Hi Ano, met de stemmingsstoornissen van je ex kun je niks. Kennelijk voelt ze zich zwakjes in jouw nabijheid en wil ze zich wat vermannen. Daar is niks op tegen, maar waar is ze zo bang voor! Ze wil je kennelijk alleen terug als je 'verandert'. Wat dat precies inhoudt weet jij beter dan ik. Het is in elk geval geen onvoorwaardelijke liefde, dus zie ik er op de lange duur niets in. Steek er geen energie meer in. Liefde zoekt zelf zijn weg, vaak zonder woorden. Aan mijn vorige berichten heb ik verder weinig toe te voegen. Groetjes, A.
Hi Nicole, je kunt de adviezen in het artikel gewoon opvolgen. Je hebt vooralsnog niets verspeeld behalve een stuk van je eigenwaarde. Mannen willen altijd wat ze moeilijk kunnen krijgen, zodat ze het idee hebben ervoor te hebben gevochten. Voor vrouwen die 'zeuren', 'smeken' of 'claimen' gaan ze juist extra op de vlucht. Draai de rollen dus om en maak jezelf volkomen onbereikbaar. Hopelijk gaat hij zich op een goeie dag afvragen hoe het met je gaat. Doet hij dat, dan moet je absoluut niet toehappen, maar de indruk wekken alsof je het bijzonder druk hebt. Hij moet dus in plaats van bovenaan je prioriteitenlijstje, juist onderaan komen te staan. En dit moet hij ook weten. Pas dan is er kans op herstel, op voorwaarde dat hij je ook nog eens mist en jij een begerenswaardige vrouw bent of zult zijn… ;). Sterkte, A.

