Nu is het uit en is hij best braaf, hij laat af en toe nog weten wat hij doet. Hij zal nu wel meer dingen doen met zijn vrienden, maar hij is niet een playerig type. Hij zit nog liever voor de tv dan fuifmuziek te horen. Dus ik had nooit te klagen dat hij een player was. Nu willen we zondag afspreken en met elkaar vrijen. Ik weet niet of dit een goed idee is ? Ik verlang er zo naar om hem terug te zien en om hem vast te pakken, maar ik weet gewoon dat een relatie niet gaat lukken. En ik vind dat super spijtig. Ik weet niet wat hij wilt. Hij wilt vaak dat het terug goed is. Maar ik weet dat als het terug goed komt, dat alles terug zijn normale gang van zaken zou gaan. Want het uitpraten dat gaat gewoon niet met hem omdat hij altijd vindt dat er niks aan de hand is. En dan begin ik te twijfelen aan mezelf of ik niet dramatiseer, maar toch.... Ik wil niet terug dat vroegere leventje met hem. Want ik was echt ongelukkig op het einde en ik denk hij ook wel ergens, maar hij wou het niet uitmaken omdat hij niet durfde.

Hey, het is al een half jaar uit tussen mij en mijn ex. We hebben 2 maanden amper contact gehad en als we contact hadden dan was hij diegene die contact op nam. We hebben na 3 maanden weer paar keer afgesproken. Hij ging ergens heen waar hij heel lang naar uit keek en die heb ik verpest voor hem om stomme berichtjes te sturen om een reden. Nu wilt hij niks meer te maken met mij hebben maar het begon daarvoor wel de goede kant op te gaan. Kan ik hier nu wat aan doen en wat zou ik dan moeten doen?

14_06_2008 kreeg ik met mijn grote liefde, na 14maanden eindigde het in best in een rotte situatie ik heb veel fouten gemaakt, nu nog steeds na 4 jaar mis ik hem nog steeds hij is mijn ware hij heeft ondertussen al een nieuwe vriendin al bijna 2jaar.. Maar ik kan niks voor iemand anders voelen het is onmogelijk.. Ik denk elke dag aan hem.. Ik haat mezelf dat ik hem heb weggestuurd, dat bleek achter af de grootste fout.. Ik wil hem zo graag terug hij is mijn leven echt mijn alles.. Hij wil het niet begrijpen, ik weet ook niet hoe ik het nog moet proberen... Help me asjeblieft!! Het is bijna ondraagelijk hoeveel die jongen voor me betekend , ik zou alles opgeven om bij hem te kunnen zijn !!!
Ik kan niet in ieders hoofd kijken maar veel van de mannen die de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ stellen doen dat vanuit een tekort. Ze kregen van die ex iets en dat missen ze nu. Ze willen dus terughalen wat ze hadden.  Dat is exact waar het fout gaat. Ze willen geen waarde toevoegen maar zijn juist bezig waarde te halen vanuit een gevoel van tekort. Handelen vanuit een tekort werkt nooit in de liefde. Je moet handelen uit overvloed. Daarom vinden wij het bij MasterFlirt ook zo belangrijk dat je overvloed leert creëren. Dat is een mentaliteit geen omstandigheid. De juiste mentaliteit kun je jezelf aanleren en begint altijd met nieuwsgierigheid.

