Nu is het de laatste maanden steeds dat hij om hele kleine dingen boos wordt en dan weer begint over mijn vreemdgaan en dat hij het toch niet kan. Dan hou ik afstand en komt die uiteindelijk toch weer terug. En zo is het nu weer. Ik wil hem niet kwijt en heb al zo vaak sorry gezegd voor mijn fout. Wat moet ik nu precies doen zodat hij voor eens en altijd een keus maakt. Ik ben niet happy met de situatie. Ik wil hem bij me hebben wonen en samen bouwen aan de toekomst. hij is een man van 40 ik 30. Help me :)
Of wel doen en laten zien dat ik relaxter ben en haar alle ruimte gun (want volgens mij mag ze me nog graag, maar ging relatie voor haar niet werken; en dat negatieve stukje van mij wil ik bij haar dan wegnemen). Ik hoop namelijk niet dat ze mij herinnert als die relatie waarbij ze aan de ketting zat (dat gevoel had ze toen ze daar ging studeren): Dus dan wel afspreken om dat gevoel bij haar weg te nemen? Maar aan andere kant kan het andere positieve gedachtes van haar over mij ook weer wegnemen?
afgelopen maandag heeft mijn vriendin onze relatie verbroken, omdat ze het juiste gevoel niet meer heeft. Ze heeft meer vriendschappelijke gevoelens dan liefde en wil haar vrijheid terug zonder verplichtingen e.d. Ik heb haar na lang praten overtuigd (min of meer opgelegd) dat ze nog een aantal dagen tijd voor zichzelf moet nemen zonder enig contact.
2. Jijzelf hebt ook wat ruimte en tijd nodig. Je moet jezelf terug vinden en wat perspectief krijgen. Het feit is, je bent een puinhoop na de breuk. En je moet je rustig houden en je relatie grondig analyseren om te realiseren of je ex terugwinnen in je beste belang is. Het kan zijn dat je je ex gewoon mist. Je moet leren genieten van je leven zonder je ex. Je moet jezelf bewijzen dat je gelukkig kunt zijn zonder je ex. Je zult uiteindelijk realiseren dat je je ex niet nodig hebt om gelukkig te zijn. Misschien wil je ze nog steeds, maar er is een groot verschil tussen iets nodig hebben en iets willen.
Waarom zou je naar al dat getwijfel moeten luisteren? Gun jezelf wat beters. De man zit nog bij zijn ouders op schoot. Je moet hem tzt maar eens verwennen met een speentje. Misschien wil ie ook nog wel een lolly of een olvarit-hapje. Zonder gekkigheid: Er is geen sprake van enige volwassenheid in zijn liefdesleven en of hij dat ooit zal bereiken lijkt me uitgesloten. Van vrouwen heeft hij in elk geval geen kaas gegeten. De manier waarop hij je behandelde wat betreft die naderende vakantie zou wat mij betreft de eindstreep geweest zijn. Hij moest er nog een nachtje over slapen… tja. En dan die wachttijd van twee jaar, omdat hij aan 'het idee moest wennen' om te gaan samenwonen. Wat bezielde je om zo ver te gaan voor zo'n twijfelkont! Het absolute dieptepunt zat er aan te komen: een breuk via de mail. Een respectloze kluns die jou meegesleurd heeft in een grote leugen. Laat je dit niet meer gebeuren! Sterkte, A.
Hallo, mijn relatie is 3 weken geleden uitgegaan we hadden de laatste tijd veel ruzies om kleine dingen en omdat ik te weinig moeite heb gedaan voor haar. De eerste week nadat het uitging zagen we elkaar nog 3 keer en hebben we nog 1 keer iets leuks gedaan. Toen vroeg ik een paar dagen daarna of ze de sleutel terug wou brengen maar zij had geen tijd, waarop ik antwoordde laat maar horen wanneer je wel kan! Vervolgens een paar dagen geen contact toen belde ik haar en toen was ze alleen maar boos wat ik ook zei en hadden we ruzie en zei ze dat ze er klaar mee waarop ik haar de dag erna dwong om de sleutels te brengen. Toen hebben we op een redelijke normale manier afscheid genomen en dag erna nog even kort contact gehad! toen een kleine week geen contact voordat we elkaar tegen kwamen en even kort hoi alles goed. Dag erna had ik een zwakker moment en heb ik haar gevraagd voor nog een kans. Toen ze hier weer boos op reageerde werd ik nog wanhopiger en heb ik net zolang gezeurd tot ze met me wou bellen. Hierin was ze woest kon ik niks goed zeggen en voelde ik alleen maar haat en boosheid, ik was een egoïst ik dramde te veel en als ik vroeg hoe ik wel dingen goed kon doen werd ze alleen maar bozer waardoor we beide de telefoon hebben opgehangen. Hierna heb ik gesmst dat ik haar met rust laat en dat ik hoop dat we in de toekomst normaal kunnen doen. Ik denk zelf dat ik teveel verwachtingen nog had en daardoor te opdringerig ben geweest de laatste week! Is er nog een kans als ik de weg insla van het bovenstaande artikel? Reactie infoteur, 17-10-2012
Bedankt voor je reactie . Ik hou enorm veel van mezelf. En heb veel zelfrespect . En zelfreflectie . De mannen die ik tegen kom , kom ik niet tegen omdat ik zoek. Ik zoek absoluut niet . De mannen kom ik toevallig tegen bijvoorbeeld op een terras of in de winkel. Ik hoef niet perce een man. Maar ik merk dat als ik me eindelijk openstel de mannen waar ik op val onbereikbaar zijn . Ik zie dit meer als domme pech . Dan als dat het iets bij mij zou liggen . Ik vertrouw er ook op dat de ware ergens voor me rond loopt. Maar als ik diegene niet vind. Vind ik dat ook niet erg !!!!! .

Nu vraagt u zich natuurlijk af….waar komt dit controlerende, wantrouwige, jaloerse gedrag bij mijn ex vandaan? Wel, ik heb hier zelf ook even over nagedacht. Ik heb er een paar redenen voor kunnen bedenken. 1) Haar toenmalige vriend heeft haar flink bedonderd door achter haar rug om met andere vrouwen te daten etc. 2) Ik vermoed (maar wellicht dat u daar meer duidelijkheid over kunt geven) dat dit ook gewoon vervelende karaktereigenschappen van haar zijn? 3) Ik heb ook niet altijd even goed gehandeld. Laat ik voorop stellen dat ik een goudeerlijk, lief en betrouwbaar persoon ben. Echter doordat mijn ex altijd zo achterdochtig was, heb ik (in het belang van onze relatie) niet verteld dat ik een project (werk) leidde met andere vrouwen. Puur om haar niet ongerust te maken! Later kwam mijn ex er toch achter (via mail correspondentie) dat er andere vrouwen in het spel waren, en toen was het kwaad natuurlijk geschiedt. Zo zijn er wel meer van dit soort kleine dingetjes gebeurd, die het vertrouwen in de relatie geen goed hebben gedaan.

Ik hou zoveel van mijn man dat we blij waren met twee kinderen, een jongen en een meisje. 3 maanden geleden begon ik een aantal vreemde veranderingen van hem op te merken. een paar weken later kwam ik erachter dat mijn man iemand anders ziet. Hij kwam laat thuis van zijn werk, hij geeft nauwelijks meer om mij of de kinderen, soms gaat mijn man weg en komt zelfs een paar dagen niet thuis. Ik heb er alles aan gedaan om dit probleem op te lossen, maar niets werkte. Ik werd erg ongerust en had hulp nodig. Ik las over Dr Goko-verhalen op een website die suggereerde dat dr. Goko kan helpen bij het oplossen van huwelijksproblemen, het herstellen van verbroken relaties, enzovoort. Dus ik nam contact met hem op en ik vertelde hem mijn problemen. Hij heeft mijn huwelijk opgelost en hij biedt een oplossing voor mijn probleem, nu zijn mijn man en ik weer bij elkaar. alles werkt goed in mijn huwelijk en ik ben zo blij dat Dr. Goko mijn man succesvol naar mij terugbrengt. als er een probleem is in uw huis, gezondheid, huwelijk / relatie en meer stuur een dan kunt u hem een whatsapp-chat geven op +2348056398964

Enfin, op de terugweg in de auto zoende hij me opeens. Ik wist niet wat ik meemaakte, maar door wat hij allemaal zei en de goede sfeer die er hing is hij uiteindelijk meegegaan naar mijn huis. Ik heb hem gevraagd of hij het echt wilde, en niet de volgende dag zou zeggen: 'Eeehh oeps dit was niet de bedoeling'. Maar daarvan was geen sprake. Ik vroeg nog of hij echt niets met dat meisje wilde waarmee hij had gebabbeld, maar hij beweerde dat het niks is en nooit iets wordt en dat hij nog steeds alleen gek op mij is. We waren allebei zo nerveus, en zeiden ook dat het net onze eerste afspraakje was. Hij trilde helemaal en was zo enthousiast. Zei dat ik zo ontzettend mooi ben, dat ik zo enorm lief ben en dat hij zoveel van me houdt. Het was kortom een geweldige avond! :D


Wees niet bang om, als je een nieuwe kans krijgt bij je ex, hem om gunsten te vragen. Laat hem bijvoorbeeld een potje opendraaien, of andere kleine dingetjes doen. Ook al kan je dat prima zelf, hij heeft nou eenmaal graag dat jij hem hiervoor inschakelt. Wees ook niet verlegen in hem om uitleg vragen voor dingen die je niet begrijpt. Hij vindt het prachtig om het jou uit te leggen.

Hij haakt eigenlijk altijd af als er iets negatiefs gebeurt.. Zijn vorige liefjes zeiden ook zoiets. Maar bij mij leek het anders te zijn. Hij zei me dat hij de vrouw van zijn leven vast had (en hij meende dat, hij had dat nog nooit gezegd zeiden zijn ouders) en dat hij zichzelf nog nooit had zien samenwonen tot nu met mij (wat dus ons plan zou zijn dit jaar).
U begrijpt dat de reden van uit gaan voor mij nog gissen is. Verder zegt mijn gevoel dat ze nu ontdekt wat ze later wil, en dat wie weet na paar jaar als alles gezakt is, misschien toch weer bij mij uitkomt. We hebben het in de relatie tenslotte perfect gehad. Alleen de situatie werkte niet, en daarbij vind ik het goed dat ze nu der wilde haren verliest met feesten en alles. Dat heeft ieder mens nodig, en anders had ze het misschien op latere leeftijd gehad wat nog vervelender was.

