Gedurende 17 jaar heb ik een relatie gehad met de vader van mijn 2 kinderen. Ongeveer 8 maanden geleden kwam hij met het nieuws dat hij gevoelens had voor mijn “vriendin” die wederzijds waren maar omdat we samen zoveel hebben meegemaakt en omdat ik altijd goed voor hem ben geweest wou hij onze relatie nog een kans geven. Volgens hem ging het voor hem al een jaar niet meer goed, maar hij had me daar nooit eerder over aangesproken, ook niet tegen zijn vrienden. Nu vraag ik me af dat hij die niet zegt om zijn verliefdheid goed te praten. Na zijn woorden om ons nog een kans te geven belde hij haar op in mijn aanwezigheid om haar te zeggen dat hij bij mij bleef en dat hij ons nog een kans gunde. Gedurende de eerst 2 a 3 weken belde hij haar niet op, enkel zij belde naar hem en liet hem geen seconde gerust. En 2 maand nadat de woorden zijn gevallen is hij hier vertrokken en gaan samenwonen. De mensen zeiden me het heeft tijd nodig, maar ik heb het gevoel dat het bij mij slechter gaat hoe langer hij weg is. Hij is de liefde van mijn leven en mijn beste vriend. Eigenlijk komen we nog redelijk goed overeen wat betreft de kinderen maar als zij thuis is kan hij niet snel genoeg weg zijn, ik denk dat hij van haar hier niet lang mag blijven. Is zij er niet blijft hij een tijdje bij mij. Ik kreeg de raad om het contact te minimaliseren en laatst toen hij de kinderen kwam halen ben ik me expres boven gaan verstoppen en heb ik mijn ma ingeschakeld zodat ik hem niet zou zien. Hij heeft hier toen zeker een half uur staan wachten. Tegen onze vrienden zegt hij nu dat hij nooit meer bij me terug komt (vooral omdat die ook op hem hebben zitten inpraten om die stap niet te nemen. Wat betreft ons huis, ik mag hier blijven en hij zal samen met me mee afbetalen. Ik vind dat vreemd omdat ik weet dat zij een geldwolf is en alles voor haar wil. Ik heb soms het gevoel dat hij nog teug komt en dan weer ook niet. Ik weet met mezelf gewoon geen blijf meer. Ik voel me alsof ik toen ben gestorven.
Ik heb die week erna nog een kaart gestuurd om der te bedanken voor de mooie tijd. Zij heeft toen gereageerd en gehuild. En toen hebben we nog even gebeld. De reden was/is voor mij moeilijk te begrijpen. Ze zegt zelf toen door de telefoon dat ze niet vast wil zitten, maar ook niet de sloerie uit wilt hangen, maar gewoon dit avontuur alleen aan wilt gaan, zonder verantwoording voor haar gevoel af te moeten leggen. Ik heb haar het beste gewenst en gezegd dat als er wat is ze altijd bij me aan mocht kloppen.

Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.
De scheiding is door haar in die periode niet ingezet. Vorige week heb ik haar wat spullen terug gebracht en kreeg via de telefoon te horen "wie haat nu wie en opeens breng je wat spullen" ik heb haar duidelijk gezegd dat ik haar niet haat. Daarop antwoorde ze "jawel want jij wilt nu scheiden" nee had ik gezegd ik wil niet scheiden…! Maar de manier waarop je mij behandeld en in jouw doen en laten tolereer ik niet meer… Je zegt toch ik kom niet terug…!
Hoi. M'n vriend heeft t op oudejaarsdag uitgemaakt (gisteren) om de volgende reden; hij vindt dat ik hem niet genoeg ruimte heb gegeven en hij heeft altijd een dubbelgevoel als hij bij z'n vrienden is, alsof ik boos op hem ben, hij heeft het gevoel alsof ik bij alles wat hij doet over z'n schouder mee kijk, en voor hem voelt het alsof ik hem helmaal in bedwang heb. Hij heeft dit voor mijn gevoel nooit eerder aan mij gemeld en ik heb waarschijnlijk de zogenaamde signalen die hij me heeft gegeven over het hoofd gezien. Hij zegt dat hij er wel eerder over heeft willen praten, maar dat ik hem volgens hem de ruimte er niet voor geef. Het heeft nooit gevoeld alsof er iets aan de hand was, en dan opeens maakt hij het uit. Ik ben hier echt kapot van omdat hij mijn eerste echte liefde was. Ik doe alles voor hem en ik zal alles voor hem geven. Wat moet ik doen? Komt dit nog goed? Reactie infoteur, 11-01-2016
Korte situatie bij die gast. ze heeft hem leren kennen omdat hij interesse had maar zij niet had die niet in hem want ze was met mij. Hij is blijven praten en zo hebben ze een klik gemaakt en is ze begonnen over dat het niet zo goed zat bij ons. Zo is hij kunnen ‘binnenraken’. Ze had met hem redelijk snel gekust en wat afgesproken terwijl we nog aan het praten waren enzovoort. Mijn ex verzekerde me dat ze nog op mij verliefd was en niet op hem. Als we erna nog contact hadden of ze sprak met mijn beste vriend dan zij ze nooit dat er geen gevoelens meer waren, ze wou me niet kwijt maar kan niet beide hebben, dat heb ik gezegd.
Hi Sonja, ik kende het niet maar heb er inmiddels over gelezen. Het gaat om traumaverwerking waarbij verschillende elementen van therapieen worden gecombineerd. Net zoals cognitieve therapie lijkt ook dit een dubieuze aangelegenheid. Bij het woord therapie gaan bij mij sowieso al alarmbellen rinkelen. Zie een treffend fragment uit 'Filosofische praktijk: een alternatief voor counseling en psychotherapie': "Dat het woord 'therapie' min of meer betekenisloos is geworden is iets dat niet alleen maar het 'medisch imperialisme' kan worden verweten. De therapiegekte kan worden gezien als een ongelukkige samenloop van sociale ontwikkelingen en wetenschappelijke vooruitgang." Therapeuten proberen deze therapiegekte op allerlei manieren te rechtvaardigen. Kortom, overschat nooit een therapie! Wees kritisch of sceptisch. Oke, dat hoef je haar natuurlijk niet te zeggen, daar moet ze zelf achterkomen. Hou je je haaks? ;) Groetjes, A.

Het is inderdaad jammer dat het zo gelopen is, maar het liep al een tijdje niet helemaal lekker meer. Voor mij dan. Geprobeerd dat duidelijk te maken, maar is jammer genoeg bij Bin niet op tijd binnen gekomen. Hij was alleen maar meer met zichzelf bezig. Stukje bij beetje heb ik toen afstand van hem genomen, totdat we op dit punt beland zijn en ik voor mezelf moest kiezen.


We zijn elkaar terug tegengekomen, we kenden elkaar van school, en het ging goed. Voor mij is ze de vrouw van mijn leven, ken ze al 10 jaar en ben haar nooit echt vergeten. Achteraf ben ik bij haar gaan wonen. Ik heb voor haar gezorgd en voor haar kind zoals de mijne (ik beschouw hem nog steeds als de mijne). Het kind wordt in februari 7 jaar. Het ging allemaal goed. Ik had met haar en het kind een goede band. Met haar ouders soms goed, soms minder goed. Met haar moeder ging het wel goed maar met de vader (oude militair ter info) wat minder. Nu moet ik zeggen dat ik in 31 jaar tijd mijn eigen vader maar 3 keer heb gezien en misschien is het daardoor dat die band wat minder is. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik voor hem niets goed kon doen en heb het gevoel dat hij mij nooit aanvaard heeft. In begin heeft hij dat zeker niet gedaan, dat heeft ze mij ook gezegd en ze was blij dat ik dat allemaal heb kunnen doorstaan.
Hi Monique, ja. Het is in elk geval een les voor later, hoewel je niet alles van te voren kunt inschatten. Verwen een vriend nooit te veel met aandacht, want sommigen gaan dit als vanzelfsprekend zien of raken zelfs geirriteerd. Je hebt misschien het idee dat alles door jou is verpest, maar ik denk dat hij bij voorbaat al 'bedorven' was… ;). Groetjes, A.
"Win de man, niet de discussie": in iedere relatie komen ruzies voor. Je kunt problemen oplossen door erover te praten, maar vooral door er effectief over te praten. Begin niet opnieuw over onenigheden uit het verleden; dat is geschiedenis en kan het beste zo blijven. Bespreek geen problemen met je partner als je die niet eerst emotioneel verwerkt hebt. Als je boos of verdrietig wordt als je aan een probleem denkt, praat er dan nog niet over met je partner. Als je dat wel doet, loop je het risico dat je emoties de overhand nemen. Je denkt en communiceert dan niet helder en het gesprek kan makkelijk in een ruzie resulteren. Spreek objectief over dingen en wees open-minded. Als je wil dat hij jou begrijpt, moet je ook bereid zijn om naar hem te luisteren en hem te begrijpen.
Ik had hier moeite mee we kregen steeds meer ruzies. het is toen twee dagen uit geweest. ik heb haar toen overtuigd dat ik zou veranderen maar ze vond dat moeilijk om te geloven. we hebben door haar stress periode met examens en haar moeite met keuzes maken een maand in twijfels gezeten. ze wist niet wat ze moest kiezen met mij doorgaan of stoppen. Ze zei ik weet zeker dat we bij elkaar horen en ik hou van je. maar door de ruzies zet ik je de laatste tijd van me af. Ze had niet het gevoel dat het beter zou worden. als we in deze maand samen waren was het leuk gezellig en lachten we veel ook de passie was er. maar als we dan uit elkaar waren twijfelde ze en ik was dan vooral bezig haar te overtuigen.
Hi Frits, dan moet deze dame eerst eens afkoelen! En daar moet je haar nu de tijd en gelegenheid voor geven. Neem maandenlang geen contact op totdat je zeker weet dat een eventueel gemis van haar kant aanwezig kan zijn. Want als ze je helemaal niet mist, is de kans op herstel natuurlijk nog veel kleiner. Tot op heden heb je alles gedaan wat fout is (zie het artikel), maar vanaf nu kun je een betere strategie volgen. Tenminste, als je de verleiding kunt weerstaan om haar voortijdig te bellen of schrijven. Dat ze bozig is, roept dat ze 'er klaar mee is', dat ze vindt dat je een egoist bent en teveel dramt, zijn helaas geen uitingen van diepe liefde. Misschien is zij nog wel veel te jong om zich te binden. Sterkte, A.

