Ik heb haar nog wel een nieuwjaarswens gestuurd en daarin laten blijken dat ze lekker moet genieten van der vrije leven nu. Ze gunde mij ook alle geluk van de wereld zei ze, en ze vond het schattig dat ik nog zo voor der zusje klaar stond als ze problemen had. Verder geen gesprek aangeknoopt, het leek me wel goed zo. Contact ga ik ook niet meer zoeken nu gezien je advies.
En nooit vanzelfsprekend is! Niet door dingen voor jou te doen (niet als transactie). Maar door te laten zien dat ie een echte kerel is. Doordat hij zich ook emotioneel bindt aan jou. Pas dan laat jij toe dat je emotioneel gebonden raakt aan hem! Hij moet dat verdienen… Seks wordt dan een middel om de band die je met iemand hebt sterker en passievoller te maken.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!

Na een aantal maanden dat we hadden begon ze al over samenwonen waar ik nog niet aan toe was..Ik vond ook niet dat zij daar aan toe was omdat ze nog thuis woonde en net uit een relatie van 6 jaar kwam waarmee ze volgens mij al samenwoon plannen had. We zijn na ongeveer 1 jaar bij een appartement wezen kijken, ik twijfelde nog steeds of ik wel wou samenwonen maar ik wou best kijken ( misschien veranderde mijn mening).. Ik zat/ zit sowieso op een kamer waar ik niet op mn plek zat en ik had stiekem een aantal maanden eerder al gekeken naar een andere kamer. Stiekem omdat ik nou niet bepaald het gevoel had dat zij dat zou waarderen omdat ze zo met het samenwonen zat. Appartement was niks geworden.
Wat zij anders kan doen is dat ze iets minder betweterig moet doen, maar dat zijn dingen die je van elkaar kunt accepteren want een relatie waar alles perfect is is geen leuke relatie. Ook zou ik graag vaker intiem met haar zijn (doordeweeks), maar als ik laat thuis ben of klaar ben de ict of beunklusjes dan ligt zij al op bed (vroege slaper). Dan zegt ze wel: Ik had best nog wel wat willen doen, maar je was zo laat dat ik maar ben gaan slapen… mijn fout dus! En dat doet mij ongelooflijk veel pijn. Het komt neer op meer rekening houden met haar en haar leren te waarderen voor de dingen die ze voor me doet. Ze zei ook wel eens: Als er dingen zijn waar je mee zit of waar je je ergert aan mij, geef dat aub aan…
Ik heb haar met kerst een facebook berichtje gestuurd dat ik begrijp dat ze nu wat tijd en ruimte nodig heeft maar hoopt dat we ooit weer kunnen praten met elkaar. Ze heeft het gelezen maar niet gereageerd. Wellicht kwam het te vroeg na dat emotioneel telefoontje van me (1 maand ervoor). Met nieuwjaar heb ik haar dan gewoon nog een smsje gestuurd om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, en dat het vuurwerk me aan haar deed denken (hadden daar mooie herinneringen aan). Ook daarop geen reactie, maar dat had ik ook niet verwacht. Ik laat haar voorlopig met rust. Hopelijk zoekt ze dan zelf terug contact. Ook al wil ik dat het goed komt, ik wil haar gewoon niet helemaal uit m'n leven.
Hi Sonja, je vraagt naar haar priveleven om nog enige controle over haar te bewaren, hoe weinig ook. Maar het werkt niet behalve dat ze omgekeerd hetzelfde doet. Vraag haar NIET wat ze doet en met wie. Afstand bewaren betekent ook dat je je eigen priveleven moet afschermen. Elkaar uitgebreid informeren is geen afstand nemen. Het is wanhopig in elkaars leven blijven om de verkeerde redenen. Groetjes, A.
Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?
Ze woont nu thuis bij haar moeder. En heeft ze er een punt achter gezet. Na 3 weken geen contact heb ik haar gesproken over koetjes en kalfjes en ook vragen naar mij. Ze lachte en ik maakte een compliment en toen werd ze verlegen ik vroeg of ik haar een mail mocht sturen toen zij ze als jij je er goed bij voelt moet je dat doen. Ik heb het luchtig gehouden.
We hadden veel problemen in onze relatie die vanuit mijzelf begonnen, ik had een slecht zelfbeeld en manipuleerde de relatie door met andere vrouwen te flirten en onacceptabele dingen te zeggen tegen ze, mijn ex kwam daar dan achter en werd daar logisch boos om en was enorm gekwetst. Ze werd jaloers, ik mocht geen porno kijken of met andere vrouwen praten/flirten. Ze controleerde mijn computer en telefoon en was enorm onzeker geworden.
Een goed begin is het halve werk en met bovenstaande vraag begin het al fout. “Hoe krijg ik mijn ex terug”, is namelijk de meest verkeerde vraag om te stellen. Je gaat ook niet na je ontslag wegens niet voldoende functioneren, direct de volgende dag bij de zelfde werkgever solliciteren met op je CV: ”Ik ga het echt anders doen deze keer hoor! Ik beloof het”

Toen de vriend van je vriendin wegging had ze zich ingesteld op het feit dat ze elkaar 2 maanden niet zouden zien, vandaar dat de eerste maand niet zo moeilijk was, pas bij de tweede maand en doordat de dag dat hij terug zou komen steeds dichterbij kwam,werd het verlangen weer groter. Bij mij zou dit zo werken in ieder geval. Verder is het allemaal heel persoonlijk en zal je de een eerder missen dan de ander. En dan heb je er ook nog, die je kan missen als kiespijn :)
Vervolgend las ze een sms en mopperde wat in haar zelf. Ik vroeg wel "wat is er?" "Oh diegene zou gaan koken en nu wil die pizza halen! Bah ongezond" Had het idee dat ze mij uit de tent wilde lokken, hopend dat ik zou vragen wie 'diegene' dan is. Ze weet dat ik al haar vrienden en familie ken, dus waarom zo geheimzinnig? Ben ook hier verder niet op in gegaan. Ik ga verder nergens meer op in eigenlijk en dat is ze niet gewend. Maar ze wilde dit toch, dus krijgt ze het.
Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.

