Hi Sonja! De grote vraag is dan natuurlijk of ze dit wisselende gedrag ook bij anderen heeft, of dat jij in je eentje dit voorrecht ;) hebt. Als je langdurig met elkaar werkt kan het niet anders of het eigen karakter laat zich gewoon zien, hoe hard iemand dat ook verbergt of zich probeert anders voor te doen. Waarschijnlijk is zij in de omgang op het werk altijd zo, en hoef je er niets bijzonders achter te zoeken. Kwel jezelf niet door elke zin of gedraging op een of andere manier 'uit te leggen', want dit kan op korte termijn wel nuttig zijn, maar op de lange duur is een toneelstuk wel erg moeilijk uit te voeren. Ga er dus vanuit dat ze gewoon zichzelf is, of je dat nu leuk vindt of niet. Ditzelfde geldt ook voor jou, dus vraag je alsjeblieft niet af of je gedrag wel goed overkomt en of het wel leidt tot terugkeer van je ex. Probeer vrede te sluiten met het idee dat dat misschien wel nooit gebeurt. Net als jij heb ook ik geen glazen bol! ;D. Groetjes, A.
Jazeker heb je gelijk en ik ben daar ook hard mee bezig, voel me stukken beter. Ons prive contact is al verbroken en op ons werk "nergeren" wel elkaar, waarvan ik de aanvoeder was cq ben. Maar tegelijk maakt dat samenwerken het ook lastig, probeer ik vrolijk en opgeruimd de dag door te komen is mijn ex down en soms nog wel eens visa versa. En ja ik let dan op kleine details omdat mijn verleden met mijn ex en dat wat ze zei aan "onzin" tijdens ons laatste gesprek niet overeenkomen! Ik wil dat ze gewoon breekt en ook eens haar excuses geeft, of ook eens toegeeft dat bepaalde dingen niet kloppen. Maar goed feit is, ik voel me stukken beter en straal dat ook uit.
Hij had mij vervolgens die tweede kans gegeven. Die maandag ben ik nog wel bij mijn ouders gaan slapen, dinsdag kwam mijn zusje langs en is hij zelf voetbal gaan kijken en woensdag ben ik bij een vriendin gaan eten. Ik wilde hem wel nog even die ruimte geven. Hij had zelfs een film betaald en een restaurant gereserveerd voor aankomende vrijdag, wat mij nog meer hoop gaf. Op donderdag kwam ik thuis en ik wilde eerlijk tegen hem zijn, maar het liep toch weer uit de hand en op die avond heeft hij de stekker uit onze relatie getrokken. Het is uit.
Van alle signalen genoemd in meerdere artikelen is ong 90% passend bij de situatie tussen mij en ‘hem’.. Hij betrekt me bij bijna alles wat er gebeurt/speelt, luistert oprecht geinteresseerd, maakt toekomstplannen voor hem en mij, ontzettend veel oogcontact, gesprekken gaan ineens over in plagen en stoeien, steeds diepzinnigere onderwerpen bespreken we, meer en meer fysiek contact, we flirten, plagen, praten, hebben ‘eigen’ grapjes, kunnen ook samen niksdoen en toch zet noch hij noch ik die ene stap verder.. Ik weet dat hij slechte ervaringen heeft en dat hij op dit moment weinig te bieden heeft (en waarom), maar hoe laat ik hem beseffen dat dat wat ie wel kan bieden genoeg is?
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?
Mijn rationele vraagt: wie houdt mij nu in de greep? Ben ik dat zelf of is dat mijn vrouw die een verzoek tot echtscheiding heeft ingediend en niets meer van mij meer wil weten? Dit proces duurt nu anderhalf jaar en er zal nog wel een half jaar bij komen. Mijn emotionele kant voelt zich erg aangesproken door Don't ever say you don't love if you can't let go."
3. Tijdens deze tijd moet je er van profiteren om terug een aantrekkelijk en gelukkig persoon te worden. Je moet een stap terug nemen en je leven opnieuw evalueren door veel positieve veranderingen in je leven te doen. Als je je ex ontmoet na de NO- contactperiode, wil je dat ze zich terug aangetrokken voelt voor jou. En de beste manier om dit te doen is om te beginnen met van het leven te genieten en een algemeen gelukkig persoon te worden. Neem dit punt niet lichtjes. Dit kan het verschil zijn tussen het terug winnen van je ex of voor altijd verliezen.
Hallo, ik (man) had een relatie van 9 maanden met iemand waar ik al 15 jaar een oogje op had en zei op mij (door omstandigheden kon het nooit). Het was te mooi om waar te zijn toen we eindelijk wat konden beginnen. Het eerste half jaar ging goed, maar daarna gingen we elkaar ergen in dingen van elkaar. Na een ruzie hebben we de knoop doorgehakt en uit elkaar gegaan met als gevolg dat ik er 2 dagen later al dikke spijt van heb. Hou nog altijd veel van haar, gaat geen moment voorbij zonder dat ik aan haar denk, eetlust is erg vermindert, ik val af…
Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016
Ik had bijna 11 jaar een relatie met mijn vriend. Jonge leeftijd elkaar ontmoet 15. 5 jaar heen en weer gereisd en daarna verhuisd naar andere kant van het land om bij hem te zijn en te gaan samen wonen. Ruim 4jr in appartement samen gewoond en erna een huis gekocht. Ik ben via zijn mail er achter gekomen dat hij bezig was met een ander. Dat contact was blijkbaar al een tijd aan de gang hij was 3mnden terug vreemd gegaan en dat contact heeft aangehouden en blijkbaar zijn er gevoelens bijgekomen. Ik was er kapot van. Heb hem nog een kans gegeven en probeerden er voor te vechten. Contact werd verbroken. Maar kwam er toch weer een paar x achter dat er weer contact geweest was. Bijna 3 kwart jaar door gevochten ik wou hem nier kwijt. Hjj zei er ook nog voor te willen vechten en het niet zomaar op te Willen op te geven. (Terwijl hij dat al heeft gedaan.) En toch ging hij niet voor de volle 100% voor mij althans zo voelde dat. Hij bleef maar twijfelen. Ik in onzekerheid die maanden en achterdochtig etc. Tot dat ik eraan kapot ging en we meer ruzies kregen.
Door mijn gezeik(smsen naar anderen, niet naar mij, bellen met anderen, niet met mij, klussen bij anderen hier niet, niet hier slapen enz. Wonen 8 maanden apart.Ik met onze 3 kinderen en hij alleen. Eerste maanden vaak daar geslapen. Hi nooit hier. Nu is hij hard en zegt nee op dit moment zie ik het nooit meer goed komen. Wat moet ik hiermee? Hij is nu nog zekerder van zijn zaak zegt hij. Reactie infoteur, 07-05-2012
Ik heb haar echter daarna gezegd ik dat ik haar rust zou geven maar na 4 dagen kreeg ik nota bene een email waarin ze zij dat er teveel gebeurt was en haar gevoel niet meer hetzelfde was en ze geen relatie meer wilt. vervolgend heb ik weer 4 dagen gesmst gebeld en vanalles geprobeerd maar ik zie nu in dat dat ave rechts heeft gewerkt en ik laat haar nu al anderhalve week helemaal met rust.

Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.
Wat ik hiermee wel wil zeggen, is dat als je ex blijkbaar heeft gezegd dat hij of zij niet met je verder wil, dat hij of zij dan ook niet meer op je hoeft te kunnen rekenen. Wees dus niet alleen maar aardig tegen hem of haar, en doe niet zomaar alles wat hij of zij van je vraagt. Als je ex denkt dat hij of zij nu zonder meer op je kan rekenen als vriend, laat dan zien dat dat niet klopt.

