Wat ik me ook afvraag is: zijn beslissing had hij al lang genomen zegt ie. Waarom laat hij het dan nog weken aanslepen? Terwijl we samen nog leuke dingen doen, kussen, knuffelen, vrijen. En als je dan toch zo zeker bent van je beslissing, waarom kan je het dan niet recht in mijn gezicht zeggen? Waarom heb je het dan moeilijk om me te zien? Zeg je tegen vrienden dat je me graag ziet en er heel graag voor me zou willen zijn maar het beter is nu nog afstand te houden….

Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016
Ik zou die zaterdag langs komen om mijn spullen op te halen en was de hele ochtend al zenuwachtig. Mijn ex smste mij 1.5 uur voordat wij de afspraak hadden met het bericht dat zij erg zenuwachtig was en ik eerder kon langskomen. Eenmaal bij haar aangekomen wilde ik mijn spullen pakken maar mijn ex gebaarde mij om op bed te komen zitten. Ze wilde alleen maar knuffelen en het was een erg intiem moment. Na 5 min belde haar vader en vroeg wat wij aan het doen waren. Ze vertelde er ook bij dat hij het niet goed wilde hebben tussen ons. Dit verbaasde mij aangezien ik altijd super beleefd was geweest en hun met alle respect heb behandeld. Mijn ex raakte duidelijk geïrriteerd van haar vaders telefoontje. Wij hebben zo'n 30 a 45 min geknuffeld en tegen elkaar aangelegen. Heb daarna mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan. Die avond ging ik uit met vrienden en toevallig was mijn ex in dezelfde kroeg. Toen ik even ging nazitten met vrienden kreeg ik een berichtje van haar dat ze de hele tijd op mij had gelet en dat ze vond dat ik er heel erg aantrekkelijk uit zag maar dat ze wel bij haar beslissing bleef dat t uit was. Ik vroeg haar om geen contact meer met mij op te nemen en het te laten rusten. Ondanks dat ik dit zo'n 4-5 keer had gevraagd bleef ze mij berichtjes sturen met dat ze mij miste maar zei daarop meteen dat ze bij haar beslissing bleef. Ik heb haar nadrukkelijk gevraagd geen contact meer met mij op te nemen en dat ging voor zo'n 5 dagen goed. Tot gister avond dat ik weer berichtjes kreeg van haar. Daarin stond dat ze het goed vond dat het zo goed ging met mij, de reden waarom het ook uitging tussen ons omdat ik niks omhanden had. Ik heb hier in de tijd die ik had hard aan gewerkt. Ik heb mij ingeschreven voor 2 opleidingen, ik begin in januari een MBO opleiding en als het meezit met wat toetsen ben ik vanaf september toelaatbaar op het HBO. Ik sta op het punt om mijn eigen onderneming te starten en het werk stroomt al binnen. Met mijn ouders en mij gaat het heel erg goed en door mijn voeding aan te passen heb ik totaal geen last meer van agressie of woedebuien. Ze vond t knap dat ik zo hard aan mijzelf had gewerkt en was bang dat ik in een diep gat zou belanden (heb haar toch wel het tegendeel bewezen). En hoopte dat wij binnenkort vrienden zouden worden omdat het altijd zo gezellig was. Nu was het zo dat ik gister bezig was met wat dingen en ik niet kon reageren. Na anderhalf uur stuurde ze nog een berichtje met een excuses voor het berichtje want ze ging ervan uit dat ik er nog niet aan toe was omdat ik niet reageerde maar hoopte wel dat we af en toe contact konden houden. Ik begrijp gewoon niet waarom ze in zo'n korte tijd weer contact met mij opneemt terwijl ze weet dat wij er beiden niet aan toe zijn. ik hoorde tevens van een vriendin van mij die laatst met mijn ex ging praten dat de enige reden was dat t uitging dat ik niks om handen had. Die vriendin vertelde dat zij dit persoonlijk geen goede reden vindt om het daarom uit te maken en dat je daar juist samen aan moet werken. Mijn ex kon hier geen antwoord op geven. Ik heb nog steeds de hoop dat t goed komt en ben hard aan mijzelf aan het werken maar weet niet hoe ik nu verder moet.

Wij hadden ongeveer vijf maanden officieel een relatie, maar daarvoor waren we al een maand of twee/drie wel serieus met elkaar in de weer. Vele gesprekken via Skype/telefoon en paar keer daten. Het probleem dat zich voordeed, is dat ik een andere godsdienst heb dan hij. Voor ons geen probleem, maar voor de families (meer van mijn kant eigenlijk..) wel. Dat is probleem 1. Probleem 2 is dat hij ongeveer 3 uur van mij vandaan woont met de trein en 1.5 uur met de auto (wel heeft hij familie hier in de buurt waar ik woon waar hij in het weekend kon verblijven om mij ook te zien, maar ik heb niemand daar). Deze relatie was geheim voor mijn ouders omdat mij vaak door mijn moeder verteld is dat het niet kan/niet mag en wat er allemaal niet voor een drama gaat afspelen. Hierdoor durfde ik het niet te vertellen en hij was het er wel mee eens om er mee te wachten. Ik moest dus elke keer smoezen verzinnen om met hem af te spreken en dit werd verdacht. En het zat me toch deels dwars door te liegen tegen me ouders. Doordat ik dit niet te vaak kon doen omdat het anders te verdacht werd, zag ik hem niet zo heel vaak. Eerst een paar keer 1 x per week. Maar daarna zat er één keer een maand tussen. Dit zat hem dwars.