Hi Eric, je moet jezelf afvragen wat je op die datingsite doet. Als jullie liefde werkelijk zo diep zat, zou je er niet over peinzen om al zo snel na de relatie, of misschien zelfs al tijdens de relatie jezelf aan te bieden voor een date met een ander. Zoals het overkomt tussen jullie zie ik er helemaal niets in. Je beschrijft een soort experiment wat kennelijk voor 'een relatie' moet doorgaan. Beter is om vriendschap na te streven en te zien of jullie elkaar dan ook liggen. Zo te lezen zou zij daarvoor in moeten zijn. Groetjes, A.
​Michelle van den Berghe kan je hierbij zeker helpen. Zij is inmiddels bekend als Nederland's beste en bekendste relatie-coach en richt zich vooral op mensen die het moeilijk hebben met liefdesverdriet en relatie problemen. Je ex-terug willen komt ook erg vaak voor en hiervoor is zij de aangewezen persoon om jou te helpen. Je kunt dienst maken van haar online coaching en vele tips en video's bekijken voor een spotprijs. Want alhoewel het betalend is, misschien kun je best eens vergelijken met die van een echte relatie-coach die dit bedrag per uur vragen.  Je kunt ook gemakkelijk en snel haar boek bestellen op www.liefdesverdriet.nl! Velen ging je voor en zijn inmiddels weer bij elkaar.
Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik dat allemaal niet hoeft te weten omdat ik dat desbetreffende vriendin niet ken. Maar wat ik niet begrijp is dat zij een relatie heeft en dat mijn ex haar vriend geen eens heeft ontmoet, ook beweerd hij dat zij alleen maar een goede vriendin is en dat ze geen sex met elkaar hebben, en ze weten van elkaar zeker dat ze geen relatie willen met elkaar, en daarom met een gerust hart samen met de kinderen (van haar en van mijn ex) op vakantie kunnen gaan, sorry maar dit gaat er bij mij niet in ze hebben degelijk een relatie al dan niet sexueel, vind jij het normaal dat ze samen op reis gaan ook al heeft zij een relatie, en mijn ex kent hem geen eens?

Ga uit met vriendinnen en vertel hem erover. Ga met je vriendinnen uit in plaats van met je vriendje, en vertel hem dan hoe leuk het was. Hij zal waarschijnlijk blij voor je zijn, maar misschien ook een klein beetje jaloers als hij ziet dat je zonder hem ook lol hebt. Als je een paar weekenden wat met vriendinnen hebt gedaan, zal hij het heel erg gaan missen omdat hij ook plezier met je wil maken. [7]


Ik vond het een heel interessant artikel om te lezen. Alleen heb ik nu na een heftige ruzie nog steeds geen contact met mijn vriend. Ik ga er dus vanuit dat het mijn ex inmiddels is omdat hij in andere ruzies eerder contact met me heeft opgenomen. Ik vind de tips heel leerzaam en logisch klinken. Maar ik weet niet echt hoe ik een ex terug krijg als je geen contact meer met hem hebt. We hebben ook geen gemeenschappelijke vrienden. Ik vraag me af hoe je zoiets moet aanpakken.
Dit beschrijft perfect hoe ik me voel. Ik kan wel nog naar muziek luisteren, maar begin steeds te huilen. Heb moeite met mijn tranen in te houden, overal. Ik heb geen afscheid gekregen, niets, werd zelfs een stalker genoemd hetgeen absoluut niet het geval is. Zeker niet zelfs, dat zou ik verafschuwen. Maar iemand gewoon laten vallen, zelfs de verdere vriendschap die door mijn ex-geliefde beloofd was, werd plots genegeerd. Dat doet pijn , te veel pijn. Ik zoek antwoorden en oplossingen maar die zijn er niet, ook na 6 maanden nu niet. Ik dacht het gaat beter gaan na een paar maanden, nu blijkt dat het enkel slechter gaat. Iedereen zegt dat je moet leuke dingen doen, je moet je gedachten verzetten, je moet je ex en de omgeving ervan mijden zodanig dat het geen extra pijn gaat doen. Maar inderdaad dat gaat ten eerste niet zomaar, ten tweede is dat verdomd moeilijk en onmenselijk op sommige momenten en ten derde het kan geen extra pijn doen, de pijn is al niet meer te harden. Je geeft jezelf altijd de fout, je denkt steeds zwart.
Ik heb in het verleden mijn ex nogal naar behandeld. Hij wou mij gewoon niet meer (had erg veel te verwerken), ik had een depressie en schreef er op los, ik schreef hem dus tonnen brieven. Nu, drie jaar later kwamen we een beetje overeen maar met de kleinste spanning haalt hij die zaken terug naar boven en ik werd geblokkeerd (nu reeds gedeblokkeerd). Zou ik hem gewoon laten zijn tot zijn verjaardag in juni? Of zou ik de hoop beter volledig opgeven?

Bedankt voor je reactie, maar mijn verhaal is nog steeds niet geweldig afgelopen, hij wilt telkens praten en door beide partijen wordt er dan maar wat afgejankt. We hadden eigenlijk allebei wel gewild dat we elkaar 5 jaar later tegen kwamen, wanneer hij wel klaar is voor een relatie in ieder geval. Hoe kan ik er voor zorgen dat het over een tijdje weer goed komt en misschien nog uitbloeit tot een nieuwe relatie? Al duurt dat even, dat begrijp ik, maar een manier hoe we gezellig met elkaar kunnen gaan zonder het janken enz. Ik snap dat een nieuwe start veel tijd nodig heeft en vooral omdat hij nog bindingsangst heeft, maar ik vind het heel moeilijk om normaal tegen hem te praten, alsof er niets gebeurd is. Maar hij vindt het wel prima wanneer ik me gewoon gedraag als gewoon een vriendin van hem. Ik vind het persoonlijk heel erg moeilijk en vraag me af of er een manier is waardoor het allemaal iets makkelijker gaat en dat we weer eens normaal contact kunnen hebben.
Ik weet wel wat fout ging met de relatie van hem. Als hij thuis bent, (bij mij thuis). Kunnen wij met elkaar omgaan. Maar ik weet niet zeker dat hij wilt met mij terug of niet. Hij heeft nog geen nieuwe vriendin. Ik doe lief tegen hem. Maar niet omdat ik wil hem terug maar wel omdat ik veranderd nu van mijn gedrag. Want vroeger was ik echt egoïstisch en denk alleen maar over me zelf. Ik probeer te chatten met andere mannen maar het is gewoon niks. Ik denk nog steeds over mijn ex man en altijd hopen dat ik nog met hem kunnen zijn. Ik weet niet meer wat ik moet doen.
Hi Krabi, hij zal zijn pogingen om contact te leggen vanzelf staken. Of dat nu komt omdat hij inziet dat je je zo niet laat behandelen, of omdat hij het proberen beu is. Laat hem goed voelen dat je je eigen leven belangrijker vindt dan zijn alcoholisme. Ondertussen is het aan hem om hulp te zoeken voor zijn probleem. Wil hij dat niet, dan lijkt me de conclusie helder. Groetjes, A.
Ik had 30/09 gezet als datum, maar zolang heb ik niet moeten wachten op 17/07 heeft ze definitief de knoop doorgehakt en nu is ze in snel tempo alles aan het regelen bij de notaris. na een afsluitende sessie bij de relatietherapeute (weliswaar zonder haar) tot de conclusie gekomen dat ze haar eigenlijk nooit heeft kunnen verbinden met mij en dat eigenlijk niet kan met iemand. daarom ook mijn heftige reacties naar haar toe uit onbegrip van het niet verbinden (ik praat mijn deeltje zeker niet goed want daaraan werk ik nog steeds verder). het jammere was enkel dat niettegenstaande elke poging, ze dit helemaal niet wil inzien. het maakt het extra moeilijk eigenlijk te beseffen dat de relatie ten dode was opgeschreven van voor we eraan begonnen, en dat voor haar deze situatie zich zal herhalen. ik heb moeite met het feit dat ze daarvan wegloopt.
Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.
En dan zijn er ook nog redenen als bindingsangst. Een reden die niets met jou of met de relatie te maken heeft. Hij wil gewoon geen relatie omwille van de angst. De ene dag ben je fantastisch en hebben jullie een geweldige date en ontzettend fijne seks en de volgende dag ziet hij het niet zitten, vindt hij je toch niet goed genoeg. Je snapt er niets van en dus schiet je ook niet op. Opgepast ook met mannen/vrouwen die bindingsangst net gebruiken om je aan het lijntje te houden en te profiteren van je klankbord, goodwill en seks omdat jij denkt dat je met tijd wel alles zal helen…
Ik zit wel altijd met de gedachte dat ik mijn eigen gang niet kan gaan als ik aan het daten ben en ik krijg een beklemmend gevoel daar door. Ik heb zelf jaren gezegd dat ik gewoon de juiste nog niet tegen gekomen ben en als ik op date ga doe ik dat meestal met de gedachte dat ik toch iets moet doen en omdat vrienden zeggen dat ik moet daten, het klopt niet zomaar aan je deur (begrijp goed dat ik overal kom, genoeg vrienden heb en echt niet alleen maar op de bank zit). Het gevoel van beklemming is nu sterker omdat ik na een burn-out eindelijk weer op beide pootjes sta en het gevoel heb dat ik weer alles kan doen wat ik wil. Echter ben ik inmiddels begin dertig en krijg ik het gevoel dat de tijd begint te dringen (biologische klok? Iedereen om me heen settlet, dus ik mis iets?).