Als de scheiding al is ingezet is er weinig meer te redden. Kennelijk is het voor je vrouw menens, en vindt ze haar gedrag met die ander ook gerechtvaardigd. Wat er verder tussen jullie is gebeurd, en met name hoe jouw gedrag was, is me niet duidelijk. Fouten zijn er om te verbeteren, problemen zijn er om op te lossen. Zoals haar houding nu is zal er bitter weinig gebeuren behalve de afwikkeling van de scheiding. De desinteresse kan met boosheid te maken hebben, maar kan ook betekenen dat ze al lange tijd geleden de deur heeft dichtgegooid en daar nu vrede mee heeft. Laat haar eerst maar eens begaan. Stilte is soms het beste, vooral wanneer (zoals je al noemde), er 'te veel gebeurd is'. Sterkte, A.
Heb je je wel eens afgevraagd waarom mannen ineens geen interesse meer hebben in een relatie? Het ene moment kan alles er nog zo goed uitzien en dan opeens – daar gaat hij. Heb je eens een leuke avond met een man gehad waarbij je een sterke wederzijdse aantrekkingskracht voelde, dat jullie dezelfde interesses deelden en zijn jullie misschien ook nog intiem geweest? En heb je daarna nooit meer wat van hem gehoord? Of was het een tijdje aan, zei hij precies wat je wilde horen, was hij de perfecte man voor je en toen werd hij opeens koud en afstandelijk of maakte hij het uit? Lees dan verder.
Wanneer je je ex terug wilt en hij of zij heeft inmiddels al weer een nieuwe partner, raak dan niet in paniek. De kans is groot dat het gaat om een zogeheten 'rebound relatie'. Dit is een relatie die is gebaseerd op het invullen van een leegte. Een leegte die zo akelig was dat het moest worden opgevuld met een nieuwe vlam. Zulke relaties, vaak ontstaan binnen korte tijd na een echt grote liefde, houden doorgaans geen stand. Het is ook mogelijk dat zelfs na maanden of jaren zo'n relatie opbloeit, omdat het gevoel van liefde op zich wordt gemist. En als de 'one and only' niet voor handen is, dan maar een pseudo vriend of vriendinnetje, om het gemis op te heffen. Krijg je te horen dat je ex er met een nieuwe vandoor is en je krijgt hem/haar te spreken dan is een gelukwens de enig juiste uitspraak. Dit zal bij je ex tot grote verwarring leiden, omdat het in strijd is met de wens je ex terug te willen. En dat maakt je per direct weer aantrekkelijk. Want onthoud: Wat iemand niet kan krijgen, wordt mettertijd steeds aanlokkelijker.
Toch is ze nu ineens heel afstandelijk en krijg ik al een aantal dagen geen antwoord meer via de app. Alleen dat ze niet naar m’n optreden kon komen kijken. Niet hoe het vertellen aan dr ex is verlopen (nou snap ik ook wel dat dat moeilijk is dus heb ik er 2x iets luchtigs achteraan gestuurd met steeds een paar dagen ertussen) maar zelfs daarop niks meer. Nu wil ik ook niet pushen (wat ik waarschijnlijk te veel heb gedaan) dus nu houd ik me nu ook maar stil.
De week erna heb ik geen contact gezocht en toen vroeg ik voor het eerst weer eens hoe het met haar ging en zowaar reageerde ze weer. Langzaam stukje bij beetje spraken we elkaar weer steeds vaker via sms en kwam het contact ook uit haar zelf en vroeg ze of ze langs mocht komen. Hier hadden we de lakens gedeeld. De weken erna kwam ze steeds langs stond ik klaar voor haar wanneer ze in nood was. Hadden we op een leuke manier contact wat ook van 2 kanten kwam. Ik hielp haar met haar nieuwe baan hier was ze me allemaal ook super dankbaar voor en de lakens werden ook zo nu en dan gedeeld.
Ik heb een fantastische relatie met een fantastische vrouw gehad van (slechts) 5 maanden (4.10.2017 – 4.03.2018) maar met de zekerheid voor een relatie voor het leven met zelfs trouwplannen. We zijn in die korte tijd 3X 2dagen uit elkaar geweest, omdat we beide moeilijke maar mooie mensen zijn, en telkens zonder probleem weer bij mekaar gekomen, ik als man met haar toelating in haar huis. Ik heb haar toevallig aangesproken om de weg te vragen zonder bijbedoelingen, ZIJ heeft mij gevraagd om iets te drinken waarop ik ben ingegaan gelukkig. De volgende dag heb ik haar opgebeld om te vragen of ik haar mocht zien bij haar thuis. ZIJ zei direct ‘ja’. Daarna ben ik bij haar gebleven en heeft ZIJ alle initiatief genomen (ook de sex). Alles was perfect samen, ondanks onze moeilijke karakters. Wat is er nu fout gegaan? Ik heb op een zeker moment gezegd dat ze mentaal ziek is wegens haar psychiatrisch verleden, waar zij niets aan kan doen en ik kan aanvaarden, en sindsdien is ze volledig dichtgeklapt in haar zelf, heeft mij volledig verwaarloosd, waardoor ik boos was en ben uitgevallen tegen haar. Ik heb mijn oprechte excuses aangeboden, zij heeft die aanvaard maar toen ik haar verschillende keren heb uitgenodigd om gezellig samen te zijn en om het weer goed te maken heeft ze nooit gereageerd. Haar karakter is nogal eigenzinnig, koppig en trots en als ze zegt nee is het meestal nee. Zij is 62 jaar, ik ben 56 jaar en we zien mekaar heel erg onvoorwaardelijk graag ( ik nog steeds, zij weet ik niet zeker maar denk eigenlijk van wel ). Ik heb haar toevallig op 2 dagen tijd 2X gezien, 1X op afstand zonder contact en was weer smoorverliefd ( vrijdag 6 april 2018 ) en 1X toevallig in een straat waarna ik haar vroeg om iets te gaan drinken waarna ze direct ja zei ( zondag 8 april 2018 ). We waren ongeveer een 1,5 uur samen, een vriendelijk gesprek maar waren beiden wat gespannen. Ik heb haar 2X de hand geschut en toen is ze weggegaan. Ik (zij?) had er hierna een goed gevoel. Hierna is ze op vakantie gegaan met vrienden, waarbij ik normaal ook geweest zou zijn en denk dat ze nu zondag 22 april terugkomt.
Hi Monique, ja. Het is in elk geval een les voor later, hoewel je niet alles van te voren kunt inschatten. Verwen een vriend nooit te veel met aandacht, want sommigen gaan dit als vanzelfsprekend zien of raken zelfs geirriteerd. Je hebt misschien het idee dat alles door jou is verpest, maar ik denk dat hij bij voorbaat al 'bedorven' was… ;). Groetjes, A.
Hi Leo, het is duidelijk dat ze in haar nieuwe relatie dingetjes mist die ze met jou wel had. De signalen zijn gunstig, want hetgeen ze mist is juist een basisvoorwaarde: vertrouwen. Ze vertrouwde jou toe dat die relatie-irritaties er zijn, maar dit zijn natuurlijk dingen die ze met haar eigen vriend moet bespreken. Het lijkt erop dat ze wilde polsen of je bereid bent om in de wachtstand te gaan staan, omdat haar relatie misschien eerdaags wel uit gaat. Qua liefde vind ik het weinig serieus klinken en kun je erop wachten dat ze straks vrij is. Pas dan is er echt gelegenheid om haar terug te winnen. Elke onderbreking van die pauze verlengt die fase alleen maar, dus hopelijk komt ze niet terug op je vraag of ze de hond eens kan meenemen. Meld je na lange tijd nog eens en vraag dan belangstellend hoe het met haar gaat. Groetjes, A.
Mijn vrouw en ik kennen elkaar 12 jaar en zijn nu 9 jaar getrouwd met twee jonge kinderen. Zij heeft een verzoek tot echtscheiding aangevraagd en de kinderen hebben het hoofdverblijf voorlopig bij haar. Ik wil niet scheiden en mocht mijn verzoek door haar of de rechtbank toch worden afgewezen, dan vind ik dat het hoofdverblijf voor de kinderen beter bij mij als vader kan zijn. Onze jonge kinderen zie ik om het weekend. Houden van is bij mij nog steeds aan de orde en dat mail en zeg ik haar ook. Ik mag van haar niet meer vragen om wat samen te gaan doen met of zonder kinderen.
Hi Nick, achterdocht en wantrouwen, zoals zij voelde binnen de relatie, zijn geen beste factoren om een relatie op de rails te houden. Helaas was je niet in staat gebleken om deze gevoelens om te buigen. Het bleef tussen jullie in staan, met misschien wel de breuk als gevolg, hoewel je niet zegt waarom het nu daadwerkelijk is uitgegaan. Aangezien je ex nogal jong was toen ze de relatie begon, kan ze het gevoel hebben gehad dingen gemist te hebben. Die tijd is ze nu aan het inhalen. Het geeft aan dat ze niet toe was aan een vaste relatie met toekomst, en voorlopig is ze dat ook niet. Het is jammer dat ze je na zo'n lange tijd links laat liggen en geen belangstelling heeft. Desinteresse is het ultieme bewijs dat er geen korrel gevoel bij zit. Je kunt bij wijze van spreken beter woede en geraas constateren, dan deze lakse houding. Als er echt liefde zou zijn geweest dan is er een pijnlijk gemis, en blijf je een bovenmatige, vaak stiekeme belangstelling voor je ex houden. Zij vertoont niets van dit alles. De benaderingen die je doet werken niet, dus houd er voorlopig mee op. Een ex moet eerst open staan voor vriendschap, voordat je weer een stap verder kunt denken. Vooralsnog vertoont ze desinteresse, en wat dit over jullie 'liefde' zegt, mag je zelf invullen… Sterkte, A.
Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.
‘Jij bent goed voor mij geweest.” Het klinkt arrogant, maar ik geloof ze! Ik probeer altijd een vrouw beter achter te laten dan dat ik haar aantref. Hoe doe ik dit? Ik zoek naar waar ik waarde kan toevoegen aan haar leven. Ik stel haar belang regelmatig (niet altijd) boven het mijne. Ik voeg waarde toe, help haar ontwikkeling. Ik stel vragen, stimuleer, ben een klankbord en we lachen nog samen ook. Het zijn van mijn vriendin is een positieve ervaring omdat ik dat belangrijk vind en doe wat er gedaan moet worden om het een positieve ervaring te maken.

