soms nog van m'n werk, had van een beloofde voltijdse tewerkstelling maar een halftijds gekregen. Dat was voor mij ook weer een klop. Wellicht heeft ze dat ook gemerkt.
Dan plots een week voor we elkaar zouden zien, toen ik op facebook vroeg of alles goed ging of ze misschien wou dat ik haar met rust liet (niet zo bedoeld), droogweg "ja laat me maar met rust". Op m'n verdere berichten op facebook antwoordde ze niet meer. Ik was in alle staten, het leek goed te komen en plots was alles weg. Ik heb haar dan ook niet meer gezien. Ik heb me een week min of meer sterk kunnen houden, maar dan ben ik ingestort. Ik kon het niet begrijpen. Hadden die ouders iets gezegd? Wat hadden ze eigenlijk tegen me? Misschien was het 1 groot misverstand? Ik ben dan (zonder het haar te zeggen) eens met haar ouders gaan praten. Dat gesprek verliep vrij gemoedelijk, maar wat haar ouders vertelden strookte niet helemaal met wat zij me steeds vertelde. Ik was zo emotioneel toen (al hield ik me voor die ouders tamelijk sterk), dat ik dat niet meteen inzag. Daags nadien heeft ze me van facebook verwijderd. Wat haar ouders haar gezegd hebben, weet ik niet, maar dat ze me net dan heeft verwijderd, kan geen toeval zijn. Tegen die vriendin waar ze bijna mee ging samenwonen (waar ik ook bevriend mee ben) was ze kwaad over mijn bezoek aan haar ouders. Ik heb haar gemaild waarom ik het gedaan had, geen reactie. Ik heb dan een week later nog eens in een emotionele bui gebeld naar haar. Op haar voicemail heb ik al huilend gevraagd waarom… Ze heeft me kort erna een mail gestuurd dat ze te laat was bij de telefoon, dat ze geen toekomst zag met me, niet steeds in die situatie wou blijven zitten en dat ze niet paste bij me. Ze zei dat ze hoopte dat ik haar nu met rust zou laten, dat ze heel wat te verwerken had en ik ook.
De inmiddels 30-jarige Brabander is trots op het team om hem heen dat zich nu ten volle inzet voor hem. Deze geboren volkszanger, talentvol en zeer gedreven, iemand die uit het juiste hout gesneden is voor een geslaagde loopbaan als artiest, lanceert nu zijn gloednieuwe single ‘Laat ons proosten’. Met deze door Marco Meesters geschreven en Sonic Solutions geproduceerde radiovriendelijke track, zou Wesley wel eens een single in handen kunnen hebben waarmee hij volgers van het Nederlandstalige lied razendsnel aan zich gaat binden. ‘Laat ons proosten’ op… Wesley van Gorp! Clipopname: Robert RTV Media
Als je last hebt van liefdesverdriet en je ex terug wilt, is sporten een van de beste dingen die je kan doen. Ten eerste helpt het je om minder bezig te zijn met je eigen verdriet door jezelf af te leiden. Dit is goed vanwege de redenen die ik bij de vorige tip genoemd heb: je wordt aantrekkelijker voor je ex, en je wordt er daarnaast zelf ook een stuk gelukkiger van.
Hi Eric, je moet jezelf afvragen wat je op die datingsite doet. Als jullie liefde werkelijk zo diep zat, zou je er niet over peinzen om al zo snel na de relatie, of misschien zelfs al tijdens de relatie jezelf aan te bieden voor een date met een ander. Zoals het overkomt tussen jullie zie ik er helemaal niets in. Je beschrijft een soort experiment wat kennelijk voor 'een relatie' moet doorgaan. Beter is om vriendschap na te streven en te zien of jullie elkaar dan ook liggen. Zo te lezen zou zij daarvoor in moeten zijn. Groetjes, A.
Angst bepaalt een groot deel van onze beslissingen. Wat wij eten, waar wij leven en hoe wij ons geld verdienen zijn beslissingen die uit een mix van angsten en wensen voortkomen. Bij de zoektocht naar een partner is dit niet anders. Wanneer je weet welk gedragsmodel mannen vrezen kun je niet alleen de reacties van de heren, maar ook je eigen gedrag en diens uitwerking op tussenmenselijke relaties beter inschatten. Dit voorkomt liefdesverdriet en misschien heb je hierdoor wel echt de kans de ware te leren kennen!
Hi P. uit M., wat een toestanden allemaal! Je hebt het helemaal goed gedaan door haar in een tijd vol angst en pijn te steunen, door er steeds voor haar te zijn. Helaas kwam ze na een week vol toewijding van jouw kant met de bekende smoezenreeks voor de dag. Dat je maar verliefd moet worden op een ander, dat haar gevoel niet genoeg zou zijn, en nog meer malligheid. Je had hier inderdaad niet in mee moeten gaan. Wat ze nodig heeft is dat je het omgekeerde doet, en dat is zeggen dat je er alle vertrouwen in hebt dat alles goedkomt. Ze lijkt namelijk onzeker en bang voor de toekomst, misschien wel bang voor haar eigen gevoel. Lees dus ook: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/54239-bindingsangst-blootgelegd.html
Hi Leo, pak die spullen aan en laat je van je beste kant zien. Zorg er dus voor dat je huis en je uiterlijk er fantastisch uitzien en praat met geen woord over relaties of over wat er fout ging. Komen er verwijten, laat je dan niet verleiden om er op in te gaan, maar zwijg. Je vertelt verder niet precies wat er in de relatie allemaal mis is gegaan, waardoor het moeilijk voor me is om haar gedachtegang te begrijpen. Kennelijk geeft ze wel veel om je en zo'n gevoel is niet zomaar voorbij, dat bewijzen de tranen en de innige zoenen maar al te goed: 'Lips that taste of tears they say, are the best for kissing'. Ik hoop dat ze gauw gaat beseffen wat ze heeft weggedaan. Zo niet, dan rest je niets anders dan haar straks lange tijd niet te spreken of te zien :(. Sterkte, A.

