Laat je ex ongeveer een maand met rust en probeer in die maand zoveel mogelijk je gedachten te verzetten. Trek erop uit. Ga dingen doen, die je al langer van plan was, maar waar je om wat voor een reden dan ook niet aan toekwam. En bouw ook vooral je eigen leven weer op. Want er is natuurlijk altijd een hele reële kans dat haar liefde voor jou echt over is.
Het is al 3 maanden uit met mijn ex, hij heeft het uitgemaakt omdat ik boos op hem was doordat hij een domme fout had gemaakt en hem daarom ging ontlopen zodat hij zijn fout zou inzien, nadat ik zo deed heeft hij me uitgescholden en het uitgemaakt maar toch wel naar me toegekomen dat die spijt had en echt om me gaf en vrienden wou blijven. Na dit gedoe heb ik gezegd dat het ooit nog wel wat kon worden, hier was hij heel blij mee. Maar paar weken later toen ik zo lief mogelijk tegen hem begon te doen heeft hij me heel erg getemt en begon die te flirten met andere meisjes. Dit heeft mij best veel pijn gedaan en dit heb ik ook aan hem vertelt. Jammer genoeg lachte me ex me uit en boeide het hem niet zoveel en vond dat ik me aanstelde, ik ben zo dom genoeg geweest dat ik contact bleef houden met mijn ex en dingen voor hem bleef kopen en als een hondje achter hem aan ging en moeite voor hem bleef doen, hij heeft mij gebruikt. Want hij heeft het afgelopen weekend me keihard laten vallen net of ik niks waard voor hem ben geweest.
Hij smste dat het wel vaker gebeurde en of ik daarachter zat, ik reageerde daar niet op (want ik had al antwoord gegeven en ik blijf niet aan de gang). Omdat ik niet reageerde stuurde hij dus nog een paar smsjes, waarop ik uiteindelijk wel op reageerde met dat ik het niet ben en als hij daarom boos is dan moet hij dat zelf weten en wenste hem nog een fijne dag!
Door 30 dagen na de breuk niet met je ex te praten, vergroot je net het natuurlijke gevoel van je ex om je te missen. En als deze gevoelens uiteindelijk op het hoogste punt zijn van je ex zijn of haar gedachten, dan is het moment aangebroken om opnieuw contact op te nemen. Dat betekent dus dat je jouw ex een manier geeft om de pijn te beëindigen en om je opnieuw in zijn of haar leven te aanvaarden.
Vlak voor oudjaar 2014 heeft mijn ex het uitgemaakt. Ze heeft een scheiding achter de rug waar ze nog niet van bekomen is. Ze wilt wel zegt ze maar ze kan niet. Nadat ik wat getreurd heb ben ik terug beginnen uitgaan wat me erg bevalt. Ik heb haar dan ook gerust gelaten. Vorige week heb ik voor de eerste keer gitaarles gegeven aan haar (vrouwelijke ) collega. De dag nadien kreeg ik een sms van mijn ex om te vragen hoe die les geweest is. Volgende week komt ze bij mij eten op haar initiatief. Zijn dit signalen die ik moet interpreteren als dat ze terug komt of ben ik mijzelf iets aan het wijsmaken?
Ik heb hem meerdere keren gevraagd, of hij, wanneer hij mij zal gaan missen, dit wil zeggen tegen mij en het dan misschien opnieuw een kans wilt geven, hij heeft mij dit beloofd, dat wanneer hij mij zal gaan missen, hij dit eerlijk zal toegeven, en het misschien nog een kans zou willen geven dan, maar als ik op internet kijk, zijn er maar weinig mannen die dit ook daadwerkelijk zullen vertellen aan hun ex..
In het begin nog een beetje huiverig, want ik heb de afgelopen jaren twee relaties gehad die niet helemaal goed verlopen zijn. Ik heb dus in het begin aangegeven dat ik niet meer zo in relaties geloof. Maar we waren zo verliefd, dat ging ons toch niet gebeuren? Als ik weleens wat onzeker werd (het ging "te goed") zei hij steeds… niet twijfelen aan ons!

Mijn ex heeft het een week geleden uitgemaakt. Hij zei dat hij nog niet toe was aan een serieuze relatie (we zijn beide onder 18 maar hadden al een vrij serieuze relatie). Hij vertelde dat hij nog steeds van me houdt en na een tijdje stuurde hij dat hij me mist en erg veel liefdesverdriet heeft. Nu hebben we een paar dagen geleden afgesproken en was hij erg aantastelijk, hij zat aan me en we hebben gezoend en seks gehad. Ik weet dat het niet het juiste was om te doen, maar het voelde zo goed om hem weer vast te kunnen houden. Nu heb ik dus op internet opgezocht wat ik het beste kan doen in deze situatie en kwam ik op deze site uit. Hij gaat over een paar dagen op vakantie voor 2 weken, en als hij terug komt ga ik net 2 weken weg. Zal ik in die tijd geen contact meer zoeken? Even lekker met vrienden afspreken en uitgaan? En genieten van mijn 2 weken vakantie, natuurlijk. Ik weet dat ik hem heel erg ga missen en ik vind het ook heel moeilijk om hem geen berichtjes te sturen... Maar hij had gezegd dat het wel lang zou kunnen duren voordat hij er klaar voor is.
Daarbij ook gelijk mijn tweede dilemma. Moet ik dan af en toe contact hebben of niet (bijvoorbeeld haar gelukkig nieuwjaar wensen?). Moet ik haar helemaal links laten en hard to get, of soms heel subtiel spreken per aantal maanden (dat zou ze fijn kunnen vinden denk ik, maar als vriendschap of niet?). Ik wil ook weer niet haar bestfriend zijn waarbij ze al haar nieuwe partners bespreekt, aangezien ze ook vertelde dat ze met jongens had gezoend, etc. Wat zit daar precies achter? Dat ze vertrouwd vind, maar mij dus niet meer als (potentiële) partner ziet? En is er dan nog wel een kans voor later? Dus hoe ga ik hier mee om? Wat zou zij bedoelen hiermee en heb ik dan wel of geen contact? Stuur ik haar gelukkig nieuwjaar, ook al doet zij dat niet?
Het is nu 4 maanden geleden. Ik heb 3 maanden geleden het contact volledig verbroken. Geen facebook meer, geen berichtjes meer, berichtgeschiedenis zelfs verwijderd. Alleen zijn nummer gehouden. Ik hoopte dat ik langzamerhand minder voor hem zou voelen, maar niets is minder waar. Hij heeft mij een spiegel voorgehouden waardoor ik ben gaan nadenken over wat ik precies wil in mijn leven. Hierbij heb ik mij overigens NIET obsessief op hem geconcentreerd, maar de conclusie is wel dat ik hem weer in mijn leven wil.

Ze gaf aan dat ze spullen van me had en dat wilde langsbrengen, maar tot op heden is ze niet meer langs geweest. Vanuit een opwelling heb ik haar toen een email gestuurd (omdat ik niets meer van haar hoorde) waarin ik aangaf dat het beter is dat we voor nu geen contact meer moeten hebben en dat ze maar zelf moet uitmaken of ze mijn spullen ging weggooien of bewaarde, omdat ik me niet kan focussen op de nieuwe weg die ik ingeslagen ben. Nu heb ik in de mail ook aangegeven dat ik iemand heb leren kennen waarmee ik aan het daten ben (wat helemaal niet waar is). Toen kreeg ik weer een reactie van haar en wist ik effe niet meer wat ik moest doen. Ik heb toen besloten om haar te bellen en toen heb ik met haar een uur lang gesproken en ze gaf aan dat het haar enorm pijn deed om te weten dat ik iemand anders heb leren kennen omdat nu iemand anders de persoon heeft die ze altijd wilde hebben, wat ik eigenlijk niet snap omdat ze nu al een tijd een nieuwe vriend heeft. Ze gaf ook aan dat alles wat er vanaf het begin tussen ons is gebeurd dat ze dat nooit heeft kunnen loslaten, vergeten en vergeven en dat ze daar ook met haar nieuwe vriend over praat. Maar goed ze had mijn spullen nog bewaard zodat ze dat terug kon geven op het moment dat ik daar klaar voor was. Alsnog samen besloten dat ze dan binnenkort de spullen komt brengen maar tot op heden nog steeds niets van haar gehoord…
Het is erg belangrijk om een goede afkoelperiode te nemen omdat je in deze periode ontzettend veel over jezelf leert. Hoe moeilijk en confronterend dit ook is. Dus verwijder/blokkeer haar op whatsapp. Schrijf haar telefoonnummer op een briefje en verwijderen die handel. Geef dit briefje aan je beste maat en zeg dat hij deze pas mag teruggeven over een maand. 

