me vriend heeft me pas gelaten nauwelijks 2wekn hij vond dat we teveel ruzies kregen en gaf al zo vaak kansen maar dit keer kon hij echt niet meer aan maar mijn woord was dat ik de laatste tijde geen 1keer ruzie heb gemaakt hij vond niet leuk dat ik bepaalde plaatsn ga bv shows of discotheeks dat liet ik achter hij ging voor mij bepalen voor alles als k ergens moest de laatste dagen werd hij snel boos of reageerde kort.h had me verwijderd van fb toen alles weer goed ging tussen ons had ik weer verzoek gestuurd voor hem hij zei als ik lief genoeg ben en niet meer verkeerd denk of ruzie maak gaat hij accepternmaar bijna een maand accepeerde hij niet ik vroeg em altijd heel beleefd en was echt lief deed alles wat hij wou of goed vond en ineens kreeg ik bericht van hem op 24juni dat, hey ik ga je moete teleurstellen ik kan echt niet meer met je ik ben niet gelukkig met je want we krijgn te vaak ruzie en kan niet meer aan is teveel geworden want toen haddn we wel ruzie en ik heb iemand anders hoop dat je het begrijpt ik voel me heel erg gebroken ik hou echt veel van em we zijn ook al intiem geweest ik huil echt elke dag voor hem hij reageert ook niet meer op me berichten neem geen telefoon op maar vraag m vriendin wel over me waar ik ben n hoe het met me is en na de breakup over 3dagen pas heeft hij me unblockt op app en geaccepteerd op facebook.hij check wel wat voor foto's en al ik zet op me profiel en vertelde me vriendin last ook. wat kan dit be tekenen? we zijn nauwelijks een jaar samen straks in Juli zou het een jaar worden van ons relatie.ik wil me ex echt terug hij is me ware liefde ik wil geen ander wat moet ik nu doen om hem terug te krijgen
Mijn vriend en ik zaten in een relatie van 4 maanden. We waren al eerder uit elkaar gegaan vanwege te veel ruzie, maar hij miste me en kwam binnen een maand terug. We probeerde het opnieuw en in het begin ging het heel erg goed en onze band was veel sterker... Tot dat ik mijn moeder vertelde van onze relatie en zei dat ze hem eerst wou zien voordat ik met hem omging. Het werd steeds moeilijker om hem vaak te zien, want mijn moeder is niet vaak in Nederland. Dat was de reden dat mijn vriend en ik vaak ruzie begonnen te krijgen. Hij maakte het 2 dagen geleden met mij uit omdat hij de ruzies zat was en vond dat elke dag ruzie maken en daardoor ook dagen geen contact hebben niet gewoon in een relatie. Ik heb heel veel spijt van hoe ik alles heb aangepakt. We zijn allebei heel erg koppig maar ik weet dat als mijn moeder hem ontmoet heeft en mij meer vrijheid zou geven dat er zo wie zo minder ruzie is en onze band veel sterker zou kunnen worden.
Hi Kees, lees het artikel. Daarin vind je precies alle praktijken terug die je juist niet had moeten doen. Zoals ik je bericht lees is het een aaneenschakeling van pogingen geweest om haar aandacht te krijgen, maar dat werkt volkomen averechts. Vandaar dat ze nu nergens meer op reageert. Wat je moet doen staat heel duidelijk in het artikel vermeld, namelijk een lange pauze nemen voordat je weer eens contact met haar opneemt. Zo laat je zien dat je de wensen van je ex respecteert en kun je het nodige gemis kweken. Sterkte, A.
Weet je nog toen je ex je verliet? Zij dachten aan jou als een behoeftige en wanhopige persoon met weinig of geen zelfrespect. Na een tijdje niet in contact te zijn geweest, moeten ze zich nu afvragen wat er met je gebeurd is. Ze zullen langzaam dat beeld van jouw (de behoeftige wanhopige) beginnen te vergeten en  terug denken aan de dingen die ze zo leuk en aantrekkelijk van je vonden.
Ik heb haar met kerst een facebook berichtje gestuurd dat ik begrijp dat ze nu wat tijd en ruimte nodig heeft maar hoopt dat we ooit weer kunnen praten met elkaar. Ze heeft het gelezen maar niet gereageerd. Wellicht kwam het te vroeg na dat emotioneel telefoontje van me (1 maand ervoor). Met nieuwjaar heb ik haar dan gewoon nog een smsje gestuurd om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, en dat het vuurwerk me aan haar deed denken (hadden daar mooie herinneringen aan). Ook daarop geen reactie, maar dat had ik ook niet verwacht. Ik laat haar voorlopig met rust. Hopelijk zoekt ze dan zelf terug contact. Ook al wil ik dat het goed komt, ik wil haar gewoon niet helemaal uit m'n leven.
We zijn nu 2 jaar samen geweest waarbij ik het 2e jaar ontzettend verpest heb met mijn gedrag. Vorig jaar zomer ben ik mijn oma verloren waarmee ik enorm goede band had, mijn vader moest een zware operatie ondergaan en qua stress zat ik er helemaal doorheen. Mijn ex heeft me enorm goed gesteund, maar sinds die tijd ben ik in een diep dal geraakt. In december overleed en nog een familielid, en ik weet niet waar de laatste maanden gebleven zijn, maar er kwam absoluut niets meer uit m'n handen en uiteindelijk ben ik in een depressie beland waarbij ik het mijn ex echt onmogelijk gemaakt heb (ik ben te laks geweest om goed hulp te zoeken terwijl iedereen, en ook hij, me dit aanraadde).
Het belangrijkste voor jou om te doen terwijl uw ex in een rebound-relatie is, ishet hoofd koel houden. Wat er ook gebeurt, vertel je ex niet om met hun rebound partners te breken. Laat het hun idee zijn. Ze hebben een enorm gat in hun leven nadat ze met je hebben gebroken, die ze nu proberen te vullen met iemand die nieuw is. Ze zullen binnenkort realiseren dat een rebound relatie de leegte niet kan vullen en ze zullen de relatie beëindigen.