Hi Flower1980, zoals ik het lees wil hij geen breuk, maar een relatiepauze. Wat hij in de tussentijd wil uitspoken ligt natuurlijk voor de hand, gezien zijn zoencontacten met die ander. Mogelijk heeft dit zijn besluit wat versneld of heeft het de doorslag gegeven. De meldingen dat hij 'een dagje ouder wordt' passen daar bij. Het klinkt bijna alsof hij - op de valreep - nog even van wat andere vrouwen wil proeven voordat ie zich definitief wil binden. In elk geval heeft hij je laten weten dat hij zich op de manier zoals het vooralsnog ging, niet wil laten behandelen. Hij heeft zijn grens aangegeven, maar daarbij de schuld volledig bij jou gelegd. Hij vindt dat JIJ moet veranderen, alles ligt aan JOUW gedrag, enz. Zijn liefde is dan ook niet onvoorwaardelijk: hij heeft er voorwaarden aan gesteld, en zo lang jij niet aan die voorwaarden voldoet word je 'afgekeurd' tot nader order. Ik krijg er een nare bijsmaak van, maar jij weet beter dan ik wat je in hemelsnaam gedaan hebt om hem zo af te stoten. Verder zou hij eens wat aan zelfinzicht moeten doen, want iemands gedrag is altijd een gevolg van iets, een 'reactie op een actie'. Hij kan zichzelf beslist niet vrij pleiten en daarbij meedelen dat hij 'zekerheid moet hebben dat jouw gedrag op langere termijn veranderd is'. Beste Flower, blijf jezelf. Aanpassing is goed, maar je ex houdt een soort hamer boven je hoofd: 'Verander NU, want IK dit, IK dat, IK dit en IK dat.' Bepaal zelf hoe je je leven inricht, en besluit vervolgens of je hem nog wel in je leven wilt hebben. Een man die wegrent als je het moeilijk hebt, die je geen hulp biedt en je met relatie-eisen bestookt, zou je aandacht niet waard moeten zijn. Zijn zoenvriendinnetje heeft het nu 'te druk' en dat is de enige reden waarom hij tegen jou zegt dat hij niemand heeft. Zijn antenne staat wel degelijk uit naar anderen. Sterkte, A.
Hi Jochen, als je gezamenlijk een kind hebt zijn er grote verantwoordelijkheden. Jammer dat jullie niet bij machte waren om bepaalde afspraken te maken en dingen op te lossen. Zoals ik het lees was het een ongezonde relatie vol met angst, frustratie en miscommunicatie. Gezien jullie beider verleden is de kans dan ook groot dat de situatie zich met een ander zal herhalen. Je ziet het al aan haar nieuwe relatie. Eerst smeken dat jij nooit wegloopt, dan blij zijn nooit meer een man te hoeven en uiteindelijk een nieuwe vent nemen. Het slaat nergens op. Echter, heeft je ex een nieuwe partner dan kun je voorlopig niets beginnen. Het had nooit zo ver moeten komen want waar een kindje is, zijn twee ouders. En elk individu binnen het gezin heeft de ander hard nodig. Is dat niet het geval en gaan beide ouders hun eigen weg dan wordt het kind benadeeld. En zijn leventje is amper begonnen. Een heel slecht begin en tevens einde van het gezamenlijk ouderschap, waar voorlopig geen oplossing voor is. Kennelijk is er geen gemis, en dan is er ook geen zicht op herstel. Veel sterkte, A.
Hi M., amper samen na allebei net uit een andere relatie te zijn gestapt, en toch al bijna bij haar inwonen, vervolgens de waarschuwing dat het te snel ging… het kon niet anders dan uiteenspatten tot niets. Jij met je dosis verlatingsangst was bang om wederom met een mislukking te maken te krijgen. Daardoor hield je je bijna letterlijk vast aan haar, terwijl ze pleitte voor ruimte en tijd. Je verliefdheid kwam daar nog eens bij. Kortom, jullie tempo's liepen niet synchroon. Het resultaat is dat een van de twee zich gaat terugtrekken tot forcering van een breuk aan toe. Dat laatste is nu gebeurd. Jullie relatie duurde drie weken en je beweert dingen die mensen soms pas na jaren nog niet durven stellen. Zoals: weten dat jullie elkaars leven goed kunnen invullen, zeggen dat je echt van haar houdt, enz. Dit zijn zaken die - op korte termijn uitgesproken - niet geloofwaardig zijn. Het bewijs daarvan kwam prompt toen je kwaad werd omdat je droom in duigen viel, zonder te beseffen dat je vriendin het goed bedoelde. De onvriendelijke sms was begrijpelijk, maar verraadde dat je vooral met jezelf bezig was. Je liet je meeslepen door allerlei gevoelens die je niet in de hand hield, en het vraagt zelfinzicht om te begrijpen waarom je zo hard van stapel liep en zo verbolgen reageerde toen de hardlooprelatie letterlijk doodliep. Is dit liefde? Nee. Het was de rem op jouw verliefdheid, de afwijzing, de 'mislukking'. Wat je kunt doen is de adviezen in het artikel opvolgen. Haar dus met rust laten en na lange tijd weer van je te laten horen. En dan niet hardhollend gaan samenwonen, maar elkaar rustig leren kennen. Pas als je dat kunt opbrengen, en je haar tempo respecteert, is er kans op herstel. En dan maakt de valse start die maar drie weekjes duurde, niet veel uit. Sterkte voor nu, A.
s’Morgens is hij naar zijn kantoor vertrokken. Ik heb hem gebeld om naar huis te komen. Geen sorry en geen uitleg, daar was niets gebeurd, terwijl ik het met eigen ogen had gezien. Ze waren in de keuken bij de gasten. Hij loog over alles. Zijn een week later naar zijn vader gegaan ik heb hem verteld dat zijn zoon mij bedrogen had. Terug thuis heeft hij mij laten weten dat hij nooit meer de liefde met mij zou bedrijven, heeft nog een paar keer geprobeerd. Tot de laatste keer, hij was amper klaar, en zei mij: ik ga een kamer in de stad zoeken. Ik voelde mij totaal misbruikt. Kort nadien ging ik slapen, ik had de deur van de slaapkamer op slot gedaan, hij heeft de deur ingebeukt en is op mij beginnen te kloppen.
We hebben al veel overwonnen in onze relatie en ook de passie/liefde was niet voorbij, dit zorgde dus niet voor de breuk maar wel teveel ruzie omdat er wel wat dingetjes gebeurd waren in het verleden waar ik niet zo rap over kon geraken. Het is niet de eerste keer dat we uit elkaar zijn gegaan en zelfs al ween en treur ik er nietmeer veel om, ik kan niet geloven dat ik misschien nooit meer bij hem kan zijn.
Hi Alain, sommige mensen maken een puinhoop van hun leven, zo ook jouw ex. Na de relatie met de vader van haar kind volgde een rebound, daarna jij, en nu weer een ander. Hoe haar kind dit allemaal ervaart zal haar minder kunnen schelen vrees ik, en zo is hij de dupe van het turbulente liefdesleven van zijn moeder. Zoals ik het lees zit ze nog steeds onder de plak van haar vader die jou en de vorige partners duidelijk niet zag zitten. Dat 'bedriegen' over en weer is wel opvallend, zo werd zij belazerd door haar ex, belazerde zij jou, en dacht haar vader dat jij haar weer belazerde. Zelfs met zijn eigen vrouw, hoe bespottelijk kan het zijn. Al met al zit er weinig toekomst in de relaties die je ex aanknoopt, dat is toch wel het patroon. Vroeg of laat eindigt het weer in vermeend vreemdgaan van haar of de partner, waarna de relatie knapt. Als ik jou was zou ik geen minuut emotie meer in haar steken, gewoon omdat je tegen jezelf moet zeggen dat jij beter verdient dan zij je kon geven. Zij houdt niet van jou, wel van het geld dat je meebracht en in deze fase van haar leven kennelijk goed uit kwam. En nu is ze doodleuk met een ander verder gegaan. Veel meer dan 'fijne feestdagen' kreeg je niet te horen, dit is het dan! Het kind kan er niets aan doen, maar je maakt het afscheid pijnlijker als je door blijft gaan met telefoontjes, mails of wat dan ook. Ik hoop dat je tzt over deze relatie heen komt. Sterkte, A.
Verwachtte geen antwoord maar een week later stuurde ze dat ze blij was om te lezen dat het zo goed ging, dat ze mij het allerbeste wenst uit het diepste van haar hart. Dat we inderdaad zeer mooie herinneringen en fantastische dingen hebben meegemaakt. Dat ze die altijd zal blijven koesteren en met veel vreugde aan terugdenken. Ze zei ook dat ons leven een heel andere wending heeft gekregen maar dat ze gelukkig is en dat ze rust heeft gevonden. Ze vertelde me nog over de werken aan de garage en gaf nog nieuws over de kleinste zijn voetbal, stuurde nog een foto. Ze wenste me ook fijne feestdagen in mijn nieuwe woonplaats.
