De Nederlandse vrouw is erg carrière gericht. Ze heeft alle jaren voor zichzelf kunnen zorgen. En onafhankelijk van de man kunnen blijven. Ook zoeken deze vrouwen liefde. Zoals elke vrouw daar naar verlangt. In mijn ogen heeft ze niet gelogen naar je. Of is ze je überhaupt aan het bedonderen. Zoals hierboven staat beschreven wil ze afhankelijk en zelfstandig haar leventje beheersen. Werk zoeken, Een woning, en haar zelfvertrouwen. Je kunt je aanbieden door ook mee te willen helpen. De huizenmarkt en banenmarkt afstropen en haar hier attent op maken.

Hi Joyce, met zijn ouders heb je niets te maken, met zijn ex ook niet. Wat er tussen jou en hem speelde is alles behalve liefde. Hij heeft je gebruikt en probeert nu goedkoop van je af te komen. Laat het hem vooral lukken, krik je eigenwaarde op en zoek een duizend maal beter exemplaar. Hem de tijd geven en op hem wachten is in deze omstandigheid niet iets wat een vrouw met enig zelfrespect moet doen. Groetjes, A.

Daarna kwam er weer intiem contact maar van een relatie was geen sprake. Ze ging op zich zelf wonen doordat haar vermogende vader een huis had gefinancierd. En ik kwam daar ook vaak, heb geholpen met klussen want was inmiddels weeer werkloos in de herfst van 2012. Dat bleef een beetje doorsudderen en vanaf maart 2013 hadden we weer echt een relatie.

Wat ik me ook afvraag is: zijn beslissing had hij al lang genomen zegt ie. Waarom laat hij het dan nog weken aanslepen? Terwijl we samen nog leuke dingen doen, kussen, knuffelen, vrijen. En als je dan toch zo zeker bent van je beslissing, waarom kan je het dan niet recht in mijn gezicht zeggen? Waarom heb je het dan moeilijk om me te zien? Zeg je tegen vrienden dat je me graag ziet en er heel graag voor me zou willen zijn maar het beter is nu nog afstand te houden….


ander vriendje gehad waar ze mee heeft samen gewoond en dat is nu ook voorbij. De 1.5 jaar dat we niet bij elkaar waren heb ik haar enorm gemist, heb ook een enkele andere vriendinnen gehad , maar ik kon niet meer hetzelfde voelen voor iemand anders. Het probleem is dat ik het zelf heb uitgemaakt met haar toen omdat we veel te veel ruzie maakten. ze heeft me nog wekenlang achterna gelopen en proberen terug te winnen. Erna zijn we nog goede vrienden gebleven totdat ze een relatie met iemand anders is begonnen toen is het contact gestopt. nu heb ik terug contact met haar gezocht omdat het gedaan is met haar vriend. De situatie waar ze zich nu in bevind kan ik het haar onmogelijk
Ik heb haar nog wel een nieuwjaarswens gestuurd en daarin laten blijken dat ze lekker moet genieten van der vrije leven nu. Ze gunde mij ook alle geluk van de wereld zei ze, en ze vond het schattig dat ik nog zo voor der zusje klaar stond als ze problemen had. Verder geen gesprek aangeknoopt, het leek me wel goed zo. Contact ga ik ook niet meer zoeken nu gezien je advies.
