Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.
Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Kwam nog even langs met nog even een klein stukje hilariteit. Ik heb je denk ik wel verteld van een collega die tevens een van mijn beste vrienden is en ook een ex. Welnu deze vriendin en ik zijn soms close, gewoon maatjes. Nu viel het mij van de week al op dat mijn huidige ex enorm haar best doet om haar werk goed te doen en nog erger, soms ze zoekt mijn beste vriendin haar aandacht op, op ons werk. Het is me nu al een paar keer opgevallen dat mijn huidige ex geïrriteerd kijkt als ik de aandacht krijg van die vriendin. Ik ben alert en vraag mij af wat ze wel niet van plan is? Tevens heb ik het idee dat mijn 'afstandelijkheid' zijn vruchten een beetje begint af te werpen. Mijn ex komt soms bij me op kantoor met 'niet bijzondere boodschapjes'. Mijn ex kijkt vaak ff langer naar mijn richting als ik het "niet zie, maar wel zie :)" Mijn ex reageerde op de chat binnen een minuut op mijn "hoi hoe gaat het berichtje". Op mijn "ik ga uit eten met iemand" verhaal, kwam van mijn ex sinds maanden heel voorzichtig en met een ernstig gezicht de vraag… "waar ga je eten dan?". Ze is nog steeds het ene moment 'aardig' en het andere moment mat. Maar goed dat weten we allemaal wel :).

Denk niet dat mannen compleet gevoelloos zijn. Denk maar aan Tony Soprano: hij ziet er uit als een stoere kerel, maar van binnen is hij eigenlijk een lieve knuffelbeer. Vrouwen zijn meestal opener met hun gevoelens en ze praten er graag over, maar dat betekent niet automatisch dat mannen niet gevoelig kunnen zijn, niet emotioneel geraakt kunnen worden en geen sympathie of empathie kunnen tonen. Mannen zijn inderdaad wat terughoudender met hun emoties, maar dat betekent niet dat hun gevoelens minder aanwezig zijn dan die van jou.
Of durft ze me nog niet los te laten en probeert ze me nog onbewust aan het lijntje te houden? De brief en mail was waarschijnlijk te vroeg, maar ik dacht heb toch niks meer te verliezen dan wat ik al verloren heb. Ik heb verder ook niks meer laten horen van me en ben dat ook niet van plan, aangezien zij aan zet is. Ik doe verder ook mijn dingen weer en ben weer `back on track` maar wat ze hiermee wil bereiken weet ik niet. Ze zegt dat het over is, maar aan haar gedrag te zien is ze of heel kinderachtig of heeft me nog niet losgelaten…
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?

Ze toonde de gesprekken die ik had met een vriendin en pakte haar boel en zei van ja als ge bij haar wilt zijn en alene nog tijd in je zaak steek ipv je gezin moe je het maar weten. Dit was een slag in mijn gezicht wegens ik totaal niemand anders heb of had, tevens maakte ik ook tijd voor mijn gezin maar zag ze dat soms niet es naar zee gaan, wandelen, enz… de laatste maanden ging ik meer mee naar familiefeestjes enz… ik ben er stap per stap mee bezig zei ik haar maar kreeg te horen zijt ge te vertrouwen dan nog als ge zo'n gesprekken hebt? ik antwoorde baja Eline ik ben te vertrouwen er zijn er maar 2 die tellen. Nu ondertussen woont ze 2 weken bij haar mama terug, met ons dochtertje Amber, nu ik moet zeggen we komen overeen en vinden ons wel, maar ik weet geen raad wat ik moet doen. Ik heb zelfs de zaak waaraan ik 13 jaar in okt voor gewerkt heb met bloed, zweet en tranen te koop geplaatst op 2dehands en tal van mails, met de zegswijze van mijn gezin gaat voor op een zaak eline kmeen dat en het is ook zo, tevens staat ze ook in voor haar bedrijfsbeheer, diverse borgen en heb ik altijd beloofd de dag dat het slecht gaat en ze zitten aan uw geld of ons geld dat ik alles verkoop. dit ben ik dus nu aan het doen.
Ik heb een relatie van 6 jaar gehad waarvan 3 jaar getrouwd heb 3 kinderen met haar . Ik houd zoveel van haar ik kan nie zonder haar. maar in al die jaren was ik nog nie volwassen genoeg deed haar veel verdriet en pijn met andere vrouwen te appen en porno te kijke. Maar ben nog nooit met iemand anders naar bed geweest behalve zij nu zijn we twee en een halve maand uit elkaar en gescheiden. ik voel dat ik aan het verandere bent. We spreken elkaar nog af en toe en zie de kinderen paar keer in de week we praten gwn nog met elkaar. Maar hoe kan ik haar overtuigen dat ik nie meer die persoon bent die haar pijn deed. Wat moet ik doen ik denk elke dag heledag aan haar ik wil haar terug voor altijd wat moet ik doen
De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.
Als je wilt begrijpen hoe mannen in elkaar zitten, moet je eerst weten dat mannen en vrouwen toch echt van dezelfde planeet komen. De wetenschap heeft aangetoond dat er een aantal verschillen tussen mannen en vrouwen bestaan. De verhalen die de ronde doen, doen echter geloven dat de verschillen tussen de twee geslachten onoverbruggelijk zijn. Als je mannen echt beter wilt begrijpen, moet je eerst kijken naar alle verschillen en overeenkomsten tussen mannen en vrouwen. Vergeet daarbij niet dat iedere man een individu met zijn eigen gedachten en behoeftes is.
Als je je huiswerk correct hebt gedaan, zal je het vertrouwen en de aantrekkelijkheid van je lichaam laten uitstralen. En dit werkt dubbel zo effectief op je ex dan op iemand anders. Waarom? Omdat ze op een gegeven moment al vonden dat je aantrekkelijk was voor de breuk. En jij bent geen vreemdeling voor hen. Je bent iemand bekend die erg aantrekkelijk lijkt.
Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Stel, het is beter voor jou en je vriendin even het contact te verbreken voor 3 weken. Even een korte break, om alles in je leven op een rijtje te zetten, zonder elkaars problemen erbij te hebben. Wanneer ga je haar dan missen? Wanneer ben je verdrietig, en wil je het liefste contact weer opnemen? Waarom zijn mannen altijd van belofte is belofte en proberen het tot het bittere eind vol te houden, voelen ze zich dan wel verdrietig, of missen ze hun geliefde dan wel?
Hi J., je hebt jezelf in een zwakke positie gezet. Je ex wilde geen vastigheid, maar wel met diverse anderen scharrelen. Toen hij daar op een gegeven moment genoeg van had, zei hij dat ie je graag terug wilde. Alsof je op een menukaart stond en jij enkel nog bezorgd hoefde te worden. Je was veel te gretig door hem te zeggen dat je zijn woorden niet geloofde. Dit komt over alsof je niets liever wilde dan dat hij de waarheid sprak en je dus letterlijk zijn bestelling wilde zijn. De volgende misser was jouw initiatief om af te spreken. Dit is iets wat hij had moeten doen. De afspraak zelf ging goed zoals je zegt, maar de enorme valkuil dient zich aan nu hij niets meer heeft laten horen en jij natuurlijk denkt aan je volgende initiatief. Het is begrijpelijk dat je onzeker bent en bang bent opnieuw gekwetst te worden. Alle signalen duiden inderdaad op de volgende teleurstelling. Een man die zijn ex terug wil en een leuke ontmoeting met haar had zal er alles aan doen om haar voor zich te winnen. De jouwe doet niets. Stop met dit contact en als hij weer een poging doet, zeg je gewoon dat je er nog wel eens een nachtje over zal slapen ;). Kortom, deze ex moet in de wachtkamer. Precies die wachtkamer waar hij jou vier jaren ongevraagd in heeft laten zitten omdat meneer vrijheid wilde. En ik denk dat hij nog lang niet klaar is met 'zijn vrijheid'. Sterkte, A.

We hebben veel meegemaakt van ruzie tot seks , maar deze keer bleef ik hem stalken omdat hy niet meer reageerte. Ik weet dat ik heel slecht bezig ben en ik had dit eerder gelezen dat je ex niet moest stalken, maar toch heb ik het gedaan . Hy was heel boos geworden en dat is ook te begrijpen en nu ben ik heel erg bang dat ik hem voorgoed kwijt ben . Wat kan ik het beste doen?
Hij keek weer naar andere vrouwen (nou en, ik kijk zo vaak met vunzige gedachtes naar andere mannen) etc. Helemaal in de war. Daar komt nog bij dat hij gestopt was met zijn studie, zijn ouders in extreme vormen druk op hem legden en hij wilde verhuizen naar zijn geboorteland. Dat was helemaal prima, want ik kon daar ook werken. Na een poosje plannen etc. kwamen die twijfels. Wil ik wel bij haar blijven, wat als de twijfels erger worden en ik dump haar daar? Etc. etc. helemaal in de war.
Na jaar is het zover. Is ze weg bij me. Met zijn 2en hebben we het geweldig gehad echt waar. Bijna 3 jaar samen. We hebben ook een hoop stress gehad heel veel stress. Ik ging bijna failliet zij een miskraam. Depressie noem maar op. Van de zomer heb ik der naar der ouders gestuurd omdat daar haar psyg zat. Ze had er veel moeite mee. Ze kwam om het weekend maar zodra ze naar huis moest kregen we ruzie en ze kon dat niet handelen. Op een gegeven moment hebben we gezegd we moeten stoppen en afzonderlijk doorgaan we konden het beide niet. Ze werkt gek van mijn agressie. Sloeg haar nooit maar vloeken schelden. Letterlijk kanker op en tief op ga maar weg. Heb haar van diverse multimedia verwijderd om der later weer toe te voegen. Toen ik dat voor de 2 keer deed heb ik der gebroken. Kreeg een bericht een paar dagen later dat ze met fam en psyg had gesproken en dat ze ermee klaar was. Ze stopte. Ik vroeg 1 kans maar ze kon die niet geven. Van de week heeft ze der spullen opgehaald. Ik had wat foto's van ons en mijn honden klaargezet en gezegd neem maar mee als je het wilt. Ze zei nee ik heb genoeg foto's. Toen ik thuis kwam had ze het wel meegenomen. Van der familie begreep ik dat ze stuk was gegaan in het huis wat ze nog steeds thuis noemt. Ik ben radeloos en ga therapie in voor mijn agressie werd al een paar jaar geleden aangeraden. Maar ik wil haar terug. Haar vader zei werk aan jezelf wie weet wat er gebeurt. Wat kan ik doen om haar terug te krijgen? Ze zegt zelf heel veel moeite hebben en dat het nu gewoon zo moet. Als we verder zijn ze misschien wel contact opneemt.

Ik was bang dat ik die avond misschien te weinig had getoond dat mijn deur nog steeds op 'een kier staat voor hem'. En dacht hierdoor dat ik hem misschien lange tijd niet meer zou horen. Maar twee dagen later knoopte hij alweer een gesprekje aan. Vandaag had ik dan voor het eerst een zwak moment, en was ik tegen hem begonnen te praten. Op het einde van het gesprek vroeg hij of ik thuis was, omdat hij anders wel zin had in een wandeling. Ik zei (eerlijk) dat ik op het punt stond om te vertrekken naar mijn nicht en pas laat ging thuis zijn.
