Plus: wijs haar op haar gedrag zonder boosheid of onvriendelijkheid. Het idee dat ze hem niet wil kwetsen, nou en? Door niet bij jou terug te keren kan ook kwetsend voor jou zijn. Dus wat ze ook kiest, ze zal iemand kwetsen. En kwetsen is geen ramp, mensen kunnen incasseren, verwerken en los laten. Ze mag eens voor haarzelf kiezen. Wat verlangt zij!
Elke verslaving drukt op een relatie, tot een breuk aan toe. Haar nu proberen te overtuigen dat je stopt met die rommel en jezelf wilt verbeteren, zal niet meteen helpen. Zij moet namelijk na verloop van tijd zelf merken dat je ten goede bent veranderd. Dit kost tijd. Heel veel tijd! Omdat je eerdaags een gesprek hebt kun je het best direct korte metten maken met je drugsverleden en dit haar meedelen. Daarnaast moet je excuus aanbieden voor alles wat je in jouw ogen fout gedaan hebt en wat haar trof. Zeg erbij dat het gebeurene verkeerd was en dat je er alles aan doet om straks beter voor de dag te komen. Dat je erop vertrouwt dat het goedkomt, ook al duurt het nog een poos. Dat je dat belangrijk vindt. Ga niet gedetailleerd in op je oude gedrag, omdat je dan waarschijnlijk een te negatief gesprek krijgt. Verder is het natuurlijk aan jouw ex hoe ze zal reageren. Of ze verder gaat met die ander, of ze jou na een lange pauze een antwoord geeft en je misschien wel weer wil ontmoeten. Enzovoorts. Vooralsnog staat het er niet best voor, maar dat weet je zelf ook. Sterkte, A.
Ik heb sinds 2010 met een vriendin van mijn zusje verkering. We hebben een jaar het erg naar onze zin gehad en bijna tot nooit ruzie. Dit jaar (2012) ging het mis, ik kreeg last van stress op school en mijn vader kreeg te horen dat die kanker had. Ik heb mij daarom erg opgesloten en weinig aandacht aan de relatie geschonken, waardoor ik mijn vriendin ben verloren. Ze voelden geen liefde meer zegt ze, en waardoor meteen alles er uit kwam. Ik deed dit verkeerd en dat verkeerd. Nou ben ik het met sommige dingen eens, ik had haar daar wel wat meer in mogen steunen, maar ja toch is er weinig gepraat over het goed maken er van. Ik snap als je denkt van die meid wil je toch niet meer terug, zij had geen steun nodig maar jij. En dat is ook waar, maar wat wij hadden is gewoon zo goed en groot. Ik word niet snel verliefd, maar deze meid heeft mijn wereld totaal veranderd en ook een andere kant van mijzelf laten zien. Met andere worden, zij is de ware voor mijn.
Jaloezie is gezond maar wanneer het doorslaat in wantrouwen en verdenkingen moet je jezelf afvragen of jij niet het probleem bent. Bedenk ook hoe het is als jouw partner jou continue controleert/uithoort en geen antwoord wat je geeft het wantrouwen bij de partner weg neemt. Je hoort elkaar in een relatie blindelings te vertrouwen en het zal erg pijn doen voor je eerlijke partner als je diegene continue wantrouwt.
Ook heeft hij een serieuze sportverslaving en geen diploma. Toen wij nog samen waren zei hij steeds ik schrijf me in en dan ga ik beginnen met een opleiding. Nooit wat van gekomen natuurlijk. Hij moest elke avond sporten en als ie niet aan t sporten was dan was ie aan het gamen. Daarom heb ik waarschijnlijk zo n goede band met zn ouders omdat ik altijd bij hun zat. Hij vroeg of ik langskwam en begon toen net aan een nieuw potje als ik op de stoep stond. Hier hebben we veel ruzie over gehad en hij beloofde beterschap. Hij is verandert na die tweede keer vreemdgaan.

Ik denk soms dat een breuk soms ook aan de omstandigheden kunnen liggen. Ik heb met een jongen ongeveer een half jaar gehad. Maar dat we ver weg woonden maakte de relatie moeilijk. Destijds zat ik ook niet lekker in mijn vel en hebben dus ook veel discussies gehad (ik had al genoeg aan mezelf op dat moment). Nu een paar maanden later woon ik 20 minuten fietsen van hem vandaan (wat eerder 2,5 uur reizen was). Nog steeds wil ik hem terug.. weet ook wel dat deze instelling misschien niet goed is en zit er zelfs aan te denken om hem van facebook te verwijderen. Juist omdat het mij kwets en ik met mijn gedachte bij hem blijf hangen als ik telkens op zijn pagina blijf kijken. Het is moeilijk!