Ik ben inmiddels 51 en heb een bijzondere week achter de rug. Maar liefst 3 exen namen weer contact op met de vraag of we ‘weer eens wat leuks konden gaan doen’. (Hoef de betekenis van die vraag toch verder niet voor je uit te spellen hoop ik.) Nu is het in mijn leven niet zo raar dat er een ex weer contact zoekt. Maar drie in één week, da’s best veel. Zelfs voor mij en ik heb nogal wat exen. Niet om hier tof over te doen, maar een behoorlijk deel van mijn leven ben ik serieel polygaam geweest. Dat levert nogal wat exen op. (Zowel door de levenshouding als door de statistieken.)
Je ex kent je natuurlijk als geen ander. Hij of zij weet, ziet, voelt en hoort of je ontspannen en natuurlijk bent op het moment dat je weer contact hebt of elkaar ontmoet. Gooi al je overtuigingen en belemmeringen maar overboord, en beschouw je ex tijdens het vernieuwde contact eerder als een goede vriend of vriendin. Dat zal je mentaal helpen om weer een goed contact op te bouwen. Zorg er dus voor dat je "cool" overkomt, toon begrip en forceer niks. Integendeel zelfs. Hier een paar voorbeelden:
Hi Kevin, dank je wel :). Je kunt haar best bezoeken in het buitenland. Waarom eigenlijk niet! Het is de uitgelezen kans om elkaar in een andere omgeving met frissere ogen te bekijken. En gezamenlijke ervaringen werken bindend. Zonder veel moeite bouw je onbewust je relatie weer op. Verder is het jammer dat jullie zo met die procenten werken. Jij wil dat ze er 100% voor wil gaan, zij wil zich niet voor 100% geven. Houd op met die percentages want voor velen is dat benauwend, hoezeer ik je ook begrijp. Aan loos getwijfel heb je niets, maar voorwaarden stellen aan een relatie is je op glad ijs begeven… pas dus op. Probeer haar twijfels weg te nemen door te stellen dat je er alles aan zult doen haar vertrouwen terug te winnen. Dat dat voor jou van het grootste belang is. En dat je er zelf op vertrouwt dat het weer goedkomt. Een reisje in haar richting zou al veelzeggend zijn. Ik hoop dat ze dat op tijd zal inzien, voordat je straks die enorme pauze moet inlassen… Succes, A.

Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuldgevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor Nieuwjaar ging het perfect tussen ons maar met oudejaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uit te praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so Reactie infoteur, 07-02-2016


Hi Rikkie, je ex voelt zich te jong om zich te binden. Dat heet 'bindingsangst', maar is op zijn leeftijd niets bijzonders. Een relatie vervangen door vriendschap is moeilijk uitvoerbaar maar het is mogelijk als beide niet zo nodig een relatie hoeven. Hij weet dat jij meer van hem verwacht, dus past hij voor 'foute signalen'. Aan alles merk je dat hij je niet echt kwijt wil, dat hij om je geeft. Het is hem te prijzen dat hij je niet heeft ingeruild voor een ander of anderszins aan het experimenteren is geslagen. Onbekend is of hij dat nog gaat doen of toch teveel aan jou hangt om dit te kunnen. Sommige mannen schrikken van hun eigen gevoel. Merken ze dat ze van een vrouw houden, dan vinden ze dat verwarrend omdat het in strijd is met hun verlangen naar vrijheid. Liefde betekent in hun ogen dat ze die vrijheid kwijt zijn. Ik vermoed dat hij met zoiets kampt. Als ik jou was zou ik in dit geval de vriendschap accepteren en daar iets van maken. Blijken jullie in staat om vrienden te zijn en gezamenlijk dingen te ondernemen zonder irritaties, dan is dat een erg goede basis om later echt samen verder te gaan. Hopelijk heeft hij tegen die tijd zijn gevoelsleven in balans zodat hij zich durft over te geven aan de liefde. Gebeurt dit niet en drijft hij verder van je af, dan weet je dat je in zijn ogen kennelijk niet de juiste persoon bent. Zelf ben je er gelukkig ook nog om je keuze te bepalen! Succes, A.

Denk niet dat mannen alleen maar aan seks denken. Natuurlijk denken mannen vaker aan seks dan vrouwen, vooral in de puberteit, maar dat betekent niet dat ze aan niks anders meer kunnen denken. Ook mannen denken aan hun vrienden, familie, doelen, dromen en carrière. Het kan zijn dat ze even afgeleid worden als er een mooie, hooggehakte dame voorbij komt. Het is echter niet zo dat de hersens van de gemiddelde man er uit zien als de 18+ afdeling van de videotheek.
Na 8 jaren is er een einde gekomen aan de turbulente relatie met men grootste liefde.Plots een leegte in je leven, waar je als mens nu 24 uur per dag mee word geconfronteerd.Kindjes die plots in een andere wereld terechtkomen.Een relatie die veel ups en downs kende.Ondertussen al 3 maal uit mekaar gegaan, maar men vermoeden is sterk dat het daar ook bij blijven zal.
De Nederlandse vrouw is erg carrière gericht. Ze heeft alle jaren voor zichzelf kunnen zorgen. En onafhankelijk van de man kunnen blijven. Ook zoeken deze vrouwen liefde. Zoals elke vrouw daar naar verlangt. In mijn ogen heeft ze niet gelogen naar je. Of is ze je überhaupt aan het bedonderen. Zoals hierboven staat beschreven wil ze afhankelijk en zelfstandig haar leventje beheersen. Werk zoeken, Een woning, en haar zelfvertrouwen. Je kunt je aanbieden door ook mee te willen helpen. De huizenmarkt en banenmarkt afstropen en haar hier attent op maken.
Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.
"Win de man, niet de discussie": in iedere relatie komen ruzies voor. Je kunt problemen oplossen door erover te praten, maar vooral door er effectief over te praten. Begin niet opnieuw over onenigheden uit het verleden; dat is geschiedenis en kan het beste zo blijven. Bespreek geen problemen met je partner als je die niet eerst emotioneel verwerkt hebt. Als je boos of verdrietig wordt als je aan een probleem denkt, praat er dan nog niet over met je partner. Als je dat wel doet, loop je het risico dat je emoties de overhand nemen. Je denkt en communiceert dan niet helder en het gesprek kan makkelijk in een ruzie resulteren. Spreek objectief over dingen en wees open-minded. Als je wil dat hij jou begrijpt, moet je ook bereid zijn om naar hem te luisteren en hem te begrijpen.

Ze is, as we speak, op wintersport en ik heb haar stom genoeg nog gesmst voordat ze daar was, dat ik niet begrijp dat ze zonder aanwijsbare reden zo resoluut besluit te stoppen met me. Hier heeft ze niet op gereageerd. Ze heeft wel gereageerd op een ander algemeen smsje dat ik hoop dat ze geniet van haar verdiende wintersportvakantie en dat ze voorzichtig doet. Hier reageerde ze op met een koel "bedankt, doen we. Het is wel mistig hier".

Heb nu bijna twee jaar een relatie waarbij we eigenlijk direct zijn gaan samen wonen. Elkaar in Berlijn leren kennen, zij uit Friesland, ik uit Brabant. Zij zeven jaar ouder. Ben stapelgek en houd zielsveel van haar. Maar ze gaf ineens aan met me te willen praten en daarbij gaf ze aan het niet meer te zien zitten en uit elkaar te gaan omdat ze me meer is gaan zien als Broertje/goede vriend. We zouden zelfs gaan trouwen… Kan niet wennen aan het idee zonder haar verder te moeten en wil niet verder zonder haar. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik er in geslaagd ben de vrouw van mijn dromen van me af te stoten. Ze geeft zelf aan dat ze me niet aan het lijntje wil houden, dat ze zichzelf kent en weet dat het gevoel niet meer terugkomt. Hoe kan ik ervoor zorgen dat het gevoel wél terugkomt? Ik ben wanhopig en wil niet verder zonder haar.