Hi P. uit M., het is een beetje gissen wat er met je vriendin aan de hand is, maar als we de boel analyseren komen we een heel eind. Oorzaken voor gedrag komen boven water als je daarover praat. Kennelijk doen jullie dit niet, of zwaar onvoldoende. Daarbij moet je er rekening mee houden dat je haar nog maar drie maanden kent. In zo'n korte tijd 'ik hou van jou' naar elkaar roepen en denken dat ze met jou een nieuwe toekomst moet beginnen is waarschijnlijk veel te veel gevraagd. De hele relatie ging veel te snel, dus dat ze voorzichtig is, vind ik niet zo gek. Je vertelt helaas niet waarom ze is gescheiden, want dit zou wellicht veelzeggend zijn wat betreft haar gedrag nu. Misschien heeft ze verlatingsangst omdat haar ex haar ook ooit heeft verlaten, waardoor ze nu bang is dat hetzelfde gaat gebeuren. De 'muur' die ze dus om zich heen heeft gebouwd (en die valt m.i. best wel mee), betekent dat ze zich maar liever niet teveel met iemand inlaat, voor het geval het toch weer misgaat. Ze heeft daarbij rekening te houden met haar kinderen. Ik denk dat ze veel om je geeft, maar dat ze veel meer tijd nodig heeft. Loop niet meer zo hard van stapel en zet in op een goede vriendschap. Houdt ze echt van je, dan zal het vroeg of laat niet bij vriendschap blijven. Laat je vriendin het tempo bepalen en pas je aan. Ze wilde immers geen afscheid en wordt al ziek bij de gedachte dat ze je nooit meer zal zien. Loslaten moet je denk ik dus in dat perspectief zien: niet definitief, maar minder druk op de relatie en het meer op zijn beloop laten. Succes, A.
Zoals de schrijfster Sarah Ban Breathnach al zei, "Als je wacht op het beste, zal je het meestal ook krijgen." Verwacht dat er goede dingen gaan gebeuren. Creëer een specifiek doel door precies te definiëren wat je in een man zoekt. Pas dit doel eens in de zoveel tijd aan. Bereid je mentaal voor op het ontmoeten van en trouwen met de man van je dromen.
Ik heb net je artikel gelezen en wil dolgraag mijn ex terug. We waren pas 8 maanden samen maar onze relatie was erg intens. We waren praktisch elke dag samen. Op zich hadden wij een zalige relatie, maat ik heb het verpest omdat ik niet kon stoppen met drinken en wanneer ik dit deed begon ik hem uit te schelden… Hij gaf me verschillende waarschuwingen dat hij dit niet meer kon verdragen, maar ik bleef ontkennen aan mezelf dat het een probleem was en dronk gewoon door. Op een avond toen ik niet bij hem was, en hij dus tijd had om na te denken, stuurde hij me via messenger dat het voorbij was. Ik was volledig in paniek en beloofe hem te veranderen en smeekte hem om nog een kans, maar tevergeefs… Het was te laat, zei hij. De volgende dag deed ik een wanhoopspoging maar werd op tijd gevonden en naar het ziekenhuis gebracht. Men lichte m’n ex in en s’avonds kwam hij naar het ziekenhuis. Hij kuste me nog een laatste maal en beloofde me dat hij me zou steunen als gewone vriend. Hij ziet me nog steeds graag, maar luistert naar z’n verstand en dit zegt dat het niet meer goedkomt. Ondertussen ben ik een week opgenomen en vertrek vandaag naar een ontwenningsafdeling om te werken aan mezelf. Eergisteren kwam hij langs met wat spullen en bleef nog een uurtje. Op het begin hielden we ons beiden sterk, maar algauw laaiden de emoties te hoog op en besloot hij naar huis te gaan. Ik wachtte nog met hem op de trein en vlak voor hij opstapte hebben we elkaar innig gekust… De dag nadien zei hij hier spijt van te hebben. Dat hij niet verwacht had dat de ontmoeting zo’n grote impact zou hebben en hij me niet op een andere manier kan zien. Wat moet ik doen lieve Boris? Wil je mij aub advies geven? Ik wil hem zo graag terug… Is er nog een kans denk je?
Waarom dit zo ontzettend belangrijk is? Ten eerste omdat vrouwen denken terwijl ze praten. En haar de gelegenheid geven haar gedachten en gevoelens eens echt tegen jou te uiten, zal haar echt enorm opluchten en ze zal je er heel dankbaar voor zijn. Maar veel belangrijker is dat door te luisteren en oprechte interesse in haar te tonen, je haar laat voelen dat je echt om haar geeft, dat ze belangrijk voor je is en dat ze zich door jou geliefd voelt.
Waarom dit zo ontzettend belangrijk is? Ten eerste omdat vrouwen denken terwijl ze praten. En haar de gelegenheid geven haar gedachten en gevoelens eens echt tegen jou te uiten, zal haar echt enorm opluchten en ze zal je er heel dankbaar voor zijn. Maar veel belangrijker is dat door te luisteren en oprechte interesse in haar te tonen, je haar laat voelen dat je echt om haar geeft, dat ze belangrijk voor je is en dat ze zich door jou geliefd voelt.
Je zult in je leven nog honderden vrouwen tegenkomen. Het kan niet zo zijn dat je partner bij elke passerende vrouw angstig is dat je wegloopt. Is deze angst er toch dan zijn er grote issues met vertrouwen. Liefde is vertrouwen hebben. Niet omdat iemand zegt dat ie te vertrouwen is, maar omdat het wederzijds gevoeld en 'begrepen' wordt. Hoe ironisch dat ze jou niet vertrouwde, maar binnen enkele weken na de breuk al aantoonde dat haar betrouwbaarheid ver te zoeken is. Bekijk het eens zo? Sterkte, A.