In elk geval trok ik het niet meer. De hele normale liefdevolle omgang met elkaar (ook seksueel, sorry) maar wel het gegeven dat hij twijfels had. Hoewel ik veel met hem gepraat heb, dat we stap terug konden doen etc. en we zo'n goed team waren, heb ik toen besloten week naar mijn moeder te gaan. Een week vol vrees en angst. Mijn ex is een meester in het wegstoppen van emoties. Hij richt zich gewoon op z'n boek en dan is het er gewoon niet. Heb ik me menig keer over verbaasd w.b. reactie op zijn ouders. Dus hij heeft me die week niet gemist. Nee duh, logisch. Je moet nadenken, zit in negatieve flow en je moet een keuze maken.


Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Blijf emotioneel met beide benen op de grond. Het leven met jou moet geen achtbaan zijn. Mannen geven de voorkeur aan stabiele vrouwen en vice versa. In onze hectische levens is het soms moeilijk om kalm en stabiel te blijven, maar het is niet onmogelijk. Als je al meerdere malen een “Drama Queen” genoemd bent, zoek dan begeleiding in het stabiliseren van je emoties.

Ik had bijna 11 jaar een relatie met mijn vriend. Jonge leeftijd elkaar ontmoet 15. 5 jaar heen en weer gereisd en daarna verhuisd naar andere kant van het land om bij hem te zijn en te gaan samen wonen. Ruim 4jr in appartement samen gewoond en erna een huis gekocht. Ik ben via zijn mail er achter gekomen dat hij bezig was met een ander. Dat contact was blijkbaar al een tijd aan de gang hij was 3mnden terug vreemd gegaan en dat contact heeft aangehouden en blijkbaar zijn er gevoelens bijgekomen. Ik was er kapot van. Heb hem nog een kans gegeven en probeerden er voor te vechten. Contact werd verbroken. Maar kwam er toch weer een paar x achter dat er weer contact geweest was. Bijna 3 kwart jaar door gevochten ik wou hem nier kwijt. Hjj zei er ook nog voor te willen vechten en het niet zomaar op te Willen op te geven. (Terwijl hij dat al heeft gedaan.) En toch ging hij niet voor de volle 100% voor mij althans zo voelde dat. Hij bleef maar twijfelen. Ik in onzekerheid die maanden en achterdochtig etc. Tot dat ik eraan kapot ging en we meer ruzies kregen.
tja dat was niet erg slim van je..maar wat ik zou doen als ik jou was of hem gewoon even een tijdje met rust laten en later opnieuw met hem proberen of met hem gaan praten over wat allemaal gebeurd is en zeggen dat je heel veel spijt hebt en dat je dat niet meer zal doen maar wat ik zelf heb gemerkt is dat jongens dat niet snel geloven dus dat word dan wel moeilijk maar als je gewoon probeert om met hem te kunnen praten dan komt het waarschijnlijk wel goed dus veel succes!

Allereerst ontzettend bedankt voor je reactie. Er zijn misschien inderdaad wat onduidelijkheden in mijn verhaal. We hebben namelijk juist heel veel gepraat samen. Veel over het verleden waardoor er toch wel veel negatieve gedachte omhoog zijn gekomen. Ze is gescheiden doordat haar ex een verhouding had met een begeleider van de kinderopvang. We kennen mekaar inderdaad net 3 maanden, maar het vertrouwde gevoel alsof we mekaar al jaren kennen is duidelijk bij ons alle twee aanwezig. Dit ook omdat we juist zoveel met elkaar hebben gepraat denk ik. We weten al erg veel van mekaar. En wat betreft de toekomstplannen, tja dat waren gewoon gedachtes die we deelde als we samen arm in arm in de tuin lagen. Ik denk inderdaad ook dat het allemaal te snel en te intensief is geweest. Maar dat is nu zo gelopen. We waren er allebei bij en trokken geen van beide aan de rem. Sterker nog, zij was de eerste maanden diegene die het snelst vooruit wilde. Maar wat ik nu zou kunnen doen is dus het geheel wat meer lucht geven?
We hebben een super leuke eerste maand gehad, en ik werd snel verliefd. Ik heb vanaf onze eerste date geweten dat hij nog niet officieel gescheiden was (dwz op papier). Zijn ex heeft het huis dec. vorig jaar verlaten nadat zij is vreemdgegaan. Er is een dochter van 3 in het spel. Ik heb meerdere malen gevraagd "ben je nu dan al wel toe aan iets nieuws?/ gaat het niet te snel?" en hij voelde dat hij daar klaar voor was. Hij was zo overtuigd van zijn antwoord al die keren dat ik het geloofde, en daar verder geen aandacht meer aan besteedde. Het was immers super leuk!