Mijn ex-vriendin (E.) heeft 5 maanden geleden onze relatie verbroken. We zijn 5j samen geweest en hebben een zoontje van 1,5j. Ik heb mijn ex (E.) leren kennen toen net een ander relatie van mij was fout gelopen en zij mij heeft gesteund toen ik het heel moeilijk had. Onze relatie was in het begin niet gemakkelijk omdat ik een aantal keren ben terug gegaan naar de ex van die vorige relatie maar uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen en ben ik mijn ex (E.) zeer dankbaar dat ze me heeft gesteund en ze heeft me altijd gezegd ik wacht wel op u. Je komt toch terug naar mij. Daar had ze inderdaad gelijk in en ben dan ook een mooie relatie met haar begonnen dit heeft helaas maar 5j geduurd en zou ze zo graag terug willen maar of dit nog lukt weet ik niet. Mijn ex (E. 26j.) is 13j jonger als ik (39j.) maar onze relatie heeft meestal wel altijd goed gezeten. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze voor de eerste keer een misval heeft gehad. Ze was toen 3m zwanger de dag nadien heeft ze het gewoon uit gemaakt waarschijnlijk door de emoties heb uren met haar gepraat en het is uiteindelijk terug goed gekomen en ze had spijt dat ze het had uitgemaakt. Na een tijd is ze terug zwanger en waren we in de zevende hemel helaas is het weer uitgedraaid op een misval met als gevolg dat ze het weer uitmaakte en begon het verhaaltje terug opnieuw weer uren gepraat en onze relatie was terug prima. Na die 2 tegenslagen hadden we besloten om het rustig aan te doen en een hele tijd te wachten om terug te proberen om zwanger te worden. Uiteindelijk is het dan toch terug gelukt met als gevolg dat we nu een mooie zoon hebben van 1,5j. We waren beide dolgelukkig en onze liefde kon niet stuk, er ging geen week voorbij of ze smeekte me om nooit bij haar weg te gaan. Ik zou dat ook nooit doen ook al zou het eens moeilijk gaan. Alles liep perfect een gezonde zoon bevalling goed verlopen wel met keizersnede maar alles was in orde. Omdat ik voorzitter ben van een pokerclub heb ik wel redelijk wat verplichtingen dat was zo ook al voor de bevalling en dat heeft altijd goed gegaan ze ging zelfs regelmatig mee voor de bevalling. Na de bevalling wou ze alleen maar bij onze zoon zijn wat ik uiteraard heel normaal vond. Om de 2 weken had ik verplichtingen met de pokerclub en in het begin was dat geen probleem maar na een tijd vond ze dat nimmer leuk terwijl het nochtans maar om de 2 weken was en ik dan bij mijn vrienden kon zijn. Ondertussen was onze zoon 6 maand oud en waren er al een paar ruzies geweest omdat ze nergens mee naartoe wou want ze wou onze zoon bij niemand laten ik snapte dat wel maar we deden niets meer samen en ze kwam zo goed als nimmer buiten en van vrijen was al helemaal geen sprake meer. Nadat onze zoon ongeveer 8 maand oud was begon ik mij ook meer en meer gefrustreerd te voelen omdat ze nog altijd niets samen wou doen en alleen maar thuis wou blijven bij onze zoon, van vrijen was er totaal geen sprake als ik aanstalten maakte om te vrijen zei ze dat ze daar geen goesting in had en dat het niet aan mij lag maar dat ze gewoon geen behoefte had. Door die frustratie bleef ik ook langer hangen op de pokerclub en durfde ik al eens flink te drinken om niet te moeten nadenken maar een paar keer is dit uitgedraaid op een flinke ruzie omdat ik mijn gedacht had gezegd. Uiteindelijk werd er nimmer gepraat en leefde we naast elkaar met als hoogtepunt dat mijn ex er een einde heeft aan gemaakt ongeveer een 5 maand geleden. Wij wonen nu apart en hebben onze zoon week om week ze ziet er enorm vanaf als ze haar zoon een week moet missen maar ze denk er niet aan om het terug te proberen. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt door achter haar aan te lopen en te smeken en haar niet gerust te laten enz… Ze zei altijd ik blijf wel alleen dan hoef ik geen ruzie meer te hebben en hoef ik nimmer te vrijen enz… Ondertussen heeft ze sinds 2 weken toch een nieuw relatie en dan was een heel harde klap voor mij met als gevolg dat ik er bijna een eind had aan gemaakt. Ik moet wel zeggen mijn ex heeft wel veel meegemaakt ze was nog jong toen haar ouders uit elkaar gingen en op 15j heeft ze beslist om bij haar vader te gaan wonen omdat die nooit thuis was en dan kon ze doen en laten wat ze wou met als gevolg dat ze op 16j is verkracht. Ze heeft dit nooit met iemand besproken buiten mij omdat ik merkte in onze relatie dat als er iets op tv kwam waarbij vrouwen werden lastig gevallen ze ofwel niet naar tv keek of ze wegging na lang aandringen heb ik dan toch het verhaal te haren gekregen en heb haar daar altijd in gesteund en geholpen. Heb zoveel voor haar gedaan ( zoals elk weekend met haar naar voetbal gaan want ze voetbalt en dat waren soms verre verplaatsingen) dat ik eigenlijk zelf niet veel meer deed buiten werken en de laatste 2j bij de pokerclub zat mat de gekende gevolgen. Ze had voor mij ook altijd maar relaties van minimum een paar weken tot maximum 2j van het moment dat het haar nimmer aanstond gooide ze haar exen gewoon buiten en begon ze dadelijk een nieuw relatie zonder zich schuldig te voelen of emoties te hebben. Nu dat wij uit elkaar zijn kan ze ook heel koel zijn maar soms ook haar emoties tonen zeker als ze onze zoon brengt. Ik kon ook soms een week niks laten weten van mij maar dan belde ze zelf om te zeggen dat alles in orde was met onze zoon als die bij haar was of ze belde om te zeggen dat hij beetje ziek was dat heeft ze al wel een keer of 10 gedaan denk telkens als ik 3a4 dagen niks meer liet horen. Na mijn voorval om er een eind aan te maken heb ik besloten om geen contact meer te hebben en dat lukt nu bijna 2 weken met als resultaat dat ze iemand heeft en vorige week belde ze me weer op om te zeggen dat onze zoon beetje ziek was en later op de dag belde ze nog eens om te zeggen dat hij niets had ze had het telkens ingesproken op voicemail want wil voorlopig geen contact. Ik kan nog een hele boek schrijven over 5j relatie met haar. Dat ze nu na 5 maand al terug iemand heeft snap ik niet dat je dat zo snel kan? Ik weet echt niet hoe dit verder moet en zou ze graag terug willen maar vrees het ergste? Hoe kan ik dit het best aanpakken?
Na veel aandringen heeft hij vrijdagavond nog bij mij geslapen, omdat mijn ouders nog op vakantie waren en hij het niet kon maken om mij zo alleen te laten met dit nare gevoel, hij is dus blijven slapen, we hebben wat gepraat over de break, maar deden verder tamenlijk normaal, ´s avonds hadden we nog voor de laatste keer seks en zaterdagmiddag zijn we voor ons afscheid naar het strand geweest. Hij wilde dit allemaal liever niet, maar heeft dit voor mij gedaan. Constant als ik emotioneel werd, omhelsde hij mij en trok hij mij tegen zich aan.
Hi Richard, mij heb je allang overtuigd, maar je ex is iemand anders. Je moet haar op het einde toch enorm hebben hebben afgeschrikt. Op een relatie gokken moet je nu niet doen, want eerst moet het vertrouwen terug. Het is goed dat je een tijd niets gedaan hebt, juist omdat je een aantal overigens begrijpelijke fouten hebt gemaakt. Het is jammer dat je de nieuwe dingen in je leven niet met haar kunt delen. En het is frustrerend dat de relatie 'onaf' voelt. Je vraagt je dan terecht af of je ex niet met hetzelfde 'onaffe' gevoel zit. Mogelijk is de invloed van haar omgeving groot en doet ze niet wat ze in haar hart werkelijk wil. In zo'n geval krijg je het bekende getwijfel, wat elke relatie vroeg of laat kapot maakt. Je moet dus niet denken dat alles aan jezelf te wijten is, want de kans is groot dat ze slechts onjuiste conclusies heeft getrokken. Dat zie je vaak bij een breuk: een reeks misverstanden stapelt zich op, en verdriet en woede is een muur die herstel onmogelijk maakt. Of zij die zware, negatieve emoties heeft valt te betwijfelen, want al wat ze zei is dat ze zielsveel van je hield. En ik garandeer je dat als een vrouw dat uitspreekt het serious business is. Maar angst is een slechte raadgever. Het is mogelijk dat haar gevoel van veiligheid en vertrouwen is aangetast, en ze daarom bang is voor de confrontatie. Verhuist ze 1 mei, dan kun je daar gebruik van maken en haar eind april vragen waar ze naar toe gaat. Een boeket en een uitnodiging zou ik niet doen, en een sms is wat simpeltjes. Schrijf in geen geval dat het nu wel lang geduurd heeft en dat jullie wat leuks moeten doen. Zwijg over je intenties, maar je hebt het volste recht om de vriendschap proberen te herstellen. Een email volstaat, maar houd het kort en probeer enkel wat informatie los te peuteren. Krijg je die, dan moet je niet meteen weer reageren maar wederom wachten en er later eens wat inhoudelijker op in gaan. Reageert ze totaal niet op je mail, laat het dan wederom voor lange tijd zitten. Wat een gedoe he? Groetjes, A.
Na ja we hebben dus een kort gesprekje gehad op het werk, niet een handige plek maar mijn ex brak klaarblijkelijk. Nu zijn we 3-4 weken verder en de situatie is, zoals altijd, vreemd. Nog steeds die af en toe ongemakkelijke houding tussen ons, van haar kant vaak mijn aandacht willen (met bv nieuwe kleding of gezamelijk willen eten op ons werk). Ik ben jarig geweest en mijn ex was meerdere keren erg nieuwsgierig naar mijn feestje. Ik heb haar bewust niet uitgenodigd. Ook valt het me op dat mijn ex tegenover mij nog wel eens geirriteerd kan reageren. Het ene moment hebben we veel plezier en lacht ze hard om mijn grappen en het andere moment weet ze zich klaarblijkelijk geen houding en doet ze gereserveerd. Alsof ze wacht tot ik toehap, denk ik. Ik vind haar timide als ik gewoon oppervlakkig blijf, haar niet uitnodig tot iets.

Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!
Het is erg belangrijk om een goede afkoelperiode te nemen omdat je in deze periode ontzettend veel over jezelf leert. Hoe moeilijk en confronterend dit ook is. Dus verwijder/blokkeer haar op whatsapp. Schrijf haar telefoonnummer op een briefje en verwijderen die handel. Geef dit briefje aan je beste maat en zeg dat hij deze pas mag teruggeven over een maand.
Hi Nicole, je kunt de adviezen in het artikel gewoon opvolgen. Je hebt vooralsnog niets verspeeld behalve een stuk van je eigenwaarde. Mannen willen altijd wat ze moeilijk kunnen krijgen, zodat ze het idee hebben ervoor te hebben gevochten. Voor vrouwen die 'zeuren', 'smeken' of 'claimen' gaan ze juist extra op de vlucht. Draai de rollen dus om en maak jezelf volkomen onbereikbaar. Hopelijk gaat hij zich op een goeie dag afvragen hoe het met je gaat. Doet hij dat, dan moet je absoluut niet toehappen, maar de indruk wekken alsof je het bijzonder druk hebt. Hij moet dus in plaats van bovenaan je prioriteitenlijstje, juist onderaan komen te staan. En dit moet hij ook weten. Pas dan is er kans op herstel, op voorwaarde dat hij je ook nog eens mist en jij een begerenswaardige vrouw bent of zult zijn… ;). Sterkte, A.
Hij was heel eerlijk in dit telefoongesprek, ik ken hem natuurlijk erg goed, en weet dat hij dit keer geen leugens vertelde. Hij zei dat ie vooralsnog geen spijt heeft van zijn beslissing om weg te gaan bij mij. Ik vroeg hem toen waarom hij dan niet gewoon zegt dat het voorgoed over is tussen ons, want als hij er nu al geen spijt van heeft dan komt dat toch niet. Hij beweerde stellig dat hij het meent dat de spijt nog wel kan komen. Hij mist onze ruzies uiteraard niet, maar bepaalde eigenschappen van mij mist hij wel. Ik ben heel duidelijk geweest dat ik niet op hem ga zitten wachten, en dat wil hij zelf ook niet.
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?
Het is nu bijna een maand geleden dat mijn man een punt gezet heeft na ons 22 jarig- huwelijk. We waren 28 jaar samen. De reden dat hij opgaf klopt niet helemaal, er is iemand anders die zijn hoofd helemaal zot gemaakt heeft! Onze vrienden en familie konden het niet geloven dat wij uit elkaar zijn. Wij waren volgens hem het ideale koppel. Nu zegt hij dat hij met die vrouw nog niets niet heeft, maar ik geloof hem niet. 95 %van de mensen zeggen dat die relatie niet kan blijven duren, dat die 2 absoluut niet samen horen. Ik laat hem gerust, want ik heb het boek gelezen en doe wat er in geschreven staat. Hij mist wel onze (knappe dochter van 20 jaar) maar mij blijkbaar niet. Hij wil naar een advocaat gaan om te scheiden en is al zijn kleren al komen ophalen. Maar die afspraak bij de advocaat is voor mij nog véél te vroeg, ik zit nog altijd in rouwproces! Onze vrienden zeggen dat ik er goed uitzie en me sterk hou, dat is wel zo maar mijn hart is enorm gebroken. Ondanks alles zie ik hem nog altijd graag en zou hem direct terugnemen. Ook al zeggen de mensen dat dat niet zal klikken tussen die twee heb ik dan een kans dat hij terug bij mij komt ?? Had ik maar een glazen bol. Is er iemand die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt ??
We hebben aankomende zondag aangehouden echter ik voel me zo slecht, helemaal leeg, ben helemaal op en uitgeblust. Eet al een paar dagen niet meer, slaap bijna niet. Er komt niks uit me vingers. Nu zit ik te denken om haar een bericht te sturen dat ik na nadenken haar keuze accepteer en respecteer, aankomende zondag krijg ik deze boodschap alsnog dat ze niet meer wil. Is het verstandig haar een bericht te sturen dat je er begrip voor hebt, het accepteert, je eigen fouten hebt ingezien, haar niks verwijt, haar de vrijheid gunt en dat je aan jezelf aan het werken bent om dit als persoon in de toekomst te voorkomen of moet ik afwachten tot zondag (hoop houden op niks) en het dan nadat ze mij afwijst naar haar sturen. Haar verwachtingen zijn dat ik het niet accepteer en ik heb haar verder van me afgeduwd, de fouten gemaakt welke je overal op internet kunt lezen. Daarom wil ik haar nu vertellen dat ik haar snap en begrip tonen om vervolgens een kleine maand niks meer van me te laten horen om dan "vriendschappelijk" iets af te spreken. Wat is het advies, bericht sturen, vragen of ze vanavond langskomt of om te wachten tot zondag?

Mijn vriend en ik waren 2 jaar lang samen. We waren echt stapel op elkaar, maar mijn houding zat in de weg. Ik was best wantrouwig door mijn verleden dus hij voelde zich niet gewaardeerd. Hij investeerde veel in de relatie en hoopte dat ik zou veranderen. Nu heeft hij geen hoop meer en wilt hij vrienden blijven. Hij vindt dat ik een goeie vrouw ben, maar nog jong. We gaan over 2 maanden een maand op vakantie en stiekem hoop ik dat er weer iets zult bloeien, terwijl hij zei dat ik niks moet verwachten. Ook wilt hij weer openstaan voor andere kansen die hij in de toekomst kan krijgen. Hoe kan ik hiermee t beste omgaan en zorgen dat hij weer gevoelens voor me krijgt?
Ik heb in het verleden nog wel enkele keren geleden onder een breuk, maar nu lijkt het volledig anders, alsof ik een soulmate kwijt ben. Het vervelende van de hele zaak is dat we tot nu toe zijn blijven samenwonen zodat ik haar ook nog niet de ruimte heb kunnen geven om mij te missen. Zij heeft nu wel een loopbaanonderbreking aangevraagd en is voor 2 maanden naar het buitenland voor vrijwilligerswerk (dit weekend vertrokken). Ze zegt dat ze nog erg van me houdt maar dat ze zich niet volledig voor 100% kan geven, ze twijfelt dus nog sterk en ik heb nu ook niet het gevoel dat ik haar volledig kwijt ben. Ik wil ook dat ze me enkel terugneemt als ze er voor 100% wil voor gaan zodat we terug het vertrouwen in elkaar krijgen zoals in het begin van onze relatie. We hebben al half afgesproken dat ik haar volgende maand ook ga opzoeken in het buitenland maar nu is bij mij de vraag of dit wel verstandig is, misschien moet ik haar toch de tijd en ruimte geven die ze nodig heeft? Reactie infoteur, 05-06-2012
De kans is groot dat je na de breuk al minstens één van deze fouten hebt gemaakt. Maak je geen zorgen, zelfs de meest wijze monnik in de Himalaya en de meesters van de psychologie in Harvard maken deze fouten meestal na een breuk. Het is gewoon in de aard van mensen om te proberen vast te houden aan iets dat voor hen kostbaar is. Dus sla jezelf er voor niet. Het belangrijkste voor jou om nu te doen is om te realiseren dat deze fouten je niet helpen om hem of haar terug te krijgen en er meteen mee te stoppen. Ga verder naar de volgende stap van het plan dat alle schade die u tot nu toe heeft veroorzaakt, moet herstellen.
Mensen storten zich sneller in iets dan ze zouden willen en worden bang. Hun reactie is om weg te rennen in plaats van de confrontatie aan te gaan. Als je rustiger aan doet is er meer tijd voor communicatie en om hem beter te leren kennen, wat de sleutel is voor een goede relatie. In het begin gaat het allemaal makkelijk en vanzelf maar zodra het ietsje moeilijker wordt rennen de meeste mensen weg. Dat zijn gewoonlijk mensen die niet emotioneel beschikbaar zijn. Als je op zoek bent naar iemand die emotioneel onbeschikbaar is, ben jezelf emotioneel onbeschikbaar. Er is iets waardoor je je stort in een relatie.
Verder voel ik me er nu overigens wel goed bij dat het over is. Ik mis haar heel erg, maar dit is wel het beste en ik wil haar persoonlijke ontwikkeling ook niet in de weg zitten. Het aparte is dat ik dacht toen het nog aan was, dat het beter was (om oud te kunnen worden) dat ze nog meer van de wereld had gezien, zoals andere partners e.d. En het mooie is eigenlijk dat ze helemaal daar zit en ik er zelf geen last van heb (dat ze niet in mijn sociale kring ontdekt, want dat zou pijnlijker zijn). Dit is wat dat er gaat het perfecte moment voor haar om te ontdekken. Dus daar berust ik nu wel in.
We kwamen elkaar in de zomer nog vaak tegen op feestjes en hadden het steeds naar onze zin samen. Er was echt nog die klik, die aantrekking. Ze is in augustus op reis vertrokken met een vriendin en ik alleen. Op reis heeft ze tegen die vriendin gezegd dat ze later met me wou trouwen en kinderen wou. Dat ben ik pas later te weten gekomen. Na onze reis eind augustus hebben we elkaar terug gezien en ook gekust. Ze is dan nog eens naar me thuis gekomen en ook daar hebben we gekust en meer… Nadien heb ik haar niet meer gezien (haar werk + ouders), maar we hoorden elkaar nog vaak.
Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Exen geven niet altijd graag de ware oorzaak aan, die houden ze meestal voor zichzelf. Ze geven soms wel een reden op, maar die reden kan nog veel dieper en dieper liggen. Het kan ook voorkomen dat je ex zelf nog niet de ware oorzaak heeft ontdekt waarom hij of niet meer voor de relatie wilt gaan. Een gevoel is niet altijd makkelijk om te kunnen ontleden. Geef het de tijd.

