Mijn ex heeft nog een giga schilderij in zijn kamer hangen van ons samen, hij doet het niet weg omdat hij het een 'mooi en groot' schilderij vind, maar hij zegt dat hij er wel wat voor gehangen heeft (?) niet omdat het moeilijk is, maar omdat hij het niet wilt zien en het anders een lege plek is, ik weet dat hij genoeg posters en dingen heeft om die op die plaats op te hangen. Hij deed een beetje boos toen hij hoorde dat ik een ander had (een rebounder, heb hem later verteld dat niks ging worden), hij trok conclusies dat hij het gek vond zo snel, ik deed het zeker voor de seks, of kon niet alleen zijn etc. en vervolgens bleef hij herhalen 'het boeit me niks'. Zelf zei hij: 'kom genoeg tegen'. Hij doet heel afstandelijk tegen me en heeft een maand lang niks tegen me gezegd omdat hij me geen hoop wilde geven en ik had aangegeven dat ik die kreeg tijdens kletspraatjes. We kregen in eerste instantie ruzie en later zei hij: 'het hoeft niet, maar kunnen zo nu en dan gewoon praatje maken'. Is deze man er echt klaar mee? Vind het zo gek van dat schilderij, als hij er klaar mee is gooit hij het toch weg?! Zal hij terugkomen? Reactie infoteur, 13-09-2012
Maandag had ik nog hardstikke leuk contact met haar! Ze zei volmondig ja dat we echt weer meer leuke dingen moesten gaan doen omdat we dat in onze relatie te weinig hebben gedaan en dat moesten we maar inhalen. Had savonds nog een paar uur met dr gebeld en voor zover ik weet allemaal koek en ei. Toen 2 dagen later vroeg ik aan haar hoe ze nou eigenlijk over ons dacht en of we een beetje op lijn liggen en dat ik haar echt leuk vond. en of zij het ook leuk vond. Ze reageert hier heel geirriteerd op en zei dat ze mij opdringerig vond en dat ze zich gedwongen voelt en dat ondanks dat ze het goed met me kan vinden dat ze vind dat ik niet veranderd ben als ik haar zulke vragen stel. De dagen erna heb ik nog contact geprobeerd te zoeken en gezegd dat ik haar snapte maar hier werd niet op gereageerd. Toen stuurde ze zelf op een dag hoi en ik stuurde hoi terug en hier bleef het bij.
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.
Wij hadden ongeveer vijf maanden officieel een relatie, maar daarvoor waren we al een maand of twee/drie wel serieus met elkaar in de weer. Vele gesprekken via Skype/telefoon en paar keer daten. Het probleem dat zich voordeed, is dat ik een andere godsdienst heb dan hij. Voor ons geen probleem, maar voor de families (meer van mijn kant eigenlijk..) wel. Dat is probleem 1. Probleem 2 is dat hij ongeveer 3 uur van mij vandaan woont met de trein en 1.5 uur met de auto (wel heeft hij familie hier in de buurt waar ik woon waar hij in het weekend kon verblijven om mij ook te zien, maar ik heb niemand daar). Deze relatie was geheim voor mijn ouders omdat mij vaak door mijn moeder verteld is dat het niet kan/niet mag en wat er allemaal niet voor een drama gaat afspelen. Hierdoor durfde ik het niet te vertellen en hij was het er wel mee eens om er mee te wachten. Ik moest dus elke keer smoezen verzinnen om met hem af te spreken en dit werd verdacht. En het zat me toch deels dwars door te liegen tegen me ouders. Doordat ik dit niet te vaak kon doen omdat het anders te verdacht werd, zag ik hem niet zo heel vaak. Eerst een paar keer 1 x per week. Maar daarna zat er één keer een maand tussen. Dit zat hem dwars.