En daarbij ging het eigenlijk ook niet werken zo. Ik stresste als ze daar zat omdat ik wist dat ze goedgelovig was naar alle mensen en iedereen te vriend wilt houden, en voor niemand onder wilt doen. Wat voor haar leuk praatje met een jongen was, was voor die jongen waarschijnlijk met een andere bedoeling, maar zij zag dat nog niet. Mijn gevoel zei dan ook dat ik niet haar moet afschermen, maar dat ze zelf moet ontdekken dat jongens ook verkeerde bedoelingen kunnen hebben. Als je jong bent,ben je naïef, dus laat maar lekker ontdekken, denk ik nu.
Nu wil hij geen contact meer, leest sms'jes en mails van mij niet, beantwoord niks, en had mijn laatste spullen in de schuur gezet. Afgelopen dinsdag heeft hij wel nog afscheid s'avonds laat genomen toen ik al vertrokken was. Ik heb alle fouten gemaakt en hem nog geen seconde met rust gelaten. Zijn laatste reactie was, al wordt het niks met ex tussen ons in elk geval nooit meer. Dat is mij nu wel duidelijk. Met zijn ex heb ik in een boze bui afgelopen dinsdag ook contact gehad. Zij zegt hij komt wel bij je terug tegen mij heeft hij dit ook zo vaak gezegd… Komt hij terug? De overige keren had hij nu allang weer contact opgenomen! Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 29-08-2012
Accepteer dat mannen competitiever zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen zich, meer dan vrouwen, prettig voelen in banen waarbij het salaris afhangt van hun prestaties ten opzichte van collega’s. Je weet waarschijnlijk ook dat mannen over het algemeen geïnteresseerder zijn in sport dan vrouwen (door mee te doen of te kijken). [1] Veel mannen houden van competitie, omdat ze ervan genieten als ze anderen kunnen overtreffen. Als je bij een spelletje een man als tegenstander hebt, kijk dan niet vreemd op als hij ineens extra competitief en fanatiek wordt zodra hij dreigt te verliezen. Neem dat niet te zwaar op; hij kan er niks aan doen.
Laat hem zijn gang gewoon gaan. Ik ben zelf een man en mannen gaan pas later dingen beseffen en dan beseffen ze gewoon wat ze kwijt geraakt zijn ik heb hetzelfde gehad met mijn ex maar dan de rollen omgedraaid. En beseft hij dat niet ja hoe pijnlijk het ook is dan moet je gewoon verder gaan want als hij het niet gaat beseffen dan zal hij geen ware liefde voelen voor jou. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb groetjes
Brandt bij jou nog steeds het verlangen om je ex terug te krijgen en voel je je nu ook een beetje betrapt? Goed zo, zelfinzicht is stap 1 in het worden van een MasterFlirter. Een man die vanuit kracht, zelfvertrouwen en overvloed handelt. Pak hierop door en download nu de Vrouwen Versier Basistoolkit. Jouw fundament voor Blijvende succes met vrouwen. Klik op onderstaande foto.

Ik ben Kenny een 28j papa van een pracht dochtertje Amber die ondertussen bijna 1 jaartje is. Ikzelf ben zelfstandig in de event wereld, dus je hoort het rare uren, dat vraagt dan ook veel tijd en fisieke inspanningen van mezelf waartoe ik dan soms geen zin meer heb in andere dingen te doen zoals 3j geleden voor ik volledig zelfstandig was, uitgaan, film zien, enz… maar als papa veranderd dat ook, nu wat is er juist gebeurt, door de jaren bleef ons klantenbestand groeien enz… veel meer vragen van me dan dat ik soms aankon, waartoe ik soms frustraties uit het verleden, nu enz… op mijn vrouwtje uit reageerde maar niet fysiek zo ben ik niet laat dat duidelijk zijn.
Haar ouders hebben me echter voor een of andere reden nooit echt kunnen hebben. Haar moeder zei haar dat ik niet de juiste jongen voor haar was. Ik heb geen idee wat ze daarmee bedoelt, want ik rook niet, drink zelden, heb een goed diploma (2 zelfs), werk en sinds een jaar ook een eigen appartement. Hoe dan ook, we hebben 3 prachtige jaren beleefd met elkaar. Uiteraard af en toe ook eens ruzie, maar op toekomstvlak zaten we echt op 1 lijn. Na ruim 3 jaar (november 2011) maakte m'n vriendin het uit, ik begreep haar beslissing en we hebben het eigenlijk eerder uitgepraat dan met slaande deuren. Ik zat op dat moment in een ferme dip omwille van m'n werk (deeltijds contract liep af, geen verlenging mogelijk en ik trok me dat zwaar aan). Ik had wel meteen ander werk, maar de domper bleef. Ik bleef niet bij de pakken zitten en ben in die periode ook alleen gaan wonen en gaan solliciteren voor een nieuwe job. Na enkele weken geen contact, kwam ze zelf naar me terug en wou ze praten. Het is begin januari goed gekomen.
Anderhalf jaar geleden is hij op reis geweest met 3 vrienden voor 4 maanden. Daar bleek dat hij aan me dacht, ook al hadden we elkaar lange tijd niet gezien… Eenmaal terug thuis, wou hij zijn relatie nog een kans geven maar die is enkele maanden later gestopt. 2 weken later zijn wij EINDELIJK een koppel geworden, na 3 jaar gevoelens te hebben voor elkaar. Het was zalig. Al onze vrienden zeiden dat ze altijd wisten dat de dag er vroeg of laat zou komen dat wij een koppel zouden worden.

Hey, tja ik kan mij maar 1 reden voor ogen zien, we zijn een samengesteld gezin met 3 kinderen van 16 jaar. Mijn vrouw heeft een tweeling en ik heb een zoon. Mijn zoon wordt rot verwend door de familie van mijn ex-vrouw, en daar was redelijk wat jaloezie om, en nijd, omdat haar kinderen niet kregen wat mijn zoon kreeg, maar daar breek je toch geen huwelijk voor uit elkaar? Ik kreeg 3 weken geleden van haar dochter een sms, eindelijk heb ik mijn zin en was het de mooiste dag uit mijn leven dat we vertrokken zijn bij je. Nu hoop ik echt dat mijn vrouw haar ogen zouden open gaan met de tijd, en de juiste beslissing neemt, of toch op zijn minst contact opneemt, want zoals ik al zei hebben wij nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, bedankt. Reactie infoteur, 03-05-2012