Ik zei toen sorry en nam weer afscheid.Datzelfde dag kwam hij weer contact zoeken en mij vertellen wat hij over mij droomt :s.Dit gebeurde 2 keer.Door dat gedoe kregen we weer contact op msn.Hij vroeg miij om af te spreken en we zagen elkaar weer.Hij vertelde toen wat hem pijn deed en vroeg me of ik een cadeautje dat hij me gaf nog had en of ik het wilde bewaren :s.Hij zei ook dat hij me altijd mooi vond :s.Hij werd boos meerdere keren dat avond omdat jongens mij versierden waar hij bij was,en niet 1 keer maar meerdere keren tot mijn spijt.Toen hij naar huis ging gaf hij me een knuffel een kus op me wang:s.Hij had me ook gevraagd zijn nummer te verwijderen uit boosheid toen het uitging dus deed ik dat ook terwijl hij de mijnes wel heeft gehuden en mij nog die dag van afspreken belde en smste.
Dus jij laat het van hem afhangen, wanneer hij daar klaar mee is, en vrij is om te doen en laten wat hij wil. Voor jezelf opkomen betekent dat je allereerst weet wat JIJ wil, wat voor soort relatie JIJ voor ogen hebt en daar niet vanaf stapt. Dat je tegen hem zegt dat je iemand wil die vrij is om 100% voor jou te gaan. En tot die tijd dan maar niet. Eerst zijn zaken afwikkelen met haar en dan zien jullie wel verder..

Ik heb een relatie gehad van 4 jaar. Een hele fijne relatie.”, alleen durfde ik niet tegen haar te zeggen dat ik iets aan ons sexleven miste. Ook toen het uitkwam dat ik was vreemdgegaan en dat ze vroeg waatom ik het had gedaan durfse ik haar dat niet te zeggen. Nadat ze het een maand later uit had gemaakt brak ik emotioneel. Ik heb het haar verteld na een paar biertjes op een feestje waar we allebei waren. Drie dagen daarvoor had ze het uitgemaakt en bij mij viel pas deze avond het kwartje echt. Ik ga nu door een diep dal heen in mijn leven omdat veel van de vrienden die ik heb (3 daarvan niet) gezamelijke vrienden zijn die we veelal via haar kennen. Ik ben bang dat ik nu langzaam aan ook steeds minder door hen gevraagd wordt voor dingen die we daarvoor altijd met z’n allen deden. Verder zit ik ook nog vast in een soort illusie dat het misschien nog goedkomt tussen ons. Ik schrokf veel in een boekje over wat ik voor haar voel en hoe ik over de situatie van nu denk. Ik heb heel veel angst voor de toekomst. Ik heb al een paar sites gekeken over het terugkrijgen van je ex en ik wil dus ook graag geloven dat ik daar nog baat bij kan hebben. Ik weet verder niet wat ik nog moet typen. Ik voel me zo rot! Komt het nog goed?
Om het even weer wat aan te wakkeren zijn we weekendje weg geweest. Maar ja, als er twijfels in mijn ex zijn hoofd zitten, dan zitten die daar. Hij is een enorme twijfelaar, over alles. Maar, en nu komt het rare. Zijn woorden spraken niet met zijn daden. Hij was echt all over me. Kussen, aanhalen, hand in hand, me lief aankijken. Als iemand minder voor je voelt dan neem je toch wat afstand? Hij was ook nog steeds wat jaloers en soms zaten we op de bank, uren ons ding te doen en dan zei ik opeens: "oh ja shit, ik was even vergeten dat we problemen hebben". Zei hij: "shit, ik ook". Hoe kun je dat nou vergeten?
Hoi, ik heb een aantal vragen en heb advies nodig.ik heb me ex ontmoet via een site. En de klik was enorm. Hij is voor mij 12 jaar samen geweest met een vrouw waar hij ook mee getrouwd is geweest en een dochtertje mee heeft. toen ik hem ontmoete was de scheiding al 5 jaar achter de rug. Die relatie heeft hem gebroken en diep gekwetst. Zij was meerdere malen vreemd gegaan en hele gemene geintjes gefilkt. In die 5 jaar heeft hij geen relatie meer gehad. Toen ontmoete hij mij en het klikte enorm we zijn 8 maanden samen geweest. En in het begin schreeuwde hij het al gelijk van de daken hoe gelukkig hij was. En ik was voorzichtig. Zijn dochter en fam wisten gelijk van mij af, wat hij normaal nooit zou doen. Hij droeg me op handen want dit gevoel had hij al jaren niet meer gehad. het nadeel was dat er 200 km tussen zat en hij altijd naar mij toe kwam en ik door omstandigheden nooit daar ben geweest. Waar ik wel heel druk mee bezig ben om dat doel te bereiken. het is nu 6 maanden uit en was opeens pats boem uit, uit het niets. In de tussen tijd werd hij elke x onder uit gehaald, ze vader werd ongeneeslijk ziek ze baas ging failiet ze huis moest hij uit en weer bij ze ouders wonen maar omdat hij een nakomer is zijn ze ouders al in de 70 en woont hij weer tijdelijk thuis. Wat ze mannelijkheid helemaal kapot sloeg. Hij had geen kracht meer voor mij en moest zich zelf bij mekaar rapen. Sinds het uit ging begon het gezeik! Discussie's elke x weer! hij wou afstand en rust. En dat werd steeds minder. Toch wil hij me niet loslaten en soms weer wel. Hij praat niet over ze gevoelens hij stopt alles weg en kiest voor de makkelijke weg en zegt ik heb geen gevoel meer en het is klaar, zoek maar iemand die hou gelukkig kan maken want dat verdien je. na 2 maanden bleven we zo tegen mekaar doen en ik maakte het hem ook moeilijk ik zei ik geef he rust maar na 2 dagen appte ik weer… Omdat hij niet reageerde at ik bijna me schoen op… Nu zijn we 6 maanden verder en hadden we nog steeds contact. Soms kan hij kindelijk aandacht vragen ennsoms bot zeggen het word niks meer… Dan accepteer ik het en dan draait hij alles weer terug om maar niet dat lijntje tussen ons