Sorry voor de in herhaling vallende reacties, ben zeker dat er al mensen in gelijkaardige situaties gezeten hebben of zitten. Ik ben nu 2 maanden en 19 dagen mijn vriendin kwijtgespeeld, sinds de scheiding van mijn ouders (ik ben 20) is het met mij bergafwaarts gegaan (in januari) en dat merkte ik ook bij m'n ex dat het op relatie slecht ging, ik heb de knoop doorgehakt en gevraagd of ze nog verder wou gaan waarop het antwoord dus nee was. Ik heb dan ook gehoord dat na slechts 1 week ze al een ander persoon had. Dus hebben wij toch 1 maand geen contact gehad uit woede op elkaar (ik uit feit dat ze al een ander had naar anderhalve jaar relatie, zij omdat ik openbaar uit woede iets gezet had). Nu is het ongeveer al een 3tal weken dat we opnieuw contact hebben en positief wel. Deze week ook 2 maal afgesproken met haar om te sporten en de andere dag om haar te helpen voor haar 7de jaar een andere school te bezoeken en informeren.
Mijn vriend en ik waren 2 jaar lang samen. We waren echt stapel op elkaar, maar mijn houding zat in de weg. Ik was best wantrouwig door mijn verleden dus hij voelde zich niet gewaardeerd. Hij investeerde veel in de relatie en hoopte dat ik zou veranderen. Nu heeft hij geen hoop meer en wilt hij vrienden blijven. Hij vindt dat ik een goeie vrouw ben, maar nog jong. We gaan over 2 maanden een maand op vakantie en stiekem hoop ik dat er weer iets zult bloeien, terwijl hij zei dat ik niks moet verwachten. Ook wilt hij weer openstaan voor andere kansen die hij in de toekomst kan krijgen. Hoe kan ik hiermee t beste omgaan en zorgen dat hij weer gevoelens voor me krijgt?
We hebben al veel overwonnen in onze relatie en ook de passie/liefde was niet voorbij, dit zorgde dus niet voor de breuk maar wel teveel ruzie omdat er wel wat dingetjes gebeurd waren in het verleden waar ik niet zo rap over kon geraken. Het is niet de eerste keer dat we uit elkaar zijn gegaan en zelfs al ween en treur ik er nietmeer veel om, ik kan niet geloven dat ik misschien nooit meer bij hem kan zijn.
Omdat we te veel ruzie hadden en in het begin stuurde hy nog sms'jes dat hy me enorm miste en niet zonder my kan en dat het hem spijt en dat alles ni was gebeurt als.... Ik heb hem gestuurd dat ik hem ook miste maar dat we even moesten afwachten en nadenken over wat het beste is de dag erna krijg ik weer sms'jes ik mis je ik kan niet zonder je iets later op de avond krijg ik eerder boze berichten zoals : je gaat uit terwijl je met my niet meer uit wilde? Ik zeg dat ik gewoon even met een vriendin weg ga om mijn gedachte te verzetten (stiekem wilde ik dat hy mee ging) maar hij zei dat hy dan ook weg ging en ben dan gegaan met die vriendin en heb met haar over alles kunnen praten en ze zei dat alles wel goed kwam. De dag erna negeerde hy my en da deed echt pijn dus ik ben beginnen berichten sturen wat heb ik misdaan? Waarop hy altyd kwaad antwoorde ik heb gevraagt om nog eens te praten in het echt maar hy wilde niet meer en dan ben ik een tijdje blijve sturen omdat het pijn deed alsof hy al over me was.. Ik weet nu dat het fout was om zo te sturen naar hem wanneer het duidelijk was da hy niet meer wilde.... Nu heb ik me herpakt en stuur ik niet meer en ben terug alleen met mezelf bezig maar ik vraag me soms nog af of hy me nog wel graag ziet.. Weet iemand waarom hy op 1 dag ineens van gedacht is verrandert? Ik wil graag mannen leren begrijpen en wat ik moet doen en ik wil hem graag terug. Het is nu 5 dagen geleden en heb hem al 3 dagen niet meer gestuurd maar het is moeilijk.
Ik zei toen sorry en nam weer afscheid.Datzelfde dag kwam hij weer contact zoeken en mij vertellen wat hij over mij droomt :s.Dit gebeurde 2 keer.Door dat gedoe kregen we weer contact op msn.Hij vroeg miij om af te spreken en we zagen elkaar weer.Hij vertelde toen wat hem pijn deed en vroeg me of ik een cadeautje dat hij me gaf nog had en of ik het wilde bewaren :s.Hij zei ook dat hij me altijd mooi vond :s.Hij werd boos meerdere keren dat avond omdat jongens mij versierden waar hij bij was,en niet 1 keer maar meerdere keren tot mijn spijt.Toen hij naar huis ging gaf hij me een knuffel een kus op me wang:s.Hij had me ook gevraagd zijn nummer te verwijderen uit boosheid toen het uitging dus deed ik dat ook terwijl hij de mijnes wel heeft gehuden en mij nog die dag van afspreken belde en smste.
Hi Angel, deze situatie is erg moeilijk. Je moeder zit er kennelijk bovenop, waardoor je wordt gedwongen te kiezen voor je moeder of je vriendin. Je moet voor jezelf nagaan aan welke relatie je nu meer waarde hecht. Uiteraard hoef je het gescheld van je moeder niet te accepteren. Is de liefde tussen jou en je vriendin serieus, dan moet je onvoorwaardelijk voor je vriendin kiezen en je moeder uitleggen dat dit jouw keus is. Echter, gezien de onderliggende problemen (borderline, gescheiden met kind, isoleercel en herhaalde breuken) denk ik dat je er goed aan doet om eens te bedenken of je moeder's woorden - hoewel ze zich niet goed uit - een kern van waarheid hebben. Moeders hebben altijd het beste met hun dochter voor! Sterkte, A.
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.
Tot hij toegaf dat hij mij eigenlijk beter wilde leren kennen… We gingen samen iets eten en de vonken sloegen over. We waren dus vanaf dat moment een stel. Beiden verliefd, maar nuchter genoeg om te weten dat we elkaar tijd moesten geven (hij was in zijn vorige relaties bedrogen). 3 weken ging het goed, toen opeens mijn ex in een depressie belandde. Ik heb toen gepraat met mijn ex, had te doen met hem en stelde voor om eten voor hem en onze dochter te koken. Toen mijn nieuwe vriend dit te horen kreeg, heeft hij meteen onze relatie verbroken. Hij wou me niet meer zien, wilde niet meer tegen mij praten. Hij voelde zich bedrogen mocht ik van vrienden horen. Ettelijke malen heb ik geprobeerd om met hem te praten, maar telkens zegt hij dat er niets meer is om over te praten. Ik wil hem duidelijk maken dat ik niets meer met mijn ex wil en dat ik voor hem had gekozen, maar ik krijg de kans niet om dit misverstand op te helderen.
MIJN naam is Ana Jukic, ik ben heel blij om mijn geweldige en prachtige getuigenis met iedereen op deze site te delen ..: ik was 4 jaar getrouwd met mijn man en plotseling kwam er een andere vrouw in beeld die hij begon te haten en hij was beledigend. maar ik hield nog steeds van hem met heel mijn hart en wilde hem ten koste van alles ... Hij vroeg om echtscheiding en mijn hele leven draaide zich uit en ik wist niet wat te doen, hij verhuisde het huis en liet me achter en de kinderen ... mijn zeer goede vriend vertelde me over het proberen van spirituele middelen om mijn man terug te krijgen en stelde me voor aan een spreukgieter dus ik besloot het te proberen. hoewel ik niet in al die dingen geloofde, toen hij de speciale gebeden en betovering deed, kwam mijn man na 2 dagen terug en smeekte hij dat hij zijn fouten had begrepen. Ik kon het gewoon niet geloven, hoe dan ook, we zijn weer samen nu en we zijn blij voor het geval dat iemand hier hulp nodig heeft, is of whatsapp hem nu +2348133261196.

Iets anders dat meespeelt is de mate waarin je emotioneel afhankelijk bent. In een gezonde liefdesrelatie of vriendschap toon je genegenheid en waardering naar elkaar. Sommige mensen hebben meer behoefte aan dat soort aandacht dan anderen; het geeft hen bevestiging dat ze de moeite waard zijn. Hun relaties – vooral die met hun partner – betekenen alles voor ze. De emotionele afhankelijkheid is in dat geval groot, en het gevoel van gemis heftig. Andersom zullen mensen die hun welbevinden uit veel verschillende dingen halen (relatie, werk, vrienden, hobby, sport etc.) over het algemeen iemand minder snel missen. Of het gevoel is bij hen minder sterk.
De meeste vrienden van ons zeggen dat ik verder moet, dat er niets aan te doen is en dat het gaat zoals het gaat. Wat moet je nou doen als er maar een wilde scheiden en de ander niet? Wie zijn geluk is belangrijker? De ongelukkige die wilde vertrekken of de ongelukkige die alleen achter blijft? Ik heb het gevoel dat ze de stekker er veel te snel heeft uitgetrokken. Sommige mensen gaan vreemd en krijgen een tweede kans, waarom ik niet? Ik laat haar nu zoveel mogelijk met rust. Af en toe een whatsapp. In de tussentijd probeer ik op mezelf te focussen. Lekker veel sporten, proberen te genieten en werken aan mezelf. Zelfverzekerder worden, stoerder, mannelijker ofzo. Ik hoop dat ooit met de tijd, ik haar weer tegen zal komen en er misschien weer een vonk overspringt bij haar. Is dit een domme gedachte? Ze heeft zelf duidelijk aangegeven er "klaar" mee te zijn. Ik vraag me echter af in hoeverre de scheiding is geweest vanwege ons, of omdat ze ook niet lekker met haarzelf ligt (dit hoor ik vaker van haar omgeving). Ik weet dus dat ik verder moet. Maar wil dit niet. Ik wil niet opgeven (had ik dat maar niet eerder gedaan he, zullen jullie wel denken). Ergens denk ik namelijk dat ze stiekem ook wel eens spijt heeft, maar te trots is om dit ooit toe te geven. Het is gewoon zo zonde allemaal. Reactie infoteur, 11-12-2012