Hi Hoopvol, de geldkwestie zit ertussen en kennelijk heeft hij zo zijn redenen om je niet live te zien. Welke dat zijn weet ik niet, maar kan te maken hebben met schaamte, angst voor confrontatie, angst om het verleden weer op te rakelen, enz. Verschuldigd geld kan beter worden overgemaakt, het is te gek voor woorden dat jij het zou moeten ophalen. Uiteraard kun je voorlopig niets van hem verwachten als de geldzaak ertussen staat. Zoals ik al vele malen aan je heb geschreven is de relatie (of wat er over is) momenteel niet gelijkwaardig en dan trekt een man zich terug. Hem nu aan zijn vest trekken om jou weer te veroveren is dus zinloos. Groetjes, A.
Ik had bijna 11 jaar een relatie met mijn vriend. Jonge leeftijd elkaar ontmoet 15. 5 jaar heen en weer gereisd en daarna verhuisd naar andere kant van het land om bij hem te zijn en te gaan samen wonen. Ruim 4jr in appartement samen gewoond en erna een huis gekocht. Ik ben via zijn mail er achter gekomen dat hij bezig was met een ander. Dat contact was blijkbaar al een tijd aan de gang hij was 3mnden terug vreemd gegaan en dat contact heeft aangehouden en blijkbaar zijn er gevoelens bijgekomen. Ik was er kapot van. Heb hem nog een kans gegeven en probeerden er voor te vechten. Contact werd verbroken. Maar kwam er toch weer een paar x achter dat er weer contact geweest was. Bijna 3 kwart jaar door gevochten ik wou hem nier kwijt. Hjj zei er ook nog voor te willen vechten en het niet zomaar op te Willen op te geven. (Terwijl hij dat al heeft gedaan.) En toch ging hij niet voor de volle 100% voor mij althans zo voelde dat. Hij bleef maar twijfelen. Ik in onzekerheid die maanden en achterdochtig etc. Tot dat ik eraan kapot ging en we meer ruzies kregen.
Elke extreme reactie in het begin moet bestudeerd worden. Doe even een stap terug en zet alles op een rijtje. Hoe smakelijk het er ook uit mag zien, als hij iemand is waar tot je je aangetrokken voelt, ben je blind. Een verstandige persoon neemt een stapje terug, kijkt ernaar en denkt: “Dit komt ergens anders vandaan en ik moet uitzoeken wat dat is voor ik me erop stort”.
Nou in het verleden was het wel eens zo dat als ik bv een sms stuurde dit echt uren kon duren voor mijn ex terug reageerde... een keer duurde het 8 uur..(toen ging het ook al uit). Ik vind het het gewoon typisch dat, omdat wij nu feitelijk niets zeggen tegen elkaar, zij dan ineens zo snel reageert.. Maar ok, nog iets.. De afgelopen dagen was mijn ex extreem wisselvallig naar mij toe op ons werk. Het ene moment zoekt ze mij op met "nietszeggende" boodschapjes en het andere moment bekijkt ze mij met een boos en gereserveerd gezicht...

