Ik ben een vrouw en heb samen geweest met een vrouw die na 1.5 jaar uiteen was met haar vriendin. In het begin was ze smoor op me en kon er niks stuk, we praten over trouwen , samenwonen, een kindje enz maar haar ex deed niks anders dan sturen en op de duur blokkeerde ze ten opzichte van mij, sex hadden we niet want dat ging niet voor haar. Toen had haar ex een ongeval op de dag en wilde ze haar graag gaan bezoeken, haar ex heeft daar misbruik van gemaakt en haar gekust. Toen is ze helemaal beginnen twijfelen. Mijn vriendin had tijd nodig. Ondertussen heeft ze die ander een kans gegeven, maar ze wil mij niet uit haar leven en met mij enkel vrienden zijn. Dus wil ze mij een paar weken niet zien, want ze voelt nog teveel voor me. wat moet ik doen?
Ik stond voor de deur van ons maar door haar gekochte huis en kon er niet meer in. Dit na een meningsverschil eerder op de avond dat de emmer deed overlopen volgens haar. Ik leerde haar in de herfst van 2008 kennen en was niet gelijk maar na een tijdje verliefd. Ze trof me op een slechte tijd: ik was net twintig wist niet wat ik moest gaan doen qua beroep, deed veel wiet roken en in de weekenden snuiven en naar feesten gaan. Ik was een emotioneel wrak en had had net dat jaar hulp gezocht bij de jeugd gezondheidszorg voor psycholoog.
Vándaag toevallig belde ze me op , en stuurde een paar SMS achter elkaar berichtjes met de mededeling dat ze er spijt van heb en toch wel wil, ik heb niet eens gereageerd op de tel en op de berichtjes ik volel me net een Jo jo vándaag wel morgen niet , ik kan er alleen maar kwaad om worden . Maar doe ik hier wel goed aan , om niet te reageren ik hoy ontzettend veel van haar ??????of moet ik Gewoon zeg gen we doen het , of het gewoon allemaal laten .en het contact Gewoon verbreken en niks meer reageren .
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?
Ik vraag mij werkelijk waar wel eens af waar jij je zo druk om maakt? Ik lees ten eerste nooit iets van jou verder en dus vraag ik mijn af waarom jij in hemelsnaam mijn verhalen leest als het je zo stoort? Ik ben hier maanden niet meer geweest en ja ik kom nog even mijn verhaal doen hoe het nu is. Zoals je misschien gelezen hebt gaat het met mij en dankzij Astrid haar stimulatie prima. Ja en de een verwerkt iets in een maand en een ander doet daar een jaar over, so what? Eindelijk na een heftige relatie met een Borderliner met een indentiteitsstoornis wat mij enorm veel energie (heeft) (ge)kost, voel ik mij beter en laat ik dat niet de grond in stampen door jouw kritiek. En ik weet niet of je de huisregels hebt gelezen maar een individu zwart maken is verboden. Reactie infoteur, 19-09-2012
Schakel over op duidelijke communicatie als je klaar bent voor wat meer. In het begin zal hij misschien verrast zijn als je hem probeert je te laten missen, maar uiteindelijk gaat het hem wellicht vervelen als je te lang wacht om zijn sms'jes en telefoontjes te beantwoorden. Misschien heeft hij je ook wel door als je de hele tijd vertelt hoe leuk je het hebt zonder hem. In plaats van steeds weer nieuwe manieren te bedenken om hem jou te laten missen, kun je hem misschien beter gewoon vertellen hoe je je echt voelt.