door te knippen. Nu dacht ik het word hem niet meer en ik had hem al 6 maanden niet gezien. Ik had gevraagt om samen als volwassen mensen wat af te spreken en te kletsen face to face. Eerst wou hij dat niet en had hij er geen zin in. Ik had gezegt boeken we nog 1x een hotel door de afstand en dan nemen we afscheid en gaan we goed praten. Toen reageerde hij bot en toen zei ik dan is het beter als we alles blokkeren want dit werkt niet! Toen stuurde hij gelijk als jij het hotel boekt dan kom ik wel en gaan we goed praten. Het was super leuk en hebben echt goed gepraat. Hij liet weer niet het achterste van ze tong zien, waar ik al op berekend was en ging zelf ook slim te werk. ik was mezelf en hadden vreselijke lol maar liet niet zien dat ik snakte naar zijn liefde wat ik normaal wel zou doen. Ik zei hem dat het zo beter is en dat ik aan mezelf aan t werk ben en het zo wel goed vind. Hij ging vissen over andere mannen en dat hij hoopte dat ik iemand ontmoette die goed in bed was… Toen zei ik nou daar maak ik me geen zorgen om. we gingen samen in bad hebben weer gemeenschap meerdere keren gehad en het was super. als het niet over gevoel ging dan kwam hij los en anders ging ze muur omhoog. Ik heb niks geforceerd… En hem de werkelijk ik laten zien in leuke tijden en geen gezeur, uit die cirkel waren we gelukkig. Nu mijn vraag, als je iemand niet mist dan ga je toch niet 200km rijden om gedag te zeggen. En zeg je onze maanden samen waren top maar dan ook top. Ik vind je aantrekkelijk en altijd gevonden. Ik wil kijken of ik je ga missen en zoja dan bel ik je meteen maar dat ik hem wel benauwd had en gaf hem daar gelijk in. Ik heb hem al lang niet meer veel geappt of gestuurd. Denk je dat hij nog van me houd? Ze woorden zeggen twijfel maar ze doen zegt wat anders en lichaamstaal. Ik heb beloofd naar ons bezoek niks meer te sturen en soort van afscheid genomen. Maar hij zei gelijk ik bel je als ik je mis en zeker tot ziens he;) hoe lang duurt het voordat een man contact op neemt en uit ze hol komt om te jagen? Want ik heb gem geprikkeld en niet aan ze voeten gelegen. Dus hij is met een lekker gevoel naar huis gegaan. Hij zei ik ben zo blij dat ik ben langsgekomen dit doet me goed. Maar hoe snel reageert een man als hij je mist? Groetjes l
Hi Leo, het is duidelijk dat ze in haar nieuwe relatie dingetjes mist die ze met jou wel had. De signalen zijn gunstig, want hetgeen ze mist is juist een basisvoorwaarde: vertrouwen. Ze vertrouwde jou toe dat die relatie-irritaties er zijn, maar dit zijn natuurlijk dingen die ze met haar eigen vriend moet bespreken. Het lijkt erop dat ze wilde polsen of je bereid bent om in de wachtstand te gaan staan, omdat haar relatie misschien eerdaags wel uit gaat. Qua liefde vind ik het weinig serieus klinken en kun je erop wachten dat ze straks vrij is. Pas dan is er echt gelegenheid om haar terug te winnen. Elke onderbreking van die pauze verlengt die fase alleen maar, dus hopelijk komt ze niet terug op je vraag of ze de hond eens kan meenemen. Meld je na lange tijd nog eens en vraag dan belangstellend hoe het met haar gaat. Groetjes, A.
Ze is, as we speak, op wintersport en ik heb haar stom genoeg nog gesmst voordat ze daar was, dat ik niet begrijp dat ze zonder aanwijsbare reden zo resoluut besluit te stoppen met me. Hier heeft ze niet op gereageerd. Ze heeft wel gereageerd op een ander algemeen smsje dat ik hoop dat ze geniet van haar verdiende wintersportvakantie en dat ze voorzichtig doet. Hier reageerde ze op met een koel "bedankt, doen we. Het is wel mistig hier".
Ik en mijn ex zijn nu 3 weken uit elkaar. We hadden 3 jaar een relatie. Het eerste jaar ging dat heel goed, wat wil je, we waren verliefd. En eigenlijk het laatste jaar, toen zijn we gaan samenwonen, is het minder geworden. Dit kwam door verschillende factoren, zij werd ziek(reuma) en daarnaast was ik gestart met een eigen bedrijf. Kortom, een lastig verhaal. Wegens drukte, waren toen ook minder echt 'samen'. We kregen vaak ruzie, en praatten dit niet goed uit. Ik ben vrij open en zij erg gesloten, en hierdoor kon ik niet goed haar gevoel begrijpen. Ik wilde het natuurlijk wel, maar het lukte me niet altijd om al haar signalen op te pikken. Tijdens deze stressvolle periode, voelde zij zich niet altijd door mij gesteund. Heeft ze me later verteld in een gesprek dat we hadden. We hadden samen een huis en daar zijn we uitgegaan. Vervolgens was het de druppel dat ik volgens haar niet genoeg had geholpen het huis te ontruimen, ivm werkzaamheden aan mijn bedrijf. Voor mij is het zeker een uitdaging geweest, om naast mijn bedrijf, voldoende steun te kunnen geven. En heeft niet erg meegeholpen dat ze mij niet duidelijk aangaf hoe ze zich hieronder voelde. Ik heb, nadat het uit was, een tijdje geen contact met haar gehad. Het uitgaan heeft ze gedaan via whats app, iets wat ik zeer respectloos vind. Zeker als je drie jaar met iemand gaat, en ze is tenslotte 22 jaar. Zoiets doe je niet. Ze is momenteel in Barcelona met een aantal vriendin om te ontspannen. Ze komt dinsdag terug. En nu heeft ze vanochtend contact met mij gezocht. Ze geeft aan dat ze over me heeft gedroomd en stelt gerichte vragen aan me hoe het mijn bedrijf gaat, en met mijzelf etc. Ik weet niet zo goed wat ik hier van moet denken. Het kan zijn dat ze me mist. Ik heb haar aan het einde vertelt