Ik heb een fantastische relatie met een fantastische vrouw gehad van (slechts) 5 maanden (4.10.2017 – 4.03.2018) maar met de zekerheid voor een relatie voor het leven met zelfs trouwplannen. We zijn in die korte tijd 3X 2dagen uit elkaar geweest, omdat we beide moeilijke maar mooie mensen zijn, en telkens zonder probleem weer bij mekaar gekomen, ik als man met haar toelating in haar huis. Ik heb haar toevallig aangesproken om de weg te vragen zonder bijbedoelingen, ZIJ heeft mij gevraagd om iets te drinken waarop ik ben ingegaan gelukkig. De volgende dag heb ik haar opgebeld om te vragen of ik haar mocht zien bij haar thuis. ZIJ zei direct ‘ja’. Daarna ben ik bij haar gebleven en heeft ZIJ alle initiatief genomen (ook de sex). Alles was perfect samen, ondanks onze moeilijke karakters. Wat is er nu fout gegaan? Ik heb op een zeker moment gezegd dat ze mentaal ziek is wegens haar psychiatrisch verleden, waar zij niets aan kan doen en ik kan aanvaarden, en sindsdien is ze volledig dichtgeklapt in haar zelf, heeft mij volledig verwaarloosd, waardoor ik boos was en ben uitgevallen tegen haar. Ik heb mijn oprechte excuses aangeboden, zij heeft die aanvaard maar toen ik haar verschillende keren heb uitgenodigd om gezellig samen te zijn en om het weer goed te maken heeft ze nooit gereageerd. Haar karakter is nogal eigenzinnig, koppig en trots en als ze zegt nee is het meestal nee. Zij is 62 jaar, ik ben 56 jaar en we zien mekaar heel erg onvoorwaardelijk graag ( ik nog steeds, zij weet ik niet zeker maar denk eigenlijk van wel ). Ik heb haar toevallig op 2 dagen tijd 2X gezien, 1X op afstand zonder contact en was weer smoorverliefd ( vrijdag 6 april 2018 ) en 1X toevallig in een straat waarna ik haar vroeg om iets te gaan drinken waarna ze direct ja zei ( zondag 8 april 2018 ). We waren ongeveer een 1,5 uur samen, een vriendelijk gesprek maar waren beiden wat gespannen. Ik heb haar 2X de hand geschut en toen is ze weggegaan. Ik (zij?) had er hierna een goed gevoel. Hierna is ze op vakantie gegaan met vrienden, waarbij ik normaal ook geweest zou zijn en denk dat ze nu zondag 22 april terugkomt.
Je punt dat ik zelf nog te trouw ben klopt zeker. Ik heb in de tussentijd nog geeneens contact gehad met andere meiden, maar wel veel lol gemaakt met vrienden. Probleem waar ik een beetje mee zit is alleen dat ik andere meiden ook niet teleur wil stellen. Als mijn hoop nu gevestigd is om mijn ex misschien over een paar jaar weer op te zoeken, dan zou ik die meiden alleen maar ‘gebruiken’ en pijn kunnen doen. Dat zou niet eerlijk zijn voor die andere meid en dat zit denk ik ook niet in me. Dus hoe ga ik daar mee om? Een relatie in de tussentijd is dan ook niet gepast als ik hoop heb op na die paar jaar contact met mijn ex en een kans te wagen.
Ik wil allereerst mijn waardering overbrengen voor de geweldige site, gevuld met veel herkenbare verhalen van posters alhier. Je artikel heeft me ook erg aan het denken gezet omdat mijn relatie nu 5 dagen over is. Ik (man) ben 38 en zij is 37 en we hebben slechts een relatie van 8 maanden met elkaar gehad. Acht maanden is nou niet relatieduur waar je van achter over slaat, maar de relatie was in mijn ogen uniek. Geloof me, ik heb meer langere relaties gehad waar mijn liefde minder was dan wat ik nu heb ervaren. Mijn verliefdheid kreeg ook in die maanden meer diepgang naar een houden van, bij haar is de verliefdheid volgens haar zeggen weg).

Echter gister hoorde ik via via dat ex bezig is met een cadeautje voor die meid en toch naar haar verjaardag gaat (vandaag dus). Ik geloofde m'n oren niet. Dit kan toch niet waar zijn? Ik heb hem gesmst of hij nou ook niet vindt dat hij enorm stom bezig is. Ik kreeg als reactie dat hij echt niet snapt waar ik het over heb. Ik: dat weet je dondersgoed. En daarbij heb ik het gelaten.