Hoewel ik dacht dat ik alles behoorlijk op de rit had en heel stabiel was en dacht te weten wat ik wilde en niet wilde, kwam ik er toch achter dat ik de verkeerde types aantrok. Ik ging toch weer kijken op een datingsite, meer voor tijdsverdrijf dan om serieus te daten. Echter.. Een man sprak me enorm aan. Ik kwam vervolgens in het ziekenhuis terecht en afspreken werd een beetje lastig. Hij bleef echter lief en geduldig berichtjes sturen. Uiteindelijk belden we een maand nadat we elkaar online leerden kennen, dat werd erna een keertje skypen, maar ik probeerde hem op afstand te houden. Hij liet echter zien dat hij anders is dan andere mannen.. En zo kwam het tot een afspraakje. En dan volgt die doodonzekere periode.. Is dit echt? Is dit te mooi om waar te zijn? Maar hij gaf onbewust bevestiging dat hij echt serieus was en me serieus en oprecht leuk vindt.
De Nederlandse vrouw is erg carrière gericht. Ze heeft alle jaren voor zichzelf kunnen zorgen. En onafhankelijk van de man kunnen blijven. Ook zoeken deze vrouwen liefde. Zoals elke vrouw daar naar verlangt. In mijn ogen heeft ze niet gelogen naar je. Of is ze je überhaupt aan het bedonderen. Zoals hierboven staat beschreven wil ze afhankelijk en zelfstandig haar leventje beheersen. Werk zoeken, Een woning, en haar zelfvertrouwen. Je kunt je aanbieden door ook mee te willen helpen. De huizenmarkt en banenmarkt afstropen en haar hier attent op maken.
Hi P. uit M., het is een beetje gissen wat er met je vriendin aan de hand is, maar als we de boel analyseren komen we een heel eind. Oorzaken voor gedrag komen boven water als je daarover praat. Kennelijk doen jullie dit niet, of zwaar onvoldoende. Daarbij moet je er rekening mee houden dat je haar nog maar drie maanden kent. In zo'n korte tijd 'ik hou van jou' naar elkaar roepen en denken dat ze met jou een nieuwe toekomst moet beginnen is waarschijnlijk veel te veel gevraagd. De hele relatie ging veel te snel, dus dat ze voorzichtig is, vind ik niet zo gek. Je vertelt helaas niet waarom ze is gescheiden, want dit zou wellicht veelzeggend zijn wat betreft haar gedrag nu. Misschien heeft ze verlatingsangst omdat haar ex haar ook ooit heeft verlaten, waardoor ze nu bang is dat hetzelfde gaat gebeuren. De 'muur' die ze dus om zich heen heeft gebouwd (en die valt m.i. best wel mee), betekent dat ze zich maar liever niet teveel met iemand inlaat, voor het geval het toch weer misgaat. Ze heeft daarbij rekening te houden met haar kinderen. Ik denk dat ze veel om je geeft, maar dat ze veel meer tijd nodig heeft. Loop niet meer zo hard van stapel en zet in op een goede vriendschap. Houdt ze echt van je, dan zal het vroeg of laat niet bij vriendschap blijven. Laat je vriendin het tempo bepalen en pas je aan. Ze wilde immers geen afscheid en wordt al ziek bij de gedachte dat ze je nooit meer zal zien. Loslaten moet je denk ik dus in dat perspectief zien: niet definitief, maar minder druk op de relatie en het meer op zijn beloop laten. Succes, A.
sinds twee weken is mijn relatie van ruim een jaar voorbij. Hij heeft het beëindigd omdat we de laatste tijd vaak ruzie hadden. Hij verlangde daardoor minder naar mij en zijn gevoel werd minder. Ik moet zeggen dat ik de ruzies ook vrij vervelend vond worden. Deze kwamen eigenlijk vooral omdat hij het heel erg druk heeft met stage en sport ook vragen zijn vrienden heel veel van zijn tijd. Het ging heel snel eerst wilde hij er nog voor vechten en een dag later wist hij zeker dat het niet meer kon. Hij kreeg steeds het gevoel dat hij me niet waard is. Ik mis hem vreselijk en hou heel veel van hem. Hij stond niet meer volledig achter de relatie, hij moest echter zo erg huilen en zei dat ik het meest belangrijke meisje uit zijn leven ben en dat hij van me houdt. Hij zegt steeds dat hij met me wil trouwen. Ik heb nu al een week geen contact gehad, hij mailde me 2 dagen geleden in de mail stonden nog eens de redenen waarom hij de keuze heeft gemaakt. Dat hij het zwaar heeft en me heel erg mist. Ook zei hij dat hij over 8 jaar met mij wil trouwen, kinderen een huis kopen. Dat ik het mooiste liefste leukste meisje ben dat hij ooit kan krijgen. En dat hij zoveel van me houdt. Ik mis hem en wil hem het liefst terug, maar loop niet achter hem aan. Alleen hoe kan ik dit afsluiten als hij zulke dingen tegen me zegt. Ik ben zo verward. Wil het deels afsluiten maar als hij zulke dingen mailt is het zo moeilijk en wil hem natuurlijk het liefste terug. Wat moet ik doen ?
Een partner vinden is lastig, maar een partner bij je houden is nog veel moeilijker. Het zijn allebei belangrijke stappen op weg naar het huwelijk. Er zijn vrouwen zat die een man vinden die zich voor altijd aan hen wil binden. Wat is hun geheim? Dit is geen alomvattende handleiding, maar de volgende tips kunnen je misschien op weg helpen naar een diepere relatie.
In maart leerde ik mijn ex kennen na wat op en neer gemaild te hebben via internetdating. Zij (29) heeft een zoontje van 3,5 en ik (30) ben alleen en we wonen 80 km uit elkaar. Zij benaderde mij via internet. De 1e date was gezellig en ik zat lekker ongedwongen er in (ik ging er immers vanuit dat het toch niets zou worden, doordat zij een zoontje heeft). De volgende morgen kreeg ik een smsje van haar dat ze me een leuke en spontane vent vond, maar dat ze begreep dat het feit dat zij een kind had mij in de weg kon staan. Op dat moment dacht ik er zelf ook zo over. Toch hebben we een 2e en 3e date gehad, waarbij we op de derde date gezoend hadden. Het was ondertussen duidelijk dat zij wel meer gevoelens voor mij had en naarmate we vaker afspraken (en intiemer werden) begon zij steeds naar mijn gevoelens te hengelen en of we al iets hadden ja of nee. Ik heb het bewust een paar weken afgehouden, omdat ik zowel voor haar als mijzelf het gevoel wilde hebben dat ik er (juist vanwege haar zoontje) 100% voor zou willen gaan. Uiteindelijk werd ik dan ook stapelverliefd op haar en zij was dat dus al op mij.

Probeer hem je te laten missen zodat hij weer ziet hoe bijzonder je bent. Met een jongen flirten door je mooi aan te kleden, een lekker parfum op te doen, hem laten zien dat je een geweldig sociaal leven hebt enzovoorts, kan hem doen inzien dat je geïnteresseerd bent -- en interessant. Het kan geen kwaad om een beetje afstandelijk te doen, zolang je maar niet te veel bezig bent met zijn aandacht te trekken.


Intussen ben ik enkele maanden geleden iemand tegengekomen, itt mn ex, is mn nieuwe vriendin vijf jaar jonger ipv twee jaar ouder. Arts, en in opleiding tot specialist. Op vlak v communicatie, denkwijze, sportief zelfs qua muziek en vrijetijdsbesteding zitten we op één lijn. We vervelen ons iig niet Die balans in een relatie is nieuw voor mij, ook voor haar. Deze relatie voelt goed, vanaf begin af aan, en al is de omgeving uitdagend geweest, we spreken veel vertrouwen uit in elkaar. Beide voelen we dat we heel lang gelukkig met elkaar kunnen zijn en ook dat spreken we naar elkaar uit. Dat was voor beide duidelijk sinds de eerste keren dat we elkaar zagen. (omgeving dacht dat t een ‘fling’ zou zijn, of ik al van haar houdt weet ik niet, maar ben wel echt heel dol op dr.) En afgelopen weekend zei mn nieuwe liefde spontaan dat ze niets kon bedenken wat niet goed zit tussen ons. Zou ik daar dan ook op kunnen vertrouwen? Mn nieuwe vlam is bijzonder aantrekkelijk en slim en is een grote flirt btw. Maar vertrouw wel dat ze daar niet te ver in gaat.
Begin juni is zij met vriendinnen naar een feestje geweest, ik zag op FB een foto van haar met een jongen verschijnen (overigens niet op haar tijdlijn), waardoor ik behoorlijk boos ben geworden (onterecht, want ik weet dat ik er kan vertrouwen!) maar door mijn jaloezie, is dat verbaal behoorlijk uit de hand gelopen. We hebben dat uitgesproken en ik heb haar op de man af gevraagd of ze nog wel genoeg voor me voelde en nog genoeg vertrouwen in onze relatie zag of dat de twijfel zo erg is, dat ze er eigenlijk mee wil stoppen. Haar antwoord was; Ik heb moeite met jou onzekere gedrag van het laatste half jaar en ontzettende moeite met je jaloerse gedrag, maar waarvan ik hoop dat dat overgaat, als je inziet dat het niet nodig is. Als ik niet van je hou, ga ik niet met je verder en maak ik geen plannen.
Geef je ex eerst eens een aantal weken de tijd, zodat hij of zij eerst eens alles kan laten bezinken. Het kan zomaar gebeuren dat je ex dan gaat merken dat hij of zij jou gaat missen. Dus verpest dat ene moment niet dat hij of zij zich, dat vanuit zichzelf kan gaan realiseren. Dat moment krijg je maar 1 keer dus verpest het niet. Wacht af welke processen zich in je ex en in jezelf gaan rijpen.
Hallo , 1 maand geleden heeft mij ex het plotseling uitgemaakt via whatsapp omdat hij vond dat we niet meer bij elkaar paste terwijl alles gewoon goed. ging..IK zei tegen hem dat we elkaar beter konden zien en beter konden uitpraten maar hij had er geen behoefte aan en zei dat ik hem niks moest opdragen ik had het niet verwacht dat hij zo iets zou doen.. Ik heb hem zovaak geappt gebeld maar hij blockt me steeds. Ik kan het niet afsluiten omdat ik nooit echt duidelijkheid heb gekregen waarom het uit is , Maar hij doet bot en wilt ook niks meer te maken hebben met mij.. Terwijl ik zoveel van hem hou ik weet geen raad meer, we hadden 1 jaar een relatie

