2 maanden geleden gaf mijn vrouw na een fikse ruzie ( de druppel) aan dat ze niet verder met mij wil en dat ze wil scheiden. We zijn 17 jaar geleden na 6 jaar huwelijk van elkaar gescheiden en 16 jaar geleden hertrouwd we hadden op dat moment een dochter. Alles wat hierboven in dit artikel staat klop. Ik heb haar emotioneel verwaarloosd dat besef ik me wel degelijk en dat is niet terug te draaien.We hebben beide geen fijne jeugd gehad dit heeft invloed op je leven. Zij heeft moeite met veranderingen en kan moeilijk vergeven. Er was ook een sleur in onze relatie geslopen. Dit is wie wij in mijn ogen zijn in een notendop.
Sindsdien is het complete stilte tussen ons. Was ik nu écht zo erg? Heb ik hem nu volledig van mij afgeduwd? Ik kan dit niet aan, niet nóg eens! En vooral: wat denkt hij nu? Wat doet hij nu? Meent hij dit echt? Hoe lang moet ik nog op mijn tanden bijten voor die verdomde “geen-contact-regel”? Of moet ik al mijn trots opzij zetten? Desondanks zei hij na onze ruzie wel “dat ik wel weer met hangende pootjes zou terugkomen”. Zit hij daar nu op te wachten? Is het dat wat mij te doen staat?
Hij (35) was bang dat ik (23) hem "uiteindelijk toch wel zou inruilen voor een jonger exemplaar". Dat heeft meneer zelf bedacht, zonder mij ooit naar mijn gevoelens en intenties te vragen. Had hij dat wel gedaan, dan had hij geweten dat hij echt de enige voor mij is. En dat hij de eerste en enige is die ik zou kunnen zien als de vader van mijn kinderen. Tegen de tijd dat dit allemaal uitkwam en ik hem dat vertelde, was het al te laat en had hij zijn conclusie al getrokken. Misschien is het naief of koppig, maar het gaat er bij mij niet in dat hij niets (meer) voor mij voelde. Het lijkt eerder alsof hij handelde uit angst.
Beste, Na bijna 4 jaar een relatie te hebben gehad heeft mijn vriendin de relatie beëindigd, bijna 3 maanden gelden nu. Ik ben 24 en zij 21 De reden die ze op gaf was dat ze geen gevoelens meer voor me had en dat het meer voelde alsof we goeie vrienden waren. Ze heeft er nog bij gezegd dat ze dingen op een rijtje wilden zetten en dat als we bij elkaar horen we toch wel weer bij elkaar komen. Kwam best hard aan, maar hebben er even rustig over gepraat dat ik eraan wilden werken en haar verteld dat ik wist de laatste tijd geen goeie vriend voor haar te zijn geweest (die laatste week voordat ze het uitmaakten kwamen eigenlijk al een hoop dingen naar boven in me dat ik fout bezig ben geweest weinig waardering, en aandacht gegeven kleine ergernissen dus zag het allemaal wel enigszins in) daarna ben ik weggegaan. Uiteraard door 1 grote hel gegaan de afgelopen tijd. Maar heb geen contact met d'r geprobeerd op te nemen heb 1 keer via msn 'hey' gezegd maar ben daarna gelijk offline gegaan omdat het eigenlijk te gevoelig lag, de volgende dag wel gezien dat ze had terug gereageerd met heey en alles goed, ik weer gereageerd met hoe het met me ging en gevraagd hoe het met haar ging, maar daar geen antwoord meer op gekregen. Dus het weer verder laten rusten. Ik ben er achter gekomen wat ik zoal fout heb gedaan. Dat ik echt van haar hou en dat ik ongelofelijk veel spijt heb van dingen. Wil haar echt niet kwijt het is echt een droom meid. De vraag nu; Hoe verder? Moet ik haar nog meer tijd geven?
Creëer afstand tussen jou en hem. Een jongen kan je niet gaan missen als je er altijd voor hem bent. Een geweldige manier om hem je te laten missen is door meer afstand te nemen. Als je normaal gesproken elke minuut van het weekend bij hem bent, plan dan eens iets zonder hem. Ga vrijdagavond iets alleen of met vriendinnen doen, in plaats van met hem. Eerst zal hij het waarschijnlijk leuk vinden om ook iets alleen te kunnen doen, maar als je het vaker doet, gaat hij het missen dat hij je niet in zijn armen heeft.