In elk geval trok ik het niet meer. De hele normale liefdevolle omgang met elkaar (ook seksueel, sorry) maar wel het gegeven dat hij twijfels had. Hoewel ik veel met hem gepraat heb, dat we stap terug konden doen etc. en we zo'n goed team waren, heb ik toen besloten week naar mijn moeder te gaan. Een week vol vrees en angst. Mijn ex is een meester in het wegstoppen van emoties. Hij richt zich gewoon op z'n boek en dan is het er gewoon niet. Heb ik me menig keer over verbaasd w.b. reactie op zijn ouders. Dus hij heeft me die week niet gemist. Nee duh, logisch. Je moet nadenken, zit in negatieve flow en je moet een keuze maken.
Mijn vriend en ik waren 6 jaar samen en woonde pas een 7 maanden samen. Het is 3 maanden geleden al even fout gegaan door een overhaaste maar verkeerde beslissing van mij. De ruzie was zo uit de hand gelopen dat ik kwaad was en dingen heb gezegd waar ik achteraf spijt van heb. Na 3 maanden dat we samen zijn wist hij nog niet of hij met mij verder wilt. Hij is deze week terug vertrokken naar zijn moeder en heeft het dan ook 2 dagen voor we een weekend weg zouden gaan het uitgemaakt. Ik kreeg op donderdagavond te horen dat hij ipv mee gaat met familie vrijdagavond vertrekt op vakantie met vrienden. Ik zit hier nu met het weekend en heb het echt moeilijk. Hij is de persoon waar ik me oud mee zag worden en zou dan ook alles eraan willen doen dat hij ons nog een kans geeft. Ik vind het dan ook moeilijk niet aan hem te denken of hem iets te sturen. We hebben vaker ruzie en het zijn meestal kleine dingetjes. Hij zegt dat hij zichzelf kwijt is (beetje depressief). Ik hoop dat hij gelukkig wordt en natuurlijk het liefst met mij maar ik weet me geen raad. Hoop dat jullie me kunnen helpen want ben op het weekend mijn familie weet niet dat het uit is en dat hij op vakantie is. Mijn moeder mag hem al niet zo dus mocht het weer goed komen zou dit weer een verdere smet zijn op onze relatie. Ik ben dus op het moment niet zo in voor gezellige dingen. Please help me...
Ik had een relatie van een jaar en 4 maanden en het ging echt goed maar door een ruzie is deze stuk gelopen. Ik denk nog bijna elke seconde van de dag aan haar en ik zie haar ook nog heel graag en mis haar enorm, maar zij doet alsof het haar niets kan schelen en ik wil haar zo graag terug. Ze zegt dat ze mij nog wel graag ziet maar niet genoeg en dat ze het niet meer wil. Ik denk dat ik haar niet genoeg gewaardeerd heb want ze deed echt bijna alles voor mij en stond altijd voor mij klaar. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik haar dankbaar ben zonder haar een schuldgevoel te geven, want telkens als we elkaar een sms sturen heeft ze een schuld gevoel (is dat een goed of slecht teken) en hoe kan ik haar terug krijgen want ik kan niet leven zonder haar. Ik heb zoveel spijt dat ik haar nooit verteld heb hoe lief en mooi het vond dat ze dat allemaal voor mij deed. Is er nog een manier om ze terug te krijgen, welke dan ook? Ik wil alles proberen en wat denken jullie gaat het nog ooit goed komen en oh ja 's avonds stuurt ze nog altijd "slaapzacht ik ga slapen" elke tip is welkom. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 05-02-2016
Na 8 jaren is er een einde gekomen aan de turbulente relatie met men grootste liefde.Plots een leegte in je leven, waar je als mens nu 24 uur per dag mee word geconfronteerd.Kindjes die plots in een andere wereld terechtkomen.Een relatie die veel ups en downs kende.Ondertussen al 3 maal uit mekaar gegaan, maar men vermoeden is sterk dat het daar ook bij blijven zal.