Beste, Na bijna 4 jaar een relatie te hebben gehad heeft mijn vriendin de relatie beëindigd, bijna 3 maanden gelden nu. Ik ben 24 en zij 21 De reden die ze op gaf was dat ze geen gevoelens meer voor me had en dat het meer voelde alsof we goeie vrienden waren. Ze heeft er nog bij gezegd dat ze dingen op een rijtje wilden zetten en dat als we bij elkaar horen we toch wel weer bij elkaar komen. Kwam best hard aan, maar hebben er even rustig over gepraat dat ik eraan wilden werken en haar verteld dat ik wist de laatste tijd geen goeie vriend voor haar te zijn geweest (die laatste week voordat ze het uitmaakten kwamen eigenlijk al een hoop dingen naar boven in me dat ik fout bezig ben geweest weinig waardering, en aandacht gegeven kleine ergernissen dus zag het allemaal wel enigszins in) daarna ben ik weggegaan. Uiteraard door 1 grote hel gegaan de afgelopen tijd. Maar heb geen contact met d'r geprobeerd op te nemen heb 1 keer via msn 'hey' gezegd maar ben daarna gelijk offline gegaan omdat het eigenlijk te gevoelig lag, de volgende dag wel gezien dat ze had terug gereageerd met heey en alles goed, ik weer gereageerd met hoe het met me ging en gevraagd hoe het met haar ging, maar daar geen antwoord meer op gekregen. Dus het weer verder laten rusten. Ik ben er achter gekomen wat ik zoal fout heb gedaan. Dat ik echt van haar hou en dat ik ongelofelijk veel spijt heb van dingen. Wil haar echt niet kwijt het is echt een droom meid. De vraag nu; Hoe verder? Moet ik haar nog meer tijd geven?
Wijze woorden dat laatste. Je hebt inderdaad gelijk. Ze zit momenteel erg met zichzelf in de knoop en ik weet inderdaad niet of ik dat wel wil. Ik ben bereid om iemand te helpen die hulp nodig heeft maar niet ten koste van mijzelf. Ik laat het je nog weten hoe het etentje verloopt maar ik heb in de tussentijd een leuke ontmoeting gehad en ga zaterdag op date. Het kan snel gaan. 🙂
Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.
Dit kwam als een complete shock voor me en om niet als een klein kind in tranen uit te barsten (ik wilde mijn waardigheid behouden als vent) heb ik geen zinnige vraag kunnen uitbrengen, behalve of ze verliefd is op iemand anders (wat niet zo was zei ze) en de reden waarom ze de relatie verbreekt. Ze is ongeveer 10 minuten bij me geweest en is toen weggegaan, zonder duidelijk te kunnen vertellen waarom haar gevoel weg is. Er is namelijk niks aanwijsbaars waarom zij binnen 2 weken een relatie die zo goed loopt, weg te gooien. Ook zij kan geen enkele reden noemen, behalve dat haar gevoel weg is.
In het begin praat je over dezelfde interesses, leuke plaatsen die je bezocht hebt, je passies, je ambities en dingen die je graag nog wil doen in het leven. Als hij denkt aan een gezin en daarover begint, dan mag je daar natuurlijk op ingaan, maar wees niet te gretig. Je wil een man niet afschrikken dus begin maar liever niet uit jezelf over een van deze onderwerpen.

Na een relatie van bijna 4 jaar heeft mijn vriend het uitgemaakt. Hij had het druk op mn nieuwe opleiding en ontmoette daar een meisje. De volgende dag spraken we af. Veel emoties. Die avond stuurde hij me een bericht dat ie even geen contact meer wou en had me overal op geblokkeerd om niet in de verleiding te komen. Een paar dagen daarna kreeg ik een agressief fb bericht van dat meisje. Dat ik op moest rotten en dat ik hulp moest zoeken omdat ik een tyfus kleuter was omdat ik er niet overheen kon komen tereijl iedereen doorwou met zn leven (2 dagen na de break up lol). Ook kreeg ik van mn ex zn vriend het een en ander te horen. Dat ik een *** stalker was. Ze hadden blijkbaar een nepaccount van mij gemaakt en mn ex zn vrienden lopen lastigvallen (heel volwassen). 5 dagen nadat het uitwas ontdekte ik dat ie met dat meisje. Zijn ouders zijn nog langs geweest en mogen dat meisje nou al niet. Een week later kreeg ik iets vab mn ex te horen. Zn ouders hadden namelijk verteld dat ie met me moest praten erover. Dat ging heel goed. Het was fijn om weer met hem te praten. Hij zei alleen dat ie moeilijk van mijn kont af kon blijven en keek de heletijd naar me en gaf me uit het niets knuffels, en geen vriendschappelijke, maar innige. Toen hij wegwou kreeg ik er nog 3. Je snapt misschien wel dat ik hiervan in de war ben en dat ik geen idee heb wat hij hiermee bedoeld. Vind ie me nog leuk? Zal zijn relatie lang duren?