Ik wil heel graag advies. 10 maanden geleden heel erg verliefd geworden op een man. En hij ook op mij. ik ben 35 en hij 37 jaar. hij komt echter uit een heel ander "leven". hij houd van stappen en drinkt best wel veel. had ook geen baan en vaste verblijfplaats. hij leefde van dag tot dag. doordat ie mij ontmoet had wilde hij zijn leven beteren.ik ben heel veel van die jongen gaan houden en me aan hem gaam hechten ik was zo verliefd! hij sliep heel veel bij mij en kon ook goed met mijn zoontje van 3 overweg. geprobeerd om aan een baan te komen dit lukte niet. ondertussen toch wel veel naar de kroeg en dit egon irritaties op te leveren. ook omdat ik financieel inmiddels ook een gedeelte voor hem zorgde. als hij af en toe wat geld verdiende met klusje kreeg ik het wel. We kregen steeds vaker ruzie en steeds vaker ging hij bij zijn neef slapen in een anders plaats 60 km verderop. het werd een knipperlicht relatie. ik blijf zo gek op deze man en hij ook op mijn zegt hij maar we ziojn zo anders. ik heb een normaal leven. als we ruzie hadden vetrok ie weer. een paar dagen zuipen dan weer terug. ondertussen lukt het niet om aan werk te komen. soms zegt ie ik wil stoppen met drinken soms zegt ie ik stop voor niemand. hij heeft zelf twee kinederen in de pubertijd die hij bij nooit ziet omdat die kroegen zo belangrijk zijn., als hij weg was bij die neef blieef ik m bellen dat ik m zo miste. nu sinds een maand hoor ik bijna niks meer van hem Hij belde me op en zei ik heb een ander, ik dacht dat ik kapot ging. s avonds zei hij dat is niet waar ik weet niet meer wat ik moet zeggen om je door te laten gaan met je leven. daarma bijna geen contact meer. twee weken later belt hij mag ik langskomen om met je te praten n morgen? ik zeg dat is goed… niemad niemand gebeld… vorige week stond hij voor de deur en hebben we een hele fijne avond gehad… volgende dag moets hij weg en zou s avonds terug komen. de hele nacht niets gehoord en hij heeft geen telefoon op het moment. belt ie s ochtens vanuit die neef sorry ik ben gaan stappen. ik ben zo boos geworden en heb nu al een week niets meer gehoord. ondertussen ga ik kapot van liefdesverdriet ik mis hem zo ik weet me geen raad meer wat moet ik nou doen? Reactie infoteur, 27-07-2012
Na een periode werd hij ineens afstandelijker. Na veel halen en trekken van mij gaf hij aan dat hij gelogen had over zijn scheiding en nog midden in het proces van scheiding zat en dat de scheiding voor hem niet gewenst was…. Hierna is het contact verbroken omdat hij dus met andere zaken bezig was en geen ruimte meer had voor mij. Het lag niet aan mij maar aan de situatie zei hij. Ik denk dat hij gevoelens voor mij kreeg wat hij van te voren niet verwacht had. Dit heeft hij later nooit willen toegeven toen ik hier naar vroeg.
Ja, precies, dat vind ik ook.. Maar goed, dat is dus het probleem.. Hij trekt het zich heel erg aan als ik (buiten die domme acties met zn vrienden dan) met anderen sms of afspreek..Alleen maar om hem proberen uit me hoofd te zetten wat toch niet lukt. Ik denk zelf dat zijn probleem is,dat hij nog heel veel om mij geeft,dat ik nog heel diep bij hem zit, maar hij bang is dat ik hem belazer.. En mannen geven dat niet toe..Daarom moet ik dat proberen te doorbreken.. ! En als ik hem zou hebben waar ik wil, zou ik dat soort domme acties niet doen,en dat weet hij ook.
Ik ben nu nog samen met mijn partner zij heeft 2 kindjes. We zijn een drietal jaar samen,waarvan het in die periode al eens tot een breuk is gekomen. de reden was dat mijn partner iemand anders had leren kennen. Ik ben van die breuk diep geraakt geweest en heb het zeer moeilijk gehad. Na een tijdje alleen te zijn heb ik dan toch de stap gezet om iemand te leren kennen. Ik begon een relatie met geweldig meisje uit Nieuwpoort. ik voelde me goed bij haar tot dat er na een tijdje wat kleine problemen waren over waar we zouden wonen. Ik had een eigen huis maar zij woonde niet graag in het binnenland en moest ik verhuizen naar de kust toe. diep vanbinnen wilde ik dat wel maar financieel was dit voor mij een ganse opdoffer. uiteindelijk is zij terug naar de kust getrokken maar zagen wij elkaar nog regelmatig. Mij gevoelens voor haar waren enorm. Uiteindelijk is het tot een breuk gekomen en heeft zij de relatie gestopt. na een tijdje terug alleen te zijn zijn ik en mijn eerste partner terug bij elkaar gekomen. Ik dacht dat zij veranderd was en ze zei toch ook dat ze dat was.