Denk niet dat mannen alleen maar op uiterlijk vallen. Als het daarop aankomt, kunnen zowel mannen als vrouwen heel oppervlakkig zijn. Je denkt misschien dat een man alleen maar afgaat op het lichaam van een vrouw en eventueel extra geïnteresseerd is als ze ook nog een leuk snoetje heeft, maar dat is niet zo. Als een man serieuze interesse heeft in een vrouw, gaat het niet meer om het uiterlijk. Denk dus niet dat je indruk moet maken op een man door je lichaam af te trainen, veel make-up op te doen en je strakste broek aan te trekken. Je moet hem inpakken met je charme, intelligentie en gevoel voor humor.
Hoe ik haar inschat is dat ze heel snel werd meegesleurd in dat leven daar. En dat de relatie haar in de weg zat om vol daar aan het leven mee te doen (ook zelf willen ontdekken etc en meedoen net als haar medestudenten). Ik denk daarom dat ze zelf ook nog niet echt weet wat ze doet en wil etc. Ze geeft zelf ook aan dat ze ook maar wat doet. En ook met recente gesprek tussen ons dat ze het ook niet weet wat ze wil met der leven. Ze wil wel graag afspreken en alles delen met mij als vertrouwd persoon, maar ze weet dat ze de keuze heeft gemaakt dat het uit is en dat de relatie nooit zal werken wanneer ze daar zit (ik denk vanwege dat ik op der huid zat terwijl ze ‘los’ wilde zonder rekening met iemand te houden: Mede misschien ook daarom dat ik haar met de afspraak wilde laten zien dat ik dat in zag en dat het wel had gekund om relatie te hebben wanneer ze daar zat. Der hersenen zeggen nu nee kan niet, maar misschien zegt haar gevoel dan ooit van had wel gekund).
Inderdaad heb ik wel vaker laten vallen dat ik me snel verstikt voel in een relatie, dat ik vlug druk voel. Maar ik kan het gewoon niet helpen: ik heb enkele jaren terug al eens een heel heftige relatiebreuk doorgemaakt waarna ik een complete muur heb opgetrokken rondom mij. Hij daarentegen begon al in de eerste week over samenwonen, en dat nadat hij zelf pas 3 weken vrijgezel was. Dat zijn natuurlijk dingen die elkaar heel erg tegenwerken. Sindsdien is het complete stilte tussen ons. Was ik nu écht zo erg? Heb ik hem nu volledig van mij afgeduwd? Ik kan dit niet aan, niet nóg eens! En vooral: wat denkt hij nu? Wat doet hij nu? Meent hij dit echt? Hoe lang moet ik nog op mijn tanden bijten voor die verdomde “geen-contact-regel”? Of moet ik al mijn trots opzij zetten? Desondanks zei hij na onze ruzie wel “dat ik wel weer met hangende pootjes zou terugkomen”. Zit hij daar nu op te wachten? Is het dat wat mij te doen staat?
Hij haakt eigenlijk altijd af als er iets negatiefs gebeurt.. Zijn vorige liefjes zeiden ook zoiets. Maar bij mij leek het anders te zijn. Hij zei me dat hij de vrouw van zijn leven vast had (en hij meende dat, hij had dat nog nooit gezegd zeiden zijn ouders) en dat hij zichzelf nog nooit had zien samenwonen tot nu met mij (wat dus ons plan zou zijn dit jaar).
Bij het afspreken van een datum voor een informatief gesprek over Mannen in het algemeen prikte hij een datum over 2 weken omdat hij volgende week het erg druk heeft. In zijn vorige contact met mij vertelde hij wel eerlijk dat hij zijn hart had verpand aan een andere dame. En dat hij mij wel aardig en leuk vind maar meer niet. Dot deelde hij mij pas mede nadat ik hem ervan verdacht had mij erg leuk te vinden. Dit sprak hij dus tegen.

Vanaf dat momenet ben ik vol voor mijn vriendinnetje gegaan, we gingen naar Parijs en t was alsof we (iig ik) op een roze wolk zaten, ik wilde nooit meer anders… Maar ik heb op 18 september 2012 mijn ex (moeder van zoon) een mail gezonden waarin ik zei dat ik t wel moeilijk vond haar los te laten (en meer van dat soort stomme dingen). In oktober hoorde ze dat ik een vriendin had en toen heeft ze gesms't dat ze me helemaal kapot ging maken. Ze heeft contact gezocht met mijn vriendin, de mail doorgezonden, gezegd dat ik ene pathalogische leugenaar ben, haar ook gouden bergen heb beloofd etc etc. De moeder van mijn jongste kind werd ingeschakeld en ook die begon mijn vriendin te bellen met wat voor hond ik ben. Mijn vriendin heb ik hier zo veel pijn meegedaan, die wist niet dat ik de indruk had gewekt dat t wel weer goedkwam, bij de moeder van mijn oudste zoon…


Eén van de grootste angsten van een man is dat hij zijn onafhankelijkheid en vrijheid verliest als hij in een relatie komt. Dat het gelijk huisje boompje beestje wordt en hij zijn leventje gedag kan zeggen. Zorg er daarom voor dat je daar slim mee om gaat en hem niet een te beklemmend gevoel geeft. Hij wil misschien nog steeds wel een relatie met je, maar hij wil ook zijn onafhankelijkheid houden.