Hi R Nico, je beschrijft een relatie waarin geen vertrouwen was, en waar een goede timing geen plaats had. Het begon al dubieus doordat je in bed kroop met het meisje waar je vriend verliefd op was. Geen beste binnenkomer. Een huis kopen op basis van wat verliefdheid kan verder enkel fout lopen, net zoals het aanschaffen van babyflesjes als er geen baby is. Voor je controledrang bleek je achteraf een goede reden te hebben. Na de breuk had ze immers binnen drie dagen een ander, een vriend van jou. Het komt allemaal zeer onvolwassen over, ook wel te zien aan het feit dat je ex nu weer bij haar moeder woont. En jij reageerde op het geheel door op haar auto te slaan en te roepen dat je haar terug wilt. Waarom zou je dat eigenlijk willen? Je noemt haar lui, koppig en bazig. Ze lag in bed met je vriend (koek van eigen deeg), geniet van je geschenken, en zegt niet van jou te houden. De relatie was ongezond en hing van kinderlijkheid aan elkaar. 'Wanneer krijg ik een verlovingsring?', 'Wanneer gaan we een baby maken?'… juist ja. Het beste is dat je haar lange tijd met rust laat en eventueel daarna contact opneemt om te vragen hoe het gaat. Hopelijk zijn jullie dan allebei 'ouder en wijzer' geworden. Sterkte, A.
​Michelle van den Berghe kan je hierbij zeker helpen. Zij is inmiddels bekend als Nederland's beste en bekendste relatie-coach en richt zich vooral op mensen die het moeilijk hebben met liefdesverdriet en relatie problemen. Je ex-terug willen komt ook erg vaak voor en hiervoor is zij de aangewezen persoon om jou te helpen. Je kunt dienst maken van haar online coaching en vele tips en video's bekijken voor een spotprijs. Want alhoewel het betalend is, misschien kun je best eens vergelijken met die van een echte relatie-coach die dit bedrag per uur vragen.  Je kunt ook gemakkelijk en snel haar boek bestellen op www.liefdesverdriet.nl! Velen ging je voor en zijn inmiddels weer bij elkaar.
Ik wil graag wat vragen. Het is meer dan 1 jaar uit met mijn vriend, maar het is niet uitgegaan op een manier wat vaak voorkomt, maar onze geval is is net iets anders. Mijn vriend werd uitgehuwelijkt vorig jaar. Hij kon geen niet tegenop zijn ouders, dus hij had ja gezegd. Toen ik te horen kreeg dat hij binnenkort trouwen was ik gewoon kapot en vroeg het hem. Hij zei dat het inderdaad zo was, maar dat hij wel verder met mij wilt na het huwelijk. Maar ik ging eerst mee akkoord, maar daarna een week later had ik hem verteld dat ik het niet kan en dat het mij spijt. Klaar. Toen was hij nog niet getrouwd en dit was in mei gebeurd. En hij ging in september trouwen. Nu leeft hij gelukkig, ten minste zo blijkt uit zijn foto's op facebook enzo. Ja, inderdaad, ik stalk hem nog steeds. Het is niet echt stalken, maar ik zoek steeds een bevestiging of hij gelukkig is. Maar ik ben niet gelukkig. Momenteel heb ik al een relatie, maar het voelt niet hetzelfde als met mijn ex-vriend. Dus ik dacht, ik stuur hem een sms en kijken of hij nog steeds van mij houdt en met mij wilt afspreken. Hij heeft namelijk zelf die optie gegeven om verder te gaan na het huwelijk. Maar ik heb toen nee gezegd. Ik had dus een sms gestuurd maandag, maar nog steeds niks ontvangen. Ik zat te denken om morgen nog een sms te sturen. Is dit een goed idee? Of ben ik helemaal verkeerd bezig? Stuurt hij wel iets als ik een tweede sms stuur en wat kan ik in die sms zetten? Het zou fijn zijn als jullie mij hierbij kunnen helpen.
Geef je ex eerst eens een aantal weken de tijd, zodat hij of zij eerst eens alles kan laten bezinken. Het kan zomaar gebeuren dat je ex dan gaat merken dat hij of zij jou gaat missen. Dus verpest dat ene moment niet dat hij of zij zich, dat vanuit zichzelf kan gaan realiseren. Dat moment krijg je maar 1 keer dus verpest het niet. Wacht af welke processen zich in je ex en in jezelf gaan rijpen.
Mannen zijn meestal langzamer in het hechtingsproces, omdat ze heel voorzichtig zijn bij het leren kennen van een vrouw, voordat ze zich aan haar binden. Ze daten een tijdje voordat ze zich je vriend noemen, en ze zijn een tijdje je vriend voordat ze zich verloven. Vaak is dat moeilijk te accepteren voor vrouwen, maar we kunnen er ook een belangrijke les uit leren. Mannen willen er zeker van zijn dat zij op alle fronten bij hun partner passen (iets wat vrouwen ook zouden moeten zijn). Dit proces moet in hun eigen tempo gebeuren. Zet een man niet onder druk om een beslissing te maken voordat hij je echt kent; dat maakt hem alleen maar onzeker. Praat niet over trouwen, tenzij hij erover begint of als jullie ongeveer een jaar een relatie hebben.
Een maand later was het weer terug aan en daar waren we allebei heel gelukkig door. Een paar maanden later begon de miserie weer en we maakten heel veel ruzie. Zeker iedere week. Op het einde was het zelfs zo erg dat hij me heel veel negeerde, over kleine dingen loog en me ook vaak beu was. Ik voelde me verwaarloosd. En vroeger was hij meer geïnteresseerd in mij. Ik bleef dan achter hem aanlopen als een gek en zo werd het nog erger. Soms besliste ik om hem ook te negeren uit kwaadheid en als hij dan weer langs kwam viel ik weer als een blok voor hem. En zo bleven die wisselingen maar doorgaan. Ik werd er gek van. Hij duwde me weg en trok me aan. We gingen op het einde niet meer naar de film , op café gaan ging niet meer of we kregen al kleine ruzie. We hingen voor de tv. We waren ook allebei veel te jaloers. Hij was dat vroeger al , ik ben dat in de loop van de jaren geworden.
Het was gewoon weer een onschuldig gesprek, maar ik heb in de tussentijd toch wel wat gevoelens voor haar gekregen, en ik begon het gesprek te sturen; hoe vind je het tot nu toe gaan etc? Ze zei dat ze het op deze manier wel leuk vond maar ze zei dat ze echt geen vaste relatie wil omdat ze daar niet aan toe is; ze is erg gesteld op haar vrijheid zei ze. Haar tijd met haar ex was geloof ik meer dan 2 jaar geleden.
Mijn ex en ik hadden bijna 6 maanden een relatie. 3dagen ervoor heb ik het uitgemaakt omdat ik alles zat was.. Hij vertelde mij vaker dat hij niet van me houd, niet meer om me geeft en alleen vrienden wilt zijn. In deze tijd had hij ook contact met zijn ex en daarom is alles erger dan het eigenlijk moet zijn. Ik ben het aan de ene kant echt zat maar aan de andere kant mis ik hem heel erg. Hij mij blijkbaar niet want hij praat heel de dag met zijn ex.. terwijl hij me heeft gezegt dat hij niks voor haar voelt of nooit iets met haar kan nemen.. ik bedoel van WAAROM PRAAT JE DAN 24:7 MET HAAR? Dat klinkt niet echt logisch. Ik wil hem terug, maar hij vertikt het om een gesprek te beginnen en ik wil niet, anders denkt hij dat ik achter hem aan zit. Wat moet ik doen.. Ben helemaal gefrustreerd ='(