verontschuldigd. Maar als ik haar zie. Is het direct emotioneel worden. En ik zeg haar ik mis u, ik wil je weer. Etc. Maar dat drijft haar alleen maar verder weg. Nu neem ik afstand. Ik stuur geen sms of email, maar ze zegt ik hou niet meer van jou. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik zie haar enorm graag dat was men eerste liefde en ik wou daar mee trouwen, kindjes krijgen. Alles. Ze vroeg mezelf over 5 maanden wanneer krijg ik een verlovingsring?, gaan we een baby maken? We hadden al wat kleine spulletjes gekocht zoals papflessen etc. En dan nu dit. Zij zegt ik mis u niet. Ik hou niet van jou. Maar ik blijf voor haar vechten en ik ga veranderen want ik was ziek in mijn hoofd en heb haar dat verteld. Maar bestaat er nog een kans dat ik haar kan terugwinnen? Wat moet ik doen? Ik geef haar niet zomaar op. Ok ja, ze was wat lui in het huishouden maar ik hielp veel. En ze had een koppig karakter en ze was wat bazig. Maar kan iemand me helpen? Wat moet ik doen.
Hi Alain, sommige mensen maken een puinhoop van hun leven, zo ook jouw ex. Na de relatie met de vader van haar kind volgde een rebound, daarna jij, en nu weer een ander. Hoe haar kind dit allemaal ervaart zal haar minder kunnen schelen vrees ik, en zo is hij de dupe van het turbulente liefdesleven van zijn moeder. Zoals ik het lees zit ze nog steeds onder de plak van haar vader die jou en de vorige partners duidelijk niet zag zitten. Dat 'bedriegen' over en weer is wel opvallend, zo werd zij belazerd door haar ex, belazerde zij jou, en dacht haar vader dat jij haar weer belazerde. Zelfs met zijn eigen vrouw, hoe bespottelijk kan het zijn. Al met al zit er weinig toekomst in de relaties die je ex aanknoopt, dat is toch wel het patroon. Vroeg of laat eindigt het weer in vermeend vreemdgaan van haar of de partner, waarna de relatie knapt. Als ik jou was zou ik geen minuut emotie meer in haar steken, gewoon omdat je tegen jezelf moet zeggen dat jij beter verdient dan zij je kon geven. Zij houdt niet van jou, wel van het geld dat je meebracht en in deze fase van haar leven kennelijk goed uit kwam. En nu is ze doodleuk met een ander verder gegaan. Veel meer dan 'fijne feestdagen' kreeg je niet te horen, dit is het dan! Het kind kan er niets aan doen, maar je maakt het afscheid pijnlijker als je door blijft gaan met telefoontjes, mails of wat dan ook. Ik hoop dat je tzt over deze relatie heen komt. Sterkte, A.
Hi Lana, met een herstart geef je hem wederom de gelegenheid je te kwetsen, niet doen dus. Hij moet goed voelen wat hij kwijt is: jou. Kwel hem dus gerust, want het wordt tijd dat de balans wordt teruggebracht. Denk je na verloop van tijd dat ie genoeg heeft 'geleden', bouw dan de vriendschap weer op en suggereer niets anders dan dat. Wil hij daar niets van weten en begint ie weer over 'liefdesverdriet' en dergelijke, dan weet je dat hij niet zoveel waarde hecht aan een stevige vriendschapsband. Fout dus. Lukt het hem en jou wel om straks weer contact te hebben zonder de druk van een relatie, dan zijn de kaarten al veel beter. Spreek gerust eerdaags af maar zeg niets over je intenties. Laat hem raden hoe je je voelt door zich in jou te verdiepen. Hij moet de aandacht dus eens intensief naar jou verleggen en je proberen te begrijpen, in plaats van te huilen en zichzelf de goot in te drinken. Het leven draait niet alleen om hem. Groetjes, A.
Iets meer dan een maand geleden heeft mijn ex gezegd dat het niet meer werkt. We hadden een relatie van bijna 2 jaar. Afgelopen half jaar ben ik heel erg veranderd omdat ik in een zwart gat ben geraakt na het afronden van een studie. Ik ben eind 2012 een burn-out gehad vanwege mijn extreme perfectionisme. Begin 2013 ben ik vervolgens mijn vriend tegen gekomen, hij makt me gelukkig, alles was perfect. We haalde het beste in elkaar naar boven en bespraken ook vaak onze toekomst samen en hij zag mij als zijn grote liefde en en persoon waar hij oud mee wilde worden. Afgelopen december is voor hem een punt bereikt dat het niet meer ging, ik ben vanwege een nieuwe studie op kamers gaan wonen, op een uurtje afstand ongeveer. Toen was ik veel alleen en ben ik veel gaan nadenken en door inzichten die hij me heeft gegeven dat ik beter verdien in mijn gezinssituatie. Ik heb hem in dit proces buitengesloten en eigenlijk heel erg buiten mijn leven gehouden en hij heeft het me meerdere keren gezegd en gevraagd wat er an de hand was, ik werd hier helaas niet wakker van. Toen heeft hij in december er een punt achter gezet en gezegd dat ik aan mezelf moest werken en dat we eventueel daarna wel zouden kijken, want zijn werk leed onder de problemen die wij hadden en het was niet meer de plezier die we altijd hadden. Nu hebben we elkaar al een maand niet gezien, en nauwelijks contact gehad, we hebben nog spullen van elkaar bij elkaar thuis liggen. Ik heb ingezien dat het helemaal niet goed met me ging en ben naar de dokter gestapt want ik begon terug te vallen in mijn burn-out gedrag. Ik ben dus nu ook bij een psycholoog om veel dingen van vroeger te verwerken en weer meer mezelf te worden. afgelopen weken heb ik wel nagedacht en voel ik me alweer meer mezelf en sterker, maar het missende gevoel lijkt nog steeds iedere dag erger te worden en ik wil hem nog steeds heel erg graag terug. Denken jullie dat het nog een kans heeft??
Een ex terugwinnen kost nu eenmaal veel tijd en veel geduld. Het kan voor jou gevoel erg lang duren, maar voor je ex kan dat in zijn of haar beleving heel anders zijn. Geef jezelf dus ook de tijd. Om de tijd te doden zorg je dat je een plan maakt om de komende tijd door te komen, zodat je niet continu in de verleiding komt om je ex berichtjes te sturen en in het ergste geval wanhopig te gaan stalken.
Woensdag hadden wij een kindbespreking van de oudste en daarna moest hij iets uit de auto pakken en zoende hij me zomaar daarna reed hij weg onderweg zag ik hem aan de kant van de weg staan maarcik deed of ik hem niet had gezien en ik kreeg een app of ik even ergens kon stoppen ik dacht er is iets aan de hand dus ik stopte en we stapte uit en hij pakte me vast en begon me he passioneel te zoenen het was zo intens daarna stapte we allebei weer in de auto en reden naar huis sinds dien heb ik niks meer van hem gehoord.
Nadat ik mijn liefde bedrogen had en haar graag terug wou, kwam ik op deze site uit. Ik heb het boek van Michelle meteen gekocht & heb gelijk al haar tips in de praktijk omgezet. Ik heb dankzij haar "ex-terug model" en de zogenaamde "weerstandswisser" mijn ex terug. Ik ben terug een gelukkig man & heb geleerd uit mijn fouten. Michelle vd Berghe is een naam die ik nooit meer zal vergeten.
Ja, je wilt een tweede kans… maar je weet ook dat ze daar niet voor openstaat. Haal daarom eens rustig adem. dit is belangrijk: NU breekt een nieuwe periode aan waarin je aan jezelf kunt werken. Leer met de pijn omgaan, oefen je in het uiten. Verbeter je communicatieve vaardigheden. Ontwikkel jezelf als man, gevoelsmatig groter en sterker; meer ontwikkeld.
Ik denk dat ik toch nog wat ondersteuning kan gebruiken. Afgelopen zondag heb ik een reactie op mijn 'excuus-mail' van mijn ex-schoonvader gekregen. Echt super aardig en dat had ik niet verwacht! Jammer was wel dat hij zei 'dat er genoeg leuke mannen zijn', want dat wil ik natuurlijk helemaal niet horen. Hij vond het zelf jammer dat de relatie stuk is gelopen en had me graag als schoondochter willen houden.