Hi Isabel, je mist een duidelijk einde van deze relatie. Deur open, deur dicht… het helpt je niet verder en brengt enkel onzekerheid. Twijfelaars zijn dan ook meervoudig vernietigend. Het is begrijpelijk dat je gewoon verder wilt, maar een man die niets meer laat horen mist jou kennelijk niet. Misschien is ie wel blij dat ie van de binding af is. Laat hem maar eens nadenken wat hij weggegooid heeft, als hij dat al doet. Een pas gescheiden man heeft alle gelegenheid om een nieuwe relatie te beginnen, niet dat het aanbevelenswaardig is, maar de jouwe laat het helemaal afweten. En bij een vraag van jouw kant krijg je van hem een negatieve reactie. Laat hem dus gaan. Want wie weet waar hij tegenwoordig mee bezig is… Groetjes, A.
Ik hoorde de hele tijd niks, pas veel later (toen hij net wakker was), hij had zich zwaar verslapen en verontschuldigde zich hiervoor dat het hem spijt en dat hij door de wekker heen is geslapen. Ik was natuurlijk boos/teleurgesteld. Hij had zelf voorgesteld af te spraken en verslaapt zich vervolgens uren! Dit heb ik hem ook duidelijk laten weten via een sms, ik was boos en dat liet ik blijken! Heb hiervan erg spijt, ik heb mij laten meeslepen door mijn emoties en hij heeft niet meer gereageerd, wellicht boos door mijn smsjes, deze waren niet zo aardig!
Na deze maanden hield ik deze situatie niet meer vol. Hierdoor heb ik een einde gemaakt aan ons contact en heb ik dit nu ongeveer een maand verbroken. in deze tijd heb ik wat contact gehad met andere vrouwen, dit is erg goed geweest voor mijn zelfvertrouwen. Echter merk ik de laatste weken weer dat ik steeds meer naar haar begin te verlangen. En dan niet direct het lichamelijk contact maar gewoon haar als persoon.
Wijze woorden dat laatste. Je hebt inderdaad gelijk. Ze zit momenteel erg met zichzelf in de knoop en ik weet inderdaad niet of ik dat wel wil. Ik ben bereid om iemand te helpen die hulp nodig heeft maar niet ten koste van mijzelf. Ik laat het je nog weten hoe het etentje verloopt maar ik heb in de tussentijd een leuke ontmoeting gehad en ga zaterdag op date. Het kan snel gaan. 🙂
Heel erg bedankt voor uw reactie en ik voel me wel wat beter. Af en toe voel ik me nog wel eens heel erg verdrietig, maar ik probeer zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Ik zie wel hoe het hierna loopt en wat er gaat gebeuren als ik eventueel (als ik hier klaar voor ben) na een tijdje weer contact zal opnemen. Ik heb wel veel steun aan een paar mensen uit mijn vriendenkring, dat is echt een grote plus.
Hi Krabi, hij zal zijn pogingen om contact te leggen vanzelf staken. Of dat nu komt omdat hij inziet dat je je zo niet laat behandelen, of omdat hij het proberen beu is. Laat hem goed voelen dat je je eigen leven belangrijker vindt dan zijn alcoholisme. Ondertussen is het aan hem om hulp te zoeken voor zijn probleem. Wil hij dat niet, dan lijkt me de conclusie helder. Groetjes, A.