Hallo. Ik kom uit een relatie van 3 jaar. Het laatste jaar werd ik opgeslorpt door gaming en fitness waardoor ik niet genoeg (onbewust) aandacht gaf aan mijn vriendin. Ze zei me dat ze het laatste jaar "heeft moeten smeken om mijn aandacht en om er voor haar te zijn". Het is nu inmiddels een dikke maand gedaan en ik ben er helemaal kapot van. Ze gaf subtiele signalen maar als man zie je die natuurlijk niet, of ze waren allesinds niet sterk genoeg om door te dringen. Ze is heel vastberaden en zegt dat de relatie "rond" is, ookal zei ze voordien dat ze er aan wilt werken. Haar gevoelens zijn verminderd, maar niet weg zei ze. Inmiddels zegt ze dat de liefde volledig over is en dat ze door wil.

Ze stond op het punt om te gaan samenwonen met de vriendin waar ze op reis mee was geweest, wat ik erg aanmoedigde. Zo was ze eindelijk dat verstikkend huishouden uit, en kon ze zichzelf ontwikkelen. Maar toen ze thuis vertelde van dat samenwonen, stootte het op een grote njet. Haar moeder zei haar zelfs "wat is het volgende, ga je weer met Nicolas beginnen?". Ze is dan ook thuis blijven wonen. Daarna had ze het ook steeds moeilijker. Ze zei dat ze alles zwart zag. We gingen wel afspreken in de herfstvakantie (begin november), haar ouders waren dan immer op reis. Ze zocht nog vaak contact met me, maar zei dat ze het steeds moeilijk had. Ik vroeg of het aan mij lag, maar ze zei van niet. Dat ze blij was me te horen. Ik vertelde haar soms nog van m'n werk, had van een beloofde voltijdse tewerkstelling maar een halftijds gekregen. Dat was voor mij ook weer een klop. Wellicht heeft ze dat ook gemerkt.
Hi Leo, ja dat is geen beste zet geweest. Ten eerste is het niet waar, ten tweede bereik je er helemaal niets mee behalve nog meer schade. Je moet jezelf dus afvragen waarom je dit zei: wilde je aandacht, wilde je haar schokken, wilde je een reactie uitlokken? Meestal zijn het dat soort dingen. Een wanhoopspoging, maar dan wel de verkeerde. Wat gebeurd is, is nu gebeurd en dit rechtzetten zou je ex nog meer bevestiging geven dat ze je vooral niet terug moet willen. Wel kun je haar na verloop van tijd (na een paar maanden) eens schrijven. Meld dan dat je nieuwe relatie al gauw stuk liep, omdat je je oude liefde maar niet kunt vergeten. Het is wel gewaagd, maar de moeite waard omdat je toch al niet veel meer te verliezen hebt. Misschien smelt ze dan een beetje en kun je haar losweken van die ander. Let wel, zodra er een ander in het spel is, zijn pogingen om de ex terug te krijgen weinig succesvol. Je kansen zijn vergroot als ze 'vrij' is en jou mist. Vooralsnog vult die ander de leegte in… :(. Sterkte, A.
Dus, zo staan de zaken nu. Het vreemde is dat ik niet eens verdrietig ben, of boos. Misschien had ik hier op gerekend? Misschien is dit nodig om hem te doen beseffen dat het tussen ons beiden nog niet zo slecht was? Ik voel me wel gekwetst, maar ondanks dat was onze avond/nacht samen echt heel bijzonder en heeft ons beiden laten zien dat hetgene wat er tussen ons is, niet 'zomaar' iets is. Dat gaf ex ook meteen toe.
melanieke ik begrijp niks van je berichtje, wat betekent: Dat hij meer en meer voor me wa voelde en dan zeg je opeens En ik begin da ook. Of je spreekt heel slecht nederlands, vertaal het dan even voor je wat post want wat moet je nou zeggen op: ik begin da ook. wa en da en ma.... doe even in nederlands wie weet heeft iemand een antwoord voor je als duidelijk is wat je nou vraagt eigenlijk.
Hi Nina, je vertelt jullie leeftijden niet, maar zoals ik het lees is je ex totaal niet toe aan 'de keus van zijn leven'. Hij is vijf jaar met jou samen geweest, maar kennelijk niet met de bedoeling dat het voor altijd is. Zoals hij het uitmaakte is natuurlijk stuntelig, maar dat komt vooral omdat hij je elke dag voorzag van fraaie woorden die inhoudelijk niets voorstelden. Wie het nodig heeft om dagelijks te zeggen dat ie zoveel van je houdt, twijfelt klaarblijkelijk zelf aan die liefde. Want 'het weten' dat je van iemand houdt, hoeft niet zo vaak te worden uitgesproken. Het is een wederzijds weten. Bij jouw ex kwam de aap dus uiteindelijk uit de mouw toen hij uitsprak dat hij niet wist of hij met je verder wilde en daarna de ijskoude pets in je gezicht met de woorden: 'je moet beseffen dat ik niet meer bij je terug kom'. En op facebook zie je nu dat hij geniet van zijn vrije tijd. Precies wat ie wilde, dus voor hem was de breuk een verlossing. Zie je hem vrijdag draai dan de rollen gigantisch om. Begint hij er weer over dat hij geen relatie met jou wil, zeg dan dat je daar ook niet over peinst. Dat hij blij mag zijn als jij HEM nog terug zou willen. Houd dit ook vol. Dit klinkt alsof een ruzie op komst is, maar is nodig om hem bij te brengen dat de wereld niet om hem draait. Dat er vele concurrenten zijn die zijn plaats maar al te graag willen innemen, en dat je dus niet van hem afhankelijk bent. Laat geen emoties zien, maar zie er oogverblindend en overweldigend sexy uit. Zo ziet hij direct wat hij laat lopen… ;). Sterkte, A.
Maar nu zitten we op een andere school ik hb wel nog een zus daar op school zo kan ik nog wat scoren maar mijn andere vriendin is verzot op zijn kleine broertje en dan zegt ze er hallo enzo tegen ent ergste was de laatste school dag van de lager school ik reed naar huis en hij liep daar en mijn vriendin riep dan naar dat broertje en weet je wat hij zei niet dat broetje maar mijn ex hij zei ik ben blij dat het zesde van nu we is zeg en dan dacht ik nu ist genoeg maar toch denk ik aan hem ben er onder tussen ook achter gekomen dat hij verre familie is echt verre hop mijn achter achter nicht daar is hij de neef van maar da t houd me niet tegen maar hoe kom je terug met iemand samen als je geen e-mail adres hebt en zo kun jij mij helpen
Tot mijn grote geluk vond ik een nieuwe baan, na 6 jaar zoeken. Ik was opgelucht en blij en zag onze relatie ook weer bloeien. Echter tot mijn grote verbazing en veelste veel drank ben ik vreemdgegaan. Ik heb dit gelijk bekend. Ze was ondersteboven van mijn daad. Ze heeft wat spullen gepakt en is het huis uitgegaan. Ik heb haar zoveel mogelijk met rust gelaten.
Hi Klaas, het betekent dat ze de vriendschap mist, maar geen behoefte heeft aan meer. Vooral als je aan haar 'trekt' wordt ze bozig en sluit ze zich weer af. Laat je onzekerheid dus liever niet blijken. Het is haar duidelijk dat je andere intenties hebt dan die vriendschap alleen, en daardoor voelt ze zich er vast ingeluisd. Helaas vertel je niet waarom jullie relatie was verbroken, zo blijft het gissen wat haar beweegt. De omslag kan behalve met deze factoren ook te maken met haar eigen sores, zo is bekend dat hormonale schommelingen een dergelijk beeld geven. Eerst happy met een man, paar dagen later kan diezelfde man de boom in ;). Denk er maar eens over en laat haar voorlopig met rust. Zie artikel. Sterkte, A.