Na een relatie van 6 jaar ben ik mijn vriendin kwijt geraakt. We hebben het samen altijd erg leuk gehad en we hebben nooit problemen of ruzies gehad in onze relatie. Een aantal weken geleden vertelde ze mij op een dag dat ze niet meer verliefd was en dat gevoel nog eens wou hebben. Ik heb proberen uit te leggen dat liefde na zoveel jaar over gaat in houden van maar ze vond zichzelf te jong daarvoor. We hebben vroeg met elkaar gekregen, zij was 17 toen. Ze heeft mij zo'n 7 weken alleen laten zitten en ik heb gedaan wat iedereen doet maar wat verkeerd is. smsen, zielig doen, bellen, willen afspreken maar ze kwam bijna nooit, ze zei dat ze het niet kon. Ondertussen gaf ze aan dat ze erg verdrietig er van was dat ze mij zo pijn deed en ik kon de verdriet zien. Ze is erg afgevallen, huilt als ze bij mij is aan één stuk door en als we even samen zijn voelt het ook weer goed en is het leuk.
Toch nam hij zo om de twee weken eens contact met me op via msn. Ik heb nooit zelf beginnen praten tegen hem. En als hij dan een gesprek aanknoopte ben ik altijd heel vriendelijk en 'normaal' geweest. Ik liet hem voelen dat ik best wel zonder hem kon, dat mijn leven niet volledig in elkaar was gezakt. Op een bepaald moment zei hij dat een vriendin van hem er enorm mee inzit dat het uit is tussen ons. Hij voegde er aan toe: Meer dan jou precies? ;).
Ben enorm wanhopig en gebroken. Hoop dat u een hulpvol advies voor me heeft. Ik heb een jaar een relatie gehad, wat eigenlijk al vrij stroef is gegaan mede door de cultuur waar hij en ik uit komen (snel trouwen enz) en ook nog eens dat wij op een afstand van 3 uur met de auto van elkaar wonen. Ik NL hij België. Na dat jaar zijn we uit elkaar gegaan door meerdere redenen, En zijn gevoel is als maar zwakker geworden voor mij, en nu 3 jaar later dan ook verdwenen zoals hij zegt. Daarintegen, wilt hij wel hele goede vrienden blijven, . Hebben wij dan ook haast dagelijks contact en spreken wij zelfs 1 keer in de zoveel tijd met elkaar af. Als we dan afspreken zijn we ook intiem. Niet alleen maar, maar het komt er wel van. Nu weet hij heel goed dat ik van hem hou (nog steeds) omdat ik dat heel erg vaak gezegd heb en ook heb laten zien. Maar hij blijft vol houden dat het niks meer kan worden omdat zijn gevoelens voor mij verdwenen zijn, in die zin als partner. Zijn gevoelens zijn volgens hem dan ook alleen maar vriendschappelijk. Dit komt bij mij erg onbegrijpelijk over.
Hi G., zijn familie voelt heus wel aan dat er met je ex iets aan de knikker is. Jou treft geen blaam. Ze waren misschien al blij dat hij bij jou een vleugje vastigheid had, maar hij bakte er helemaal niets van. Je kunt niet gaan wachten totdat een man zijn overmatig wispelturige karakter op orde heeft, want dat zal nooit gebeuren. Nu doorzetten, en je komt er straks beter uit. Groetjes, A.

Het telefoongebruik komt voort uit dat ik altijd bezig ben het anderen naar de zin te maken en niet aan mezelf of haar denk. Ik heb haar onbewust niet de aandacht en waardering gegeven die ze hoort te krijgen. Het zijn veelal collega's die 's avonds nog aan het werk zijn en dan mijn hulp vragen als ze iets niet snappen met een applicatie of wat dan ook. Maar ook vrienden en kennissen weten me te vinden. Dit moet ook echt anders en daarvoor heb ik inmiddels eerste gesprek met mijn baas voor gehad. Daar moeten afspraken over gemaakt worden.
Weer even een update. Na vorige update over evt afspreken om bij te praten, ook tegen haar gezegd dit niet te doen. Ze snapte dat en hebben nog even via app gepraat. Ze ging daar in Groningen niet zo lekker en thuis was ook veel spanning. Ze dacht er nog aan me te bellen toen ze overstuur was, maar toch niet gedaan. Gezegd dat als er wat is ze altijd mag bellen.
Nu denk ik wil ik haar terug? Ze zet me nu al een tweede keer in de kou. En wat ik nog het vervelendste vind is dat ik weer thuis moet gaan wonen. Ik had in het eerste deel van de relatie echt een goed gevoel, tweede deel stuk minder maar het was net weer terug het goede gevoel. =[ Ze heeft me al in het begin van de relatie gewaarschuwd dat ze moeilijk is. Ik moet verder maar het valt weer zo rauw op me dak dit.
Meestal geven we altijd de mannen de schuld dat ze zo hetzelfde zijn, terwijl je er zelf verantwoordelijk voor bent om weer op dezelfde soort man te vallen. Er zijn 2 voor nodig om een relatie aan te gaan. Als je graag een vriendje wilt is het makkelijk om de duidelijke patronen te negeren en te genieten van het moment. Als je eraan werkt om jezelf onder controle te houden zal je je niet snel storten op iets zonder erbij na te denken. Vaak als een man haast heeft, heeft hij een probleem. Dus trap op je remmen, hoe graag je ook verder wilt gaan.