na 13 jaar en 2 kindjes maakte ze er plots een einde aan. De eerste 1,5 maand waren veel discussies en stomme ruzies. daarna werd het beter en kunnen we goed overweg met elkaar. telkens als ik probeer korter te geraken duwt ze me weg. we zijn nu 3 maanden verder en ik wil haar nog steeds terug. ze vroeg me een paar dagen geleden heb je iemand anders omdat ik zoveel weg ga nu. wist ik mr als ze nog gevoelens had. ze kan het heel goed verbergen moest het zo zijn. het is gedaan tussen ons zegt ze en ik moet min leven opnemen. heb je goeie raad voor me en is er nog hoop. ik heb het gevoel van wel af en toe
Dag Victor! Ik ben 6 maanden samen met mijn vriendin. We hebben elkaar 3 maanden ervoor leren kennen. Onze hele relatie waren we 2 handen op 1 buik. Zelfde principes en waarden, te mooi om waar te zijn. Ik was wel de aanhankelijkste van ons 2. Liever knuffelen en zoenen. 3 weken geleden was ik uitgevlogen tegen haar, twas de eerste keer. Ze had 2 u met iemand staan praten die ik niet kende en ik voelde me er niet goed bij omdat ze me er niet in betrok. Ze heeft me duidelijk gemaakt dat ze hier niet mee omkan. Daar haar ex-vriend zeer veel last had van jaloezie en uitspattingen. Kheb me al 100 maal geëxcuseerd en beloofd dat het bij die ene keer bleef. Vanaf dan gaat onze relatie elke dag achteruit tot waar we nu zijn, ze duwt me beetje per beetje weg van haar. Ze kan me niet vergeven voor die ene fout. Afspreken wil ze nog moeilijk… Ik zie haar liever dan dat ik mezelf zie, nu bengelt onze relatie aan een zijden draadje, kheb maandag nog bloemen voor haar gekocht maar daar voelde ze haar niet goed bij. Hoe kan ik mijn relatie redden? Groetjes jonas

Hi Ano, volg de wensen van je ex op, juist omdat je haar terug wilt. De pauze is noodzakelijk om de relatie op de proef te stellen. Als je ex jou 'vergeet', dan is er van liefde natuurlijk totaal geen sprake geweest. Wat heb je te verliezen? Probeer het uit en heb geduld. Je kunt het haar ook meedelen en vragen wat ze er van vindt. Zo geef je haar alle vrijheid en ruimte om te doen wat zij wil. Een vrouw die jou mist zal onvoorstelbaar blij zijn als je na een half jaar (of langer) weer eens contact opneemt. En dat is wat je wilt bereiken. Grt, A.
Meestal geven we altijd de mannen de schuld dat ze zo hetzelfde zijn, terwijl je er zelf verantwoordelijk voor bent om weer op dezelfde soort man te vallen. Er zijn 2 voor nodig om een relatie aan te gaan. Als je graag een vriendje wilt is het makkelijk om de duidelijke patronen te negeren en te genieten van het moment. Als je eraan werkt om jezelf onder controle te houden zal je je niet snel storten op iets zonder erbij na te denken. Vaak als een man haast heeft, heeft hij een probleem. Dus trap op je remmen, hoe graag je ook verder wilt gaan.
Heb je advies voor me hoe ik een oude vlam terug in mijn leven krijg? Ik heb vorig jaar ongeveer 7 maanden contact met haar gehad, we hebben toen gezoend maar door niet daadkrachtig door te zetten ben ik uiteindelijk in de friendzone beland zonder dat ik het zelf door had. Toen ik op Facebook zag dat ze een vriend had heb ik haar van facebook verwijderd en het contact verbroken dit tot verdriet van haar want zij wilde graag contact houden als vrienden en zei dat als ik echt wat wilde ik wel meer gedaan had en dat zij niet het idee had dat ik echt meer wilde. Maar ik wilde niet meer gewoon vrienden blijven/worden omdat er al meer tussen ons had gespeeld en ik deed het op de cold turkey manier. Ik weet van mezelf dat ik daarin veranderd ben. Ik durf nu krachtiger initiatief te nemen en ben steeds beter geworden in het herkennen van lichaamstaal.
Woensdag hadden wij een kindbespreking van de oudste en daarna moest hij iets uit de auto pakken en zoende hij me zomaar daarna reed hij weg onderweg zag ik hem aan de kant van de weg staan maarcik deed of ik hem niet had gezien en ik kreeg een app of ik even ergens kon stoppen ik dacht er is iets aan de hand dus ik stopte en we stapte uit en hij pakte me vast en begon me he passioneel te zoenen het was zo intens daarna stapte we allebei weer in de auto en reden naar huis sinds dien heb ik niks meer van hem gehoord.