Ik snap gewoon niet dat het ene moment het lijkt alsof het redelijk gaat tussen ons, zoals dat mijn ex vorige week ineens begon te kletsen over dat inval werk etc en het andere moment doen we kort en afstandelijk. Of dat ze m.i. mij uit de tent wilde lokken met "diegene" die zou gaan koken voor haar, dan denk ik mens noem diegene gewoon bij haar naam, ik ken iedereen en wat dan nog!? Ze had me op het werk een mail gestuurd (over het werk), deze had ik beantwoord en ik hoor er niks van terug.! Dat soort dingen, dan denk ik 'waarom?'

Hi Help Me, deze ex is er eentje om direct door te spoelen. Hij neemt zowel die andere vriendin als jou in de maling, en heeft er geen enkele moeite mee om je nog even te gebruiken als de gelegenheid zich voordoet. Heb je het artikel wel gelezen vraag ik me af, want daar staat duidelijk in dat je je ex niet terugkrijgt via het bed. Voor jou een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, voor hem een leuk tussendoortje tot hij zijn nieuwe liefje weer aantreft. Vandaar dat je ook geen zinnig antwoord van hem kreeg. Bouw je eigenwaarde op en wijs deze ex voorgoed de deur. Je moet jezelf overtuigen dat je beter verdient. En eigenlijk is vrijwel iedereen beter ;). Groetjes, A.


Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016
Ik heb in augustus heb ik een jongen leren kennen. Hij was helemaal gek op mij in het begin, hij stelde me gelijk voor aan zijn ouders en de rest van zijn familie. Het ging allemaal heel snel. We hebben veel heel leuke tijden samen gehad en hadden ook trouwplannen enzo! Maar 4 weken geleden vertelde hij mij dat zijn gevoelens voor mij steeds minder worden en dat hij niet meer weet wat die wil en moet doen. Afgelopen vrijdag zag ik hem weer alles ging goed aan het einde van de dag zei ik tegen hem van joh ik wil even met jou praten en toen zei hij is goed. Ik vroeg aan hem wat hij nou precies wil? En toe zei hij van dat hij mij niet aan het lijntje wil houden en dat hij misschien terug gaat naar het land van herkomst om daar wat voor zichzelf te beginnen maar dat het nog niet zeker is. Ik wou toen zijn ring en 2 sleutelhangers wat ik van hem heb gehad terug geven maar hij liet het niet toe ik moest ze houden en ik moest hem beloven dat ik het niet op geef en zijn nummer niet moet wissen! Hij heeft ook tranen laten vallen. Ik weet echt geen raad meer! Ik hou ontzettend veel van hem en wil hem zo graag terug! Reactie infoteur, 06-02-2016

Dan wast gedaandoor mijn BFF zij vond hem lastig en irritant en heeft hem bij mij weg gepest envoor hem wast ook moeilijk zijn beste vriend ging naar een ander school ja en dan wast gedaan we hebben elkaar dan nog een keer gesproken ik vond het erg daarna hebben we elkaar genigeerd maar op een dag in het zesde hadden we sport dag met heel de school en we werden in groepjes gestoken en hij zat bij mij int groepje leuk ik dacht dit is de kans maar nee .En nu zit ik int eerste middelbaar en na hem hb ik nooit meer een lief gehad en ik denk nog altijd aan hem die mij liet lachen als ik gevallen ben en zo
×