Beide zijn niet perse gericht op dat ik hoop dat het goed komt, maar meer dat ik er alles aan heb gedaan en ik er dan beter in kan berusten. Aan de ene kant denk ik waarom maak ik er dan een dilemma van als je zelf geeneens weet of je nog wel met haar door wilt (ooit bedoel ik dan). Maar aan andere kant wil ik het toch goed afsluiten om misschien later nog die optie te kunnen hebben, ooit, wanneer onze wegen wel weer kruizen.
Ik ben nu 2 jaar uit elkaar met mijn ex, hebben ondertussen ook nog allebei andere relaties gehad maar deze zijn niet blijven duren. Wij zijn nog altijd vrienden en zien en horen elkaar dus ook nog af en toe, elke keer als we elkaar terug zien doet dit echt iets... ik zie haar eigenlijk nog graag en ben me er echt van bewust dat ik me nooit bij iemand zo goed heb gevoeld als bij haar... zij was mijn perfect match. Ook was ik voor haar haar grote liefde, en heeft ze zelf lang geprobeerd mij terug te krijgen, maar ik heb hier nooit aan toegegeven. Dom van mij want nu wil ik niet liever dan haar terug te winnen maar weet niet hoe? :s ze wilt voorzichtig zijn en zien wat te toekomst brengt. En ze geeft ook wel toe dat ze me mist maar dat ze heel moeilijk haar gevoelens kan uiten na al wat ze meegemaakt heeft... wel wil ze wel nog eens afspreken om iets te gaan eten ofzo... hoe kan ik dit dan best aanpakken? want wil het echt niet nog een verpesten.
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op en dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes ze zegde me dat ze blei is hoe ik nu geworden ben super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen tot vrijdag 3 uur ging ze weg ik weet niet naar waar maar ze zegde me als ik thuis ben bel ik jouw maar het wert 6 uur 12 uur geen sms’je of niets ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte en andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar moet gerust laten. Dat heb ik dan gedaan maar ik liep wel verdrietig maar mijn schoon zus had haar en sms gestuur wat ik niet wist redelijk erg denk ik maar mijn ex stuurde zondag nacht 23.46uur en sms je wist toch gewoon vrienden. En dan donderdag verwijdert ze mijn Facebook maar niet geblokkeerd en al onze foto’s weg en iedereen van mijn familie ook verwijderd. Waar mijn andere schoon zus ook achter mijn rug en erge sms stuurde maar ik heb dan naar mijn ex en sms gestuurd dat ik me schaam en dat ik spijt heb van wat mijn schoonzuster gestuurd hebben en dat ik blei ben met haar nieuwe relatie. Maar nu maandag 1 week later stuurde ze mij en Facebook bericht kan ik achter mijn spullen komen. Ik heb ja gezecht dus komt ze nu vrijdag met haar nieuw lief om haar spullen.

Hij zou voor mij altijd ''the special one'' blijven en wij hebben nu ook gewoon contact, maar sinds kort ben ik aan het daten met een andere leuke jongen en mijn ex wilt er alles over weten en vind het zo leuk voor me blabla.net of het 1 of andere gay best friend is haha.toch blijft hij leuk. beste om te doen zodat je toch ergens over je ex heen komt. doorgaan en verder daten met andere jongens, er zit echt wel iemand tussen!
Afgelopen zondag stond hij voor de deur om nog iets te halen, hij had haast maar zei dat ik er goed uitzag. We kletsten wat en ik floepte er per ongeluk een negatieve gedachte uit met: 'straks komt het nooit meer goed.' Hij reageerde met: 'dat heb ik nooit gezegd, wellicht wel.' Het is erg moeilijk om geen contact te zoeken, maar ik hou me sterk en ben erg met mezelf bezig. Ik kijk niet meer op facebook zodat ik geen reactie of zoiets van hem tegenkom. Bovendien was ik toch al klaar met die website en kan mijn tijd beter aan het 'echte leven' spenderen. De tijd gaat snel, en het is zo zonde om continu te kijken waar een ander (b.v. ex) mee bezig is :) Bovendien zorgen dit soort websites en chat-dingen voor heel veel onbegrip tussen mannen en vrouwen, omdat we altijd iets anders bedoelen!
Mannen zijn meer visueel ingesteld dan vrouwen. Onze ogen zijn een van onze belangrijkste zintuigen en we besteden een groot deel van onze tijd met het verwerken van de dingen die we zien. Mannen zijn nog veel gevoeliger voor visuele prikkels dan vrouwen.[2] Als gevolg daarvan kan het bijvoorbeeld zo zijn dat een man liever zelf naar de kaart kijkt dan de route mondeling uitgelegd te krijgen. Sommige mannen moeten een probleem eerst kunnen zien om het op te lossen. Probeer hierdoor niet geïrriteerd te raken, maar accepteer dit als een aangeboren eigenschap waar hij niks aan kan doen.