Na een relatie van bijna 4 jaar heeft mijn vriend het uitgemaakt. Hij had het druk op mn nieuwe opleiding en ontmoette daar een meisje. De volgende dag spraken we af. Veel emoties. Die avond stuurde hij me een bericht dat ie even geen contact meer wou en had me overal op geblokkeerd om niet in de verleiding te komen. Een paar dagen daarna kreeg ik een agressief fb bericht van dat meisje. Dat ik op moest rotten en dat ik hulp moest zoeken omdat ik een tyfus kleuter was omdat ik er niet overheen kon komen tereijl iedereen doorwou met zn leven (2 dagen na de break up lol). Ook kreeg ik van mn ex zn vriend het een en ander te horen. Dat ik een *** stalker was. Ze hadden blijkbaar een nepaccount van mij gemaakt en mn ex zn vrienden lopen lastigvallen (heel volwassen). 5 dagen nadat het uitwas ontdekte ik dat ie met dat meisje. Zijn ouders zijn nog langs geweest en mogen dat meisje nou al niet. Een week later kreeg ik iets vab mn ex te horen. Zn ouders hadden namelijk verteld dat ie met me moest praten erover. Dat ging heel goed. Het was fijn om weer met hem te praten. Hij zei alleen dat ie moeilijk van mijn kont af kon blijven en keek de heletijd naar me en gaf me uit het niets knuffels, en geen vriendschappelijke, maar innige. Toen hij wegwou kreeg ik er nog 3. Je snapt misschien wel dat ik hiervan in de war ben en dat ik geen idee heb wat hij hiermee bedoeld. Vind ie me nog leuk? Zal zijn relatie lang duren?
Hier weer even een berichtje van mij. Na een lange tijd stilte belde D me gisteravond in één keer op. Ze wilde weten hoe het met me ging. Ik stond hier werkelijk van te kijken, want zoals je kan lezen in mijn eerder bericht wilde ze nu even niets omdat ze anders haarzelf voorbij zou lopen. Maar toch belde ze, en het gesprek was gezellig, gemoedelijk. Ze vertelde me dat ze diverse keren met de telefoon in de hand op de bank had gezeten, maar dat ze me niet kon bellen omdat het te lastig was. Te lastig omdat ze weet hoeveel ik nog om haar geef. Maar toch belde ze. Mijn beste maat zei me gister dat ik te maken had met twee meiskes. De gevoels D, en de rationeel denkende D en nu had de gevoels D het even gewonnen van de denker. Zou hier wat in kunnen zitten? Ik twijfelde de laatste tijd of dat ze zich hetzelfde zou voelen als ik. Maar gister was misschien wel een bevestiging dat ze me nog niet vergeten was. Ik denk dat het nu ook het beste is om weer gewoon stil te houden of niet? Ik heb haar gister ook gezegd dat ze me maar gewoon moest bellen als ze daar zin in had. Dat zou ze wel graag willen, maar dan zou het weer te lastig worden. (is dat de denker en de voeler in 1 zin?) Ze is aankomende maandag jarig en wil haar toch even een kaartje sturen, haar laten merken dat ik wel aan haar denk. Ik heb haar gister min of meer ook door laten schemeren dat ik er nog sta, en dat ik haar niet zomaar uit mijn systeem krijg, ondanks dat ik wel door ga met mijn leven. Ze vertelde me gister dat ze me van fb had verwijderd omdat ze er niet zo goed tegen kon wat er op mijn timeline gezet werd door een meiske wat ik voor een aantal maanden terug heb leren kennen. Beste Astrid. Hoe moet ik deze actie van gister zien, waar ik toch wel erg van stond te kijken. Zou ze stiekem willen peilen of dat ik er nog sta? Zoals je schrijft in je artikel "echte liefde verdwijnt niet" geldt dat ook als je een geruime tijd geen contact met elkaar hebt, of moet je af en toe laten merken dat je er nog staat? Kun je jezelf hiervoor afschermen, of blijft het dan altijd aan je knagen? Want echte liefde was het!

Na deze maanden hield ik deze situatie niet meer vol. Hierdoor heb ik een einde gemaakt aan ons contact en heb ik dit nu ongeveer een maand verbroken. in deze tijd heb ik wat contact gehad met andere vrouwen, dit is erg goed geweest voor mijn zelfvertrouwen. Echter merk ik de laatste weken weer dat ik steeds meer naar haar begin te verlangen. En dan niet direct het lichamelijk contact maar gewoon haar als persoon.