Onze relatie opzich was echt heel erg leuk! We lachte om niks en zonder te praten wisten we wat we bedoelde. we konden ons zo erg voor gek zette voor andere en het maakte ons niets uit. het was echt super. Hij was niet echt een jongen van initiatief tonen maar vond het wel superleuk als ik vroeg om iets te gaan doen. samen lachen, samen huilen, het was echt heel erg mooi. natuurlijk wat irritaties hier en daar maar dat lijkt me niet meer dan normaal en we spraken ze meestal ook fijn uit.
Drie maanden geleden is het uitgegaan tussen G en mij. We zijn 4 jaar samen geweest, waarvan we net anderhalf jaar samenwoonden, maar het laatste half jaar ging het niet meer zo lekker tussen ons. We kregen steeds meer irritaties en hadden ook steeds minder intimiteit. Het was al twee keer eerder uitgeweest tussen ons, maar toch elke keer weer vrij snel terug bij elkaar gekomen. Ik heb al die jaren nooit volledig het gevoel gehad dat wij echt oud zouden worden samen, ging er eigenlijk nooit voor de volle 100% voor. In tegenstelling tot mijn ex, hij was ervan overtuigd dat we oud zouden worden samen en misschien wel kindjes zouden krijgen. Ik sprak mijn twijfels regelmatig uit. Op een gegeven moment maakte hem dit natuurlijk onzeker en ging veranderen. Hij werd passiever, deed minder moeite voor me, wilde minder intimiteit, minder leuke dingen doen samen. Ik bracht mijn tijd meer door met vrienden en hij vond dat ook allemaal prima. We hebben uiteindelijk samen besloten er een punt achter te zetten. Ik stond er voor honderd procent achter, dacht ik. Nu, wat maanden later, mis ik hem verschrikkelijk en besef ik hoeveel ik eigenlijk om hem geef. Ik baal hoe het gelopen is. We zijn heel goed uit elkaar gegaan en wilde na de breuk ook gewoon contact houden als 'vrienden'. In het begin was dit regelmatig contact via de sms en soms elkaar zien. Dat kwam voornamelijk vanuit hem. Na een maand werd dit minder en is er zelfs 5 weken helemaal geen contact meer geweest. Tot gisteren, hebben we elkaar weer gesproken via de telefoon en dat was een Superleuk gesprek. Ook veel oude herinneringen opgehaald en het gehad over onze relatie. Ik wil hem terug! Ik ben ervan overtuigd dat we bij elkaar horen! Al mijn twijfels zijn verdwenen. De vraag is, hoe kan ik dit nu het beste aanpakken?
Welnu het gaat opzich redelijk met me. Mijn ex en ik zijn nog steeds 'collega's'. Maar er moet mij toch weer even iets van het hart. Ik heb een maand lang geen contact gehad met mijn ex (geen bezoekjes, etentjes, smsjes). Uiteindelijk heb ik haar een sms gestuurd met de vraag of ze zin had iets af te spreken. Ze hapte na mijn idee gretig toe. We hebben zelfs 5x heen en weer gesmst om tot een gezamelijke datum te komen (17 mei). De dag zelf was vertrouwd, na maanden van geen aanraking van haar kant nam ze mijn ineens in de arm. Vertelde ze honderduit over zeer intieme dingen (wat je m.i.) niet met een ex bespreekt. Na een middag weg hebben we samen gekookt en ging ze vlak naast me zitten op de bank, veel oogcontact etc. Gelijk die maandag erop weer samen wat ondernomen, ze had geen zin in cursus en wilde wat leuks doen met "iemand"… Toen ik na een lange stilte zei "winkelen?" hapte ze weer toe. Weer een gezellige avond, waar ze me ook nog thuis uitnodigde. Ik dacht dit is bijzonder. Uiteindelijk vroeg ik haar maandag j.l af ze iets wilde doen op donderdag j.l. nee zei ze ik heb al iets gepland (dit was echt zo). Ik gaf aan nog even met R te gaan winkelen die avond (maandag dus), mijn ex had eigenlijk cursus maar wilde toch ook graag mee. Ging uit eindelijk mee, pikte mij op. Samen even koffie gedronken. Ik moest nog naar boven en ineens komt mijn ex naar boven, of ik wat haarwax voor haar had, tuurlijk. Gaf ze ineens aan dat ze zich ongemakkelijk voelde boven… Ik vroeg haar waarom? Dat is toch allang voorbij? Dan voel je je toch overal in mijn huis ongemakkelijk en ga je toch ook niet intiem naast mij op de bank zitten of intieme dingen bespreken. Dat is ongemakkelijk lijkt mij, toch?

mijn vriend maakte het uit en ik moest huilen dus hij liep weg maar hij kwam 5 min. later terug en gaf me zijn armbandje en hij zij dit brengt je geluk, verder praat ik nog wel us met hem via online chatte maar het is echt heel pijnlijk want ik hou nog van hem maar hij niet meer van mij en ik probeer normaal te doen tege hem en het lukt me wel maar hij is nu het uit is super emotieloos en toen we een relatei hadde was hij just heel emotioneel. en hij is nu boos opmij want toe nwe een relatie heb ik met een andere jongen gezoent en hij zei ja het maakt niks enhij werd niet boos en nu het uit heeft hij toegegeven dat hij toch wel boos is en toen hebbe we even geen contact meer gehad en nu weer wel maar het is pas 3 weeken uit help me alsjeblief ik mis hem zo en ik realizeer me nu dat ik nog nooit zoveel van iemand gehouden heb als van hem xx
Ik ben Marcel. 17 jaar oud. Ik heb een relatie van bijna een jaar en voor die tijd gingen we met elkaar om als beste vrienden. We hebben samen heel veel meegemaakt en gedeeld, altijd waren we er voor elkaar en we waren behalve vriend en vriendin ook beste maatjes. Afgelopen vrijdag (02-10) heeft mijn vriendin het met me uitgemaakt. Ik kreeg de reden mee dat ze niet meer gelukkig werd van onze relatie. Ze was heel verdrietig en zei dat ze beslist beste maatjes met me wou blijven, zoals tijdens en voor onze relatie. We hadden wel eens ruzie en meningsverschillen, maar nooit zo erg dat het onze relatie zou aantasten. Tenminste zo bekeek ik het. Het kwam dan voor mij als een totale verassing. Ik ben er echt kapot van en wil haar heel graag terug. Ze wil nu een tijdje geen contact met me om het allebei te kunnen verwerken maar toch hebben we al een paar keer contact gehad. Ik wil gewoon het heel graag nog proberen, omdat ze me nooit verteld heeft te twijfelen aan onze relatie. Integendeel, ze vond dat het juist heel goed ging zei ze. Ik heb intussen al heel veel dingen gedaan uit emotie waar ik spijt van heb. Heb gedreigd met dingen dat het toch niet goed zou komen, en eindeloos doorgezeurd voor die ene kans. Nu ga ik haar het weekend zien. Maar ik wil haar zo graag terug. Ze is een type die niet snel iets terugdraait, omdat ze nu denkt dat het hoge woord er uit is, als ze nu misschien toch door zou willen zou ze het me niet zeggen omdat ze bang is dat we elkaar dan opnieuw pijn doen als het weer niet lukt. Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 08-11-2012
Nou we hebben elkaar gezien, mijn intentie was het kort te houden, maar hij had het zo ingepland dat ik geen keus had. Welnu, hij had een leuke sportieve auto (een van mijn favorieten) geleend bij een vriend en ik mocht van hem achter het stuur. We zijn toen een stukje gaan rijden en hij stelde toen voor ergens heen te gaan, zo gezegd zo gedaan. Eenmaal aangekomen op plaats van bestemming wat gelopen en toen samen geluncht. Ik betrapte hem er meerdere keren op dat hij mij zat aan te staren. En als hij mij iets aangaf raakte hij mijn hand opvallend lang aan, we stonden een keer ergens naar te kijken en hij kwam verdacht dichtbij staan maar deed verder niks.
Hai:) ik doe dit normaal niet maar ik zie bijna geen andere uitweg meer...ik heb mijn ex vriendinnetje in april vorig jaar leren kennen toen ik net uit een andere relatie kwam. Daardoor en door vroegere gebeurtenissen heb ik een half jaar terug last van een burn out gekregen. We woonden samen en het was allemaal heel fijn. Van reizen naar gezelligheid tot samen de grootste lol beleven. Toen ik die burn out kreeg werd het allemaal wat minder...in dezelfde periode hoorden we dat we het huis uit moesten en alles werd ons beiden even teveel. Nu ben ik een prater en is zij een renner...altijd als het moeilijk werd ging ik er bovenop zitten waardoor zij juist er helemaal vandoor wilde. De dingen gingen moeizaam en ik merkte dat ik moeite had met vertrouwen. Ik vertrouwde bepaalde mannen niet met wie ze aan het praten was en vroeg me telkens af of ze vreemdging. (andere ex heeft dat gedaan) ik begrijp dat ik haar hierdoor verstikte...en weinig ruimte gaf om gewoon zichzelf te zijn.
Na een relatie van ongeveer 2,5 jaar is mijn relatie op de klippen gelopen. Ik had een domme fout gemaakt door via messenger een ‘gewaagd’ gesprek aan te knopen met een ander mesije. Mijn nu exvriendin is dit te weten gekomen en heeft mij laten zitten. Het is niet de eerste keer dat we zwaar ruzie hebben, maar tot nu toe hebben we ons altijd overal doorheen geslagen. Ik mis haar en wil haar enorm graag terug bij me hebben. Tot vorige week vrijdag hadden we zo goed als dagelijks contact, maar plots is ze omgeslagen en weigert ze met me te spreken, ze negeert men berichten en heeft me zelfs geblokkeerd op messenger. Ik ben ten einde raad. Is er nog een kans dat ze terugkomt of ben ik haar definitief kwijt?? Dank je voor je tijd

Hi Nicole, je kunt de adviezen in het artikel gewoon opvolgen. Je hebt vooralsnog niets verspeeld behalve een stuk van je eigenwaarde. Mannen willen altijd wat ze moeilijk kunnen krijgen, zodat ze het idee hebben ervoor te hebben gevochten. Voor vrouwen die 'zeuren', 'smeken' of 'claimen' gaan ze juist extra op de vlucht. Draai de rollen dus om en maak jezelf volkomen onbereikbaar. Hopelijk gaat hij zich op een goeie dag afvragen hoe het met je gaat. Doet hij dat, dan moet je absoluut niet toehappen, maar de indruk wekken alsof je het bijzonder druk hebt. Hij moet dus in plaats van bovenaan je prioriteitenlijstje, juist onderaan komen te staan. En dit moet hij ook weten. Pas dan is er kans op herstel, op voorwaarde dat hij je ook nog eens mist en jij een begerenswaardige vrouw bent of zult zijn… ;). Sterkte, A.