Hi Hoopvol, zoals ik al een beetje voorspelde regeert hij nu over het contact. Dat is niet zo gunstig omdat dit jou veel te afhankelijk maakt van wat hij nu eigenlijk wil. Je had de boot dus moeten afhouden. Nu dit niet gebeurd is en je elkaar echt uren hebt gesproken weet je nog steeds niet waar je aan toe bent. Hij spreekt dan wel niet zo lovend over zijn vriendin, maar dat betekent niet dat hij haar niet achter de hand zou houden. Zolang daar geen duidelijkheid over is, zou ik me niet laten meeslepen. Dat ie zich verslapen had is waardeloos. Een grote blunder. Maar erger is dat hij na een leuke dag met jou nog de behoefte voelde om met vrienden uit te gaan. Een heel slecht signaal dat aangeeft dat hij niet bepaald 'vol' van jou is. Wil je hem blijven ontmoeten, dan moet je niet stiekem hopen op een relatie, maar eerst eens inzetten op vriendschap. Zo kun je testen of hij voldoende van jouw aanwezigheid geniet, of dat hij misschien toch andere motieven heeft. Groetjes, A.


Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?
We zijn gestart als casual dating, overgegaan tot iets veel meer. Na haar bezoek zieke moeder wil ze terug casual! Heb er mee ingestemd, de dagelijkse berichten heb ik ook gestopt en wacht tot zij mij bericht, wat ze ook doet! Soms wel pas na 4 dagen. Ze weet dat ik haar vrijheid respecteer, hoop dat ik hier goed aan doet of ze is me softly aan het dumpen. Ik vermoed bindingsangst zeker als ik hoor hoe haar vorige relatie beëindigd is.
Jij bent nu heel even verward. Je voelt de grond onder je voeten gewoon wegzakken en kunt niet meer helder nadenken. Bij momenten ben je heel emotioneel en weet je niet wat je moet doen en zeggen en daardoor ga je nu net verkeerde dingen doen/zeggen. Het belangrijkste is dat je nu innerlijke rust gaat creeren. Daarom is het belangrijk om even afstand van haar te nemen. Toch zeker 2 a 3 maand. Gewoon ff niet meer bellen met haar of haar zien. En als ze belt, dan zeg je gewoon zonder kwaad te worden dat jij ook ff tijd nodig hebt om te herstellen en je ff met rust wilt worden gelaten. Alles op een rij zetten en proberen terug nuchter te worden zodat je een beter overzicht hebt. Je moet haar ook de tijd gunnen om net hetzelfde te doen. Na een tijd ( de bezinningsperiode zeg maar)kan er mss een constructief gesprek volgen zonder elkaar dingen te gaan verwijten. Hoe stom het ook klinkt, jij moet nu ff weer rationeel zien te worden, net zoals zij.

Sommige paren hebben veel gezamenlijke tijd nodig. Ze versturen elkaar voortdurend berichten, telefoneren regelmatig en zouden het liefste elke vrije minuut met elkaar doorbrengen. Anderen vinden het prettiger elkaar enkele avonden per week te zien. Hoewel de wens naar gezamenlijke tijd varieert per persoon en per koppel, zijn toch veel mannen bang om in een relatie gepusht te worden. Ze denken dat hun relatie zoveel tijd in zal nemen dat ze geen tijd meer zullen hebben voor de activiteiten die zij zelf leuk vinden.
Hoi Astrid, Het geld wat hij afgelopen weekend voor mij had heeft hij nog niet op mijn rekening gestort, begrijp niet waarom?! Is hij boos omdat ik heb voorgesteld het te storten ipv dat hij het eventueel persoonlijk had kunnen geven? Ik heb hem om een gunst gevraagd, hij reageerde hier direct op en heeft het ook direct voor mij geregeld, had het eerlijk gezegd niet verwacht, wat dit zegt weet ik niet? Hij is ook niet meer begonnen over het afspreken, waarom weet ik niet? Ben benieuwd wanneer ik dat geld ga ontvangen en hoe. Reactie infoteur, 11-05-2012
Hi Sonja, leuk weer van je te horen :). Zo langzamerhand is jullie verhaal een feuilleton in honderd delen geworden ;), met zo te zien nog geen einde in zicht. Het laatste woord hierover is dan ook onuitgesproken. Je ex had niet verwacht dat je deze nieuwe strategie zou toepassen of zelfs maar zou kunnen, maar het lukt je wonderwel om haar humeur naar beneden te halen en haar te frustreren. Het geeft dan ook helemaal aan dat het haar niet lekker zit. Toch hoef je hierover niet te peinzen, want dit is wat ze naar haar eigen zeggen wilde. Je ex is iemand die zichzelf niet goed kent, en duidelijk ook niet weet welk pad ze moet bewandelen. Het is moeilijk om met iemand om te gaan die onpeilbaar, veranderlijk of twijfelend is. De wat sterkere opstelling die ze nu probeert te handhaven zal ze vroeg of laat opgeven. Het hangt er deels vanaf of jullie elkaar nog op het werk zullen zien. Houd dat op, dan is in elk geval de gespannen sfeer weg en kun je zien wat er buiten dat nu eigenlijk over is. Gaat het gezamenlijke werken door, dan zul je nog lange tijd met haar te maken hebben en je afvragen hoe het verder moet. In elk geval heb je haar de kans ontnomen om je relationeel weer in de zeik te nemen. Intimiteiten afdoen als een uiting van schuldgevoel en daarbij roepen dat je dingen ziet die er niet zijn getuigt van grote angst om voor jou te kiezen. Gezien de eerdere discussies zal dit grotendeels - zo niet helemaal - te maken hebben met haar onzekerheid over haar geaardheid. Groetjes :), A.