Ondertussen heb ik al het contact verbroken. Op social media heb ik haar ook verwijderd omdat ik me zelf gek zat te maken door de hele tijd alles te checken. Via haar zus kreeg ik een paar dagen terug een berichtje met o.a de mededeling dat het weer een stuk beter ging met haar. Het komt op mij over alsof het met haar nu goed gaat en ze verder is gegaan met haar leven en er dus ook niet mee zit dat onze relatie stuk is gelopen. Dat is een rot idee.
Hallo, ik ben een jongen van 14j en het is ondertussen al een halfjaar uit met mijn lief, waar ik voor mijn jonge leeftijd toch echt wel een serieuze relatie mee heb gehad van 8 maanden. Zij was veranderd van school, ze ging op internaat naar Brussel terwijl ik in Oost-Vlaanderen woon, die beslissing van haar had onze relatie een serieuze knauw gegeven maar toch probeerden we door te gaan, zonder succes. Ze begon steeds minder aandacht aan mij te schenken en stuurde ook veel minder, ze kwam ook haar beloftes niet meer na om te facetimen, aangezien ik een gevoelige jongen ben, werd ik daardoor heel boos waarna er ook heel veel ruzies kwamen, ruzies waarin er gescholden werd, vooral langs mijn kant. Na een zoveelste ruzie was het haar beu, ze negeerde mij via chat en we hadden elkaar een week en een half niet meer gehoord omdat we veel te koppig waren om te sturen. Normaal zag ik haar dan in de weekends maar ook daar kwam er niet meer van. Uiteindelijk ben ik naar haar beginnen sturen, maar het was al te laat, ze wou mij juist nog zien om het 'officieel' gedaan te maken. Toen ze het gedaan had gemaakt, was zij zeer emotioneel, na een uurtje kwam ze terug (ik was nog niet weg) en zei ze de hele tijd dat ze als vrienden uit elkaar wou, ook hebben we dan nog gekust. De weken erna was ik zeer opdringerig en stuurde ik haar zoveel keer, ik 'stalkte' haar eigenlijk wel een beetje, maar nu weet ik dat dat fout was, zij was de eerste weken soms wisselvallig, soms deed ze lief en soms deed ze alsof ze mij al vergeten was. We spraken zelf nog soms af en we kusten dan nog soms. Maar het sturen en lief doen verminderde steeds meer langs haar kant. Na 2 maand was het alleen ik die nog probeerde, zonder succes… Ik heb dan zelf haar maar proberen te vergeten, en net toen ik al een tijdje niks meer van mij liet horen, stuurde ze mij plots zeer onverwacht. Ze zei dat ze mij vriendschappelijk miste, opeens kreeg ik weer enorm veel hoop en dacht ik dat het weer goed zou komen, maar toch bleef ze me ook zo vaak negeren, ik wist echt niet wat ik er van moest denken. Toen ik het gevoel had dat ik haar na 2 maanden eindelijk nog eens zou zien in de paasvakantie, negeerde ze mij plots weer twee weken… Ik snapte er niks meer van, na 2 weken (2weken examen) hoorde ik haar plots weer, maar negatief… Ze was boos omdat ik geheime dingen van onze relatie tegen haar nicht had gezegd, maar dat was voor mij te ver, ik werd ook boos omdat in mijn achterhoofd toch speelde dat zij mij een paar maand aan het lijntje had gehouden (soms lief doen en soms boos doen terwijl ze vrienden wou zijn) dus kregen we een enorm harde ruzie met alweer harde woorden, maar schelden deed ik natuurlijk niet. Uit die fout had ik wel geleerd. Uiteindelijk is het alweer 2 weken geleden die ruzie en ik mis haar meer dan ooit, ook omdat ze nu weer thuis is voor 2 weken(paasvakantie) en omdat ik nog zo dacht dat ik haar in de paasvakantie zou zien… Ik mis haar zo, het is onbeschrijfelijk. Uiteindelijk heeft ze mij al in december gezegd dat ze geen gevoelens meer had, maar toch stuurde ze mij soms nog? Wat denken jullie? Is er nog kans? Wat moet ik doen? En als ik haar ruimte geef, wanneer weet ik dan dat ik tot de volgende stap kan gaan? Please help mij