Hi P. uit M., het is een beetje gissen wat er met je vriendin aan de hand is, maar als we de boel analyseren komen we een heel eind. Oorzaken voor gedrag komen boven water als je daarover praat. Kennelijk doen jullie dit niet, of zwaar onvoldoende. Daarbij moet je er rekening mee houden dat je haar nog maar drie maanden kent. In zo'n korte tijd 'ik hou van jou' naar elkaar roepen en denken dat ze met jou een nieuwe toekomst moet beginnen is waarschijnlijk veel te veel gevraagd. De hele relatie ging veel te snel, dus dat ze voorzichtig is, vind ik niet zo gek. Je vertelt helaas niet waarom ze is gescheiden, want dit zou wellicht veelzeggend zijn wat betreft haar gedrag nu. Misschien heeft ze verlatingsangst omdat haar ex haar ook ooit heeft verlaten, waardoor ze nu bang is dat hetzelfde gaat gebeuren. De 'muur' die ze dus om zich heen heeft gebouwd (en die valt m.i. best wel mee), betekent dat ze zich maar liever niet teveel met iemand inlaat, voor het geval het toch weer misgaat. Ze heeft daarbij rekening te houden met haar kinderen. Ik denk dat ze veel om je geeft, maar dat ze veel meer tijd nodig heeft. Loop niet meer zo hard van stapel en zet in op een goede vriendschap. Houdt ze echt van je, dan zal het vroeg of laat niet bij vriendschap blijven. Laat je vriendin het tempo bepalen en pas je aan. Ze wilde immers geen afscheid en wordt al ziek bij de gedachte dat ze je nooit meer zal zien. Loslaten moet je denk ik dus in dat perspectief zien: niet definitief, maar minder druk op de relatie en het meer op zijn beloop laten. Succes, A.
Ik ben serieus bang want ik wil haar echt terug. Ik doe nu vriendelijk en normaal en zeg dat ik zelf zaken ook heb ingezien enzovoort. Maar ik heb echt bang dat er ergens zaken gaan uitkomen en dat er niets te herstellen valt. Het leek echt de afgelopen weken dat ik niets meer boeide en nu zegt ze dat ze soms te gevoelloos was en slecht en dat dat niet oké was van haar.

Toen ik terug kwam was zijn keuze: uitmaken. Hij dacht ruimte nodig te hebben, waarschijnlijk een fout te maken maar dat dit het beste was. WTF? Ik stond echt met mijn mond vol tanden. En het was niet zo dat hij de relatie anders beleefde hoor, dat heeft hij ook toegegeven. Maar hij moest zich eerst richten op andere zaken in zijn leven, hij vond zichzelf te jong en als we meant to be waren, komen we wel weer bij elkaar.


Alles liep op rolletjes totdat we voor beiden een aantal gebeurtenissen passeerden. Ik moest mijn huis uit en op zoek naar een nieuw huis en zij moest gaan stage lopen. Uiteindelijk heb ik eind juni de sleutel gekregen en begon zij in juli met haar full time stage. Inmiddels had ze de knoop doorgehakt om (tijdelijk) te stoppen met haar sport en was ze steeds vaker met vriendinnen van studie uit eten en afspreken. Daarnaast ging ze twee weken voor begin stage nog met andere vriendinnen op vakantie en na de vakantie, dus ook na stressvolle periode begin stage, uitte ze voor het eerst twijfel aan haar gevoel voor mij. Ze vertelde mij dat ze op de vakantie mij niet gemist had (terwijl we wel via de what's app prima contact hadden). Dit sloeg in als een bom. Helaas zijn we beiden binnenvetters en hebben we nooit echt veel gezegd hoeveel ik om haar geef. Ook gaf ze aan dat ze graag het leven wil ontdekken en dat ik alles al hebt ontdekt. Zo wil ze in januari naar een vriendin in Indonesië en wil ze haar master doen in het buitenland. Nadat ze het uitte, in tranen, heb ik voorgesteld om te kijken of we het weer konden laten