Hi H., twee weekjes pauze is zwaar onvoldoende. Beter is om maandenlang uit haar gezichtsveld te verdwijnen en dan weer op te duiken. Er is dan genoeg tijd geweest om alles op een rijtje te zetten, ook zijn eventueel hevige en negatieve emoties dan verminderd. Zoals ik je verhaal echter lees gaat het hier om een meisje dat nog niet volwassen is om te begrijpen dat stage, stress, sleur en gezondheidsproblemen wel impact kunnen hebben op een relatie, maar geen reden zijn om de relatie te verbreken. Twijfels uitspreken is het begin van het einde, omdat iemand daarmee aangeeft dat de relatie dus wat hem/haar betreft alle kanten op kan. Alsof jij geen enkele zeggenschap hebt. Beledigend is dat, want je moet als partner bij klachten de gelegenheid krijgen om de relatie weer op de rails te krijgen. 'Gevoel weg of kwijt' is de klassieke dooddoener om van iemand af te komen. Sleur vind ik zoiets niet, integendeel, ze strooit peper in je wonden, misschien juist wel om wat reuring in de relatie te brengen. En dat is haar gelukt, maar jij moet dit niet accepteren en haar heimwee naar de tijden met jou van de tafel vegen. Zij wilde dit toch? Geef haar de spanning en sensatie die ze zoekt en verdwijn vooralsnog met stille trom. Ze zal haar nagels stukbijten over de vraag waar jij uithangt, en je gaan missen. Precies dat is wat je wil bereiken, lees het artikel. Sterkte, A.
Het is mijn onzekerheid waar het fout is gegaan. Maar mijn ogen gaan door je opmerking wel open… Ja hij heeft geen tijd voor een relatie, hoe graag hij het ook zou willen… Zijn leven is vol met zijn drukke baan en de zorg voor zijn kind. En ik denk dat daar ook mijn onzekerheid vandaan kwam. Maar ik ga zeker je tip opvolgen… Ik ga hem met rust laten! En heel misschien over een half jaar of zo weer eens contact opnemen… we zullen zien.
Hi Sonja, ik denk liever maar helemaal niets ;). Je ex is gecompliceerd, maar verhult dit juist door een ongecompliceerde houding aan te nemen. Het is waarschijnlijk je eigen opstelling geweest waardoor ze nu gretiger en aanhankelijker is geworden. Dit heb je dus goed gedaan. Het punt is nu dat je dit heel lang moet blijven volhouden. Dus geen enkele aanstalten tot wat zij een relatie zou kunnen noemen. De ontmoetingen moet je minimaal houden, en allerbelangrijkst is dat je haar de indruk blijft geven absoluut geen relatie meer te willen. Zo zal ze zich vrij voelen, en denken dat het 'lot' dan wel beslissend zal zijn. Veel mensen hebben dit nodig omdat ze eigenlijk niet durven kiezen. Mocht er toch meer tussen jullie ontstaan, dan kan ook jijzelf je verschuilen achter iets 'dat te groot is om te weerstaan'. Veel exen vinden dit juist een mooie gedachte, wat meteen het idee dat je stiekem pressie uitoefent in de kiem smoort. Groetjes, A.
Mijn verhaal is ook iets aparts… Mijn ex (nu 22) en ik (31) waren 3,5 jaar samen. We hebben elkaar op een heel romantische manier leren kennen, via een studentenjob toen. Ik was haar "peter" en ze had een helse eerste dag. Ik ben veel langer ter ondersteuning bij haar gebleven dan ik hoefde. Er was meteen een klik en een maand later hebben we gekust en is ons verhaal begonnen.
Nu 4 maanden nadat het uit is gegaan met mijn (ex)-vriendin, waar ik een relatie van 3,5 jaar mee had, heb ik nog steeds veel gevoelens voor haar. Ik (27) en zij (22, bijna 23) hebben die 3,5 jaar veel mooie en leuke dingen gedaan en toch was er altijd die onzekerheid van haar kant (dat had ze al voordat ik haar leerde kennen) en ook periodes van achterdochtigheid en wantrouwen (ik ben nooit vreemd gegaan, maar zij zag dat anders door m.i. onder andere die "chronische" onzekerheid). Ik heb dit altijd geaccepteerd en heb daarmee weliswaar een hoop oude vriend(inn)en links laten liggen.