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?
Heel erg bedankt voor uw reactie en ik voel me wel wat beter. Af en toe voel ik me nog wel eens heel erg verdrietig, maar ik probeer zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Ik zie wel hoe het hierna loopt en wat er gaat gebeuren als ik eventueel (als ik hier klaar voor ben) na een tijdje weer contact zal opnemen. Ik heb wel veel steun aan een paar mensen uit mijn vriendenkring, dat is echt een grote plus.
Heb met volle aandacht dit artikel gelezen en er wel wat hoop uit kunnen halen. Sinds eind oktober heeft mijn vriendin (19) na 2.5 jaar een punt achter onze relatie gezet. Ik (22) ben hier nog steeds helemaal kapot van omdat ik het werkelijk waar niet zag aankomen en diezelfde avond nog helemaal goed leek. Oke, we hadden al wel eens wat meningsverschille/ruziesn e.d., maar dit ging de laatste tijd in mijn ogen steeds beter. Het bleek dat ze al langere tijd met haar gevoelens zat en 'het toekomstplaatje' dat ze in het begin in haar hoofd had niet meer zag, maar me meer als een maatje. (terwijl we in september zelfs een maandje konden 'proef wonen' en vertelde dat als het zo ging ze best met me kon samenwonen). En ik al vaker heb gezegd dat je gevoelens/verliefdheid vooral over gaan in houden van (= maatjes zijn?).

Mijn vraag, hoe kan het dat je met dates een super tijd hebt, ze keihard zit te flirten, helemaal in me kruipt, 3x ’s nachts sex hebt, me doodknuffelt, mr dan wel daarna blijkbaar weer gaat nadenken, je laat beïnvloeden door vriendinnen, afstand nemen omdat je niet ‘verliefd’ bent en dan na 2 a 3 weken weer van vooraf aan beginnen? Ik begrijp dat niet.
Er zijn vele verschillende situaties en redenen waarom mensen zich gemist willen voelen. Een aantal situaties blijken wel vaak terug te komen. Dit zijn hoofdzakelijk situaties waarin er in een voorheen goede relatie tussen twee personen een grote afstand is ontstaan. Dit komt bijvoorbeeld doordat een liefdesrelatie spaak is gelopen. Door het gevoel van spijt en het liefdesverdriet achteraf willen mensen weer terug naar af, en willen dus gemist worden door de ander.
Veel mensen hebben de neiging om de persoon waardoor ze gemist willen worden te overspoelen met berichtjes. Deze, hoewel goedbedoelde, berichtjes zullen hun doel waarschijnlijk niet bereiken. De ontvanger van de berichtjes zal de berichtjes waarschijnlijk opvatten als stalken en zal met rust willen worden gelaten. Bedenk dus goed voordat je een berichtjes stuurt of de ontvanger ervan er wel op zit te wachten, of dat je misschien beter even kunt wachten met een berichtje sturen.
Ik heb toen weer bij mijn ouders geslapen, en vrijdag ben ik teruggekomen om te praten, maar het had volgens hem geen zin meer. Ik heb toen nog 1 nacht alleen in mijn eigen huis geslapen en hij bij zijn ouders. Op zaterdag kwam hij thuis en had ik al wat spullen gepakt. Hij heeft mij vervolgens naar een vriendin gebracht. Nu heb ik al bijna 2 dagen totaal geen contact meer gehad. Hij wil de tijd hebben om het te verwerken. Maar wij hebben wel zoveel samen opgebouwd en we hebben zoveel spullen samen en onze rekening is een gezamenlijke rekening. Het is heel erg moeilijk voor mij om dit te accepteren, omdat ik het niet wil en ook niet kan.
Hi Nicole, je kunt de adviezen in het artikel gewoon opvolgen. Je hebt vooralsnog niets verspeeld behalve een stuk van je eigenwaarde. Mannen willen altijd wat ze moeilijk kunnen krijgen, zodat ze het idee hebben ervoor te hebben gevochten. Voor vrouwen die 'zeuren', 'smeken' of 'claimen' gaan ze juist extra op de vlucht. Draai de rollen dus om en maak jezelf volkomen onbereikbaar. Hopelijk gaat hij zich op een goeie dag afvragen hoe het met je gaat. Doet hij dat, dan moet je absoluut niet toehappen, maar de indruk wekken alsof je het bijzonder druk hebt. Hij moet dus in plaats van bovenaan je prioriteitenlijstje, juist onderaan komen te staan. En dit moet hij ook weten. Pas dan is er kans op herstel, op voorwaarde dat hij je ook nog eens mist en jij een begerenswaardige vrouw bent of zult zijn… ;). Sterkte, A.
Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016
Nu ik snap wel dat alles nu wel kapot is en dat hiermee verdergaan gewoon niet kan ook al komen er bij haar bepaalde inzichten. maar voor mij was het huwelijk en gezinsleven als een ultieme droom waar je alles voor doet. dat heeft ze van me afgepakt en daarin voel ik me echt kwaad en in de steek gelaten. ze had nooit mogen trouwen met me. want na 2 jaar alles opgeven vind ik echt heel snel…
Wat jij zegt klopt precies. Ik onthou liever de mooie momenten dat ze er nog wel voor me was en heb ook spijt van het contact. Maar toch heb ik met dit contact wel geleerd dat de persoon waar ik stiekem nog hoopte de relatie mee te lijmen omdat ik dacht met haar oud te kunnen worden, niet meer bestaat. Hiervoor sprak ik haar helemaal niet en geloofde ik nog in die persoon die ze niet meer is. Nu zie ik ineens in dat zij niet meer is wie ze was en dat ze dat nooit meer zal worden. Het is niet voor niets uit.
De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.
Ik heb in een relatie gezeten van 3,5 jaar het verliep goed met natuurlijk ups en downs.. Totdat de dag kwam dat het uitging.. Het is nu 2 dagen uit. De reden dat het uit is komt in omdat we ‘te verschillend’ zijn en ze geen toekomst ziet met mij.. Ik heb nog contact met haar maar ze zegt dat het niks veranderd.. Ze heeft geen ander. Ik probeer haar te overtuigen dat het niet juist is dat het uit is.. Ik heb geen raad meer wat ik moet doen, misschien dat jullie mij kunnen helpen..?
Mijn relatie is ondertussen al bijna een jaar afgelopen. Dit na 2 jaar samen te zijn en samen gewoond te hebben. Op het begin heb ik dit redelijk slecht aangepakt door steeds binnen zijn bereik te blijven waardoor hij me niet kon missen. Hij zegt dat hij de verplichtingen en dingen die bij een relatie horen niet kan opbrengen. Ik vond dit uiteraard te makkelijk gezegd en heb daarom volledig gebroken… Na 1 maand stond hij terug voor de deur, toen heb ik de deur weer geopend en hebben we terug samen geprobeerd er iets van te maken, naar mijn mening deed hij te weinig moeite en heb ik hem na enkele maanden terug laten staan. Ik had er echt mijn buik van vol. Maar opnieuw begon hij na een maand te sms'en. waar ik niet op gereageerd heb, iets later kreeg ik een brief waar hij in vertelde dat hij het heel moeilijk had zonder mij en dat ik het was voor hem, maar dat hij het moeilijk heeft met zich te binden, hij wou dan ook terug contact. ook op deze brief ben ik niet ingegaan, na drie maanden vroeg hij om af te spreken. en dan ben ik hier ook op in gegaan, omdat we gingen praten over 'ons'. ik heb dan mijn 'eisen' op tafel gegooid en verteld da ik met minder dan een serieuze relatie geen genoegen meer zou nemen. Op dat moment ging hij daar mee akkoord en hij begrijpt mijn standpunt. Nu zijn we enkele weken later en blokkeert hij plots weer… maar hij blijft erbij dat hij me heel graag ziet, en dat hij niet zonder mij kan… wat moet ik doen met zo een situatie? Volgens mij is er ergens bindingsangst mee gemoeid, maar hijzelf denkt niet dat dat het probleem is… al heeft hij ook geen andere uitleg, hij zegt gewoon niet klaar te zijn voor een relatie en alle verplichtingen die erbij horen, maar aan de andere kant merk ik dat hij niet zonder mij kan/wil. Ik wil hem ook niet kwijt en wil hem ergens helpen met zijn 'blokkage" Misschien is het ook belangrijk om te weten dat zijn werk echt héél veel van hem vraagt. Heb jij raad voor mij? Reactie infoteur, 28-07-2012

Ik heb haar dan kunnen overtuigen alsnog in relatietherapie te gaan en algauw merkte ik dat ik daar mijn stukje schuld wel opnam en er zaken mee aanving. Maar dat van haar kant echt helemaal niets komt (ze zegt dat ze niet kan, dat ze op is). Gezien die sessies pijnlijker en pijnlijker werden ben ik er enkele weken geleden mee gestopt daar er toch geen verandering in haar toestand komt. Enkel een verdere isolering van haar. Na een individueel gesprek met de relatietherapeute heeft ze beslist om toch afzonderlijk in therapie te gaan.