terugkomen. We hebben drie weken lang leuke dingen gedaan en het voelde goed aan met een kleine maar. Ondanks dat we heerlijk bijvoorbeeld op de bank konden zitten, hebben we nu achteraf gezien te weinig in die periode het erover gehad. Na deze drie weken kwam ze op een dag bij me en na een gezellige namiddag heb ik het toch ter sprake gebracht. Ze vertelde dat het gevoel niet was veranderd en dat we beter er een punt achter konden zetten. Ze is die avond nog wel blijven slapen (niet intiem geweest) en de ochtend erop is ze naar huis gegaan. We hebben bijna twee jaar de gehele dag contact gehad via ping en what's app. Ook na die bewuste avond was er wel wat contact en vier dagen later heb ik gebeld en na twee uur bellen, veel huilen en haar ervan proberen te overtuigen dat het echt anders kan, was de breuk vrij definitief. Toch hebben we hierna iedere dag wel even contact gehad en ook zij kwam soms vanuit het niets met een geïnteresseerde vraag. Uiteraard waren de (korte) gesprekken niet als eerst maar er was wel interesse. Sinds het uit is, is ze nu erg bezig met vriendinnen. Veel uit, op pad met anderen en constant online bij de what's app. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Afgelopen maandag hebben we de laatste spullen uitgewisseld en dat was niet leuk. Ze was vrij afstandelijk (ze zei dat ze moe was want was een weekend weg geweest en veel uit geweest) en ook met haar telefoon aan het spelen. Toch zat ze die avond tot na 2300 op what's app. Mijn insteek was om haar nog een keer te vertellen hoe fijn ik het heb gehad en dat ik blij met haar ben geweest maar het viel een beetje in het water omdat ik vrij emotioneel werd. Daarnaast was ze op zich vrij stellig dat haar gevoel weg is. Dit ben ik nu al een aantal weken en dat is zeer vervelend. Afgesproken dat we eventueel wel contact kunnen hebben. Bij afscheid nog een knuffel en kus. De morgen erop verandert ze haar status op Facebook naar vrijgezel. Ik stuurde nog een bericht met vind ik niet leuk en vertelde nog dat ik haar bedankte voor de mooie tijd. Dit vond ze stom want was zo formeel. Nu is ze constant bezig met 'leuke' dingen. Daarnaast nog steeds en meer op what's app en helaas sinds gisteren ook gezien dat ze aan het sjansen is met een jongen via Facebook waarbij wordt verwezen naar gesprekken die niet op Facebook zijn gemaakt. Het stomme is dat ze deze jongen altijd als 'gewoon' heeft getypeerd. U zult begrijpen dat ik erg in de war en teleurgesteld ben. Waarom gaat ze zo vol op in al die dingen? Waarom lijkt het alsof het haar niets meer interesseert ten opzichte van mij, alsof ik nooit bestaan hebt? Wat gaat er in haar om? Wil ze echt alles doen zonder mij? Waarom sjanst ze met die jongen? Wil ze die spannende aandacht? Mijn gevoel voor haar zit heel erg diep. Helaas, zo realiseer ik me nu, heb ik dat in de tijd dat we samen waren, te weinig geuit. Heeft u tips om haar weer terug te winnen, of heeft u het idee dat het schild dat ze nu voor mij opgetrokken heeft vrij definitief is?
En als jullie dan eenmaal weer samen zijn, weerhoud je er dan absoluut van jezelf te gaan verdedigen, haar proberen te overtuigen, je te verontschuldigen, enzovoort. Deze ontmoeting is vooral bedoeld voor haar om haar te laten praten over haar gevoelens en gedachten. En ook al verwijt ze je van alles en brandt ze je bij wijze van spreken af tot aan je enkels, je houdt je mond, blijft luisteren en blijft haar bewijzen dat je oprecht in haar gedachten en gevoelens geïnteresseerd bent.