Ik zat ergens mee, mijn ex vriend heeft een beste vriend en ik had soms meer het gevoel dat ik ook een relatie met hem had, toen ik heb dit vertelde zei hij dat je daar niet meer kon vergelijken hij moest trainen en hij zou mij om kwart over 10 bellen ik de avond. Na 12 uur had ik nog niks gehoord en was in paniek geraakt, om 1 uur hoorde ik pas wat van hem, ik heb toen gezegd als ik hem kwijt raak voor mij het leven ook niet meer hoef. Ik ben namelijk mijn beste vriend voor 3 maanden geleden kwijtgeraakt hij heeft zelfmoord gepleegd ik ben nu heel erg bang om mensen kwijt te raken. Die week ben ik er niet op terug gekomen wat ik tegen mijn ex heb gezegd en dat heeft geknaagd aan hem hij heeft toen de stekkers eruit getrokken omdat zijn gevoel anders is geworden! Ik heb een gesprek met hem gehad, hij baalde zelf ook dat de relatie zo moest lopen hij houd nog steeds van mij en ik nog steeds gek op mij maar wil geen relatie.
Dat is nu week geleden. Sinds korte tijd ‘liket’ ze ook weer dingen op fb van mij (na 4 maanden niks van elkaar geliket te hebben). Terwijl ik haar geeneens meer volg (je kan uitzetten dat je van iemand niks voorbij ziet komen). Toen ze me aansprak op de club gaf ze nog een hint dat ik niks likete op haar fb door te zeggen ja je broertje liket nog wel alles van mij op fb.
op een zaterdag deed tie heel raar en er was een vriend bij hem, hij appte dat hij twijfelde dat tie het allemaal niet meer wist, vanaf toen ben ik 2 dagen later met spullen uit huis gegaan, om hem de ruimte te geven, uit eindelijk hadden we het een tijd gegeven maar heeft hij weer eerder afgebroken en gezegd dat hij er een punt achter wilde zetten , ervoor vechten vond tie niet waard ( terwijl je 6 jaar samen bent en er net voor gekozen heb om samen een huis te kopen). vanaf dat moment praat hij op deze manier over de breuk en verkoop huis, het doet me allemaal niks en jammer van het huis maar het is niet anders.
Eind juni werd het contact van haar kant ineens minder, terwijl ik gewoon door bleef op het niveau van waar we zaten. Dat zinde me niet helemaal. Ik ben toen zelf ook wat minder gaan contacten, en gelukkig nam ze soms wel initiatief tot contact. Echter, ze nam geen initiatief om af te spreken, terwijl dat eerst wel zo was. Dus heb ik haar maar weer gevraagd, en we zijn op een terrasje gaan zitten, waarbij genoeg ruimte om ons heen was zodat anderen het niet konden horen.
Jij bent nu heel even verward. Je voelt de grond onder je voeten gewoon wegzakken en kunt niet meer helder nadenken. Bij momenten ben je heel emotioneel en weet je niet wat je moet doen en zeggen en daardoor ga je nu net verkeerde dingen doen/zeggen. Het belangrijkste is dat je nu innerlijke rust gaat creeren. Daarom is het belangrijk om even afstand van haar te nemen. Toch zeker 2 a 3 maand. Gewoon ff niet meer bellen met haar of haar zien. En als ze belt, dan zeg je gewoon zonder kwaad te worden dat jij ook ff tijd nodig hebt om te herstellen en je ff met rust wilt worden gelaten. Alles op een rij zetten en proberen terug nuchter te worden zodat je een beter overzicht hebt. Je moet haar ook de tijd gunnen om net hetzelfde te doen. Na een tijd ( de bezinningsperiode zeg maar)kan er mss een constructief gesprek volgen zonder elkaar dingen te gaan verwijten. Hoe stom het ook klinkt, jij moet nu ff weer rationeel zien te worden, net zoals zij.