Wanneer je dit niet doet, en de relatie droogt op, dan zal je man vroeg of laat zijn heil ergens anders zoeken. Sommige vrouwen hebben hier vrede mee, maar ik denk niet dat het slim is. Als je een man dat gevoel van waardering kan geven wat hij zo nodig heeft, dan zal je merken dat hij een stuk leuker in de omgang wordt en meer van je gaat houden. Daar kan je seks simpelweg niet los van zijn.
Brandt bij jou nog steeds het verlangen om je ex terug te krijgen en voel je je nu ook een beetje betrapt? Goed zo, zelfinzicht is stap 1 in het worden van een MasterFlirter. Een man die vanuit kracht, zelfvertrouwen en overvloed handelt. Pak hierop door en download nu de Vrouwen Versier Basistoolkit. Jouw fundament voor Blijvende succes met vrouwen. Klik op onderstaande foto.
We waren bijna een jaar samen en net voor wij een jaar samen waren maakte hij het uit omdat ik tegen hem was ingegaan omdat hij erg gemeen was tegen mij en altijd zei van 'ni plakke' als ik 2minuten bij hem stond.. En ik was daar erg boos om geworden na een tijd, hij maakte het uit en zei da hij ineens ni meer van mij hield. Ik mis hem eigelijk mega hard hoe kan k die terug krijgen?
Misschien vraagt u zich af. Waarom maak je je hier nog zo druk om. Dat zijn jouw problemen toch niet meer. Klopt! Maar ja…ik hou nog steeds van haar, wil haar het liefst terug, en – last but not least- heb ik ook gewoon met haar te doen! Ik heb ook sterk het gevoel dat ze met haar zelf in de knoop zit. Ze zoekt iets…wat er (volgens mij) niet is! En telkens volgt dan weer de teleurstelling, maar ook de valse hoop dat het bij de volgende persoon dit keer allemaal wel gaat lukken.
Hi Klaas, het betekent dat ze de vriendschap mist, maar geen behoefte heeft aan meer. Vooral als je aan haar 'trekt' wordt ze bozig en sluit ze zich weer af. Laat je onzekerheid dus liever niet blijken. Het is haar duidelijk dat je andere intenties hebt dan die vriendschap alleen, en daardoor voelt ze zich er vast ingeluisd. Helaas vertel je niet waarom jullie relatie was verbroken, zo blijft het gissen wat haar beweegt. De omslag kan behalve met deze factoren ook te maken met haar eigen sores, zo is bekend dat hormonale schommelingen een dergelijk beeld geven. Eerst happy met een man, paar dagen later kan diezelfde man de boom in ;). Denk er maar eens over en laat haar voorlopig met rust. Zie artikel. Sterkte, A.
Hi Sonja, hoe graag je ook zou zien dat je ex eens 'breekt', je kunt dit niet beinvloeden. Zij heeft ervoor gekozen om deze houding aan te nemen, en ze heeft daar voor zichzelf 'goede' redenen bij bedacht. Ook al krijgt ze vroeg of laat een zwak moment, dan betekent het nog niet dat je haar daarmee terug hebt. De kans is vele malen groter dat je dan een herhaling van zetten krijgt met uiteindelijk weer een breuk als gevolg. Ik denk niet dat je dat een tweede keer kunt verdragen en dat moet je jezelf ook niet willen aandoen. Laat haar maar lekker pruilen! ;). Groetjes, A.
Als je graag een serieus gesprek met hem wil voeren, denk dan goed na over hoe je hem benadert. Benader hem niet op een al te serieuze manier. Dit kan bedreigend overkomen en zijn bindingsangst aanwakkeren. Wees opgetogen en positief. “Ik breng heel graag tijd met je door en ik voel me gelukkig als ik bij jou ben. Ik wil graag checken of we nog steeds op één lijn zitten. Ik weet dat het nu nog te vroeg is, maar ik wil in de toekomst graag trouwen. Ik wil er zeker van zijn dat ik met iemand date die dezelfde waarden als ik heeft. Begin je mij als iemand te zien waarmee je dat uiteindelijk zou willen, nu we elkaar steeds beter leren kennen?”
Help!!!! Echt even advies nodig…. Mijn ex vriendin heeft drie maanden geleden uit gemaakt, we waren bijna 4 jaar samen…. Ze had wat ruimte nodig, dus heb ik haar ook helemaal niet meer geappt of gebeld. Kwam ze vorige week in een café tegen, toen ze mij zagen met haar vriendin zijn ze allen een pakje sigaretten gaan halen en weg waren ze, heb wel even staan te kletsen ( paar minuten ) heb heel sterk t gevoel dat ze ook nog niet klaar is met mij, hoor ook dat ze me wel eens mist, maar toch geen contact opneemt… Ik heb ze dus met Valentijn n kaartje gestuurd met ( ik denk aan je) nu al een week geleden toch hoor ik niks, ze is wel erg beïnvloed door de moeder en de vriendinnen, zal ze angst hebben om in contact te komen met mij? ( voor omgeving) zal ze niks meer voelen voor mij? Moet ik nog een keer proberen te praten met haar ? Ik weet t allemaal niet meer, heeft iemand advies voor mij aub..
Mijn relatie is ondertussen al bijna een jaar afgelopen. Dit na 2 jaar samen te zijn en samen gewoond te hebben. Op het begin heb ik dit redelijk slecht aangepakt door steeds binnen zijn bereik te blijven waardoor hij me niet kon missen. Hij zegt dat hij de verplichtingen en dingen die bij een relatie horen niet kan opbrengen. Ik vond dit uiteraard te makkelijk gezegd en heb daarom volledig gebroken… Na 1 maand stond hij terug voor de deur, toen heb ik de deur weer geopend en hebben we terug samen geprobeerd er iets van te maken, naar mijn mening deed hij te weinig moeite en heb ik hem na enkele maanden terug laten staan. Ik had er echt mijn buik van vol. Maar opnieuw begon hij na een maand te sms'en. waar ik niet op gereageerd heb, iets later kreeg ik een brief waar hij in vertelde dat hij het heel moeilijk had zonder mij en dat ik het was voor hem, maar dat hij het moeilijk heeft met zich te binden, hij wou dan ook terug contact. ook op deze brief ben ik niet ingegaan, na drie maanden vroeg hij om af te spreken. en dan ben ik hier ook op in gegaan, omdat we gingen praten over 'ons'. ik heb dan mijn 'eisen' op tafel gegooid en verteld da ik met minder dan een serieuze relatie geen genoegen meer zou nemen. Op dat moment ging hij daar mee akkoord en hij begrijpt mijn standpunt. Nu zijn we enkele weken later en blokkeert hij plots weer… maar hij blijft erbij dat hij me heel graag ziet, en dat hij niet zonder mij kan… wat moet ik doen met zo een situatie? Volgens mij is er ergens bindingsangst mee gemoeid, maar hijzelf denkt niet dat dat het probleem is… al heeft hij ook geen andere uitleg, hij zegt gewoon niet klaar te zijn voor een relatie en alle verplichtingen die erbij horen, maar aan de andere kant merk ik dat hij niet zonder mij kan/wil. Ik wil hem ook niet kwijt en wil hem ergens helpen met zijn 'blokkage" Misschien is het ook belangrijk om te weten dat zijn werk echt héél veel van hem vraagt. Heb jij raad voor mij? Reactie infoteur, 28-07-2012

Hi Eric, je moet jezelf afvragen wat je op die datingsite doet. Als jullie liefde werkelijk zo diep zat, zou je er niet over peinzen om al zo snel na de relatie, of misschien zelfs al tijdens de relatie jezelf aan te bieden voor een date met een ander. Zoals het overkomt tussen jullie zie ik er helemaal niets in. Je beschrijft een soort experiment wat kennelijk voor 'een relatie' moet doorgaan. Beter is om vriendschap na te streven en te zien of jullie elkaar dan ook liggen. Zo te lezen zou zij daarvoor in moeten zijn. Groetjes, A.