Het voelt allemaal zo tegenstrijdig… Is het zijn verstand tov zijn gevoel, hebben zijn ouders hier dan echt invloed op, zijn ze erbij betrokken? Nu ja als je weet dat zijn mama hem eens vertelde dat hij toch zeker met condoom moest vrijen (alsof ik me expres zwanger zou laten maken ofzo?) Als mijn moeder ons uitnodigt voor het ontbijt dan hoort hij daar automatisch bij, als zijn ouders vroegen om te komen ontbijten hadden ze het enkel op hem bedoeld…

Toen we nu breekten zei hij mij dat hij weer vrij wou zijn, dat hij nu zich wou volop amuseren en geen relatie wou. Blijkbaar niet want hij heeft een relatie. Hij zei me dat ook. Dat hij wist dat ik dacht dat hij loog maar dat hij die kans niet wou laten zitten met zijn nieuwe/oude liefde. Ik ging er vrij goed op in en wenste hem succes. Ik wil ook het beste voor hem maar wou dat hij die moeite voor mij deed. Ik heb besloten nietmeer op fb te gaan, een maand heb ik mezelf voorgesteld omdat 1) ik er niets van wil zien erop, we zijn er nog steeds vrienden op en zijn vrienden zijn mijn vrienden en 2) misschien doordat ik er nietmeer opga, hij zich afvraagt waar ik uitspook en hoe het met me gaat. Zoals ik al zei, ik ben hopeloos.
Toen ik terug kwam was zijn keuze: uitmaken. Hij dacht ruimte nodig te hebben, waarschijnlijk een fout te maken maar dat dit het beste was. WTF? Ik stond echt met mijn mond vol tanden. En het was niet zo dat hij de relatie anders beleefde hoor, dat heeft hij ook toegegeven. Maar hij moest zich eerst richten op andere zaken in zijn leven, hij vond zichzelf te jong en als we meant to be waren, komen we wel weer bij elkaar.

Van mijn ex heb ik tot nu toe echt helemaal NIETS gehoord. Afgelopen dinsdag heb ik hem een concertkaartje gestuurd via de post (die hij vorig jaar al van mij gekregen had). Dit concert is aankomend weekend, en ik had toen 2 kaartjes gekocht. Zelf ga ik er zeker heen, en heb hem dat kaartje dus toegestuurd met een kort briefje erbij met dat het goed met mij en de huisdieren gaat en dat ik hem best wil ophalen op samen naar het concert te gaan, of dat hij zelf gaat of helemaal niet.
Concreet, wat zou mn ex willen? En (hoe) kan ik haar vragen hoe het gaat? Weet niet wat ik moet voelen, ze zit nog wel altijd in mn hart. En mn nieuwe vlam, zijn die onzekerheden die ik voel reëel? Of moet ik dat toch echt in mezelf zoeken? Voor mijn gevoel klopt het totaalplaatje. En, zoals ze uit zichzelf aangeeft, eerder dan ik dat deed, voor haar ook. Laat ik me nu leiden door de waan vd dag?

Hi Lana, als je twijfelt aan andermans liefde, dan is die liefde er niet. Zo eenvoudig is het. Je krijgt daar ook eigenlijk continu bevestigingen van, maar je blijft desondanks in hem geloven. Je bent herhaaldelijk gekwetst, hij heeft tegen je gelogen, gaf je valse hoop en kwelde je met dat stompzinnige getwijfel. De liefde waar je over spreekt zie ik dan ook niet. Je vragen: Ja, het komt goed als je 'voor elkaar bestemd' bent, wat nogal spiritueel klinkt, maar wat simpelweg neerkomt op het feit dat mensen het moeilijk vinden om echte liefde te laten rusten. Wie beet heeft, wil dit niet loslaten. Gebeurt dat toch, dan zijn er tranen en een verschrikkelijk gemis. Zo romantisch kan liefde gelukkig nog zijn ;). Voor wat betreft het contact opnemen: een man geeft inderdaad niet op als hij daadwerkelijk van je houdt. Wel kan er een pauze zijn om even op adem te komen. Dit zie je dan ook vooral bij heftige, hartstochtelijke liefdes waarbij veel emoties gemoeid zijn. Niet erg, want liefde vindt altijd een weg en je moet daarbij vertrouwen op de jagerscapaciteiten van de man. Ja, heel ouderwets, maar wat moet een vrouw zonder! ;). Dat je ex straks een half jaar weg is, maakt voor de liefde niet uit. Je kunt - mocht je toch willen - proberen een vriendschapsrelatie met hem te hebben, zonder dat het een relatie moet heten. Zo stel je jezelf en hem op de proef, want de beste relaties zijn nog altijd die geboren worden uit kameraadschap. Vooralsnog zou ik echter niets doen want voor je het weet zit je weer in zo'n kat-en-muis spel van aantrekken en afstoten. Laat je niet gebruiken voor dit soort experimenten! Sterkte, A.


Maar ik weet het op moment ook niet meer. Ik wilde hem natuurlijk niet helemaal kwijt, dus ik probeerde me gevoelens aan de kant te zetten er te zijn als vriend voor hem. Waar toen alles ook tot een relatie kwam. Ik wil dus niet de hoop opgeven maar hij is best heel koppig en ziet niet hoe stapel gek ik en me zoontje op hem zijn. En dat ik er nu alles aan ga doen om mijn verleden te vergeten en een betere moeder ben dan voorheen. Ik ben al wel zo ver dat hij me nu niet meer negeert.