Dit beschrijft perfect hoe ik me voel. Ik kan wel nog naar muziek luisteren, maar begin steeds te huilen. Heb moeite met mijn tranen in te houden, overal. Ik heb geen afscheid gekregen, niets, werd zelfs een stalker genoemd hetgeen absoluut niet het geval is. Zeker niet zelfs, dat zou ik verafschuwen. Maar iemand gewoon laten vallen, zelfs de verdere vriendschap die door mijn ex-geliefde beloofd was, werd plots genegeerd. Dat doet pijn , te veel pijn. Ik zoek antwoorden en oplossingen maar die zijn er niet, ook na 6 maanden nu niet. Ik dacht het gaat beter gaan na een paar maanden, nu blijkt dat het enkel slechter gaat. Iedereen zegt dat je moet leuke dingen doen, je moet je gedachten verzetten, je moet je ex en de omgeving ervan mijden zodanig dat het geen extra pijn gaat doen. Maar inderdaad dat gaat ten eerste niet zomaar, ten tweede is dat verdomd moeilijk en onmenselijk op sommige momenten en ten derde het kan geen extra pijn doen, de pijn is al niet meer te harden. Je geeft jezelf altijd de fout, je denkt steeds zwart.


Het beste is om de tip uit mijn artikel op te volgen en je ex een tijdje te vermijden. Het is soms niet te voorkomen dat je hem buiten tegenkomt als hij zo dichtbij woont maar ga hem niet zelf opzoeken. Na een tijdje gaat hij zich ook afvragen hoe het met jou is en gaat hij je vanzelf missen. Of niet, en dan is het beter om verder te zoeken. Succes!
Hi Sonja, volgens verwachting brak je ex dan eindelijk. Dit is een bewijs dat het haar allemaal erg hoog zit, dus je tactiek werkt nog steeds prima. Beter dan een ex die blijk geeft niets om je te geven! Hopelijk kun jij in de nabije toekomst echt zonder of met haar verder en hoef je niet te lang meer in zo'n moeilijke tussenfase te zitten. Omdat ze persoonlijke problemen heeft die het onderhoud van een relatie als het ware blokkeren is het sowieso moeilijk, en moet je je echt afvragen of je niet beter af bent met iemand anders. Mensen doen altijd wat werkt, en soms is men zich er niet bewust van dat er eigenlijk genoegdoening wordt gevonden in 'zelfkwelling'. Controleer dus of dat bij jou (en bij haar ook) aan de hand is. In de toekomst wil ik mijzelf op andere dingen gaan richten dus zul je me hier niet of in elk geval minder vaak zien. Lees daarvoor ook mijn infoteurpagina. Een goed en mooi nieuwjaar Sonja! Groetjes van A.

Wat ik hiermee wel wil zeggen, is dat als je ex blijkbaar heeft gezegd dat hij of zij niet met je verder wil, dat hij of zij dan ook niet meer op je hoeft te kunnen rekenen. Wees dus niet alleen maar aardig tegen hem of haar, en doe niet zomaar alles wat hij of zij van je vraagt. Als je ex denkt dat hij of zij nu zonder meer op je kan rekenen als vriend, laat dan zien dat dat niet klopt.


We kwamen elkaar in de zomer nog vaak tegen op feestjes en hadden het steeds naar onze zin samen. Er was echt nog die klik, die aantrekking. Ze is in augustus op reis vertrokken met een vriendin en ik alleen. Op reis heeft ze tegen die vriendin gezegd dat ze later met me wou trouwen en kinderen wou. Dat ben ik pas later te weten gekomen. Na onze reis eind augustus hebben we elkaar terug gezien en ook gekust. Ze is dan nog eens naar me thuis gekomen en ook daar hebben we gekust en meer… Nadien heb ik haar niet meer gezien (haar werk + ouders), maar we hoorden elkaar nog vaak.

Contact met de kids word al afgedwongen langs het vredegerecht, maar eer dat in orde is zijn we weer zoveel tijd verder.Psychiater en psychologe zijn momenteel men enigste reding en een agressie therapie die zich echt wel nuttig maken kan.Haar ouders die volledig afstand hebben genomen in dehele zaak en zei die ondertussen al een andere liefde in haar leven nam en dit op nog geen 2 maand tijd.Terwijl ik nog zoveel liefde voel voor haar.Als ik dit bovenstaand artikel overlees lijkt het me, met een tijd afzijdig te blijven staan en het contact langszaam weer op een possitieve manier op te bouwen er toch nog hoop is om weer verenigd te worden met men kinderen en haar. Reactie infoteur, 06-02-2016
Als de scheiding al is ingezet is er weinig meer te redden. Kennelijk is het voor je vrouw menens, en vindt ze haar gedrag met die ander ook gerechtvaardigd. Wat er verder tussen jullie is gebeurd, en met name hoe jouw gedrag was, is me niet duidelijk. Fouten zijn er om te verbeteren, problemen zijn er om op te lossen. Zoals haar houding nu is zal er bitter weinig gebeuren behalve de afwikkeling van de scheiding. De desinteresse kan met boosheid te maken hebben, maar kan ook betekenen dat ze al lange tijd geleden de deur heeft dichtgegooid en daar nu vrede mee heeft. Laat haar eerst maar eens begaan. Stilte is soms het beste, vooral wanneer (zoals je al noemde), er 'te veel gebeurd is'. Sterkte, A.

En daarom heb ik besloten om alles wat ik zelf uit het onderzoek had geleerd en in praktijk heb gebracht te gebruiken voor het boek Verleid Hem – En Laat Hem Voor Altijd Van Je Houden. Het bevat meer dan 120 bladzijden boordevol informatie, met geheimen en voorbeelden hoe je een man verleidt, zorgt dat hij hopeloos verliefd op je wordt en maakt dat hij jou aanbidt.
Het telefoongebruik komt voort uit dat ik altijd bezig ben het anderen naar de zin te maken en niet aan mezelf of haar denk. Ik heb haar onbewust niet de aandacht en waardering gegeven die ze hoort te krijgen. Het zijn veelal collega's die 's avonds nog aan het werk zijn en dan mijn hulp vragen als ze iets niet snappen met een applicatie of wat dan ook. Maar ook vrienden en kennissen weten me te vinden. Dit moet ook echt anders en daarvoor heb ik inmiddels eerste gesprek met mijn baas voor gehad. Daar moeten afspraken over gemaakt worden.
Zoals de schrijfster Sarah Ban Breathnach al zei, "Als je wacht op het beste, zal je het meestal ook krijgen." Verwacht dat er goede dingen gaan gebeuren. Creëer een specifiek doel door precies te definiëren wat je in een man zoekt. Pas dit doel eens in de zoveel tijd aan. Bereid je mentaal voor op het ontmoeten van en trouwen met de man van je dromen.
Ik heb 2 jaar een relatie met mijn vriend/ex met ups and downs. In het begin was ik niet direct verliefd en vond ik zijn aandacht leuk en kon ik niet loskkomen van mijn oude leven. Het was feesten en lol maken en als hij dan kwam stuurde ik hem weer weg. Hij was wel al heel erg verliefd op mij. Kwam net uit een andere relatie en ging helemaal voor mij. Doordat ik hem steeds wegstuurde hield hij zijn ex er ook op na. Hier kwam ik achter en was toen woedend. Mede ook omdat ik in die tijd juist voor mezelf een knop had omgezet van he ik ben verliefd op deze man en wil met hem verder. Zo ging het nog een tijdje door maar uiteindelijk hebben we echt voor elkaar gekozen. Hij is een persoon die steeds weg loopt als die boos is en dan heel snel zijn spullen pakt. Ik heb verlatingsangst dus kan daar dan niet mee om gaan. Het is heel lang goed gegaan en afgelopen zomer heb ik een hele grote fout gemaakt voor vreemd te gaan. Hier kwam hij achter doordat ik nog contact hield met die persoon. Op een dag zei die oke we gaan ervoor en ik kom bij je wonen. Iets wat ik heel graag al een tijd wilde. Hij leeft namelijk met de meest walgelijke man in een huis aangezien zijn eigen huis nog te koop staat en daar geen verandering voorlopig in zit. Zijn ex vrouw woont daar met de kinderen.

Daarnaast mis je iemand die afwezig is ook emotioneel. Dat heeft er vooral mee te maken dat je bepaalde ervaringen niet meer kunt delen. Na een lange werkdag wil je je verhaal kwijt, maar dan is er niemand om naar je te luisteren. Of met kerst blijft één stoel aan tafel leeg, omdat je zoon in het buitenland studeert. Je kunt iemand trouwens ook in paktische zin missen. Als je partner veel voor zijn werk op reis is bijvoorbeeld, en jij in je eentje de zorg draagt voor het huishouden en de kinderen. Het gevaar van zo’n situatie is dat je iemand niet alleen mist, maar je ook in de steek gelaten voelt.
Hi Nick, achterdocht en wantrouwen, zoals zij voelde binnen de relatie, zijn geen beste factoren om een relatie op de rails te houden. Helaas was je niet in staat gebleken om deze gevoelens om te buigen. Het bleef tussen jullie in staan, met misschien wel de breuk als gevolg, hoewel je niet zegt waarom het nu daadwerkelijk is uitgegaan. Aangezien je ex nogal jong was toen ze de relatie begon, kan ze het gevoel hebben gehad dingen gemist te hebben. Die tijd is ze nu aan het inhalen. Het geeft aan dat ze niet toe was aan een vaste relatie met toekomst, en voorlopig is ze dat ook niet. Het is jammer dat ze je na zo'n lange tijd links laat liggen en geen belangstelling heeft. Desinteresse is het ultieme bewijs dat er geen korrel gevoel bij zit. Je kunt bij wijze van spreken beter woede en geraas constateren, dan deze lakse houding. Als er echt liefde zou zijn geweest dan is er een pijnlijk gemis, en blijf je een bovenmatige, vaak stiekeme belangstelling voor je ex houden. Zij vertoont niets van dit alles. De benaderingen die je doet werken niet, dus houd er voorlopig mee op. Een ex moet eerst open staan voor vriendschap, voordat je weer een stap verder kunt denken. Vooralsnog vertoont ze desinteresse, en wat dit over jullie 'liefde' zegt, mag je zelf invullen… Sterkte, A.
Hi Sonja, je hebt vast wel eens aan de mogelijkheid gedacht dat je ex jullie relatie enkel als probeersel beschouwde. Een experiment, waarvan de uitkomst was dat ze niet met een vrouw wil zijn. En dat jou vervolgens niet durft te zeggen. Zou dat niet kunnen? Haar gedrag is onberekenbaar en je kunt er niets mee. Wel voelt ze zich bij jou genoeg vertrouwd om ook kattig te zijn. Ze rekent erop dat je dat gewoon accepteert. Wat als je dat vanaf nu niet meer doet? Als je aangeeft dat je je zo niet laat behandelen? Er is een regel die luidt dat je mensen 'leert' hoe ze zich tegenover jou moeten opstellen. Wil je dus een andere houding van haar, dan moet je eerst zelf ander gedrag vertonen. Je hebt er nu een begin mee gemaakt, maar gaat teveel mee in haar grillen. Doe het anders. Komt ze zo dichtbij je zitten, dan stap je gewoon op of schuift opzij. Raakt ze je aan, dan zeg je 'hou daarmee op'. Enzovoorts. Maar veel beter zou zijn als je voor haar geen enkele plek vrij houdt. Groetjes, A.
Hi Wilco, gezien je waarschijnlijk nog jonge leeftijd is de kans dat je met de ware te maken hebt nagenoeg nul. Elke relatie krijgt na een aanvankelijk mooie start een kentering, waarbij de roze bril langzaam af gaat en je opeens eigenschappen in de ander ziet die je minder bevallen. De kunst is om dan niet hardhollend weg te lopen, maar gewoon met elkaar te blijven communiceren. En vooral in de moeilijke tijd die jij voor je kiezen kreeg. Een relatie vraagt namelijk onderhoud! Als een relatie goed en duurzaam is, zul je van de ander houden, ongeacht welke lijst 'slechte karaktereigenschappen' je zou kunnen opnoemen. Liefde is daar sterk genoeg voor. Helaas, en dat was ook te verwachten, zit dat bij jullie minder goed en daar is niemand schuldig aan. Het artikel wijst je de weg om haar terug te krijgen. Je deed vooralsnog het omgekeerde, dus draai je tactiek om en wacht lange tijd voor je haar weer eens benadert. Begin dan altijd vriendschappelijk en verwijs niet naar het verleden. Of ze bereid is weer met je te praten, kan ik niet voorspellen. Gevoelens zijn moeilijk te beredeneren en laten zich moeilijk sturen. Sterkte, A.
Thuis heb ik haar een handgeschreven brief gestuurd waarin ik uitlegde waarom ik zo van haar houd, waarom ik verliefd op haar ben geworden en ook dat ik weet dat ik fout heb gehandeld door haar te pushen en haar niet de tijd heb gegeven waar ze wel om had gevraagd en dat mijn wens om haar terug bij mij te hebben op/tot dat moment belangrijker voor mij was dan haar wens om even met rust gelaten te worden zodat ze kon nadenken. En nogmaals dat we het contact beter konden verbreken tot we beide ons draai hadden gevonden.
Een veelgebruikt excuus als een man je niet wil: “ik heb het erg druk”. Maar pas op, ze blijven dan wel vaak contact houden (alleen niet erg frequent maar van de hak op de tak) waardoor jij dan weer in de war raakt “vind hij me nu wel of niet leuk”. Mijn advies: afkappen. Want als een man je echt leuk vindt dan voel je dat, dan hoef je je het niet af te vragen.
Op welk punt het mis ging, kun jij zelf het beste beoordelen. Zoals je schreef vond ze dat je te weinig moeite voor haar deed, maar zo'n opmerking is weinig concreet als een relatie eenmaal vaste grond heeft. Laatst op de bank vond ze kennelijk dat je wel weer moeite had gedaan, namelijk pogingen om haar terug te krijgen, wat ze 'beloonde' door te zoenen. Het is goed dat je wederom een pauze hebt ingelast maar deze hoeft in dit geval niet zeer lang te duren. Vraag na een aantal weken eens hoe ze zich voelt en je hebt alleen al met die zin veel gewonnen. Vrouwen zijn er gek op om over gevoelens te praten, ook al begin jij misschien al te geeuwen bij dat onderwerp ;). Het gaat erom dat ze straks als jullie praten haar ei kwijt kan, zodat er niets meer tussen jullie in staat dat later weer in negatieve zin opborrelt. Met een schone lei en 'zand erover' is er nog heel veel mogelijk. Hopelijk kan ze die volwassenheid opbrengen en blijft ze niet steken in het herhaaldelijk afdwingen van een breuk omdat mevrouw geen aandacht krijgt… ;D. Succes, A.
En wat ik dus ook herken in hem is, dat hij zich niet kan geven. Zijn eigen worden zijn dat hij zich niet ergens onbezonnen kan instorten, zijn denken is hem heilig. Nu ja denken en denken zijn 2, ik stort mij ook niet zomaar ergens in zonder erover nagedacht te hebben anders was ik deze relatie wel meteen begonnen. Volgens hem komen liefde en verliefdheid ook uit het hoofd.
Een goed teken als je ex emoties laat zien. Onverschilligheid is de grote relatie-killer, terwijl emoties juist een signaal zijn dat de liefde niet over is. Zolang iemand emotioneel reageert, goed of kwaad, dan wordt er om je gegeven. Het werkt zo eenvoudig, immers, als het ze echt niets kon schelen, zou er van gevoelens ook geen sprake zijn. Haat is niet het tegenovergestelde van liefde, integendeel, ze gaan hand in hand. We 'haten' enkel een ex omdat we nog met een hart vol onbeantwoorde liefde blijven zitten. Mensen maskeren hun gevoelens omdat ze praten over wat ze willen voelen en denken, niet wat ze eigenlijk voelen en denken. Nu is het zaak voor jou om je ex te laten realiseren dat hij of zij beter af is door de gevoelens te accepteren in plaats van er tegen te vechten.