Zoals ik net al zei: hard to get spelen hoeft niet. Als je openstaat voor een relatie, dan hoef je dat niet te verbergen. Alleen je moet wel onthouden dat flirten en daten een beetje een spel is en jij moet net weten aan welk touwtje te trekken om ervoor te zorgen dat een man voor je gaat dansen (ook al klinkt dat heel cru). Als je te ongeïnteresseerd doet, dan is dat voor een man ook een verkeerd signaal.


Sexting kan riskant zijn, en een naaktfoto van jezelf versturen kun je meestal beter niet doen. Als je romantisch en sexy tegelijk wilt zijn kun je hem een berichtje sturen waarin je hem laat weten dat je hem mist, maar ook dat je naar hem verlangt. Probeer bijvoorbeeld iets als: "Ik moet ineens denken aan de laatste nacht samen..." of "Heb al weer heel veel zin in onze volgende nacht samen..."
Hoewel onze “relatie” op een verkeerde manier begonnen is, denk ik dat ik van mijn kant (al klinkt dit misschien raar) zijn vertrouwen weer moet terug winnen. Ik ben een vrij ongeduldig persoon en vergeef vrij snel en hij is iemand die heel koppig kan zijn en vanuit principe voet bij stuk kan houden… dat blijkt wel uit het negeren voor langere tijd.
Wraak is zoet. En zeker waar het jouw overspelige en bedriegende ex betreft. Al die tijd leefde jij in een waan. Je dacht dat jullie het goed hadden samen en je was je van geen kwaad bewust. En waarom zou je ook? Jij was volledig geïnvesteerd in jullie relatie en in je ex-partner. Je had het volste vertrouwen in hem/haar en was ervan overtuigd dat jullie relatie nog lang zou voortduren.

Drie maanden geleden is het uitgegaan tussen G en mij. We zijn 4 jaar samen geweest, waarvan we net anderhalf jaar samenwoonden, maar het laatste half jaar ging het niet meer zo lekker tussen ons. We kregen steeds meer irritaties en hadden ook steeds minder intimiteit. Het was al twee keer eerder uitgeweest tussen ons, maar toch elke keer weer vrij snel terug bij elkaar gekomen. Ik heb al die jaren nooit volledig het gevoel gehad dat wij echt oud zouden worden samen, ging er eigenlijk nooit voor de volle 100% voor. In tegenstelling tot mijn ex, hij was ervan overtuigd dat we oud zouden worden samen en misschien wel kindjes zouden krijgen. Ik sprak mijn twijfels regelmatig uit. Op een gegeven moment maakte hem dit natuurlijk onzeker en ging veranderen. Hij werd passiever, deed minder moeite voor me, wilde minder intimiteit, minder leuke dingen doen samen. Ik bracht mijn tijd meer door met vrienden en hij vond dat ook allemaal prima. We hebben uiteindelijk samen besloten er een punt achter te zetten. Ik stond er voor honderd procent achter, dacht ik. Nu, wat maanden later, mis ik hem verschrikkelijk en besef ik hoeveel ik eigenlijk om hem geef. Ik baal hoe het gelopen is. We zijn heel goed uit elkaar gegaan en wilde na de breuk ook gewoon contact houden als 'vrienden'. In het begin was dit regelmatig contact via de sms en soms elkaar zien. Dat kwam voornamelijk vanuit hem. Na een maand werd dit minder en is er zelfs 5 weken helemaal geen contact meer geweest. Tot gisteren, hebben we elkaar weer gesproken via de telefoon en dat was een Superleuk gesprek. Ook veel oude herinneringen opgehaald en het gehad over onze relatie. Ik wil hem terug! Ik ben ervan overtuigd dat we bij elkaar horen! Al mijn twijfels zijn verdwenen. De vraag is, hoe kan ik dit nu het beste aanpakken?


Je punt dat ik zelf nog te trouw ben klopt zeker. Ik heb in de tussentijd nog geeneens contact gehad met andere meiden, maar wel veel lol gemaakt met vrienden. Probleem waar ik een beetje mee zit is alleen dat ik andere meiden ook niet teleur wil stellen. Als mijn hoop nu gevestigd is om mijn ex misschien over een paar jaar weer op te zoeken, dan zou ik die meiden alleen maar ‘gebruiken’ en pijn kunnen doen. Dat zou niet eerlijk zijn voor die andere meid en dat zit denk ik ook niet in me. Dus hoe ga ik daar mee om? Een relatie in de tussentijd is dan ook niet gepast als ik hoop heb op na die paar jaar contact met mijn ex en een kans te wagen.