ik en myn ex waren 2 jaar en 5 maanden samen we zaten in de zelfde school en toen we nr het middelbaar gingen verandere er dingen hy had my al is 3 keer bedrogen en toen vergeefde ik het hem maar in oktober 2012 kryg hy een sms van een ander meisje en ze stuurde schatje naar hem en ik was natuurlyk boos en kzei bedrieg je my hy zei nhee echt waar en toen heb ik het gelaten en deze week stuurde een vriendin van me die in zyn school zit jha hy heeft gekust met dat meisje dat schatje stuude naar hem en ik maakte het uit en hy zei dat het nie waar is en nu is hy vanaf gisteren met dat meisje :'( kwil hem kei graag terug endat heb ik hem zelf ook al gezegt :'( maar hy zei ik ben gelukkig met haar en ik hou van haar dat brak myn hart :'(
Ik heb een vraag ik heb een jaar lang samen gewoont met mn ex en dit ging erg goed we kende elkaar door dik en dun. Sinds ik derealisatie heb en een burnout en mn baan verloren ben door financiele problemen die mn ouders veroorzaakt hebben en helehoop drama van mn families kant, zegt ze dat de liefde voor mij er niet meer is dus toen heeft ze de relatie gepauseerd wat echt hartverscheurend is.ze zei dat ik aan mijzelf moet gaan werken en dat we een pauze nodig hebben en dat we daarna mischien weer bij elkaar kwamen. Ik slaap nu op een matrasje bij mn moeder maar ik hou nogsteeds zoveel van dr het groeide met de dag. Nu heeft ze een week geleden gezegd dat ze denkt dat het niet meer goed gaat komen en voorzichzelf gaat kiezen en dat ze eigenlijk wel opgelucht is en er niet veel verdriet om had maar het wel echt moeilijk vond. Ik wil haar zo graag terug idk what to do.
Hi Hoopvol, onverschillig is hij niet, en de boosheid is gelukkig minder. Alle signalen die hij nu gegeven heeft (tav het geld) zijn goed en hoopgevend. Hij doet duidelijk zijn best om geen slechte indruk te wekken, ook voor de lange termijn. Dat hij daar waarde aan hecht is wel het maximale wat je momenteel kunt verwachten. Daarom is het wel zo aardig als je hem iets leuks in het vooruitzicht stelt, wanneer de laatste betaling(en) in zicht zijn. Dat gezamenlijk vieren is het beste. Je hebt dan schoon schip gemaakt en zo is er alle ruimte voor definitief herstel. Groetjes, A.
Ikzelf ben nogal afstandelijk naar hem toe, daar waar hij steeds oogcontact zocht of steeds naar mij keek deed ik dat helemaal niet. Ik was vrolijk en ging met hem om alsof het een gewone vriend is, ik denk dat hij hierdoor verward is en niet zo goed weet of ik nog wel liefdesgevoelens voor hem heb. En bij het afscheid nemen merkte ik aan hem dat hij eigenlijk niet wilde dat ik wegging.
Tevens is er een jongen, wat ooit een scharrel was, die ook weer achter haar aan loopt hier ben ik met toeval achter gekomen. Wat ik wel weet is dat het totaal geen type voor haar is. Maar dat ga ik haar niet vertellen. Ook weet ik dat hij erg jaloers kan reageren, namelijk toen wij net een relatie hadden vroeg hij aan mijn (ex)vriendin als ik niet jaloers was als hij met haar praatte.
Ik heb haar met kerst een facebook berichtje gestuurd dat ik begrijp dat ze nu wat tijd en ruimte nodig heeft maar hoopt dat we ooit weer kunnen praten met elkaar. Ze heeft het gelezen maar niet gereageerd. Wellicht kwam het te vroeg na dat emotioneel telefoontje van me (1 maand ervoor). Met nieuwjaar heb ik haar dan gewoon nog een smsje gestuurd om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, en dat het vuurwerk me aan haar deed denken (hadden daar mooie herinneringen aan). Ook daarop geen reactie, maar dat had ik ook niet verwacht. Ik laat haar voorlopig met rust. Hopelijk zoekt ze dan zelf terug contact. Ook al wil ik dat het goed komt, ik wil haar gewoon niet helemaal uit m'n leven.
Waarschijnlijk een domme zet en ze belde me boos op of ik haar alsjeblieft met rust wilde laten en dat ze mijn brief en mail niet meer leest. Werd hier ook weer boos om omdat ze gemene dingen zei over de telefoon en dat ze niet meer van me hield etc. Als dat echt zo is, tja heb ik pech. Hierop zei ik tegen haar dat ik haar zou loslaten en of ze mijn geld (niet zo veel trouwens) over wilde maken en mijn foto`s nog wilde geven. Die krijg ik wel zei ze.

Kleine aanvulling, ik heb een telefoongesprek gehad met zijn exvrouw, en eveneens drie dagen geappt met haar. Daar bleek uit dat ze alleen maar hem terug neemt om haar gram te halen, om zijn geld en zodat ze hun dochter niet meer aan hem mee hoeft te geven. Nadat ik ze samen zag vrijdag heb ik hem dat whatsapp gesprek gemaild. Waarop hij erg boos werd op haar, maar dat niet aan mij liet merken en zei je probeert te stoken maar tussen ware liefde komt niemand.