Concert was geweldig, de sfeer tussen ex en mij ook. Hij zei dat ik er super uitzag, en dat hij enorm trots was dat ik al zo op de goede weg ben. Hij kon het ook echt aan me zien. Hij zei dat hij absoluut nog een toekomst voor ons ziet, en zeker zoals hij mij deze avond meemaakte, maar dat ik eerst moeten laten zien dat mijn veranderingen geen 'bevlieging' zijn maar ook voor de langere termijn. (uiteraard is dat mijn bedoeling :)
Het is sinds 2 weken uit met mijn ex, zoals denk ik de meeste mensen wel hebben kan ik haar gewoon niet vergeten. Ze is telkens mijn hoofdonderwerp van de dag. We hebben geen ruzie, appen dagelijks, maar ik merk wel aan haar dat ze elke dag wat minder geïnteresseerd is. We zijn uit elkaar gegaan, omdat ze niet precies wist wat ze wilde, nou ze wilde wat tijd voor zichzelf en dat kon blijkbaar niet in een relatie. Zoals jullie waarschijnlijk begrijpen wil ik haar echt heel graag terug, maar weet niet hoe. Wat moet ik doen om haar terug te krijgen? Reactie infoteur, 01-02-2016
Verras hem met een cadeau of een speciaal uitje. Een goede manier om je vriendje je te laten missen is door speciale herinneringen te creëren die hij niet kan vergeten. Dat kan betekenen dat je hem verrast met een speciaal cadeau, zoals een kledingstuk dat hij mooi vindt, of door een afspraakje te organiseren waarop je naar een band gaat die hij heel goed vindt.
Ja, je wil een relatie. Met hem. Maar aangezien dat van twee kanten moet komen en dat voorlopig niet aan de hand is: wat wil jij? Voor hem is alles nu zoals hij wil: hij heeft jou, maar geen verplichtingen. Als jij daar mee kan leven is dat natuurlijk prima, maar hij wil geen relatie en dat betekent niet dat jij dat dan ook maar niet moet willen. Het is niet altijd heel duidelijk wat je wilt, want we snappen dat je hem niet kwijt wilt raken, maar dat je dit tegelijkertijd niet de meest ideale situatie vindt. Vraag jezelf dus oprecht af of jij gelukkig wordt als je met hem om blijft gaan of dat je dan beter door kan gaan met je leven.
Het is inderdaad kinderachtig, maar het geeft toch wel weer aan dat hij aan mij "denkt". Om de zoveel tijd neemt hij weer contact op (via sms) met een andere smoes, misschien wordt hij wel helemaal niet gebeld, maar was dit een smoes om weer contact te gaan zoeken of mij te laten denken dat hij wordt lastiggevallen door een anonieme beller om mij zo weer jaloers te maken. ach het kan van alles zijn :)
Ik zit ook echt in een rollercoaster van emoties omdat ik zo sterk het gevoel heb dat het nog niet helemaal over kan zijn, en weet dat zij ook nog diepe gevoelens heeft maar ze probeert weg te stoppen d.m.v. geen contact hebben, maar ondertussen niets uit sluit. Ik zou het zo graag willen laten rusten zodat ik me ook op mijn studie en werk kan focussen, maar tegelijkertijd blijven de gedachten in mijn hoofd spelen en blijf ik hopen op dat ze tot bezinning komt terwijl ze straks alleen in het buitenland is. Hoewel dit ook niet goed is omdat ik mezelf geen valse hoop wil geven.
Het contact na 5 maanden heeft me dus geleerd dat ze niet meer is waar ik naar verlangde. En daarbij ook dat zij echt is doorgegaan, echt zonder mij. Dus het positieve is dat ik dat nu in zie. Het negatieve is dat ik mezelf nou weer kwetsbaar heb opgesteld. Ik sta weer 1-0 achter. Maar ja het boeit me ook niet meer aangezien zij niet meer is waar ik verliefd op werd. Het sluit wel mn hoofdstuk af. Maar aangezien jijzelf al inziet dat het een koud contact wordt, zou ik zeggen lekker niet doen en eer aan jezelf houden!