In de zomer van 2012 heb ik R. ontmoet. R. was gelijk verliefd op mij en helemaal gek op mij. Ik vond het een hele leuke jongen, maar verliefdheid was er nog niet bij mij, maar die is later wel gekomen. Omdat het ongeveer net 6 maanden uit was met een ex waarmee ik 4 jaar heb gehad, vond ik het lastig om gelijk iets nieuws te beginnen, dus in het begin was ik nog wel meer afstandelijk. Ik werd steeds verliefder op hem, maar daarbij komend werd ik ook onzeker. Ik vond hem leuk en wilde hem het liefst voor mij. Krampachtig was ik onzeker. Maar omdat wij ver van elkaar wonen is het soms lastig om af te spreken. Ik wilde weten waar ik aan toe was, terwijl R. veel makkelijker in het afspreken is. We hebben veel discussies gehad en omdat ik ver weg woonde was het zo dat ik in het begin al wel weekenden bij hem was. Op een gegeven moment (nadat hij 2 weken even weg was voor zichzelf) heeft hij verteld dat hij twijfelde aan ons en niet zeker wist of het wat werd (na ongeveer 4 maand gescharreld met elkaar te hebben). Toch hadden we echter nog een weekendje Parijs staan en hebben we dit samen gedaan. Na het weekend in de bus terug gaf hij aan dat zijn mening wel is veranderd. Echter had ik voor mijzelf besloten dat ik even rust wilde en het me beter leek als we elkaar even niet zouden zien. Hij was het hiermee eens en vond dit ook. Hij vond dat we even niets moesten hebben zodat we ook geen verwachtingen van elkaar zouden hebben. Na de reis ben ik nog een nacht bij hem gebleven aangezien we pas laat in Nederland arriveerden. Ik merkte dat hij heel veel om me geeft en ook zegt dat hij van me houdt. Hij laat dit zien door telkens mijn hoofd te pakken en dit bij zich te houden, mij te knuffelen en kusjes te geven. Ook toen ik vertrok kon hij het niet laten om mij veel te kussen en te knuffelen, net alsof ik lang weg zou gaan. Ook toen ik zijn deur uit liep heeft hij nog een minuut mij nagekeken. Ik vraag mij af wat dit nou te zeggen heeft? Hij wil wel even rust, maar laat wel veel affectie zien. Een dag nadat ik weg was kreeg ik gelijk een sms over hoe het was met mij en over hoe het shoppen was die dag. Ik reageerde hierop kort en niet met teveel inhoudt. Hij reageerde een paar x maar niet te snel (hij is ook niet zon smser). Ik belde hem gistermorgen op, omdat ik me zo rot voelde, maar voelde me stom dat ik aan dit verlangen toe had gegeven. Ik wil even afstand van hem, maar ik ben bang dat de afstand misschien wel maakt dat hij me niet gaat missen. Omdat ik niet kan zien hoe hij denkt, heb ik het idee da tik alleen maar dag en nacht aan hem denkt en hij mij misschien niet eens mist. Wat als hij in die paar weken een ander meisje ontmoet? Hij heeft toen we afscheid van elkaar namen ook duidelijk gezegd dat hij echt niemand zal ontmoeten en niks zal doen. Hij is daarin wel betrouwbaar en dat weet ik ook van zijn vrienden. Ik weet alleen niet hoe ik het aan moet pakken. Moet ik ons rust geven? Zo, ja hoelang? Hoe moet ik dan weer contact met hem opnemen? Gewoon zeggen dat ik in de beurt ben en of we een drankje kunnen doen? Je zou me enorm helpen, want ik wordt nu heel onzeker van mezelf!

Als je vriendje je mist, betekent dat dat hij om je geeft en zich fysiek en emotioneel met je verbonden voelt. Als je een langeafstandsrelatie hebt of vaak weg bent, kan het moeilijker zijn om een band te houden. Er zijn verschillende dingen die je kunt doen om ervoor te zorgen dat je vriendje je gaat missen als jullie niet bij elkaar zijn, zoals het verbeteren van de communicatie, hem verrassen en manieren zoeken waarop hij zich tot je aangetrokken blijft voelen.