sinds twee weken is mijn relatie van ruim een jaar voorbij. Hij heeft het beëindigd omdat we de laatste tijd vaak ruzie hadden. Hij verlangde daardoor minder naar mij en zijn gevoel werd minder. Ik moet zeggen dat ik de ruzies ook vrij vervelend vond worden. Deze kwamen eigenlijk vooral omdat hij het heel erg druk heeft met stage en sport ook vragen zijn vrienden heel veel van zijn tijd. Het ging heel snel eerst wilde hij er nog voor vechten en een dag later wist hij zeker dat het niet meer kon. Hij kreeg steeds het gevoel dat hij me niet waard is. Ik mis hem vreselijk en hou heel veel van hem. Hij stond niet meer volledig achter de relatie, hij moest echter zo erg huilen en zei dat ik het meest belangrijke meisje uit zijn leven ben en dat hij van me houdt. Hij zegt steeds dat hij met me wil trouwen. Ik heb nu al een week geen contact gehad, hij mailde me 2 dagen geleden in de mail stonden nog eens de redenen waarom hij de keuze heeft gemaakt. Dat hij het zwaar heeft en me heel erg mist. Ook zei hij dat hij over 8 jaar met mij wil trouwen, kinderen een huis kopen. Dat ik het mooiste liefste leukste meisje ben dat hij ooit kan krijgen. En dat hij zoveel van me houdt. Ik mis hem en wil hem het liefst terug, maar loop niet achter hem aan. Alleen hoe kan ik dit afsluiten als hij zulke dingen tegen me zegt. Ik ben zo verward. Wil het deels afsluiten maar als hij zulke dingen mailt is het zo moeilijk en wil hem natuurlijk het liefste terug. Wat moet ik doen ?
Ik had 3 maanden met me ex, maar ik was perongeluk met haar beste vriendin aan het rotzooien.. ik weet natuurlijk wel dat ik geen enkele excuus kan verzinnen voor dat.. maar we zijn al 1 jaar uit elkaar en ik heb er nog 1 keer terug gekregen, maar dat ging ook mis (op een andere manier), ik laat vaak aan der tonen dat ik haar nog leuk vind, maar dan gaat ze heel erg uit de hoogte doen.. dus doe ik nu alsof ik niets in haar zie.. ze zegt wel altijd dat ik de enige jongen ben met wie ze echt kan praten enzo.. maar ik wil niet in zo'n friendzone belanden.. PLEASE IEMAND HELP
Nieuwe ontwikkelingen. Heb sinds het bezoekje 2 keer weer contact met mijn ex opgenomen via de sms. De eerste keer zoals je aangaf hoe het ging etc hier werd normaal op gereageerd (dus het negeren is voorbij gelukkig) toen 4 dagen later heb ik gevraagd ook via de sms of ik haar kon trakteren op een etentje (wou graag moeite doen). Op de vraag hoe het ging werd wel gereageerd maar toen ik daarna vroeg of ze wou eten binnenkort niet! (inmiddels 3 dagen geleden)
English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
De dag daarna hoorde ik hem niet meer, we hadden afgesproken maar hij kwam niet. Hij sms’te dat we naïef waren, dat we botsen en dat hij niet meer gelukkig was door allemaal kleine dingen die in zijn hoofd groot werden. Ineens werd ik overspoeld met al zijn negatieve gevoelens… Hij heeft dat allemaal opgekropt en is ineens ontploft. Natuurlijk… Ik heb hem toen 4 dagen met rust gelaten en we spraken af. Hij zei op voorhand al dat hij er geen zin in had, dat hij stress had en weer niets ging zeggen. En inderdaad. Hij was stil, en als hij al iets zei was hij negatief. Hij heeft me die avond gedumpt… Na 3 jaar van stille gevoelens en 1 jaar geluk.
Hey, het is al een half jaar uit tussen mij en mijn ex. We hebben 2 maanden amper contact gehad en als we contact hadden dan was hij diegene die contact op nam. We hebben na 3 maanden weer paar keer afgesproken. Hij ging ergens heen waar hij heel lang naar uit keek en die heb ik verpest voor hem om stomme berichtjes te sturen om een reden. Nu wilt hij niks meer te maken met mij hebben maar het begon daarvoor wel de goede kant op te gaan. Kan ik hier nu wat aan doen en wat zou ik dan moeten doen?

Bedankt voor je reactie, de conclusie die jij stelt komt ongeveer overeen met wat ik ook al dacht. Ze heeft ook aangegeven dat zij mij voorlopig niet wilde zien of spreken. Ze zei dat dit maanden kon duren of zelfs een jaar(jaren). Ze wilde dat ik verder ging met mij leven en er wat van zou maken en dat ik het moest loslaten. Zo langzamerhand doe ik dit ook, omdat het verder weinig zin heeft te blijven treuren. Ze had het erover dat ze het op dit moment gewoon niet meer aankon, en dat wij elkaar over een aantal jaar misschien wel weer tegenkomen. Moet ik hier uit opmaken dat ze de deur toch op een soort van kier houdt, dat er van haar uit toch nog een soort van wens aanwezig is dat het goed komt? Reactie infoteur, 27-10-2012

Ik weet dat ik aan mezelf moet werken, en dat is ook precies wat ik ga doen. Het vreemde is dat ik niet direct behoefte heb om mijn ex te schrijven/mailen o.i.d. maar wel zijn ouders (weer eens wat anders haha). Ik voel me enorm lullig dat ik bij hun de indruk heb gewekt dat ik ze niks vind omdat ik nooit eens meeging, en ik heb eigenlijk een grote behoefte om mijn excuses hiervoor te maken. Het zijn prima mensen en ze hebben een prachtzoon op deze wereld gezet, en waarom ik dan toch zo onmogelijk heb gedaan. tja. Ik zou ze graag in een kort briefje duidelijk willen maken hoe ik me gevoeld heb het laatste jaar, zodat ze niet blijven denken dat ik 'a-sociaal' ben en het lijkt mij een goede start om te beginnen om hier de lucht te klaren (ze wonen trouwens niet in de buurt, dus we zagen ze sowieso al niet vaak).


Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.
Ik kan niet in ieders hoofd kijken maar veel van de mannen die de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ stellen doen dat vanuit een tekort. Ze kregen van die ex iets en dat missen ze nu. Ze willen dus terughalen wat ze hadden.  Dat is exact waar het fout gaat. Ze willen geen waarde toevoegen maar zijn juist bezig waarde te halen vanuit een gevoel van tekort. Handelen vanuit een tekort werkt nooit in de liefde. Je moet handelen uit overvloed. Daarom vinden wij het bij MasterFlirt ook zo belangrijk dat je overvloed leert creëren. Dat is een mentaliteit geen omstandigheid. De juiste mentaliteit kun je jezelf aanleren en begint altijd met nieuwsgierigheid.

Het is belangrijk dat je je onder de mensen begeeft. Een mens is maar zó sterk en er bestaat een kans, dat je een terugval krijgt. Hij moet uit je systeem en de enige manier waarop dat kan, is door of veel tijd voorbij te laten gaan of iemand nieuws te ontmoeten. Dit hoeft heus niet de nieuwe liefde van je leven te zijn, maar het is belangrijk dat je jouw palet reinigt. Je hoeft geen eens fysiek met hem te worden, maar ga eropuit en vestig je aandacht op een ander.
Aangezien het een enorme twijfelkont is over van alles en nog wat, werd de twijfel bij hem steeds groter wat ik ging merken. Hij ging hoge bergen zien en wist niet meer hoe zijn leven met kind/ drukke baan/ huishouden/ verbouwing op komst als alleenstaande vader (wat hem tegenviel) te combineren met een vriendin waar hij naar toe moest rijden en die steeds meer verwachtingen ging scheppen van de relatie/ toekomst/ verder willen enz enz. (overigens: hij vind dat ik daarin niet ongeduldig ben maar deze verwachtingen ook normaal zijn). Hij begon in te zien dat hij niet daaraan kon voldoen, en allicht toch te snel aan een relatie begonnen was weer, dit was natuurlijk een grote domper aangezien ik dit zo vaak had gevraagd! We bleven afspreken om toch nog wat leuke dingen samen te gaan doen. Daarna hoorde ik steeds een paar dagen niks, en kreeg geen berichtjes wat voor mij teleurstellend was. Ik heb toen 2, 5 geleden een (al zeg ik het zelf) prachtige mail gestuurd, met alles wat mij dwars zat, en dat ik dolgraag met hem verder wil, maar steeds teleurgesteld ben dat het niet zo lekker vlot meer loopt. Waarna ik aan het einde van de mail heb gezegd dat het beter is om elkaar even los te laten en het komt er op neer dat ik het dus aan hem over liet. Na een uur belde hij me op, we hebben heerlijk gebabbeld over de inhoud van de mail, waar hij het allemaal mee eens was wat ik schreef en het leek hem ook even beter zo. Het voelde op dat moment ook niet als een afscheid, dichte deur gezien de woorden "tijdelijk afscheid" en "kunnen we nog contact hebben?" Ik heb gezegd dat ik dat dan aan hem overliet.
Bedankt voor je reactie, maar mijn verhaal is nog steeds niet geweldig afgelopen, hij wilt telkens praten en door beide partijen wordt er dan maar wat afgejankt. We hadden eigenlijk allebei wel gewild dat we elkaar 5 jaar later tegen kwamen, wanneer hij wel klaar is voor een relatie in ieder geval. Hoe kan ik er voor zorgen dat het over een tijdje weer goed komt en misschien nog uitbloeit tot een nieuwe relatie? Al duurt dat even, dat begrijp ik, maar een manier hoe we gezellig met elkaar kunnen gaan zonder het janken enz. Ik snap dat een nieuwe start veel tijd nodig heeft en vooral omdat hij nog bindingsangst heeft, maar ik vind het heel moeilijk om normaal tegen hem te praten, alsof er niets gebeurd is. Maar hij vindt het wel prima wanneer ik me gewoon gedraag als gewoon een vriendin van hem. Ik vind het persoonlijk heel erg moeilijk en vraag me af of er een manier is waardoor het allemaal iets makkelijker gaat en dat we weer eens normaal contact kunnen hebben.

