Hi Eddy, zonder te weten waarom ze weggelopen is, kan ik er geen zinvolle uitspraak over doen. Wat er gezegd is, is dat ze zich bedreigd voelt, geen contact wil, wil scheiden en dat je haar leven zuur gemaakt zou hebben. Dat zijn geen beste conclusies. Vertrouwen terugwinnen is dan ook nu niet aan de orde. Een vrouw vertrekt nooit zomaar, dus er moeten dingen zijn gebeurd die absoluut niet door de beugel kunnen. Ik kan er vooralsnog niet anders van maken. Wacht af wat ze gaat doen! Sterkte, A.
Maar nu zitten we op een andere school ik hb wel nog een zus daar op school zo kan ik nog wat scoren maar mijn andere vriendin is verzot op zijn kleine broertje en dan zegt ze er hallo enzo tegen ent ergste was de laatste school dag van de lager school ik reed naar huis en hij liep daar en mijn vriendin riep dan naar dat broertje en weet je wat hij zei niet dat broetje maar mijn ex hij zei ik ben blij dat het zesde van nu we is zeg en dan dacht ik nu ist genoeg maar toch denk ik aan hem ben er onder tussen ook achter gekomen dat hij verre familie is echt verre hop mijn achter achter nicht daar is hij de neef van maar da t houd me niet tegen maar hoe kom je terug met iemand samen als je geen e-mail adres hebt en zo kun jij mij helpen

Ik heb mijn ex M. nadat hij er een punt achter had gezet alleen nog gesproken via msn of whatsapp en ik heb hem een brief geschreven waarin ik hem verteld heb hoe ik de situatie nu zie met de omgangsregeling en dat ik voor mezelf kies om samen te genieten met hem. Hij had de brief gelezen, maar voor hem had het geen zin meer, omdat hij er geen vertrouwen in had dat de situatie zo zou blijven hoe graag hij me dat ook gunt… Hij wilde wel contact houden, maar meer zat er niet in. Ik heb hem daarna nog via whatsapp gezegd dat ik hem het allerbeste wens en dat ik het leuk zou vinden als ik eindelijk een keer naar hem toe kon komen als hij is verhuisd. Ik kreeg een emotionele reactie terug van hem dat hij ook hoopt dat het goed blijft gaan met mij en dat hij het leuk vind als ik een keer bij hem langskom in zn nieuwe huis. Hij zei dat hij het heel dubbel vindt en me mist, maar dat het zo het beste is. De afgelopen 2 weken heb ik nog wat oppervlakkig contact gehad met hem wat voornamelijk van mijn kant kwam, maar hij wel normaal op reageerde. Vorige week zaterdag heb ik hem via whatsapp gevraagd of ik met hem op msn kon praten over dingen die mij niet helemaal duidelijk waren… Op msn heb ik gevraagd of hij een ander had leren kennen; "nee" zei hij "heb daar geen zin in" Hij vroeg aan mij of ik op een datingsite zat ik zei "ja, maar niet om de reden die jij denkt" vertelde hem dat ik verwachtte hem daar tegen te komen. Ik vroeg hem of hij dacht dat ik meer van hem verwachtte bijv. samenwonen? "ja" zei hij. Blijkt dus dat hij voor mij aan het denken was terwijl hij helemaal niet wist hoe of wat ik dacht.
Nu heeft ze me anderhalve maand geleden via een sms-je gedumpt. Ik heb dan nog 2 weken met haar afgesproken, proberen over alles te praten, oplossingen zoeken en zien of ze nog verder wou. We hebben ook wel degelijk oplossingen gevonden zodat we niet bleven stilstaan maar verder konden. Als ze bij mij was wou ze dit, als ze alleen was ineens niet meer. Ik ben er zelf nog blijven slapen en we hebben nog seks gehad zonder dat ik het heb moeten opdringen uiteraard, gewoon natuurlijk. Op het einde van die 2 weken zei ze letterlijk: ‘Ik ben zo hard aan het twijfelen nu, maar ik moet iets zeggen, er is een andere jongen.’ Ik ben in deze periode uiteraard veel ingestort en mijn gezondheid ging ook achteruit, dat weet ze ook. Nu is dit beter.