Het enige wat ik me kan voorstellen is de kinderen, voor de rest was hier niets anders dan een gelukkig huishouden, ik weet echt niet wat eraan de hand is, ik ben vrachtwagenchauffeur internationaal, en mijn vrouw heeft een handicap, maar haar dochter en haar moeder waren tegen ons huwelijk, en denk dat daar het probleem zit, nogmaals wij hebben persoonlijk nooit 1 woord ruzie gehad, en ze wil echt niet praten, dus weet ik eigelijk ook niet waar het over gaat, en dat is wel frustrerend met momenten Reactie infoteur, 02-05-2012
Een kleine 2 jaar geleden heb ik via een therapeut ontdekt dat mijn vriend autistisch is. Hij duld geen tegenspraak, tips of (kleine) wijzigingen in zijn denk- en doepatroon met als gevolg dat hij telkens weg liep van zodra hem iets werd voorgesteld dat ik bvb. anders zou doen. Dat mondde meestal uit in ruzies. Ik heb er nooit bij stilgestaan dat hij niet om kan met wijzigingen en dat dit een soort korstsluiting geeft in zijn hersenen. Nu hij weg is is mijn euro gevallen en daar heb ik heel veel spijt van want hij is een geweldige man die ik nog steeds graag zie.

Na 1,5 jaar heeft mijn vriend de relatie verbroken. Een relatie waarin we de eerste 10 maanden ongeveer losvast hebben gescharreld. Hij was tot over zijn oren verliefd, echt zo extreem dat mensen zeiden hem nog nooit zo verliefd te hebben gezien (37 jr is ie) Ik voelde wel voor hem maar het ontbrak me aan iets waardoor ik vrolijk mijn gang ging. Dit is aan hem gaan vreten. daarbij heb ik zelfs nog met een wederzijdse bekende van ons aangerommeld. (Hij weet dit, ik ben dar eerlijk over geweest.)

Hi Krabi, je staat niet machteloos maar hebt juist alle macht in handen. Omdat ie financieel deels afhankelijk van je was, kun je zijn 'liefde' niet serieus nemen. Wellicht houdt hij om de verkeerde redenen van jou of veinst hij die liefde omdat hij weet dat er bij jou geld te halen is om zijn verslaving te onderhouden. En nu dreigt hij die geldstroom te verliezen… Grt, A.
Anderhalf jaar geleden is hij op reis geweest met 3 vrienden voor 4 maanden. Daar bleek dat hij aan me dacht, ook al hadden we elkaar lange tijd niet gezien… Eenmaal terug thuis, wou hij zijn relatie nog een kans geven maar die is enkele maanden later gestopt. 2 weken later zijn wij EINDELIJK een koppel geworden, na 3 jaar gevoelens te hebben voor elkaar. Het was zalig. Al onze vrienden zeiden dat ze altijd wisten dat de dag er vroeg of laat zou komen dat wij een koppel zouden worden.
Hij is weleens wijs bij zijn vader gaan slapen omdat ik weer onredelijk was en hem de tent uit wilde lokken. Daarna zat ik dan vol zelfmedelijden omdat ik alleen was en voelde me rot en dom. Het liep al tijden niet goed, maar toch zijn we samen op vakantie gegaan en hebben prachtige momenten beleefd. Jammer genoeg vond ik het nodig om soms zeer onredelijk te doen. En vlak na onze terugkomst heeft hij dus zijn spullen gepakt. We hebben toen wel een heel goed gesprek gehad, en hij gaf aan dat hij alles super vindt aan me, maar dat mijn gedrag van ruzies en het niet hebben van een sociaal leven gewoon niet meer kan.
Ik snap gewoon niet dat het ene moment het lijkt alsof het redelijk gaat tussen ons, zoals dat mijn ex vorige week ineens begon te kletsen over dat inval werk etc en het andere moment doen we kort en afstandelijk. Of dat ze m.i. mij uit de tent wilde lokken met "diegene" die zou gaan koken voor haar, dan denk ik mens noem diegene gewoon bij haar naam, ik ken iedereen en wat dan nog!? Ze had me op het werk een mail gestuurd (over het werk), deze had ik beantwoord en ik hoor er niks van terug.! Dat soort dingen, dan denk ik 'waarom?'
Ze reageert hier heel geirriteerd op en zei dat ze mij opdringerig vond en dat ze zich gedwongen voelt en dat ondanks dat ze het goed met me kan vinden dat ze vind dat ik niet veranderd ben als ik haar zulke vragen stel. De dagen erna heb ik nog contact geprobeerd te zoeken en gezegd dat ik haar snapte maar hier werd niet op gereageerd. Toen stuurde ze zelf op een dag hoi en ik stuurde hoi terug en hier bleef het bij.

Als je ex man of vriend geen oplossing ziet voor het probleem waar jij mee komt, dan vlucht hij liever weg. In dat geval ben je natuurlijk geneigd om te zeggen “hey, waarom loop je nu weg als het juist nodig is dat we praten?”, maar weet dat weglopen op dat moment niet inhoudt dat hij er niets aan wil doen. Hij voelt zich op dat moment gewoon machteloos en mannen kunnen zeer moeilijk omgaan met machteloosheid.