Hallo met marco is pas uit met me ex sins en zondag 😭de rede is dat ik perongeluk type fout gemaakt heb maar zei zit het als en leugen maar dat het niet is en zondag had slecht nieuws gehoord over me vader ze gezondheid met ze hart gaat slecht mee dus veel verdriet natuurlijk me vader zijn vriendin die had naar mij vriendin toen berichtje gestuurd wat er allemaal aan de hand is enzovoort en toen zaten we lekker te skype enzo daarna zei ze tegen mij dat ze ging game met en maat van haar ik dacht prima weet je maar ik dacht zelf ben ik niet balangrijk ofzo maar toen zij ik dat zei meer tijd voor hem maak als voor mij maar sins en zondag is het uit gegaan en ik mis haar ontzettend veel wil haar graag terug alleen hoe weet ik niet want heb veel me excuses en sorry aan geboden en gezged dat me spijkt maar nu zeg ze dat ik haar met rust moet laten maar ik wil haar echt zo graag terug ik ga hierzo kapot wie ow wie heb er tips voor me 😢
Het is al meer dan een jaar uit met mijn ex. En geloof me, ik heb een bloed hekel aan der, omdat ze mij op emotioneel vlak me kapot heb gemaakt. Intussen vind ik een nieuw meiske leuk, en had, om in de mood te komen, wat liefdesnummers gedraaid. Sommige lieten me denken aan de mooie momenten met mijn ex, en dat ik die momenten mis, hoe raar dat ook klinkt. Ik voel me niet lekker in mijn vel, omdat ik een meiske leuk vind, maar tegelijkertijd ook aan de mooie momenten van mijn ex mis.