Hi Petra, je moet helemaal geen afspraken proberen te maken. De zaak moet helemaal omgedraaid worden voor de beste kansen. Probeert hij jou te benaderen, dan geef je niet of slecht thuis. Zo worden zijn jagerscapaciteiten op de proef gesteld. Doet hij vervolgens niets dan zit er weinig mannelijks bij. Blijft er stilte, ook de komende maanden, dan kun je hem om een gunst vragen (zie het artikel). Wat dat moet zijn, kan ik helaas niet voor je invullen. De meeste mannen komen echt uit hun hol of winterslaap om een vrouw te helpen. Zelfs hun ex ;). Blijft hij afkerig of reageert hij niet eens, dan moet je deze man ook emotioneel loslaten. Sommige partners zijn het niet waard om over te treuren, om de eenvoudige reden dat ze dat omgekeerd ook niet doen. Een beter bewijs van gebrek aan liefde is er niet. Groetjes, A.
Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Hallo, ik ben een jongen van 14j en het is ondertussen al een halfjaar uit met mijn lief, waar ik voor mijn jonge leeftijd toch echt wel een serieuze relatie mee heb gehad van 8 maanden. Zij was veranderd van school, ze ging op internaat naar Brussel terwijl ik in Oost-Vlaanderen woon, die beslissing van haar had onze relatie een serieuze knauw gegeven maar toch probeerden we door te gaan, zonder succes. Ze begon steeds minder aandacht aan mij te schenken en stuurde ook veel minder, ze kwam ook haar beloftes niet meer na om te facetimen, aangezien ik een gevoelige jongen ben, werd ik daardoor heel boos waarna er ook heel veel ruzies kwamen, ruzies waarin er gescholden werd, vooral langs mijn kant. Na een zoveelste ruzie was het haar beu, ze negeerde mij via chat en we hadden elkaar een week en een half niet meer gehoord omdat we veel te koppig waren om te sturen. Normaal zag ik haar dan in de weekends maar ook daar kwam er niet meer van. Uiteindelijk ben ik naar haar beginnen sturen, maar het was al te laat, ze wou mij juist nog zien om het 'officieel' gedaan te maken. Toen ze het gedaan had gemaakt, was zij zeer emotioneel, na een uurtje kwam ze terug (ik was nog niet weg) en zei ze de hele tijd dat ze als vrienden uit elkaar wou, ook hebben we dan nog gekust. De weken erna was ik zeer opdringerig en stuurde ik haar zoveel keer, ik 'stalkte' haar eigenlijk wel een beetje, maar nu weet ik dat dat fout was, zij was de eerste weken soms wisselvallig, soms deed ze lief en soms deed ze alsof ze mij al vergeten was. We spraken zelf nog soms af en we kusten dan nog soms. Maar het sturen en lief doen verminderde steeds meer langs haar kant. Na 2 maand was het alleen ik die nog probeerde, zonder succes… Ik heb dan zelf haar maar proberen te vergeten, en net toen ik al een tijdje niks meer van mij liet horen, stuurde ze mij plots zeer onverwacht. Ze zei dat ze mij vriendschappelijk miste, opeens kreeg ik weer enorm veel hoop en dacht ik dat het weer goed zou komen, maar toch bleef ze me ook zo vaak negeren, ik wist echt niet wat ik er van moest denken. Toen ik het gevoel had dat ik haar na 2 maanden eindelijk nog eens zou zien in de paasvakantie, negeerde ze mij plots weer twee weken… Ik snapte er niks meer van, na 2 weken (2weken examen) hoorde ik haar plots weer, maar negatief… Ze was boos omdat ik geheime dingen van onze relatie tegen haar nicht had gezegd, maar dat was voor mij te ver, ik werd ook boos omdat in mijn achterhoofd toch speelde dat zij mij een paar maand aan het lijntje had gehouden (soms lief doen en soms boos doen terwijl ze vrienden wou zijn) dus kregen we een enorm harde ruzie met alweer harde woorden, maar schelden deed ik natuurlijk niet. Uit die fout had ik wel geleerd. Uiteindelijk is het alweer 2 weken geleden die ruzie en ik mis haar meer dan ooit, ook omdat ze nu weer thuis is voor 2 weken(paasvakantie) en omdat ik nog zo dacht dat ik haar in de paasvakantie zou zien… Ik mis haar zo, het is onbeschrijfelijk. Uiteindelijk heeft ze mij al in december gezegd dat ze geen gevoelens meer had, maar toch stuurde ze mij soms nog? Wat denken jullie? Is er nog kans? Wat moet ik doen? En als ik haar ruimte geef, wanneer weet ik dan dat ik tot de volgende stap kan gaan? Please help mij
Zoals de schrijfster Sarah Ban Breathnach al zei, "Als je wacht op het beste, zal je het meestal ook krijgen." Verwacht dat er goede dingen gaan gebeuren. Creëer een specifiek doel door precies te definiëren wat je in een man zoekt. Pas dit doel eens in de zoveel tijd aan. Bereid je mentaal voor op het ontmoeten van en trouwen met de man van je dromen.
Ik wilde zo voor hem gaan… nu ik met mijn huidige vriend ben merk ik dat ik me vaak aan hem irriteer. Kijk hem niet aan bij het knuffelen. Zoek niet de intimiteit wat hij juist heel erg wenst. Ik krijg steeds meer een muur en vraag me af ben ik te snel in deze nieuwe relatie gestapt… heb ik bindingsangst of is hij blijkbaar toch niet de ware …vind de aanblik van zijn hoofd niet echt aantrekkelijk..
En wat ik dus ook herken in hem is, dat hij zich niet kan geven. Zijn eigen worden zijn dat hij zich niet ergens onbezonnen kan instorten, zijn denken is hem heilig. Nu ja denken en denken zijn 2, ik stort mij ook niet zomaar ergens in zonder erover nagedacht te hebben anders was ik deze relatie wel meteen begonnen. Volgens hem komen liefde en verliefdheid ook uit het hoofd.
Heb hem na een week smsje gestuurd dat ik hem mis en aan hem denk, direct sms terug: als vriend hoef je mij niet kwijt te zijn. als lovers is het voor mij definitief over. het spijt mij. X… nog even iets geprobeerd om af te spreken en te praten. Daar heeft hij geen behoefte meer aan. en daar word hij onrustig en boos van. moest ik niet doen. Toen heb ik gesmst Het spijt mij als ik jou onrustig maak. Ik wil alleen zo graag dingen uitleggen en naar jou luisteren. Ik wil er na zo lang nog voor vechten. Ik laat jou met rust. Hoop wel dat je weet dat je altijd contact met mij op kan nemen.
We hebben een paar jaar samengewoond wat niet echt een succes was. Ik twijfelde veel wat waarschijnlijk kwam omdat ik met niet prettig voelde op de plek waar we woonde. Nu zijn we een jaar uit elkaar en in dat jaar ging het beter tussen ons maar van een relatie kwam niks. Nu heeft hij een ander en dat doet me heel veel pijn. Je weet pas wat je had als je het kwijt bent. Een paar weken geleden wou hij nog dat alles goed kwam en nu ineens dit. Zou dit nog een rebound relatie kunnen zijn of is dit niet meer na een jaar. Hij zei nog wel voor mij te voelen maar meer voor een ander. In het begin was hij niet in andere geïnteresseerd en nu heeft hij een ander.
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!
We zijn drie maand samen geweest. In het begin heeft hij tegen zijn ex gezegd dat hij een vriendin had (wou wel mijn naam niet geven) en zij is daar al volledig beginnen op tilt slaan. Na een poos wist ze wie ik was en zei ze dat ik geen meisje was voor hem. Ik voelde na een poos dat het niet helemaal goed zat want ze hebben nog veel gemeenschappelijke vrienden en ik kon nooit meegaan omdat hij zei dat zijn ex anders zou doorslaan. Ik pikte dat in het begin want ik dacht dat het gewoon een fase was dat ze het moest aanvaarden en wou het even tijd geven. Ze werken immers elke dag samen en ze zijn maar met twee.
Ja, je wil een relatie. Met hem. Maar aangezien dat van twee kanten moet komen en dat voorlopig niet aan de hand is: wat wil jij? Voor hem is alles nu zoals hij wil: hij heeft jou, maar geen verplichtingen. Als jij daar mee kan leven is dat natuurlijk prima, maar hij wil geen relatie en dat betekent niet dat jij dat dan ook maar niet moet willen. Het is niet altijd heel duidelijk wat je wilt, want we snappen dat je hem niet kwijt wilt raken, maar dat je dit tegelijkertijd niet de meest ideale situatie vindt. Vraag jezelf dus oprecht af of jij gelukkig wordt als je met hem om blijft gaan of dat je dan beter door kan gaan met je leven.
Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..