Vrienden zijn vaak leuk en gezellig. Hij vindt jou leuk en je vrienden zijn niet voor niks je vrienden, dus waarschijnlijk lijken ze op jou of hebben ze iets met jou gemeen waardoor hij ze ook leuk vindt en anders is er altijd nog alcohol om het ijs te breken. De ouders zijn een ander verhaal. Stel hem niet voor aan je ouders en begin daar ook niet over, tot hij over zijn ouders begint. Dat is het signaal om ook langzaam over jouw ouders te praten.
Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.
Nu ben ik deze week met hem terug gaan eten en hebben we er eens over gepraat. Hij zegt dat hij niet begrijpt waarom hij elke kaar zo blij is om me te zien. Dat hij zich niet wil binden omdat hij ontgoocheld in relaties, die van zichzelf en die van mensen rondom hem. Hij is bang dat als we in koppel,zouden zijn dat de magie tussen ons weg is en dat hij zich bevangen gaat voelen. Ik zei hem dan dat het misschien is omdat ik niet een meisje voor hem ben en dat ik dan ook liever heb dat hij zoiets zegt en dan kan ik tenminste doorgaan met mijn leven. Maar nee, hij zegt 'ik,kan niet liegen ... Je hebt alles wat ik wil maar ik kan/durf/wil het niet' ik vroeg ook als we een toekomst nog zouden hebben maar ook daarop antwoordt hij 'misschien'
Dat ga ik ook doen met professionele hulp want in die 5 jaar heb ik best wel veel klappen moeten incasseren. En had ook zelfmoord neigingen. Gewoon door het feit dat ik werkelijk zielsveel om haar geef en dat het zwaar is Hell yea maar door die professionele hulp hoop ik ook verder alles goed op een rijtje te krijgen. Wil ik die ongezonde relatie herbeleven ja of nee.

Ik dacht dat ik altijd de verkeerde tegen kwam. Gevalletje “ik ben een detail vergeten te noemen van 1.70 meter hoog” (vriendin cq getrouwd). Dat was mijn eerste geluk. En tweede. Mijn derde geluk was een psychisch gestoorde kerel die nog even ongewenst bleef plakken. (Lees half stalken) Daarna kwam gevalletje bindingsangst. En hoewel hij echt een leuke man was stond ons zo veel in de weg dat een relatie dat niet aan kon. Nu zijn we wel nog bevriend en op vriendschappelijke basis kunnen we prima verder. Hij blijft een leuk persoon alleen is een relatie voor ons niet weggelegd.
Iemand missen is een raar fenomeen. Soms wordt het gevoel erger naarmate de persoon langer wegblijft, soms ook beter. Je kunt iemand missen die aan de andere kant van de wereld zit, maar ook iemand die slechts een paar straten verderop woont. Sterker nog, het is zelfs mogelijk een ander te missen die nog aanwezig is. Dat laatste gebeurt bijvoorbeeld als een vriendin erg verandert (‘Ik mis de Els van vroeger’), of als je partner heel afstandelijk doet (‘Ik kan hem niet meer bereiken’). Sommige mensen lijden zo erg onder het gemis van een ander dat ze zich ook fysiek rot voelen. Maar wat is dat nu eigenlijk, iemand missen?
Om die oude pijn niet opnieuw te hoeven voelen, kun je onbewust een overlevingsstrategie hebben ontwikkeld waarbij je terugtrekt en afstand houdt zodra anderen te dichtbij komen. Je stelt je liever niet te kwetsbaar op en houdt je behoeften en gevoelens liever voor je. Want als jij jezelf niet volledig geeft en afstand houdt, kun je ook niet teleurgesteld of afgewezen worden. Dat wringt natuurlijk enorm in relaties. Want echte verbondenheid is onlosmakelijk verbonden met kwetsbaarheid en vertrouwen.
Hi J., je hebt jezelf in een zwakke positie gezet. Je ex wilde geen vastigheid, maar wel met diverse anderen scharrelen. Toen hij daar op een gegeven moment genoeg van had, zei hij dat ie je graag terug wilde. Alsof je op een menukaart stond en jij enkel nog bezorgd hoefde te worden. Je was veel te gretig door hem te zeggen dat je zijn woorden niet geloofde. Dit komt over alsof je niets liever wilde dan dat hij de waarheid sprak en je dus letterlijk zijn bestelling wilde zijn. De volgende misser was jouw initiatief om af te spreken. Dit is iets wat hij had moeten doen. De afspraak zelf ging goed zoals je zegt, maar de enorme valkuil dient zich aan nu hij niets meer heeft laten horen en jij natuurlijk denkt aan je volgende initiatief. Het is begrijpelijk dat je onzeker bent en bang bent opnieuw gekwetst te worden. Alle signalen duiden inderdaad op de volgende teleurstelling. Een man die zijn ex terug wil en een leuke ontmoeting met haar had zal er alles aan doen om haar voor zich te winnen. De jouwe doet niets. Stop met dit contact en als hij weer een poging doet, zeg je gewoon dat je er nog wel eens een nachtje over zal slapen ;). Kortom, deze ex moet in de wachtkamer. Precies die wachtkamer waar hij jou vier jaren ongevraagd in heeft laten zitten omdat meneer vrijheid wilde. En ik denk dat hij nog lang niet klaar is met 'zijn vrijheid'. Sterkte, A.