Hallo, Hier mijn verhaal. Mijn ex-vriend heeft nu 6 week geleden onze relatie verbroken. We zijn 2, 5 jaar samen geweest.Vier maanden terug heb ik gevoelens voor een andere jongen gekregen. Hij ook voor mij. Ik wist niet wat ik met de situatie aan moest. We zagen elkaar alleen op feestjes en waren dan ook wel wat aan het flirten, ook hadden we af en toe contact via hyves. Ik vroeg mij steeds af : Waarom heb ik gevoelens voor een ander? Maar ik durfde er niet over te praten. Totdat mijn 'nu dan ex-vriend' dat door kreeg, hij was woedend en hebben erge ruzie gekregen. Op dat moment was ik er klaar mee en dacht bij mezelf het is beter zo, ik heb niets voor niets gevoelens voor een ander. Ik heb het hele weekend dan ook niets van hem gehoord en dacht dat het voor hem ook over was, dat had hij ook te kennen gegeven in de ruzie. Ik heb 2 dagen daarna afgesproken met diegene waar ik gevoelens voor had. Ik zat wel met mijn ''ex-vriend'' in mijn hoofd maar het voelde op dat moment wel goed. Die dag er naar kreeg ik ineens een smsje van mijn ''ex-vriend'', waarom ik niet eerlijk ben geweest, dat ik gevoelens heb gekregen voor een ander. Ik heb hierop gereageerd en voorgesteld om te gaan praten 's avonds. Hij heeft me opgehaald en hebben een heel goed gesprek gehad, ik zag dat hij spijt had van de manier hoe hij me heeft behandeld en dat hij nu pas inzag wat hij mist. We hebben het opnieuw geprobeerd. Ik heb de persoon waar ik gevoelens voor had gekregen dit ook uitgelegd waar ik mij best schuldig onder voelde, want hij zag het wel zitten met mij. Ik zag niet echt verbetering en ik ben 4 week later weer de mist in gegaan, door met die persoon waar ik gevoelens voor had af te spreken. We hebben kusjes gegeven. Ik was zo in de war en had zo'n enorme spijt ervan dat ik het ook niet durfde te vertellen aan mijn ''ex-vriend''. Twee weken later is hij er achter gekomen en heb het toegegeven, Ik was hem nu kwijt dacht ik. Ik heb hem gesmeekt om te blijven en dat ik er gruwelijke spijt van had! Hij bleef toch bij me, maar hij was beschadigd en wist niet of het ooit goed komen zal. Nu 6 week geleden hadden we een feestje, hij was al een beetje narig op mij, we zijn samen naar huis gegaan en kregen daar enorme ruzie om niets. Hij heeft mij vervolgens op de grond gesmeten waar ik erg van geschrokken ben. Ik bedacht me niet, pakte me schoenen en ging weg. Hij kwam me achter na en zei dat het hem speet, vervolgens hield hij mij tegen en ik heb me los gewurgd, hij heeft me toen nog is 6 keer op de grond gesmeten, bij mijn keel gegrepen, ik was verdrietig kwaad en teleurgesteld. Ik heb zelf nog met de politie gebeld. De volgende dag was ik diegene die hem belde, maar kreeg te horen dat het beter was om bij elkaar weg te gaan. (dit snapte ik toen ook maar moet dat via de telefoon?). Vervolgens heeft hij me er gewoon mee laten zitten, en toch ging ik nog achter hem aan, smsen, bellen, noem maar op, Ik was er helemaal kapot van. Ik kreeg niet veel reacties terug en iets zei in mij dat hij een ander had. Ik heb hem toch zover gekregen om met me te gaan praten 3 dagen later. Hij heeft mij opgehaald en hebben een goed gesprek gehad, dat het beter is zo, maar ik kon niet echt merken aan hem dat hij er mee zat. Hij wou mij weer thuis afzetten en ik vroeg aan hem, mag ik je telefoon even zien, waarop hij antwoordde : Nee er staat niets in. Als er niets instaat dan kun je het wel laten zien. Hij antwoordde : Oke ik ben eerlijk er staan berichtjes in van haar. Ik was woedend en wou die sms’jes perse lezen!, Er stonden met name dingen in: Ik wou dat ik naast je lag, ik had nooit met haar (ik) verder moeten gaan, Ik had altijd verder met jou moeten gaan, Jij bent het eerste meisje waar ik gek op ben geweest, zullen we morgen afspreken. Ik was kwaad en verdrietig. En op dat moment kon hij wel huilen want hij wou me niet ''kwetsen''. Ik was er van in de war. Hij stuurde me later die dag dan ook dat hij niets van haar wou en dat dit uitvlucht was. Hij overtuigde me maar had een raar gevoel bij. En ja hoor, ik ben er via via achter gekomen dat zij die week erna er geslapen had! Ik was zo verdrietig. Ik was hem kwijt. Ik wou hem nooit meer zien, ook mijn schoonouders niet want zij hebben hier gewoon aan mee gewerkt (zo zie ik dat ). Ik heb hem met rust gelaten maar merk aan mezelf dat ik hem vreselijk mis, ik kan geen plezier meer maken, ik zet een masker op, ik ben er gewoon kapot van, jank er elke dag wel om! Ik heb hem vorige week een laatste smsje gestuurd, dat ik hem toch bedanken wil ondanks alles wat er is gebeurt, en dat ik hem veel geluk wens met zijn nieuwe liefde. Waarop ik een netjes bericht terug kreeg. De volgende dag vroeg ik of ik hem even kon bellen, en dat vond hij goed. We hebben 2 uur gebeld! Een goed gesprek gehad en ik voelde me ook stukken beter en had stiekem weer een beetje hoop. Verder laat hij niets van hem horen. Ik kwam hem vorig weekend tegen op feestje. Ik heb hem ontweken maar wel in de gaten gehouden. Later op de avond liep ik achter hem en vroeg dan ook of die even mee lopen wou. We hebben weer gepraat! En zelfs gezoend!. Hij stuurde me daarna ook smsjes dat hij me miste en dat hij me volgende week wel even komt ophalen. Waar ik mijn twijfels over heb. Nu vandaag heb ik weer contact gezocht en hem gebeld, dit omdat ik zekerheid wil of hij me wel of niet komt halen. Ik was op school en vroeg of die even langs kwam een sigaretje roken. Dit vond hij goed, hij was er dan ook gelijk omdat hij in de buurt was. Weer gepraat, ook over ons, en haar waar hij nu bij is. Hij zegt dat het niets tussen hun wordt en dat ze dom is dat ze het zelf niet door heeft. Hij is liever bij zijn vrienden. Hij zegt dat hij mij wel mist, maar hij weet niet goed wat hij er mee aan moet. Hij is bang dat het weer gebeurt als we samen verder gaan. Wat ik ook begrijp. Het contact zoeken komt dus wel telkens van mijn kant. Hij zei nu dan ook dat hij me volgende week woensdag komt halen. Maar ik heb mijn twijfels. Ik wil hem super graag terug en ik zie dan ook hoe verkeerd ik ben geweest!. Wat moet ik hier mee? Reactie infoteur, 05-04-2012
Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.
Mijn relatie is verbroken. Dit kwam doordat mijn ex onverschillig deed. Mijn ex heeft er altijd moeite mee gehad dat ik van opleiding ben gaan wisselen. Ik volg nu een opleiding en hij heeft er de vertrouwen niet in dat ik het haal. Doordat hij veel waarde hechte aan mijn opleiding heb ik hem geblokkeerd op whatsapp en heb ik gezegd dat ik helemaal geen vertrouwen meer op hem heb. Hij had geen stabiel gedrag. Maar ik mis hem heel erg en ik wil hem terug. Ik heb geen idee wat ik zou moeten doen en hoe het zou moeten aanpakken. Op dit moment heeft hij mij ook geblokkeerd. We zien elkaar nooit. Wel zijn onze scholen naast elkaar.