Praat nu met geen woord meer over hoe het verder moet, over gevoelens of over loslaten. Push niets. Vraag niets. Bespreek niets. Althans, niet over de relatie, want het risico is dat je de relatie kapot praat, het te veel in het verstandelijke wordt gebracht en gevoelens teveel worden geanalyseerd. Gevoel moet je voelen, niet beredeneren! ;). Mocht ze toch terugkomen op het gewraakte onderwerp, spreek dan eenmalig je vertrouwen uit en buig het direct om naar een leuker onderwerp. Natuurlijk kun je je woorden enigszins fysiek benadrukken door een arm om haar heen te slaan. Gezien het feit dat ze om je huilt kan ik je zo al bevestigen dat ze van je houdt. Wel heeft ze wat individuele eigenaardigheden die het gevolg kunnen zijn van dingen uit haar vorige relatie. Daarnaast heeft ze misschien een lage eigenwaarde, waardoor ze denkt dat ze jou niet 'verdient'. Laat het nu even rusten en neem na verloop van tijd contact met haar op. Je kunt dan iets zeggen in de trant van: 'Ik wil je zien' of 'Ik moet je zien'. Want daarmee bevestig je voor haar wederom dat je om haar geeft. En dat heeft ze wellicht teveel nodig dan te weinig. Sterkte voor nu, A.

Hi Kenny, sommigen zeggen 'waar rook is, is vuur', maar dat betekent nog niet dat je verloofde meteen haar koffers moet pakken. Ze heeft dan ook uit boosheid gehandeld, als gevolg van de interpretatie die ze gaf aan de gesprekken die je met die ander had. Alleen jij weet waar die gesprekken over gingen, wat ze ervan gelezen heeft en waarom ze dan nu zo reageerde. Ze heeft je gemeld dat het vertrouwen weg is, maar geeft je vooralsnog niet de kans om dit te herstellen. Dit is uiterst zonde, niet in de laatste plaats om de dochter die jullie bindt. Online chats gaan vaak veel verder dan je voor mogelijk houdt, laten je nieuwe kanten van jezelf zien die kennelijk eerder onontdekt bleven, en geven je hierdoor zelfinzicht. Er is weinig slechts aan, mits je je partner er in betrekt en er open over kunt praten. Houd dus rekening met je partner. Blijkt deze er problemen mee te hebben, dan probeer je dit serieus te begrijpen zodat je er mee kunt stoppen. In jouw geval krijg je helaas alles achteraf op je dak en is je verloofde al weggehold. Het beste wat je nu kunt doen is je focussen op je dochter en bekijken wat zij nodig heeft. Toon de moeder van je kind dat je wel degelijk goedgezind bent, en bereid bent om terug te winnen wat je klaarblijkelijk aan het verliezen was. Inzet van twee kanten zou nog veel beter zijn. Kortom, het belang van jullie kind moet voorop staan, hiervan moet je haar overtuigen. Betuig tevens spijt van de 'misstap', en zeg haar dat dit soort gedrag verleden tijd is. Meen het dan ook. En probeer haar aan het praten te krijgen over de overige dingen die je in haar beleving niet goed zou doen. Zeg haar daarbij dat je naar oplossingen zoekt zodat de nabije toekomst er beter uit zal zien dan het heden nu aangeeft. Het gaat om jouw inzet, en haar wil om jou nog een kans te geven… Sterkte, A.

Het is na 3 jaar nu 2 maanden uit met mijn ex, de eerste maand hadden we nog wel contact en heb ik helaas erg veel fouten gemaakt en liet zij op een gegeven moment niks meer van zich horen. Toen kreeg ik laatst spontaan weer berichtjes van haar, Hoe mijn vakantie was en hoe het met mij ging. Hierna hebben wij nog een keer gechat met wat diepere gesprekken.
Hi Hoopvol, hij heeft door de geldkwestie nog steeds met je te maken, dat is een feit. Ik heb je in vorige berichten al heel concreet aangegeven wat je moet doen, lees die dus grondig. Een gemis kan er natuurlijk niet zijn als je nog gewoon naar de gelegenheden gaat waar hij ook is. Wat je met zijn sms'jes over andere zaken moet weet ik niet, omdat niet helder is waar dat over gaat. Groetjes, A.
Als ik het doe, ga ik mij dan niet (weer) ontzettend vernederd voelen? En als ik het niet doe, riskeer ik dan niet om hem volledig kwijt te zijn? Bestaat er geen manier om “met hangende pootjes terug te komen” zonder dat het vernederend voelt? Het toppunt is dat hij dan gisteren nog vroeg “of ik al onze leuke momenten die we nog gepland hadden zomaar kon weggooien”. Waarmee hij dan bedoelde dat ík er eigenlijk een punt achter zette? Aan wie is het nu? En simpelweg: als hij me echt zo graag ziet als hij al maanden beweert, zou hij dan niet snel terug iets moeten laten horen? Maar misschien redeneert hij net hetzelfde en is het vanuit zijn standpunt dan eigenlijk míjn beurt nu?
Een van de tekenen dat je ex nog aan je denkt en om je geeft is het gegeven dat hij of zij nog graag terugdenkt aan gouden tijden van weleer. Heb je nog contact met je ex, dan kun je dit eenvoudig testen door een wederzijdse positieve ervaring te benoemen en te zien wat de reactie is. Is er onverschilligheid, of zijn er signalen van affectie? Hoe meer emoties er getoond worden, hoe beter. Het maakt niet uit of deze emoties goed of slecht zijn, zelfs boosheid is in dit kader positief. Herinneringen die graag worden opgerakeld, kunnen de passie van toen stap voor stap weer doen opbloeien.
ik ben ten einde raad en hoop dat iemand die dit ook heeft meegemaakt me kan helpen met advies of nodige informatie. ik ben een drie maanden geleden een meiske tegen gekomen die m`n leven volledig deed veranderen. we raakte aan de praat in een kroeg en we wisselde telefoonnummers uit. twee dagen later kreeg ik een bericht van haar of we nog eens af konden spreken. dit leek me erg leuk. ik was nog niet zo lang uit een vorige relatie en had haar ook aangegeven dat ik alles rustig aan wilde doen. we spraken af bij haar thuis en het voelde goed. de dagen daarna ging alles vanzelf, en rustig aan doen was er dan ook niet meer bij. ze is drie jaar geleden gescheiden en de rechtszaken lopen nog steeds. ze heeft twee kindjes. maar niets van dit alles stond mij in de weg. ik wilde niets maar dan ook niets liever dan met haar verder en gelukkig worden. we hadden allebei een gevoel wat we nog nooit eerder hadden gevoeld. een sterk intens gevoel van liefde. we konden goed met elkaar praten en het voelde allemaal vertrouwd alsof we mekaar al jaren kende. ze had door de jaren heen een muur om haar hart gebouwd, en ze gaf me op een dag aan dat ik dat muurtje aan het afbreken was. ze was aan het smelten. we voelde ons heerlijk en gelukkig als we samen waren. ze had een druk leven met de kinderen, twee banen om alles toch nog te kunnen betalen. dan de rechtszaken nog en een vervelende ex die maar aan haar hoofd bleef zeveren. ze vertelde me alles en het gaf haar een goed gevoel om met me te praten. maar zo blijkt later, deze gesprekken hebben ook veel negatieve herinneringen omhoog gebracht. we hadden het fijn samen. we gingen samen naar een concert van coldplay waar ze een nummer speelde wat wel heel erg van toepassing was op haar leven. het nummer "fix you". we hielde mekaar het hele nummer stevig vast. we waren verliefd. ondanks dat het muurtje een heel eind weg was had ze toch nog een lichte blokkade. dit uiten zich door bijvoorbeeld de woorden "ik hou van je" te zeggen. zodra ik dat tegen haar zei wist ze daar niet echt raad mee. tot een aantal weken geleden we in bed lagen. na wat gebabbeld te hebben deed ik het licht uit. ze vroeg aan me of ik het weer aan wilde maken en dat deed ik. ze keek me recht in de ogen aan en zei dat ze van me hield. ik wist dat dit voor een persoon die 3 jaar lang stil heeft gestaan wat relaties en gevoelens betreft heel wat was. na een tijd wilde ze dat ik kennis zou maken met de kindjes en dit voelde bij mij geweldig. een week van liefde en samenzijn ging voorbij. ook een week met vele gesprekken onder het genot van een drankje. de gesprekken kwamen best vaak terug op haar verleden. of dat ze daar juist naar toe stuurde of hoe, dat weet ik niet. na die week kwam ze ineens de uiting dat ik te snel te dichtbij was gekomen en dat ze de rem erop wilde gooien. dit kwam bij mij natuurlijk best vreemd en hard aan. maar natuurlijk, als dat nodig is, doen we dat. maar, zo bleek lukte dat geen van ons beide. we genoten van elkaar als we bij mekaar waren. toch dreef ze steeds verder weg. op een dag zei ze dat ze twijfelde, ze twijfelde overal aan. en juist omdat ze van me af dreef, ging ik harder werken en vechten om haar bij me te houden. doordat ik harder ging vechten rende zij harder van me weg. op een dag zei ze tegen me dat ik haar moest loslaten. dit kwam natuurlijk als een donderslag binnen. hoe kan dit nou, we waren zo gelukkig. ik kon het gewoon niet begrijpen. maar ze vertelde me ook dat ze geen afscheid wilde. het idee dat ze me nooit meer zou zien maakte haar al ziek. we gingen mekaar minder zien. ze stuurde me af en toe dat het haar goed zou doen als ik haar nu even vast zou houden, maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover mij. maar toch, na wat over en weer smsen ging ik naar haar toe. als ik dan bij haar was zag en voelde ik haar gewoon genieten. hoe ze vast hield, hoe ze me aan keek, wat ze tegen me zei dat ze het zo fijn vond dat ik bij haar was. ze genoot van elk moment als ik bij haar was, zelfs nu nog nadat ze me had gevraagd of ik haar los wilde laten. en zo ging het diverse keren. ze stuurde me na een dag geen contact dat wel zeker aan me dacht en dat ze me miste. maar toch moest ik haar loslaten. ik weet niet in welke sferen van emoties ik het moet zoeken. wil ze wel, maar kan of durft ze niet? weet ze niet hoe? en wat moet ik doen, haar volledig loslaten staat haaks op mijn verliefdheid. moet ik afstand nemen? de kans zit er dan in dat ze me gaat missen en misschien wel om zal draaien. of dat ze me juist gaat vergeten als ik niet meer laat merken dat ik er sta. ik weet het echt niet meer. ik weet dat ik haar vreselijk mis nu. ze heeft na haar scheiding 3 jaar lang een veilig leventje gehad met haar twee kindjes. een veilig leven zonder gekwetst te worden of iemand te kwetsen. zou ze het nu gewoon niet durven, of nu niet de energie voor hebben. ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen.

Heb hem ook verteld over mijn vakantie plannen voor de komende maanden en die zijn niet verkeerd! Ik ga een beetje de wereld rond naar steden waar een man zijn vriendin niet gauw naartoe zou laten gaan haha! Het stomme is dat hij niet hierop niet heeft gereageerd, helemaal NIKS! Ik reageerde nog leuk bij hem, hij helemaal niet bij mij, wat dit betekend?