Uiteindelijk reed mijn ex met mij mee. In de auto was ze ineens weer veel stiller (stiller t.a.v. haar goede moods op het werk). Veel serieuzer vond ik. Na het etentje mijn ex weer teruggebracht naar haar eigen auto die nog bij de zaak stond. Ik ben maar wat gaan kletsen over vanalles, mijn ex was gereserveerd en bij het uitstappen klonk ze ook wat "timide" niet gewoon spontaan of gezellig. Nu denk ik van had ik nu niet die andere collega mee moeten vragen? Maar dat is juist die collega (ook mijn ex en maatje) waar mijn huidige ex het ook goed mee kan vinden. Zit dan daar het probleem? Ik geef totaal geen complimenten naar mijn ex, terwijl ze (zelfs bij de vergadering) liep te draaien voor de spiegel waar ik bij ben.

De periode dat wij samenwoonden was best heftig voor mij, omdat ik veel stress had van school en stage. Dat heeft mij soms echt gebroken. Ik keek daarom zo uit naar de vakantie, dan zouden wij weer samen zijn en zal ik het ”goedmaken’. Hij maakte het uit omdat hij het niet meer ”kon”, hij kon niet de persoon zijn die ik in hem wilde zien, hij miste mij niet en hield niet van mij. Ik mocht hem alleen aanstaren.. want op dat moment mocht in hem niet meer aanraken. (zelfbescherming noemen ze dat).


De indeling van het huis is nu zo dat de kinderen ten aller tijde in hun eigen bed slapen en wij op toerbeurten bij ze zijn. ik 1 nacht door de weeks en om het weekend. De overige tijd is voor haar. Gister was het dus mijn beurt weer. Ik kwam thuis en ze waren net klaar met eten. Omdat er nog wat gezamenlijke financiele zaken geregeld moesten worden zouden we die gaan doen als de kids op bed lagen. Om niet te veel op haar lip te zitten besloot ik vast de vaat te gaan doen. toen ik bijna klaar was kwam ze helpen met afdrogen. We wisselden geen woord. Zij was nog bezig met drogen en ik ging de kinderen onder de douche zetten. En toen ik daar mee klaar was hebben we ze samen op bed gelegd. Samen achter de computer gedoken om de zaken te doen. Daarmee klaar besloot ik even een sigaret te gaan roken op het balkon. Ze kwam mee daar stonden we dan. Ze gaf me een compliment hoe ik onverstoorbaar mijn "taken" had gedaan en met de kinderen om ging. Ik zei dat dit inmiddels mijn normale gang van zaken was als ik thuis was. Ze sprak uit dat ze graag jaren eerder had gezien dat ik er zo mee om was gegaan. En ik zei dat ze daar gelijk in had maar dat ik het verleden niet kon herstellen alleen de toekomst kon bieden. Ik zag hoe ze slikte en ze zei dat het waar was maar niet wist of ze het wel kon. Dus ik kan nu alleen hopen dat inderdaad mijn arbeid word beloond maar wil me zelf niet gek maken met hoop. Ik ga dus zo door en hoop haar te kunnen overtuigen van mijn wil en kunnen om samen gelukkig te worden.
Kortom, wie het lef heeft dit soort taal uit te slaan, is in de puberteit blijven steken. Ook bij jouw ex zie je dat heel duidelijk, want als je aanbood om er iets aan te gaan doen kwam de heftige NEE met groot gemak uit zijn mond rollen. Een man die jou zo behandelt mag echt per omgaande post retour. Niet goed, geld terug ;). Kom dus nu keihard voor jezelf op, ook al wil je luisteren naar zijn visie. Wat is dat voor een visie die zijn vriendin monddood probeert te maken? Het gaat niet om visies, het gaat om zijn onwil om er iets van te maken. Zucht! ;) A.