Sinds 2 dagen is mijn relatie van bijna een jaar op de klippen. Er is geen overspel oid maar zij heeft het gevoel dat dat wel zo is. In april had ik zakelijk contact met een vrouw die mij via fb seksuele toespelingen deed waar ik NIETS mee heb gedaan. Op een gegeven moment heb ik in overleg met een gezamenlijke kennis van de vrouw in kwestie afgesproken om te zien hoe ver zij zou gaan.... Ik ben daarin over mijn grenzen gegaan en heb daarin ook mijn vriendin enorm gekwetst terwijl er voor mij helemaal geen enkele bedoeling was om iets met deze vrouw te doen..... Nu heb ik haar toegang gegeven tot mijn FB om haar te overtuigen dat er niets aan de hand is omdat ik de laatste tijd waanzinnig druk was en best ook afwezig en zij dacht dat er een ander was (Wat echt niet zo is!!!) Ze is dat chat gesprek tegengekomen en zonder pardoes verbreekt ze de relatie terwijl zelfs de gezameli j keer kennis heeft aangegeven dat het voor opgezet was.
Daarna kwam er weer intiem contact maar van een relatie was geen sprake. Ze ging op zich zelf wonen doordat haar vermogende vader een huis had gefinancierd. En ik kwam daar ook vaak, heb geholpen met klussen want was inmiddels weeer werkloos in de herfst van 2012. Dat bleef een beetje doorsudderen en vanaf maart 2013 hadden we weer echt een relatie.

Als het net uit is tussen jou en je ex-vriend of -vriendin, klinkt dit misschien als een vreemde tip. Op dit moment zijn je emoties waarschijnlijk nog zo heftig, dat je je niet kan voorstellen dat je je ex niet terug zou willen winnen. Deze emoties zijn echter precies de reden dat je even moet wachten, voor je gaat proberen om je voormalig partner terug te krijgen.
Hi Sonja, er zal binnenkort veel veranderen als je ex elders gaat werken, dus vermoedelijk wordt je onzekerheid straks vanzelf opgelost. Blijf niet piekeren over het gedrag van je ex, want de kans is groot dat ze beinvloed is door die therapeut, en daar doe je toch niks aan. Wel zou het plezierig zijn als je meer weet over die therapie, wat het doel is, en waarom jij daar eigenlijk een rol in speelt. Haar persoonlijke besognes hoeft ze niet op jou af te wentelen, en als de therapeut vindt dat ze beter niets met een collega kan beginnen, dan is dat diens eigen mening en niets meer. Sowieso is het gek dat als je aanbiedt om haar chauffeur te zijn, zij dan reageert met een eventuele 'relatie'. Een lift krijgen is in mijn woordenboek geen relatie. En ja, een verhouding op de zaak kent zo zijn eigen moeilijkheden, maar het komt zo vaak voor dat niemand zich in bochten hoeft te wringen om zoiets maar te voorkomen. 'Geniet ervan', zou al een veel beter advies geweest zijn. Kortom, wat voor een therapie is dat, en waarom betrekt zij jou daarbij. Wil je blijven prakkizeren, dan heb je dus genoeg stof om over na te denken ;). En of de kans nog steeds aanwezig is? Jazeker. Maar het zou zo leuk zijn als jij dan tegen haar zegt: 'Zo zo, wil jij een relatie met mij? Droom lekker verder ;). Groetjes, A.
Ik hoop dat jullie je mening kunnen geven over waarmee ik zit.. Ik ben dol op m'n vriend, ik mis hem ook vaak als ik hem 3 dagen bijvoorbeeld niet heb gezien.. Gisteren een gesprek gehad, dat hij mij niet zo mist.. Na een tijdje ook niet. Ik ben verliefd op hem, dat weet ik vrijwel zeker. Ik krijg het gevoel dat hij niet zoveel voor mij voelt als ik voor hem.. Dat hoeft ook niet, maar ik krijg een beetje het idee alsof het een broer of zus relatie of zo is.. Ik word er onzeker van. Soms heeft hij bepaalde verwachtingen van mij die totaal verkeerd zijn. Hij mist me dus niet.. en ik vind het steeds lastiger om mijn gevoelens dan te tonen. Ik twijfel hierdoor en ik voel me hier best droevig onder. Weet niet wat ik er mee moet, hadden het er gisteren over.. Hierdoor denk ik dus dat zijn gevoelens toch minder zijn dan ik graag wil. Nou ja, ik hoop dat jullie me begrijpen.. Wat vinden jullie hiervan?