Ik ben 15 jaar, en had 7 maanden een relatie met een jongen. We waren super verliefd, deden alles samen, spraken altijd af enz. Maar ongeveer 4/5 maanden gelede maakte ik het uit. Ik vond hem een zak, want hij wilde opeens niet meer afspreken en toen ik bij hem langs ging als verassing zat hij met een andere meisje film te kijken met zijn arm om haar heen. Nou ik ging naar huis en whatsappte hem dat ik hem dringen moest spreken en hij kwam langs en ik zei dus dat ik het uitmaakte, en hij reageerde superlullig zo van eindelijk. Nou ik wilde niets meer met hem te maken hebben omdat hij zo lullig dee, maar een paar dagen nadat het uit was stuurde hij ik vind het jammer dat het uit is en het spijt me dat ik zo lullig deed ik hou nog steeds van je maar misschien is het beter als we even geen relatie hebben. Dat leek mij ook beter dus toen zijn we een paar maanden niet egt met elkaar omgegaan. Een paar weken voor de vakantie begon ( 2 maanden geleden ongeveer) vond ik hem super leuk weer en was ik verliefd en dat liet ik ook merken maar hij zei sorry ik wil geen relatie. De laatste dag voor de vakantie kwam hij langs om te zeggen dat hij iets met iemand anders had en dat hij dus niets met mij wilde. In de vakantie hoorde ik dat het met dat meisje na een week al weer uit was, en ik hebnu weer hoop. School is net weer begonnen en we gaan normaal met elkaar om maar ik wil dus heel graag een relatie met hem. Help me plz want ik hou egt heel erg van hem en ik mis hem zo

Ik heb een vraag ik heb een jaar lang samen gewoont met mn ex en dit ging erg goed we kende elkaar door dik en dun. Sinds ik derealisatie heb en een burnout en mn baan verloren ben door financiele problemen die mn ouders veroorzaakt hebben en helehoop drama van mn families kant, zegt ze dat de liefde voor mij er niet meer is dus toen heeft ze de relatie gepauseerd wat echt hartverscheurend is.ze zei dat ik aan mijzelf moet gaan werken en dat we een pauze nodig hebben en dat we daarna mischien weer bij elkaar kwamen. Ik slaap nu op een matrasje bij mn moeder maar ik hou nogsteeds zoveel van dr het groeide met de dag. Nu heeft ze een week geleden gezegd dat ze denkt dat het niet meer goed gaat komen en voorzichzelf gaat kiezen en dat ze eigenlijk wel opgelucht is en er niet veel verdriet om had maar het wel echt moeilijk vond. Ik wil haar zo graag terug idk what to do.

Maar nu zitten we op een andere school ik hb wel nog een zus daar op school zo kan ik nog wat scoren maar mijn andere vriendin is verzot op zijn kleine broertje en dan zegt ze er hallo enzo tegen ent ergste was de laatste school dag van de lager school ik reed naar huis en hij liep daar en mijn vriendin riep dan naar dat broertje en weet je wat hij zei niet dat broetje maar mijn ex hij zei ik ben blij dat het zesde van nu we is zeg en dan dacht ik nu ist genoeg maar toch denk ik aan hem ben er onder tussen ook achter gekomen dat hij verre familie is echt verre hop mijn achter achter nicht daar is hij de neef van maar da t houd me niet tegen maar hoe kom je terug met iemand samen als je geen e-mail adres hebt en zo kun jij mij helpen


Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.
Hoi…ik heb iemand leren kennen via tinder, wij hebben 1 maand gebabbelt vooraller elkaar in het echt hebben gezien…op ons 1 date heb wij gekust…het was liefde op de 1ste gezicht…een tof man..op ons 2de date vroeg hij of ik zijn vriendin wilde zijn en op dezelfde dag hebben wij geseks(hij was mij 1ste man) hij droeg me als een princesseje. Maar naar 2 weken heeft hij het uit gemaakt, met de redenen dat hij nog niet klaar As voor een relatie, op de dag zelf dat hij uit gemaakt heeft had wij nogs bij zijn thuis geseks..waar hij telkens zei ‘ik zie u graag’..na1,5 maand hebben wij elkaar weer terug gezien, omdat ik hem niet uit mijn gedachten kun zetten en naar hem verlangde, en weer geseks en weer zegt hij ‘ ik zie u graag ! Die dag ontdek ik dat hij 51jaar is en niet 46 jaar..was er kapot van, maar deed alsof niks aan de hand was..hij wist niet dat ik op zijn reispasport had gezien…ik zie hem dood graag…ik weet niet meer wat doen!!!help me aub.

Ik ben 29 en mijn vriend is 23 en komt van de andere kant van de wereld. Hij studeerde hier en zo hebben we elkaar leren kennen. Ik kwam net uit een relatie, en hij had liefdesverdriet. We waren elkaars rebound. Helaas kwamen er gevoelens bij kijken en toen ik hem dat vertelde was eigenlijk de keus: elkaar niet meer zien of kijken of er een relatie uit voort zou kunnen komen. Het gewoon friends with benifits werkten niet meer voor mij. Hij koos voor de relatie en hij was werkelijk head over heels. Maandenlang was ik zijn droomvrouw en elke dag vertelde hij me dat. Ik herken dit van de roze wolk maar ik was zijn eerste echte relatie en hij wist niet wat hem overkwam. Wat een liefde, wat een geluk. We waren een team, maatjes voor het leven en het leek wel alsof we in alles gelijk dachten, inclusief toekomst. Mijn ex is een schrijver en ik zijn muse. Ik vond het ook geen probleem en heb hem gesteund tot in de puntjes. Andersom was hij er voor mij. Ik heb in mijn leven nog nooit zo'n perfecte relatie meegemaakt.