Sinds een maand of 3 date ik een collega. Zij is een flink stuk jonger, maar het klikt en we hebben beide verliefde gevoelens. Na een heerlijk dagje samen (incl sex) krijg ik opeens een bericht dat ze tijd nodig heeft om na te denken. Enkele dagen later gevolgd door: ik kan gewoon nog geen relatie aangaan, ben er niet klaar voor. Ik wil je niet kwijt, maar teveel meegemaakt in mijn verleden. Het spijt me, accepteer het aub.
Hier weer even een bericht van mij, na je laatste reactie van (6-12). Het is nu 28-12-2012. Zoals je wel kan begrijpen heb ik een beetje een zware kerst gehad. Zwaar omdat ik graag met D samen was geweest. 30 november ben ik op stap geweest in Eindhoven omdat een goed vriend van me moest optreden. D had toevallig op die avond een etentje gepland met haar ex collega`s. we hadden het van te voren er al over dat we mekaar daar misschien wel zouden zien, en gezellig wat samen konden drinken. Ik had mezelf voorgenomen haar op die avond geen sms te sturen. Later op de avond kreeg ik een appje of het gezellig was, en of ik nog in dezelfde kroeg was. Ik antwoorden en zei haar dat ik er nog was. Ook stuurde ik haar dat ze wel mee terug kon rijden. Ze was namelijk alleen met de trein, en ik met de auto, dan hoefde ze niet alleen. Om 1.00u belde ze mij, en kwam ze met een vriendin naar de kroeg waar ik was. Ze wilde wel mee terug rijden. We zijn terug gereden en ik zetten haar als laatste af. We hebben mekaar weer als vanouds vast staan houden en passievol staan zoenen. Ze hield me weer stevig vast. Ze was licht aangeschoten en ietwat moe. Op een gegeven moment kwam het er weer uit. Ze kon dit echt niet zo, het was allemaal te lastig. Ik vroeg haar licht gepikeerd of dat ze wilde dat ik haar weer los moest laten. Ja zei ze, “niet omdat ik dat wil, maar omdat het moet” we liggen niet op 1 niveau qua houden van, en ik kan het zo niet, zei ze. Ze moest huilen. Zoals ik al zei was ik licht gepikeerd, juist omdat we de laatste tijd meer en meer contact hadden, en omdat ze me juist meer in haar leven betrok. (financiële zaken, scheiding, gezondheid, werk, en zo nog meer) Ik liet haar los, en ze hield me nog steeds stevig vast. ik zei dat ze maar lekker moest gaan slapen, en stapte in de auto en vertrok. Het was alles behalve een fijn afscheid. Normaal stuur ik altijd een berichtje als ik thuis ben. Nu hab ik dat niet gedaan, en ben meteen naar bed gegaan. De volgende morgen moest haar zoontje voetballen en ik stuurde haar “succes” ze stuurde me een bericht terug “ goedemorgen. Was niet zo`n goede zet om naar de kroeg te komen waar jij was, had beter de trein kunnen pakken” en “ook niet handig om midden in de nacht een gesprek aan te gaan, ik was moe en lichtelijk onder invloed” ik stuurde haar terug dat we dat toch al af hadden gesproken, dat we mekaar daar misschien zouden zien. Daarna stuurde ik haar “maar goed, je hebt gelijk. Veel plezier langs de lijn en pas goed op jezelf” na die nacht en morgen hadden we geen enkel contact met elkaar. Woensdag 12-12 heb ik na gesprekken en adviezen van een vriend haar toch gebeld. Ik had echt een klote gevoel hoe we afscheid hadden genomen. Haar zoontje was nog wakker en ze vroeg me of ze me zo even terug mocht bellen. Dat was in ieder geval op dat moment positief, want had stiekem ook wel het idee dat ze misschien wel helemaal niet op zou nemen. Ze belde terug en we hebben even fijn gesproken. Het voelde raar me nu weer zo aan de telefoon te hebben. Het ging niet zo heel goed met haar. Na de laatste rechtszaak was de uitspraak dat ze een bedrag moest betalen aan haar ex. Ook hadden ze nu onenigheid over de kinderopvang. Haar ex probeert er alles aan te doen om haar leven zuur te maken, en dat lukt hem aardig. Ook had ze nog steeds wat last van haar buik. Ze vroeg aan me hoe het met mij ging. Ik vertelde haar dat ik probeerde het een plaatsje te geven, maar dat ik wel veel aan haar moet denken. Ze zei me dat ze ook veel aan mij moest denken. Ik stelde voor om mekaar nog 1 keer te zien. Gewoon gezellig even koffie drinken omdat het afscheid laatst niet goed voelde. Ze vond het ook niet fijn hoe we afscheid hadden genomen. Maar ze moest er wel even over nadenken. Ze zou het me snel laten weten. Vrijdag 14-12 stuurde ze me “ik heb besloten dat ik NU even niets wil afspreken. De manier waarop we afscheid hebben genomen zegt voor mij NU even genoeg… Ik begrijp dat je het graag anders had gezien, maar dan ga ik aan mezelf voorbij, en daar kies ik NU niet voor. Hopelijk begrijp je dat.” Ik heb gereageerd met “okay, prima” op 16-12 heb ik haar een mail gestuurd. Dit was ik wel al langer van plan. Gewoon een mail met wat leuke woorden van mij. En dat ik het toch een hele fijn tijd vond met haar. Ook wenste ik haar in de mail veel geluk en liefde. op 18-12 kreeg ik een appje van haar ‘bedankt voor de brief. Die had ik niet aan zien komen… jij verdient het ook…geluk en liefde” daarna weer geen enkel contact. We hebben allebei facebook en op één of andere manier gooide ze mij er ook niet meteen vanaf. Ik heb voor een hele tijd terug een meiske leren kennen waar ik een goed gesprek mee had. Al snel bleek dat ze iets verder wilde gaan. Ik heb haar toen ook duidelijk gemaakt dat ik dat echt niet kon. Mijn hart ligt nog volledig bij D, en ze begreep dat. ze zetten wel af en toe een bericht op m`n facebook tijdlijn. Afgelopen vrijdag 21-12 zag ik dan ook dat D me nu wel van haar facebook had verwijderd. Beste A, je kent het hele verhaal een beetje. En ik weet dat ik nu misschien ook wel niets anders kan en moet doen dat stilte houden. Maar ik merk dat het gemis niet snel minder zullen worden. heb nog steeds hoop dat ze contact op neemt. Zal ze dat nog gaan doen? kan ik haar met oud en nieuw een appje sturen? Ze is 7 januari jarig en had al eerder een cadeau voor haar besteld. Een persoonlijk cadeau voor haar. Dit heb ik gister opgehaald. Alleen lijkt het me nu niet verstandig dat ik haar dat ga geven of laten bezorgen. De kans zit er natuurlijk wel in dat ze me het terug geeft. Ik heb zelf het idee dat ze nu fier vrolijk verder gaat met haar leven. ik krijg dan op m`n donder van m`n maat. Volgens hem zal dat echt niet het geval zijn. Maar vreemd genoeg haal je je in zo`n situatie vanalles in je hoofd. Volgens hem komt ze echt wel terug op het net, maar moet ze nu eerst het één en het ander afsluiten. Misschien iets van schaamte voor haar situatie. Ik weet het echt niet. Ik weet alleen dat ik haar vreselijk mis. Beste A, heb je een advies voor me. Of misschien wat helderheid in dit verhaal. Hoe moet ik bijvoorbeeld die laatste appjes van haar opvatten? Is deze stilte goed, of zal ze nu juist kosten wat het kost haar gevoel wegduwen en alles wat we hadden vergeten? Kan ik haar een sms sturen met de vraag hoe het gaat? Ik hoop iets van je te horen.

Een week later belde hij me op hoe het ging.. We hebben toen even twintig minuten aan de telefoon gehangen over t een en t ander.. Gelukkig kon ik mijn emoties onder controle houden want ik wilde absoluut niet dat hij wist hoe verschrikkelijk ik mij eronder voelde.. Die avond belde ook zijn moeder nog.. Die vond het ook heel erg en had het niet zien aankomen.. Ze zei dat hij in de knoop zat met zichzelf en dat hij op dit moment even geen andere optie zag dan het uitmaken.. Voor mij een hoopgevende gedachte..