Komt dit nog goed..? Zijn vrienden baseren zich natuurlijk op zijn vorige relaties waar het nooit goed kwam. Ik heb hem intussen al een maand niet gehoord of gezien. Of toch, 1 keer om nog iets praktisch te regelen ivm geld, en dat was een enorm koele mail. Ongelooflijk. Hij gaat gewoon verder met zijn leven en ziet er gelukkig uit zegt iedereen. Ik denk dat hij al over mij was tijdens onze relatie zelfs… Hoe doe je dat? Ik dacht dat wij 2 het waren, dat we elkaar nu eindelijk hadden.. Na zo lang te wachten. is dat gevoel dan helemaal weg? Komen die positieve gedachten ooit weer naar boven in plaats van al dat negatieve? Want zo ziet hij me: als iemand die ruzie maakt, waar hij zich ongelukkig bijvoelt en waar hij zijn enthousiasme bij verliest. Hij is een ongelooflijk positieve persoon, en hij loopt weg van het negatieve…

Hi Rick, de breuk was onnodig maar je zult haar een beetje zijn gaan irriteren door je - overigens begrijpelijke - pogingen om haar terug te winnen. Je zegt bang te zijn dat ze straks met die ander verdergaat, maar als ze dat doet dan betekent het enkel dat haar hart absoluut niet bij jou ligt. Bij echte liefde kun je de ander met de beste wil van de wereld niet vergeten. Zoals zij zich van jou afkeert vrees ik dat er geen sprake is van veel liefde. Het jonge ding is dan ook nog teveel bezig met andere dingen in haar leven, zoals straks die stage, uitgaan en experimenteren met anderen. Wat dat betreft was jij te vroeg in haar leven gekomen. En het is extra zuur dat ze straks in het buitenland is en geen gelegenheid heeft om je te missen. Ze zal opgaan in een andere wereld, waarin jij enkel nog een mistige stip zult worden. En als ze terug is, is ze een ervaring rijker waar jij part noch deel aan hebt. Ze zal zijn veranderd, want reizen geeft nieuwe inzichten, nieuwe perspectieven. En jij zal niet meer in haar leven passen. Houdt ze oprecht van jou, dan zal niets de liefde tegengaan en krijg je een situatie waarin zij of jij weer contact opneemt en je elkaar dan om de hals vliegt. Echter gezien haar voortdurende bevestigingen (enkel voor zichzelf) dat het hier gaat om een afscheid en niet om 'love for life' moet je er ernstig rekening mee houden dat dit voor jullie het einde is. Dat neemt niet weg dat je kunt proberen om tijdens of na haar buitenlandavontuur nog eens contact op te nemen om te vragen hoe het allemaal gaat. Maar praat dan in geen geval over relaties, liefde en gemis. Houd het wel vriendschappelijk en belangstellend. In de liefde is de kleinste trigger genoeg om de vonk weer te doen oplaaien, vertrouw daarop. En gebeurt er niets, dan is er ook niets. Gun jezelf meer dan het lange wachten, de eenzaamheid, de hoop en de wanhoop. Er zijn meer vrouwen, ook al wil je daar nu nog niets van weten ;). Sterkte, A.

Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert
Er zijn me echter paar dingen opgevallen waarover ik me wel wat zorgen maak, namelijk dat ze in een week tijd ineens 5 mannelijke vrienden op Facebook heeft toegevoegd, allemaal tegen de late uren en sommige midden in de nacht. Ze zei echter dat er geen ander in het spel was, dus ja, ik geloof haar wel op het woord, maar dit vind ik toch wel wat vreemd, aangezien ze een nogal bescheiden persoonlijkheid heeft en best rustig is.
Diep van binnen verlang je enorm naar liefde en warmte, maar je houdt afstand omdat je bang bent dat de ander jou zal afwijzen. Dit is een beschermingsmechanisme dat vaak al in de vroege jeugd is ontstaan. Misschien voelde je je vroeger als kind afgewezen en kreeg je om wat voor reden dan ook niet de liefde en aandacht waar je toen zo’n behoefte aan had.
Velen zijn je voor gegaan. Als je partner het huis heeft verlaten, je vriend of vriendin je de bons heeft gegeven, of je hebt spijt van het einde van je relatie, dan is het alsof een stuk van je ziel is meegenomen. Zoals jij was, met je ex, zo ben je bij geen ander. En als die kant van jezelf je beviel, zul je de littekens van de verbroken relatie steeds weer voelen. Als een relatie is gestopt, kun je alleen nog denken aan de goede tijden die je gehad hebt. Idealisering van het verleden. Je kunt je eigen aandeel in de zaak onder de loep nemen, onderzoeken waarom het fout ging, maar de hamvraag die opkomt na beëindiging van een relatie is bij maar liefst 35% van de geliefden: 'Hoe krijg ik mijn ex terug?'. Want een leven zonder je ex lijkt verspilde tijd, en de dagen vullen zich met een tergend gemis.