Tekstberichten dienen ideaal te worden gebruikt na het verzenden van de handgeschreven brief om aantrekkingskracht op te bouwen. Je kunt zelfs de handgeschreven brief overslaan en rechtstreeks naar tekstberichten doorgaan. Je kent je situatie en je ex beter dan iedereen, dus het is jou beslissing of je alleen tekstberichten wilt gebruiken, alleen de letter of beide. Maar ik raad je aan om één of beide van deze te gebruiken voordat je je ex daadwerkelijk belt.
Het is nu bijna 4 maanden terug dat ik haar voor het laatst gesproken heb, en eerlijk gezegd bevalt me dat prima. Ik heb mijn zelfvertrouwen weer terug (die ik door haar verloren heb) en zit een stuk lekkerder in mijn vel. Ik heb nu ongeveer 3 maanden een eigen huis, 45 km van mijn ouderlijke huis. In een volledig onbekend dorp, met mensen die ik bijna niet ken. Een erg grote en enge stap als je het de meeste mensen vraagt, een hoop mensen verklaarde me voor gek dat ik dat deed. Ik heb nu een hele nieuwe vrienden groep en ik heb al verschillende leuke meiden leren kennen, en doordat ik verhuist was naar een onbekende buurt heb ik enorm veel zelfvertrouwen gekregen.
Het is zo lastig nu allemaal. ik heb geen idee wat ik moet doen met mijn eigen emoties, of ik zijn hart nog wel of niet kan veroveren (en of ik dat nog wil). Onze vrienden om ons heen snappen er ook niets van en hebben zoiets van, jullie horen bij elkaar. Zo voelt dat voor mij ook. en een keer in een gesprek met hem heb ik dat ook gezegd en toen zei hij ook dat ie dat idee had dat dat zo is(?!).

Ik weet dat een ex terugkrijgen meestal het uitstellen van verdriet is omdat dingen waar je destijds tegenaan bent gelopen waarschijnlijk weer terug zullen komen. Nu is het in mijn situatie zo dat mijn, inmiddels, ex in een periode van 3 dagen twijfels kreeg over de relatie. Gister nog twijfelde ze om al dan niet door te gaan en voelde zich hier rot over, vandaag heeft ze de knoop doorgehakt en is het over. Voor mij komt dit als een donderslag bij heldere hemel, ze wilde vorige week nog samen een vakantie boeken voor over een paar maanden en ineens… niets meer. Ik weet van mezelf dat ik een ongelofelijke betweter ben en dus denk ik te weten dat mijn situatie anders is dan anderen, zij een fout heeft gemaakt, en wel spijt krijgt. Heb vandaag beredeneert waarom ik denk dat de relatie nog voldoende fundament heeft maar uiteindelijke vrede gehad met haar besluit. Heb haar weggebracht en aangegeven dat het voorlopig beter is geen contact te hebben. Ik ben er meer dan ondersteboven van en heb een ongelofelijk leeg gevoel wat alleen maar weg kan door tijd of door haar… maar als zij het is die terugkomt hoe moeilijk is het dan om verder te gaan… Sorry dit zijn mijn gedachtes hardop en weet niet waar ik dit anders kwijt kan dan op dit soort sites. Reactie infoteur, 05-02-2016
Maar (en nu komt de maar): door mijn 'onderbuikgevoel' dacht ik gister opeens dat er iets niet klopte. Het was misschien een combinatie van dingen, of dat hij iets gezegd had, ik weet het niet. In ieder geval heb ik hem gisteravond nog gebeld, en (misschien heel fout) ontzettend lopen bluffen. Ik zei dat ik had gehoord dat hij met een ander meisje was gezien en dat ik nu niet zo goed begreep wat er nou de afgelopen nacht tussen ons was gebeurd.
Ja, dat betekent zeker wat. Een man blijft niet maanden bij een vrouw hij niets aan vindt. Nu is het taak om zijn 'aantrekkingskracht' trigger te leren kennen. Van wat weet je dat hij dat heel leuk vind? Weet je dat, dan kan je hem daar af en toe wat van geven. Niet te vaak, want dan wordt het voorspelbaar... ook niet te weinig want dan voelt ie minder voor je.