Beide zijn niet perse gericht op dat ik hoop dat het goed komt, maar meer dat ik er alles aan heb gedaan en ik er dan beter in kan berusten. Aan de ene kant denk ik waarom maak ik er dan een dilemma van als je zelf geeneens weet of je nog wel met haar door wilt (ooit bedoel ik dan). Maar aan andere kant wil ik het toch goed afsluiten om misschien later nog die optie te kunnen hebben, ooit, wanneer onze wegen wel weer kruizen.
Weet je zeker dat hij jouw 'ware' is? Er is een reden (of meerdere redenen) geweest dat het toen uit is gegaan. Die was er niet voor niets. Probeer eerst eens te accepteren wat deze reden was en ga na of het bij een nieuwe poging niet weer precies hetzelfde zou gebeuren. Je houdt je nu vooral vast aan een relatie en een persoon die voor jou symbool staan voor geluk, maar was je wel echt op je gelukkigst met hem? Het beste is om hem uit je hoofd te zetten, hoe moeilijk dat ook is. Zoals je aangeeft, is hij zelfs al twee jaar samen met een ander. Leer accepteren dat het voorbij is tussen jullie; hij voelt zeker niet hetzelfde, aangezien hij al een hele tijd een ander heeft, hoe pijnlijk dit ook klinkt. En misschien dat jullie over een aantal jaren elkaar weer tegen komen en dat jullie inderdaad elkaars ware blijken te zijn. Maar ondertussen is hij allang verder gegaan met zijn leven, dus probeer hetzelfde te doen. Blijf niet vasthouden aan een persoon die allang niet meer in jouw leven is, want dan wordt het lastig om ooit echt gelukkig te worden zonder hem.
Uiteraard ben ik erg verdrietig dat hij nu weg is, maar als ik al niet met mezelf kan leven, dan kan niemand dat toch, dus ik begrijp zijn keuze wel. Toch blijf ik enorm hopen op een verzoening, want hij is voor mij echt de ideale man. Heb jij beste A. of anderen nog wat goede tips/antwoorden voor mij? Alvast enorm bedankt! Reactie infoteur, 10-09-2012
Het is nu ook niet dat hij superheilig is, maar ik weet wel hoe gek hij op mij was. We hebben er eens een nacht over geslapen. Vreemd genoeg stelde hij eerst voor om nog een uitstapje te doen, maar aangezien voor mij de grens (met het handgemeen) overschreden was, zag ik dit nu niet bepaald zitten. Hij deed eigenlijk zelfs alsof er geen vuiltje aan de lucht was. En dan plots, slechts enkele minuten later, komt hij zeggen dat we maar beter “een pauze kunnen inlassen”. Oké, die pauze leek me nog best een goed idee, want na zo’n verhitte ruzie deze week kon ik echt niet doen alsof er niets gebeurd was. Hij bracht me toen naar het station, maar eenmaal de trein er was begon ik keihard te twijfelen en sprongen bij hem de tranen in de ogen. Uiteindelijk heb ik de trein laten gaan, zonder mij. Het voelde ook zo héél plots. Opstaan en amper een paar uur later sta je op het perron te wezen omdat je elkaar loslaat.
Als het net uit is tussen jou en je ex-vriend of -vriendin, klinkt dit misschien als een vreemde tip. Op dit moment zijn je emoties waarschijnlijk nog zo heftig, dat je je niet kan voorstellen dat je je ex niet terug zou willen winnen. Deze emoties zijn echter precies de reden dat je even moet wachten, voor je gaat proberen om je voormalig partner terug te krijgen.
natuurlijk heeft het tijd gekost omdat we al zo lang samen waren. Hij zit in je systeem. In de heftige periode daar na is mijn vader heel ziek geworden en zijn er veel vervelende dingen op mijn pad gekomen waardoor ik tegen een burn-out aan zat. tot ik een paar maanden geleden iemand leerde kennen. Ja misschien ging het ineens heel snel nadat ik mij open durfde te stellen. En ik heb getwijfeld en was bang. Het al gehele vertrouwen in mannen compleet verdwenen. Maar toch heb ik hem binnen gelaten in mijn hart. Misschien wel te snel maar ineens had het leven weer kleur.hij maakte me zo gelukkig. Dingen die je voor je toekomst plant leken ineens binnen handbereik en daar waren we het samen over eens. En ineens twee weken geleden stond hij voor mijn neus om me te vertellen dat hij t niet meer zag zitten. Was ineens niet meer verliefd. (Als dat al de echte rede is geweest) Even dacht ik ga maar ik sla me hier ook wel doorheen. Maar dat is niet zo. Van buiten lach ik en ben ik sterk! Maar van binnen huil ik. Wil ik m terug! Hoe kan iemand na zo’n korte tijd sl zo diep zitten? Ik weet dat ik niet moet vasthouden aan de hoop dat hij zich bedenkt. Moet ik dat eigenlijk wel willen. Maar ik geloof niet dat ik ooit nog iemand kan vertrouwen. Dat ik opnieuw iemand toe durf te laten.
Iets anders dat meespeelt is de mate waarin je emotioneel afhankelijk bent. In een gezonde liefdesrelatie of vriendschap toon je genegenheid en waardering naar elkaar. Sommige mensen hebben meer behoefte aan dat soort aandacht dan anderen; het geeft hen bevestiging dat ze de moeite waard zijn. Hun relaties – vooral die met hun partner – betekenen alles voor ze. De emotionele afhankelijkheid is in dat geval groot, en het gevoel van gemis heftig. Andersom zullen mensen die hun welbevinden uit veel verschillende dingen halen (relatie, werk, vrienden, hobby, sport etc.) over het algemeen iemand minder snel missen. Of het gevoel is bij hen minder sterk.
Ik en mijn ex zijn nu 5 maanden uitelkaar door een ruzie. Ik vertrouwde hem niet en maakte het daarom in een ruzie uit. De volgende dag gingen we praten en hij wou het niet nog een kans geven. Ik weet dat hij toen nog van mij hield. Daarna bleven we nog steeds elke dag praten via de berichtjes maar omdat ik het moeilijk vond om met hem te praten, heb ik het stopgezet. We praten nu al 1 maand niet en ik heb hem 1 keer gezien en we groette elkaar gewoon. Ik ben verder gegaan met mijn leven en het gaat heel goed maar toch mis ik hem nog elke dag. Ik weet niet hoe ik hem terug moet krijgen en of het slim is om hem weer een berichtje te sturen.
English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
Mijn relatie is nu 4 weken uit omdat zij vond dat ik te weinig moeite heb gedaan voor haar! In het begin na de breuk gaf ze zichzelf de schuld dat ze teveel eisen stelde en dat er met haar niet te leven viel etc. Toen zijn we nog anderhalf week met elkaar omgegaan totdat ik haar op een zondag belde en ze in een keer heel boos was en zei dat ze met haar vriendinnen had gepraat en dat het allemaal mijn schuld was etc. Dag later hebben we spullen uitgewisseld en toen 5 dagen geen contact gehad tot ik haar weer voor het eerst tegenkwam in het openbaar! Dit ging goed gewoon ff kort hoi hoe is het. De volgende dag werd ik wakker en had ik een moeilijk momentje waardoor ik haar sms'te en vroeg hoe het was. Hierop werd normaal gereageerd en vervolgens vroeg ik haar iets later tijdens het contact of we een keertje als vrienden een drankje konden doen om bij te praten. Hierop zei ze dat ze moest nadenken wat ik accepteerde. De uren erna werd ik wanhopig en besefte ik dat ik haar echt kwijt was en toen ging ik haar nog meer sms'en dat ik graag nog een kans wil dmv iets leuks te doen en of ik haar kon spreken omdat ik verdrietig was. Zij ervaarde dit allemaal als egoïstisch en dat ik doorzeurde! Ik heb hiervoor mijn excuses aangeboden en gezegd dat ik uit emotie handelde en of haar alsnog kon bellen hier deed ze moeilijk over maar naar doorzeuren vond ze het goed (stom van me)! Vervolgens had ik haar aan de telefoon en hoe kwetsbaarde en emotioneler ik deed hoe bozer zij werd uit eindelijk beide opgehangen en vervolgens een dikke week geen contact gehad. Toen smste ik haar weer om te vragen hoe het met haar ging en nu reageert ze nergens meer op! Wat betekent dit? Wat kan ik doen om op zijn minst weer normaal als vrienden contact te krijgen met haar? Reactie infoteur, 01-11-2012
Hi Kenny, sommigen zeggen 'waar rook is, is vuur', maar dat betekent nog niet dat je verloofde meteen haar koffers moet pakken. Ze heeft dan ook uit boosheid gehandeld, als gevolg van de interpretatie die ze gaf aan de gesprekken die je met die ander had. Alleen jij weet waar die gesprekken over gingen, wat ze ervan gelezen heeft en waarom ze dan nu zo reageerde. Ze heeft je gemeld dat het vertrouwen weg is, maar geeft je vooralsnog niet de kans om dit te herstellen. Dit is uiterst zonde, niet in de laatste plaats om de dochter die jullie bindt. Online chats gaan vaak veel verder dan je voor mogelijk houdt, laten je nieuwe kanten van jezelf zien die kennelijk eerder onontdekt bleven, en geven je hierdoor zelfinzicht. Er is weinig slechts aan, mits je je partner er in betrekt en er open over kunt praten. Houd dus rekening met je partner. Blijkt deze er problemen mee te hebben, dan probeer je dit serieus te begrijpen zodat je er mee kunt stoppen. In jouw geval krijg je helaas alles achteraf op je dak en is je verloofde al weggehold. Het beste wat je nu kunt doen is je focussen op je dochter en bekijken wat zij nodig heeft. Toon de moeder van je kind dat je wel degelijk goedgezind bent, en bereid bent om terug te winnen wat je klaarblijkelijk aan het verliezen was. Inzet van twee kanten zou nog veel beter zijn. Kortom, het belang van jullie kind moet voorop staan, hiervan moet je haar overtuigen. Betuig tevens spijt van de 'misstap', en zeg haar dat dit soort gedrag verleden tijd is. Meen het dan ook. En probeer haar aan het praten te krijgen over de overige dingen die je in haar beleving niet goed zou doen. Zeg haar daarbij dat je naar oplossingen zoekt zodat de nabije toekomst er beter uit zal zien dan het heden nu aangeeft. Het gaat om jouw inzet, en haar wil om jou nog een kans te geven… Sterkte, A.