Ik zal dit even verder toelichten. Wij hebben elkaar via een dating site leren kennen al gauw gaf hij aan dat hij niet op zoek was naar een vaste relatie omdat hij sinds kort gescheiden was na een huwelijk van 12 jaar. Hij wilde wel iemand leuks ontmoeten en leuke dingen mee doen (uit eten, uitgaan etc…) Ik kon mij hierin vinden en zodoende zijn wij onze “relatie” van start gegaan. We hadden een hele leuke tijd en een gigantische klik (het voelde bovennatuurlijk, magisch gewoon)

Veel mensen hebben de neiging om de persoon waardoor ze gemist willen worden te overspoelen met berichtjes. Deze, hoewel goedbedoelde, berichtjes zullen hun doel waarschijnlijk niet bereiken. De ontvanger van de berichtjes zal de berichtjes waarschijnlijk opvatten als stalken en zal met rust willen worden gelaten. Bedenk dus goed voordat je een berichtjes stuurt of de ontvanger ervan er wel op zit te wachten, of dat je misschien beter even kunt wachten met een berichtje sturen.
Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Je date/vriend zal zich altijd verantwoordelijk voor je voelen, hij heeft keer op keer het beste met je voor en wilt je gelukkig maken. Je man zal dit op zijn manier doen, door kleine attenties, kleine gestes, door je met raad en daad bij te staan, hij zorgt voor je. Mannen doen dit graag, het geeft de man een gevoel van waardering, de indruk dat we belangrijk zijn voor iemand.
Meermaals heb ik me afgevraagd of ik inderdaad nog echt wel verder wil met deze man…. Het antwoord blijft: ‘ja, dat wil ik’. Hij heeft een koppig karakter, houdt van standvastigheid en is zeer trouw binnen een relatie. Het feit dat we voordien goed konden praten, maakt het mij moeilijk om mij hier zomaar bij neer te leggen. Aan de andere kant, ik heb ondertussen al meermaals laten weten (via sms) hoe ik mij voel. Ik heb hem ook een brief geschreven waarin ik mijn excuses heb aangeboden, uitgelegd dat ik mij op dat moment niet bewust was van de gevoelens die ik bij hem heb teweeggebracht… Op dit alles heb ik nog geen enkele reactie gekregen. Hij blijft die muur rond zich hebben… Een muur waar ik momenteel noch door kan, noch kan over klimmen… Momenteel zien we elkaar ook niet meer.
ik zit echt met een probleem mijn ex van 2jaar geleden vind mij weer leuk zegt hij maar ik weet niet of hij het meent want met cv zei hij dat dus ook al maar uiteindelijk werd het niks dus weet niet of ik hem moet vertrouwen want ik vin hem nogsteeds echt heel leuk ma ben gewoon bag omgekwetst te worden maar hij zegt wel de heletijd van dat hij het echt meent grr semmmm