Ik sprak gisteren mijn ex haar beste vriendin/reismaatje. Deze heeft mij samen met tevens de beste vriend van mijn ex uitgenodigd voor een feest aanstaande zaterdag. Uiteraard is mijn ex ook uitgenodigd. Mijn ex had al gevraagd aan haar of ik ook uitgenodigd ben, ze vind dit namelijk lastig. Deze gezamenlijke vriendin zou het zo leuk vinden als we beide aanwezig zijn. Ik zei dus gekscherend dat mijn ex en ik buiten dan wel even gaan 'knokken'. "oohh kon het maar opgelost worden door een potje knokken" zei ze. Ik gaf in een zwak moment aan dat ik er niks aan vind zo het contact. Zij zei vervolgens dat ze zeker weet dat mijn ex het ook niks vindt op deze manier en dat een goede middenweg moeilijk is. Gaf nog aan dat ik mijn ex mis en dat het misschien wel dom is om te zeggen. 'dat is niet dom zei ze, het is logisch dat je om elkaar gaat geven'. Maar dat het pijn doet als dat moet stoppen…
Ik ben ner uit elkaar met mijn ex,nu is het net iets meer dan een week gedaan,we waren bijna 11 jaar samen en hebben 2 kindjes samen,nu had ze gezegd dat ze geen gevoelens meer heeft en dat er een sleur is gekomen in de relatie omdat we bv nier meer attent voor elkaar waren en ik haar niet behandelde zoals zij zelf wou,nu moet ik ook verhuizen dat brengt dus meer stress met zich mee omdat we nog kindjes hebben is het om geen contact te hebben moeilijk,daarmee hoop ik toch nog ze terug re krijgen,dus eens ik verhuisd ben zal ik haar proberen niet te sturen dus heb ik haar nummer veewijderd zodat ik niet in verleiding kom,is dit een goed idee haar met rust te laten ziveel mogelijk?,bv als ik de kindjes heb bij mij of zij bij haar proberen niks te sturen wat heel moeilijk is,zal ze mss na een tijd mij beginnen missen ? Want nu op de moment zegt ze dat het nooit meer gaat lukken en dat ze echt niks meer voelt,hoop dus echt dat dit terug goed kan komen door ze dus bv rust te gunnen,ze wil dus wel bv voor ons zoontje zijn veejaardag volgende maand samen naar de kermis gaan voor hem zegt ze,maar misschien is dit een goed teken dar het mss ooit goed komt ? Ik hoop het alvast want zie ze echt doodgraag

Ja dat spookt inderdaad wel eens door mijn hoofd. Er spookt van alles door mijn hoofd eigenlijk. We blijven maar springen en dansen. Laat de een de kop hangen dan voelt de ander zich weer "ongemakkelijk''. Maar goed wat betreft haar gedrag, ja ze voelt zich hoogstwaarschijnlijk vertrouwd genoeg. Of onze relatie een probeersel was, tja ik weet het niet. Dan duurde dit probeersel wel erg lang. Na een paar weken zou je zeggen dat het toch duidelijk moet zijn? Je intiem geven op allerlei vlakken aan een vrouw wat niet je voorkeur geniet, dat voelt op een gegeven moment toch als "lastig" of "onprettig"? Dan ga je toch niet over and over again gezellig eten oid? (zelfs als het uit is).


Hierbij moet ik wel toevoegen dat ik haar ook een beetje heb toe geëigend. Als zij wat met haar vrienden wou doen dan stond ik daar niet echt helemaal achter, want ik wou gewoon alle tijd die ik had met haar doorbrengen. Haar beste maat is ook mijn beste maat, en daar wou ze een keer een film mee kijken, terwijl me dat niet echt aanstond. Ik heb spijt van de jaloezie die ik heb gehad, want ik snap nu eerlijk gezegd niet waarom dit allemaal zulke grote problemen waren. 1 ding kan ik wel zeggen, en dat is dat ik nog steeds zielsveel van haar houd. Heb eerder relaties gehad, en ben eerder ontzettend verliefd geweest, maar deze keer was het zo anders...
De inmiddels 30-jarige Brabander is trots op het team om hem heen dat zich nu ten volle inzet voor hem. Deze geboren volkszanger, talentvol en zeer gedreven, iemand die uit het juiste hout gesneden is voor een geslaagde loopbaan als artiest, lanceert nu zijn gloednieuwe single ‘Laat ons proosten’. Met deze door Marco Meesters geschreven en Sonic Solutions geproduceerde radiovriendelijke track, zou Wesley wel eens een single in handen kunnen hebben waarmee hij volgers van het Nederlandstalige lied razendsnel aan zich gaat binden. ‘Laat ons proosten’ op… Wesley van Gorp! Clipopname: Robert RTV Media
14_06_2008 kreeg ik met mijn grote liefde, na 14maanden eindigde het in best in een rotte situatie ik heb veel fouten gemaakt, nu nog steeds na 4 jaar mis ik hem nog steeds hij is mijn ware hij heeft ondertussen al een nieuwe vriendin al bijna 2jaar.. Maar ik kan niks voor iemand anders voelen het is onmogelijk.. Ik denk elke dag aan hem.. Ik haat mezelf dat ik hem heb weggestuurd, dat bleek achter af de grootste fout.. Ik wil hem zo graag terug hij is mijn leven echt mijn alles.. Hij wil het niet begrijpen, ik weet ook niet hoe ik het nog moet proberen... Help me asjeblieft!! Het is bijna ondraagelijk hoeveel die jongen voor me betekend , ik zou alles opgeven om bij hem te kunnen zijn !!!