De dagen erna heb ik nog geprobeerd contact te zoeken maar hier werd niet op gereageerd. Een paar dagen later zocht zij nog contact heb hier netjes op gereageerd en hier bleef het bij. (wat ik vreemd vind ze reageert nergens op en vervolgens zoekt ze zelf even kort contact lijkt haast alsof ze me wil uittesten). Toen heb ik het weer een kleine week laten rusten en heb haar toen een bericht gestuurd waarin ik vermelde dat je mensen negeert die een hekel aan je hebben en niet mensen die het beste met je voor hebben. Heb haar toen de keuze gegeven of weer normaal met elkaar omgaan of ze moet eerlijk aangeven dat ze geen contact meer wil het lijkt me dat we op een volwassen manier tegen elkaar kunnen vertellen hoe de vork in de steel zit.
Het jagen vinden de meeste mannen het leukste deel als ze een vrouw ontmoeten. En het gedeelte dat ze weglopen? Dat is de bindingsangst die parten speelt. De meeste mannen ontgroeien deze fases op latere leeftijd, maar helaas niet allemaal. Hier kan je leren hoe je een zelfverzekerde, stabiele man kan herkennen die niet een heleboel praatjes heeft als je ze ontmoet, om na een date of 2 stilletjes te verdwijnen.

Mijn Relatie van 6 jaar is nu al een maand of 5 verbroken. Ook ik heb in het begin alles verkeerd gedaan door haar te mailen, bellen, smsen, bloemen sturen en haar geprobeerd te overtuigen dat we het nog een keer moeten proberen. Maar helaas heeft dat niet gewerkt. Na twijfel van haar kant heeft ze me duidelijk gemaakt dat het echt over is voor haar en dat ze het niet meer kan opbrengen, ze geeft ook aan dat ze nog heel erg veel van me houdt maar dat ze het verleden niet kan laten rusten en ze wil ook niet dat ik daardoor op mijn tenen blijf lopen. Voor ze definitief haar besluit heeft genomen heb ik haar nog wel een paar keer gezien waarbij ze vol met tranen zat en verwijten naar mij toe, we hebben zelfs nog een paar keer innig gezoend. Nu weet ik inmiddels dat ze een nieuwe vriend heeft die ze ook al heeft voorgesteld aan haar familie, ik heb haar gelijk mijn gelukwensen aan haar gegeven en heb toen niets van me laten horen. Toen een week later heeft ze me een sms gestuurd over een kleinigheid qua post maar daar heb ik toen niet meer op gereageerd (omdat het vanuit haar kant meer een mededeling was). Weer een week later stuurde ze me een sms waarin ze aangeeft dat ze spullen van me heeft en dat wil langsbrengen bij mij maar voordat ik het wist kreeg ik ook al gelijk weer verwijten naar me kop geslingerd. Maar goed ze wil de spullen van de week langsbrengen. Ik weet nu niet zo goed hoe ik dit het beste kan aanpakken? Moet ik akkoord gaan en haar over de vloer laten komen of moet ik haar laten weten dat het beste is dat we voor nu geen contact moeten hebben? Astrid kan je me helpen? Alvast bedankt.

Hi Hoopvol, juist. Nu hij vraagt wanneer jij tijd hebt, moet je dus niet meteen toehappen. Zet die afspraak over enkele weken en stel zijn geduld op de proef. Veel mannen moeten het gevoel hebben gehad echt voor een relatie te hebben gevochten. Maak het dus niet te makkelijk voor hem. Doe je dat toch, dan riskeer je dat hij al snel weer verdwenen is. Zet de prijs op je prijskaart mega-hoog! Succes, A.
Misschien klinkt het raar na wat ik schreef, maar ik ben er van overtuigd dat het een goede, eerlijke, trouwe man (nee, jongen) is. Niet perfect, maar wel een man waarmee ik me oud zie worden. Dus uiteraard houd ik me aan de regels van het artikel. Geen contact… Is het vroeg of wel toegestaan om contact op te nemen? Stel dat hij vraagt om te praten, ga ik daarop in of stel ik voor gewoon iets te gaan doen?