Inmiddels is mijn verhaal heel lang geworden, maar mijn vraag voor nu is dus eigenlijk wat ik het beste kan doen als hij belt komend weekend. Het is absoluut tegen mijn natuur in om te zeggen "je had gelijk jij moet eerst je eigen leven op orde krijgen, ik gun je je rust het is voorbij en we zien elkaar dus niet meer" maar als ik zou weten dat ik hem daarmee terug kan krijgen (al dan niet in de toekomst) dan zou ik dat de moeite waard vinden om te proberen. Is play it hard to get/ vrolijk/ positief blijven/ het gaat weer prima met me/ ik heb er vrede mee nu op zijn plek…?
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!

Om hen te laten weten van iets spannend dat er in jouw leven gebeurt. Geef hier niet te veel informatie over. Vertel gewoon wat er goed in je leven gebeurt. Je zou er graag over willen praten, maar niet nu. Omdat jullie beide ruimte en tijd nodig hebben. (Je wilt ze iets nieuwsgierig maken. Ze zullen denken over wat er in je leven gebeurt en willen bellen of teksten om erover te praten. Je gebruikt nu nieuwsgierigheid om je ex te contacteren. Daarom is het belangrijk om een positieve verandering in je leven te creëren voordat je je ex terug contacteert.)


Kreeg heel snel sms terug met antwoord. Liggen hier ook nog (kampeer) spullen. Kan voorlopig wel hier bijven hoor. Heb laatst op fb ook al Europe van Santana gezien en gereageerd.(beetje late reactie van mij, maar mooi) Dank je. Hoe is het bij jullie?X Ik heb toen terug gedaan: best goed, hoor. Ben boek (van jou) aan het lezen Waarom mannen niet luisteren… had ik veel eerder moeten doen.maar ja. Ik hoor van jou wel wanneer we vriendschappelijke afspraak kunnen maken.x
Las net je verhaal. Ik vrees dat je met de”verkeerde” vrouw bent getrouwd. Mij lijkt alsof ze niet goed weet wat ze wil, emotioneel labiel is en door haar instabiliteit andere mensen emotioneel ten gronde richt. En jij bent nu net een slachtoffer daarvan. Hoe moeilijk het ook lijkt, je zal nu rationeel moeten worden, stap voor stap. En je zal meer en meer afstand van haar moeten nemen, dat is de enigste manier om er emotioneel minder afhankelijk van haar te worden. Ik vind het vooral erg voor je dochtertje. Kop niet laten hangen. Maar hoe meer je tegen de situatie in gaat en tegen haar gedrag, hoe meer je emotionele schade bij jezelf gaat aanrichten. Het komt er nu op aan om het te accepteren, van je vrouw afstand nemen en alles een plaats gaat geven. Dit vraagt veel tijd, maar je komt er heus wel bovenop. En jah, jouw leven gaat na een tijd heus weer mooi zijn als alles achter de rug is en je rust hebt gevonden.

Er is een meisje waar ik twee maanden aan het daten ben… Zij is/was enorm verliefd op mij… Ondanks zij een sociaal Iemand is is zij verlegen bij mij.. maar plots begon zij dat zij geen relatie wou aangaan omdat zij door een moeilijke fase heen gaat.. en ik pakte het rustig aan altijd.. nooit het woord relatie in mijn mond genomen… Nu praten we al een week niet meer wat kan ik doen ?