Ze reageert hier heel geirriteerd op en zei dat ze mij opdringerig vond en dat ze zich gedwongen voelt en dat ondanks dat ze het goed met me kan vinden dat ze vind dat ik niet veranderd ben als ik haar zulke vragen stel. De dagen erna heb ik nog contact geprobeerd te zoeken en gezegd dat ik haar snapte maar hier werd niet op gereageerd. Toen stuurde ze zelf op een dag hoi en ik stuurde hoi terug en hier bleef het bij.

Verwen je vriendje. Zoek een manier om hem te verrassen en verwen hem zo nu en dan. Maak zijn favoriete maaltijd klaar, geef hem een massage, of laat hem lekker zijn hobby uitvoeren. Dan laat je zien hoe gul en liefdevol je kunt zijn. Als je dingen doet die hij leuk vindt, laat je hem weten dat de relatie waardevol is, en dan zal hij het missen als je er niet bent.
We praatten wel toen het uit was, heel gewone berichtjes en ook wel gelach en hebben elkaar wel een paar keer gezien. Dat deed me goed voelen en deed ook alsof het me niet veel deed, ik speelde het 'cool'. Nu een paar dagen geleden kreeg ik een berichtje van hem dat hij iets wou zeggen. Ik voelde wel al dat het geen leuk gesprekje ging zijn en inderdaad. Hij vertelde me dat hij een tijdje samen was met een oude liefde waar hij ergens wel altijd zot van was en ik kende haar maar al te goed. Zij zorgde wel vroeger eens voor een ruzie en had al eens moeten kiezen tussen haar en mij. Hij had mij gekozen en onze relatie was super. Nu weet ik niet wat ik ervan moet denken. Zal dat lukken? Moet ik nog hopen? Ik voel me soms hopeloos.
Elke verslaving drukt op een relatie, tot een breuk aan toe. Haar nu proberen te overtuigen dat je stopt met die rommel en jezelf wilt verbeteren, zal niet meteen helpen. Zij moet namelijk na verloop van tijd zelf merken dat je ten goede bent veranderd. Dit kost tijd. Heel veel tijd! Omdat je eerdaags een gesprek hebt kun je het best direct korte metten maken met je drugsverleden en dit haar meedelen. Daarnaast moet je excuus aanbieden voor alles wat je in jouw ogen fout gedaan hebt en wat haar trof. Zeg erbij dat het gebeurene verkeerd was en dat je er alles aan doet om straks beter voor de dag te komen. Dat je erop vertrouwt dat het goedkomt, ook al duurt het nog een poos. Dat je dat belangrijk vindt. Ga niet gedetailleerd in op je oude gedrag, omdat je dan waarschijnlijk een te negatief gesprek krijgt. Verder is het natuurlijk aan jouw ex hoe ze zal reageren. Of ze verder gaat met die ander, of ze jou na een lange pauze een antwoord geeft en je misschien wel weer wil ontmoeten. Enzovoorts. Vooralsnog staat het er niet best voor, maar dat weet je zelf ook. Sterkte, A.