Hi Hoopvol, deze man moet niet denken dat als hij met zijn vingers knipt jij vervolgens klaar staat. Natuurlijk moet je dat geld wel terughebben. Zoals je weet ben ik geen voorstander van een afspraak. Ga je toch, dan moet je hem de indruk geven dat je amper ruimte in je agenda hebt, en dat je het helaas kort moet houden. Zo houd je hem in de greep, want anders gaat het andersom en gaat hij het contact regeren. Pak de flappen aan, geef hem een verfijnde glimlach, drink desnoods een drankje en stap dan op. Ga niet vragen wat hij vervolgens zal gaan doen (bellen, sms'en oid), maar zeg iets in de trant van: 'Ik hoor wel weer van je'. Het is natuurlijk het beste als hij laat merken je graag weer opnieuw te willen spreken. Laat hij dat in het midden, dan ben je wel de laatste om hem achter zijn vestje te zitten. Eens kijken of Cupido zijn pijlen nog ergens in het stof heeft liggen… ;). Groetjes, A.
Hartelijk bedankt voor de reactie en het voorhouden van een spiegel. De waarheid kan soms hard zijn! Met die laatste zin slaat u de spijker op zijn kop. Zo had ik het zelf nog niet bekeken. Maar ik begrijp de actie van mijn ex (lees: al heel snel weer een ander) enigszins ook wel. Daarvoor is enige toelichting noodzakelijk. Door haar jaloezie, controlegedrag en wantrouwen kreeg ik het steeds benauwender, en was ik sneller geprikkeld. Ik kon op een gegeven moment niet meer gewoon mijn eigen dingen doen! Dit is een sluimerend proces geweest. Ik heb dit overigens ook zelf veel te lang op z’n beloop gelaten. Maar dit terzijde. Ik leefde op een gegeven moment in een gouden kooi. Dit was niet vol te houden. Zeker geen leven lang! Het was dan ook een kwestie van tijd, voordat de spreekwoordelijke bom zou barsten. En dat moment kwam er dan ook…
Vandaag hebben we elkaar praktisch gezien misschien minder hard nodig, maar toch hebben we van nature nog steeds de neiging om elkaar op te zoeken, of om bij een groep te willen horen. Hoe sterker dat gevoel van verbondenheid, hoe meer je iemand mist. Bovendien: als je continu aan de ander denkt, is de kans kleiner dat je wegloopt of vreemd gaat, zo vermoeden psychologen.
Ben niet bij de pakken gaan zitten en heb aan de begeleiding van haar tehuis om samen te zitten, ook met haar moeder. Doordat de begeleiding echter luistert naar haar moeder kan ze geen contact meer maken met mij. Niettegenstaande we al plannen hadden om samen te wonen, want was en nog steeds stapelverliefd op haar en de affectie die ik van haar kreeg, was geweldig. Onze liefde bloeide open.
Als een smeken na een breuk zou werken dan zou niemand ooit nog uit mekaar gaan. Maar zo werkt het dus niet... Ze hebben besloten je te verlaten en ze zijn bereid je te laten smeken en te pleiten. Wat de reden ook is voor de breuk, het gaat niet met je op je knieën te gooien veel veranderen. Het enige dat smeken en medelijden gebruiken opbrengt is dat je ervoor zorgt dat je eruit ziet als een zwakke en onzekere persoon.
Hi Hoopvol, tja, hij kan jou duidelijk niet uit zijn hoofd zetten. Of die ander een rebound is zal later duidelijk worden. Want de eerste vraag die bij zo'n uitnodiging opkomt is natuurlijk wat hij in vredesnaam denkt te bereiken. Daarom moet je zeer terughoudend zijn en liefst zeggen dat je agenda helaas al barstensvol is. Wil je die smoes niet, dan kun je ook de waarheid melden, dus dat je het gezien de omstandigheden bizar vindt om af te spreken. Hij heeft immers iemand anders, dus laat hij zich daar maar mee vermaken. Verder heeft hij ook nogal wat tegenstrijdigheden in de lucht gegooid, dus dat zal hij eerst moeten uitleggen. Kortom, kijk uit dat het misschien enkel een test is. Om te zien hoe gretig jij toehapt. Zet hem in de wachtkamer totdat jij ooit zo goed bent om hem daaruit te halen ;). Een man die jou wil moet voor jou door het vuur gaan, en niet enkel een sms'je sturen in de wetenschap dat je al klaar staat. Zie dat verschil goed in! Groetjes, A.