Hi Edwin, fijn om jouw technieken te lezen op de site! Mijn ex en ik waren een goed team samen, niet veel ruzie, af en toe wat discussies, maar nooit echte problemen en het belangrijkste is dat we ontzettend veel leuke overeenkomsten hadden. Na bijna vier jaar is het nu uit, omdat hij op kamers ging wonen en volgens mij volledig de ruimte/tijd wil hebben om te ontdekken wat er nog meer is op de wereld. Het kwetst me uiteraard, maar ik heb het idee dat ik hem uit liefde echt de komende tijd de ruimte moet geven om dit te ontdekken. Toch hoop ik dan dat hij na een aantal maanden en gewenning van op zichzelf wonen en klaar met studeren tegen die tijd, dat hij me dan pas echt mist en wellicht bij mij terug wilt komen... Is dit een realistische gedachte? We spreken elkaar nu eigenlijk helemaal niet meer, ik wil hem ook niet constant berichtjes sturen, want ik heb wel het idee dat hoe meer ik hem loslaat hij mij kan gaan missen. Nu is het vijf weken uit, waarbij hij heel veel heeft gehuild en echt verdriet had, maar is hij aan het daten met een meisje van zijn studie. Die woont vlakbij hem ook op kamers en dat vindt hij denk ik erg interessant... Hij grijpt iedere kans aan om uit te gaan, met meisjes te praten en niet aan mij te hoeven denken. Dit meisje heeft hij een paar dagen geleden mee uiteten genomen, iets wat ik niet echt begrijp, want dat komt op mij over alsof hij haar volledig wil verwennen en imponeren. Bovendien woont zij aan de andere kant van het land en over twee weken gaat ze daar weer naar terug verhuizen. Dat kan dan toch nooit iets serieus zijn? Ik ben benieuwd naar je advies.
Als jij en je ex in een serieuze relatie waren, dan zullen ze niet zo snel kunnen doorgaan. In feite, geen contact gaat alleen om hen meer van je te doen missen en de goede dingen over je te onthouden. Je moet hier een soort van sprong in het diepe doen. Het alternatief voor geen contact is een soort van stalking van, wat waarschijnlijk zal leiden tot een terughoudende houding tegenover jou. Je hebt echt niet veel meer opties dan deze.
Maar ik ging naar een nieuwe school , en daar zag ik hem weer en een vriendin van me die hem goed kent heeft mijn nummer terug aan hem gegeven en na een paar weken heeft hij mij een smsje gestuurt wat hij voor mij voelde. maar ja ik voelde natuurlijk niks voor hem dus 1 maand deed hij echt alle moeite om mij voor hem te hebben , kus op de wang , smsjes die echt over cute waren! 1 oktober heb ik toegeven en waren we samen tot 26oktober . Het was de beste relatie die iemand ooit kon wensen. Dus 3 maanden geleden ben IK begonnen met alles te doen voor hem , alles wat iemand ooit maar kan wensen . vandaag 3 maanden later doe ik het nog , hij scheld me uit en al die dingen die je maar niet wilt. Toch hou ik nog steeds van hem en blijf ik zoveel moeite doen , ik heb alles al geprobeerd ... een nieuwe look -haar-stijl alles! Ik bel niet en kom ook nooit bij plekken waar hij toevallig ook is . ik stuur alleen een sms voor een noodgeval , of iets dat ik echt wil weten! Ik ben op , ik weet geen raad meer. Help mij :(
Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.
Wat ik hiermee wel wil zeggen, is dat als je ex blijkbaar heeft gezegd dat hij of zij niet met je verder wil, dat hij of zij dan ook niet meer op je hoeft te kunnen rekenen. Wees dus niet alleen maar aardig tegen hem of haar, en doe niet zomaar alles wat hij of zij van je vraagt. Als je ex denkt dat hij of zij nu zonder meer op je kan rekenen als vriend, laat dan zien dat dat niet klopt.
We waren hele goede vrienden wat uitliep op een “seks” relatie deden ook veel samen wat stelletjes deden en hadden een goede tijd. Nu wilde ik wat meer bevestiging door onzekerheid en begon ik me jaloers te gedragen en na 7 maanden is het nu net afgelopen om dat zij niet verliefd was en mij niet kon geven wat ik wilde. Ze wil me niet kwijt als vriend en het liefst nog vaak chillen. Nu heb ik alle fouten gemaakt die je in je stukje heb geschreven(logisch overtuigen en als een slappe zak gedragen) heb vorige week afstand genomen en gezegd dat we elkaar ff niet meer moeten zien… met een feestje binnekort hebben we al wel weer afgesproken over 3 weken maar in de tussen tijd geen contact .
Na een periode werd hij ineens afstandelijker. Na veel halen en trekken van mij gaf hij aan dat hij gelogen had over zijn scheiding en nog midden in het proces van scheiding zat en dat de scheiding voor hem niet gewenst was…. Hierna is het contact verbroken omdat hij dus met andere zaken bezig was en geen ruimte meer had voor mij. Het lag niet aan mij maar aan de situatie zei hij. Ik denk dat hij gevoelens voor mij kreeg wat hij van te voren niet verwacht had. Dit heeft hij later nooit willen toegeven toen ik hier naar vroeg.
Wat een verhelderend artikel, mijn ex ( moeilijk om te zeggen) is sinds 3 dagen weg en ik ben er helemaal kapot. We waren ruim 7, 5 bijna 8 jaar samen. Ik leerde hem kennen via m'n werk, ik was 31 hij 24, ik lag in scheiding en hij gaf aan mij leuk te vinden. Ik zei toen dat ik geen nieuwe relatie wilde beginnen totdat ik m'n scheiding had afgehandeld en m'n verdriet een plekje had gegeven. Bijna driekwart jaar later kwam het er dan toch van, ik had al een zoontje van 3 en zei dat hij goed moest beseffen waar hij aan begon. Hij kon en wilde dat aan zei hij. Mijn ex voor hem was een vreemdganger en ik had dus nogal wat vertrouwensissues. Mijn huidige ex stond in de weekenden als portier aan de deur bij een discotheek en zelf uit de beveiliging komende weet ik dat vrouwen zich dan letterlijk aan je aanbieden maar hij verzekerde me dat dat echt niet zo was en dat hij niet vreemdging. Na ruim een half jaar ( we woonden toen al samen) kreeg hij een smsje maar omdat we dezelfde telefoon hadden dacht ik dat het mijn tel was, het bleek van een meisje te zijn en toen ik hem ermee confronteerde zei hij dat het gewoon een vriendin was en dat hij wel vaker contact met meisjes had als vrienden maar echt niet vreemdging. Ik heb hem voor de keus gesteld of voor mij te kiezen of voor zijn portierswerk. Reactie infoteur, 10-09-2012

Nou in het verleden was het wel eens zo dat als ik bv een sms stuurde dit echt uren kon duren voor mijn ex terug reageerde... een keer duurde het 8 uur..(toen ging het ook al uit). Ik vind het het gewoon typisch dat, omdat wij nu feitelijk niets zeggen tegen elkaar, zij dan ineens zo snel reageert.. Maar ok, nog iets.. De afgelopen dagen was mijn ex extreem wisselvallig naar mij toe op ons werk. Het ene moment zoekt ze mij op met "nietszeggende" boodschapjes en het andere moment bekijkt ze mij met een boos en gereserveerd gezicht...