Op een gegeven moment stopt het praten ook en blijft enkel de droefnis en het wenen over, terwijl de wereld verder dendert. Maar de moed is al lang verloren…het is op voorhand verloren. Ik weet dat ik niet positief klink, maar geloof me, ik heb het hard, zeer hard geprobeerd, het uitgeschreeuwd en mezelf gedwongen verder te gaan, maar tevergeefs, het is een moerasvlakte en zinken doe je, echt erg.
English: Make Him Miss You, Português: Fazer Ele Sentir Sua Falta, Español: hacer que él te extrañe, Italiano: Fargli Sentire la Tua Mancanza, Deutsch: Wie ich ihn dazu bekomme mich zu vermissen, Français: faire pour que vous lui manquiez, Русский: заставить его скучать по тебе, 中文: 让他想念你, Bahasa Indonesia: Membuat Dia Merindukan Anda, Čeština: Jak zařídit, aby vás postrádal, ไทย: ทำให้เขาคิดถึงคุณ, Tiếng Việt: Khiến chàng nhớ bạn, العربية: جعل الشاب يشتاق إليك, 日本語: 彼氏の気を引く, 한국어: 그가 당신을 그리워하게 만드는 방법, हिन्दी: उसे अपनी याद दिलाएँ

Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!

Iets anders dat meespeelt is de mate waarin je emotioneel afhankelijk bent. In een gezonde liefdesrelatie of vriendschap toon je genegenheid en waardering naar elkaar. Sommige mensen hebben meer behoefte aan dat soort aandacht dan anderen; het geeft hen bevestiging dat ze de moeite waard zijn. Hun relaties – vooral die met hun partner – betekenen alles voor ze. De emotionele afhankelijkheid is in dat geval groot, en het gevoel van gemis heftig. Andersom zullen mensen die hun welbevinden uit veel verschillende dingen halen (relatie, werk, vrienden, hobby, sport etc.) over het algemeen iemand minder snel missen. Of het gevoel is bij hen minder sterk.
Nu zijn wij nog wel bevriend op Facebook en wat ik zie zijn geen tekenen van een nieuwe vriendin oid bij hem en ik ben na een stilte van 4 maanden nu toch wel weer eens benieuwd hoe het met hem gaat en ik zou hem willen laten voelen dat als hij contact met mij zou willen ik daar open voor zou staan. Hoe kan ik dit aanpakken of kan ik beter niets doen omdat hij zelf en uit zichzelf over de brug moet komen?
Hi Sonja, leuk weer van je te horen :). Zo langzamerhand is jullie verhaal een feuilleton in honderd delen geworden ;), met zo te zien nog geen einde in zicht. Het laatste woord hierover is dan ook onuitgesproken. Je ex had niet verwacht dat je deze nieuwe strategie zou toepassen of zelfs maar zou kunnen, maar het lukt je wonderwel om haar humeur naar beneden te halen en haar te frustreren. Het geeft dan ook helemaal aan dat het haar niet lekker zit. Toch hoef je hierover niet te peinzen, want dit is wat ze naar haar eigen zeggen wilde. Je ex is iemand die zichzelf niet goed kent, en duidelijk ook niet weet welk pad ze moet bewandelen. Het is moeilijk om met iemand om te gaan die onpeilbaar, veranderlijk of twijfelend is. De wat sterkere opstelling die ze nu probeert te handhaven zal ze vroeg of laat opgeven. Het hangt er deels vanaf of jullie elkaar nog op het werk zullen zien. Houd dat op, dan is in elk geval de gespannen sfeer weg en kun je zien wat er buiten dat nu eigenlijk over is. Gaat het gezamenlijke werken door, dan zul je nog lange tijd met haar te maken hebben en je afvragen hoe het verder moet. In elk geval heb je haar de kans ontnomen om je relationeel weer in de zeik te nemen. Intimiteiten afdoen als een uiting van schuldgevoel en daarbij roepen dat je dingen ziet die er niet zijn getuigt van grote angst om voor jou te kiezen. Gezien de eerdere discussies zal dit grotendeels - zo niet helemaal - te maken hebben met haar onzekerheid over haar geaardheid. Groetjes :), A.
Ik heb een jonge vrouw leren kennen met enorm veel levenservaring met een goede visie. Het probleem ze wil zich niet binden. Ze maakt het hoofd van veel mannen in haar omgeving op hol terwijl ze niet flirt maar wel haar verhaal/karakter toont. Ze heeft inderdaad nooit eerder een relatie gehad. Als ik flirt geeft ze gemengde signalen af. Ze neemt afstand maar neemt soms ook weer contact op. Als ik niet reageer dan kan het echt zo zijn dat er 2 maanden niets gebeurd en dan blijkt ze weer in het buitenland te zitten. Guys wat moet ik doen !
De karakter en mentaliteit van de persoon speelt ook een rol. Sommigen kunnen dingen niet inzien en zijn gauw geneigd de ander negatief te beoordelen, terwijl de ene het anders bedoeld. Zo ontstaat er ruzie door geen goede verstandhouding te hebben metelkaar, wat vaak een probleem is. De ene verlangt genegenheid en vraagt erom, maar de ander ziet het juist als zwakte en dwingen. En dat is verkeerd in een relatie. Er is dan in feite geen sparake van liefde, slechts oppervlakkige verbintenis.
Hi Flower1980, jammer dat je ex alleen al wat betreft dat concertkaartje niets liet horen. Een man trekt zich terug als hij bijv. denkt dat iets toch een verloren zaak is, of als hij op iets wil broeden waarbij hij niet gestoord wil worden. Zoals eerder aangegeven heeft je ex je op de lange baan geschoven maar houdt hij de deur nog wel op een kier. Ondertussen vindt hij misschien dat je eerst maar eens van betere huize moet komen, tja, een man heeft ook zijn trots ;). Haast om je terug te krijgen heeft hij dan ook niet. Of hij een ander heeft kan helaas niemand op deze website aan je vertellen, dus daar zul je zelf achter moeten komen. Inderdaad zijn dan de kansen hem terug te winnen zeer verslechterd. Foto's verwijderen doet een man als hij alle banden met het verleden wil verbreken, bijvoorbeeld uit woede, maar ook omdat hij er voorlopig niks meer in ziet. Verder zijn veel mannen nogal verrukt van de 'single'-status op internet, dus dat speelt mee. Ik denk dat je te snel, en teveel tegelijk wilt. Keihard je best doen werkt ook niet. Je moet jezelf blijven, en niet geforceerd de 'perfecte' ex willen uithangen om hem te paaien. Laat hem met rust, want je hebt van jouw kant nu meer dan genoeg gedaan. Wil hij je terug omdat hij echt van je houdt zoals ie zei, dan zal hij vroeg of laat zijn pijlen voor de dag halen. Laten we hopen dat hij straks die moed heeft. En je laatste vraag: Nee, mannen zoeken niet standaard aandacht bij andere vrouwen na een breuk, wel is het voor sommigen een methode om zich weer een 'echte vent' te voelen, of een manier om over de pijn van een verloren liefde heen te komen. Groetjes, A.