Ik ben sinds 2 maanden verliefd geworden op een weduwnaar. Hij vertelde dat een jaar geleden zijn vrouw onverwacht is overleden tijdens een ongeluk. Ik werd smoorverliefd en hij ook dacht ik..Even later vertelde hij dat het een half jaar geleden was, en dat alles te snel ging tussen ons ( zijn dochters van 23 en 25 zeiden dat hij weer een vrouw moest zoeken, want dat had zijn vrouw gezegd voor haar overlijden) en toen ik hem ontmoette en we stapelverliefd werden, kreeg hij opeens veel problemen thuis, omdat zij het te snel vonden gaan. Na een leuk weekend maakte hij het zomaar uit en negeerde me 3 dagen lang. We hadden het saampies erg fijn en de seks was grandioos. Nu zou hij me bellen vanavond....wat kan ik doen?
Hi Iris, tegenwoordig zijn relaties erg inwisselbaar geworden. De 'relatiestatus' op internet kan zo worden gewijzigd, letterlijk een druk op de knop. De volgende relatie kan beginnen en de geschiedenis herhaalt zich… Je vraagt hoe je hem terugwint, maar dat staat uitgebreid in het artikel. De afspraak om contact te blijven houden verstoort het proces omdat hij zo geen gemis zal ervaren. Dit moet je dus niet doen. Lees het artikel aandachtig! Sterkte, A.

ik en myn ex waren 2 jaar en 5 maanden samen we zaten in de zelfde school en toen we nr het middelbaar gingen verandere er dingen hy had my al is 3 keer bedrogen en toen vergeefde ik het hem maar in oktober 2012 kryg hy een sms van een ander meisje en ze stuurde schatje naar hem en ik was natuurlyk boos en kzei bedrieg je my hy zei nhee echt waar en toen heb ik het gelaten en deze week stuurde een vriendin van me die in zyn school zit jha hy heeft gekust met dat meisje dat schatje stuude naar hem en ik maakte het uit en hy zei dat het nie waar is en nu is hy vanaf gisteren met dat meisje :'( kwil hem kei graag terug endat heb ik hem zelf ook al gezegt :'( maar hy zei ik ben gelukkig met haar en ik hou van haar dat brak myn hart :'(


De date met de ex was gisteren. Was dit nu een goed idee? Hier mijn bevindingen. Je kan er misschien nog iets mee. Het was eigenlijk vrij relax. Gewoon praten. We zijn op een gegeven moment uitgekomen op de ‘relatie’. Blijkbaar was ik te lief en was ze dat niet gewoon uit haar vorige relatie. Ze kan zich ook niet volledig geven en vond dit niet eerlijk tegen over mij. Wat heb ik hier nu uit kunnen leren? Dat het soms gewoon niet mag zijn denk ik. Hoe graag je iemand ook ziet soms moet je iemand kunnen los laten. Hoe moeilijk dat ook is.
Hi G., het antwoord wat ik je ga geven wil je waarschijnlijk niet horen. Je mag 'God' op je blote knieen danken dat je niet met deze 'kerkganger' alias 'vreemdganger' getrouwd bent en kinderen hebt gekregen. Vanaf het begin liet hij zijn extreem wispelturige gedrag al zien door plotseling terug te gaan naar zijn ex, diverse onbegrijpelijke breuken te forceren, bij nog weer een andere dame te slapen, en bovenal door jou voortdurend op het verkeerde been te zetten. Enerzijds het 'ik hou van jou / vrouw van mijn leven' - verhaal en anderzijds de repeterende mokerslag 'ik geef niets meer om je, ik wil je niet', en allerlei varianten van die strekking. En dit tot vervelens toe. Dat je je dit laat welgevallen is mij dan ook volkomen duister. Je verdedigt en beschermt hem non-stop, zonder enige kritiek, maar ook zonder een zinnige reden. Alsof je zo'n leven vol onzekerheid, woede en verdriet wel prettig vindt. Helaas kan en wil ik uiteraard geen medewerking verlenen om deze ongelooflijke foute ex terug te winnen. Ik wil je veel sterkte wensen en ik hoop dat je op een dag wil inzien dat je als vrouw beter verdient. A.
We hebben al veel overwonnen in onze relatie en ook de passie/liefde was niet voorbij, dit zorgde dus niet voor de breuk maar wel teveel ruzie omdat er wel wat dingetjes gebeurd waren in het verleden waar ik niet zo rap over kon geraken. Het is niet de eerste keer dat we uit elkaar zijn gegaan en zelfs al ween en treur ik er nietmeer veel om, ik kan niet geloven dat ik misschien nooit meer bij hem kan zijn.
×