Hi Angelica, hopelijk heeft de politiek snel een antwoord op dat 'uithuwelijken', in de zin van dat het strafbaar wordt. Nu je vriend zijn vrijheid door zijn ouders in ernstige mate heeft laten beperken, kun je niets meer beginnen. De lijdensweg en het tranendal wat je ingaat als hij inderdaad weer met je zou afspreken moet je jezelf niet willen aandoen, want uiteindelijk moet hij toch steeds terug naar zijn vrouw. Hij begrijpt ook wel dat het hopeloos is, en dat is waarschijnlijk ook de reden dat hij niet reageert. Het beste is om niets meer te doen. Sterkte, A.
Probeer hem je te laten missen zodat hij weer ziet hoe bijzonder je bent. Met een jongen flirten door je mooi aan te kleden, een lekker parfum op te doen, hem laten zien dat je een geweldig sociaal leven hebt enzovoorts, kan hem doen inzien dat je geïnteresseerd bent -- en interessant. Het kan geen kwaad om een beetje afstandelijk te doen, zolang je maar niet te veel bezig bent met zijn aandacht te trekken.

Nu was ze dus terug en heeft er een einde aan gemaakt. Het weekend hebben we nog wel wat contact gehad ik had veel vragen en wou hier ook graag een antwoord op. Die heb ik gekregen en snap dat je een gevoel niet kunt dwingen ook al wil je het nog zo graag. Maar het ging er dus om dat ze het gevoel voor me kwijt is/was en er nu even tijd en ruimte nodig had om alles even goed op een rijtje te zetten en om er achter te komen als dit echt is/was wat ze wil.
Na 12.5 jaar kreeg ik het dan te horen. Ik kwam thuis en voelde dat er iets was met mn meisje. Probeerde met haar te praten maar nee er kwam nergens een reactie op laat staan een antwoord. Toen ik zei dat ze toch niet door kon kreeg ik daar gelijk antwoord op. Klopt zei ze we gaan ook niet meer door, ik wil van je scheiden. Daar stond ik dan, vader van 3 kinderen (8, 6 en 2 jaar) en nog geen 2 jaar getrouwd. Dat als introductie hoe ik het te horen kreeg.

Onze relatie opzich was echt heel erg leuk! We lachte om niks en zonder te praten wisten we wat we bedoelde. we konden ons zo erg voor gek zette voor andere en het maakte ons niets uit. het was echt super. Hij was niet echt een jongen van initiatief tonen maar vond het wel superleuk als ik vroeg om iets te gaan doen. samen lachen, samen huilen, het was echt heel erg mooi. natuurlijk wat irritaties hier en daar maar dat lijkt me niet meer dan normaal en we spraken ze meestal ook fijn uit.
Als jullie al een paar maanden aan het daten zijn, is dit absoluut geen rare vraag, maar bereid je wel voor op een gesprek wat misschien minder leuk voor je wordt. Het kan natuurlijk zijn dat hij om persoonlijke redenen een relatie niet aandurft. Misschien heeft hij (een beetje) bindingsangst of heeft hij heel slechte ervaringen gehad met een ex. Dat zijn dingen die ervoor kunnen zorgen dat hij het lastig vindt om zich écht te binden. Maar - en dat is veel minder leuk om te horen - de reden waarom hij zich wil binden kan ook zijn dat hij je niet leuk genoeg vindt voor een relatie, alleen voor een tijdelijke.
Toch nam hij zo om de twee weken eens contact met me op via msn. Ik heb nooit zelf beginnen praten tegen hem. En als hij dan een gesprek aanknoopte ben ik altijd heel vriendelijk en 'normaal' geweest. Ik liet hem voelen dat ik best wel zonder hem kon, dat mijn leven niet volledig in elkaar was gezakt. Op een bepaald moment zei hij dat een vriendin van hem er enorm mee inzit dat het uit is tussen ons. Hij voegde er aan toe: Meer dan jou precies? ;).
Ze is toen op reis vertrokken en ik heb geprobeerd me erover te zetten. Na enkele weken zocht ze terug contact. Ze had zware ruzie gehad met haar mama op reis. Na lang praten met haar zus, zei ze me dat ze besefte wat ze had laten liggen. Ze wou het terug goedmaken. Ik heb toen de boot wat afgehouden en gezegd dat ik geen jojo was waar ze steeds kon naar terugkeren. We hebben een aantal keer nog afgesproken en gepraat. Ik stelde me voorzichtig op (wou niet nog es gekwetst worden), maar ik had wel nog gevoelens voor haar. Zij duidelijk ook voor mij. Ik voelde me toen goed in m'n vel en deed vrolijk als ik haar zag. Dat had duidelijk impact op haar, ze zei me vaak "je bent zo anders, zo vrolijk". Ik vertelde dat ik ook wou dat ze wat zelfzekerder werd en van een meisje in een vrouw veranderde. Dat ik haar als vrouw beter wou leren kennen (waarmee ik bedoelde: niet iemand die bang is van haar ouders).
En daarom heb ik besloten om alles wat ik zelf uit het onderzoek had geleerd en in praktijk heb gebracht te gebruiken voor het boek Verleid Hem – En Laat Hem Voor Altijd Van Je Houden. Het bevat meer dan 120 bladzijden boordevol informatie, met geheimen en voorbeelden hoe je een man verleidt, zorgt dat hij hopeloos verliefd op je wordt en maakt dat hij jou aanbidt.
Hi Lana, als je twijfelt aan andermans liefde, dan is die liefde er niet. Zo eenvoudig is het. Je krijgt daar ook eigenlijk continu bevestigingen van, maar je blijft desondanks in hem geloven. Je bent herhaaldelijk gekwetst, hij heeft tegen je gelogen, gaf je valse hoop en kwelde je met dat stompzinnige getwijfel. De liefde waar je over spreekt zie ik dan ook niet. Je vragen: Ja, het komt goed als je 'voor elkaar bestemd' bent, wat nogal spiritueel klinkt, maar wat simpelweg neerkomt op het feit dat mensen het moeilijk vinden om echte liefde te laten rusten. Wie beet heeft, wil dit niet loslaten. Gebeurt dat toch, dan zijn er tranen en een verschrikkelijk gemis. Zo romantisch kan liefde gelukkig nog zijn ;). Voor wat betreft het contact opnemen: een man geeft inderdaad niet op als hij daadwerkelijk van je houdt. Wel kan er een pauze zijn om even op adem te komen. Dit zie je dan ook vooral bij heftige, hartstochtelijke liefdes waarbij veel emoties gemoeid zijn. Niet erg, want liefde vindt altijd een weg en je moet daarbij vertrouwen op de jagerscapaciteiten van de man. Ja, heel ouderwets, maar wat moet een vrouw zonder! ;). Dat je ex straks een half jaar weg is, maakt voor de liefde niet uit. Je kunt - mocht je toch willen - proberen een vriendschapsrelatie met hem te hebben, zonder dat het een relatie moet heten. Zo stel je jezelf en hem op de proef, want de beste relaties zijn nog altijd die geboren worden uit kameraadschap. Vooralsnog zou ik echter niets doen want voor je het weet zit je weer in zo'n kat-en-muis spel van aantrekken en afstoten. Laat je niet gebruiken voor dit soort experimenten! Sterkte, A.
Ik en mijn ex zijn nu 5 maanden uitelkaar door een ruzie. Ik vertrouwde hem niet en maakte het daarom in een ruzie uit. De volgende dag gingen we praten en hij wou het niet nog een kans geven. Ik weet dat hij toen nog van mij hield. Daarna bleven we nog steeds elke dag praten via de berichtjes maar omdat ik het moeilijk vond om met hem te praten, heb ik het stopgezet. We praten nu al 1 maand niet en ik heb hem 1 keer gezien en we groette elkaar gewoon. Ik ben verder gegaan met mijn leven en het gaat heel goed maar toch mis ik hem nog elke dag. Ik weet niet hoe ik hem terug moet krijgen en of het slim is om hem weer een berichtje te sturen.
ik weet het nog steeds niet de ene keer reageerd hij meteen de andere keer niet, de ene keer doet hij kortaf de andere keer weer niet. En dan zecht hij tegen een vriendin dat hij iemand leuk vind en dan weer niet. Hij zegt wel vaak afspraakjes af omdat hij het druk heeft dit komt met name door school omdat hij op gymnasium zit. We zaten allebij in de musical en liep hij de hele tijd langs mij af en raakte mij daardoor aan maar ik weet niet wat dat dan wil zeggen. We hebben zelfs meer dan 2 uur geappt op een dag. Please tell me