Ik weet het gewoon niet hoor.. Ik zit er heel erg mee. Hij betekent wel iets voor me natuurlijk.. Maar ik vind het lastig. Ik ben wel verliefd, hij weet niet of hij dat kan zeggen en of die me mist.. Ik weet niet of ik zo'n relatie wil. Ik durf zegmaar nu ook niet meer over mijn gevoelens te praten, aangezien ik een beetje het idee heb gekregen dat ik dat te veel doe. Zoals ik al zei, ik ben echt geen plakkerig persoon, 1 a 2 keer per week elkaar zien is wel prima en ik zeg weleens dat ik hem mis en dat ik zin heb om weer samen te zijn. Ik krijg daar alleen niet echt antwoord op terug.
Enfin, op de terugweg in de auto zoende hij me opeens. Ik wist niet wat ik meemaakte, maar door wat hij allemaal zei en de goede sfeer die er hing is hij uiteindelijk meegegaan naar mijn huis. Ik heb hem gevraagd of hij het echt wilde, en niet de volgende dag zou zeggen: 'Eeehh oeps dit was niet de bedoeling'. Maar daarvan was geen sprake. Ik vroeg nog of hij echt niets met dat meisje wilde waarmee hij had gebabbeld, maar hij beweerde dat het niks is en nooit iets wordt en dat hij nog steeds alleen gek op mij is. We waren allebei zo nerveus, en zeiden ook dat het net onze eerste afspraakje was. Hij trilde helemaal en was zo enthousiast. Zei dat ik zo ontzettend mooi ben, dat ik zo enorm lief ben en dat hij zoveel van me houdt. Het was kortom een geweldige avond! :D
Hij keek weer naar andere vrouwen (nou en, ik kijk zo vaak met vunzige gedachtes naar andere mannen) etc. Helemaal in de war. Daar komt nog bij dat hij gestopt was met zijn studie, zijn ouders in extreme vormen druk op hem legden en hij wilde verhuizen naar zijn geboorteland. Dat was helemaal prima, want ik kon daar ook werken. Na een poosje plannen etc. kwamen die twijfels. Wil ik wel bij haar blijven, wat als de twijfels erger worden en ik dump haar daar? Etc. etc. helemaal in de war.
Hoi…ik heb iemand leren kennen via tinder, wij hebben 1 maand gebabbelt vooraller elkaar in het echt hebben gezien…op ons 1 date heb wij gekust…het was liefde op de 1ste gezicht…een tof man..op ons 2de date vroeg hij of ik zijn vriendin wilde zijn en op dezelfde dag hebben wij geseks(hij was mij 1ste man) hij droeg me als een princesseje. Maar naar 2 weken heeft hij het uit gemaakt, met de redenen dat hij nog niet klaar As voor een relatie, op de dag zelf dat hij uit gemaakt heeft had wij nogs bij zijn thuis geseks..waar hij telkens zei ‘ik zie u graag’..na1,5 maand hebben wij elkaar weer terug gezien, omdat ik hem niet uit mijn gedachten kun zetten en naar hem verlangde, en weer geseks en weer zegt hij ‘ ik zie u graag ! Die dag ontdek ik dat hij 51jaar is en niet 46 jaar..was er kapot van, maar deed alsof niks aan de hand was..hij wist niet dat ik op zijn reispasport had gezien…ik zie hem dood graag…ik weet niet meer wat doen!!!help me aub.
Nou om eerlijk te zijn en ik wil mezelf echt niet op een voetstuk plaatsten, ik zie haar gedrag niet terug naar anderen toe ;). Ik ken mijn ex natuurlijk goed en ik zie dat mijn lange 'afwezigheid' haar toch wat op beginnen te breken. Zoals het artikel ook aangeeft 'geef rust'. Ik sta nog steeds in de 'afstand modus' en ik merk gewoon dat hoe meer ik mijn afzonder/gereserveerd opstel, hoe minder 'vrolijk' mijn ex is… Waarom geeft ze mij bv uit de gein een schop onder mijn achterwerk, terwijl we maaaanden niet eens normaal met elkaar communiceerden? Lijkt bij mij op aandacht vragen. Waarom weer nieuwsgierig zijn en jaloers kijken als ik een ander aandacht geef? Ze zit ook constant met haar mobiel te klungelen om vervolgens hardop te zeggen dat ze even aan het smsen is en snel even naar mij kijkt of ik wel kijk…

We hebben aankomende zondag aangehouden echter ik voel me zo slecht, helemaal leeg, ben helemaal op en uitgeblust. Eet al een paar dagen niet meer, slaap bijna niet. Er komt niks uit me vingers. Nu zit ik te denken om haar een bericht te sturen dat ik na nadenken haar keuze accepteer en respecteer, aankomende zondag krijg ik deze boodschap alsnog dat ze niet meer wil. Is het verstandig haar een bericht te sturen dat je er begrip voor hebt, het accepteert, je eigen fouten hebt ingezien, haar niks verwijt, haar de vrijheid gunt en dat je aan jezelf aan het werken bent om dit als persoon in de toekomst te voorkomen of moet ik afwachten tot zondag (hoop houden op niks) en het dan nadat ze mij afwijst naar haar sturen. Haar verwachtingen zijn dat ik het niet accepteer en ik heb haar verder van me afgeduwd, de fouten gemaakt welke je overal op internet kunt lezen. Daarom wil ik haar nu vertellen dat ik haar snap en begrip tonen om vervolgens een kleine maand niks meer van me te laten horen om dan "vriendschappelijk" iets af te spreken. Wat is het advies, bericht sturen, vragen of ze vanavond langskomt of om te wachten tot zondag?