8 maanden geleden hebben mijn (ex)vriendin en ik elkaar na 32 jaar weer ontmoet, we waren oude lagere school klasgenootjes. De vonk sprong al snel over en we waren beiden smoorverliefd op elkaar. Na een paar maanden liet zij met veel moeite toe om mij haar kinderen te ontmoeten, ze stelde het keer op keer uit. Gelukkig viel de ontmoeting mee en hebben de kinderen en ik een goede match. De reden voor afhouden was volgens haar dat de man uit een eerdere relatie geen goede band had met haar kinderen en één van haar kinderen diep ongelukkig was. Begrijpelijk dus dat ze het in eerste instantie even afhield. Maar na dit moment merkte ik dat de verliefdheid van haar kant minder werd, het voelde steeds meer als een relatie onder haar voorwaarden. Als ik daarvan wilde afwijken, kregen we veelal daar ‘gedoe’ om, met als gevolg onzekerheid bij mij en stress bij haar. Haar drang om veel tijd te (blijven) steken in haar sociale netwerk en minder in mij maakten mij alsmaar onzekerder, ook gevoed door een nadere burn-out n.a.v. werk. Het voelde voor mij alsof ze weinig empathie had voor mij, en zich terugtrok op momenten dat ik juist haar affectie nodig had. Het leek erop letterlijk en figuurlijk dat ze wegliep voor mijn gevoel en behoeftes. Dit maakte mij alsmaar onzekerder, omdat ik vaak niet wist of ik haar wel of niet zou zien. Daardoor ontwikkelde zich een vorm van verlatingsangst bij mij en ging ik steeds meer mijn best doen om te vechten voor onze toekomst. Zodra het serieuzer werd, of ik te dichtbij kwam, hield ze me af. Tot eergisteren toen ze de relatie nagenoeg verbrak omdat ze denkt dat ze niet in staat is om een (vaste) relatie aan te kunnen, ze er niet geschikt voor is. De afwijzing was enorm groot. Mijn inzet, het vechten voor de relatie heeft haar benauwd. Ze wil afstand, meer tijd voor vriendinnen, meer tijd voor zichzelf. Ze heeft me niets verweten, vindt me lief/goed voor haar en haar kinderen, misschien wel té. Dit bovenstaande artikel doet me vermoeden dat ze bindingsangst heeft en ik daardoor verlatingsangst heb ontwikkeld… ik hoop dat we er uitkomen, want we zijn volgens mij nog gek op elkaar…
Dat is nu week geleden. Sinds korte tijd ‘liket’ ze ook weer dingen op fb van mij (na 4 maanden niks van elkaar geliket te hebben). Terwijl ik haar geeneens meer volg (je kan uitzetten dat je van iemand niks voorbij ziet komen). Toen ze me aansprak op de club gaf ze nog een hint dat ik niks likete op haar fb door te zeggen ja je broertje liket nog wel alles van mij op fb.
Een ex terugwinnen kost nu eenmaal veel tijd en veel geduld. Het kan voor jou gevoel erg lang duren, maar voor je ex kan dat in zijn of haar beleving heel anders zijn. Geef jezelf dus ook de tijd. Om de tijd te doden zorg je dat je een plan maakt om de komende tijd door te komen, zodat je niet continu in de verleiding komt om je ex berichtjes te sturen en in het ergste geval wanhopig te gaan stalken.
ik had het erover met vriendin van mijn ex zijn broer (beetje moeilijk, ik weet het), ze zei dat hun ook wel eens uit elkaar waren gegaan, maar als ze een keer met hem ging praten dan wisten ze dat ze beide dom waren en ze nog van elkaar hielden. mijn mijn ex is niet heel erg als zijn broer, maar ik had een plan bedacht dat als het deze week niet goed komt of nog niet hebben gepraat. dan ga ik zaterdag naar hem toe met koekjes die ik ook voor hem had gebakken toen we 6 maanden samen waren.
Jazeker heb je gelijk en ik ben daar ook hard mee bezig, voel me stukken beter. Ons prive contact is al verbroken en op ons werk "nergeren" wel elkaar, waarvan ik de aanvoeder was cq ben. Maar tegelijk maakt dat samenwerken het ook lastig, probeer ik vrolijk en opgeruimd de dag door te komen is mijn ex down en soms nog wel eens visa versa. En ja ik let dan op kleine details omdat mijn verleden met mijn ex en dat wat ze zei aan "onzin" tijdens ons laatste gesprek niet overeenkomen! Ik wil dat ze gewoon breekt en ook eens haar excuses geeft, of ook eens toegeeft dat bepaalde dingen niet kloppen. Maar goed feit is, ik voel me stukken beter en straal dat ook uit.
Later na veel piekeren besefte ik dat ze hiermee een punt achter onze relatie heeft gezet. Om dit te verifiëren hebben we nog een afspraak gemaakt. Ik heb haar gevraagd of ze nog van me houd. Wat ze direct bevestigde. Of ze met mij een nieuwe start wilde maken. Daarvan zei ze dat ze dat nog niet wist, dat ze nog tijd nodig heeft om haar doelen te bereiken (eigenwaarde e.d). Ik heb haar aangeboden hiermee te helpen. Ze weet het allemaal niet.

Na een week geen contact met ex te hebben gehad, stond hij opeens bij me voor de deur. Hij moest wat dingen in de buurt ophalen en kwam even een praatje maken. Bakkie koffie gedaan, en echt over van alles gekletst. Het was gewoon gezellig, en ik kreeg nog complimenten van hem over dat hij het zo leuk vindt om al die positieve berichten van mij op Facebook te lezen. Hij is blij dat het zo goed met me gaat!
Ik wilde je laten weten dat dit alles een kleine (verrassende) wending heeft genomen, daar hij zelf gebeld heeft om alsnog te dineren. Dat hebben we inmiddels gedaan en het werd een fantastische avond. (Vriendschappelijk, dat wel) Vervolgens belde hij me de volgende dag toen ie me door de stad zag rijden, om te vragen of ik een drankje kwam doen. Ook gezelig met zelfs kleine lieve signaaltjes. (heel zuinig). Hij komt langzaam dichterbij heb ik het idee.

Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.


Nieuwe ontwikkelingen. Heb sinds het bezoekje 2 keer weer contact met mijn ex opgenomen via de sms. De eerste keer zoals je aangaf hoe het ging etc hier werd normaal op gereageerd (dus het negeren is voorbij gelukkig) toen 4 dagen later heb ik gevraagd ook via de sms of ik haar kon trakteren op een etentje (wou graag moeite doen). Op de vraag hoe het ging werd wel gereageerd maar toen ik daarna vroeg of ze wou eten binnenkort niet! (inmiddels 3 dagen geleden)
Maar goed, ik ben al een paar maanden aan t daten met een jongen en het ging super. Hij was lief voor me, alleen de laatste tijd deed hij erg raar. Hij heeft veel dingen aan zijn hoofd zoals dat hij het huis uit gaat en erg druk is. Hij kwam ermee dat hij ons niet meer zag zitten omdat hij bang is dat het niet in de toekomst gaat werken. Hij ziet ons niet samenwonen etc. Dit vind in behoorlijk raar omdat wij nog niet eens een relatie hebben, maar goed. Hij heeft besloten om er een punt achter te zetten omdat hij twijfelt en ik wil graag bij hem zijn. Enige tips?

Beste Albert, dank voor je duidelijke verhaal. Ik heb sinds 4 jaar regelmatig dates en heb geen bindingsangst, wel nu verlatingsangst ontwikkelt. Ik ben steeds zo lief, aardig, sexy en leuk (volgens de mannen), maar de mannen geven veelal aan nog even verder te willen kijken. 1 korte relatie eindigde na 4 maanden, omdat de man geen verliefdheid voelde en dat wel wilde. Ik vond zonder verliefdheid voedingsbodem genoeg voor een fijne relatie. Nu heb ik recent een hele lieve man ontmoet die gelijk heeft aangegeven bindingsangst te hebben t.g.v. nare ervaringen in zijn jeugd. Hij is hiervoor in behandeling geweest en hunkert naar een fijne relatie met diepe verbinding. De 1ste ontmoetingen waren heel fijn en we voelden beiden verbinding waar we zo naar hunkeren en hebben uitgesproken het rustig aan te doen. Kan door de woonafstand ook niet anders! Na een leuke avond en nacht afgelopen weekend merk ik nu dat hij afstand neemt in ap verkeer, en hup, daar komt mijn verlatingsangst in volle glorie tevoorschijn. Ik ben bang om contact te zoeken om af te spreken ( gewone huis tuin en keuken apjes zijn er wel), ik wil mezelf niet opdringen, maar hunker naar zij bevestiging en aandacht. Ik durf niet te vragen wat hij wil, want dan ben ik bang dat hij me afstoot. Ik vind hem zo leuk en wil heel graag investeren in deze relatie. Heb 12 oktober een afspraak met een therapeut gemaakt, want deze angst gaat me verlammen. Heb jij nog tips. Warme groet
Ondertussen heb ik al het contact verbroken. Op social media heb ik haar ook verwijderd omdat ik me zelf gek zat te maken door de hele tijd alles te checken. Via haar zus kreeg ik een paar dagen terug een berichtje met o.a de mededeling dat het weer een stuk beter ging met haar. Het komt op mij over alsof het met haar nu goed gaat en ze verder is gegaan met haar leven en er dus ook niet mee zit dat onze relatie stuk is gelopen. Dat is een rot idee.
Zoals victor zegt: geniet van je vrijheid, ik doe dat ook. Probeer mss nieuwe doelstellingen voor jezelf te creeren, iets waar je naar kan uitkijken. Iets waardoor je voelt dat je leeft. En weet je, je hoeft ook niet geforceerd te gaan flirten. Heb je geen zin, dan heb je geen zin. Als het komt, dan komt het. Misschien heb je nu ff genoeg van relaties.