Of het iets betekend weet ik niet, of het uberhaupt waar is? Toen het net uit was, was hij ook gaan daten met een meid, daar is het niks mee geworden, hij had haar zelfs over mij verteld :). En zij kregen veel ruzie om mij en dat was al gauw weer over, dus een duidelijk rebound. Kan een man meerdere rebounds hebben? Omdat hij niet kan zijn bij de vrouw die hij wilt dus steeds van de een naar de ander? Hij probeerde mij toen jaloers te maken met dingen die zij volgens hem voor hem had gedaan, dit bleek allemaal een leugen te zijn, zij heeft zelfs nooit geweten van zijn problemen/verleden. Hij vertelde mij ook dat ik de enige vrouw was/ben die zoveel van zijn situatie afweet.
Ik en mijn ex zijn nu 3 weken uit elkaar. We hadden 3 jaar een relatie. Het eerste jaar ging dat heel goed, wat wil je, we waren verliefd. En eigenlijk het laatste jaar, toen zijn we gaan samenwonen, is het minder geworden. Dit kwam door verschillende factoren, zij werd ziek(reuma) en daarnaast was ik gestart met een eigen bedrijf. Kortom, een lastig verhaal. Wegens drukte, waren toen ook minder echt 'samen'. We kregen vaak ruzie, en praatten dit niet goed uit. Ik ben vrij open en zij erg gesloten, en hierdoor kon ik niet goed haar gevoel begrijpen. Ik wilde het natuurlijk wel, maar het lukte me niet altijd om al haar signalen op te pikken. Tijdens deze stressvolle periode, voelde zij zich niet altijd door mij gesteund. Heeft ze me later verteld in een gesprek dat we hadden. We hadden samen een huis en daar zijn we uitgegaan. Vervolgens was het de druppel dat ik volgens haar niet genoeg had geholpen het huis te ontruimen, ivm werkzaamheden aan mijn bedrijf. Voor mij is het zeker een uitdaging geweest, om naast mijn bedrijf, voldoende steun te kunnen geven. En heeft niet erg meegeholpen dat ze mij niet duidelijk aangaf hoe ze zich hieronder voelde. Ik heb, nadat het uit was, een tijdje geen contact met haar gehad. Het uitgaan heeft ze gedaan via whats app, iets wat ik zeer respectloos vind. Zeker als je drie jaar met iemand gaat, en ze is tenslotte 22 jaar. Zoiets doe je niet. Ze is momenteel in Barcelona met een aantal vriendin om te ontspannen. Ze komt dinsdag terug. En nu heeft ze vanochtend contact met mij gezocht. Ze geeft aan dat ze over me heeft gedroomd en stelt gerichte vragen aan me hoe het mijn bedrijf gaat, en met mijzelf etc. Ik weet niet zo goed wat ik hier van moet denken. Het kan zijn dat ze me mist. Ik heb haar aan het einde vertelt
Het is nu een paar dagen uit tussen mij en mijn ex, niet omdat we niet van elkaar houden, maar omdat hij vrijheid wil (uitgaan, op zichzelf wonen, vrienden gaan voor alles) en ik wil graag samenwonen en meer liefde en aandacht van hem. Dit begon steeds meer te botsen en we hebben met pijn in ons hart afscheid genomen. Hij heeft nu aangegeven dat hij voorlopig geen contact wil, en daar heb ik me bij neergelegd al is dat moeilijk. Voor mij is het zo raar dat dit een einde is terwijl we zo gek op elkaar zijn. Denken jullie dat er nog hoop is voor onze relatie om opnieuw te beginnen? Aan 1 kant denk ik dat hij nu van zn vrijheid gaat genieten maar er over een paar weken achter komt wat hij mist, maar aan de andere kant ben ik bang dat hij het wel goed vind zo. Ik hoor dat hij veel over me praat, heel benieuwd is hoe het met me gaat, en het zo vreselijk voor me vindt hoe verdrietig ik ben. Dit zijn wel goede tekenen toch?
Ze hangt ook heel sterk aan haar ouders, ze belt haar moeder elke dag op en leeft volgens mij volgens wat zij zeggen. Ik kwam geregeld vroeger thuis en zij ging haar kind bij ouders ophalen en soms bleef ze daar eten. Ik vraag me af waarom ik niet altijd was uitgenodigd. Dat gebeurde geregeld en heb haar daar ook over aangesproken, ging wat beter voor een tijd en achteraf weer minder.
Na twee jaar samen, kwamen zijn twijfels voor de eerste keer boven. Hij vertelde me dat hij zich te jong voelde om zich nu al te binden aan één meisje voor de rest van zijn leven. De gedachte dat hij nooit meer vrijgezel zou zijn boezemde hem angst in. Ik heb hier toen erg begrijpend op gereageerd. Uiteindelijk vertelde hij dat hij de week ervoor tegen zijn beste vriend had verteld dat hij een toekomst met mij zag. De toekomst met mij is iets waar hij normaal nooit over praat. Deze gedachte had hem denk ik doen panikeren. Nadat we dit besproken hadden, ging alles weer zijn gewone gang. Ik voelde dat we nog dichter naar elkaar waren gegroeid.

Ik ben paar maanden geleden hier geweest om te lezen hoe ik mijn (vriend) zijn hart kan veroveren. Het heeft niet geholpen omdat hij gewoon een *^%$! is ahaha. Hij gaat vreemd, komt niet opdagen op afspraken, zegt nooit dat ik mooi ben ofzo, neemt me nooit ergens mee naar toe, stelt me nooit aan zijn familie of vrienden voor, scheld me uit als we ruzie hebben, blijft wel weken weg zonder iets te laten weten en of het niet erger kan is hij part-time opzoek naar zijn droom vrouw omdat ik zo te zien toch niet genoeg ben. Wanneer ik aangeef dat ik er klaar mee ben laat hij me afkoelen en dan belt ie weer en ik denk nog 1 keer proberen dan… Ik heb inmiddels de strijd na 5 jaar opgegeven Nu staan zijn spullen sinds 2 maand bij mij in de logeer kamer omdat hij huisje krijgt binnen kort. De laatste keer dat we ruzie hadden vroeg die van zelf of die zijn spullen moet komen ophalen. Ik zei nee en dat hij me gewoon met rust moet laten en dat heeft die gedaan. Dit is nu 2 weken geleden. Me vriendinnen noemen me dom en zeggen dat ik zijn spullen moet verkopen ofzo of gewoon zeggen dat die zijn F! spullen moet komen halen… i
Bedankt voor je reactie, de conclusie die jij stelt komt ongeveer overeen met wat ik ook al dacht. Ze heeft ook aangegeven dat zij mij voorlopig niet wilde zien of spreken. Ze zei dat dit maanden kon duren of zelfs een jaar(jaren). Ze wilde dat ik verder ging met mij leven en er wat van zou maken en dat ik het moest loslaten. Zo langzamerhand doe ik dit ook, omdat het verder weinig zin heeft te blijven treuren. Ze had het erover dat ze het op dit moment gewoon niet meer aankon, en dat wij elkaar over een aantal jaar misschien wel weer tegenkomen. Moet ik hier uit opmaken dat ze de deur toch op een soort van kier houdt, dat er van haar uit toch nog een soort van wens aanwezig is dat het goed komt? Reactie infoteur, 27-10-2012
Hi Robin, je vriendin respecteren door haar woorden serieus te nemen. Dat betekent dus dat je inderdaad maar die pauze in moet gaan en haar pas na een paar maanden weer eens belt of schrijft. Dan heb je immers gedaan wat ze wilde en is er geen reden om je opnieuw op een zijspoor te zetten. Doet ze dat toch, dan is er weinig sprake van liefde van haar kant. Of je moet het natuurlijk wel erg bont gemaakt hebben ;). Je aandacht verzetten is moeilijk, omdat je hart bij haar ligt. Zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html

Wat jouw rol hierin is? Dat je bij hem blijft zolang hij nog niet (zakelijk) los is van deze destructieve ex en haar invloed op hem. Dat je dat allemaal geaccepteerd hebt. Die man zit tussen 2 vuren en kon/kan die zakelijke band nog niet verbreken (waarschijnlijk uit financieel oogpunt), dat moet eerst afgewikkeld, wil hij haar voorgoed en definitief uit zijn leven kunnen weren. Ze heeft nu een zekere macht over hem.
als jij het niet zelf wilt kom dan niet.Hij zei toen dat hij het ook wilde:s.Na een week wou hij me weer op msn terwijl hij daarvoor zei vrienden te willen zijn.We hadden elkaar een maand op msn.In het begin was het goed daarna werd hij boos om het feit dat ik niet zag wat mijn gedrag hem had aangedaan.Hij verwijderde mij toen van ping.3 Dagen erna begon ik te beseffen dat ik hem nooit me liefde toonde en hem altijd achter me liet aanrennen.

Hi E., je vertelt jouw leeftijd wel, maar niet die van hem. Allereerst moet je je afvragen waarom je je zo vastbijt in een jongen die nog een leven voor zich heeft. Op deze leeftijd een relatie beginnen betekent niet dat je je hele leven bij elkaar blijft! De kans is duizend maal groter (citaat van Dr. Phil) dat het gewoon uitgaat en er nog (vele) andere gegadigden zullen volgen. Je praat over 'een eerlijke kans' om hem terug te krijgen, die je niet gekregen zou hebben. Maar beste E., dat is de wereld op zijn kop. Waarom positioneer je jezelf zo afhankelijk, alsof je leven afhangt van zijn wil om jou een kans te geven. Wie toch over kansen wil praten, moet het gewoon omdraaien. Hij moet van JOU misschien nog een kans krijgen, en niet andersom ;). Je schreef verder dat hij nogal egocentrisch lijkt, maar dit is op deze leeftijd niet bijzonder. Hij is totaal niet klaar om een serieuze relatie te onderhouden. Je bent onbewust gebruikt om mee te experimenteren en jij deed dat bij hem precies zo. Het verschil is dat jij meer voor hem bent gaan voelen dan hij voor jou. Jij uitte je gevoel door hem te claimen, hij door maar toe te geven. Maar wie de ander wil veranderen, komt niet ver. Deze relatie ging dan ook niet om gedragsveranderingen die wel of niet werden doorgevoerd, maar om jouw wanhopige wil om een relatie te hebben terwijl vriendschap een veel stabielere basis geweest zou zijn. Ook voor een eventuele relatie later. Daarom kon het niet anders dan fout gaan. Maar als deze jongen echt voor jou gemaakt is, dan zal hij terugkeren. Ook al duurt het nog vijf of tien jaar. Ik acht de kans voorlopig gering… Sterkte, A.

Hi Angel, deze situatie is erg moeilijk. Je moeder zit er kennelijk bovenop, waardoor je wordt gedwongen te kiezen voor je moeder of je vriendin. Je moet voor jezelf nagaan aan welke relatie je nu meer waarde hecht. Uiteraard hoef je het gescheld van je moeder niet te accepteren. Is de liefde tussen jou en je vriendin serieus, dan moet je onvoorwaardelijk voor je vriendin kiezen en je moeder uitleggen dat dit jouw keus is. Echter, gezien de onderliggende problemen (borderline, gescheiden met kind, isoleercel en herhaalde breuken) denk ik dat je er goed aan doet om eens te bedenken of je moeder's woorden - hoewel ze zich niet goed uit - een kern van waarheid hebben. Moeders hebben altijd het beste met hun dochter voor! Sterkte, A.

Hi L.J., van de ene in de andere relatie stappen vergroot de kans dat de nieuwe liefde slechts een rebound is. Vooral omdat je aantoonbaar liefdesverdriet had. Geen wonder dus dat je ex zich de eerste tijd onzeker voelde, wat niet pleit voor een goede start. Het komt er nu op aan dat je haar wensen respecteert dus probeer tijdelijk uit haar leven weg te gaan. Aangenomen dat je het artikel gelezen hebt moet je een pauze inlassen die liefst minimaal enkele maanden duurt. Je kunt haar daarbij van te voren vertellen dat je dit van plan bent, zelfs haar mening daarover vragen, maar er dan wel bij zeggen dat je er alle vertrouwen in hebt dat het weer goedkomt. Met gemixte signalen kun je inderdaad niet veel, maar dit zegt in de regel wel dat er nog emotionele issues spelen en dat jullie dus helemaal niet klaar zijn met elkaar. Echte gevoelens zoals 'houden van' verdwijnen niet door een ruzie. Wel kan het worden beklad en besmeurd, maar zoals je wel weet vindt ware liefde altijd wel een weg. Je gaat nu de ultieme relatietest in, maar die is hard nodig om straks beter van start te gaan. Zonder oud zeer van een vorige relatie en de bijbehorende onzekerheid. Liefde moet niet steeds worden bevestigd met woorden. Merk je dat dat zo is en je haar vooral tijdens ruzies telkens moet overtuigen dat je van haar houdt en zij omgekeerd bij jou, dan moet je je grondig afvragen of er eigenlijk wel sprake is van de door jou zo begeerde liefde. Sterkte, A.