Mijn relatie is nu 4 weken uit omdat zij vond dat ik te weinig moeite heb gedaan voor haar! In het begin na de breuk gaf ze zichzelf de schuld dat ze teveel eisen stelde en dat er met haar niet te leven viel etc. Toen zijn we nog anderhalf week met elkaar omgegaan totdat ik haar op een zondag belde en ze in een keer heel boos was en zei dat ze met haar vriendinnen had gepraat en dat het allemaal mijn schuld was etc. Dag later hebben we spullen uitgewisseld en toen 5 dagen geen contact gehad tot ik haar weer voor het eerst tegenkwam in het openbaar! Dit ging goed gewoon ff kort hoi hoe is het. De volgende dag werd ik wakker en had ik een moeilijk momentje waardoor ik haar sms'te en vroeg hoe het was. Hierop werd normaal gereageerd en vervolgens vroeg ik haar iets later tijdens het contact of we een keertje als vrienden een drankje konden doen om bij te praten. Hierop zei ze dat ze moest nadenken wat ik accepteerde. De uren erna werd ik wanhopig en besefte ik dat ik haar echt kwijt was en toen ging ik haar nog meer sms'en dat ik graag nog een kans wil dmv iets leuks te doen en of ik haar kon spreken omdat ik verdrietig was. Zij ervaarde dit allemaal als egoïstisch en dat ik doorzeurde! Ik heb hiervoor mijn excuses aangeboden en gezegd dat ik uit emotie handelde en of haar alsnog kon bellen hier deed ze moeilijk over maar naar doorzeuren vond ze het goed (stom van me)! Vervolgens had ik haar aan de telefoon en hoe kwetsbaarde en emotioneler ik deed hoe bozer zij werd uit eindelijk beide opgehangen en vervolgens een dikke week geen contact gehad. Toen smste ik haar weer om te vragen hoe het met haar ging en nu reageert ze nergens meer op! Wat betekent dit? Wat kan ik doen om op zijn minst weer normaal als vrienden contact te krijgen met haar? Reactie infoteur, 01-11-2012
Het kan liggen aan een angst om zich al of niet definitief te binden, ook is het nog mogelijk dat hij een ander op het oog heeft. Andere opties zijn er nauwelijks. Je ex zegt dat hij 'op dit moment' geen relatie wil, maar dat is kletskoek van de eerste orde. Hij HEEFT namelijk een relatie en daar zitten verwachtingen, verantwoordelijkheden en morele verplichtingen aan vast. Er tussenuit knijpen geeft aan dat hij met iets worstelt, maar de waarheid niet op tafel legt. Hoe dan ook, het leed is geschied en het 'afscheid' was waardeloos. Jouw houding was overigens prima, en het is goed dat hij klaarblijkelijk niet had verwacht dat jij je gewoon bij de stomme feiten neerlegt. Nuchter en wel. Want mannen klagen dan maar al te vaak dat vrouwen 'emotionele drama queens' zouden zijn, zodra een vrouw zich nuchter voordoet zijn de heren in alle staten ;). Met het gevolg dat de jouwe in de hyper-emotionele modus ging staan en je knuffelde en aaide alsof jullie nooit uit elkaar waren. Wat je moet doen is hem een tijd met rust laten, geen gesprekken, geen geknuffel, helemaal niks. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan moet HIJ over de brug komen, niet jij. En zal het vanzelf weer goedkomen, gewoon omdat hij inziet dat dat moet. Lees ook:
eind 2015 gaf die aan dat hij twijfelde of dat hij nog wel gelukkig was. we zouden paar weken rust van elkaar hebben en ben ik naar me ouders gegaan,binnen 4 dagen riep hij me terug omdat hij me zo miste en zichzelf voor gek verklaarde waar die toch mee bezig was dat ik zijn toekomst was en hij dit allemaal niet wil missen ik was alles voor hem 5a6 weken samen weer dolgelukkig in het huis gewoond dit zei hij me ook regelmatig dat dit alles zijn toekomst was..
Wat ik hieruit dus heb geleerd is dat het onmogelijk is om direct door te gaan met je relatie door op dezelfde voet door te gaan als voorheen. Spanning is ontzettend belangrijk in aantrekkingskracht. Er dient wel ruimte te worden gemaakt voor spanning. Zij moet het gevoel krijgen dat ze niet meer kan voorspellen wat jij denkt en doet. Gisteren heb ik voor het eerst weer een kort berichtje gestuurd hoe het met haar ging. Daarna een kort gesprekje gehad en ze reageerde zeer opgewekt. Na enkele berichtjes zelf het contact bewust weer gestopt.
Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil.
Hier weer even een bericht van mij, na je laatste reactie van (6-12). Het is nu 28-12-2012. Zoals je wel kan begrijpen heb ik een beetje een zware kerst gehad. Zwaar omdat ik graag met D samen was geweest. 30 november ben ik op stap geweest in Eindhoven omdat een goed vriend van me moest optreden. D had toevallig op die avond een etentje gepland met haar ex collega`s. we hadden het van te voren er al over dat we mekaar daar misschien wel zouden zien, en gezellig wat samen konden drinken. Ik had mezelf voorgenomen haar op die avond geen sms te sturen. Later op de avond kreeg ik een appje of het gezellig was, en of ik nog in dezelfde kroeg was. Ik antwoorden en zei haar dat ik er nog was. Ook stuurde ik haar dat ze wel mee terug kon rijden. Ze was namelijk alleen met de trein, en ik met de auto, dan hoefde ze niet alleen. Om 1.00u belde ze mij, en kwam ze met een vriendin naar de kroeg waar ik was. Ze wilde wel mee terug rijden. We zijn terug gereden en ik zetten haar als laatste af. We hebben mekaar weer als vanouds vast staan houden en passievol staan zoenen. Ze hield me weer stevig vast. Ze was licht aangeschoten en ietwat moe. Op een gegeven moment kwam het er weer uit. Ze kon dit echt niet zo, het was allemaal te lastig. Ik vroeg haar licht gepikeerd of dat ze wilde dat ik haar weer los moest laten. Ja zei ze, “niet omdat ik dat wil, maar omdat het moet” we liggen niet op 1 niveau qua houden van, en ik kan het zo niet, zei ze. Ze moest huilen. Zoals ik al zei was ik licht gepikeerd, juist omdat we de laatste tijd meer en meer contact hadden, en omdat ze me juist meer in haar leven betrok. (financiële zaken, scheiding, gezondheid, werk, en zo nog meer) Ik liet haar los, en ze hield me nog steeds stevig vast. ik zei dat ze maar lekker moest gaan slapen, en stapte in de auto en vertrok. Het was alles behalve een fijn afscheid. Normaal stuur ik altijd een berichtje als ik thuis ben. Nu hab ik dat niet gedaan, en ben meteen naar bed gegaan. De volgende morgen moest haar zoontje voetballen en ik stuurde haar “succes” ze stuurde me een bericht terug “ goedemorgen. Was niet zo`n goede zet om naar de kroeg te komen waar jij was, had beter de trein kunnen pakken” en “ook niet handig om midden in de nacht een gesprek aan te gaan, ik was moe en lichtelijk onder invloed” ik stuurde haar terug dat we dat toch al af hadden gesproken, dat we mekaar daar misschien zouden zien. Daarna stuurde ik haar “maar goed, je hebt gelijk. Veel plezier langs de lijn en pas goed op jezelf” na die nacht en morgen hadden we geen enkel contact met elkaar. Woensdag 12-12 heb ik na gesprekken en adviezen van een vriend haar toch gebeld. Ik had echt een klote gevoel hoe we afscheid hadden genomen. Haar zoontje was nog wakker en ze vroeg me of ze me zo even terug mocht bellen. Dat was in ieder geval op dat moment positief, want had stiekem ook wel het idee dat ze misschien wel helemaal niet op zou nemen. Ze belde terug en we hebben even fijn gesproken. Het voelde raar me nu weer zo aan de telefoon te hebben. Het ging niet zo heel goed met haar. Na de laatste rechtszaak was de uitspraak dat ze een bedrag moest betalen aan haar ex. Ook hadden ze nu onenigheid over de kinderopvang. Haar ex probeert er alles aan te doen om haar leven zuur te maken, en dat lukt hem aardig. Ook had ze nog steeds wat last van haar buik. Ze vroeg aan me hoe het met mij ging. Ik vertelde haar dat ik probeerde het een plaatsje te geven, maar dat ik wel veel aan haar moet denken. Ze zei me dat ze ook veel aan mij moest denken. Ik stelde voor om mekaar nog 1 keer te zien. Gewoon gezellig even koffie drinken omdat het afscheid laatst niet goed voelde. Ze vond het ook niet fijn hoe we afscheid hadden genomen. Maar ze moest er wel even over nadenken. Ze zou het me snel laten weten. Vrijdag 14-12 stuurde ze me “ik heb besloten dat ik NU even niets wil afspreken. De manier waarop we afscheid hebben genomen zegt voor mij NU even genoeg… Ik begrijp dat je het graag anders had gezien, maar dan ga ik aan mezelf voorbij, en daar kies ik NU niet voor. Hopelijk begrijp je dat.” Ik heb gereageerd met “okay, prima” op 16-12 heb ik haar een mail gestuurd. Dit was ik wel al langer van plan. Gewoon een mail met wat leuke woorden van mij. En dat ik het toch een hele fijn tijd vond met haar. Ook wenste ik haar in de mail veel geluk en liefde. op 18-12 kreeg ik een appje van haar ‘bedankt voor de brief. Die had ik niet aan zien komen… jij verdient het ook…geluk en liefde” daarna weer geen enkel contact. We hebben allebei facebook en op één of andere manier gooide ze mij er ook niet meteen vanaf. Ik heb voor een hele tijd terug een meiske leren kennen waar ik een goed gesprek mee had. Al snel bleek dat ze iets verder wilde gaan. Ik heb haar toen ook duidelijk gemaakt dat ik dat echt niet kon. Mijn hart ligt nog volledig bij D, en ze begreep dat. ze zetten wel af en toe een bericht op m`n facebook tijdlijn. Afgelopen vrijdag 21-12 zag ik dan ook dat D me nu wel van haar facebook had verwijderd. Beste A, je kent het hele verhaal een beetje. En ik weet dat ik nu misschien ook wel niets anders kan en moet doen dat stilte houden. Maar ik merk dat het gemis niet snel minder zullen worden. heb nog steeds hoop dat ze contact op neemt. Zal ze dat nog gaan doen? kan ik haar met oud en nieuw een appje sturen? Ze is 7 januari jarig en had al eerder een cadeau voor haar besteld. Een persoonlijk cadeau voor haar. Dit heb ik gister opgehaald. Alleen lijkt het me nu niet verstandig dat ik haar dat ga geven of laten bezorgen. De kans zit er natuurlijk wel in dat ze me het terug geeft. Ik heb zelf het idee dat ze nu fier vrolijk verder gaat met haar leven. ik krijg dan op m`n donder van m`n maat. Volgens hem zal dat echt niet het geval zijn. Maar vreemd genoeg haal je je in zo`n situatie vanalles in je hoofd. Volgens hem komt ze echt wel terug op het net, maar moet ze nu eerst het één en het ander afsluiten. Misschien iets van schaamte voor haar situatie. Ik weet het echt niet. Ik weet alleen dat ik haar vreselijk mis. Beste A, heb je een advies voor me. Of misschien wat helderheid in dit verhaal. Hoe moet ik bijvoorbeeld die laatste appjes van haar opvatten? Is deze stilte goed, of zal ze nu juist kosten wat het kost haar gevoel wegduwen en alles wat we hadden vergeten? Kan ik haar een sms sturen met de vraag hoe het gaat? Ik hoop iets van je te horen.
Daarmee kom ik dus ook op punt dat ze zei dat alle jongens klootzakken waren. Zij zei het op de manier van ‘ik hoef voorlopig niks alle jongens zijn klootzakken nu ff voor mij. Zo van ik hou het op afstand. Ik vroeg ook nog of ze mij daar mee bedoelde (de klootzakken) en toen zei ze nee nee nee zo bedoelde ik niet. Relatie met mij werkt niet volgens haar als daar zit. En de rest hoeft ze ook niks.