Maar hij gooit dus alles zomaar weg! Ik snap er zo weinig van. Hij heeft elke dag contact met me gezocht over facebook (ja, wij zijn van die generatie facebook chatters), benoemd dat hij heus nog veel van me houdt en dat hij me ook mist. Gezamenlijke vrienden zeggen dat hij het ook niet meer weet, superverward is en zichzelf bezig probeert te houden om er niet aan te denken. Hij woont nu in ons oude huis want ik ga kapot van verdriet. Nooit heeft het leeftijdsverschil tussen ons ingestaan en nu wel? Of niet? Wat is er nou? Hij blokkeert helemaal. In elk geval zijn gevoelens.
Het is al meer dan een jaar uit met mijn ex. En geloof me, ik heb een bloed hekel aan der, omdat ze mij op emotioneel vlak me kapot heb gemaakt. Intussen vind ik een nieuw meiske leuk, en had, om in de mood te komen, wat liefdesnummers gedraaid. Sommige lieten me denken aan de mooie momenten met mijn ex, en dat ik die momenten mis, hoe raar dat ook klinkt. Ik voel me niet lekker in mijn vel, omdat ik een meiske leuk vind, maar tegelijkertijd ook aan de mooie momenten van mijn ex mis.
Dat ze vreemging was vanwege de sleur in je relatie. Die jongere man laat haar jong voelen. Heeft als vrijgezel leuke hobbys en een frisse jonge omgeving. Nou wil ik niet zeggen dat je je 13 jaar jonger moet gaan gedragen. Maar eens goed nadenken waar de vonk is ontstaan. Waarom is ze verliefd op je geworden. Is het een romantische dans? Was het die nacht bij een kampvuur starend naar de sterren? Herbeleef dit samen. Wees creatief. Vecht voor je relatie. Nu ze nog niet kan kiezen!
de break: We hadden rond donderdag een soort van discussie in sms. Wel… ik maakte mij kwaad en heb hem een zeer kwade sms gezonden en toen mijn gsm uitgelegd. Deze ruzie ging erover dat ik mij een beetje achtergesteld voelde ten opzichte van zijn beste vriendin. Maar goed, ik was er dus van overtuigd dat hij wel terug zou sms’en en mij zou beginnen missen. Niet dus… Ik had graag excuses verkregen maar het eindigde ermee dat ik dus maar zaterdagavond mijn excuses aanbood ( via sms, aangezien we elkaar niet zagen). Alleen reageerde hij dus zondagochtend op Facebook, dat hij niet dacht dat die goedmaking er zou komen, want hij voelde niet meer hetzelfde voor mij als vroeger. Kort samengevat, ik heb vast enkele verschrikkelijke verkeerde dingen gezegd maar tegen de zondagavond hadden we afgesproken dat we gingen praten ( face to face). Het is alleen dus zo ver gekomen dat mijn beste vriendin mij vergezelde ( uit voorzorg omdat ik anders vast drama ging maken op straat) en dat er een gemeenschappelijke vriend blijkbaar ook bij was. Want die waren bij elkaar op de trein komen te zitten, en dus was die ook ter plaatse. Zaten we daar met 4 man om een relatie uit te praten. Uiteindelijk bleek dat mijn lief dus al zijn keuze gemaakt had. Hij zag mij niet meer graag, had geen gevoelens voor mij ( volgens mij zijn die dus op de seconde of zo verdwenen, want ik kreeg geen enkele hints) en zei dus dat het gedaan was. Ik heb hem zitten smeken, nog wat zitten foeteren en zo verder. Ik wilde nog een kans, maar hij wilde die niet geven, want dat werkte toch niet. Dat had hij namelijk al in zijn verleden meegemaakt. Kreeg ik meteen een verhaal van zijn ex er bovenop. Geweldig. Gelukkig dus voor mij zijn we tot de compromis gekomen dat ik 3 weken pauze heb ( we maken geen contact in tussetijd) om te wennen aan het idee ( wat belachelijk klinkt). Ik wilde eigenlijk bereiken dat hij zijn keuze nog eens zou overdenken, maar volgens hem spreken we dus binnen 3 weken af om het gewoon officieel gedaan te maken.

De reden voor hem is dat hij op dit moment geen relatie wil, erg onbegrijpelijk voor mij omdat hij wel zegt dat hij gek op me is en zeker ook omdat het heel erg leuk was wat we hadden (heeft hij ook bevestigd). Hij is al tijden erg druk en er zijn heel veel mensen om hem heen die verwachtingen van hem hebben en hij heeft van zichzelf ook nog eens een hoop verwachtingen.

Ik heb ook een verhaal ik leerde men vriendin kennen 2.5jaar terug ik was een crimineel en een loser ze had problemen thuis ik ging door vuur haar bij mij te krijgen via jeugd rechtbank ik heb haar altijd gesteund toen ze zwanger werd en een misval kreeg door alles en ze ging nog naar school dus had geen geld dus ik gaf haar wat ze wou maar ik ben niet heilig ik was erg cru tegen haar omdat ik onze relatie voor normaal pakte en heb dingen gedaan waar ik niet trots op ben maar ik hou van haar met hart en ziel en ze is nu een maand weg en kan haar niet vergeten en wil haar terug de reden die ze geeft is voel niks meer voor je en je was erg tot dat men emmer overliep en dan was het uit na veel zagen wil ze gewone vrienden blijven maar niet meer en ben zo wanhopig dat ik terug met haar wil wie kan me raad geven Reactie infoteur, 11-06-2012
Nadat ik mijn liefde bedrogen had en haar graag terug wou, kwam ik op deze site uit. Ik heb het boek van Michelle meteen gekocht & heb gelijk al haar tips in de praktijk omgezet. Ik heb dankzij haar "ex-terug model" en de zogenaamde "weerstandswisser" mijn ex terug. Ik ben terug een gelukkig man & heb geleerd uit mijn fouten. Michelle vd Berghe is een naam die ik nooit meer zal vergeten.