Na een relatie van ongeveer 2,5 jaar is mijn relatie op de klippen gelopen. Ik had een domme fout gemaakt door via messenger een ‘gewaagd’ gesprek aan te knopen met een ander mesije. Mijn nu exvriendin is dit te weten gekomen en heeft mij laten zitten. Het is niet de eerste keer dat we zwaar ruzie hebben, maar tot nu toe hebben we ons altijd overal doorheen geslagen. Ik mis haar en wil haar enorm graag terug bij me hebben. Tot vorige week vrijdag hadden we zo goed als dagelijks contact, maar plots is ze omgeslagen en weigert ze met me te spreken, ze negeert men berichten en heeft me zelfs geblokkeerd op messenger. Ik ben ten einde raad. Is er nog een kans dat ze terugkomt of ben ik haar definitief kwijt?? Dank je voor je tijd
Zal hij spontaan gister uitgenodigd zijn en gaat hij 'als vrienden' op visite? Of ben ik zo voorgelogen? Dat laatste geloof ik gewoonweg niet. Ik heb ooit een lange relatie gehad met een pathologische leugenaar, maar deze laatste ex is dat niet, heeft die kenmerken niet. Ik weet het allemaal niet meer. De deur moet dicht. Zal ik zijn spullen vanavond terugbrengen? Hij zal wel verbaasd zijn als ik dat deed. Heb zin om hem te bellen en te zeggen dat ik weet van die verjaardag, kijken hoe hij reageert. Of er een 'verklaring' komt. Of ik sms hem vanavond als hij daar zit met de mededeling dat ik haar ook een leuk cadeau heb gegeven en dan zijn liefdesverklaring aan mij naar haar doormailen (dan ben ik hem zeker voor altijd kwijt, en als zij gewoon een vriendschappelijke relatie houden sta ik goed voor paal).
Dat ze wilt ontdekken en ervaren snap ik zeker weten, en dat gun ik haar ook echt en sta ik ook achter. Maar voor mezelf denk ik dan dat haar gevoel voor mij blijkbaar niet sterk genoeg was. Desalniettemin vind ze het blijkbaar wel fijn mij nog te zien, en wil ze goed met elkaar om blijven gaan zoals ze zegt (en dat ze de moeite neemt dat nog specifiek te zeggen vind ik ook wel bijzonder). Waarom? Wil ze vrienden blijven? Want dat zie ik niet zitten, aangezien ik (nu op dit moment nog) hoop dat het misschien ooit nog wat wordt tussen ons. Toen het uit was zei ze ook dat ze twijfelde aan der gevoelens voor mij en dat ik meer van haar hield dan zij van mij. Ze zei later toen ik er sprak ook dat ze me nog superaardig vond en ik een supervriendin verdien (Dus wil ze echt niet met mij verder?). Wat zegt dat allemaal? Wilt ze vriendschap? Want je hoort vaak dat men niet meer verliefd is, maar het meer ging zien als vriendschap. Ik vraag me af of dit bij haar ook zo was, en of er dan ook nog mogelijkheid is dat het misschien ooit iets wordt.
De reden voor hem is dat hij op dit moment geen relatie wil, erg onbegrijpelijk voor mij omdat hij wel zegt dat hij gek op me is en zeker ook omdat het heel erg leuk was wat we hadden (heeft hij ook bevestigd). Hij is al tijden erg druk en er zijn heel veel mensen om hem heen die verwachtingen van hem hebben en hij heeft van zichzelf ook nog eens een hoop verwachtingen.
Hi Hoopvol, hij heeft zijn emoties al laten zien, ook al was dat voornamelijk woede. Achter woede schuilt altijd iets anders: verdriet, wanhoop, frustratie. Een man die helemaal niet kwaad om je wordt zou een man zijn die geen donder om je geeft, en je weet dat onverschilligheid het slechtste teken is. Wat hij nu doet is waarschijnlijk zelf die pauze inlassen, omdat doorgaan op deze manier niet goed mogelijk was. Geeft hij werkelijk om je, dan zal hij je met de grootste spoed terugbetalen en er alles aan doen om op goede voet met je te staan. Vooralsnog zit hij zo dik in de financiele ellende dat hij aan dat tweede niet eens toekomt. Daarom krijg je helemaal geen signaal meer. Twijfel je, blijf dan niet hangen in het verleden, maar ga door. Hij is degene die hoop moet hebben, en als gevolg daarvan moet handelen. Of jij dan wel of niet beschikbaar bent, en eigenlijk nog wel met hem verder wilt, is het risico dat hij loopt. Groetjes, A.
Ik had hem ook gebeld (omdat hij het geld niet had gestort en niet reageerde op een sms van mij), alleen heeft hij niet opgenomen, nou weet ik niet of dat bewust was, kreeg later wel een sms van hem (dat hij het dus persoonlijk wilt geven). Tijdens het bellen wilde ik eigenlijk al gelijk ophangen, durfde opeens niet meer, heb hem dan ook al enige tijd niet meer gesproken, ik voelde mijn hart in mijn keel bonken en ben blij dat hij niet heeft opgenomen. Heel raar dit gevoel!
Hier weer even een berichtje van mij (reactie op 6-11), en tevens een wanhopige vraag of het wel goed is hoe het nu loopt. Ben afgelopen maandagavond bij haar geweest. ze was een heel weekend alleen geweest zonder enig contact met mij. De kindjes waren er afgelopen weekend ook niet. Ze heeft na kunnen denken. Maandag middag hebben we contact gehad en het ging helemaal niet goed met haar. Ze had een verschrikkelijk weekend gehad. Ze huilde. Ik stelde voor om `s avonds naar haar toe te komen en dat vond ze fijn. Die middag stuurde ze mij dat ze met me wilde praten. Ik wist toen eigenlijk al waar dit heen zou gaan. Ze vroeg aan me of ik samen met haar wilde eten. Dat vond ik een goed plan. Ben er op tijd heen gegaan. Binnenkomst was weer erg intiem. We hebben mekaar langdurig vastgehouden. We hebben samen gekookt en onder het genot van een wijntje en kaarslicht zitten eten. Het was alsof er niets aan de hand was, en we voelde ons allebei zichtbaar heerlijk op ons gemak. Onder het eten pakte ze m`n hand en kuste mij. Na het eten zijn we op de bank gaan zitten, en raakte aan de praat. Moeilijk, maar het kwam eruit. Ze kon het zo niet. Ze voelde wel degelijk liefde, maar iets hield haar tegen. Als ik bij haar was voelde zich gelukkig, maar als ik eenmaal naar huis was kwam de denker weer tot leven, aldus D. het was er uit, we kunnen zo niet verder. Gaandeweg het gesprek kwam naar voor dat we het allebei wel erg fijn zouden vinden om vannacht nog 1 keer bij mekaar te slapen. We hebben de hele nacht stevig tegen mekaar aan gelegen en bijna niet geslapen. Moeilijk uit te leggen nu, maar het waren werkelijk 14 uur van intense liefde naar mekaar toe. `s morgens ben ik opgestaan en we wisten allebei dat het nu dan zover was. Ze huilde nu voluit. Ook ik had het er erg moeilijk mee, maar het moest zo. Iets klopte d`r naar mijn mening niet. Twee mensen die zo gelukkig zijn met elkaar, die allebei geen afstand kunnen nemen en niet los kunnen laten, twee mensen die zoveel pijn hebben nu het dan definitief over is. maar ik moest me er nu bij neerleggen. Ik stelde voor dat ze in bed moest blijven liggen, zodat we niet zo`n dramatisch afscheid aan de deur zouden krijgen. Ik ging naar beneden en schreef op een tissue een berichtje voor haar. Ook de woorden dat ik ziels en ziels veel van haar hield. Ik trok de deur achter me dicht, en dit was het dan. Ik was thuis en stuurde haar een bericht dat ik thuis was, en dat ik haar vreselijk ging missen. Ook stuurde ik haar nog eens dat ik ontiegelijk veel van haar hou. Ze stuurde me later een bericht dat ze dat afgelopen tijd ook heel goed had gevoeld en dat ze het briefje had gevonden. “lief dingske, dat briefje…….” De rest van de morgen is het stil geweest. `s middags stuurde ze me “ik weet niet goed wat ik moet zeggen, maar dit voelt zo raar” afgelopen nacht wilde ze me wat vertellen, maar ze kon het niet. Ze kon het niet omdat ze bang was mij weer hoop te geven. Nu denk ik wel te weten wat ze me wilde vertellen want ze stuurde me nu dat ze een afspraak had gemaakt voor een intake bij een psycholoog. “ik weet niet of je er wat mee kunt, maar dacht wel dat je dit wilde weten” stuurde ze me. Ik vond het natuurlijk geweldig nieuws. Woensdag en donderdag hebben we nog een paar berichtjes gestuurd naar mekaar, maar vandaag (vrijdag) is het dan ook helemaal stil. Ik moet het nu doorzetten om geen contact met haar te zoeken, wat erg moeilijk is. ik mis haar verschrikkelijk. Moet ik nu ook helemaal stil blijven, of af en toe laten merken dat ik er nog ben? Het voelt namelijk nu alsof we verder uit mekaar drijven, weet niet of dit ook zal zijn. Als je dit zo hoort, welke kant zou dit op kunnen gaan? Moet ik haar volledig vergeten en doorgaan met mijn leven? aankomende dinsdag heeft ze de laatste rechtszaak wat betreft de scheiding. Er zal dan ook een hele druk van haar af vallen denk ik. Voordat we het gesprek hadden had ik het plan buiten bij het rechtsgebouw op haar te wachten. Tijdens het gesprek zei ik dit ook tegen haar, en dat had ze erg fijn gevonden zei ze. Nu was er dus wat veranderd en weet ik niet of dat nu nog wel zo`n goed plan is. ik mis haar, en hoop dat zij me ook gaat missen. Ik weet dat ze me niet snel zal benaderen, maar heb in de tussentijd contact gehad met haar bete vriendin. Die vertelde mij dat ze het ook allemaal niet begreep, en dat er duidelijk iets niet klopte aan haar woorden en aan haar denken. Ze zei me ook dat als ze ook maar iets van gemis of wat dan ook zou merken bij D dat ze zou aandringen mij te bellen of te berichten. Ze vond ons erg goed bij mekaar passen, en dat dit afscheid niet klopte was wel duidelijk. Ik weet nu niet goed wat ik moet doen. afstand houden, en wachten. Afstand houden, vergeten en doorgaan, of juist laten merken dat ik nog steeds na al die maanden niet zomaar ga lopen. Beste A, heb je voor mij misschien een idee welke kant dit op zou kunnen gaan, met welke acties? Grts p uit m Reactie infoteur, 12-11-2012

De ene keer kan ik met mijn verstand zeggen dit moet je los laten en als het goed moet komen dan komt het wel goed het heeft tijd nodig. Maar de andere keer is het weer het verschrikkelijke gemis en de emoties die de overhand willen nemen waardoor ik de actie wil ondernemen omdat ik dan denk als ik op hem moet wachten er niets gebeurd… (een voorbeeld zijn ex heeft hem ten huwelijk gevraagd omdat hij het maar niet deed en zij het “wachten” zat was.. )
Wat het werken betreft, ik blijf gewoon op mijn plek en mijn ex zie ik eerlijk gezegd ook niet vertrekken. Of ze moet al breken met haar gevoel zeg maar. Haar zogenaamde schulgevoel vind ik onzin, dat houd je niet zo lang vol. Heb daarover nog een leuk voorbeeld wat duidelijk maakt dat ze niet eerlijk is. Het was begin juni toen mijn ex onaangekondigd bij mij op de stoep stond, ik was blij verrast. Ze heeft tot 3 keer toe gezegd dat ze alleen even kwam om iets voor het werk te bespreken… Als iemand zich 3 x verontschuldigd geloof ik dat al niet meer.
Ondertussen is het alweer 2 maanden geleden dat mijn relatie van 10 maanden werd verbroken door mijn ex. Onze relatie was super fijn, het klikte vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoette. Zij was niet alleen mijn liefje maar ook mijn maatje. Zelfs als ik heel eerlijk terug kijk op onze relatie kan ik geen minpunten noemen. We hadden het over onze toekomst samen en fantaseerden al vaak over samenwonen en dat soort dingen. Ik ben een best wel gevoelig persoon en wanneer er iets niet klopt dan voel ik dat al snel aan. Dat mijn ex onze relatie verbrak kwam dan ook als donderslag bij heldere hemel.
Zoals ik net al zei: hard to get spelen hoeft niet. Als je openstaat voor een relatie, dan hoef je dat niet te verbergen. Alleen je moet wel onthouden dat flirten en daten een beetje een spel is en jij moet net weten aan welk touwtje te trekken om ervoor te zorgen dat een man voor je gaat dansen (ook al klinkt dat heel cru). Als je te ongeïnteresseerd doet, dan is dat voor een man ook een verkeerd signaal.
Hallo, ik ben Lana Ivano. Na jarenlang in relatie te zijn geweest met mijn man, brak hij het uit met mij. Ik deed alles binnen mijn bereik om hem terug te brengen maar alles was tevergeefs, ik wilde hem zo graag terug vanwege de liefde die ik voor hem had, ik smeekte hem met alles, ik deed beloften maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem uit aan mijn vriend en zij stelde voor dat ik liever contact zou opnemen met een spreukgieter die me zou kunnen helpen een spreuk uit te lokken om hem terug te brengen, ik had geen keus dan om het te proberen. Ik verstuurde de spreukgieter DR RICO OSULA en hij verzekerde me dat er geen probleem was en dat alles binnen drie dagen in orde zou zijn. Hij wierp de betovering en verrassend op de tweede dag, mijn man belde me. Ik was zo verrast, dat ik de oproep beantwoordde en alles wat hij zei was dat hij zoveel medelijden had met alles wat er gebeurd was. Hij wilde dat ik naar hem terugkeerde. Hij zei ook dat hij zoveel van me hield. Ik was zo blij en ging naar hem toe, zo zijn we weer gelukkig samen gaan leven. De email van de spell casters is: whatsapp of telegram hem nu +2347082727576 .. Je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in je relatie of een andere zaak.
Uiteindelijk met alles naar mijn ouders gereden. De maandag erop ging ze een midweek naar Frankrijk voor haar werk. Een vriendin zei die maandag: 'Als je haar nog een goede reis wilt wensen moet je dat nu doen want ze loopt nu naar het vliegtuig, straks heeft ze geen Whatsapp meer'. Ik heb haar een bericht gestuurd dat ik haar een goede reis wenste en dat ze moest genieten van de vrije tijd die ze daar kreeg en dat ze het verdiend had om er lekker tussenuit te gaan.
Mijn vraag, hoe kan het dat je met dates een super tijd hebt, ze keihard zit te flirten, helemaal in me kruipt, 3x ’s nachts sex hebt, me doodknuffelt, mr dan wel daarna blijkbaar weer gaat nadenken, je laat beïnvloeden door vriendinnen, afstand nemen omdat je niet ‘verliefd’ bent en dan na 2 a 3 weken weer van vooraf aan beginnen? Ik begrijp dat niet.
Hi Hoopvol, het is niet verkeerd dat je om je geld vraagt, maar je kunt je ex best eens testen door te bekijken of hij uit zichzelf met geld komt, of helemaal niks doet. Dit is ook een stuk vertrouwen dat je hem dan geeft: je vertrouwt er op dat hij je betaalt. Blijkt hij dat toch niet te doen, stuur dan alsnog die sms. Gebeurt het een volgende keer weer zo, zeg hem dan dat je rente gaat heffen ;). Eens zien of meneer dan wat harder loopt. Word nooit afhankelijk van je ex, maar verbreed je horizon en kijk serieus of er geen leukere mannen zijn. Je moet jezelf bevrijden van die onzekerheid, want die blijft staan. Probeer dat te accepteren maar verdoe geen tijd aan je verleden. De toekomst is onbekend, dus al wat je hebt is NU. Prettige pasen! A.
We woonden nog niet helemaal samen maar voor zo'n 4 dagen per week. In het gesprek gaf ze dus mijn tekortkomingen aan. Ook zei ze dat we het in maart er ook over gehad hebben en ze mij een kans gegeven heeft (maar dit heb ik onbewust niet zo ervaren anders was ik er keihard mee aan de slag gegaan). Ik vroeg haar wat ze nu wilde en dat wist ze niet. Na een tijdje gaf ze toch aan dat ze vanaf haar kant de relatie wilde verbreken. Ik heb hier in meegestemd.

Besef dat bindingsangst juist voortkomt uit angst voor verlies van liefde. Angst die is ontstaan door een pijnlijk verlies in het verleden waar je je misschien niet eens bewust van bent. Waar je onbewust een patroon op hebt ontwikkeld om die pijn nooit meer te hoeven voelen. Dat overlevingspatroon heeft je ooit geholpen, maar werkt nu averechts, want het maakt dat je afstand creëert en de ander niet dichtbij laat komen. Waardoor je gefrustreerd raakt en er maar niet in slaagt om te ontvangen waar je in wezen zo naar verlangt: liefde en intimiteit.
Meermaals heb ik me afgevraagd of ik inderdaad nog echt wel verder wil met deze man…. Het antwoord blijft: ‘ja, dat wil ik’. Hij heeft een koppig karakter, houdt van standvastigheid en is zeer trouw binnen een relatie. Het feit dat we voordien goed konden praten, maakt het mij moeilijk om mij hier zomaar bij neer te leggen. Aan de andere kant, ik heb ondertussen al meermaals laten weten (via sms) hoe ik mij voel. Ik heb hem ook een brief geschreven waarin ik mijn excuses heb aangeboden, uitgelegd dat ik mij op dat moment niet bewust was van de gevoelens die ik bij hem heb teweeggebracht… Op dit alles heb ik nog geen enkele reactie gekregen. Hij blijft die muur rond zich hebben… Een muur waar ik momenteel noch door kan, noch kan over klimmen… Momenteel zien we elkaar ook niet meer.