Ondertussen is het alweer 2 maanden geleden dat mijn relatie van 10 maanden werd verbroken door mijn ex. Onze relatie was super fijn, het klikte vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoette. Zij was niet alleen mijn liefje maar ook mijn maatje. Zelfs als ik heel eerlijk terug kijk op onze relatie kan ik geen minpunten noemen. We hadden het over onze toekomst samen en fantaseerden al vaak over samenwonen en dat soort dingen. Ik ben een best wel gevoelig persoon en wanneer er iets niet klopt dan voel ik dat al snel aan. Dat mijn ex onze relatie verbrak kwam dan ook als donderslag bij heldere hemel.
Wat mij opviel was dat hij een aantal keer zei van 'want de tijd gaat snel, en ik word ook steeds ouder.' 'ik word ook een dagje ouder' en 'ik ben ook geen 25 meer' (hij word bijna 29). Ik heb hierdoor het gevoel dat hij opeens beseft dat hij bijna 30 is (ik ben 32) en dat hij bang is om zijn jeugd te verliezen? Ik heb hem hiervoor echt NOOIT dit soort uitspraken horen doen.

Als je ex man of vriend geen oplossing ziet voor het probleem waar jij mee komt, dan vlucht hij liever weg. In dat geval ben je natuurlijk geneigd om te zeggen “hey, waarom loop je nu weg als het juist nodig is dat we praten?”, maar weet dat weglopen op dat moment niet inhoudt dat hij er niets aan wil doen. Hij voelt zich op dat moment gewoon machteloos en mannen kunnen zeer moeilijk omgaan met machteloosheid.


Sinds 2 weken is mijn relatie uit, na 1,5 jaar wat gehad te hebben. Mijn ex (vreselijk om het zo te moeten noemen). Gaf aan dat ze dingen in mijn mistte. Dat waren o.a.: praten over je gevoelens/diepe gesprekken, mijn telefoongebruik en het huishouden. Maar het ergste is toch het feit dat ik geen waardering over haar uitsprak (complimentjes, lieve berichtjes etc etc) en we niet goed konden praten.
In de verte zag ik een vriendin en ik wou dus even hallo zeggen, nam zijn rugzak met kleren, maar had nog geen tijd of mama pakte het over en zei ga maar ik blijf wel bij zijn spullen. Zo gingen we ook zijn terras in orde brengen, we waren hout gaan halen en zouden dat in elkaar zetten door de week… zo blij als ie was met zijn terras en zijn plan vertelde hij het tegen de ouders… diens reactie: ah nee he papa moet wel werken hoor :s
Hoewel onze “relatie” op een verkeerde manier begonnen is, denk ik dat ik van mijn kant (al klinkt dit misschien raar) zijn vertrouwen weer moet terug winnen. Ik ben een vrij ongeduldig persoon en vergeef vrij snel en hij is iemand die heel koppig kan zijn en vanuit principe voet bij stuk kan houden… dat blijkt wel uit het negeren voor langere tijd.
Ik ben 14, en ik raakte mijn ex kwijt na 6/7 maanden, ik had het zelf uitgemaakt omdat ik hem niet meer leuk vond. Toen ik het uitmaakte zei hij: eindelijk, dus toen voelde ik me best wel lullig. Daarna ging ik een tijdje close met een andere jongen om, en toen vond mijn ex mij leuk dacht ik, want hij deed heel jaloers, en wilde steeds afspreken, maar ik wilde niet omdat ik me nog steeds lullig voelde en toen hij me vroeg zei ik dat ook. Hij antwoorde dat hij gewoon gekwetst was en zich gewoon rot voelde. Ik zei dat ik nog even over na moest denken of ik een relatie wilde (heel stom natuurlijk) en hij voelde zich beledigd en zei niks meer tegen me op school en whatsapp, ik twijfelde heel erg,of ik hem leuk vond maar daarna moest ik heel vaak aan hem denken, en als ik fotos zag moest ik bijna huilen. Ik wil hem erg supergraag terug, maar hij zegt niks of doet superlullig. Ikweet egt niet hoe ik hem terug kan krijgen. Help me please want ik kan echt niet zonder hem
×