Ik heb haar nog wel een nieuwjaarswens gestuurd en daarin laten blijken dat ze lekker moet genieten van der vrije leven nu. Ze gunde mij ook alle geluk van de wereld zei ze, en ze vond het schattig dat ik nog zo voor der zusje klaar stond als ze problemen had. Verder geen gesprek aangeknoopt, het leek me wel goed zo. Contact ga ik ook niet meer zoeken nu gezien je advies.
Hallo hierbij mij verhaal na een goede tijd uit elkaar te zijn geweest ( zij had in die tussentijd een andere relatie )gingen mij ex en ik het weer proberen met elkaar. Maar, zij woont in México en ik in nederland. We hadden het zelfs over trouwen en een leven daar op zetten. Ik had er alles voor over en zou dan ook inmigreren daar heen. Maar zou eerst 5 weken met elkaar daar doorbrengen en om alles te plannen. Ik had alles al geregeld ticket cadautjes verlovingsring alles lag klaar tot ze 24 uur voor mijn. Vlucht, mij vertel ze dat ze niet zeker is van haar gevoelens en dat ze me graag ziet maar mij niet wil teleurstellen of het gevoel wel de juiste is. Ze zegt: mijn hoofd zegt dat ik goed doe om een toekomst met jou op te bouwen, maar mijn hart zegt van niet. En dat ze tijd nodig heeft en dat ze niet wil dat ik op haar wacht. Maar dat ze tijd nodig heeft en dat zou egoístisch zijn. Wat moet ik hier mee? Ik wacht al meter dan 1 jaar. Wat moet ik doen??? Of ze houd gewoon niet van mij en weer dat ze het financieel goles sal hebben met mij. Ik ben radiólogos en zie mijn hele leven in diggelen vallen.
Ja, je wil een relatie. Met hem. Maar aangezien dat van twee kanten moet komen en dat voorlopig niet aan de hand is: wat wil jij? Voor hem is alles nu zoals hij wil: hij heeft jou, maar geen verplichtingen. Als jij daar mee kan leven is dat natuurlijk prima, maar hij wil geen relatie en dat betekent niet dat jij dat dan ook maar niet moet willen. Het is niet altijd heel duidelijk wat je wilt, want we snappen dat je hem niet kwijt wilt raken, maar dat je dit tegelijkertijd niet de meest ideale situatie vindt. Vraag jezelf dus oprecht af of jij gelukkig wordt als je met hem om blijft gaan of dat je dan beter door kan gaan met je leven.

Helaas is in mei dit jaar bij zijn 2e ex acute leukemie geconstateerd. Zij is een alleenstaande moeder van 3 kinderen en mijn ex heeft beloofd haar te helpen. Hier heeft hij zoveel tijd aan besteed dat er voor mij bijna geen tijd meer over is. Dit komt ook omdat mijn ex in de horeca werkt 's avonds en in het weekend (van 14.00 tot 11.00 uur) en ik overdag.

Hoewel ik dacht dat ik alles behoorlijk op de rit had en heel stabiel was en dacht te weten wat ik wilde en niet wilde, kwam ik er toch achter dat ik de verkeerde types aantrok. Ik ging toch weer kijken op een datingsite, meer voor tijdsverdrijf dan om serieus te daten. Echter.. Een man sprak me enorm aan. Ik kwam vervolgens in het ziekenhuis terecht en afspreken werd een beetje lastig. Hij bleef echter lief en geduldig berichtjes sturen. Uiteindelijk belden we een maand nadat we elkaar online leerden kennen, dat werd erna een keertje skypen, maar ik probeerde hem op afstand te houden. Hij liet echter zien dat hij anders is dan andere mannen.. En zo kwam het tot een afspraakje. En dan volgt die doodonzekere periode.. Is dit echt? Is dit te mooi om waar te zijn? Maar hij gaf onbewust bevestiging dat hij echt serieus was en me serieus en oprecht leuk vindt.
Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.