daar zit je dan met je mond vol tanden. we zijn nu 2 weken verder en ben nog steeds van de kaart. ben ook tijdelijk vertrokken uit me woonplaats, want dat ze 500 meter verderop wonen maakt het ook niet bepaald makkelijk. en ik betrapte me er zelf alweer op, dat ik wou gaan kijken. heb 5 dagen geleden nog een sms gestuurd, maar daar heb ik geen antwoord op gekregen.

Ik had een relatie en was nog niet zo lang gescheiden van mijn ex,maar mijn ex kon niet verdragen dat ik met deze vrouw een relatie had. Ze vertelde mij zelfs dat ze het spijtig vond dat het gedaan was,maar ze was wel blij dat het gedaan was. Een tijdje erna kom ik mijn vriendin tegen en zat ze samen met mijn ex,ze kennen elkaar al van kinds af aan,maar ze kunnen elkaar niet rieken en zien. mijn ex heeft dan nog een heleboel leugens tegen haar liggen vertellen,zodat ze zeker was dat het helemaal over zou zijn tussen mij en mijn vriendin. Toen mijn ex dit allemaal tegen haar aan het vertellen was,had mijn ex al iemand leren kennen,maar zogezegd geen relatie. Na dat gesprekt is mijn vriendin kwaad weg gegaan,heeft haar tel veranderd,kan haar niet meer bereiken. Nu mijn ex zeker was dat het over was met vriendin,is zij een relatie aangegan met dien andere. Ik ben er zeker van dat mijn vriendin mij ook nog steeds graag ziet,maar ze wordt gedwongen door haar zuster,moeder,vader en dochter om mij te laten vallen. Inderdaad er zijn dinges tussen ons gebeurd,mede door ex,dat de pellen nu van mijn ogen zijn gegaan,alhoewel ik mijn vriendin steeds graag heb gezien,nu nog. Nu kom ik soms ex nog tegen alhoewel ik een enorme haat en woede tegenover haar heb. Ik probeer haar steeds te ontwijken als ze ergens binnen zit,drink ik snel ene en ben ik weg. Soms gaat zij weg en een tijdje erna komt ze met andere mensen terug binnen en zit ze daar te grijnzen met hare schijnheilige lag. In het begin dat we uit elkaar waren,met ex,had ze geen contact met onze vriendenkring. Ik zei toen tegen iedereen,geef ze wat tijd en dat komt wel allemaal terug in orde. Na enige tijd is dat inderdaad terug in orde gekomen en is iedereen har kant beginnen kiezen met als gevolg dat ze mij nu zwart maken tegenover iedereen. Ze heeft zo eens sex gehad met de buurman als we nog maar 6 maand getrouwd waren,iedereen wist er van,behalve ik. Dan zijn er nog verschillende sexuitspattingen van haar aan het licht gekomen. Ik ben dan zo in contact gekomen met vriendin en zijn dan een relatie begonnen. Daar waren dan de zogezegde vrienden allemaal kwaad voor,want dat kon of mocht niet. Nu al deze vrienden kunnen mij de dag van vandaag gestolen worden. Het enigste dat ik wil is mijn vriendin terug krijgen en de rest allemaal de rug toekeren. Ik heb al inderdaad heel diep in de put gezeten,brieven geschreven en meer,wat ik lees verkeerd is,maar wat kan ik nog doen?? Ik ben en zit echt ten einde raad.

Hoe het later ook loopt, enige wat mij nu te doen staat is mijn eigen pad bewandelen, niet met haar bezig te houden en de tijd laten leren wat het mij brengt. Bedankt voor het advies. Het gemis blijft en het gevoel dat ik denk was ze dan echt niet meer verliefd op me, maar de acceptatie is er wel dat het goed zo is. Zij heeft nog heel veel te ontdekken, en ik ook. We zullen zien hoe het afloopt! Ik zal over een tijdje wel een update sturen!


Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Hi Evy, hij heeft de mogelijkheid om je te missen al verminderd door met een ander aan de haal te gaan. Verder denk ik niet dat deze man ooit van je gehouden heeft. 'Intieme en romantische momenten' hoeven helaas niet op liefde te duiden. Belangrijker nog is dat zijn zogenaamde liefde wel heel drastisch omsloeg naar het omgekeerde. Zoiets klopt nooit. Het laatste is nu dat hij je een aantal kwetsende opmerkingen naar het hoofd slingerde. En daar mag je het mee doen. Kortom, geen man die je terug zou moeten willen. Kijk op dat cruiseschip eens goed om je heen. Beter een kapitein of matroos dan een vent die jou notabene op bed meedeelt dat hij van je af wil! Sterkte, A.