Lieve Aprilrain, iemands relatieverleden is een belangrijke indicatie van hoe de toekomst gaat verlopen. Je schrijft dat hij zich vooral ophield met jonge meisjes, maar vervolgens was alles tijdelijk. De grootste leugens in het leven gaan over seks of geld. Wat is er van waar dat hij met die meisjes 'enkel ging slapen'? Het is ongeloofwaardig. Of hij ze alleen gebruikte om zijn geaardheid uit te zoeken is mogelijk, maar dan zou hij op deze leeftijd toch eens een keer duidelijkheid moeten hebben, bovendien heeft hij amper vrienden zoals je zegt. Niet iedereen heeft dezelfde seksdrive, dus misschien is het bij hem allemaal wat minder. Wat er werkelijk speelt kun jij, als zijn (ex)vriendin, natuurlijk wel aanvoelen. Want alleen jij weet hoe hij zich verder gedroeg als jij dan dat initiatief nam. Bindingsangst is - naast het hebben van een stiekeme andere partner - nog altijd een van de belangrijkste oorzaken dat mannen (of vrouwen) wel A zeggen, maar niet B. Het lijkt erop dat hij bij jou niet al te hoge verwachtingen durfde te wekken, bang voor zijn eigen emoties als de relatie zich te veel zou verdiepen. Misschien dacht hij dat regelmatige seks betekende dat hij dan aan jou vastzat, wat niet zijn bedoeling was gezien zijn latere gedraai om van je af te komen. Het is vervelend als je als vrouw de hele tijd wordt afgewezen, tot ruzie aan toe, terwijl hij er geen moeite mee had om met allerlei tieners de hort op te gaan en het bed te delen. Maar dan zonder seks. Wie weet wat voor toestanden hij in zijn verleden al gehad heeft, waardoor hij als het ware bang is geworden voor alles wat met seks te maken heeft. Tja… gespeculeer… ;). Groetjes, A.
Dit zou bij mij een gevoel van teleurstelling of afwijzing kunnen veroorzaken, dat doet het niet. Het doet pijn. Pijn, omdat ik als ‘buitenstaander’ weet dat zij 20 jaar oorlog heeft gehad. Ze is nu uit de oorlog, nu moet de oorlog nog uit haar vandaan. Of dit gevecht tegen deze oorlog nu stopt, met een paar jaar stopt, of de rest van ons leven zal gaan duren, dat maakt me niet uit. Zij houdt van mij, ik hou van haar, ik geef om de kinderen of ze “onze” kinderen zijn.

Gedurende 17 jaar heb ik een relatie gehad met de vader van mijn 2 kinderen. Ongeveer 8 maanden geleden kwam hij met het nieuws dat hij gevoelens had voor mijn “vriendin” die wederzijds waren maar omdat we samen zoveel hebben meegemaakt en omdat ik altijd goed voor hem ben geweest wou hij onze relatie nog een kans geven. Volgens hem ging het voor hem al een jaar niet meer goed, maar hij had me daar nooit eerder over aangesproken, ook niet tegen zijn vrienden. Nu vraag ik me af dat hij die niet zegt om zijn verliefdheid goed te praten. Na zijn woorden om ons nog een kans te geven belde hij haar op in mijn aanwezigheid om haar te zeggen dat hij bij mij bleef en dat hij ons nog een kans gunde. Gedurende de eerst 2 a 3 weken belde hij haar niet op, enkel zij belde naar hem en liet hem geen seconde gerust. En 2 maand nadat de woorden zijn gevallen is hij hier vertrokken en gaan samenwonen. De mensen zeiden me het heeft tijd nodig, maar ik heb het gevoel dat het bij mij slechter gaat hoe langer hij weg is. Hij is de liefde van mijn leven en mijn beste vriend. Eigenlijk komen we nog redelijk goed overeen wat betreft de kinderen maar als zij thuis is kan hij niet snel genoeg weg zijn, ik denk dat hij van haar hier niet lang mag blijven. Is zij er niet blijft hij een tijdje bij mij. Ik kreeg de raad om het contact te minimaliseren en laatst toen hij de kinderen kwam halen ben ik me expres boven gaan verstoppen en heb ik mijn ma ingeschakeld zodat ik hem niet zou zien. Hij heeft hier toen zeker een half uur staan wachten. Tegen onze vrienden zegt hij nu dat hij nooit meer bij me terug komt (vooral omdat die ook op hem hebben zitten inpraten om die stap niet te nemen. Wat betreft ons huis, ik mag hier blijven en hij zal samen met me mee afbetalen. Ik vind dat vreemd omdat ik weet dat zij een geldwolf is en alles voor haar wil. Ik heb soms het gevoel dat hij nog teug komt en dan weer ook niet. Ik weet met mezelf gewoon geen blijf meer. Ik voel me alsof ik toen ben gestorven.
We woonden nog niet helemaal samen maar voor zo'n 4 dagen per week. In het gesprek gaf ze dus mijn tekortkomingen aan. Ook zei ze dat we het in maart er ook over gehad hebben en ze mij een kans gegeven heeft (maar dit heb ik onbewust niet zo ervaren anders was ik er keihard mee aan de slag gegaan). Ik vroeg haar wat ze nu wilde en dat wist ze niet. Na een tijdje gaf ze toch aan dat ze vanaf haar kant de relatie wilde verbreken. Ik heb hier in meegestemd.
We kwamen elkaar in de zomer nog vaak tegen op feestjes en hadden het steeds naar onze zin samen. Er was echt nog die klik, die aantrekking. Ze is in augustus op reis vertrokken met een vriendin en ik alleen. Op reis heeft ze tegen die vriendin gezegd dat ze later met me wou trouwen en kinderen wou. Dat ben ik pas later te weten gekomen. Na onze reis eind augustus hebben we elkaar terug gezien en ook gekust. Ze is dan nog eens naar me thuis gekomen en ook daar hebben we gekust en meer… Nadien heb ik haar niet meer gezien (haar werk + ouders), maar we hoorden elkaar nog vaak.
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?

Jaloezie is gezond maar wanneer het doorslaat in wantrouwen en verdenkingen moet je jezelf afvragen of jij niet het probleem bent. Bedenk ook hoe het is als jouw partner jou continue controleert/uithoort en geen antwoord wat je geeft het wantrouwen bij de partner weg neemt. Je hoort elkaar in een relatie blindelings te vertrouwen en het zal erg pijn doen voor je eerlijke partner als je diegene continue wantrouwt.
In de verte zag ik een vriendin en ik wou dus even hallo zeggen, nam zijn rugzak met kleren, maar had nog geen tijd of mama pakte het over en zei ga maar ik blijf wel bij zijn spullen. Zo gingen we ook zijn terras in orde brengen, we waren hout gaan halen en zouden dat in elkaar zetten door de week… zo blij als ie was met zijn terras en zijn plan vertelde hij het tegen de ouders… diens reactie: ah nee he papa moet wel werken hoor :s
Mijn ex heeft het gisteren uitgemaakt hij zei al eerder dat hij nooit verliefd was maar dat dat niet uitmaken, hier baalde ik al erg van omdat ik wel heel verliefd ben. Ik wil hem echt heel graag terug maar hij zegt dat hij wat miste en niet van de relatie kon genieten,betekend dit dat het echt kansloos is om hem ooit nog terug te krijgen? We hadden langer dan een jaar en wil hem echt niet kwijt hij is echt alles voor me, kan iemand me helpen? Heb geen geld voor dure ebooks helaas dus hoop dat iemand me zo kan helpen X
×