Mannen zijn jagers en genieten van de jacht. Als een man jou aanspreekt in de kroeg dan ben je dus eigenlijk al voor 50% binnen. Hij zou je namelijk nooit aanspreken als hij je niet aantrekkelijk vond. Wees je daar altijd van bewust! Denk dus nooit: ‘Ah vindt ie me wel leuk?’, want als hij de hele avond met je praat en aan het eind je nummer vraagt, dan laat ie echt nog wel van zich horen.
Verder ben haar zaterdag tegen gekomen alleen hoi alles goed gezegd en zij reageerde hier ook gewoon netjes op! (dus in het echt negeert ze me niet) Vervolgens gewoon plezier gemaakt in dezelfde discotheek waar zij ook was! Liep nog even naast haar in een drukke rij en toen reageerde ze nog even boos ben hier niet op ingegaan! Maar wat betekent dit? Las namelijk dat haat en liefde samen gaat. Reactie infoteur, 06-11-2012
We zijn gestart als casual dating, overgegaan tot iets veel meer. Na haar bezoek zieke moeder wil ze terug casual! Heb er mee ingestemd, de dagelijkse berichten heb ik ook gestopt en wacht tot zij mij bericht, wat ze ook doet! Soms wel pas na 4 dagen. Ze weet dat ik haar vrijheid respecteer, hoop dat ik hier goed aan doet of ze is me softly aan het dumpen. Ik vermoed bindingsangst zeker als ik hoor hoe haar vorige relatie beëindigd is.
Ben een jongen van 28 jaar en had verkering met een lieve en leuke meid van 24. in 2010 kregen we verkering. Ik leerden haar kennen via mijn zusje, zij zaten bij elkaar op school. ik woon in Apeldoorn en zij in Zwolle dus het was wel een klein afstandje elke keer rijden of met het openbaar vervoer. ik vond dat totaal niet erg, vind Zwolle wel een leuke stad maar heb natuurlijk mijn leven hier in Apeldoorn, en zij in Zwolle. Het ging een jaar hartstikke goed geen ruzies of andere rare dingen. we waren dol op elkaar en ging zelf voor het eerst op vakantie alleen met elkaar. Dat ging best wel goed vond ik er waren hier en daar wel dingen maar we zagen elkaar alleen maar in het weekend en nu in eens een hele week. toen begon 2012, ik kreeg veel stress van school en om mijn heen gebeurden er van alles waar ik geen contorollen over had. mijn oma ging dood, vader kreeg keel kanker en mij ex en ik kregen steeds vaker ruzies. ik dacht eerst dat het aan haar lag maar het lag aan onze tweeën. ik deed volgens haar niet meer mijn best en ze begon mij steeds minder leuk te vinden (haar woorden) en ik zat erg in mij zelf, en vond dat ze niet zo moest zeuren. toen barsten de bom. ze maakte het uit na dat we nog geen maand samen hadden gewoon hier in Apeldoorn en dat mijn vader op de operatie kamer lag. Ik zag geen licht meer en was er erg door heen. gelukkig kwam er school vakantie zo dat ik er ff tussen uit kon. ben in therapie gegaan ( voor mijn gedrag en de depressief probleem ) ben veel gaan werken om mijn gedachten ergens anders op te zetten en om anderen mensen tegen te komen. heb daar tussen wel alles verkeerd gedaan die ik moest vermeiden zoals: haar op zoeken met rozen, zeggen dat ik van der hou en dat ik haar terug wil en alles zou veranderen en ga zo maar door. nu na 50 dagen niks meer tegen der gezegd te hebben of haar hebben op gezocht is het nog steeds erg stil. ik zou graag weer met haar in contact willen komen zo dat we misschien weer opnieuw kunnen beginnen. geduld hebben is niet mijn besten kant, maar probeer het toch. ( heb haar vandaag weer voor het eerst een rustig smsje gestuurd van: hey… hoe is het nu met je?) Ik hoop dat ze gewoon weer met mijn kan praten en wie weet wat daar uit komt, anders krijg ik het nog moeilijk als ik der weer tegen kom. ik ben mijn leven erg aan het veranderen nu zo dat ik dit nooit meer kan mee maken want hoe diep ik nu was gevallen is mijn nog nooit overkomen.
Anderhalf jaar geleden leer ik een man kennen via een gemeenschappelijke kennis. Ikzelf ben 32, hij bijna 40. De situatie is ook als volgt: hij heeft samen een vennootschap in de mode samen met zijn ex waarmee hij bijna 8 jaar is samen geweest. Zij heeft hem blijkbaar bedrogen, hij heeft daar even van afgezien maar het moment dat ik hem leerde kennen waren ze al bijna meer dan een jaar uit elkaar. Ik dacht, geen probleem is meer dan voldoende. Hij is ook joods en ik ben niet gelovig. Zijn ex is ook joods.
Toen ik Dr. Isikolo vond, had ik dringend behoefte aan het terugbrengen van mijn ex-geliefde. Hij liet me achter voor een andere vrouw. Het gebeurde zo snel en ik had helemaal geen inspraak in de situatie. Hij dumpte me gewoon na 3 jaar zonder uitleg. Ik neem contact op met Dr. Isikolo via zijn e-mail en hij vertelde me wat ik moest doen voordat hij me kon helpen en ik deed wat hij me vertelde, nadat ik had verstrekt wat hij wilde, wierp hij een liefdesbetovering om ons te helpen weer bij elkaar te komen. Kort nadat hij zijn betovering had gedaan, begon mijn vriend me opnieuw te sms'en en voelde me vreselijk voor wat hij me net had aangedaan. Hij zei dat ik de belangrijkste persoon in zijn leven was en dat weet hij nu. We gingen samen wonen en hij stond meer open voor mij dan voorheen en hij begon meer tijd met me door te brengen dan voorheen. Sinds Dr. Isikolo me heeft geholpen, is mijn partner heel stabiel, trouw en dichter bij me dan ooit tevoren. Ik beveel Dr. Isikolo ten zeerste aan voor iedereen die hulp nodig heeft. whatsapp hem nu +2348133261196.

Dit is zo vanaf juli dit jaar. Ik ging ook al tijden met tegenzin naar mijn nieuwe baan die ik vanaf januari had. En ik kon het niet meer aan en heb in augustus ontslag genomen. Dus nu zaten we samen thuis. Want ik woonde inmiddels ook bij haar. Ging goed, op een paar keer na. De opbrander was wel lastig voor ons twee. Maar over het algemeen was het gezellig. Ze zij regelmatig dat we samen oud gingen worden, hadden het over kinderen enzovoorts. Toch is gister opeens de bom gebarsten na een meningsverschil en ligt het weer volledig aan mij.
Ik heb sinds 2010 met een vriendin van mijn zusje verkering. We hebben een jaar het erg naar onze zin gehad en bijna tot nooit ruzie. Dit jaar (2012) ging het mis, ik kreeg last van stress op school en mijn vader kreeg te horen dat die kanker had. Ik heb mij daarom erg opgesloten en weinig aandacht aan de relatie geschonken, waardoor ik mijn vriendin ben verloren. Ze voelden geen liefde meer zegt ze, en waardoor meteen alles er uit kwam. Ik deed dit verkeerd en dat verkeerd. Nou ben ik het met sommige dingen eens, ik had haar daar wel wat meer in mogen steunen, maar ja toch is er weinig gepraat over het goed maken er van. Ik snap als je denkt van die meid wil je toch niet meer terug, zij had geen steun nodig maar jij. En dat is ook waar, maar wat wij hadden is gewoon zo goed en groot. Ik word niet snel verliefd, maar deze meid heeft mijn wereld totaal veranderd en ook een andere kant van mijzelf laten zien. Met andere worden, zij is de ware voor mijn.
Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Nu is er ook een verandering ten opzichte van vroeger met zijn gesprekken met zijn moeder met wie hij een goede band heeft. Vroeger als hij Skype te met haar zei hij altijd dat hij alleen was ook als,ik er rond liep. Nu vorige week hoor ik,hem opeens mijn naam zeggen, ik was bij hem aan het koken. Ik ben zelfs voor de camera gaan zwaaien (heb haar in dat anderhalf jaar nooit gedaan)
We hadden vaak ruzie over dingen, maar verder niks bijzonders. Nu was het al eerder even uit, maar zij is toen uit haar zelf bij mij terug gekomen. Dit was nadat we hadden samengewoond het laatste jaar. Nu heb ik op mijn initiatief een gesprek gevoerd met haar een week geleden. Dat gesprek ging over de relatie, maar leidde tot niets. Waarop zij aangaf dat ze een break wilde van twee weken. Hier ben ik niet op in gegaan, aangezien het twee maanden terug weer aan was. Dus nu al een break heeft naar mijn idee weinig zin. Vervolgens heeft zij via whats app aangegeven dat het uit is.
Deze tip geldt vooral voor liefdesrelaties die beëindigd zijn. Wanneer je relatie op het punt staat om te breken, grijp dan snel je kans en laat iets waardevols van jou achter. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan een ring; iedere keer wanneer jouw liefde deze ring ziet, zal hij hoogst waarschijnlijk denken aan jou. Hierdoor zul je in zijn/haar gedachten blijven rondspoken.
Waarom zou je naar al dat getwijfel moeten luisteren? Gun jezelf wat beters. De man zit nog bij zijn ouders op schoot. Je moet hem tzt maar eens verwennen met een speentje. Misschien wil ie ook nog wel een lolly of een olvarit-hapje. Zonder gekkigheid: Er is geen sprake van enige volwassenheid in zijn liefdesleven en of hij dat ooit zal bereiken lijkt me uitgesloten. Van vrouwen heeft hij in elk geval geen kaas gegeten. De manier waarop hij je behandelde wat betreft die naderende vakantie zou wat mij betreft de eindstreep geweest zijn. Hij moest er nog een nachtje over slapen… tja. En dan die wachttijd van twee jaar, omdat hij aan 'het idee moest wennen' om te gaan samenwonen. Wat bezielde je om zo ver te gaan voor zo'n twijfelkont! Het absolute dieptepunt zat er aan te komen: een breuk via de mail. Een respectloze kluns die jou meegesleurd heeft in een grote leugen. Laat je dit niet meer gebeuren! Sterkte, A.