Hier weer even een berichtje van mij (na 12-11). Ondank je wijze woorden in de vorige reactie kamp ik nog steeds enorm met een gevoel van hoop. Dit kan ik ook niet zomaar uitschakelen. Het gaat de laatste tijd dan ook iets anders dan voorheen. Ze heeft voor twee weken terug (als het goed is) de laatste rechtszaak gehad wat betreft de scheiding. We hebben die dag veel contact gehad, en ze is ook bij me op bezoek geweest omdat we dat allebei graag wilde. Vanaf dat moment betrekt ze me steeds meer in haar leven. Ze verteld me dingen over haar financiële situatie, over de gesprekken met haar psycholoog. Ze vertelde me dat het leek alsof ik zat te praten. Maar ook over haar ex en zijn acties, over de voortgang wat betreft sollicitaties die lopen. Ook vroeg ze me van de week of ik haar wilde helpen een fiets op te halen voor haar zoontje. Dat is voor iemand waarbij onafhankelijkheid en zelfstandigheid bovenaan staan heel wat lijkt mij. We hebben elke dag contact via whatsapp. Ook bellen we vaak met elkaar. Ik merk wel eens dat ze niet goed in haar vel zit, en dan bel ik haar. Daarna stuurt ze me dan ook dat ze het heel fijn vond dat ik even had gebeld. Onze gesprekken verlopen de laatste weken ook alleen maar gezellig en positief. Geen zwaar geladen gesprekken meer over gevoel. Als ze me weer eens zegt het lastig te vinden, draai ik het meestal vrij snel om tot weer een positief gesprek. Eergister was ik nog laat op whatsapp met een goede vriendin van me. Van te voren wel even met D gebeld, en ze ging op tijd naar bed. Om iets voor twaalf begon D weer te appen met me. Was gezellig en vol humor. Op een gegeven moment vroeg ze me met wie ik zo laat nog aan het appen was. Ik vertelde haar dat ik met J aan het appen was, omdat ze niet zo`n fijn weekend had gehad. Vanmorgen kreeg ik al meteen een appje of ik J nog een smile had kunnen bezorgen. Jaloezie? Kortom, de laatste tijd lijkt het alsof we wat dichter bij mekaar zijn gekomen. Maar toch ben ik waakzaam wanneer ik weer die dolk in mijn rug krijg. Misschien niet goed, maar we zien mekaar nu 1 keer in de week. Het is altijd gezellig. Ze slaapt erg slecht, behalve als ik bij haar ben geweest. De twee dagen daarna slaapt ze als een roos. Daarna begint het malen weer en krijgt ze weer geen nachtrust. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de hoop een beetje gevestigd heb op de gesprekken die gaan komen met de psycholoog. De hoop dat ze daardoor het verleden een plekje kan geven, en weer onbezonnen kan genieten. De hoop dat de angst en de twijfel (door het verleden) weg zal gaan. De hoop dat angst plaats gaat maken voor liefde. Ik weet niet of dat wel eerlijk zou zijn tegenover mezelf, maar goed. Zal ze zelf hoop hebben dat ze misschien hierdoor onder die steen uit durft te kruipen, en kan gaan genieten? Zou dat misschien de reden zijn dat ze me niet los kan en wil laten. Ik heb haar ooit gezegd dat ik op haar zou wachten. Tja, dat wilde ze natuurlijk niet, logisch. Maar nu, 8 weken later sta ik er nog steeds. De situatie is dus wel wat veranderd, maar weet ook heel goed dat het misschien wel aan een zijde draadje hangt. Astrid, je begrijpt hieruit wel dat ik gewoon ontzettend verliefd ben op D. en ik niet zomaar op wil geven. Ik kan heel stoer zeggen “het is goed zo, ik ga door met mijn leven” maar dat lukt me niet echt. Ik hoop nog steeds heel erg dat ze haar hartje gaat volgen. Hoop ook, … dat dit geen zinloze hoop zal zijn.
Nu hij vertrokken is, is er voor mij echt een deur geopend en zie ik pas in hoe rot ik tegen iedereen in mijn omgeving heb gedaan. Ben sinds vorig jaar bijna nergens meer geweest, ook niet met mijn ex mee naar vrienden of familie. Zij hebben ook tegen mijn ex gezegd dat ik veel te afstandelijk ben en een 'eenling'. Nou, daar geef ik ze groot gelijk in, zo erg heb ik me afgezonderd. Ik kijk altijd wel even de kat uit de boom, maar kan over het algemeen goed met mensen praten en gezellig zijn. Alleen is dit het laatste jaar helemaal verdwenen. Ik ben absoluut niet tevreden met mezelf, mijn werk en het feit dat ik niemand meer zie.
Hi Sonja, ja. Maar kijk nu eens naar wat je in het afgelopen half jaar hebt geprobeerd. Werkte je strategie (= gewoon prive contact houden) om haar terug te krijgen? Nee. Je hebt er haar vriendschap mee, maar dat wil je niet. Je blijft hopen op een verzoening, ondanks haar persoonlijke problematiek, de mannelijke vriend die misschien meer wordt, en haar pogingen om je enigszins op een afstand te houden. Verschillende dingen hebben we besproken, zoals het faken van een derde persoon, haar prive niet meer zien of spreken, en je onbeschikbaar houden voor eventuele initiatieven van haar kant. Kennelijk zijn deze mogelijkheden voor jou niet goed uitvoerbaar of je wilt dat gewoon niet. Maar dan moet je tegen jezelf zeggen: oke, ik vind die vriendschap (hoewel op een laag pitje) gewoon leuk en heb er vrede mee. Stop dan de hoop en focus je eventueel op andere mogelijke partners. Want trek je conclusie: Al wat er nu gebeurd is in de afgelopen maanden heeft haar niet bij jou teruggebracht op de manier zoals jij wil. Verander je strategie dus als je vindt dat het anders moet! Groetjes van A.