Hi Hoopvol, hij heeft door de geldkwestie nog steeds met je te maken, dat is een feit. Ik heb je in vorige berichten al heel concreet aangegeven wat je moet doen, lees die dus grondig. Een gemis kan er natuurlijk niet zijn als je nog gewoon naar de gelegenheden gaat waar hij ook is. Wat je met zijn sms'jes over andere zaken moet weet ik niet, omdat niet helder is waar dat over gaat. Groetjes, A.
Toen ik jouw verhaal las, was het alsof ik in de spiegel keek. Mijn vriendin heeft het 2 maand geleden ook uitgemaakt en nog steeds heb ik momenten waar ik het echt moeilijk heb. Zij heeft het met mij ook uitgemaakt met dat verschil dat er tussen ons wel liefde was. Alleen zij vond dat onze levensswijze te verschillend was en had ze nog andere zorgen waaronder haar kids, maar dat was haar geldige reden om het via mobiel uit te maken. Het was ook een donderslag voor mij want ik had dit eerlijk nooit verwacht aangezien. Net zoals jij heb ik nooit een gesprek gehad en weigert ze nog steeds elke contact ( wetende dat wij nooit ruzie hebben gehad). Daarmee voel ik mij ontzettend machteloos en wisselen gevoelens van woede en verdriet elkaar af. En je wilt iets doen maar weet niet wat en vindt nergens gehoor. Frusterend alom!!

Mijn relatie is nu +/- 8wk uit omdat mijn ex vond dat ik te weinig moeite deed. In het begin heb ik niet dit artikel gevolgd (mijn ex met rust gelaten). Al na een kleine week begon ik wanhopig te doen. Dit uitte zich in telefonisch ruzie. Een week later zocht ik weer contact en hier werd dan ook niet op gereageerd. Waardoor ik dus besefte dat ik haar maar een tijdje met rust moest laten (door dit artikel). Ongeveer 3 week later vroeg ik of ik haar kort kon bellen want ik had nog spullen en was ook beniewd hoe het met haar was. Hier werd op gereageerd maar wel met de vraag of ik de volgende dag kon bellen. Dus ik de volgende dag bellen werd er niet opgenomen heb toen verder ook niks meer van mij laten horen en heb de spullen vervolgens een week later met een briefje bij haar in de bus gegooid. In de week erna begon aan mij te vreten dat we zo met elkaar omgingen en toen heb ik besloten om onaangekondigd bij haar langs te gaan onder het mom van ik heb niks meer te verliezen en omdat ik graag een streep onder het verleden wou zetten. Ik aanbellen en ik mocht binnenkomen. Ik dacht eerst ze zal wel boos worden en mij vrij snel weer wegsturen gezien het eerdere vertoonde gedrag van haar. Maar tot mijn grote verbazing ben ik uiteindelijk dik 2 en half uur geweest. Het begon afstandelijk en we hebben gepraat over wat er nou allemaal mis ging en ik heb hierin ook duidelijk gemaakt dat ik inzie wat ik fout heb gedaan. Naarmate we langer praten werden we steeds closer en op den duur lagen we samen op de bank. Op den duur begonnen we zelfs half te zoenen en intiem te worden. Kort daarna verzocht mijn ex om mij naar huis te gaan.
Als je weet (of denkt te weten) dat je je ex terug wil, dan zal je misschien de neiging hebben om hem of haar meteen te benaderen. Dit kun je echter het beste niet doen. Later is er tijd om jullie contact te herstellen, maar op dit moment zal dat alleen maar voor verdriet en verwarring zorgen, en bovendien kan dit wanhopig overkomen naar je ex toe.
Heb er overigens wel vrede mee. Ik gun haar dit wel echt, en heb ondertussen in een jaar ook wel geaccepteerd dat het er niet meer in zat voor haar. Juist dat ze nu een nieuwe vriend heeft zorgt er voor mij ook voor dat ik het hoofdstuk definitief af kan sluiten (soms dacht ik dan van ja ik wil ook nog niet definitief de deur dicht slaan zeg maar, wie weet draait ze bij na wat ervaringen; maar nu is het ok zij gaat een andere weg en het is goed zo). Ik zat te lang dat ik niet wist waar het heen zou gaan zeg maar, maar nu weet ik oke in ieder geval niet deze kant op, dat geeft mij op zich wel weer heel veel rust.
Hi Flower1980, een liefdesverklaring heb je alvast binnen, maar een tekst typen en de daad bij het woord voegen zijn twee verschillende dingen. Het komt zo vaak voor: een vrouw 'romancen' om haar aandacht vast te houden. Je had hem beter geen enkele vraag over die ander kunnen stellen, want het antwoord was telkens hetzelfde: maak je geen zorgen. En zo breng je jezelf in een onmogelijk afhankelijke positie. Want niet jij moet je zorgen maken of je hem wel terugkrijgt, nee, hij moet zich zorgen maken of hij nog wel in jouw agenda voorkomt. Dat is dus het omgekeerde. Vraag hem dus niets meer, maar meld zelf (bijv. online) dat je een kaper op je kust hebt. Een nieuwe man, de spannendste aller tijden. Zo zal je ex eens lelijk op zijn neus kijken, iets dat hij wel verdient :). Het is verder verleidelijk om zijn tekst door te mailen, maar daarmee maak je helaas alleen jezelf belachelijk. Mannen hebben een hekel aan jaloerse vrouwen en vrouwen die 'claimen'. Precies dat laatste moet je omdraaien door hem te laten voelen dat je hem totaal niet nodig hebt. Breng geen spullen terug om de eenvoudige reden dat je niet eens aan hem gedacht hebt (mocht hij dat ooit vragen), en stel geen enkele vraag meer over die ander. Doe alsof het je geen moer interesseert, en waarom zou het je ook moeten interesseren? Hij bepaalt zelf hoe hij zijn leven inricht, maar jij hebt de vrije keus om hem links te laten liggen. Ook al stuurt hij nog honderden teksten waarin hij je zogenaamd wil verzekeren dat 'jullie elkaar terug gaan vinden'. Als woorden en daden niet met elkaar in overeenstemming zijn, is het zaak om te kijken naar de daden. En de daad luidt dat hij op verjaardagsvisite zit bij een andere vrouw, een verjaardag waar hij zogenaamd geen weet van had. Groetjes, A.