Ik weet niet of ik er goed aan gedaan heb om haar weer op een afstandje toe te laten tot mijn nemen. Ik haat de onzekerheid en weet nog steeds of ze nu weer contact wil als vrienden of dat ze nu weer vrijgezel is dat ze weer enige toenadering zocht tot meer en haar oude gevoel een beetje terug is. Vragen om vriendschap is jezelf buiten sluiten ervan en vragen of ze meer voelt en wil kan ook afschrikken. Is het het beste om gewoon af te wachten hoe ze een volgende keer doet? Fysiek contact zoekt enzo? En moet ik dan haar voorzichtig proberen te zoenen en kijken hoe ze daar op reageert?
Hi P. uit M., het is een beetje gissen wat er met je vriendin aan de hand is, maar als we de boel analyseren komen we een heel eind. Oorzaken voor gedrag komen boven water als je daarover praat. Kennelijk doen jullie dit niet, of zwaar onvoldoende. Daarbij moet je er rekening mee houden dat je haar nog maar drie maanden kent. In zo'n korte tijd 'ik hou van jou' naar elkaar roepen en denken dat ze met jou een nieuwe toekomst moet beginnen is waarschijnlijk veel te veel gevraagd. De hele relatie ging veel te snel, dus dat ze voorzichtig is, vind ik niet zo gek. Je vertelt helaas niet waarom ze is gescheiden, want dit zou wellicht veelzeggend zijn wat betreft haar gedrag nu. Misschien heeft ze verlatingsangst omdat haar ex haar ook ooit heeft verlaten, waardoor ze nu bang is dat hetzelfde gaat gebeuren. De 'muur' die ze dus om zich heen heeft gebouwd (en die valt m.i. best wel mee), betekent dat ze zich maar liever niet teveel met iemand inlaat, voor het geval het toch weer misgaat. Ze heeft daarbij rekening te houden met haar kinderen. Ik denk dat ze veel om je geeft, maar dat ze veel meer tijd nodig heeft. Loop niet meer zo hard van stapel en zet in op een goede vriendschap. Houdt ze echt van je, dan zal het vroeg of laat niet bij vriendschap blijven. Laat je vriendin het tempo bepalen en pas je aan. Ze wilde immers geen afscheid en wordt al ziek bij de gedachte dat ze je nooit meer zal zien. Loslaten moet je denk ik dus in dat perspectief zien: niet definitief, maar minder druk op de relatie en het meer op zijn beloop laten. Succes, A.
Sorry voor de in herhaling vallende reacties, ben zeker dat er al mensen in gelijkaardige situaties gezeten hebben of zitten. Ik ben nu 2 maanden en 19 dagen mijn vriendin kwijtgespeeld, sinds de scheiding van mijn ouders (ik ben 20) is het met mij bergafwaarts gegaan (in januari) en dat merkte ik ook bij m'n ex dat het op relatie slecht ging, ik heb de knoop doorgehakt en gevraagd of ze nog verder wou gaan waarop het antwoord dus nee was. Ik heb dan ook gehoord dat na slechts 1 week ze al een ander persoon had. Dus hebben wij toch 1 maand geen contact gehad uit woede op elkaar (ik uit feit dat ze al een ander had naar anderhalve jaar relatie, zij omdat ik openbaar uit woede iets gezet had). Nu is het ongeveer al een 3tal weken dat we opnieuw contact hebben en positief wel. Deze week ook 2 maal afgesproken met haar om te sporten en de andere dag om haar te helpen voor haar 7de jaar een andere school te bezoeken en informeren.
Wat moet ik op dit gesprek doen, om nog een deur open te laten? Ze zal haar spullen op komen halen en de sleutel in komen leveren. Of zelfs het hele gesprek verplaatsen? Het zal voor mijn gevoel namelijk van deze dag afhangen. Vriendinnen zullen haar zeggen dat het beter is zonder mij. Maar toch is er nog emotie bij haar. Dat komt omdat 3 weken terug nog fonkelende ogen waren. Zelfs meerdere malen dat jaar geprobeerd te stoppen met blowen maar 3 weken terug weer gestopt
Na 8 maanden moest ik helaas uit mijn huis. Hij woonde op studentenkamer en stelde voor te gaan samenwonen. Rationeel wisten we wel dat het te vroeg was maar qua geld was het makkelijk en onze relatie was toch echt super. Keer op keer vertelden we elkaar hoe bijzonder het was zo'n goede relatie te hebben. Zoveel lol en liefde en eigenlijk nooit een misverstand omdat we elkaar zo goed begrepen.
Ik had 3 maanden met me ex, maar ik was perongeluk met haar beste vriendin aan het rotzooien.. ik weet natuurlijk wel dat ik geen enkele excuus kan verzinnen voor dat.. maar we zijn al 1 jaar uit elkaar en ik heb er nog 1 keer terug gekregen, maar dat ging ook mis (op een andere manier), ik laat vaak aan der tonen dat ik haar nog leuk vind, maar dan gaat ze heel erg uit de hoogte doen.. dus doe ik nu alsof ik niets in haar zie.. ze zegt wel altijd dat ik de enige jongen ben met wie ze echt kan praten enzo.. maar ik wil niet in zo'n friendzone belanden.. PLEASE IEMAND HELP
Het is belangrijk dat je vrede krijgt met de situatie voordat je hem probeert te veranderen. Als je namelijk niet toegeeft aan jezelf dat het uit is, als je weigert het te accepteren, maakt het dat je onvolwassen en wanhopig overkomt. Het niet kunnen horen van een waarheid wanneer iemand het met je uitmaakt komt heel onaantrekkelijk over en zal iemand in zijn beslissing bevestigen.
Ik en mijn vriendin zijn al een aantal maanden uit elkaar nadat zij de stap gezet heeft een einde te maken aan onze relatie van 5j. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee en zie ze nog ontzettend graag! Ik weet waarom ze de stap gezet heeft en ben haar ook dankbaar omdat ik nu besef hoe graag ik ze zie en waarom het fout gelopen is. Ik wil er dan ook alles aan doen haar te bewijzen dat we het ook anders kunnen aanpakken. We hebben nog contact gehouden omdat we wel vrienden willen blijven. Maar doordat zij merkte dat ik nog steeds gevoelens voor haar had hebben we nu wat minder contact met elkaar. Nu sturen we af en toe een sms maar als ik iets vraag over persoonlijke dingen dan klapt ze dicht. Ze vindt wel dat we nu goed bezig zijn en dat ik geen schrik moet hebben dat ik haar nooit meer zal horen door nu even door te bijten.
Dit artikel vind ik zeer sterk geschreven en geldt denk ik ook voor veel mensen die nog wel in een relatie zitten. Wij als mannen hebben het vermogen verloren om te leiden. Om te leiden is zelfvertrouwen nodig en dit zit hem allemaal in de houding die we aannemen. De 'maakt niet uit' mentaliteit is voor mij volledig verledentijd. Het gekke is dat wij als mannen vaak denken dat vrouwen het prettig vinden als ze vaak de zin krijgen maar het tegendeel is waar. Het zit in iedere man maar de meeste zijn het verloren in de loop van tijd. Nu ik hier mijzelf van bewust ben, zie ik het ook steeds meer om mijzelf heen.
Hi Ano, met de stemmingsstoornissen van je ex kun je niks. Kennelijk voelt ze zich zwakjes in jouw nabijheid en wil ze zich wat vermannen. Daar is niks op tegen, maar waar is ze zo bang voor! Ze wil je kennelijk alleen terug als je 'verandert'. Wat dat precies inhoudt weet jij beter dan ik. Het is in elk geval geen onvoorwaardelijke liefde, dus zie ik er op de lange duur niets in. Steek er geen energie meer in. Liefde zoekt zelf zijn weg, vaak zonder woorden. Aan mijn vorige berichten heb ik verder weinig toe te voegen. Groetjes, A.
We zijn inmiddels weer een paar maanden verder en het contact met hem is zodanig dat wanneer ik toenadering zoek hij daar normaal op reageert (dus niet negeert). Het contact komt wel nu alleen van mij af. Hij heeft mij laten weten dat hij bang is geworden door mijn “stalker” gedrag maar sluit het niet uit in de toekomst iig weer met mij af te spreken… op wat voor termijn zegt ie dan ook weer niet. Wat dat betreft moet ik het maar “afwachten”… we zien het dan wel… het liefst beginnen we dan op een rustige manier een open en eerlijke relatie. Maar als dat er niet in zit wil ik gewoon een afrondend gesprek met hem waarin we hopelijk beiden open en eerlijk kunnen zijn over wat is geweest.