Dus ik begrijp niet waarom hij toch naar mij toekomt met verhalen van leuke dingen die hij met andere doet?! Ik bel hem niet ik sms hem niet, hij komt gewoon uitzich zelf naar mijn werk toe, laatste keer ben ik tegen hem uitgevallen heb hem duidelijk gemaakt dat ik zijn relatie met haar niet goedkeur en dat hij mij niet meer moet lastig vallen, dat hij moet doen waar hij zin in heeft maar dat ik dat allemaal niet hoeft te weten dit is nu een maand geleden en ik heb niks meer van hem gehoord. Wat vind jij Astrid ik kan zijn gedrag niet helemaal verklaren moet ik wachten of? Alvast bedankt voor je antwoord! Reactie infoteur, 14-05-2012
Dan naar het begin. 12.5 jaar geleden elkaar leren kennen, liefde op het eerste gezicht. Veel lol gehad, leuke dingen gedaan en haar altijd als prinses kunnen behandelen. na een goeie 3 jaar kwam de relatie op een punt dat we er beide niet veel meer in zagen. En het meer een vriendschap was als een relatie. En op het moment dat we samen de stekker er uit wilde trekken bleek ze zwanger te zijn. Iets wat niet de reden moet zijn om samen te blijven maar het vuur laaide weer op. We wisten weer waar we voor samen waren en hoezo we gek op elkaar waren geworden. Omdat we beide nog thuis woonde moest er wel hals over kop een huis komen. En na een aantal maanden was het een feit, we gingen samen wonen en 1.5 maand later kwam onze dochter ter wereld. Omdat ik met mijn baan niet kon opbrengen wat nodig was om een gezin te onderhouden ging ik terug in mijn oude werkzaamheden als internationaal chauffeur. Mn vriendin had er gelukkig geen moeite mee dat ik van huis was maar zelf miste ik mijn meiden meer en meer. Daar door zocht ik door de telefoon zo veel mogelijk contact. In die tijd koste dat nog scheppen met geld en ging er makkelijk € 800,- per maand daar aan op. Dat werkte dus ook niet want er bleef niets over van het salaris om als nog rond te komen. Dat leidde er toe dat soms dingen niet betaald konden worden en het nog financieel een zooitje werd. Dan klopte ze aan dat het niet goed ging maar door mijn schaamte dat mij dat overkwam stopte ik mn kop in het zand in plaats van dat ik het oploste. Toch het besluit genomen om weer als kantoor man aan de slag te gaan. Goeie betaalde baan maar de gaten vulde ik er niet mee op en tot op de dag van vandaag kampen we met de lasten daar van. (1 van de punten waar het op spaak is gelopen). Net mijn nieuwe baan en daar kwam kind nummer 2. Schitterend weer iets wat de binding tot elkaar aansterkte. Het huis werd wel te klein en door de schulden en de recessie kwamen we niet tot het punt om ruimer te gaan wonen. Dan maar het beste er van maken in ons kleine 3 kamer flatje. Maar door de stress die de baan met zich droeg was ik uitgeput en futloos. Als zei wilde wandelen, fietsen of iets leuks ondernemen zat ik liever als een zoutzak op de bank uit te puffen. (wederom een punt waar door de liefde weg ebde). Na dat nr 2 een jaar of 2.5 / 3 was wilde ze graag weer gaan werken. Om de ellende op te lossen en ook graag weer wat om handen te hebben ipv heel de dag op de bank te hangen. En ja hoor ze vond een baantje. Niet het meest leuke maar ze was weer bezig. Maar daar kwam verassing nr 3 om de hoek. Wederom zwanger en niet gepland. Maar we maakten er wat van. 2 maanden later in het huwelijksbootje gestapt om het lot te bezegelen. Totaal verliefd en alles was super alleen raakte ze in een burn out door alle stress. En toen 11.5 maand later kwam mijn waarschuwing. Ze zag het niet meer zitten. Haar gevoelens waren weg en ze zag het niet meer zitten. Na intensieve gesprekken met elkaar kwam er uit dat ik meer moest doen. Niet neer ploffen en haar al het werk doen maar mee helpen (zoals het ook hoort, want dat heb ik wel geleerd dan mijn houden echt waardeloos was). Als vanzelfsprekend heb ik mijn schouders er onder gezet en geprobeerd haar in te laten zien dat ik DE man ben en alles voor dr wil doen. Want voor mij is ze nog altijd mijn droom prinses! Maar goed, het mocht niet baten. De klap kwam dus 2.5 maand geleden. Ik kan dus niet zeggen dat ze niet heeft geprobeerd er wat van te maken. Maar ik ben nog stapelgek op die meid en wil niets anders dan door gaan met de ingeslagen weg om haar weer vrolijk, blij en gelukkig te maken. Ze geeft ook wel in diverse gesprekken aan die droom diep van binnen te hebben om als gezin bij elkaar te zijn maar is bang dat ik haar toch weer zal laten vallen en in mijn oude patroon raak. Ik ben er nu voor in therapie. Maar ze wimpelt alles af om niet meer die pijn te hoeven voelen die ik haar heb gedaan. Tot overmaat van ramp zetten haar ouders zich pal achter haar en wijzen mij aan als bron van alle ellende en zeggen tegen haar dat het beter is zo. Ik hoop door te laten zien wat ik kan haar hartje terug te veroveren maar dit maakt het niet makkelijker. Ik ben zo bang dat ik mijn schat kwijt raak en dus ook de kinderen die ik nog maar sporadisch kan zien dalijk.
Der moeder zei zelf overigens dat het voor haar te vroeg te serieus was. En dat ze het niet kon bolwerken. Der vriendinnen zeiden dat ze gevoel had dat ze aan ketting zat terwijl ze nu veel wilde ontdekken. Toen we nog hadden merkte ik ook dat ze krampachtig appjes verstopte van mannelijke schoolgenoten of iets. Waarschijnlijk omdat ze bang was voor reactie van mij dat ik wat ging denken dat er wat was. Daardoor dacht ze ik laat wel niets zien, waardoor ik juist ging wantrouwen, zij weer minder liet zien, etc. Het werd een beetje een negatieve spiraal.

Komt dit nog goed..? Zijn vrienden baseren zich natuurlijk op zijn vorige relaties waar het nooit goed kwam. Ik heb hem intussen al een maand niet gehoord of gezien. Of toch, 1 keer om nog iets praktisch te regelen ivm geld, en dat was een enorm koele mail. Ongelooflijk. Hij gaat gewoon verder met zijn leven en ziet er gelukkig uit zegt iedereen. Ik denk dat hij al over mij was tijdens onze relatie zelfs… Hoe doe je dat? Ik dacht dat wij 2 het waren, dat we elkaar nu eindelijk hadden.. Na zo lang te wachten. is dat gevoel dan helemaal weg? Komen die positieve gedachten ooit weer naar boven in plaats van al dat negatieve? Want zo ziet hij me: als iemand die ruzie maakt, waar hij zich ongelukkig bijvoelt en waar hij zijn enthousiasme bij verliest. Hij is een ongelooflijk positieve persoon, en hij loopt weg van het negatieve…
Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?
Wat ik niet snap is waarom ze plots zo omslaat in haar gedrag. Zo vroeg ze me nog om advies zaten we uren te bellen en kreeg ik nog de sleutels van haar moeders huis om ff de hond uit te laten en 3 dagen later word ik weer genegeerd. Terwijl ik zoveel voor haar heb gedaan de laatste weken. We hebben ook geen ruzie gehad verder. Zij is ook niet het type meisje dat de schijn kan ophouden. Want zodra er iets mis is dan merk je dit gelijk aan haar. Dus dit kwam echt heel onverwachts in tegenstelling tot onze eerdere breuk.
Hi Frits, dan moet deze dame eerst eens afkoelen! En daar moet je haar nu de tijd en gelegenheid voor geven. Neem maandenlang geen contact op totdat je zeker weet dat een eventueel gemis van haar kant aanwezig kan zijn. Want als ze je helemaal niet mist, is de kans op herstel natuurlijk nog veel kleiner. Tot op heden heb je alles gedaan wat fout is (zie het artikel), maar vanaf nu kun je een betere strategie volgen. Tenminste, als je de verleiding kunt weerstaan om haar voortijdig te bellen of schrijven. Dat ze bozig is, roept dat ze 'er klaar mee is', dat ze vindt dat je een egoist bent en teveel dramt, zijn helaas geen uitingen van diepe liefde. Misschien is zij nog wel veel te jong om zich te binden. Sterkte, A.