Dat zouden de criteria moeten zijn of je al dan niet met een relatie doorgaat. Tuurlijk is je eerste reactie wanneer het uitgaat: “Ik snap er niks van, ik wil hem terug“. Maar het geheim dat mensen niet willen dat je weet, is dat om bij de ware te komen je meerdere mannen moet uitproberen die achteraf toch niet zo’n goede keuze bleken. Dat proces doorgaan, daar is helemaal niets mis mee.
Na een relatie van 14 jaar is afgelopen december mijn vriendin vertrokken. Het kwam toedertijd voor mij erg onverwachts, alhoewel als ik nu terug denk en terug kijk is was het ergens wel logisch. Het laatste jaar heb ik weinig aandacht meer voor haar gehad omdat ik meer met mezelf in de knoop zat. Maar voor mij was het zo dat ik voor mijn gevoel niet minder van haar hield.
Hij is weleens wijs bij zijn vader gaan slapen omdat ik weer onredelijk was en hem de tent uit wilde lokken. Daarna zat ik dan vol zelfmedelijden omdat ik alleen was en voelde me rot en dom. Het liep al tijden niet goed, maar toch zijn we samen op vakantie gegaan en hebben prachtige momenten beleefd. Jammer genoeg vond ik het nodig om soms zeer onredelijk te doen. En vlak na onze terugkomst heeft hij dus zijn spullen gepakt. We hebben toen wel een heel goed gesprek gehad, en hij gaf aan dat hij alles super vindt aan me, maar dat mijn gedrag van ruzies en het niet hebben van een sociaal leven gewoon niet meer kan.
Hi Angelica, hopelijk heeft de politiek snel een antwoord op dat 'uithuwelijken', in de zin van dat het strafbaar wordt. Nu je vriend zijn vrijheid door zijn ouders in ernstige mate heeft laten beperken, kun je niets meer beginnen. De lijdensweg en het tranendal wat je ingaat als hij inderdaad weer met je zou afspreken moet je jezelf niet willen aandoen, want uiteindelijk moet hij toch steeds terug naar zijn vrouw. Hij begrijpt ook wel dat het hopeloos is, en dat is waarschijnlijk ook de reden dat hij niet reageert. Het beste is om niets meer te doen. Sterkte, A.
Het is nu bijna 4 maanden terug dat ik haar voor het laatst gesproken heb, en eerlijk gezegd bevalt me dat prima. Ik heb mijn zelfvertrouwen weer terug (die ik door haar verloren heb) en zit een stuk lekkerder in mijn vel. Ik heb nu ongeveer 3 maanden een eigen huis, 45 km van mijn ouderlijke huis. In een volledig onbekend dorp, met mensen die ik bijna niet ken. Een erg grote en enge stap als je het de meeste mensen vraagt, een hoop mensen verklaarde me voor gek dat ik dat deed. Ik heb nu een hele nieuwe vrienden groep en ik heb al verschillende leuke meiden leren kennen, en doordat ik verhuist was naar een onbekende buurt heb ik enorm veel zelfvertrouwen gekregen.
Hij (35) was bang dat ik (23) hem "uiteindelijk toch wel zou inruilen voor een jonger exemplaar". Dat heeft meneer zelf bedacht, zonder mij ooit naar mijn gevoelens en intenties te vragen. Had hij dat wel gedaan, dan had hij geweten dat hij echt de enige voor mij is. En dat hij de eerste en enige is die ik zou kunnen zien als de vader van mijn kinderen. Tegen de tijd dat dit allemaal uitkwam en ik hem dat vertelde, was het al te laat en had hij zijn conclusie al getrokken. Misschien is het naief of koppig, maar het gaat er bij mij niet in dat hij niets (meer) voor mij voelde. Het lijkt eerder alsof hij handelde uit angst.
Maar ik worstel met de volgende vragen: als je bestemd bent voor elkaar, komt het dan op een ander tijdstip mogelijk nog goed? Als je elkaar nu loslaat. Want ik merk dat ik me ook geen leven zonder hem kan voorstellen, maar nu zit het er gewoon niet in. Vertrouwen is te beschadigd en daarbij gaat hij in december op de boot werken en istie pas weer ergens in mei terug. En de andere vraag: als hij me echt zo geweldig vind, dan geeft hij toch niet zomaar op en kan hij over een tijdje weer contact opnemen lijkt me of niet? Als ie terug is bijv…
Hi Hoopvol, tja, dit is zijn manier. Iedere man doet het weer een beetje anders. Of je de echte vertrouwdheid waarin je openlijk over je onzekerheden kunt praten ooit (weer) kunt oproepen is natuurlijk wel de vraag. Tot op heden kan hij je verwarring niet wegnemen, maar misschien komt daar verbetering in als je preciezer op de hoogte wordt gehouden van zijn handel en wandel. De sms'jes die hij dus stuurde zijn goed. Hij wilde niet dat je vertwijfeld alleen zou zitten. Zou hij wat lessen geleerd hebben? ;) Groetjes, A.
Hi Petra, het is niet aan mij om te bepalen hoe jij je eigen ex straks kunt paaien ;). Alleen jij weet waar hij gevoelig voor is, wat hij goed kan of waar hij jou bij kan helpen. In die sfeer moet je het zoeken. Zoals ik je relaas lees begrijp ik niet goed waarom de relatie verbroken is. Ik heb het idee dat er nog veel meer achter zit dan je hier vertelt. Hoe dan ook, hij wil kennelijk best vrienden blijven, maar geen 'relatie'. Je zult niet de eerste vrouw zijn die een man heeft getroffen die allergisch is voor relaties. Hier speelt wel dat hij kennelijk steeds boos wordt. Jij bent degene die weet hoe dit zo is gegroeid. Sterkte, A.

Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.


Ik houd mij ten eerste enorm aan de regel ''afstand'' houden. Donderdag j.l. hadden we een team uitje. Ik heb het idee dat mijn ex meer aan het spelen is. Ze zoekt meer contact als eerder. We hadden een BBQ en natuurlijk vroeg ze waar ik ging zitten en vervolgens ging ze naast mij zitten (iets wat eigenlijk al minder was geworden). Later ging ik bij andere collega''s zitten bij de terrashaard en hup even later schoof mijn ex weer naast me, terwijl er ruimte genoeg was. Ze zat bijna tegen me aan en vervolgens zaten we weer te kletsen over van alles. Ook raakte ze mijn haar weer aan. Ze vertelde dat ze een grote zak snoep voor me had gekocht als dank voor wat dingen. Deze zak was ze vergeten. Ik heb nu vanaf donderdag niks meer van haar gehoord, terwijl ze wel aan het werk was (ik was vrij). Ik snap dan niet dat ze die mega grote zak snoep niet even brengt? Want nu ben ik deze hele week afwezig ivm een reis. Had ze er soms op gehoopt dat ik haar uit zou nodigen om die zal snoep te brengen? Ik heb haar verder niet uitgenodigd. En nog steeds kan ze af en toe '' kattig'' tegen mij reageren, alsof ze iets af wil reageren. Nah ja, dat was het weer. Ik dacht ik meld het even :).
Wat ik hierboven al schreef…alles verliep goed als we BIJ ELKAAR waren, het ging echter mis als we NIET bij elkaar waren. Een voorbeeld….als er een verjaardag of een feestje was (waar zij niet bij kon zijn), dan merkte ik dat ze dit eigenlijk niet prettig vond dat ik daar dan in mijn ‘eentje’ naartoe ging. Ze had dan geen controle meer over mij en ze was dan (klaarblijkelijk) bang dat ik dan met andere vrouwen zou gaan kletsen en er met een van hen vandoor zou gaan. Mijn ex was dus heel wantrouwig. Daarnaast had mijn ex vriendin last van (ziekelijke) jaloezie. Ze was constant bang dat ik wellicht iets met een andere vrouw zou doen, achter haar rug om. Ook zag zij iedere vrouw (die er een beetje leuk uitzag) als gevaar. Een zeer ongezonde en onhoudbare situatie natuurlijk.
Mijn ex en ik hadden bijna 6 maanden een relatie. 3dagen ervoor heb ik het uitgemaakt omdat ik alles zat was.. Hij vertelde mij vaker dat hij niet van me houd, niet meer om me geeft en alleen vrienden wilt zijn. In deze tijd had hij ook contact met zijn ex en daarom is alles erger dan het eigenlijk moet zijn. Ik ben het aan de ene kant echt zat maar aan de andere kant mis ik hem heel erg. Hij mij blijkbaar niet want hij praat heel de dag met zijn ex.. terwijl hij me heeft gezegt dat hij niks voor haar voelt of nooit iets met haar kan nemen.. ik bedoel van WAAROM PRAAT JE DAN 24:7 MET HAAR? Dat klinkt niet echt logisch. Ik wil hem terug, maar hij vertikt het om een gesprek te beginnen en ik wil niet, anders denkt hij dat ik achter hem aan zit. Wat moet ik doen.. Ben helemaal gefrustreerd ='(
Heb er overigens wel vrede mee. Ik gun haar dit wel echt, en heb ondertussen in een jaar ook wel geaccepteerd dat het er niet meer in zat voor haar. Juist dat ze nu een nieuwe vriend heeft zorgt er voor mij ook voor dat ik het hoofdstuk definitief af kan sluiten (soms dacht ik dan van ja ik wil ook nog niet definitief de deur dicht slaan zeg maar, wie weet draait ze bij na wat ervaringen; maar nu is het ok zij gaat een andere weg en het is goed zo). Ik zat te lang dat ik niet wist waar het heen zou gaan zeg maar, maar nu weet ik oke in ieder geval niet deze kant op, dat geeft mij op zich wel weer heel veel rust.
Vervolgend las ze een sms en mopperde wat in haar zelf. Ik vroeg wel "wat is er?" "Oh diegene zou gaan koken en nu wil die pizza halen! Bah ongezond" Had het idee dat ze mij uit de tent wilde lokken, hopend dat ik zou vragen wie 'diegene' dan is. Ze weet dat ik al haar vrienden en familie ken, dus waarom zo geheimzinnig? Ben ook hier verder niet op in gegaan. Ik ga verder nergens meer op in eigenlijk en dat is ze niet gewend. Maar ze wilde dit toch, dus krijgt ze het.
Ik hou nu 2 weken afstand en laat niets van me horen in de hoop dat hij dat doet. Over 3 weken ben ik jarig en heb hem al gevraagd of hij langs wilde komen voor appeltaart. Hij gaf me geen rechtstreeks antwoord, maar meer een antwoord dat het aan de appeltaart ligt hoe ik hem maak… En zo zijn er wel meer voorbeelden te noemen dat ik denk dat er meer aan de hand is dan hij mij eigenlijk verteld terwijl hij altijd eerlijk is geweest tegen me. Mijn ex geeft zoveel wisselende signalen af met tegenstrijdige gevoelens waardoor ik van mening ben dat er misschien een vorm van bindingsangst/verlatingsangst aan de orde zou kunnen zijn(?)
Aan de hand van je verhaal die ik heb gelezen vind ik dat je heel makkelijk bent. Je moet een beetje kunnen laten zien dat je het ook zonder hem kan en dat hij niet elke keer denkt dat hij terug kan komen wanneer hij dat wilt. Speel een beetje heart to get, want als het echte liefde was zou hij hoe dan ook terug komen. En er alles voor doen om je terug te krijgen. Ik zou zeggen geniet van je leven, want het leven is kort! En laat zo’n “klootzak” niet denken dat hij alles kan hebben. En in het leven krijg je wat je verdient 🙂 en waarschijnlijk staat er een veel leukere man op jou te wachten
Ik kijk wel nog vaker op haar facebook (waar ze normaal nooit opzat) en nu post ze opeens vanalles over festivals waar ze heen gaat en foto's met vriendinnen etc. Ze heeft zelf geen contact met mij tot nu toe opgenomen maar ik heb wel nog veel spullen hier liggen en we zouden gaan samen wonen en hadden de inboedel al samen gekocht zo'n 2 maanden geleden. Is haar liefde voor mij nou echt over? ik wil haar zo graag terug en ik ben mezelf ervan bewust dat ik haar verwaarloost heb en dit zal ik nooit meer laten gebeuren… Zou iemand mij alsjebliefd tips kunnen geven want ik voel me zo klote en ik wil haar zo graag terug Reactie infoteur, 06-02-2016
ik ben ten einde raad en hoop dat iemand die dit ook heeft meegemaakt me kan helpen met advies of nodige informatie. ik ben een drie maanden geleden een meiske tegen gekomen die m`n leven volledig deed veranderen. we raakte aan de praat in een kroeg en we wisselde telefoonnummers uit. twee dagen later kreeg ik een bericht van haar of we nog eens af konden spreken. dit leek me erg leuk. ik was nog niet zo lang uit een vorige relatie en had haar ook aangegeven dat ik alles rustig aan wilde doen. we spraken af bij haar thuis en het voelde goed. de dagen daarna ging alles vanzelf, en rustig aan doen was er dan ook niet meer bij. ze is drie jaar geleden gescheiden en de rechtszaken lopen nog steeds. ze heeft twee kindjes. maar niets van dit alles stond mij in de weg. ik wilde niets maar dan ook niets liever dan met haar verder en gelukkig worden. we hadden allebei een gevoel wat we nog nooit eerder hadden gevoeld. een sterk intens gevoel van liefde. we konden goed met elkaar praten en het voelde allemaal vertrouwd alsof we mekaar al jaren kende. ze had door de jaren heen een muur om haar hart gebouwd, en ze gaf me op een dag aan dat ik dat muurtje aan het afbreken was. ze was aan het smelten. we voelde ons heerlijk en gelukkig als we samen waren. ze had een druk leven met de kinderen, twee banen om alles toch nog te kunnen betalen. dan de rechtszaken nog en een vervelende ex die maar aan haar hoofd bleef zeveren. ze vertelde me alles en het gaf haar een goed gevoel om met me te praten. maar zo blijkt later, deze gesprekken hebben ook veel negatieve herinneringen omhoog gebracht. we hadden het fijn samen. we gingen samen naar een concert van coldplay waar ze een nummer speelde wat wel heel erg van toepassing was op haar leven. het nummer "fix you". we hielde mekaar het hele nummer stevig vast. we waren verliefd. ondanks dat het muurtje een heel eind weg was had ze toch nog een lichte blokkade. dit uiten zich door bijvoorbeeld de woorden "ik hou van je" te zeggen. zodra ik dat tegen haar zei wist ze daar niet echt raad mee. tot een aantal weken geleden we in bed lagen. na wat gebabbeld te hebben deed ik het licht uit. ze vroeg aan me of ik het weer aan wilde maken en dat deed ik. ze keek me recht in de ogen aan en zei dat ze van me hield. ik wist dat dit voor een persoon die 3 jaar lang stil heeft gestaan wat relaties en gevoelens betreft heel wat was. na een tijd wilde ze dat ik kennis zou maken met de kindjes en dit voelde bij mij geweldig. een week van liefde en samenzijn ging voorbij. ook een week met vele gesprekken onder het genot van een drankje. de gesprekken kwamen best vaak terug op haar verleden. of dat ze daar juist naar toe stuurde of hoe, dat weet ik niet. na die week kwam ze ineens de uiting dat ik te snel te dichtbij was gekomen en dat ze de rem erop wilde gooien. dit kwam bij mij natuurlijk best vreemd en hard aan. maar natuurlijk, als dat nodig is, doen we dat. maar, zo bleek lukte dat geen van ons beide. we genoten van elkaar als we bij mekaar waren. toch dreef ze steeds verder weg. op een dag zei ze dat ze twijfelde, ze twijfelde overal aan. en juist omdat ze van me af dreef, ging ik harder werken en vechten om haar bij me te houden. doordat ik harder ging vechten rende zij harder van me weg. op een dag zei ze tegen me dat ik haar moest loslaten. dit kwam natuurlijk als een donderslag binnen. hoe kan dit nou, we waren zo gelukkig. ik kon het gewoon niet begrijpen. maar ze vertelde me ook dat ze geen afscheid wilde. het idee dat ze me nooit meer zou zien maakte haar al ziek. we gingen mekaar minder zien. ze stuurde me af en toe dat het haar goed zou doen als ik haar nu even vast zou houden, maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover mij. maar toch, na wat over en weer smsen ging ik naar haar toe. als ik dan bij haar was zag en voelde ik haar gewoon genieten. hoe ze vast hield, hoe ze me aan keek, wat ze tegen me zei dat ze het zo fijn vond dat ik bij haar was. ze genoot van elk moment als ik bij haar was, zelfs nu nog nadat ze me had gevraagd of ik haar los wilde laten. en zo ging het diverse keren. ze stuurde me na een dag geen contact dat wel zeker aan me dacht en dat ze me miste. maar toch moest ik haar loslaten. ik weet niet in welke sferen van emoties ik het moet zoeken. wil ze wel, maar kan of durft ze niet? weet ze niet hoe? en wat moet ik doen, haar volledig loslaten staat haaks op mijn verliefdheid. moet ik afstand nemen? de kans zit er dan in dat ze me gaat missen en misschien wel om zal draaien. of dat ze me juist gaat vergeten als ik niet meer laat merken dat ik er sta. ik weet het echt niet meer. ik weet dat ik haar vreselijk mis nu. ze heeft na haar scheiding 3 jaar lang een veilig leventje gehad met haar twee kindjes. een veilig leven zonder gekwetst te worden of iemand te kwetsen. zou ze het nu gewoon niet durven, of nu niet de energie voor hebben. ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen.
Hi Hoopvol, onverschillig is hij niet, en de boosheid is gelukkig minder. Alle signalen die hij nu gegeven heeft (tav het geld) zijn goed en hoopgevend. Hij doet duidelijk zijn best om geen slechte indruk te wekken, ook voor de lange termijn. Dat hij daar waarde aan hecht is wel het maximale wat je momenteel kunt verwachten. Daarom is het wel zo aardig als je hem iets leuks in het vooruitzicht stelt, wanneer de laatste betaling(en) in zicht zijn. Dat gezamenlijk vieren is het beste. Je hebt dan schoon schip gemaakt en zo is er alle ruimte voor definitief herstel. Groetjes, A.