Hi Hoopvol, tja, dit is zijn manier. Iedere man doet het weer een beetje anders. Of je de echte vertrouwdheid waarin je openlijk over je onzekerheden kunt praten ooit (weer) kunt oproepen is natuurlijk wel de vraag. Tot op heden kan hij je verwarring niet wegnemen, maar misschien komt daar verbetering in als je preciezer op de hoogte wordt gehouden van zijn handel en wandel. De sms'jes die hij dus stuurde zijn goed. Hij wilde niet dat je vertwijfeld alleen zou zitten. Zou hij wat lessen geleerd hebben? ;) Groetjes, A.

Hij ziet er echt betrouwbaar uit en ik vond het zo geweldig dat hij niet zoveel oog heeft voor het vrouwelijk schoon, maar blijkbaar had ie ook niet veel oog voor mij. Kan je mij aub zeggen waarom hij dan wel zo vaak bij mij was en me zo vaak knuffelde en kuste? Ik zou het niet kunnen iemand zo innig kussen en knuffelen waar ik geen gevoel voor heb. Snappen doe ik het niet goed hoor, bestaan er dan echt zo’n mensen?
Je vertelt niet waarom je vrouw wil scheiden, dus kan ik niets anders dan gissen. In de url die ik je gaf lees je de echtscheiding-smoezen, en de werkelijke redenen waarom mensen willen scheiden. Het proces van een echtscheiding is niet het moment om iemand terug te krijgen, vooral niet omdat het al anderhalf jaar duurt. Het gaat dus helaas niet om een impuls maar om een goed doordacht besluit. Sterkte, A.

nadat me ex haar nieuwe huis had ingenomen. kreeg ik alweer smsjes, of ik zin had om het huis te bekijken, dat die kleine meid me graag wou zien. of ik mee kwam eten etc etc. nou voelde ik me erg eenzaam in die tijd. dus ging er natuurlijk op in. zo ging het eigenlijk 2 jaar door. we waren ook weer intiem. bleef daar vaak slapen, we deden ook veel dingen samen met ze 3en. wat natuurlijk erg fijn voelden.vierden kerst samen, oud en nieuw. we waren echt een gezin weer aan het worden.(naar mijn gevoel). ondertussen wist ik met haar gedrag om te gaan, want ondanks dat we niet samenwonen, als ik ook maar even niet reageerden op een telefoontje of een sms. draaide mevrouw alweer door. maar dat nam ik voor lief, omdat de ruzies het niet waard waren en de tijd samen veel gezelliger was.
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012
Hoe moet ik hier aan beginnen. Het waren de laatste 2 maanden van de middelbare school en mijn beste vriend werd verliefd op een meisje die net bij ons op school kwam en we gingen samen op café regelmatig en dat meisje was erbij en mijn vriend en dat meisje pesten elkaar voor te spelen zal ik maar zeggen en ik deed altijd met haar mee tot op een moment dat ze me mee bij haar thuis vroeg. Ik dacht voor te babbelen maar het draaide anders uit. We waren intiem gegaan samen. Maar ik voelde niets voor haar maar zij wel voor mij. Toen is onze relatie begonnen, ik had geen gevoelens, na 2 weken was dat totaal
Besef dat bindingsangst juist voortkomt uit angst voor verlies van liefde. Angst die is ontstaan door een pijnlijk verlies in het verleden waar je je misschien niet eens bewust van bent. Waar je onbewust een patroon op hebt ontwikkeld om die pijn nooit meer te hoeven voelen. Dat overlevingspatroon heeft je ooit geholpen, maar werkt nu averechts, want het maakt dat je afstand creëert en de ander niet dichtbij laat komen. Waardoor je gefrustreerd raakt en er maar niet in slaagt om te ontvangen waar je in wezen zo naar verlangt: liefde en intimiteit.