Het is al 3 maanden uit met mijn ex, hij heeft het uitgemaakt omdat ik boos op hem was doordat hij een domme fout had gemaakt en hem daarom ging ontlopen zodat hij zijn fout zou inzien, nadat ik zo deed heeft hij me uitgescholden en het uitgemaakt maar toch wel naar me toegekomen dat die spijt had en echt om me gaf en vrienden wou blijven. Na dit gedoe heb ik gezegd dat het ooit nog wel wat kon worden, hier was hij heel blij mee. Maar paar weken later toen ik zo lief mogelijk tegen hem begon te doen heeft hij me heel erg getemt en begon die te flirten met andere meisjes. Dit heeft mij best veel pijn gedaan en dit heb ik ook aan hem vertelt. Jammer genoeg lachte me ex me uit en boeide het hem niet zoveel en vond dat ik me aanstelde, ik ben zo dom genoeg geweest dat ik contact bleef houden met mijn ex en dingen voor hem bleef kopen en als een hondje achter hem aan ging en moeite voor hem bleef doen, hij heeft mij gebruikt. Want hij heeft het afgelopen weekend me keihard laten vallen net of ik niks waard voor hem ben geweest.
Het is inderdaad kinderachtig, maar het geeft toch wel weer aan dat hij aan mij "denkt". Om de zoveel tijd neemt hij weer contact op (via sms) met een andere smoes, misschien wordt hij wel helemaal niet gebeld, maar was dit een smoes om weer contact te gaan zoeken of mij te laten denken dat hij wordt lastiggevallen door een anonieme beller om mij zo weer jaloers te maken. ach het kan van alles zijn :)
Sinds 2 weken is mijn relatie uit, na 1,5 jaar wat gehad te hebben. Mijn ex (vreselijk om het zo te moeten noemen). Gaf aan dat ze dingen in mijn mistte. Dat waren o.a.: praten over je gevoelens/diepe gesprekken, mijn telefoongebruik en het huishouden. Maar het ergste is toch het feit dat ik geen waardering over haar uitsprak (complimentjes, lieve berichtjes etc etc) en we niet goed konden praten.

Ik zoek help in een zeer bizarre situatie waar ik geen idee heb wat ik juist moet doen. ik heb al verschillende artikels gelezen over het terugwinnen van een exvriendin. De situatie is als volgt. Ik zit nog in de eerste fase van de ‘break-up’. Wij waren 6 jaar samen en 2 maand geleden hadden we een gesprek dat zij wou om te zeggen dat het niet meer ging. De relatie was saai, we deden niets samen en daardoor waren haar gevoelens minder. Ze ziet me nog graag maar ze heeft niet meer de juist gevoelens zegt ze. na veel praten bleek dat zij terug was beginnen praten met haar ex en dat ze misschien gevoelens terug had voor hem. wij zijn dan even apart geweest en ze heeft dan toch voor mij gekozen enkele weken later hetzelfde verhaal en bleek dat ze totaal nog niet gestopt was met praten met haar ex. voor de 2e keer had ze weer voor mij gekozen en had ze al het contact met haar ex gebroken.
Hij (35) was bang dat ik (23) hem "uiteindelijk toch wel zou inruilen voor een jonger exemplaar". Dat heeft meneer zelf bedacht, zonder mij ooit naar mijn gevoelens en intenties te vragen. Had hij dat wel gedaan, dan had hij geweten dat hij echt de enige voor mij is. En dat hij de eerste en enige is die ik zou kunnen zien als de vader van mijn kinderen. Tegen de tijd dat dit allemaal uitkwam en ik hem dat vertelde, was het al te laat en had hij zijn conclusie al getrokken. Misschien is het naief of koppig, maar het gaat er bij mij niet in dat hij niets (meer) voor mij voelde. Het lijkt eerder alsof hij handelde uit angst.
Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.

Mijn relatie is nu ongeveer een half jaar geleden verbroken. De eerste week nadat het uit was heb ik geen contact met haar opgenomen, maar natuurlijk wel met anderen in haar omgeving die het bijzonder treurig voor mij vonden. Na deze week, kreeg ik hele rare berichten van haar waar ze heel erg boos en onredelijk overkwam. Waarschijnlijk nog steeds de emotie. Dom en onwetend dat ik was, ging ik voor de quick win waarin ik het direct goed met haar heb gemaakt. Hierna, is een periode geweest waarin we eigenlijk nog steeds veel contact met elkaar hadden. Zagen elkaar meerdere keren per week. Alleen slopen dezelfde problemen als tijdens de relatie weer in onze omgang met elkaar. Dit heeft een maand of 3 geduurd.
We hadden het over samen eten, mijn ex leek dat wel gezellig. Prima, maar nadat ik uitgenodigd was bedenkt mijn ex ineens of collega C misschien ook wel meewil? (dat is dus niet mijn maatje R). Net alsof ze niet alleen met mij in een situatie wil zijn. Telkens is er iemand bij. Wat voor gedrag zal dit zijn? Ze hoeft mij niet te vrezen hoor, ik heb haar in weken al niet verkeerd aangeraakt o.i.d. Eerder als het uit was, keken we rustig film samen of zaten we gezellig te eten. Dus waarom nu die vreemde benadering?
Na ongeveer een maand is het tijd om haar eens te bellen. Een kort telefoongesprek waarin je haar oprecht vraagt hoe het met haar gaat. Verder niets. Wanneer ze vraagt hoe het met jou gaat, vertel haar vooral kort en bondig, maar wel eerlijk en oprecht, hoe het met je gaat. Waarbij je heel subtiel laat vallen dat je de afgelopen weken vooral vaak gedacht hebt aan de leuke dingen die jullie samen beleefd hebben. Let vervolgens goed op haar reactie hierop. Gaat ze ermee aan de haal en vult ze dingen aan en merk je duidelijk dat ze er zelfs een beetje van opvrolijkt door erover te praten, dan heb je zogezegd beet en kan het nog goed komen tussen jullie.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!