Ik zit in een relatie met iemand, een man, met bindingsangst. Hij voldoet aan alle kenmerken helaas. Zijn bindingsangst is met name ontstaan door vroegere relaties die niet oké. Uiteindelijk heeft hij besloten om nooit meer een relatie aan te gaan. Zijn seksbehoefte kon hij gemakkelijk bevredigen door losse contacten, onder andere via datingsites. Dit heeft hij meer dan tien jaar zo gedaan. Op die wijze is seks en liefde volledig losgekoppeld bij hem. En toen kwam ik. Ja, natuurlijk ook een sekscontact via een datingsite in eerste instantie, maar al vanaf het prilste begin was duidelijk dat we elkaar gevonden hadden. Alles klopt. Na veertien dagen begon het ‘afstoot proces’ en deed hij zijn uiterste best mij kwijt te raken. Daar heb ik me met veel geduld en pijn redelijk doorheen geslagen. Niet in de laatste plaats omdat in dit afstotingsproces tegelijkertijd ook steeds heel helder was voor mij dat hij angstig was voor wat hij voor mij voelde en dat was duidelijk heel erg veel. We spraken er ook veel over, dat scheelt ook. Desalniettemin een moeilijk proces, maar na zestien maanden zijn we nog steeds samen. Ik zie een toekomszt voor ons, hij mogelijk ook, maar dat beangstigd hem tegelijkertijd zeer. Dus dat is nog erg taboe. So far so good, ware het niet dat er op het gebied van seks duidelijk iets mis ging. Zoals al gezegd heeft hij liefde en seks gescheiden. Verder is hij een ware womanizer en gek op vrouwen en verleiden en gezien zijn ruime ervaring zal duidelijk zijn dat seks met hem nogal indrukwekkend was en nog steeds is. Maar door de scheiding seks en liefde lukt seks nu niet meer: ik ben zijn object van liefde, daar heb je geen seks mee. Het gevolg is dat hij bij uitstek gefocussed is op mij en om het mij naar mijn zin te maken, wat uitstekend lukt, maar het gevolg is dat hij niet meer klaar komt. Dat is een probleem. Zijn gedachte is dat seks met dezelfde persoon saai is. Hij is daarom weer gestart met het contacten van dames via het internet. Spanning en gemakkelijke seks lijkt hem de oplossing van zijn probleem. Dat staat los van zijn relatie met mij. Zelf keurt hij zijn eigen gedrag niet goed, maar hij kan het ook niet laten. In essentie is dit allemaal terug te voeren op zijn enorme bindingsangst en de grote moeite die hij heeft om zich over te geven aan onze relatie die hij zeer hoog inschat (en zoals mogelijk al duidelijk is: we praten hierover ook). Ik vermoed dat professionele hulp een uitkomst kan bieden, maar zover is hij zelf nog niet. Ondertussen zou ikzelf wel graag wat handvatten hebben hoe hier mee om te gaan en hoe dit in goede bamnen te leiden. Ik kan over deze strikte scheiding liefde en seks en mogelijkheden om dit weer een te laten worden, want daar gaat het uiteindelijk om, echter hoegenaamd niets vinden. Bestaat hier iets over? Zo ja, welke sites kunnen mij verder helpen? Alvast dank.
Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.
Mijn relatie van 10 maanden is gister beëindigd door m'n vriendin, Ze zei dat ze nog van mij hield maar alleen de vlinders waren op. Maar na het bovenstaande te hebben gelezen geloof ik dat er nog een (grote) kans is om bij elkaar komen. We hebben afgesproken om even het contact te verbreken en misschien dat haar vlinders weer terugkomen. ''We should see'' en ik geloof wanneer je geduld toont dat alles weer goedkomt. Reactie infoteur, 06-02-2016
Stop met het ontkennen ervan, want dan blijf je de angst je leven laten bepalen en schiet je telkens in je automatische afweermechanisme van terugtrekken en afstand nemen. Vraag jezelf af waar je precies bang voor bent. Wat denk je dan te verliezen? Benoem het en praat erover met je partner. Want als jij je gevoelens deelt, kan je partner je leren begrijpen en misschien komen jullie er samen wel uit. En ja, dat is moeilijk, want je zult je kwetsbaar moeten opstellen en je loopt het risico dat je opnieuw gekwetst wordt. Maar als je je laat leiden door angst en niet open en kwetsbaar durft te zijn, weet je nagenoeg zeker dat het spaak zal lopen.