Ze woont nu thuis bij haar moeder. En heeft ze er een punt achter gezet. Na 3 weken geen contact heb ik haar gesproken over koetjes en kalfjes en ook vragen naar mij. Ze lachte en ik maakte een compliment en toen werd ze verlegen ik vroeg of ik haar een mail mocht sturen toen zij ze als jij je er goed bij voelt moet je dat doen. Ik heb het luchtig gehouden.
Ook heeft hij een serieuze sportverslaving en geen diploma. Toen wij nog samen waren zei hij steeds ik schrijf me in en dan ga ik beginnen met een opleiding. Nooit wat van gekomen natuurlijk. Hij moest elke avond sporten en als ie niet aan t sporten was dan was ie aan het gamen. Daarom heb ik waarschijnlijk zo n goede band met zn ouders omdat ik altijd bij hun zat. Hij vroeg of ik langskwam en begon toen net aan een nieuw potje als ik op de stoep stond. Hier hebben we veel ruzie over gehad en hij beloofde beterschap. Hij is verandert na die tweede keer vreemdgaan.

Dan wast gedaandoor mijn BFF zij vond hem lastig en irritant en heeft hem bij mij weg gepest envoor hem wast ook moeilijk zijn beste vriend ging naar een ander school ja en dan wast gedaan we hebben elkaar dan nog een keer gesproken ik vond het erg daarna hebben we elkaar genigeerd maar op een dag in het zesde hadden we sport dag met heel de school en we werden in groepjes gestoken en hij zat bij mij int groepje leuk ik dacht dit is de kans maar nee .En nu zit ik int eerste middelbaar en na hem hb ik nooit meer een lief gehad en ik denk nog altijd aan hem die mij liet lachen als ik gevallen ben en zo
We hebben een super leuke eerste maand gehad, en ik werd snel verliefd. Ik heb vanaf onze eerste date geweten dat hij nog niet officieel gescheiden was (dwz op papier). Zijn ex heeft het huis dec. vorig jaar verlaten nadat zij is vreemdgegaan. Er is een dochter van 3 in het spel. Ik heb meerdere malen gevraagd "ben je nu dan al wel toe aan iets nieuws?/ gaat het niet te snel?" en hij voelde dat hij daar klaar voor was. Hij was zo overtuigd van zijn antwoord al die keren dat ik het geloofde, en daar verder geen aandacht meer aan besteedde. Het was immers super leuk!
Hoe kan je de kans verkleinen om in deze onzin verstrikt te raken? Doe het rustig aan! Laat het jagen doorgaan. Als hij te snel gaat en je constant wilt zien, geef niet toe. Ook als het goed voelt. Houd voet bij stuk en houd afstand, door gewoon uit te gaan met je vriendinnen of door alleen te zijn. Laat je vriendinnen je tegenhouden als je teveel met hem bezig bent.
Ze zit daar nu en ik heb verder nog niks van haar gehoord. ik vraag me af wat kan ik nu het beste doen om haar terug te winnen. Ik wil haar niet kwijt. Ik wil graag een relatie die staat op vertrouwen en dat betekend voor mij ook vertrouwen geven want nooit is er iets geweest wat mij wantrouwen zou moeten hebben gegeven. Ik ben ziekelijk jaloers. Maar ik wil graag dat we nu lekker samen verder kunnen zoals we dat deden. en dan zonder nonstop op elkaars lip te zitten en haar te checken. Wat kan ik het beste doen? Reactie infoteur, 08-06-2012
Als je niet nu al met andere mensen naar bed wilt, hoeft dit natuurlijk helemaal niet. Het gaat er vooral om dat je ex denkt dat je weer “op de markt” bent. Hierdoor zal hij of zij bang worden dat iemand anders er met je vandoor gaat, en zal jij in zijn of haar ogen waarschijnlijk weer een stuk aantrekkelijker zijn. Je moet als het ware het jagersinstinct van je ex aanwakkeren.

Ik ben Kenny een 28j papa van een pracht dochtertje Amber die ondertussen bijna 1 jaartje is. Ikzelf ben zelfstandig in de event wereld, dus je hoort het rare uren, dat vraagt dan ook veel tijd en fisieke inspanningen van mezelf waartoe ik dan soms geen zin meer heb in andere dingen te doen zoals 3j geleden voor ik volledig zelfstandig was, uitgaan, film zien, enz… maar als papa veranderd dat ook, nu wat is er juist gebeurt, door de jaren bleef ons klantenbestand groeien enz… veel meer vragen van me dan dat ik soms aankon, waartoe ik soms frustraties uit het verleden, nu enz… op mijn vrouwtje uit reageerde maar niet fysiek zo ben ik niet laat dat duidelijk zijn.
Denk niet dat mannen alleen maar aan seks denken. Natuurlijk denken mannen vaker aan seks dan vrouwen, vooral in de puberteit, maar dat betekent niet dat ze aan niks anders meer kunnen denken. Ook mannen denken aan hun vrienden, familie, doelen, dromen en carrière. Het kan zijn dat ze even afgeleid worden als er een mooie, hooggehakte dame voorbij komt. Het is echter niet zo dat de hersens van de gemiddelde man er uit zien als de 18+ afdeling van de videotheek.
Het is sinds 2 weken uit met mijn ex, zoals denk ik de meeste mensen wel hebben kan ik haar gewoon niet vergeten. Ze is telkens mijn hoofdonderwerp van de dag. We hebben geen ruzie, appen dagelijks, maar ik merk wel aan haar dat ze elke dag wat minder geïnteresseerd is. We zijn uit elkaar gegaan, omdat ze niet precies wist wat ze wilde, nou ze wilde wat tijd voor zichzelf en dat kon blijkbaar niet in een relatie. Zoals jullie waarschijnlijk begrijpen wil ik haar echt heel graag terug, maar weet niet hoe. Wat moet ik doen om haar terug te krijgen? Reactie infoteur, 01-02-2016
Mijn vriend heeft het op 12 november met mij uitgemaakt, na vijf jaar verkering te hebben gehad. Alles leek perfect te zijn en in orde. We konden goed met elkaar praten, hij zei elke dag hoeveel die van me hield en toch was daar opeens het moment dat hij tegen mij zei: 'ik weet niet of ik nog verder met je wil, ik hou niet meer van je zoals eerst'. Voor mij een klap, omdat het allemaal zo onverwachts kwam. Ik had het totaal niet verwacht omdat die twee dagen ervoor nog vertelde hoeveel die van me hield en dat hij me echt niet meer liet gaan. Drie jaar geleden in dezelfde maand, heeft hij het ook uitgemaakt met me, maar is toen weer bij me teruggekomen na een maand.

Met een zwaar hart kijk je toe hoe je vriend(in) – nu ex – je de rug toekeert en de afstand tussen jullie vergroot. ‘’Het spijt me!’’ roep je hem/haar nog na, je stem brekend. Maar het wil niet baten. Je hebt het verknald. Je hebt het vertrouwen van je ex geschaad, en zijn/haar hart gebroken. Het is je eigen schuld, maar zover had je het nooit willen laten komen. Je houdt nog steeds van hem/haar.

Het contact na 5 maanden heeft me dus geleerd dat ze niet meer is waar ik naar verlangde. En daarbij ook dat zij echt is doorgegaan, echt zonder mij. Dus het positieve is dat ik dat nu in zie. Het negatieve is dat ik mezelf nou weer kwetsbaar heb opgesteld. Ik sta weer 1-0 achter. Maar ja het boeit me ook niet meer aangezien zij niet meer is waar ik verliefd op werd. Het sluit wel mn hoofdstuk af. Maar aangezien jijzelf al inziet dat het een koud contact wordt, zou ik zeggen lekker niet doen en eer aan jezelf houden!
Hoe het later ook loopt, enige wat mij nu te doen staat is mijn eigen pad bewandelen, niet met haar bezig te houden en de tijd laten leren wat het mij brengt. Bedankt voor het advies. Het gemis blijft en het gevoel dat ik denk was ze dan echt niet meer verliefd op me, maar de acceptatie is er wel dat het goed zo is. Zij heeft nog heel veel te ontdekken, en ik ook. We zullen zien hoe het afloopt! Ik zal over een tijdje wel een update sturen!
Niet dat geslijm en praten over vroeger.. gewoon zeggen wat moet jij in me nest als je zelf zegt nee san IK HEB EEN RELATIE. Respect krijg je van hem dan echt niet meer, dat moet je verdienen. Hij zou jou ook niet meer moeten als hij wist dat je het voor geld met ouwe mannetjes doet en jij zegt nee vriend, eerst betalen, je weet dat ik geen relatie met je hebt trouwens daar heb je dat schoolkind toch voor? hahaha probleem opgelost.. succes!!