Hi R., dit meisje heeft er voor gekozen om geen relatie te hebben. Ze heeft het geprobeerd, maar kon het duidelijk niet combineren met haar drukke leventje. Het is jammer dat ze jou hiermee gekwetst heeft, maar ze was te jong om te begrijpen dat relaties met sterke emoties gemoeid gaan. En dat het dumpen van je hartsvriend omdat 'het gevoel weg is' absoluut niet door de beugel kan. Het is twijfelachtig of ze wel zulke diepe gevoelens voor jou heeft gehad, behalve wat gevlinder en gefladder. Investeer de volgende keer niet meer zo snel je emoties in een ander, want op deze leeftijd is de kans nog veel te klein dat het een relatie voor het leven is. Verder wijst het artikel je de weg. Sterkte, A.
Hartelijk dank voor de reactie. Ik stel het op prijs dat je zo eerlijk bent. Ja, soms is de waarheid hard om aan te horen, maar het is nodig. Nadat ik mijn verhaal had gestuurd, is er nog het een en ander gebeurd. Het heeft gemaakt dat zelf zijn oma mij heeft gezegd dat ik probeer hem te vergeten daar hij me niet waard is. Ze is ook zo boos op hem; heel teleurgesteld dat hij zo'n gedrag heeft. Zijn moeder is ook boos en vind het jammer dat hij bepaalde zaken in de opvoeding niet heeft opgepakt en dat hij er niet bij stil staat dat hij een moeder en zussen heeft met wie hij niet zou willen dat iemand hen hetzelfde aandoet. Een deel van mijn hersentjes weet het al, het ander deel en mijn hart moeten nog daar komen. Maar het zal moeten lukken. Ik ben dankbaar dat zijn familie tenminste doorheeft dat het niet aan mij gelegen heeft dat de relatie niet is gelukt. Ik voel me wel iets rustiger, maar het is een proces he. Ik moet er helaas doorheen. Sommige dagen gaan beter dan andere. Nogmaals bedankt. Groeten, G. Reactie infoteur, 23-10-2012
Hey A. bedankt voor de tips alvast, ik heb hier reeds eens iets gezet ik denk rond 22 juni. Eerst en vooral wil ik zeggen dat er al 1 iets uitgekomen het rebound topic. Dit is inderdaad gestopt en sindsdien zie ik haar nog altijd evenveel 3-4 keer per week, natuurlijk op die manier kan ik het niet voor elkaar krijgen dat ze me gaat missen. Ik probeer mijn uiterste best ook niet zelf te smsen naar haar, maar gisteren bvb kreeg ik sms dat ze me wou horen en vandaag had ze ook voor een kleinigheid gezonden (waar ik vandaag in kan komen omdat ze een kleine stommigheid begaan is met online bestellen enzo). Ik ga niet opnieuw vragen of dit de goeie kant uitgaat, want zoals je zei artikel lezen (wat ik gedaan heb) en er is hier ook geen echt antwoord op. Ik wil namelijk wel het gemis bereiken, want ik doe zoals een jaar half geleden: wat pesten, lachen, behulpzaam enkel hou ik de grote complimenten nog wat achter, soms eens klein complimentje. Nog enige tips zonder dat ik volledig contact moet verbreken? mvg en nogmaals bedankt Jhonny Reactie infoteur, 29-06-2012
Ik heb haar dan kunnen overtuigen alsnog in relatietherapie te gaan en algauw merkte ik dat ik daar mijn stukje schuld wel opnam en er zaken mee aanving. Maar dat van haar kant echt helemaal niets komt (ze zegt dat ze niet kan, dat ze op is). Gezien die sessies pijnlijker en pijnlijker werden ben ik er enkele weken geleden mee gestopt daar er toch geen verandering in haar toestand komt. Enkel een verdere isolering van haar. Na een individueel gesprek met de relatietherapeute heeft ze beslist om toch afzonderlijk in therapie te gaan.
aangezien we nu weer ruzie hebben is mijn vader naar zijn deur gegaan en heeft alleen maar informatie over die meiden gevraagd, maar wat ik nu zeker weet ik dat mijn ex bang is voor mijn vader, daarom zoekt hij nu geen contact, hoe kan ik hem nou laten weten dat het nog oke is als we weer contact krijgen, ik durf hem echt niet persoonlijk te benaderen heeft iemand iedeeen?
×