het is nu een maand uit tussen mij en me vriend, ik wou het niet ik hou van hem zoals hij is alleen hij kan het niet accepteren hoe mijn familie is. Ik heb er zoveel moeite mee en ik weet niet wat ik moet doen. In de eerste week dat het uit was voelde ik me zo ellendig en eenzaam en verdrietig. Toen ik hem niks meer ging sturen kreeg ik te horen dat hij op mijn facebook account is geweest ik dacht zie je hij wil me terug. Iedereen zegt tegen mij dat ik meer verdien als hem alleen hij is voor zo belangrijk dat ik het niet wil inzien. We hebben elkaar nog vaak gezien en gezellig gehad hij heet gezegd dat hij me miste en ons niet opgeeft. Ik moest zo hard huilen omdat ik eindelijk bij hem kon zijn. Toen zij die weer nee ik wil het niet ik wil niet weer zoveel problemen mee maken met jou. Alleen er zijn dingen in onze relatie geweest dat ik heb opgepakt. Elke week sinds het uit was ben ik samen met hem geweest en elke keer zei die we moeten elkaar niet zien ik twijfel nog steeds , ik dacht hoever wil je gaan alles wat wij hadden samen was zo mooi tuurlijk we hebben veel dingen meegemaakt maar ik ga het nooit op. Ik kreeg vorige week berichte met ik hou van schat wil je bij me komen morgen? Ik zei ja tuurlijk wil niks liever dan bij jou zijn. Toen was ik met hem lag in zijn armen en we keken elkaar aan en wisten gewoon dat er zoveel liefde voor elkaar is. Toen bleef ik bij hem en werd hij gebeld door zijn ouders Lisa haar moeder heeft ons gebeld en ze heeft dingen gezegd wat ons heeft gekwetst op dat moment was ik bij hem en daarvoor was er niks aan de hand we hadden wel afgeproken dat we daarna echt even zonder elkaar moesten zodat hij kon nadenken over ons. Ik vond het moeilijk maar zei als jij dat nodig hebt doen we dat. Toen hij dus werd gebeld door ze ouders zat ik naast hem en keek hij me erg boos aan hij zei toen je moet gaan het is over tussen ons! Zo erg was ik gekwetst na alles wat ik heb gedaan ben veranderd omdat ik bepaalde dingen anders moest. Zoveel pijn die ik voelde dacht ik als het andersom was zou ik hem dan door dit teleoontje wegsturen een keiharde nee. Ik laat me niet beinvloeden door wat me ouders zeggen of wat anderen vinden ik volgde me hart en tuurlijk ik dacht soms hoe hij deed is hij het waard, ja hij is het waard hij is de persoon waarvoor je nooit wil opgeven. Ik heb hem nadat het gebeurde nog bericht over hoe ik me voelde hij zei dat hij het er ook moeilijk mee had maar het niet kan door alles wat er is gebeurd. Ik wil het niet opgeven ik hou zoveel van hem dat ik me soms zo wanhopig voel ik was er altijd voor hem ookal zei die dingen die mij kwetste ik was er om hem te helpen en te laten zien dat hij bijzonder is en ookal deed hij zo was ik er. Het doet echt zoveel pijn gewoon ik wil niet na 2.5 jaar alles weer opnieuw delen met een andere jongen ik heb genoeg meegemaakt en mij nog nooit zo mezelf kunnen zijn als bij hem. Ik wil niet mijn lichaam weer opnieuw geven of mijn leven ik ben eindelijk het meisje die ik altijd wou worden. afstand gedaan van mijn ouders omdat ik nu eindelijk me verleden achter mij kan laten, hij geeft ons op omdat hij denkt dat het niet veranderd. Als me moeder nooit had gebeld, was het nu niet zo geweest. Ik was echt heel kwaad op haar maar snap gewoon niet dat hij niet kan inzien hoeveel ik van hem houd en ondanks alles fouten die we hebben gemaakt er uit kwamen met elkaar. Ik ben er zo kapot van ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen. Ik wil hem niet kwijt en ik ben het al alleen als ik denk aan alles wat we hebben meegemaakt raakt het mij zo erg dat ik er elke keer weer om moet huilen dat hij het opgeeft en hoe hard ik ook blijf vechten, hij zegt dat hij het niet kan. zoveel verdriet heb ik echt zoveel is gewoon niet normaal meer.
×