In dat artikel lees je waarschijnlijk wel op welke punten het mis ging. Was er aan haar trouwens niets mis? Na verloop van tijd komen ieders minpunten boven water en gaat het erom dat je je daar niets van aantrekt. Een beetje bijsturen, elkaar aanvullen, rekening houden met elkaar… in een goede relatie gaat dat vanzelf. Het is goed mogelijk dat er nog andere dingen zijn die haar dwars zaten. En nu geen zin in heeft om daarover te praten. Maar was zij niet degene die wilde dat je je gevoelens openbaarde? Beter laat dan nooit. Nu je dat eindelijk doet is het ook weer niet goed. Daarom denk ik dat je ex altijd wel redenen zou hebben gevonden om de relatie te doen knappen. En die zijn er ook, want geen mens is perfect. Jammer dat ze je voortijdig aan de kant heeft geschoven, zelfs met de woorden dat ze altijd van je gehouden heeft en je ontzettend zal missen. Waarom ze dan niet verder met je kan, zoals ze zelf zegt, is me een raadsel. Verbeteringen aanbrengen is een zaak van twee mensen, niet van eentje. Je kunt haar na enkele maanden tot een jaar nog eens schrijven en vragen hoe het met haar gaat. Houd emoties dan achterwege, maar wees gerust openlijk nieuwsgierig. Ongetwijfeld ben je dat als vanzelf dan al. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan zal ze blij verrast zijn van je te horen. In alle andere gevallen is het oppassen geblazen. Sterkte, A.

's Avonds heb ik hem nog telefonisch gesproken om het e.e.a. toe te lichten betreft de omgangsregeling dat ik er voor mezelf uit was en grenzen ging stellen betreft omgang. We hadden de rest van de week nog contact via whatsapp, maar dat verliep moeizaam en later in de week op donderdag 1 november sprak ik hem op whatsapp en zette hij er een punt achter met als reden dat die bewuste zondag voor hem de druppel was hij had er geen vertrouwen in dat het goed zou blijven gaan met de omgangsregeling zoals ik hem nu heb aangegeven.

Voor mannen is het niet altijd makkelijk om subtiele signalen te herkennen en het gezicht achter het masker te zien. Daarom zijn mannen vaak bang dat er achter het lieve en vriendelijke voorkomen een donkere persoonlijkheid verborgen zit. Deze angst is vaak het resultaat van waarnemingen binnen de vriendenkring. Hij kan al tekenen van bindingsangst vertonen zodra hij ziet dat de vriendin van een van zijn vrienden, die in het begint zo lief was, plotseling van gedrag verandert. Hij ziet hoe zijn vriend elke twintig minuten wordt opgebeld door zijn vriendin, die ongegeneerd tegen hem schreeuwt en met niets tevreden kan worden gesteld.


Brandt bij jou nog steeds het verlangen om je ex terug te krijgen en voel je je nu ook een beetje betrapt? Goed zo, zelfinzicht is stap 1 in het worden van een MasterFlirter. Een man die vanuit kracht, zelfvertrouwen en overvloed handelt. Pak hierop door en download nu de Vrouwen Versier Basistoolkit. Jouw fundament voor Blijvende succes met vrouwen. Klik op onderstaande foto.
Ik had op 19-01-2013 ook al wat gepost. Ik vroeg toen tips want ik wist niet wat ik moest doen. Ik ben gisteren met me ex naar een musical geweest. Ik had besloten om te doen dat ik het geaccepteerd had en dat ik ging voor vrienden. Het was in het begin wel een beetje raar en een klein beetje ongemakkelijk. Hij vroeg hoe het met me ging en ik zei natuurlijk dat het heel goed ging. Daarna vroeg hij of ik er al wel overheen was. Ik zei toen: ''naja je kan niet zomaar stoppen met van iemand te houden". We hebben veel gepraat gewoon over van alles en nog wat. We gingen eerst wat eten in een klein Italiaans restaurantje. Hij zei aan tafel dat hij het wel een beetje raar vond zo. Ik zei dat ik het wel mee vond vallen en dat het eigenlijk zoals altijd is, alleen dan zonder gevoelens, zonder elkaar een kus te geven etc. Verder was de avond heel erg gezellig en we voelde ons allebei op ons gemak en konden allebei gewoon onszelf zijn. Ik nam natuurlijk expres iets meer afstand. Op de terugweg in de auto merkte ik wel dat hij wel af en toe naar mij keek. Toen ik weer thuis was smste hij dat hij het heel erg leuk vond maar nog wel een beetje apart maar wel gezellig. Dat ik nog een plekje in zijn hart had en daarna wenste hij mij welterusten met een x erachter. Ik had hierop geantwoord dat ik het ook leuk vond en dat we nog wel vaker leuke dingen konden gaan doen en dat hij ook een plekje had in mijn hart. Ik had een goed gevoel over deze avond en ik ben blij dat ik niet met die brief ben gekomen enzo. Ik hoop dat als ik gewoon zo doorga en wat meer afstand neem en leuke dingen met hem blijf doen dat hij merkt wat hij mist en mij terug wilt. Ik zie hem aanstaande donderdag weer want dan hebben we samen een gesprek van scouting. Die vrijdag hebben wij samen scouting en zaterdag hebben we een feest. Dus ik blijf hem vaak zien en ik hoop dat dat goed is en dat ik me daar me voordeel uit kan halen. Iemand nog tips wat ik kan doen, moet ik wat anders doen of gewoon zo doorgaan?
ik heb het uit met mijn ex ik ben vreemd gegaan heb hier echt heel erg veel spijt van! ze zegt nu dat in de laatste 2-3maanden het verliefde gevoel helemaal weg isbhet is even terug geweest na een romantich weekend voor 2 daarna heeft ze nooit meer gezegt dat het nie goed ging dus het kwam voor mij dus onverwachts ! wat moet ik doen om mijn lief terug te krijgen ik heb er alles en alles voor over!!