Het zou zeer welkom zijn als de vader dit nu centraal zou zetten. Het is nu zeker niet een periode om het uit te maken en verwijten te uiten. Zijn timing is zeer ongepast en de manier waarop klinkt ook als onverstandig. (Dit zou je tegen hem kunnen zeggen, maar eigenlijk is het een open deur. Hij ziet het waarschijnlijk niet dus het nog eens zeggen geeft nu alleen maar extra drama..)
3 dagen later zijn we opnieuw op reis gegaan, met zijn ouders deze keer. Hij zei eerst dat hij het raar vond, omdat het even niet lekker tussen ons liep, maar hij zei dat ik meemocht. Ik vroeg van waar die switch van gedachten was gekomen en hij zei ‘ik heb gedacht aan onze toekomst, en ik zie het echt wel’. Het gaf me een top gevoel. Op reis met zijn ouders liep alles goed, tot ik nog 1 keer wou beginnen over die slechte dag tussen ons. Ik had dat nooit mogen doen, want hij werd kwaad dat ik er weer over begon. Het is in tranen en discussie geëindigd. Uiteindelijk zei ik dat we echt water bij de wijn moesten doen en hij ging akkoord. Eenmaal terug in België hadden we nog een trouwfeest de dag erna, en op alle onverwachte foto’s ziet hij er heel gelukkig uit… Maar schijn bedriegt dus.
En je raadt het al… ik kon het niet… Ik bleef mailen / smsen, om bevestiging vragen… Totdat de sms van hem kwam… Je blijft drammen, ik ben boos, blijf het kennelijk en wil het afsluiten… sorry. Dit is nu ongeveer een maand geleden. Ik heb hem nog een paar geprobeerd te bellen en te mailen, maar hij reageert echt nergens meer op! Zelfs niet op mijn verzoek om even contact op te nemen om het af te sluiten. Ik weet… ik heb alle fouten uit het boekje gemaakt… Maar kan ik nog iets doen?

Hi M., amper samen na allebei net uit een andere relatie te zijn gestapt, en toch al bijna bij haar inwonen, vervolgens de waarschuwing dat het te snel ging… het kon niet anders dan uiteenspatten tot niets. Jij met je dosis verlatingsangst was bang om wederom met een mislukking te maken te krijgen. Daardoor hield je je bijna letterlijk vast aan haar, terwijl ze pleitte voor ruimte en tijd. Je verliefdheid kwam daar nog eens bij. Kortom, jullie tempo's liepen niet synchroon. Het resultaat is dat een van de twee zich gaat terugtrekken tot forcering van een breuk aan toe. Dat laatste is nu gebeurd. Jullie relatie duurde drie weken en je beweert dingen die mensen soms pas na jaren nog niet durven stellen. Zoals: weten dat jullie elkaars leven goed kunnen invullen, zeggen dat je echt van haar houdt, enz. Dit zijn zaken die - op korte termijn uitgesproken - niet geloofwaardig zijn. Het bewijs daarvan kwam prompt toen je kwaad werd omdat je droom in duigen viel, zonder te beseffen dat je vriendin het goed bedoelde. De onvriendelijke sms was begrijpelijk, maar verraadde dat je vooral met jezelf bezig was. Je liet je meeslepen door allerlei gevoelens die je niet in de hand hield, en het vraagt zelfinzicht om te begrijpen waarom je zo hard van stapel liep en zo verbolgen reageerde toen de hardlooprelatie letterlijk doodliep. Is dit liefde? Nee. Het was de rem op jouw verliefdheid, de afwijzing, de 'mislukking'. Wat je kunt doen is de adviezen in het artikel opvolgen. Haar dus met rust laten en na lange tijd weer van je te laten horen. En dan niet hardhollend gaan samenwonen, maar elkaar rustig leren kennen. Pas als je dat kunt opbrengen, en je haar tempo respecteert, is er kans op herstel. En dan maakt de valse start die maar drie weekjes duurde, niet veel uit. Sterkte voor nu, A.
Mijn vriendin heeft mij na een relatie van ruim vier en half jaar van het een op andere moment gedumpt. Zij heeft de sleutels van haar woning meegenomen en de sleutels van mijn woning in de brievenbus gedropt. Even ontving ik een mail van haar dat zij geen zin meer had met mij verder te gaan omdat zij geen gevoelens meer voor mij heeft. Dit heeft mij een enorme klap gegeven. De eerste twee dagen voelde ik mij ontzettend verdrietig. Nu ik mij op de derde dag al wat beter voel ben ik vastbesloten haar voor mij terug te winnen. Ik hou zo veel van haar dat ik niet zonder haar kan.
×