Toch blijft hij zeggen dat hij van me houdt. En dat onze relatie stuk is gegaan door mijn gedrag, niet door het ontbreken van gevoelens of 'houden van'. Ik vind het zo typisch dat hij (wederom) tot 3 keer toe zei: over een paar maanden spreken we wat af en dan kijken we wel hoe het gaat. Hij herhaalde zijn zinnen van afgelopen zaterdag en zei alweer dat hij hoopt dat het weer goed komt op de langere termijn en dat hij dat niet zegt om mij aan het lijntje te houden. Hij wil dat ik zo goed doorga als dat ik nu bezig ben (en ik voel me al zóveel beter :)
Het is net iets meer dan een maand uit met mijn vriendin, en ik mis haar verschrikkelijk erg. De reden was omdat ik haar een beetje toe eigende en dat ik haar niet vrij kon laten, omdat ik zoveel van haar hield/houd. Daarnaast was ik ook heel snel jaloers. Onze relatie duurde 6 maand en vervolgens trok zij de stekker eruit na anderhalve week te hebben getwijfeld. Het is nu iets meer dan een maand geleden en ik merk dat ik veranderd ben. Ik wil haar terug krijgen, maar dat is best moeilijk, en ik zit samen met haar op dezelfde school dus zie haar elke dag.
We zijn gestart als casual dating, overgegaan tot iets veel meer. Na haar bezoek zieke moeder wil ze terug casual! Heb er mee ingestemd, de dagelijkse berichten heb ik ook gestopt en wacht tot zij mij bericht, wat ze ook doet! Soms wel pas na 4 dagen. Ze weet dat ik haar vrijheid respecteer, hoop dat ik hier goed aan doet of ze is me softly aan het dumpen. Ik vermoed bindingsangst zeker als ik hoor hoe haar vorige relatie beëindigd is.
Vandaag hebben we elkaar praktisch gezien misschien minder hard nodig, maar toch hebben we van nature nog steeds de neiging om elkaar op te zoeken, of om bij een groep te willen horen. Hoe sterker dat gevoel van verbondenheid, hoe meer je iemand mist. Bovendien: als je continu aan de ander denkt, is de kans kleiner dat je wegloopt of vreemd gaat, zo vermoeden psychologen.
Kort samengevat luidt het antwoord op de vraag "Hoe krijg ik mijn ex terug?" dan ook: Heb geduld, raak vooral niet in paniek en doe zeker geen dingen die duiden op wanhoop. Het vertrouwen van je ex en de liefde van je ex zijn alleen maar terug te winnen door geduld, rust, bedachtzaamheid, vertrouwen, openheid, oprechtheid, eerlijkheid en rustig assertief leiderschap.

Je date/vriend zal zich altijd verantwoordelijk voor je voelen, hij heeft keer op keer het beste met je voor en wilt je gelukkig maken. Je man zal dit op zijn manier doen, door kleine attenties, kleine gestes, door je met raad en daad bij te staan, hij zorgt voor je. Mannen doen dit graag, het geeft de man een gevoel van waardering, de indruk dat we belangrijk zijn voor iemand.
Ben een jongen van 28 jaar en had verkering met een lieve en leuke meid van 24. in 2010 kregen we verkering. Ik leerden haar kennen via mijn zusje, zij zaten bij elkaar op school. ik woon in Apeldoorn en zij in Zwolle dus het was wel een klein afstandje elke keer rijden of met het openbaar vervoer. ik vond dat totaal niet erg, vind Zwolle wel een leuke stad maar heb natuurlijk mijn leven hier in Apeldoorn, en zij in Zwolle. Het ging een jaar hartstikke goed geen ruzies of andere rare dingen. we waren dol op elkaar en ging zelf voor het eerst op vakantie alleen met elkaar. Dat ging best wel goed vond ik er waren hier en daar wel dingen maar we zagen elkaar alleen maar in het weekend en nu in eens een hele week. toen begon 2012, ik kreeg veel stress van school en om mijn heen gebeurden er van alles waar ik geen contorollen over had. mijn oma ging dood, vader kreeg keel kanker en mij ex en ik kregen steeds vaker ruzies. ik dacht eerst dat het aan haar lag maar het lag aan onze tweeën. ik deed volgens haar niet meer mijn best en ze begon mij steeds minder leuk te vinden (haar woorden) en ik zat erg in mij zelf, en vond dat ze niet zo moest zeuren. toen barsten de bom. ze maakte het uit na dat we nog geen maand samen hadden gewoon hier in Apeldoorn en dat mijn vader op de operatie kamer lag. Ik zag geen licht meer en was er erg door heen. gelukkig kwam er school vakantie zo dat ik er ff tussen uit kon. ben in therapie gegaan ( voor mijn gedrag en de depressief probleem ) ben veel gaan werken om mijn gedachten ergens anders op te zetten en om anderen mensen tegen te komen. heb daar tussen wel alles verkeerd gedaan die ik moest vermeiden zoals: haar op zoeken met rozen, zeggen dat ik van der hou en dat ik haar terug wil en alles zou veranderen en ga zo maar door. nu na 50 dagen niks meer tegen der gezegd te hebben of haar hebben op gezocht is het nog steeds erg stil. ik zou graag weer met haar in contact willen komen zo dat we misschien weer opnieuw kunnen beginnen. geduld hebben is niet mijn besten kant, maar probeer het toch. ( heb haar vandaag weer voor het eerst een rustig smsje gestuurd van: hey… hoe is het nu met je?) Ik hoop dat ze gewoon weer met mijn kan praten en wie weet wat daar uit komt, anders krijg ik het nog moeilijk als ik der weer tegen kom. ik ben mijn leven erg aan het veranderen nu zo dat ik dit nooit meer kan mee maken want hoe diep ik nu was gevallen is mijn nog nooit overkomen.