Je maakt nu een enorme beslissing. Dus zorg ervoor dat het de juiste is. Je hebt 30 dagen om het te doen, dus neem je tijd. Ontspan en doe de dingen die je beter doen voelen. Als je voelt in je leven dat je zonder je ex gelukkiger bent,  dan zal je realiseren of je al dan niet de juiste beslissing neemt. En dat is uiterst belangrijk voordat je doorgaat naar de volgende stap, die om terug contact te maken.

Wat een verhelderend artikel, mijn ex ( moeilijk om te zeggen) is sinds 3 dagen weg en ik ben er helemaal kapot. We waren ruim 7, 5 bijna 8 jaar samen. Ik leerde hem kennen via m'n werk, ik was 31 hij 24, ik lag in scheiding en hij gaf aan mij leuk te vinden. Ik zei toen dat ik geen nieuwe relatie wilde beginnen totdat ik m'n scheiding had afgehandeld en m'n verdriet een plekje had gegeven. Bijna driekwart jaar later kwam het er dan toch van, ik had al een zoontje van 3 en zei dat hij goed moest beseffen waar hij aan begon. Hij kon en wilde dat aan zei hij. Mijn ex voor hem was een vreemdganger en ik had dus nogal wat vertrouwensissues. Mijn huidige ex stond in de weekenden als portier aan de deur bij een discotheek en zelf uit de beveiliging komende weet ik dat vrouwen zich dan letterlijk aan je aanbieden maar hij verzekerde me dat dat echt niet zo was en dat hij niet vreemdging. Na ruim een half jaar ( we woonden toen al samen) kreeg hij een smsje maar omdat we dezelfde telefoon hadden dacht ik dat het mijn tel was, het bleek van een meisje te zijn en toen ik hem ermee confronteerde zei hij dat het gewoon een vriendin was en dat hij wel vaker contact met meisjes had als vrienden maar echt niet vreemdging. Ik heb hem voor de keus gesteld of voor mij te kiezen of voor zijn portierswerk. Reactie infoteur, 10-09-2012

Toen dat kindje 3 jaar was zijn ze gescheiden. Daarna heeft hij nog een relatie gehad van ca. 2 jaar en ook daar is een kind uit voortgekomen. Het eerste kind is inmiddels 18 jaar en heeft de afgelopen 4 jaar veel problemen veroorzaakt. Ze heeft een poos in een crisis opvang bij jeugdzorg gezeten, woonde dan weer bij mijn ex en dan weer bij zijn ex. Om mij niet te belasten met haar driftbuien waarin ze de boel kort en klein sloeg en ook mijn ex aanviel zijn wij niet gaan samenwonen. Echter zo'n kind kost heel veel tijd en energie.
Hallo kijkers, ik woon in Nederland Mijn naam is Charlotte Keagan Ik ben erg blij om deze geweldige getuigenis te delen, ik was gekwetst en gebroken toen mijn man me verliet met onze twee kinderen, ik was in de war en wist niet wat ik moest doen , ik hield zoveel van hem, ik probeerde alles wat ik kon om hem terug te brengen, maar het mocht niet baten, op een trouwe dag toen ik aan het werk was, ontmoette ik een vriend van me die ik mijn probleem uitlegde, en ze vertelde me over een spell caster genaamd "DR ISIKOLO" die haar ook zwanger maakte toen ze op zoek was naar een kind, ik nam contact op met de spreukgieter via de e-mail die ze aan mij gaf, en de spreukmeester vertelde me wat ik moest doen en ik deed precies zoals mij werd verteld , tot mijn verbazing, mijn echtgenoot die me al heel lang niet heeft gebeld, heeft me gebeld en me verontschuldigd voor al het onrecht dat hij me heeft aangedaan, en nu hield hij meer dan ooit van me, broers en zussen als je voorbijgaat via welk soort probleem dan ook contact met hem opnemen en ik geef u 100% garantie dat hij uw problemen zal oplossen. dit is hem op whatsapp hem nu +2348133261196.
Zet niet te veel berichten op sociale media. Als jij iemand bent die constant meldt wat ze aan het doen is op sociale media, probeer dan je hoeveelheid berichtjes te beperken. Sociale media zijn heel handig om in contact te blijven, en daardoor missen mensen je minder snel. Als je minder berichtjes post, gaat je vriendje je missen omdat hij niet ziet waar je mee bezig bent. [2]

Hey, ik dacht net nog even aan onze mooie strandvakantie vorig jaar… Je weet wel, met die prachtig palmbomen en dat we zo erg moesten lachen om bla bla bla… Maar ik en een vriendin gaan volgende week zondag naar het strand, en ik vroeg me af of je mee wilt komen… Gewoon als vrienden dan natuurlijk… Neem je vriend Sjoerd mee anders. Ik hoor het wel!
×