Anderhalve week geleden heeft mijn vriendin het uitgemaakt. Dit kwam voor mij als een grote verrassing omdat ze nooit wat heeft laten merken. Maandag is het uitgegaan, het weekend hebben we nog leuke dingen gedaan en deed ze heel normaal en verliefd tegen me. Nu zei ze dat ze rust wilt. Tijd voor haarzelf, het was ook wel zo dat we elkaar 5 à 6 dagen zagen. Onze relatie begon 2 jaar geleden. Alles ging heel goed alleen had zij nog contact met haar ex, zelf had ik dit nooit meegemaakt. Contact met mijn ex. Ik werd hierdoor onzeker, gevoel van waarom contact, vind ze hem nog steeds leuk. Dat terwijl ze met mij was en juist bij mij wou zijn. Deze onzekerheid is er langzaam bij mij ingeslopen en er nooit uitgegaan. Door bijna alles kreeg ik dat gevoel van angst, als ze uitging, haar ex belde, we ruzie hadden en dat ze het uit zou maken. Dit heeft een hele lang tijd geduurd voordat ik het onder controle had. De laatste 8 maanden ging het steeds beter en beter, ik was zo met mezelf bezig voor ons. Ik ben op mezelf gaan wonen, hebben samen alles uitgezocht van stoelen tot kleine details. Dit omdat ze altijd zei ik wil samenwonen op termijn. Van samenwonen is het er niet van gekomen. Ik begon aan een nieuwe opleiding, hele dagen sporten. 's Avonds kapot en moe, vond fijn dat ze er was maar dat was het ook wel. We raakten beetje in een sleur, veel zien, weinig spanning. Weinig leuke dingen doen samen. Op een dag hoorde ik dat ze een jongen had ontmoet, ze vond de aandacht die ze van hem kreeg wel leuk. En wou er ook op ingaan om langs te komen. Totdat ze wakker werd en dacht nee dit kan ik niet, Erwin is mijn vriend. Er ontbreekt iets bij ons, ze is geen prater maar meer iemand die alles opkropt en eruit knalt. Ik heb haar betrapt op het contact, kreeg weer hertelde gevoel van angst. Ze voelde zich betrapt en heeft het daarna uitgemaakt. Ze vond/vind dat we elkaar geen vrijheid gaven, de spanning was weg. Ik geef haar daar ook gelijk in. Dit geeft natuurlijk geen reden om met anderen af te spreken. Ik haar dit vergeven. Ze hebben nu ook geen contact meer. Wij wel, we sms'en en zien mekaar af en toe in de trein. Afgelopen vrijdag stond ze voor me deur om naar de nieuwe badkamer te kijken. Ze vond het fijn bij me te zijn en we hebben gezoend. Zij wou zelfs meer, maar ik niet, emotioneel was ik een wrak, krabbel nu langzaam weer terug naar de oude ik. Maar ik ben van mening dat onze relatie helemaal niet te einde hoeft te zijn, elkaar wat meer vrijheid geven dat is de oplossing. Ze is nog steeds gek op me, dat merk ik aan d'r. Ze zit telkens aan me en geeft me kusjes. Ik zie haar lach en haar ogen, die zijn hetzelfde als toen ons ons was. Ik wil haar super graag terug, ze wilt ook afspreken. Samen leuke dingen doen. Gewoon 1 à 2 keer per week en dan kijken hoe het gaat. Nu komt mijn vraag, wat moet ik doen? Ik wil geen ander meisje, ik wil haar. Ben super gek op d'r, en hou ontzettend veel van d'r.
Ik zal dit even verder toelichten. Wij hebben elkaar via een dating site leren kennen al gauw gaf hij aan dat hij niet op zoek was naar een vaste relatie omdat hij sinds kort gescheiden was na een huwelijk van 12 jaar. Hij wilde wel iemand leuks ontmoeten en leuke dingen mee doen (uit eten, uitgaan etc…) Ik kon mij hierin vinden en zodoende zijn wij onze “relatie” van start gegaan. We hadden een hele leuke tijd en een gigantische klik (het voelde bovennatuurlijk, magisch gewoon)
We kwamen elkaar in de zomer nog vaak tegen op feestjes en hadden het steeds naar onze zin samen. Er was echt nog die klik, die aantrekking. Ze is in augustus op reis vertrokken met een vriendin en ik alleen. Op reis heeft ze tegen die vriendin gezegd dat ze later met me wou trouwen en kinderen wou. Dat ben ik pas later te weten gekomen. Na onze reis eind augustus hebben we elkaar terug gezien en ook gekust. Ze is dan nog eens naar me thuis gekomen en ook daar hebben we gekust en meer… Nadien heb ik haar niet meer gezien (haar werk + ouders), maar we hoorden elkaar nog vaak.