Hi Help Me, deze ex is er eentje om direct door te spoelen. Hij neemt zowel die andere vriendin als jou in de maling, en heeft er geen enkele moeite mee om je nog even te gebruiken als de gelegenheid zich voordoet. Heb je het artikel wel gelezen vraag ik me af, want daar staat duidelijk in dat je je ex niet terugkrijgt via het bed. Voor jou een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, voor hem een leuk tussendoortje tot hij zijn nieuwe liefje weer aantreft. Vandaar dat je ook geen zinnig antwoord van hem kreeg. Bouw je eigenwaarde op en wijs deze ex voorgoed de deur. Je moet jezelf overtuigen dat je beter verdient. En eigenlijk is vrijwel iedereen beter ;). Groetjes, A.
Of durft ze me nog niet los te laten en probeert ze me nog onbewust aan het lijntje te houden? De brief en mail was waarschijnlijk te vroeg, maar ik dacht heb toch niks meer te verliezen dan wat ik al verloren heb. Ik heb verder ook niks meer laten horen van me en ben dat ook niet van plan, aangezien zij aan zet is. Ik doe verder ook mijn dingen weer en ben weer `back on track` maar wat ze hiermee wil bereiken weet ik niet. Ze zegt dat het over is, maar aan haar gedrag te zien is ze of heel kinderachtig of heeft me nog niet losgelaten…
Hi Leo, als je het los wilt laten moet je je ex niet vertellen dat je nog steeds aan haar denkt. Je haalt dan immers weer van alles open (mits ze reageert), en je weet niet hoe dat gaat aflopen. Houd je het echt niet uit zo, dan kun je je hart laten spreken en de gok wagen. Beter echter is om daar nog mee te wachten, gezien de laatste ontwikkelingen. Je ex terugkrijgen is niet een kwestie van de korte termijn, maar van de lange adem! ;). Groetjes, A.
Ik had een relatie en was nog niet zo lang gescheiden van mijn ex,maar mijn ex kon niet verdragen dat ik met deze vrouw een relatie had. Ze vertelde mij zelfs dat ze het spijtig vond dat het gedaan was,maar ze was wel blij dat het gedaan was. Een tijdje erna kom ik mijn vriendin tegen en zat ze samen met mijn ex,ze kennen elkaar al van kinds af aan,maar ze kunnen elkaar niet rieken en zien. mijn ex heeft dan nog een heleboel leugens tegen haar liggen vertellen,zodat ze zeker was dat het helemaal over zou zijn tussen mij en mijn vriendin. Toen mijn ex dit allemaal tegen haar aan het vertellen was,had mijn ex al iemand leren kennen,maar zogezegd geen relatie. Na dat gesprekt is mijn vriendin kwaad weg gegaan,heeft haar tel veranderd,kan haar niet meer bereiken. Nu mijn ex zeker was dat het over was met vriendin,is zij een relatie aangegan met dien andere. Ik ben er zeker van dat mijn vriendin mij ook nog steeds graag ziet,maar ze wordt gedwongen door haar zuster,moeder,vader en dochter om mij te laten vallen. Inderdaad er zijn dinges tussen ons gebeurd,mede door ex,dat de pellen nu van mijn ogen zijn gegaan,alhoewel ik mijn vriendin steeds graag heb gezien,nu nog. Nu kom ik soms ex nog tegen alhoewel ik een enorme haat en woede tegenover haar heb. Ik probeer haar steeds te ontwijken als ze ergens binnen zit,drink ik snel ene en ben ik weg. Soms gaat zij weg en een tijdje erna komt ze met andere mensen terug binnen en zit ze daar te grijnzen met hare schijnheilige lag. In het begin dat we uit elkaar waren,met ex,had ze geen contact met onze vriendenkring. Ik zei toen tegen iedereen,geef ze wat tijd en dat komt wel allemaal terug in orde. Na enige tijd is dat inderdaad terug in orde gekomen en is iedereen har kant beginnen kiezen met als gevolg dat ze mij nu zwart maken tegenover iedereen. Ze heeft zo eens sex gehad met de buurman als we nog maar 6 maand getrouwd waren,iedereen wist er van,behalve ik. Dan zijn er nog verschillende sexuitspattingen van haar aan het licht gekomen. Ik ben dan zo in contact gekomen met vriendin en zijn dan een relatie begonnen. Daar waren dan de zogezegde vrienden allemaal kwaad voor,want dat kon of mocht niet. Nu al deze vrienden kunnen mij de dag van vandaag gestolen worden. Het enigste dat ik wil is mijn vriendin terug krijgen en de rest allemaal de rug toekeren. Ik heb al inderdaad heel diep in de put gezeten,brieven geschreven en meer,wat ik lees verkeerd is,maar wat kan ik nog doen?? Ik ben en zit echt ten einde raad.

in de tijd dat we samen waren hebben we veel meegemaakt, mn moeder kreeg kanker en hij heeft me altijd gesteund, ik ben een aantal keer geopereerd en hij had een erg negatief zelfbeeld. Ook zijn we nog gezellig op vakantie geweest. En helaas kom ik nog regelmatig bij zijn ouders, omdat die me steeds vragen langs te komen, om koffie te drinken bijvoorbeeld.