Denk niet dat mannen vaker vreemdgaan dan vrouwen. Mannen staan bekend als vreemdgangers. Denk maar aan alle schandalen met beroemdheden die er een tweede vriendinnetje op na hielden. Echter, zowel mannen als vrouwen kunnen vreemdgaan. Daarbij is het meestal zo dat vrouwen op zoek gaan naar een emotionele connectie met een ander, terwijl mannen puur voor het lichamelijke gaan. Ga er niet automatisch van uit dat jouw vriend vreemd gaat, omdat hij nou eenmaal een man is. Als hij dat wel doet, is hij waarschijnlijk op zoek naar een connectie buiten jullie relatie. [7]
Dit betekent dat je veel bezig moet zijn met dingen die je leven beter maken. Die samenhangen met je verlangens, je dromen en je behoefte aan geluk. Uiteindelijk gaat dit ervoor zorgen dat je krijgt wat je wilt, niet de hoeveelheid tijd die je doorbrengt op de bank met een bak roomijs of terwijl je ligt te snotteren tijdens je favoriete CD van Celine Dion.
Ja, dat betekent zeker wat. Een man blijft niet maanden bij een vrouw hij niets aan vindt. Nu is het taak om zijn 'aantrekkingskracht' trigger te leren kennen. Van wat weet je dat hij dat heel leuk vind? Weet je dat, dan kan je hem daar af en toe wat van geven. Niet te vaak, want dan wordt het voorspelbaar... ook niet te weinig want dan voelt ie minder voor je.

Als de scheiding al is ingezet is er weinig meer te redden. Kennelijk is het voor je vrouw menens, en vindt ze haar gedrag met die ander ook gerechtvaardigd. Wat er verder tussen jullie is gebeurd, en met name hoe jouw gedrag was, is me niet duidelijk. Fouten zijn er om te verbeteren, problemen zijn er om op te lossen. Zoals haar houding nu is zal er bitter weinig gebeuren behalve de afwikkeling van de scheiding. De desinteresse kan met boosheid te maken hebben, maar kan ook betekenen dat ze al lange tijd geleden de deur heeft dichtgegooid en daar nu vrede mee heeft. Laat haar eerst maar eens begaan. Stilte is soms het beste, vooral wanneer (zoals je al noemde), er 'te veel gebeurd is'. Sterkte, A.
ik ben ten einde raad en hoop dat iemand die dit ook heeft meegemaakt me kan helpen met advies of nodige informatie. ik ben een drie maanden geleden een meiske tegen gekomen die m`n leven volledig deed veranderen. we raakte aan de praat in een kroeg en we wisselde telefoonnummers uit. twee dagen later kreeg ik een bericht van haar of we nog eens af konden spreken. dit leek me erg leuk. ik was nog niet zo lang uit een vorige relatie en had haar ook aangegeven dat ik alles rustig aan wilde doen. we spraken af bij haar thuis en het voelde goed. de dagen daarna ging alles vanzelf, en rustig aan doen was er dan ook niet meer bij. ze is drie jaar geleden gescheiden en de rechtszaken lopen nog steeds. ze heeft twee kindjes. maar niets van dit alles stond mij in de weg. ik wilde niets maar dan ook niets liever dan met haar verder en gelukkig worden. we hadden allebei een gevoel wat we nog nooit eerder hadden gevoeld. een sterk intens gevoel van liefde. we konden goed met elkaar praten en het voelde allemaal vertrouwd alsof we mekaar al jaren kende. ze had door de jaren heen een muur om haar hart gebouwd, en ze gaf me op een dag aan dat ik dat muurtje aan het afbreken was. ze was aan het smelten. we voelde ons heerlijk en gelukkig als we samen waren. ze had een druk leven met de kinderen, twee banen om alles toch nog te kunnen betalen. dan de rechtszaken nog en een vervelende ex die maar aan haar hoofd bleef zeveren. ze vertelde me alles en het gaf haar een goed gevoel om met me te praten. maar zo blijkt later, deze gesprekken hebben ook veel negatieve herinneringen omhoog gebracht. we hadden het fijn samen. we gingen samen naar een concert van coldplay waar ze een nummer speelde wat wel heel erg van toepassing was op haar leven. het nummer "fix you". we hielde mekaar het hele nummer stevig vast. we waren verliefd. ondanks dat het muurtje een heel eind weg was had ze toch nog een lichte blokkade. dit uiten zich door bijvoorbeeld de woorden "ik hou van je" te zeggen. zodra ik dat tegen haar zei wist ze daar niet echt raad mee. tot een aantal weken geleden we in bed lagen. na wat gebabbeld te hebben deed ik het licht uit. ze vroeg aan me of ik het weer aan wilde maken en dat deed ik. ze keek me recht in de ogen aan en zei dat ze van me hield. ik wist dat dit voor een persoon die 3 jaar lang stil heeft gestaan wat relaties en gevoelens betreft heel wat was. na een tijd wilde ze dat ik kennis zou maken met de kindjes en dit voelde bij mij geweldig. een week van liefde en samenzijn ging voorbij. ook een week met vele gesprekken onder het genot van een drankje. de gesprekken kwamen best vaak terug op haar verleden. of dat ze daar juist naar toe stuurde of hoe, dat weet ik niet. na die week kwam ze ineens de uiting dat ik te snel te dichtbij was gekomen en dat ze de rem erop wilde gooien. dit kwam bij mij natuurlijk best vreemd en hard aan. maar natuurlijk, als dat nodig is, doen we dat. maar, zo bleek lukte dat geen van ons beide. we genoten van elkaar als we bij mekaar waren. toch dreef ze steeds verder weg. op een dag zei ze dat ze twijfelde, ze twijfelde overal aan. en juist omdat ze van me af dreef, ging ik harder werken en vechten om haar bij me te houden. doordat ik harder ging vechten rende zij harder van me weg. op een dag zei ze tegen me dat ik haar moest loslaten. dit kwam natuurlijk als een donderslag binnen. hoe kan dit nou, we waren zo gelukkig. ik kon het gewoon niet begrijpen. maar ze vertelde me ook dat ze geen afscheid wilde. het idee dat ze me nooit meer zou zien maakte haar al ziek. we gingen mekaar minder zien. ze stuurde me af en toe dat het haar goed zou doen als ik haar nu even vast zou houden, maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover mij. maar toch, na wat over en weer smsen ging ik naar haar toe. als ik dan bij haar was zag en voelde ik haar gewoon genieten. hoe ze vast hield, hoe ze me aan keek, wat ze tegen me zei dat ze het zo fijn vond dat ik bij haar was. ze genoot van elk moment als ik bij haar was, zelfs nu nog nadat ze me had gevraagd of ik haar los wilde laten. en zo ging het diverse keren. ze stuurde me na een dag geen contact dat wel zeker aan me dacht en dat ze me miste. maar toch moest ik haar loslaten. ik weet niet in welke sferen van emoties ik het moet zoeken. wil ze wel, maar kan of durft ze niet? weet ze niet hoe? en wat moet ik doen, haar volledig loslaten staat haaks op mijn verliefdheid. moet ik afstand nemen? de kans zit er dan in dat ze me gaat missen en misschien wel om zal draaien. of dat ze me juist gaat vergeten als ik niet meer laat merken dat ik er sta. ik weet het echt niet meer. ik weet dat ik haar vreselijk mis nu. ze heeft na haar scheiding 3 jaar lang een veilig leventje gehad met haar twee kindjes. een veilig leven zonder gekwetst te worden of iemand te kwetsen. zou ze het nu gewoon niet durven, of nu niet de energie voor hebben. ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen.
