Sinds woensdag is mijn vriend vertrokken met al zijn spullen. Hij wil het niet meer vanwege alle ruzies en is terug naar zijn vader. We zijn niet met ruzie uit elkaar gegaan, en ik vind het aan de ene kant ook wel fijn om nu even alleen in huis te zijn. Ik moet mezelf op orde krijgen. Mijn ex heeft aangegeven dat hij echt hoopt dat het later weer goed komt en dat hij me nog steeds onwijs leuk vindt en van me houdt. Hij sluit het niet uit dat we weer samen komen, maar mijn gedrag heeft hem weggejaagd en hij zegt dat ik eerst aan mezelf moet werken voordat we elkaar weer eens zien. Het is de waarheid dat ik deze breuk aan mezelf te danken heb. Ik heb hem geclaimd, gekleineerd en reageerde al mijn frustraties op hem af (tja want verder kwam ik nergens).
Wraak is zoet. En zeker waar het jouw overspelige en bedriegende ex betreft. Al die tijd leefde jij in een waan. Je dacht dat jullie het goed hadden samen en je was je van geen kwaad bewust. En waarom zou je ook? Jij was volledig geïnvesteerd in jullie relatie en in je ex-partner. Je had het volste vertrouwen in hem/haar en was ervan overtuigd dat jullie relatie nog lang zou voortduren.
een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom

Ik zit ook echt in een rollercoaster van emoties omdat ik zo sterk het gevoel heb dat het nog niet helemaal over kan zijn, en weet dat zij ook nog diepe gevoelens heeft maar ze probeert weg te stoppen d.m.v. geen contact hebben, maar ondertussen niets uit sluit. Ik zou het zo graag willen laten rusten zodat ik me ook op mijn studie en werk kan focussen, maar tegelijkertijd blijven de gedachten in mijn hoofd spelen en blijf ik hopen op dat ze tot bezinning komt terwijl ze straks alleen in het buitenland is. Hoewel dit ook niet goed is omdat ik mezelf geen valse hoop wil geven.

Ik zit met dubbele gevoelens. Ik heb drie jaar een relatie gehad met een jongen waarvan het 1 keer uit is geweest. Die beslissing had ik toen genomen, omdat wij zo botsten en we deden geen leuke dingen meer samen zoals op stap gaan enz,....Ik dans heel graag en mijn droom was altijd om samen lekker te dansen of te drinken bij het uitgaan met mijn vriendje. En hij zei vaak lelijke dingen waardoor ik me minderwaardig en onzeker voelde tenopzichte van andere meisjes.
“Ik vind het echt geweldig hoe je de man/vrouw dynamiek die er van nature is, verduidelijkt. Ik sta werkelijk te kijken dat ik zo’n basale kracht heb met een man, maar dat ik dat nog niet doorhad. Ik ben er net mee begonnen en nu al is de reactie die ik krijg van mannen EEN VERSCHIL VAN DAG EN NACHT met de manier waarop mannen me eerst negeerden. Het is een veilig gevoel dat ik nooit meer zonder mannelijk gezelschap zal zijn, behalve als ik daar zelf voor kies.”
Ze gaf aan dat ze spullen van me had en dat wilde langsbrengen, maar tot op heden is ze niet meer langs geweest. Vanuit een opwelling heb ik haar toen een email gestuurd (omdat ik niets meer van haar hoorde) waarin ik aangaf dat het beter is dat we voor nu geen contact meer moeten hebben en dat ze maar zelf moet uitmaken of ze mijn spullen ging weggooien of bewaarde, omdat ik me niet kan focussen op de nieuwe weg die ik ingeslagen ben. Nu heb ik in de mail ook aangegeven dat ik iemand heb leren kennen waarmee ik aan het daten ben (wat helemaal niet waar is). Toen kreeg ik weer een reactie van haar en wist ik effe niet meer wat ik moest doen. Ik heb toen besloten om haar te bellen en toen heb ik met haar een uur lang gesproken en ze gaf aan dat het haar enorm pijn deed om te weten dat ik iemand anders heb leren kennen omdat nu iemand anders de persoon heeft die ze altijd wilde hebben, wat ik eigenlijk niet snap omdat ze nu al een tijd een nieuwe vriend heeft. Ze gaf ook aan dat alles wat er vanaf het begin tussen ons is gebeurd dat ze dat nooit heeft kunnen loslaten, vergeten en vergeven en dat ze daar ook met haar nieuwe vriend over praat. Maar goed ze had mijn spullen nog bewaard zodat ze dat terug kon geven op het moment dat ik daar klaar voor was. Alsnog samen besloten dat ze dan binnenkort de spullen komt brengen maar tot op heden nog steeds niets van haar gehoord…
Dat is een hele goede vraag en een hele terechte. Dat is culturele conditionering waar maar weinig mensen echt een vraagteken achter zetten. Het boek Love, Freedom and Aloness zegt daar iets moois over en ook in Liefdesbang staat een mooie quote. In plaatst van “tot de dood ons scheidt” zouden we kunnen zeggen “zolang de liefde duurt”. Liefde is niet statisch maar een dynamisch iets dus misschien zijn we helemaal niet gebaat bij een statische vorm zoals huwelijk. Gevoelsmatig ga ik helemaal voor het tweede. Een relatie moet stand houden zolang de liefde duurt en niet langer of korter, toch?