Vooropgesteld de vrouw in mijn verhaal is het niet mijn ex. Ik heb vorige dinsdagavond een date gehad met een dame die ik via een datingsite heb leren kennen. Het ijs was al gauw gebroken… we waren heel open in wat we vertelde en ook heerlijk gelachen met en om elkaar. Al met al een leuke gezellige avond gehad (voor de duidelijkheid geen sex/intimiteit). We zijn wat gaan drinken op neutraal terrein in de stad. Ik betrapte mezelf erop dat ik wel gecharmeerd van haar was en erg leuk vond. Ze vroeg me haar daarna thuis te brengen. Dat heb ik gedaan en hebben in de auto nog wat nagepraat. Allebei spraken we uit dat we elkaar weer wilde zien. Ik was volgens haar haar type, aantrekkelijk, lang, lief, humor etc. Uiteindelijk is ze me auto uitgestapt en daarna ben ik naar huis gereden. De dagen die volgde bemerkte ik een terughoudendheid bij haar (o.a. kort en bondige app). We hebben toen een paar keer gebeld en ze vertelde dat ze druk voelde. Ik vroeg haar of ik daar iets in deed en zo ja wat ze van mij nodig had of hoe ik haar kon helpen. Ze gaf aan dat ik daar niets in hoefde te doen, dat het iets van haar was. Ik ben openhartig tegen haar geweest dat ik haar weer wil zien. Afgelopen maandag was de dag dat onze agenda's het toelieten om elkaar weer te treffen. Dus al lagen onze belevingen uit elkaar hadden we afgelopen maandag 2e date gepland. Omdat ze aangaf druk te ervaren dacht ik er goed aan te doen tot die tijd wat afstand te bewaren. Maandagmiddag belde ze me op dat ze het niet zag zitten om af te spreken.
Ik heb zojuist een reactie van je ontvangen waarvoor mijn dank, en was idd vergeten te vermelden in het vorige verhaal dat de scheiding WEL is getekend paar weken geleden en inmiddels zijn ze ook weer op normale voet met elkaar ivm het kindje. September is het allemaal officieel rond (bijna dus!). Hij is enkel op papier getrouwd, zonder zoals wij het kennen 'een bruiloft'. Inmiddels zijn we inderdaad het 'verhaal' verder thans… eigenlijk niet… hij heeft nooit meer gebeld zoals ik eigenlijk geopperd had in de mail… Daarmee vind ik dat hij de deur dus NIET sluit. Ik denk dat hij het over zijn vakantie en het officiële stuk van september heen tilt heb ik het vermoeden. Ik heb ook niets meer laten horen en ben dit ook niet van plan. Wij zitten enkel nog met spullen die uitgewisseld moeten worden, maar ik zou dat zelfs op kunnen sturen (was mijn spontane idee… maar wat wekt dat nu voor idee?) omdat het om iets kleins gaat. Echter om dit feit denk ik ook dat de deur niet definitief is gesloten nog. Ik vind het geen type om mij op zo'n manier te laten blijken niet met iemand verder te gaan. Ik laat het maar, en zie vanzelf wel, heb mijn leven opgepakt (voor zover mogelijk) en zie wat de toekomst brengt. Uiteraard hoop ik voor beiden op rustiger vaarwater en een reünie tzt… Het is moeilijk en het blijft toch weer een onzeker gevoel op zo'n manier. Groetjes Isabel. Reactie infoteur, 31-08-2012
Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016

Vorig jaar heb ik een paar maanden iets gehad met een man die ik al wat langer kende. Hij was toen net een half jaar gescheiden en daardoor is het uiteindelijk tussen ons ook over gegaan. Hij had nog geen bevredigende omgangsregeling met de kids, mocht ze zelfs uiteindelijk een tijdje helemaal niet zien en was hij ook met een nieuwe baan begonnen, dus veel energie nodig voor andere dingen. Ik vond het heel jammer, want we kennen elkaar al een tijdje en toen we gingen daten nam hij alle initiatief. Het voelde heel goed, maar toen ik enthousiaster begon te worden en hem meer ging smsen en dergelijke werd het minder. Hij zei toen ook dat hij bij mij te veel druk voelde omdat ik er klaar voor ben en zo enthousiast was. Hij wilde mij wel blijven zien, maar niet toe aan relatie (pff story of my life geloof ik…).


Aan de hand van je verhaal die ik heb gelezen vind ik dat je heel makkelijk bent. Je moet een beetje kunnen laten zien dat je het ook zonder hem kan en dat hij niet elke keer denkt dat hij terug kan komen wanneer hij dat wilt. Speel een beetje heart to get, want als het echte liefde was zou hij hoe dan ook terug komen. En er alles voor doen om je terug te krijgen. Ik zou zeggen geniet van je leven, want het leven is kort! En laat zo’n “klootzak” niet denken dat hij alles kan hebben. En in het leven krijg je wat je verdient 🙂 en waarschijnlijk staat er een veel leukere man op jou te wachten
Mannen en vrouwen vinden verschillende soorten gesprekken fijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit verschil al tijdens de kindertijd ontstaat: meisjes voelen zich verbonden met elkaar als ze geheimpjes hebben en samen persoonlijke problemen bespreken. Jongens hechten zich aan elkaar door samen dingen te ondernemen en over hun gezamenlijke hobby’s te praten. [3]. Als je van je vriend of man verwacht dat hij net zo'n goede gesprekspartner voor je is als je beste vriendin, zal je negatief verrast worden. Mannen bouwen geen hechte relaties op door middel van gesprekken en ze veranderen vaker van thema. Ze worden tijdens het gesprek bovendien snel afgeleid door objecten in hun directe omgeving.
Korte situatie bij die gast. ze heeft hem leren kennen omdat hij interesse had maar zij niet had die niet in hem want ze was met mij. Hij is blijven praten en zo hebben ze een klik gemaakt en is ze begonnen over dat het niet zo goed zat bij ons. Zo is hij kunnen ‘binnenraken’. Ze had met hem redelijk snel gekust en wat afgesproken terwijl we nog aan het praten waren enzovoort. Mijn ex verzekerde me dat ze nog op mij verliefd was en niet op hem. Als we erna nog contact hadden of ze sprak met mijn beste vriend dan zij ze nooit dat er geen gevoelens meer waren, ze wou me niet kwijt maar kan niet beide hebben, dat heb ik gezegd.