De inmiddels 30-jarige Brabander is trots op het team om hem heen dat zich nu ten volle inzet voor hem. Deze geboren volkszanger, talentvol en zeer gedreven, iemand die uit het juiste hout gesneden is voor een geslaagde loopbaan als artiest, lanceert nu zijn gloednieuwe single ‘Laat ons proosten’. Met deze door Marco Meesters geschreven en Sonic Solutions geproduceerde radiovriendelijke track, zou Wesley wel eens een single in handen kunnen hebben waarmee hij volgers van het Nederlandstalige lied razendsnel aan zich gaat binden. ‘Laat ons proosten’ op… Wesley van Gorp! Clipopname: Robert RTV Media
Na 8 maanden moest ik helaas uit mijn huis. Hij woonde op studentenkamer en stelde voor te gaan samenwonen. Rationeel wisten we wel dat het te vroeg was maar qua geld was het makkelijk en onze relatie was toch echt super. Keer op keer vertelden we elkaar hoe bijzonder het was zo'n goede relatie te hebben. Zoveel lol en liefde en eigenlijk nooit een misverstand omdat we elkaar zo goed begrepen.

toen veel met een vriend in de kroeg geweest en andere feestjes en zichzelf geen ruimte geven om er bij stil te staan en te verwerken.( verwerken had hij al gedaan zegt tie , en heeft tie niet echt moeite mee gehad). in februari leerde hij een meisje kennen uit die ene kroeg, en eind maart was de overdracht van ons huis en half maart had hij al een relatie met haar, waar hij heel raar en eerst kinderachtig over praten.
Ik ben een professionele spell caster, gespecialiseerd in alle gebieden van liefde, geld, macht, succes, ziekte, geluk en hekserij. Ik kan je helpen om een ??oplossing voor je probleem te krijgen of wens dat je zou kunnen hebben. Ik heb meer dan 60 jaar ervaring in de Spellcasting / Spirituele Heling. In de loop der jaren heb ik gewerkt voor duizenden klanten in meer dan 25 landen over de hele wereld, wat een bewijs is van het succes dat ik elke dag bereik. Heb je liefdesproblemen / problemen die je moet oplossen? Ik heb een verscheidenheid aan spreuken die je leven voor altijd zullen veranderen. Ben je een geliefde verloren? Ben je verliefd op iemand die niet om je geeft? Belooft iemand je iets en weigert hij je te geven na het verzamelen van je geld? email me nu en ik zal mijn krachten gebruiken om je dromen waar te maken. Heb je het moeilijk om rond te komen? Ondergaat u een financi�le crisis en kunt u niet al uw rekeningen betalen? Ik zal je helpen door een van mijn veelgevraagde geldspellen te casten. Ik kan je helpen je inkomen te vergroten, te landen, de baan die je zoekt, je te helpen succes te behalen op veel gebieden, je geluk te verbeteren en nog veel meer ... Leef je in constante angst? Heb je een beschermende spreuk nodig? e-mail me nu en ik zal u een zeer krachtige bescherming geven die u en uw geliefden tegen kwaad zal beschermen. Wacht niet tot het te laat is. Ik kan je helpen
Het gebeuren heeft me op relationeel gebied toch wel iets onzeker gemaakt. Zeker nu ik een vrouw heb ontmoet waar menig man van droomt. En dat besef ik me goed. Ze is enorm pittig, maar samen zijn lief voor elkaar. Heb bij mn nieuwe vlam wel enkele bedenkingen die ik aan jou wou voorleggen. Zij heeft vijf jr een relatie gehad, met iemand die ze haar hele leven kent, (vriend van familie) ook 5jr ouder. Ze was op en aan verliefd op hem sinds ze dertien was en met de families op vakantie gingen. Toen ze 20 was kregen ze iets. Het werkte niet, en ze heeft die relatie, na heel lang volhouden, verbroken. Ze richtte haar pijlen inmiddels al op andere. De daadwerkelijke verbreking is nu iets langer dan een half jaar terug. Heb angst dat ze teruggaat. Ze zegt nog wel van hem te houden, bespreekt het met mij, maar zegt ook te hebben gekozen.
We waren bijna een jaar samen en net voor wij een jaar samen waren maakte hij het uit omdat ik tegen hem was ingegaan omdat hij erg gemeen was tegen mij en altijd zei van 'ni plakke' als ik 2minuten bij hem stond.. En ik was daar erg boos om geworden na een tijd, hij maakte het uit en zei da hij ineens ni meer van mij hield. Ik mis hem eigelijk mega hard hoe kan k die terug krijgen?