op een zaterdag deed tie heel raar en er was een vriend bij hem, hij appte dat hij twijfelde dat tie het allemaal niet meer wist, vanaf toen ben ik 2 dagen later met spullen uit huis gegaan, om hem de ruimte te geven, uit eindelijk hadden we het een tijd gegeven maar heeft hij weer eerder afgebroken en gezegd dat hij er een punt achter wilde zetten , ervoor vechten vond tie niet waard ( terwijl je 6 jaar samen bent en er net voor gekozen heb om samen een huis te kopen). vanaf dat moment praat hij op deze manier over de breuk en verkoop huis, het doet me allemaal niks en jammer van het huis maar het is niet anders.
Met haar had ik het al snel gezellig en kon ik een beetje breken met oude gewoontes. Het blowen was ik dus snel mee gestopt. We deden wel eens samen cocaïne snuiven mar dar stopten we ook samen mee. Er begon een nieuwe leuke tijd in mijn leven en de jaren 2009 & 2010 waren geweldig. In 2011 toen de relatie wat in ging dutten en de verliefdheid plaats ging maken voor houden van werden de scheurtjes zichtbaar. Ruzies waren er al in de jaren ervoor maar die liepen goed af. Ik was wel altijd de persoon die fout zat volgens haar in ruzies. Ik snapte haar niet enzovoorts, terwijl ik mezelf toch wel altijd als een goed inlevend persoon heb beschouwd. Ze liet me aan mezelf en mijn waarden twijfelen.
Liefdesverdriet is iets wat tijd vraagt om te slijten. Hebben jullie erover kunnen praten? Dat is wel heel belangrijk in dit pijnlijk proces, het een plaats kunnen geven. Ik ken jou niet maar als ik een relatie had van 9 jaar, ik zou datzelfde jaar geen relatie meer kunnen aangaan. Mijn ex heeft onze 1 jaar relatie in aug beeindigd. Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik nu ook 1 jaar lang geen relatie meer wil aangaan. Kwestie van alles goed te kunnen plaatsen en mijn eigen leven terug op rails te zetten. Ik voel me ook niet in staat om weer een relatie aan te gaan, daarvoor is het te vers en te diep. Zo ook bij jou. Jij moet nu rouwen en tijd besteden aan jezelf. Tuurlijk ga jij nog andere mannen kunnen vertrouwen, alleen nu ff niet. Ik denk eerlijk gezegd dat jij je vorige lange relatie nog niet helemaal hebt verwerkt. 9jaar zet je niet op 1 2 3 opzij. Ben je nu met je laatste ex nog vrienden?

Voorts laat ze me steeds blijken hoe goed ze bezig is met afvallen en hardlopen. Vervolgens zeg ik dat ze er goed uit ziet en staar haar aan, kijkt ze me strak aan! Terwijl ze zelf eigenlijk op om een compliment loopt te vissen. Ze had gisteren een taart gebakken, ze zei dat ze eens zal zien met wie ze die allemaal gaat delen… Het enige wat ik zei was "leuk, moet je doen". Heb mezelf uitgenodigd tot niets.
We hadden het over samen eten, mijn ex leek dat wel gezellig. Prima, maar nadat ik uitgenodigd was bedenkt mijn ex ineens of collega C misschien ook wel meewil? (dat is dus niet mijn maatje R). Net alsof ze niet alleen met mij in een situatie wil zijn. Telkens is er iemand bij. Wat voor gedrag zal dit zijn? Ze hoeft mij niet te vrezen hoor, ik heb haar in weken al niet verkeerd aangeraakt o.i.d. Eerder als het uit was, keken we rustig film samen of zaten we gezellig te eten. Dus waarom nu die vreemde benadering?

Toen dat kindje 3 jaar was zijn ze gescheiden. Daarna heeft hij nog een relatie gehad van ca. 2 jaar en ook daar is een kind uit voortgekomen. Het eerste kind is inmiddels 18 jaar en heeft de afgelopen 4 jaar veel problemen veroorzaakt. Ze heeft een poos in een crisis opvang bij jeugdzorg gezeten, woonde dan weer bij mijn ex en dan weer bij zijn ex. Om mij niet te belasten met haar driftbuien waarin ze de boel kort en klein sloeg en ook mijn ex aanviel zijn wij niet gaan samenwonen. Echter zo'n kind kost heel veel tijd en energie.
Uiteindelijk heb ik hem 3 dagen later gebeld. Zijn eerste vraag was of ik mijn haar weer blond had want dat had hij op FB gezien (wat dóet hij steeds op mijn profiel?) Ik heb hem gezegd hoezeer hij mij gekwetst heeft. Hij begreep dit en liet weten dat hij niemand anders heeft. Sterker nog, die griet waar hij mee gezoend had reageerde nergens meer op en had het daarvoor al steeds 'te druk'. Ze had hem nog iets gestuurd van 'ik hoef jou toch geen verantwoording af te leggen van wat ik doe!' Enfin, ik zei dat dit zijn verdiende loon was, en daar moest hij erg om lachen.