Maar een stuk van haar zal altijd in mijn hart blijven, want ze was een schitterende vrouw met een pracht karakter maar oh zo koppig net zoals mijn vorige vriendin, die was ook vreselijk koppig en moest altijd haar zin krijgen. Maar het was goed bedoelt natuurlijk. Natuurlijk, als er iemand is die zo belangrijk was voor mij deed ik mijn ogen niet open en besefte ik niet dat haar moeder het beste wou voor mij omdat ik zo verliefd was op haar en nog steeds verliefd. Heb nog steeds heel veel gevoelens voor haar.


Ik had een relatie van 5maanden met haar en zij maakte het uit. Wat ik nu wel kan begrijpen omdak haar tijd vaak opeisde, ik hield meer rekening met wat ik wilde en niet wat zij wilde. Ik snap ni waarom ik zo deed want kwas/ben smoor op haar. 5maanden relatie en na 10maanden geen contact, wil ik haar nog altijd terug. Ik ben van plan om ni meer dezelfde fouten te make, want kheb der veel spijt van!

Het is een meisje dat heel vrijgevochten is en zelf wil bepalen wat ze kan en doet! dit bewonderde ik altijd in haar. Echter voor mij was dit mijn eerste vriendin. Ze had zelf een aantal relaties ervoor gehad met een paar verkeerde gasten. Hiervan was ze een beetje angstig geworden. Bang dat ik ook zo zou zijn en haar als een trofeetje zag. Ik heb met al mijn liefde geprobeerd te bewijzen dat dit niet zo was en dat is ook gelukt.

Ik ga me herbronnen want emotioneel deed het me veel. Ik heb mezelf leren kennen het afgelopen jaar en heb nog heel wat werk voor de boeg. Zo realiseerde ik me dat haar gevoelens wel intenser waren als die van mij en zij er toch net iets meer voor ging dan ikzelf. Tja, ik kreeg als alleenstaande man plots heel veel aandacht van die vrouw, en dat streelde mn ego wel. En dan neem je idd risico’s.

Je loopt wat rond te struinen in de supermarkt, op zoek naar die ene overheerlijke reep chocolade, tot je plotseling je ex tegen het lijf loopt – letterlijk. Met grote ogen kijk je hem aan. Je voelt het bloed al naar je wangen lopen, en de zenuwen gieren door je lichaam. En wanneer hij je schouders vastpakt om ervoor te zorgen dat je niet omvalt, beginnen de vlinders in je buik weer te fladderen. Shit!

Wat haal jij uit dit gedrag? Waarom denkt hij dat ik erachter zit? En wat zou hem dat moeten uitmaken (gewoon negeren toch) ook ik word weleens anoniem gebeld zonder dat er iets gezegd wordt of ik heb een gemiste oproep van een anonieme beller. Ik dacht toen ook dat hij erachter zat maar heb hem dit niet gevraagd! Maar nu weet ik vrijwel zeker dat hij het was, want als hij mij verdenkt van anoniem bellen naar hem dan is het dus iets wat hij zou doen?


Dit artikel vind ik zeer sterk geschreven en geldt denk ik ook voor veel mensen die nog wel in een relatie zitten. Wij als mannen hebben het vermogen verloren om te leiden. Om te leiden is zelfvertrouwen nodig en dit zit hem allemaal in de houding die we aannemen. De 'maakt niet uit' mentaliteit is voor mij volledig verledentijd. Het gekke is dat wij als mannen vaak denken dat vrouwen het prettig vinden als ze vaak de zin krijgen maar het tegendeel is waar. Het zit in iedere man maar de meeste zijn het verloren in de loop van tijd. Nu ik hier mijzelf van bewust ben, zie ik het ook steeds meer om mijzelf heen.
Ik had hierop niet geantwoord, had het even druk en was er niet aan toegekomen, waarop hij later weer een sms stuurde waarin hij weer vroeg hoe het ging. Ik heb hierop geantwoord (wel uren later, weer vanwege drukte en niet zozeer bewust hoor) dat het goed gaat. ------ Is dit een goed teken, doordat ik eerder niet had geantwoord hoe het met mij ging heeft hij hier nogmaals om gevraagd?
Hi Flower1980, je vriend heeft veel van je geaccepteerd, tot de bekende druppel… Het pleit voor hem dat hij een situatie heeft weten te scheppen waar jij je veilig genoegde voelde om je frustraties af te vuren. Maar dat was alleen nog maar het vervullen van jouw behoeftes. Voor zijn wensen was nauwelijks plaats. Het is dan ook begrijpelijk dat hij wegging, en je hiermee meteen wilde laten weten dat er iets moet veranderen. Je bent zijn ouders natuurlijk geen verklaringen verschuldigd, maar je moet het zeker doen als je denkt dat je ze daarmee een dienst bewijst. Tegelijkertijd is 'je hart luchten' op een positieve manier ook goed. Schrijf niet een lang verhaal, maar houd het kort en spreek je waardering uit voor hun zoon. Daarnaast kun je je ex op de hoogte houden van je vorderingen, niet als een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, maar omdat hij zich dan niet hoeft af te vragen hoe het met je gaat. Het is een erg goed teken dat hij heeft gezegd dat hij hoopt dat het weer goedkomt, dat hij van je houdt. Nu moet jij ervoor zorgen dat je zijn liefde waard bent. Toon dus je inzet (doe je al), en probeer na een paar maanden weer eens met hem af te spreken. Hopelijk slaat de vonk dan nogmaals over! Succes, A.
Hi Hoopvol, sommige mannen houden meerdere wegen open. Mogelijk is het met zijn 'date' nu zo gelopen dat de situatie met jou hem momenteel minder kan schelen. De concentratie ligt dan eenvoudigweg op die ander. Hij had er zelfs geen moeite mee om gewoon te zeggen dat hij met die ander is. Of dat veel voorstelt is natuurlijk nog maar de vraag. Misschien houdt ie je gewoon achter de hand, of denkt ie dat het met jou toch niks meer wordt. Mannen lopen weg voor moeilijkheden en trammelant, ook al hebben ze dat zelf veroorzaakt. En met die nieuwe vriendin is natuurlijk alles pais en vree. Groetjes, A.
Wat jouw rol hierin is? Dat je bij hem blijft zolang hij nog niet (zakelijk) los is van deze destructieve ex en haar invloed op hem. Dat je dat allemaal geaccepteerd hebt. Die man zit tussen 2 vuren en kon/kan die zakelijke band nog niet verbreken (waarschijnlijk uit financieel oogpunt), dat moet eerst afgewikkeld, wil hij haar voorgoed en definitief uit zijn leven kunnen weren. Ze heeft nu een zekere macht over hem.
Hey, ik dacht net nog even aan onze mooie strandvakantie vorig jaar… Je weet wel, met die prachtig palmbomen en dat we zo erg moesten lachen om bla bla bla… Maar ik en een vriendin gaan volgende week zondag naar het strand, en ik vroeg me af of je mee wilt komen… Gewoon als vrienden dan natuurlijk… Neem je vriend Sjoerd mee anders. Ik hoor het wel!
×