Hi Jaap, het minderen van het contact ervaar jij anders dan zij, maar het is beslist een slecht signaal. Veel relaties beginnen helaas met een overvloedig contact waarna een kentering gezien wordt als het begin van het einde, en vaak is dat ook zo. Met een brief heb je niets te verliezen of te winnen, omdat haar beslissing al vaststaat. Wel kun je er een bepaalde indruk mee achterlaten, precies die indruk die jij wilt. Volg verder de adviezen in het artikel op, dus lange tijd niets meer laten horen en dan weer eens informeren hoe het gaat. Schrijft ze tussentijds dan ga je erop in, maar houd het mager en laat haar steeds lang wachten. Groetjes, A.
“Ik vind het echt geweldig hoe je de man/vrouw dynamiek die er van nature is, verduidelijkt. Ik sta werkelijk te kijken dat ik zo’n basale kracht heb met een man, maar dat ik dat nog niet doorhad. Ik ben er net mee begonnen en nu al is de reactie die ik krijg van mannen EEN VERSCHIL VAN DAG EN NACHT met de manier waarop mannen me eerst negeerden. Het is een veilig gevoel dat ik nooit meer zonder mannelijk gezelschap zal zijn, behalve als ik daar zelf voor kies.”
Hi Isabel, je mist een duidelijk einde van deze relatie. Deur open, deur dicht… het helpt je niet verder en brengt enkel onzekerheid. Twijfelaars zijn dan ook meervoudig vernietigend. Het is begrijpelijk dat je gewoon verder wilt, maar een man die niets meer laat horen mist jou kennelijk niet. Misschien is ie wel blij dat ie van de binding af is. Laat hem maar eens nadenken wat hij weggegooid heeft, als hij dat al doet. Een pas gescheiden man heeft alle gelegenheid om een nieuwe relatie te beginnen, niet dat het aanbevelenswaardig is, maar de jouwe laat het helemaal afweten. En bij een vraag van jouw kant krijg je van hem een negatieve reactie. Laat hem dus gaan. Want wie weet waar hij tegenwoordig mee bezig is… Groetjes, A.
Ik had 30/09 gezet als datum, maar zolang heb ik niet moeten wachten op 17/07 heeft ze definitief de knoop doorgehakt en nu is ze in snel tempo alles aan het regelen bij de notaris. na een afsluitende sessie bij de relatietherapeute (weliswaar zonder haar) tot de conclusie gekomen dat ze haar eigenlijk nooit heeft kunnen verbinden met mij en dat eigenlijk niet kan met iemand. daarom ook mijn heftige reacties naar haar toe uit onbegrip van het niet verbinden (ik praat mijn deeltje zeker niet goed want daaraan werk ik nog steeds verder). het jammere was enkel dat niettegenstaande elke poging, ze dit helemaal niet wil inzien. het maakt het extra moeilijk eigenlijk te beseffen dat de relatie ten dode was opgeschreven van voor we eraan begonnen, en dat voor haar deze situatie zich zal herhalen. ik heb moeite met het feit dat ze daarvan wegloopt.
M'n ex is eigenlijk nooit heel actief geweest op seksueel gebied, heeft me vaak afgewezen en we hadden er best vaak ruzie om. Ik kreeg maar niet het gevoel van echt eens "gewild" te zijn. Zoals ik al zei heeft ie maanden achter me aangelopen, maar nu ik eraan terug denk, was het enige wat hij echt wou: naast me slapen en knuffelen (zonder meer). Een verdere stap dan dat hoefde voor hem helemaal niet. Zou hij uit schuldgevoel, omdat hij besefte dat ik echt verliefd was, misschien geprobeerd hebben om meer te willen en uiteindelijk uit medelijden bij mij zijn gebleven? Is het normaal dat een man van 28 veel vriendinnen heeft van 16-19 jaar, daar vaak mee op stap gaat, bij elkaar blijven slapen zonder dat er ooit iets meer gebeurde? en er weinig mannelijke vrienden van zijn leeftijd zijn?
Hi M., ja dit is momenteel erg zuur. Hij huppelde van de ene liefde in de andere, maar je moet het woord 'liefde' hierbij wel met een korrel zout nemen. Het lijkt meer om iets anders te gaan bij hem. De kick van het versieren en een dame in bed krijgen, zoiets. Vergeleken bij deze praktijken vond hij de relatie met jou natuurlijk al weer saai, alles was relatief gewoon geworden. Je had niet met hem moeten afspreken omdat het kwetsend bleek en dat was ook te verwachten. Een man die de relatie voor gezien houdt, kan niet anders dan overkomen als kil en afstandelijk. Echte antwoorden kreeg je niet, behalve een rijtje 'sorry's'. Jouw verhaal is het zoveelste schrijnende voorbeeld van een vrouw die teveel liefde, aandacht en moeite investeerde, versus een man die enkel wat lichaamsdelen achterna loopt… Laat je dit niet meer gebeuren, en weet dat je op een dag blij zult zijn dat hij uit jouw leven weg is! Sterkte, A.
Ik heb een relatie van 6 jaar gehad waarvan 3 jaar getrouwd heb 3 kinderen met haar . Ik houd zoveel van haar ik kan nie zonder haar. maar in al die jaren was ik nog nie volwassen genoeg deed haar veel verdriet en pijn met andere vrouwen te appen en porno te kijke. Maar ben nog nooit met iemand anders naar bed geweest behalve zij nu zijn we twee en een halve maand uit elkaar en gescheiden. ik voel dat ik aan het verandere bent. We spreken elkaar nog af en toe en zie de kinderen paar keer in de week we praten gwn nog met elkaar. Maar hoe kan ik haar overtuigen dat ik nie meer die persoon bent die haar pijn deed. Wat moet ik doen ik denk elke dag heledag aan haar ik wil haar terug voor altijd wat moet ik doen
Ze wil er graag voor ons beide zijn en geeft haar grens daarin ook zeker aan wat betreft dit onderwerp. Ze wil zich er niet teveel mee bemoeien. Wat ook goed is natuurlijk. Kortom blijkbaar praat mijn ex er dus ook nog over. Zelfs 10 maanden na het beëindigen van onze relatie en na 2 maanden totaal geen privé contact, heeft mijn ex er nog last van. Ik blijf dat vreemd vinden.
Mijn relatie is verbroken. Dit kwam doordat mijn ex onverschillig deed. Mijn ex heeft er altijd moeite mee gehad dat ik van opleiding ben gaan wisselen. Ik volg nu een opleiding en hij heeft er de vertrouwen niet in dat ik het haal. Doordat hij veel waarde hechte aan mijn opleiding heb ik hem geblokkeerd op whatsapp en heb ik gezegd dat ik helemaal geen vertrouwen meer op hem heb. Hij had geen stabiel gedrag. Maar ik mis hem heel erg en ik wil hem terug. Ik heb geen idee wat ik zou moeten doen en hoe het zou moeten aanpakken. Op dit moment heeft hij mij ook geblokkeerd. We zien elkaar nooit. Wel zijn onze scholen naast elkaar.
Nadat ik mijn liefde bedrogen had en haar graag terug wou, kwam ik op deze site uit. Ik heb het boek van Michelle meteen gekocht & heb gelijk al haar tips in de praktijk omgezet. Ik heb dankzij haar "ex-terug model" en de zogenaamde "weerstandswisser" mijn ex terug. Ik ben terug een gelukkig man & heb geleerd uit mijn fouten. Michelle vd Berghe is een naam die ik nooit meer zal vergeten.
Maar ook als het een vrij normale, standaard relatie was en het ex-vriendje helemaal niet zo vervelend deed kan ze zich beklemd hebben gevoeld. In zo’n geval heeft ze vaak op jonge leeftijd, bijvoorbeeld op haar 15de verkering met hem gekregen. Vervolgens gaat het een keer uit op haar 25ste, en blijkt ineens hoeveel je kan doen als je niet 1 of andere gast heb die je in je nek staat te hijgen.
Laat hem zijn gang gewoon gaan. Ik ben zelf een man en mannen gaan pas later dingen beseffen en dan beseffen ze gewoon wat ze kwijt geraakt zijn ik heb hetzelfde gehad met mijn ex maar dan de rollen omgedraaid. En beseft hij dat niet ja hoe pijnlijk het ook is dan moet je gewoon verder gaan want als hij het niet gaat beseffen dan zal hij geen ware liefde voelen voor jou. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb groetjes
×