Hi Eric, je vertelt niet waarom het uit is gegaan dus kan ik er weinig mee. Al wat je beschrijft duidt niet op liefde, wel op bezitsdrang van beide kanten. Als een vrouw wil dat je haar vergeet kun je niet anders dan dat serieus nemen, of het nu waar is of niet. Je moet je dus terugtrekken, niet meer reageren en een lange pauze in acht nemen. Wil je na een half of heel jaar toch echt weten hoe het met haar is, schrijf haar dan vriendschappelijk. Er is dan genoeg tijd verstreken om de hoog opgelopen emoties te zijn vergeten. Ik vermoed dat er teveel is gebeurd voor een blijvend herstel, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Sterkte, A.
Wat mij betreft kan het gewoon allemaal een stuk gemakkelijker.........Laat binnen wie je binnen wil .. hef de status illegaal af........dat kost ook een vermogen..........en die mensen draaien toch al mee in het systeem.....En voor mensen met een baan moeten gewoon hun partner naar binnen kunnen halen...niet iedereen verdient nu eenmaal goed en ook niet iedereen heeft een hoge levensstandaard...
Mijn ex en ik zijn nu zo'n 6 weken uit elkaar. We zijn een jaar samen geweest, waarvan we een halfjaar hebben samengewoond. We zijn uit elkaar gegaan om een ruzie waarbij de emoties uit de hand zijn gelopen, over dingen die hij gezegd had die ik zag als persoonlijke aanval. We hadden lichte irritaties maar niet echt veel ruzie. Hij verwart echter die irritaties met ruzie. Hij zegt nu dat hij liever alleen is maar als we elkaar dan zien kan hij niet van me afblijven, dan wil hij me kussen enzovoort. Hij zegt dat hij heel veel van me houdt en dat ik het beste was wat hem is overkomen, maar dat we niet voor elkaar bestemd zijn, terwijl ik daar heel anders over denk. Ik heb relatietherapie voorgesteld, maar daarvoor zou hij de psycholoog moeten kennen, zegt hij. Het stoort me dat hij me niet waard vindt om voor te vechten. Nu is mijn vraag hoe ik hem kan laten inzien dat je moet vechten voor degene van wie je houdt?
Na 8 jaren is er een einde gekomen aan de turbulente relatie met men grootste liefde.Plots een leegte in je leven, waar je als mens nu 24 uur per dag mee word geconfronteerd.Kindjes die plots in een andere wereld terechtkomen.Een relatie die veel ups en downs kende.Ondertussen al 3 maal uit mekaar gegaan, maar men vermoeden is sterk dat het daar ook bij blijven zal.
Iemand missen is een raar fenomeen. Soms wordt het gevoel erger naarmate de persoon langer wegblijft, soms ook beter. Je kunt iemand missen die aan de andere kant van de wereld zit, maar ook iemand die slechts een paar straten verderop woont. Sterker nog, het is zelfs mogelijk een ander te missen die nog aanwezig is. Dat laatste gebeurt bijvoorbeeld als een vriendin erg verandert (‘Ik mis de Els van vroeger’), of als je partner heel afstandelijk doet (‘Ik kan hem niet meer bereiken’). Sommige mensen lijden zo erg onder het gemis van een ander dat ze zich ook fysiek rot voelen. Maar wat is dat nu eigenlijk, iemand missen?
3 maand en 7 dagen geleden heeft men vriendin het uitgemaakt met met omdat ze geen vertrouwen in me had na wat ik had gedaan. Ik heb verzwegen dat ik weer contact had met een vriendin van me die ze niet moest hebben tot ze men gsm had en de berichten las. Ze kon er niet mee leven en ze veranderde helemaal. Ik kreeg geen smsen meer, als ik bij haar was kreeg ik geen kus of knuffel of ze zei bijna niets. Ze heeft nu al 1 maand iemand anders en dat breekt mijn hart want ik wil haar zo graag terug maar weet niet hoe ik eraan moet beginnen. We smsen en we spreken nog af enzo maar als we dan afspreken is haar vriend er ook bij en zitten ze kleffig te doen met elkaar en dan heb ik meteen zin om weg te gaan. Help mij alsjeblieft 😭

Wat een interessant onderwerp..ik ben bang dat ik ook zo iemand ben tegen gekomen. Ik ben super verliefd op hem. Vanaf dag 1 en nog steeds! 1,5 jaar nu. Wat ik voor hem voel is zoveel sterker als mijn hele huwelijk was. Hij blijft me triggeren, zelfs kussenen en mij het gevoel geven dat hij toch om me geeft! Als ik er naar vraag, krijg ik als antwoord dat het van zelf ging. En zonder bij na te denken…maar inmiddels zit ik weer met die vlinders…op dat moment heerlijk maar na zo’n antwoord ga je kapot van verdriet…!! En toch blijf ik die gevoelens voor hem hebben….ik weet niet zeker of hij bindingsangst heeft. Ik hoop het niet…!!!
Maakte geen enkel fouten Probeerde weer plezier te blazen in mijn leven. plots stond hij iedere ochtend thuis met 1 of ander excuse ( we wonen nog samen maar hij logeerd al Bijna 2maand bij zijn mama of vriend) ik deed heel beleefd niet over dreven Maakte geen sceine meer.. plots belde hij me gisteren Met de vraag voor zijn tondeuse te brengen (hij heeft netje hele dag gewacht om me te bellen zodat hij er niet moest omkomen) met de vraag of ik effe blijf ook. ik heb dit ook gedaan die tondeuse gebracht. en daar eventjes blijven zitten.. binnen die moment was het heel aangenaam zonder ik Emotie's de gang liet gaan(was heel moeilijk) hij wou dat ik me anders zetten allez dat was praktisch beter om tv te zien . met resultaat dat ik dichter zat bij hem en hij legde zen hoofd op mijn benen. ietsjes later wil hij met me naar bed .. waarop ik niet goed wist wat ik goed kon doen .. nu heb ik er blijkbaar niet veel goed aan gedaan om daar op in te gaan want nu met resultaat dat hij weer loopt te roepen voor het minst ik mag zijn wagen plots niet meer gebruiken voor naar men werk te gaan we hadden dit eerder anders afgesproken.. ik herken hem niet meer.. die jongen zag me zo graag kreeg zelfs de vraag of ik al iemand anders had .. waarop ik neen antwoorde.. vandaag beld die me eerst vriendelijk 2emaal belde die mij ook maar dan begon hij onmiddellijk kwaad te doen als ik zei dat hij beloofd had dat ik ook met de auto mocht rijden .. hij begon te roepen dat hij me nooit meer terug wil dat ik gewoon maar een ex ben en dat hij binnen enkele maanden iemand zal hebben en dat ik maar moet besseffen dat het zo is dat hij mij niet kan helpen met de wagen Maar ik dreig wel men job te verliezen zo ..
Helaas heeft mijn vriendin het na een relatie van 6 jaar uitgemaakt afgelopen vrijdag. Als ik eraan terugdenk dan lees ik veel gelijkenissen, zij was minder geïnteresseerd terwijl wij vroeger echt alles aan elkaar vertelde tot de meest stomme details toe. Dit werd minder en dat merkte ik ook, maar nu pas dringt het tot mij door dat daar een reden achter zat.
Het is niet de eerste keer dat het uit was en toen in die 4 maanden dat het uit was had hij ook een korte relatie met haar, van een weekje of 2. Hij zei na die relatie met haar tegen me dat het niet lukte, dat ze dingen zei dat hem deed schrikken en de relatie was voorbij. Nu daarentegen heeft hij blijkbaar zijn gedachten over haar veranderd. Is het omdat hij haar na dat al lang nietmeer gezien had dat hij die gevoelens terugkrijgt? Ik weet het niet.
×