De richtlijnen uit het artikel opvolgen. Nou ja, ik laat haar in ieder geval met rust (al 4 weken dus). Maar is het niet zo dat mensen met bindingsangst op het moment dat ze beseffen dat ze je kwijtraken, juist weer terugkomen? En uiteraard zal dan (alhoewel ik er niet op moet blijven hopen) mijn eerste vraag zijn, wat er dan ineens veranderd is en waarom ik niet weer na 3 maanden zonder tekst en uitleg gedumpt zal worden…? Reactie infoteur, 04-09-2012


Mijn relatie is nu 4 weken uit omdat zij vond dat ik te weinig moeite heb gedaan voor haar! In het begin na de breuk gaf ze zichzelf de schuld dat ze teveel eisen stelde en dat er met haar niet te leven viel etc. Toen zijn we nog anderhalf week met elkaar omgegaan totdat ik haar op een zondag belde en ze in een keer heel boos was en zei dat ze met haar vriendinnen had gepraat en dat het allemaal mijn schuld was etc. Dag later hebben we spullen uitgewisseld en toen 5 dagen geen contact gehad tot ik haar weer voor het eerst tegenkwam in het openbaar! Dit ging goed gewoon ff kort hoi hoe is het. De volgende dag werd ik wakker en had ik een moeilijk momentje waardoor ik haar sms'te en vroeg hoe het was. Hierop werd normaal gereageerd en vervolgens vroeg ik haar iets later tijdens het contact of we een keertje als vrienden een drankje konden doen om bij te praten. Hierop zei ze dat ze moest nadenken wat ik accepteerde. De uren erna werd ik wanhopig en besefte ik dat ik haar echt kwijt was en toen ging ik haar nog meer sms'en dat ik graag nog een kans wil dmv iets leuks te doen en of ik haar kon spreken omdat ik verdrietig was. Zij ervaarde dit allemaal als egoïstisch en dat ik doorzeurde! Ik heb hiervoor mijn excuses aangeboden en gezegd dat ik uit emotie handelde en of haar alsnog kon bellen hier deed ze moeilijk over maar naar doorzeuren vond ze het goed (stom van me)! Vervolgens had ik haar aan de telefoon en hoe kwetsbaarde en emotioneler ik deed hoe bozer zij werd uit eindelijk beide opgehangen en vervolgens een dikke week geen contact gehad. Toen smste ik haar weer om te vragen hoe het met haar ging en nu reageert ze nergens meer op! Wat betekent dit? Wat kan ik doen om op zijn minst weer normaal als vrienden contact te krijgen met haar? Reactie infoteur, 01-11-2012
Hey, het is al een half jaar uit tussen mij en mijn ex. We hebben 2 maanden amper contact gehad en als we contact hadden dan was hij diegene die contact op nam. We hebben na 3 maanden weer paar keer afgesproken. Hij ging ergens heen waar hij heel lang naar uit keek en die heb ik verpest voor hem om stomme berichtjes te sturen om een reden. Nu wilt hij niks meer te maken met mij hebben maar het begon daarvoor wel de goede kant op te gaan. Kan ik hier nu wat aan doen en wat zou ik dan moeten doen?
Hij zat daar met de instelling, ik luister niet want alles wat ze zegt is om me terug te krijgen en nee dat wil ik niet! Dat de beslissing al langer genomen was, dat verzon ik ter plaatse (terwijl hij het zelf gezegd heeft.) Wat ik ook zei, er kwam niks zinvol uit… Toen ik vroeg wat we geprobeerd hadden, zei hij dat hij geen lijstjes bijhield. Als ik dan vroeg waar we dan zo verschillend waren, zei hij net hetzelfde. Hij nam een stelling aan maar had geen argumenten. Nu ja hij had wel geprobeerd want hij had zich opgeofferd en weggecijferd voor mij. Toen ik vroeg om er voor me te zijn, kon dat pas over enkel weken als hij het een plaats had gegeven. Dat ik hem nu nodig had vond ie vreemd, nee dat kon niet, daar ging hij eens een nachtje overslapen. Vervolgens liep hij gewoon weg… ik ging hem nog achterna, hij gaf me een ijskoude blik en een smoesje om snel van me af te zijn en weg was hij me bijna overhoop rijdend :’(. Wat heb ik zo’n verdriet en pijn! Ik heb me al heel vaak recht kunnen houden, maar nu zit ik er helemaal doorheen. Ik wil niet meer, ik wil er voorlopig niet meer bovenop geraken uit angst dat ik dan weer iemand tegenkom. Voorlopig zit ik hier goed, weg van alles en iedereen. Elke ochtend is een grote ramp, weg uit mijn droomwereld en weer terug in die harde realiteit. Ik weet hij is het niet waard, maar dat biedt me geen troost. Het gesprek van vrijdag was trouwens helemaal niet zo, maar toen had hij geen tijd om na te denken want ik had hem verrast. Ik kan het nog steeds niet goed aanvaarden dat dit mijn ex is.
We zijn nu 2 jaar samen geweest waarbij ik het 2e jaar ontzettend verpest heb met mijn gedrag. Vorig jaar zomer ben ik mijn oma verloren waarmee ik enorm goede band had, mijn vader moest een zware operatie ondergaan en qua stress zat ik er helemaal doorheen. Mijn ex heeft me enorm goed gesteund, maar sinds die tijd ben ik in een diep dal geraakt. In december overleed en nog een familielid, en ik weet niet waar de laatste maanden gebleven zijn, maar er kwam absoluut niets meer uit m'n handen en uiteindelijk ben ik in een depressie beland waarbij ik het mijn ex echt onmogelijk gemaakt heb (ik ben te laks geweest om goed hulp te zoeken terwijl iedereen, en ook hij, me dit aanraadde).

Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.
En wat ik dus ook herken in hem is, dat hij zich niet kan geven. Zijn eigen worden zijn dat hij zich niet ergens onbezonnen kan instorten, zijn denken is hem heilig. Nu ja denken en denken zijn 2, ik stort mij ook niet zomaar ergens in zonder erover nagedacht te hebben anders was ik deze relatie wel meteen begonnen. Volgens hem komen liefde en verliefdheid ook uit het hoofd.
Ik had 3,5 jaar relatie die verbroken werd door te weinig vertrouwen vermoedelijk van haar kant uit en te weinig intieme momenten van mijn kant uit. Ik hield van de omgeving, haar thuis, haar familie, haar vrienden. Nu ben ik moeten terugkeren en niets voelt nog goed. Ik had een gokprobleem, maar heb dat aangepakt, zij had – heeft een workaholic probleem dat nooit is aangepakt. Communicatie is belangrijk, maar als dat er te weinig is…ik ben de enige die met een schuldgevoel overblijft…
Verder heb ik er ook nog een deel van mijn spullen liggen, wanneer is het het beste om deze spullen op te halen? Zo snel mogelijk of moet zij het maar aangeven wanneer ik een keer langs kan komen om mijn laatste spullen te komen halen, en haar ouders nog te bedanken. En is het dan handig om ook zo even met haar gewoon onder 4 ogen te praten? en eventueel oude herinneringen van het begin bijv. op te halen toen ze nog stapel verliefd was?! En misschien het vuur weer aan te wakkeren?
Hi X., volgens je ex voelde het alsof jullie 'goeie vrienden' waren, maar dat is de beste basis voor een langdurige relatie! Na vier jaar is de verliefdheidsfase echt wel over, dus het malle idee dat ze geen gevoelens meer voor je zou hebben is klets. Wie vier jaar intensief met elkaar omgaat geeft altijd in meer of mindere mate om elkaar. Kennelijk denkt dit meisje dat je je hele leven smoorverliefd moet zijn, want pas dan is het 'goed'. Daarnaast zeg je dat je zelf wat fouten hebt gemaakt, maar wat het ook is, daar hebben we het woordje 'vergeving' voor. In een goede relatie worden dingen uitgepraat en ga je gewoon weer verder. De onderliggende band is dan dusdanig sterk, dat de relatie heel wat deuken, barsten en scherven kan verdragen. Dat moet ook wel, want het moet een heel mensenleven mee ;). Daarom denk ik dat dit meisje nog veel te jong is geweest om zich in een relatie te storten. Net zo snel als iets begint, gaat het ook weer uit. Neem een veel langere pauze in acht, en schrijf haar daarna eens. Niet een eenvoudige 'hey' op msn, maar een eerlijke mail, vanuit je hart geschreven, waarbij je haar vriendschappelijk benadert en vraagt hoe het werkelijk met haar gaat. Sterkte, A.
Een goed teken als je ex emoties laat zien. Onverschilligheid is de grote relatie-killer, terwijl emoties juist een signaal zijn dat de liefde niet over is. Zolang iemand emotioneel reageert, goed of kwaad, dan wordt er om je gegeven. Het werkt zo eenvoudig, immers, als het ze echt niets kon schelen, zou er van gevoelens ook geen sprake zijn. Haat is niet het tegenovergestelde van liefde, integendeel, ze gaan hand in hand. We 'haten' enkel een ex omdat we nog met een hart vol onbeantwoorde liefde blijven zitten. Mensen maskeren hun gevoelens omdat ze praten over wat ze willen voelen en denken, niet wat ze eigenlijk voelen en denken. Nu is het zaak voor jou om je ex te laten realiseren dat hij of zij beter af is door de gevoelens te accepteren in plaats van er tegen te vechten.

Mijn relatie is ondertussen al bijna een jaar afgelopen. Dit na 2 jaar samen te zijn en samen gewoond te hebben. Op het begin heb ik dit redelijk slecht aangepakt door steeds binnen zijn bereik te blijven waardoor hij me niet kon missen. Hij zegt dat hij de verplichtingen en dingen die bij een relatie horen niet kan opbrengen. Ik vond dit uiteraard te makkelijk gezegd en heb daarom volledig gebroken… Na 1 maand stond hij terug voor de deur, toen heb ik de deur weer geopend en hebben we terug samen geprobeerd er iets van te maken, naar mijn mening deed hij te weinig moeite en heb ik hem na enkele maanden terug laten staan. Ik had er echt mijn buik van vol. Maar opnieuw begon hij na een maand te sms'en. waar ik niet op gereageerd heb, iets later kreeg ik een brief waar hij in vertelde dat hij het heel moeilijk had zonder mij en dat ik het was voor hem, maar dat hij het moeilijk heeft met zich te binden, hij wou dan ook terug contact. ook op deze brief ben ik niet ingegaan, na drie maanden vroeg hij om af te spreken. en dan ben ik hier ook op in gegaan, omdat we gingen praten over 'ons'. ik heb dan mijn 'eisen' op tafel gegooid en verteld da ik met minder dan een serieuze relatie geen genoegen meer zou nemen. Op dat moment ging hij daar mee akkoord en hij begrijpt mijn standpunt. Nu zijn we enkele weken later en blokkeert hij plots weer… maar hij blijft erbij dat hij me heel graag ziet, en dat hij niet zonder mij kan… wat moet ik doen met zo een situatie? Volgens mij is er ergens bindingsangst mee gemoeid, maar hijzelf denkt niet dat dat het probleem is… al heeft hij ook geen andere uitleg, hij zegt gewoon niet klaar te zijn voor een relatie en alle verplichtingen die erbij horen, maar aan de andere kant merk ik dat hij niet zonder mij kan/wil. Ik wil hem ook niet kwijt en wil hem ergens helpen met zijn 'blokkage" Misschien is het ook belangrijk om te weten dat zijn werk echt héél veel van hem vraagt. Heb jij raad voor mij? Reactie infoteur, 28-07-2012
Je moet niet vergeten dat zij degene is geweest die jou aan de kant heeft gezet. Daar hoef je haar niet voor te straffen. Maar er is niets mis mee haar duidelijk te laten voelen dat ze wel iets heel doms gedaan heeft. Ook hier weer. Wat je een vrouw laat voelen heeft vele malen meer impact dan woorden. Hetgeen ervoor zal zorgen dat zij ook meer haar best zal gaan doen om echt een frisse start te maken met je als het weer goed komt.
Het is al 3 maanden uit met mijn ex, hij heeft het uitgemaakt omdat ik boos op hem was doordat hij een domme fout had gemaakt en hem daarom ging ontlopen zodat hij zijn fout zou inzien, nadat ik zo deed heeft hij me uitgescholden en het uitgemaakt maar toch wel naar me toegekomen dat die spijt had en echt om me gaf en vrienden wou blijven. Na dit gedoe heb ik gezegd dat het ooit nog wel wat kon worden, hier was hij heel blij mee. Maar paar weken later toen ik zo lief mogelijk tegen hem begon te doen heeft hij me heel erg getemt en begon die te flirten met andere meisjes. Dit heeft mij best veel pijn gedaan en dit heb ik ook aan hem vertelt. Jammer genoeg lachte me ex me uit en boeide het hem niet zoveel en vond dat ik me aanstelde, ik ben zo dom genoeg geweest dat ik contact bleef houden met mijn ex en dingen voor hem bleef kopen en als een hondje achter hem aan ging en moeite voor hem bleef doen, hij heeft mij gebruikt. Want hij heeft het afgelopen weekend me keihard laten vallen net of ik niks waard voor hem ben geweest.
Hi Joyce, je kunt niet met zijn drieeen in een relatie zitten. Aan deze man heb je niets, dus de vraag of hij terugkomt is een verkeerde. Je moet hem zelf niet terug willen! Een beetje kerel zou je veel beter behandelen, niet met zijn ex rommelen en jouw schrijfsels beslist lezen. Kortom, een hele foute man waar je met een grote boog omheen moet lopen. Gelukkig begint jouw vrijheid hier en nu! Sterkte, A.
Deze kan je gebruiken maar wel op een subtiele manier. Wat je gaat doen, is op een indirecte manier je ex duidelijk maken dat jij in belangstelling staat van andere mannen of vrouwen, zoals een date. Laat ik benadrukken dat je dit subtiel moet brengen en dus niet op een directe en opscheppende manier moet zeggen dat je populair bent. In dat geval kan deze techniek zelf tegen je werken! Je bent dan namelijk op een hele doorzichtige manier indruk te maken op je ex.
Ik houd mij ten eerste enorm aan de regel ''afstand'' houden. Donderdag j.l. hadden we een team uitje. Ik heb het idee dat mijn ex meer aan het spelen is. Ze zoekt meer contact als eerder. We hadden een BBQ en natuurlijk vroeg ze waar ik ging zitten en vervolgens ging ze naast mij zitten (iets wat eigenlijk al minder was geworden). Later ging ik bij andere collega''s zitten bij de terrashaard en hup even later schoof mijn ex weer naast me, terwijl er ruimte genoeg was. Ze zat bijna tegen me aan en vervolgens zaten we weer te kletsen over van alles. Ook raakte ze mijn haar weer aan. Ze vertelde dat ze een grote zak snoep voor me had gekocht als dank voor wat dingen. Deze zak was ze vergeten. Ik heb nu vanaf donderdag niks meer van haar gehoord, terwijl ze wel aan het werk was (ik was vrij). Ik snap dan niet dat ze die mega grote zak snoep niet even brengt? Want nu ben ik deze hele week afwezig ivm een reis. Had ze er soms op gehoopt dat ik haar uit zou nodigen om die zal snoep te brengen? Ik heb haar verder niet uitgenodigd. En nog steeds kan ze af en toe '' kattig'' tegen mij reageren, alsof ze iets af wil reageren. Nah ja, dat was het weer. Ik dacht ik meld het even :).
Hi Dirk, ja. Het artikel lezen! Je zegt dat je uit elkaar bent, maar je belt en sms't haar nog steeds. En je vindt dat zij dat ook wel eens mag doen. Kortom, hier klopt niets van. Respecteer haar wensen en je bent al een heel stuk verder. 'Onvoorwaardelijke liefde' is dit duidelijk niet, want je ex wil zien of je kunt veranderen. Dan aanvaardt ze je dus niet zoals je bent. De tijd zal leren of jullie als vanzelf weer bij elkaar terugkeren, gewoon omdat je niet zonder elkaar kunt. Een goede test dus, die je gezien het wederzijdse gevoel voor elkaar (wat het dan ook is), best kunt doorstaan. Dring je dus niet meer op. Sterkte, A.