Ik heb even jouw raad nodig, nu is het al iets meer dan een maand gedaan tussen men ex en mij, in het begin nog gezeg da ik spijt van alles had, soms eens iets leuk gedaan, maar ze twijfelde, maa keer toch nie trg, alsof haar hart ja zegt en haar verstand nee. ze heeft er al 2 rebound avontuurtjes op, om mijn leegte op te vullen, daar heef ze wel spijt van. Maar ze wilt da ik haar vergeet, ik heb dan bij mezelf ook besloten de raadheid op te volgen en haar niet meer te sturen en te stoppen met smeken enzo. van de week stuurde en belde ze wanneer ze haar overige spullen kon komen halen, ik zei ik moet dat bekijken en ik zou ze later trg bellen, later belde ik dan trg, en zei dat dat best zo rap mogelijk is, deze reactie van mij vond ze natuurlijk heel raar, een uur later belde ze trg en vroeg me waarom ik nu zo doe, achter dat ik zei haar nooit te kunnen vergeten enzo, ze dacht a ik iemand anders had k zei dat ik niemand had en niemand had leren kennen. ze vroeg dan ook of ze 's avond nog wat kleine spullen kon komen halen, ik zei ik weet niet zeker of ik thuis ben, maar een halfuur later stuurde ik haar dat ik thuis was en ze erachter kon komen.
Hoi Astrid, Alsof hij het kan aanvoelen. Ik heb gisteren een sms van hem gekregen waarin hij schrijft nog niet zeker te weten hoeveel hij deze maand maximaal kan missen maar dat het in ieder geval een bepaald bedrag zou zijn (hetzelfde als wat hij vorige maand ook al heeft betaald). Ik heb hierop gereageerd dat hij het mij maar moest laten weten als het meer kon zijn. Een uurtje later kreeg ik weer een sms van hem, dit keer een sms waarin hij vraagt hoe het met mij gaat. Ik had dit smsje zeker niet verwacht, vooral na zijn sms van dat ik het heb verpest enzovoort. Ik heb een paar uur gewacht voordat ik antwoordde met dat het goed gaat met mij en vroeg hem hoe het gaat met hem, hij antwoordde dat het ook goed ging. Verder niks. Wat concludeer jij hieruit, eerst een sms waarin ik bij wijze van moet verdwijnen en dan nu zoiets? Bevestigd enkel wat jij dacht, dat hij dat vorige boze smsje uit verdriet heeft gestuurd en er dus zeker nog sprake is van gevoel naar/voor mij?
Maar toen, 2 dagen na mijn verjaardag gingen we (met haar zoontje) een weekje op vakantie. We keken er onwijs naar uit. De eerste paar dagen waren ook heerlijk, helaas werd zij wat ziekjes na een paar dagen en vanaf dat moment begon alles te veranderen. In eerste instantie dacht ik dat het kwam (minder intimiteit etc.) doordat ze ziekjes was en kon ik dat wel begrijpen, maar ze werd ook steeds afstandelijker. Op een gegeven moment vroeg ik haar of ze er, zodra we terug zouden zijn, een punt achter zou zetten omdat ze ineens zo anders deed. Natuurlijk niet zei ze, maar ze gaf wel aan dat de vakantie haar over een aantal zaken had laten denken. Dat ze wat meer tijd voor haar eigen dingen/vriendinnen wilde inruimen, omdat ze daar steeds minder aan toekwam. Ik vond dat prima, want ik kan best begrijpen dat je na een maand of 3 even weer pas op de plaats maakt en wat meer in een stabiele relatie komt (de eerste vlinders zijn er dan wel vanaf). Zo gezegd, zo gedaan. We zagen elkaar de eerste weken na de vakantie wat minder, maar als we elkaar zagen was alles gewoon goed en als we elkaar niet zagen, gaven we toe elkaar te missen, smste ze dat ze van me hield etc. Echter, in die tijd gebeurden er een aantal dingen; haar paard werd ziek (waardoor ze daar dagelijks 2 x heen moest, haar ex begon te zeuren dat ie het idee had dat ie zijn zoontje minder zag, haar vriendinnen zeiden dat ze nooit meer thuis was etc.).
Probeer hem je te laten missen zodat hij weer ziet hoe bijzonder je bent. Met een jongen flirten door je mooi aan te kleden, een lekker parfum op te doen, hem laten zien dat je een geweldig sociaal leven hebt enzovoorts, kan hem doen inzien dat je geïnteresseerd bent -- en interessant. Het kan geen kwaad om een beetje afstandelijk te doen, zolang je maar niet te veel bezig bent met zijn aandacht te trekken.
Zelf heb ik een relatie gehad met een jongen een half jaar. Ik vond hem niet meer leuk. De week daarna was het voorjaarsvakantie en daarna gingen we normaal met elkaar om op school. Sinds een paar weken voor de zomervakantie ben ik weer verliefd op hem, en halverwege de vakantie heb ik dat verteld via whatsapp. Heel laf, maar ik durfde het niet te zeggen als ik hem zag. Hij zei: 'Weet je, we zien wel na de vakantie, want misschien vindt je me dan helemaal niet meer leuk. Dan kijken we wel na een paar dagen.' Het is nu een week nadat de school begon, en sinds dat het begon hebben we niet meer met elkaar gewhatsappt. Ik durf er niet met hem over te beginnen, ook niet op whatsapp, en hij heeft er ook niets over gezegd en doet alsof er niks aan de hand is. en we gaan ook gewoon met elkaar om. Moet ik wachten tot hij er over begint of zelf erover beginnen, maar ik ben bang dat hij mij niet leuk vindt...
×