Toen gaf ze mij de keuze om in ploegen te gaan maar dan wilde ze niet verder, natuurlijk ben ik voor de relatie gegaan! Dit betekende wel dat ik mijn baan kwijt zou raken per 1 mei. (Gelukkig wel iets weer gevonden maar een stuk minder.) Nu een maand geleden nadat ik een avond was wezen stappen maakt ze het opeens uit met de smokes dat ik te veel gedronken had. Ik heb zo vaak sorry gezegd en alles geprobeerd om haar terug te krijgen, maar nu kom ik er achter (betrapt in ons bed, waarna ze precies verteld wat voor handelingen op wat voor manier ze gedaan hebben) dat ze het met een andere collega doet. Ze zegt dat ze nog steeds van mij houd, maar geen relatie met mij wil. Maar toch wil ik haar nog heel graag terug!! Ik weet dat ik dom ben maar ik vergeef het haar.. Ik ben er helemaal kapot van HELP HOE KRIJG IK HAAR TERUG?
Ik had mijn ex ontmoet bij een concert op het concert vroeg hij me nummer en msn... Eigenlijk was het liefde op het eerste gezicht, ik keek hem recht in zijn ogen aan en meteen verliefd, 1 week later dacht ik telkens aan hem ookal kende ik hem niet zo goed. Hij had mijn nummer maar ik niet zijn nummer ik kreeg ook geen vriendenverzoek op msn.. Ongeveer 3 weken later kreeg ik een telefoontje van hem, eindelijk dacht ik.. Hij zij allemaal lieve dingen paar dagen later gingen we afspreken nu ik hem eenmaal kende was ik meer en meer verliefd op hem. Maar mijn vriendin vond het allemaal te snel gaan en vertrouwde hem niet. Het grootste fout van mijn was haar laten vallen en voor hem kiezen mensen 1 tip; NOOIT JE LOVE BOVEN JE ECHTE VRIENDEN DOEN, tenzij je love ook nog je beste vriend/in is... Maar ja dus na paar weken had ik een relatie met hem ongeveer een half jaar.. Todat we een hele erge ruzie hadden via msn, het ging helemaal nergens over, inees zij hij; ik maak het uit. En hij verwijderde mij van msn.. Vond het zo raar ik heb dagen weken zitten huilen ik haalde slechte cijfer op school en ik heb ook vandaar mijn eindexamen niet gehaald. Ik kon echt niet zonder hem... Me zus vertelde dat ik echt veder moes gaan met mijn leven maar ik hield echt van hem, en daarom is het zo moeilijk om hem te vergeten.. Ik kijk regelmatig op zijn hyves en facebook ik zie allemaal berichtjes recties van zijn nieuwe vriendin... Ik ben nog smoorverliefd op hem, daarom ben ik jaloers dat hun wat hebben... Ik heb al de tips gelezen op deze site maar die helpen bij mij niet... Iemand andere tips om je ex terug te winnen ?
Velen zijn je voor gegaan. Als je partner het huis heeft verlaten, je vriend of vriendin je de bons heeft gegeven, of je hebt spijt van het einde van je relatie, dan is het alsof een stuk van je ziel is meegenomen. Zoals jij was, met je ex, zo ben je bij geen ander. En als die kant van jezelf je beviel, zul je de littekens van de verbroken relatie steeds weer voelen. Als een relatie is gestopt, kun je alleen nog denken aan de goede tijden die je gehad hebt. Idealisering van het verleden. Je kunt je eigen aandeel in de zaak onder de loep nemen, onderzoeken waarom het fout ging, maar de hamvraag die opkomt na beëindiging van een relatie is bij maar liefst 35% van de geliefden: 'Hoe krijg ik mijn ex terug?'. Want een leven zonder je ex lijkt verspilde tijd, en de dagen vullen zich met een tergend gemis.
Een week later besloot ze dat het beter was om de relatie te verbreken omdat ze me niet aan een lijntje wilde houden want zij wist niet hoelang dit allemaal zou duren en of ze uberhaupt haar gevoel voor mij weer terug zou krijgen. Ik was er kapot van. Het was zo plotseling en zo snel ineens over. Geen moment heb ik er voor kunnen vechten. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee mede doordat ik niet kan begrijpen dat zo’n goede relatie van de een op de andere dag over is. Ze heeft ook gezegd dat ze niet van me kan vragen dat ik het begrijp omdat ze het zelf ook niet begrijpt.

Hi Sven, je ex stelt voorwaarden aan jou, want pas dan zou je eventueel geschikt zijn voor een relatie met haar. Dat is doorgaans niet zo'n goed teken. Het is zoals die andere vriendin van jou al zei, de opgegeven reden voor de breuk deugt al niet. Het lijkt erop alsof je ex een man zoekt waar ze trots op kan zijn, eentje met een indrukwekkende carriere in het verschiet of iets anders waaruit blijkt dat je keihard werkt. Het ironische is dat je al van alles doet hieraan, ze hoeft hier dus absoluut niet over te klagen. Misschien is dat dan ook wel de reden dat ze hier en daar weer met je aanpapt, wachtend op het moment dat jij in de studieboeken duikt of belangrijke papieren hebt behaald. Over de liefde zegt dit echter bitter weinig, behalve dat je verteld hebt dat ze opeens met je wilde knuffelen en je aantrekkelijk vond. Tegelijkertijd krijg je te horen dat het vooral 'uit' is en blijft. Misschien dat haar vader hier achter zit. Hoe dan ook, je kunt er helemaal niks mee behalve niet meer reageren op haar berichtjes. Want door er wel op in te gaan, houd je de halfzachte band in stand en verklap je eigenlijk dat het 'wel oke' is om zo door te gaan. Zeg dus nogmaals dat je er niets voor voelt om 'vrienden te worden' en houdt het daarbij. Na een half jaar of langer kun je het geheel nog eens opnieuw bekijken. Groetjes, A.