Hi Isabel, je mist een duidelijk einde van deze relatie. Deur open, deur dicht… het helpt je niet verder en brengt enkel onzekerheid. Twijfelaars zijn dan ook meervoudig vernietigend. Het is begrijpelijk dat je gewoon verder wilt, maar een man die niets meer laat horen mist jou kennelijk niet. Misschien is ie wel blij dat ie van de binding af is. Laat hem maar eens nadenken wat hij weggegooid heeft, als hij dat al doet. Een pas gescheiden man heeft alle gelegenheid om een nieuwe relatie te beginnen, niet dat het aanbevelenswaardig is, maar de jouwe laat het helemaal afweten. En bij een vraag van jouw kant krijg je van hem een negatieve reactie. Laat hem dus gaan. Want wie weet waar hij tegenwoordig mee bezig is… Groetjes, A.
Het is belangrijk dat je vrede krijgt met de situatie voordat je hem probeert te veranderen. Als je namelijk niet toegeeft aan jezelf dat het uit is, als je weigert het te accepteren, maakt het dat je onvolwassen en wanhopig overkomt. Het niet kunnen horen van een waarheid wanneer iemand het met je uitmaakt komt heel onaantrekkelijk over en zal iemand in zijn beslissing bevestigen.
Ze zei me ook achteraf dat haar vader dacht dat ik een relatie had met zijn vrouw op vakantie. Dit omdat ik het lintje van haar beha had terug gezet want het hing half over haar arm. Ik was dat zelfs vergeten omdat dat voor mij niets voorstelde, en ik heb goede manieren. Hij had me gezien midden in de nacht in onderbroek terugkomen van terras naar de kamer terwijl zijn vrouw net terug kwam van het toilet. Ik kon gewoon niet slapen, te warm, teveel nadenken van dat bedrog enz.
Hi Lana, met een herstart geef je hem wederom de gelegenheid je te kwetsen, niet doen dus. Hij moet goed voelen wat hij kwijt is: jou. Kwel hem dus gerust, want het wordt tijd dat de balans wordt teruggebracht. Denk je na verloop van tijd dat ie genoeg heeft 'geleden', bouw dan de vriendschap weer op en suggereer niets anders dan dat. Wil hij daar niets van weten en begint ie weer over 'liefdesverdriet' en dergelijke, dan weet je dat hij niet zoveel waarde hecht aan een stevige vriendschapsband. Fout dus. Lukt het hem en jou wel om straks weer contact te hebben zonder de druk van een relatie, dan zijn de kaarten al veel beter. Spreek gerust eerdaags af maar zeg niets over je intenties. Laat hem raden hoe je je voelt door zich in jou te verdiepen. Hij moet de aandacht dus eens intensief naar jou verleggen en je proberen te begrijpen, in plaats van te huilen en zichzelf de goot in te drinken. Het leven draait niet alleen om hem. Groetjes, A.
Zijn vrienden zorgden ook wel eens voor discussies. Als ik bijvoorbeeld naar mijn ex stuurde door de week (wat ik niet zovaak doe. Ik stuur 2 tot 5 berichtjes per dag naar hem) zeiden ze hem dat hij zijn gsm moest dichtgooien en niet moest sturen. Daar hebben we het al over gehad en dacht ook weer dat zijn vrienden erachter zaten maar hij zei me van niet. Hij had het ook wel door dat zijn vrienden soms een ruzie stookten. Zodat mijn ex ongestoord met hun op vrijgezellenavond kon. Nja, zo'n ruzies hadden wij.
×