Het jagen vinden de meeste mannen het leukste deel als ze een vrouw ontmoeten. En het gedeelte dat ze weglopen? Dat is de bindingsangst die parten speelt. De meeste mannen ontgroeien deze fases op latere leeftijd, maar helaas niet allemaal. Hier kan je leren hoe je een zelfverzekerde, stabiele man kan herkennen die niet een heleboel praatjes heeft als je ze ontmoet, om na een date of 2 stilletjes te verdwijnen.
Ik zit nu in een hele rare situatie. Nadat mijn ex heel nadrukkelijk heeft gezegt geen contact te willen. Bericht ze mij na een paar dagen of ik nog naar een feest ga. Vervolgens komt zij daar naar mij toe hebben wij even gepraat en staat zij steeds half naar mij te kijken. Daarna wordt ik in mijn rug geprikt, staat ze achter mij en loopt ze snel weer weg.
Wat je nodig hebt is een hoop geduld en het overwinnen van eventuele trots. Echte liefde kan niet in een flits verdwijnen en elke dag wordt oude relaties weer nieuw leven in geblazen. Geef na een breuk in eerste instantie de weglopende partij de ruimte die hij of zij nodig heeft. Bedelen, smeken, achtervolgen door telefoontjes, e-mail, sms, visites en lastig vallen werkt allemaal averechts. Houd wel in gedachten dat de ander net zo eenzaam en gekwetst kan zijn als jij, en zich afvraagt of hij/zij een fout heeft gemaakt, je misschien net zo goed terug wil. Men zegt dan ook dat als je van iemand houdt, je voor de ander vecht. Vechten voor een ex kan een teken zijn van grote liefde, daarbij komt dat je jezelf bevrijdt van schuldgevoel op de lange termijn als je voor je gevoel alles hebt gedaan om de ander terug te winnen. Jou treft geen blaam meer. Maar voordat je actie onderneemt, bedenk dan altijd of je de ander echt terug wilt, of enkel kwaad bent omdat je eer is aangetast.
Ik volg al een tijdje de website en ook het verhaal over jouw ex. Het laatste verhaal, over dat jullie samen wat leuks hebben gedaan en hoe dat verliep (zowel tijdens als na de 'date') kwam mij zo vreselijk bekend voor… mijn ex, toen ik hem ook nog zag, was tijdens 'dates' ook precies zo als die van jou, 'vol' van je, flirterig (soort van), helemaal enthousiast… en dan dag erna onwijs verslapen. Ik praatte dit soort gedrag altijd goed, mijn ex deed altijd zijn eigen ding, hoe hij het wilde en wanneer… inclusief slordig omgaan met afspraken (en zeg nou zelf; als je iemand vreselijk leuk vindt en voor iemand wil gaan, ga je niet slordig om met afspraken). Ik weet ook niet precies waarom ik reageer omdat ik jouw ex ook helemaal niet persoonlijk ken en het misschien helemaal niet kenmerkend voor hem is hoor, maar hoop gewoon niet dat het zo loopt als bij mij en mijn ex uiteindelijk. Bij mijn ex ging het zelfs zo ver dat ie op een dag doordeweeks 's nachts aanbelde en mij de liefde verklaarde (net nadat hij de week ervoor duidelijk NEE gezegd had) en mij helemaal terugwilde enzovoort, en 2 dagen erna smste "Sorry had ik nooit moeten doen en meende ik niet''. In ieder geval, mijn ex bleef altijd in de twijfelstand staan, hierdoor heb ik me laten meeslepen omdat ik geen nee tegen hem kon zeggen en heeft het een jaar geduurd totdat de bom barstte en ik hem nu ook eigenlijk nooit meer echt wil zien of spreken (door drama). Het werkt enorm om helemaal geen contact meer te hebben om over iemand heen te komen, maar ja mijn ex was dan ook echt een lul… dus maakt dat het uiteindelijk ''makkelijker''… maar ik heb het zelf ook laten gebeuren. Naja, zie dit berichtje meer als een soort iets wat voor mij bekend in de oren klinkt, en als dat soort gedrag vaker voorkomt in de toekomst (verslapen, vaag met afspraken etc) dat dat geen goed teken is. Succes en hoop dat het uiteindelijk allemaal voor jou goed verloopt! Groet, Anoniempje.
Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.

Wat moet ik op dit gesprek doen, om nog een deur open te laten? Ze zal haar spullen op komen halen en de sleutel in komen leveren. Of zelfs het hele gesprek verplaatsen? Het zal voor mijn gevoel namelijk van deze dag afhangen. Vriendinnen zullen haar zeggen dat het beter is zonder mij. Maar toch is er nog emotie bij haar. Dat komt omdat 3 weken terug nog fonkelende ogen waren. Zelfs meerdere malen dat jaar geprobeerd te stoppen met blowen maar 3 weken terug weer gestopt
Hi Flower1980, zoals ik het lees wil hij geen breuk, maar een relatiepauze. Wat hij in de tussentijd wil uitspoken ligt natuurlijk voor de hand, gezien zijn zoencontacten met die ander. Mogelijk heeft dit zijn besluit wat versneld of heeft het de doorslag gegeven. De meldingen dat hij 'een dagje ouder wordt' passen daar bij. Het klinkt bijna alsof hij - op de valreep - nog even van wat andere vrouwen wil proeven voordat ie zich definitief wil binden. In elk geval heeft hij je laten weten dat hij zich op de manier zoals het vooralsnog ging, niet wil laten behandelen. Hij heeft zijn grens aangegeven, maar daarbij de schuld volledig bij jou gelegd. Hij vindt dat JIJ moet veranderen, alles ligt aan JOUW gedrag, enz. Zijn liefde is dan ook niet onvoorwaardelijk: hij heeft er voorwaarden aan gesteld, en zo lang jij niet aan die voorwaarden voldoet word je 'afgekeurd' tot nader order. Ik krijg er een nare bijsmaak van, maar jij weet beter dan ik wat je in hemelsnaam gedaan hebt om hem zo af te stoten. Verder zou hij eens wat aan zelfinzicht moeten doen, want iemands gedrag is altijd een gevolg van iets, een 'reactie op een actie'. Hij kan zichzelf beslist niet vrij pleiten en daarbij meedelen dat hij 'zekerheid moet hebben dat jouw gedrag op langere termijn veranderd is'. Beste Flower, blijf jezelf. Aanpassing is goed, maar je ex houdt een soort hamer boven je hoofd: 'Verander NU, want IK dit, IK dat, IK dit en IK dat.' Bepaal zelf hoe je je leven inricht, en besluit vervolgens of je hem nog wel in je leven wilt hebben. Een man die wegrent als je het moeilijk hebt, die je geen hulp biedt en je met relatie-eisen bestookt, zou je aandacht niet waard moeten zijn. Zijn zoenvriendinnetje heeft het nu 'te druk' en dat is de enige reden waarom hij tegen jou zegt dat hij niemand heeft. Zijn antenne staat wel degelijk uit naar anderen. Sterkte, A.
Ik weet dat een ex terugkrijgen meestal het uitstellen van verdriet is omdat dingen waar je destijds tegenaan bent gelopen waarschijnlijk weer terug zullen komen. Nu is het in mijn situatie zo dat mijn, inmiddels, ex in een periode van 3 dagen twijfels kreeg over de relatie. Gister nog twijfelde ze om al dan niet door te gaan en voelde zich hier rot over, vandaag heeft ze de knoop doorgehakt en is het over. Voor mij komt dit als een donderslag bij heldere hemel, ze wilde vorige week nog samen een vakantie boeken voor over een paar maanden en ineens… niets meer. Ik weet van mezelf dat ik een ongelofelijke betweter ben en dus denk ik te weten dat mijn situatie anders is dan anderen, zij een fout heeft gemaakt, en wel spijt krijgt. Heb vandaag beredeneert waarom ik denk dat de relatie nog voldoende fundament heeft maar uiteindelijke vrede gehad met haar besluit. Heb haar weggebracht en aangegeven dat het voorlopig beter is geen contact te hebben. Ik ben er meer dan ondersteboven van en heb een ongelofelijk leeg gevoel wat alleen maar weg kan door tijd of door haar… maar als zij het is die terugkomt hoe moeilijk is het dan om verder te gaan… Sorry dit zijn mijn gedachtes hardop en weet niet waar ik dit anders kwijt kan dan op dit soort sites. Reactie infoteur, 05-02-2016

Bedankt voor de reactie, sorry van de dubbele reactie, dacht dat de eerste niet goed was gegaan. Wat zit er achter dan? Ze was eerst woest op me, en nu dolgelukkig… tenminste zo doet ze. Het is nu anderhalve week uit en heb geen idee wat af en toe te doen met haar gedrag… wat boven staat is logisch maar druist wel tegen het gevoel in! Ze denkt dat ik vreemd ben gegaan, eerlijk ten onrechte! Maar ze wil niet luisteren of praten. We hadden twee jaar wat samen en we waren verzot op elkaar, lijkt bij haar als sneeuw voor de zon verdwenen… heb ik het moeilijk mee…
Nu is het zo dat hij optrek met mense die zelf allemaal niet echt geslaagd zijn in een relatie en waarvan onderandere zijn beste vriend dochtertje is geplaatst andere vrienden hebben geen relatie en wonen thuis.. dus niet de mensen die het bessef hebben in mijn ogen wat een relatie inhoud .. ben zo heel ban dat dit invloed ga hebben op hem en zijn denk wijze..
Ik weet dat de meeste zouden zeggen, vergeet haar, er zijn andere vrouwen op de wereld, ze heeft jou slecht behandeld, ze is niet eerlijk, als ze je toch wilt moet ze zelf maar contact zoeken, enz maar ik ben bereid om haar misstap te vergeven want ik was wel gelukkig met haar en de kleinste. Ik denk dat ze een heel onzekere vrouw is en daar werd ik zelf onzeker van natuurlijk, heb niet genoeg getoond dat ik man genoeg ben, ben nu wel sterker, volwassener eruit gekomen, ben wel een lieve man, misschien te braaf te goed, maar is dat verkeerd?
Hi Hoopvol, onverschillig is hij niet, en de boosheid is gelukkig minder. Alle signalen die hij nu gegeven heeft (tav het geld) zijn goed en hoopgevend. Hij doet duidelijk zijn best om geen slechte indruk te wekken, ook voor de lange termijn. Dat hij daar waarde aan hecht is wel het maximale wat je momenteel kunt verwachten. Daarom is het wel zo aardig als je hem iets leuks in het vooruitzicht stelt, wanneer de laatste betaling(en) in zicht zijn. Dat gezamenlijk vieren is het beste. Je hebt dan schoon schip gemaakt en zo is er alle ruimte voor definitief herstel. Groetjes, A.
Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.
De waarheid is, je ex is waarschijnlijk in een rebound-relatie. En bijna alle rebound relaties eindigen eerder dan later. Het doet pijn, maar rebound relaties zijn een manier voor veel mensen om breuken te verwerken. Gelukkig voor jou is het een van de meest ineffectieve manieren om door te gaan in het leven. Dus, gewoon omdat ze in een rebound-relatie zijn, betekent niet dat ze je zullen vergeten en verder gaan. In feite betekent het gewoon het tegenovergestelde. Het betekent dat ze moeite hebben om verder te gaan en zo lang als ze in deze rebound-relatie zijn, kunnen ze niet verder werken met hun leven.

Hi M., op de sms'jes hoef je niet te reageren, maar doe je het wel, schrijf dan dat het uitstekend gaat. Houd al je teksten kort! Laat je dus niet verleiden tot het schrijven van een lange emotionele mail of een telefoongesprek waarbij tranen zullen rollen. Zo'n man als hij verdient dat niet, en hij weet ook niet wat hij ermee aan moet. Kortom, schrijf gerust een kille mededeling terug en laat hem verder met rust. Is hij een kerel die van je houdt, dan zal hij vroeg of laat terugkeren. Om je eindelijk ECHT op handen te dragen. Doet hij helemaal niets meer, dan krijg je helaas bevestigd wat je al wist. Fantasie en realiteit zijn moeilijk met elkaar te verbinden, en je ex is daar achtergekomen! Grt, A.

Ik ben 15 jaar, en had 7 maanden een relatie met een jongen. We waren super verliefd, deden alles samen, spraken altijd af enz. Maar ongeveer 4/5 maanden gelede maakte ik het uit. Ik vond hem een zak, want hij wilde opeens niet meer afspreken en toen ik bij hem langs ging als verassing zat hij met een andere meisje film te kijken met zijn arm om haar heen. Nou ik ging naar huis en whatsappte hem dat ik hem dringen moest spreken en hij kwam langs en ik zei dus dat ik het uitmaakte, en hij reageerde superlullig zo van eindelijk. Nou ik wilde niets meer met hem te maken hebben omdat hij zo lullig dee, maar een paar dagen nadat het uit was stuurde hij ik vind het jammer dat het uit is en het spijt me dat ik zo lullig deed ik hou nog steeds van je maar misschien is het beter als we even geen relatie hebben. Dat leek mij ook beter dus toen zijn we een paar maanden niet egt met elkaar omgegaan. Een paar weken voor de vakantie begon ( 2 maanden geleden ongeveer) vond ik hem super leuk weer en was ik verliefd en dat liet ik ook merken maar hij zei sorry ik wil geen relatie. De laatste dag voor de vakantie kwam hij langs om te zeggen dat hij iets met iemand anders had en dat hij dus niets met mij wilde. In de vakantie hoorde ik dat het met dat meisje na een week al weer uit was, en ik hebnu weer hoop. School is net weer begonnen en we gaan normaal met elkaar om maar ik wil dus heel graag een relatie met hem. Help me plz want ik hou egt heel erg van hem en ik mis hem zo
×