Dat weet ik omdat ik de afgelopen jaren niets anders gedaan heb dan duizenden mensen coachen op het gebied van liefde en relaties. De technieken die ik je hieronder geef, zijn gebaseerd op deze ervaring. Daarnaast hebben ik en mijn team in de tijd die we over hadden ons verdiept in alle wetenschappelijke onderzoeken die er zijn. Om ons op de juiste weg te houden, en te voorkomen dat we dingen proberen die door de wetenschap zijn ontkracht.
Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil.
Dat het een gedoe is vind ik niet zo erg. Hopelijk jij ook niet. Het is jammer omdat het voor mijn idee in 5 minuten uitgesproken had kunnen worden. Ik begrijp ook echt wel dat ze zo geschrokken is. Heb me daar ruim vier maanden zeer zeer schuldig over gevoeld. En dat doe ik nog steeds. Ik begrijp ook echt dat ze die conclusie trok, ze kon niet anders. En dat heb ik dan ook echt aan mezelf te danken. Echter hoop ik op een kans om weer inderdaad vriendschappelijk met haar te worden. Als zij die behoefte nog heeft. Als ik haar op de hoogte kon brengen van mijn reilen en zeilen zou ze blij verrast zijn. Die behoefte heeft ze niet, of durft uit zelfbescherming daar zich niet aan te wagen. Begrijp ook dat elke ex schreeuwt het is een misverstand. maar wat als het echt zo is?
Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert
Een vaak voorkomende reden, zeker bij mannen die nog maar net uit een relatie komen, is dat ze je aandacht willen, maar eigenlijk geen relatie met je willen uit bouwen. Voor hen is daten met een vrouw gewoon ontzettend leuk. Ze vinden het gezellig om in je aanwezigheid te zijn, het leren kennen vinden ze steeds een uitdaging en ze hebben een emotioneel klankbord. Ze kunnen dingen aan je kwijt, die ze niet aan de voetbalmakkers vertellen. En dat kan verslavend werken. Dat is ook de reden waarom ze een vrouw dicht bij zich houden, zonder echt een relatie te willen uitbouwen. Kan je daar dan iets aan doen als je dit merkt? Natuurlijk! Stop met te geven zonder te krijgen. Laat hem zelf het initiatief nemen, antwoord even niet op berichten en wees niet steeds zelf de vragende partij. Hij moet op zijn minst ook een investering maken en laten zien dat hij je leuk vindt. Als die signalen er niet komen, dan ben jij er alleen maar zodat hij zich goed over zichzelf voelt, zonder er iets voor te doen. Dus stop maar met op een goedkope manier aandacht te geven. Jij doet niets meer, als je er niets voor terugkrijgt!
Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Afijn, voor mijn gevoel een beetje een onsamenhangend verhaal. Ik herken me dus absoluut niet in het verliefd zijn en paniek/stress/angst voelen na een paar maanden, maar de afstand willen bewaren en het gevoel hebben dat het benauwd en daar dus makkelijk van weglopen herken ik wel. Misschien nog tips? En is het mogelijk/aan te raden hier voor in behandeling te gaan? Vriendelijke groet
Ook ik wil graag wat advies ontvangen. Eén maand of twee geleden ben ik samen met een ex-collega iets gaan drinken. Zij was toen een paar weken in een nieuwe relatie en ik hoorde meteen dat het niet klikte. Ik heb haar altijd graag gehad en die avond was magisch en ik werd op slag verliefd zonder dat ik daar eigenlijk enige verwachting bij had. Ik heb haar nu en dan een mail gestuurd en hier en daar een smsje. Na een week of 3 krijg it plots een smsje dat het uit is met die jonge, dus heb ik meteen gevraagd of ze nog is met mij wou afspreken. Weer een leuke avond en ben toen te weten gekomen dat ze die vorige avond ook niet uit haar hoofd kon zetten.
sinds januari met een chick gaan daten klikte super goed waren veel bij elkaar ik kwam bij haar ouders thuis maar nadat ik haar vraagde voor iets meer zei ze eerst nee omdat ze nog niet verliefd was.. ik pushte daarna teveel en wilde te graag toen 3 maanden niks meer gedaan, maar konden elkaar niet loslaten en ze vind me wel echt heel leuk heeft ze ook tegen iemand gezegd die ik ken ze vond ook kut dat ik een keer had gezegd dat ik geen contact meer wilde nu afgelopen week alweer 2x samen geslapen en vonden het allebei leuk. ik weet dat ze toen wij gingen daten echt net uit een nare relatie kwam die ook niet leuk eindigde.. wat moet ik nu doen.. want ze wil dus wel blijven afspreken en leuke dingen doen en heb ook al aardig wat vriendinnen van der ontmoet en kom thuis bij haar over de vloer..
Zelf heb ik een relatie gehad met een jongen een half jaar. Ik vond hem niet meer leuk. De week daarna was het voorjaarsvakantie en daarna gingen we normaal met elkaar om op school. Sinds een paar weken voor de zomervakantie ben ik weer verliefd op hem, en halverwege de vakantie heb ik dat verteld via whatsapp. Heel laf, maar ik durfde het niet te zeggen als ik hem zag. Hij zei: 'Weet je, we zien wel na de vakantie, want misschien vindt je me dan helemaal niet meer leuk. Dan kijken we wel na een paar dagen.' Het is nu een week nadat de school begon, en sinds dat het begon hebben we niet meer met elkaar gewhatsappt. Ik durf er niet met hem over te beginnen, ook niet op whatsapp, en hij heeft er ook niets over gezegd en doet alsof er niks aan de hand is. en we gaan ook gewoon met elkaar om. Moet ik wachten tot hij er over begint of zelf erover beginnen, maar ik ben bang dat hij mij niet leuk vindt...
×