Wacht een weekje. En plan in die week een leuk uitje met haar. Bij voorkeur naar een plek niet al te ver weg, maar wel een plek waar jullie het altijd leuk met elkaar hadden. Bijvoorbeeld, jullie favoriete restaurant. Vervolgens bel je haar op en vertel je haar oprecht dat je haar wilt zien en dat je haar daarom wilt uitnodigen samen wat te gaan doen. Wat, dat zeg je niet. Dat zal ze wel zien.

De week erna heb ik geen contact gezocht en toen vroeg ik voor het eerst weer eens hoe het met haar ging en zowaar reageerde ze weer. Langzaam stukje bij beetje spraken we elkaar weer steeds vaker via sms en kwam het contact ook uit haar zelf en vroeg ze of ze langs mocht komen. Hier hadden we de lakens gedeeld. De weken erna kwam ze steeds langs stond ik klaar voor haar wanneer ze in nood was. Hadden we op een leuke manier contact wat ook van 2 kanten kwam. Ik hielp haar met haar nieuwe baan hier was ze me allemaal ook super dankbaar voor en de lakens werden ook zo nu en dan gedeeld.

Hi Lovehim, mensen doen altijd wat werkt, en voor hem geldt: 'sex met je ex'! Zolang je dit accepteert zal het gewoon doorgaan, want het bevalt hem uitstekend. Gelukkig heb je nu gezegd dat je dit niet langer trekt en heb je het contact verbroken. Dat is de enig juiste weg. Lange afstandrelaties waarbij autoritten van drie uur nodig zijn, zijn te moeilijk om te onderhouden en lopen vaak verkeerd af. Daarbij is die van jou nog even keihard door aan te geven dat 'zijn gevoelens verdwenen zijn'. Juist ja. Van terugkrijgen is geen sprake want voor de seks heb je hem allang. Nu moet je alleen nog inzien dat het van jouw kant enkel pogingen zijn om zijn liefde weer op te laaien. En je hebt er bitter weinig succes mee. Kap er dus mee en bekijk wat hij in het komende, stille jaar gaat doen om je hart echt te veroveren. Ik vrees niks. Sterkte, A.


Nou we hebben elkaar gezien, mijn intentie was het kort te houden, maar hij had het zo ingepland dat ik geen keus had. Welnu, hij had een leuke sportieve auto (een van mijn favorieten) geleend bij een vriend en ik mocht van hem achter het stuur. We zijn toen een stukje gaan rijden en hij stelde toen voor ergens heen te gaan, zo gezegd zo gedaan. Eenmaal aangekomen op plaats van bestemming wat gelopen en toen samen geluncht. Ik betrapte hem er meerdere keren op dat hij mij zat aan te staren. En als hij mij iets aangaf raakte hij mijn hand opvallend lang aan, we stonden een keer ergens naar te kijken en hij kwam verdacht dichtbij staan maar deed verder niks.
Ze reageerde desondanks snel maar het kwartje (zoals ik verwachte) viel toch de verkeerde kant op. Maar ik heb nu wel een helder en transparant antwoord. Dat het de juiste beslissing was omdat zij zich niet volledig kon geven doordat ze geen rust had en voorlopig geen tijd in een relatie wil steken. so be it. ik leg mij erbij neer en zie wel wat de toekomst brengt. Heb haar daarna aangegeven dat ik for the time being haar nummer verwijder uit mijn telefoon zodat we nu even niet doorblijven praten en ik mezelf anders gek maak. ze had hier meteen begrip voor al ging ze even in de tegenaanval maar zei ik dat ik het niet negatief bedoelde.

Ikzelf ga zes dagen per week naar de sportschool. Het verschil voor mijn mentale en fysieke gezondheid is zo groot, dat ik me een enorme sukkel zou voelen als ik het niet zou doen. Het is het enige bewezen middel tegen nare dingen als depressie, en de ideale manier om het proces van ouder worden te vertragen. En je gaat er nog gezonder en sterker van uitzien ook.
het is al twee jaren een aan en uit relatie tussen mijn ex en ik. De eerste keer hadden we gewoon drie maanden ruzie, maar keerde hij terug omdat hij vond niet zonder mij te kunnen. De tweede keer deed hij opeens gek en spraken we twee maanden niet. Daarna kwam hij terug, maar heb ik hem ongeveer 5 maanden echt achter mij laten aanzitten omdat ik vond dat ik niet meer wilde. Toen ik hem een kans gaf vroeg ik nog aan hem als hij iemand anders had, maar hij zei dat het al over was tussen hen wat natuurlijk gelogen was. Toen ik erachter kwam was ik heel erg boos en ben met een heer uitgegaan waar ik wist dat hij mij kon zien. Hij zei daarna tegen mijn nicht dat hij zich niet meer druk maakte om mij omdat hij wist dat ik iemand anders had en hij ons samen had gezien. Sindsdien zet hij openlijk foto's van die dame op sociale sites. Ik ben gedurende de tijd na de tweede grote ruzie echt van hem gaan houden en weet echt geen raad meer op dit moment. Kan iemand mij een idee geven over wat ik kan doen en hoe ik hem terug kan krijgen?
×