Wat jij dient te doen is gewoon je eigen plan trekken. Wil je meteen de eerste avond met hem naar bed, doe dat dan. Wil je hem pas na een tijdje, doe dat dan. Zolang er maar wat te jagen blijft voor hem. Ik zei eerder dan een man liever fantastische seks heeft dan ‘vanille seks’ (middelmatige seks) bijvoorbeeld. Wat maakt het verschil? Jouw overgave! Dus maak het duidelijk dat jouw overgave verdient moet worden…
Contact met de kids word al afgedwongen langs het vredegerecht, maar eer dat in orde is zijn we weer zoveel tijd verder.Psychiater en psychologe zijn momenteel men enigste reding en een agressie therapie die zich echt wel nuttig maken kan.Haar ouders die volledig afstand hebben genomen in dehele zaak en zei die ondertussen al een andere liefde in haar leven nam en dit op nog geen 2 maand tijd.Terwijl ik nog zoveel liefde voel voor haar.Als ik dit bovenstaand artikel overlees lijkt het me, met een tijd afzijdig te blijven staan en het contact langszaam weer op een possitieve manier op te bouwen er toch nog hoop is om weer verenigd te worden met men kinderen en haar. Reactie infoteur, 06-02-2016
Bij het afspreken van een datum voor een informatief gesprek over Mannen in het algemeen prikte hij een datum over 2 weken omdat hij volgende week het erg druk heeft. In zijn vorige contact met mij vertelde hij wel eerlijk dat hij zijn hart had verpand aan een andere dame. En dat hij mij wel aardig en leuk vind maar meer niet. Dot deelde hij mij pas mede nadat ik hem ervan verdacht had mij erg leuk te vinden. Dit sprak hij dus tegen.
Je raadt het al; ze begon te twijfelen… Over of ze dit wel wilde/kon, of ze haar leventje wel wilde delen, of ze haar zoontje wel kon ‘loslaten’ richting mij, of ze mijn geluk niet in de weg zou staan (ik had immers nooit gedacht een relatie met iemand met een kind te krijgen), dat ik beter kon krijgen, of ze niet eeuwig vrijgezel wilde blijven, of ze op termijn niet een lat-relatie wilde hebben etc. Ze draaide in alles ineens 180 graden!
Het is nu 3 maanden uit hij heeft het uitgemaakt. We hadden maar 7 maanden ben nog stapel op hem. Hij heeft veel mee gemaakt voor hem ging het niet meer.we gingen door een lastige tijd en hij wil een tijdje alleem zijn. We hebben elkaar nu voor het eerst 2 weken niet gesproken. En hij appte mij en wilde weten hoe het met mij ging. Heb toen gezecht dat ik tijd nodig heb en dat wij paar maanden geen kontackt moeten hebben. Anders kom ik niet over hem heen ben. Hou echt van hem vind gewoon eng. Maar goed ik vroeg mij af wand dat heeft hij nu paar keer gezecht, ik vergeet jou ook niet zomaar. Wat betekend dat? Hou hij nog van mij en wil die dat niet zeggen. Hij gaf dat als doen ik zij dat ik nog van hem hou. En wat moet ik doen hij wil kontackt houden maar dat kan ik niet en hij wil vrienden zijn kan ik nu al helemaal niet. Heb voor mij zelf gekozen om nu paar maanden niks meer te zeggen nou dat heb ik met hem af gesproken. Als hij mij nou wel weer een app stuurt of belt wat moet ik doen. Wand wil hem ok zo graag terug!
Let op Anoniem, ik heb vaak met dit bijltje gehakt. Vooral vrouwelijke cursisten zie ik worstelen in soortgelijke situaties. Sommige vrouwen zijn al decennia bezig met deze problematiek. Als je niet oppast, kan het ook jou decennia van jouw waardevolle leven kosten. (Er zijn andere mannen die je nog niet hebt ontmoet, die jou graag in hun leven willen!)
Echter op 11 juli 2011 ontmoette ik iemand waar ik toch wel van onder de indruk was, al dacht ik lang dat ze te hoog gegrepen was voor mij… (ze is zo'n plaatje om te zien). In t begin liep t voor geen meter en was ik alleen met mezelf bezig… Haar vader overleed op 20 oktober 2011 ( de mijne op 16 maart 2011) en ik deed maar wat, was er niet echt voor haar… zocht ook nog steeds spanning… en ben 2x de fout in gegaan (waar ze achter kwam, maar t dreef ons niet uit elkaar). In november / december 2011 heb ik mijn spullen gepakt en ben weggegaan… iets wat haar veel pijn deed. Maar ze liet me niet los…
Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Vorige week woensdag eindelijk een gesprek waarom hij me liet zitten en zo en dat hij nu met haar is en dat ni meer goed komt en bla bla. 2 dagen later staat hij voor mijn deur, legt zich op mijn zetel terwijl ik mijn huishoudelijke taken doe tot hij vraagt om bij hem te komen zitten en vroeg of hij me mocht vasthouden. Ik blij en hoopvol het weekend in  Dinsdag zegt hij dat een dikke knuffel wilt want hij had aan me gedacht int weekend. Woensdag en vandaag weer heel lief en aanhankelijk. Dus ik stuurde hem een gedicht over echte liefde en hup het zat er tegen. 
×