Maar daarnaast deed hij een paar aparte uitspraken, nl. dat hij het gevoel heeft dat wij elkaar al langer kennen dan die 5 jaar, nl z'n hele leven… en dat hij regelmatig terugdenkt aan "ons". Toch wel apart, want ik had vooraf als eerste het idee dat hij zou afspreken om mij duidelijk te maken dat hij een nieuwe vriendin heeft en dat het tussen ons echt niet meer gaat werken. Hij laat het weer fijn in het midden, lijkt wel…
in mijn individuele sessie besef ik ook dat mijn kern intimiteit en affectie is en daardoor een deel van mijn zelfbevestiging komt. ik hecht me dus heel hard aan mijn geliefde en kan heel makkelijk mij over tekortkomingen zetten van mijn partner. dat maakt wel dat mijn pijn en verdriet nu heel diep en intens is. Ik ben dan ook gestopt met therapie en ben nu aan het zoeken naar iemand die rouwbegeleiding doet daar ik van mening ben dat ik wel ok ben, maar ik heb enkel moeite heb met verdriet, mijn droom die stuk ligt en haar loslaten. dit wil echter voorlopig niet zeggen dat het beter gaat… het is echt proberen overleven, ik ben stikkapot en voorlopig is het enige wat me op deze bol houdt mijn dochter, voor mezelf vind ik dat ik nu wel genoeg pijn heb gehad… ben het zat, voel me het slachtoffer van iemand anders slechte jeugd… en ik vind dat zij daar een verantwoordelijkheid had, voor we trouwden en een kind kregen. maar tegelijk besef ik dat het zinloos is om die discussie aan te gaan, want als het waar is wat ik denk dan is er helemaal geen ruimte om me binnen te laten en zal ik op een muur botsen. dus ik sta machteloos. voel me heel verdrietig daarover.

Nou zit het zo dat ik weet dat zei al een half jaar aan het twijfelen is over onze relatie en nu dus de knoop heeft doorgehakt. Ik heb haar nu nog aantal keer gesproken, aan de ene kant zegt ze heel duidelijk dat ze het niet meer hoeft te zien dat ik verander en er klaar mee is en dat ik verder moet met mijn leven, maar aan de andere kant moet ze huilen als ze zegt dat ze er een hard hoofd in heeft dat ik verander. Ook hebben we nog een 2 keer gezoend waarvan zei zegt dat het laatste kussen waren maar ik heb gemerkt dat deze nog vol passie zitten en dat ze eigenlijk seks wil maar zich in houd. Verder noemde ze nog dat het haar niks zou verbazen als wij over een paar jaar weer bij elkaar komen. Maar dat ze nu geen contact wil, eerst zonder mij wil kunnen leven en dan misschien als vrienden verder kunnen. Maar daarna zegt ze dat we elkaar op een feest volgende week wel zien en daar kunnen kletsen.
Ik haar appen van leuk om je weer eens te zien hier heb je mijn nummer weer en ze reageerde vrij enthousiast en zei dat ze me nog 2x was gaan zoeken binnen maar me niet meer kon vinden en dat kon kloppen want ik ging een uur voor sluitingstijd terug naar huis met de taxi. Nog even verder gepraat op whatsapp maar op een gegeven moment was ik wel uitgepraat.
Dank je wel voor deze waardevolle informatie, ik herken hier 100% t gedrag in van diverse ex-partners, die natuurlijk ook weer t gedrag spiegelen van mijzelf (je trekt aan wat je uitstraalt 😉). Bij mij zit t op n diepere laag; BEWUST wil ik graag n duurzamere relatie.. ONBEWUST trek ik partners aan die daar niet klaar voor zijn.. heb je meer info/oefeningen hoe ik deze bindingsangst bij mij in deze diepere laag aan kan pakken en helen? Ik gebruik nu Ho ‘oponopono en wil starten met EFT, heb jij nog andere opties? Vriendelijke Groet, Nicole

Hoe weet ik of er nog gevoelens zijn voor mij en hoe laat ik hem weer naar mij verlangen. Zolang hij bij die ander blijft ziet hij mij nietgraag genoeg meer, zo ver ben ik al maar ik wil hem nog steeds terug, alleen wijst niks er nog op dat dit zal gebeuren. Ik vrees dat ik het moet opgeven maar iets in mij zegt dat hij mij ook ni wilt loslaten of ben ik nu echt zo naïef en te goedgelovig?
×