Het belangrijkste voor jou om te doen terwijl uw ex in een rebound-relatie is, ishet hoofd koel houden. Wat er ook gebeurt, vertel je ex niet om met hun rebound partners te breken. Laat het hun idee zijn. Ze hebben een enorm gat in hun leven nadat ze met je hebben gebroken, die ze nu proberen te vullen met iemand die nieuw is. Ze zullen binnenkort realiseren dat een rebound relatie de leegte niet kan vullen en ze zullen de relatie beëindigen.
Nou Elise.. Ik hoop echt dat jij niet in mijn schoenen staat over 3 jaar. Dit is een hel.. Elke dag denk ik aan hem, en elke keer moet ik hem met een ander zien. Misschien moet je het juist niet met seks aanpakken? Gewoon afspreken, lief doen, tegen elkaar aanliggen gezelligheid etc. En hem laten verlangen naar meer. Ik hoop voor je dat je hem terug krijgt. Maak er anders zo snel mogelijk een einde aan tussen jullie. Blijf geen vrienden, blijf niet bij hem hangen. Maar verbreek het contact voorgoed. Anders wordt je net als mij.. En dat zou echt heel erg zonde zijn. Geloof me, hoe langer en dieper je erin mee wordt gesleurd, hoe moeilijker het is eruit te komen.
ik vind het ook heel moeilijk vast te stellen wat je precies wilt weten maar ik doe een poging tot een antwoord als je van iemand houdt mis je die in principe gelijk als je hem/haar een tijdje niet ziet. Maar dat wil niet zeggen dat het slecht is. 3 weken is eigenlijk niks op een mensenleven dus als wij dat hadden afgesproken zou ik (als vrouw) dat ook graag volmaken omdat het iets kan betekenen voor je relatie. Waar het om gaat is dat je kunt praten over wat er in je om gaat en dat is helaas moeilijk voor veel mensen, voor veel mannen maar ook voor menige vrouw. Als je verwacht dat iemand een afspraak verbreekt om te tonen dat hij je mist maak je allerlei zaken wel erg ingewikkeld, want wat willen jullie dan? even orde op zaken of vaststellen wanneer je iemand mist, want dat is natuurlijk iets heel anders
Deze week was hij jarig, dus dat leek mij een goed moment om weer eens iets te laten horen. Daar reageerde hij goed op. Ik wil hem graag weer zien, gewoon ongedwongen. Ook omdat ik hem heel dankbaar ben voor de spiegel die hij mij heeft voorgehouden en hij dat zelf niet eens in de gaten heeft. Maar hij weet dondersgoed dat ik hem terug wil, dus die ongedwongenheid wordt lastig. En ik weet niet eens hoe ik hem zover moet krijgen dat hij mij weer wil zien.
sinds twee weken is mijn relatie van ruim een jaar voorbij. Hij heeft het beëindigd omdat we de laatste tijd vaak ruzie hadden. Hij verlangde daardoor minder naar mij en zijn gevoel werd minder. Ik moet zeggen dat ik de ruzies ook vrij vervelend vond worden. Deze kwamen eigenlijk vooral omdat hij het heel erg druk heeft met stage en sport ook vragen zijn vrienden heel veel van zijn tijd. Het ging heel snel eerst wilde hij er nog voor vechten en een dag later wist hij zeker dat het niet meer kon. Hij kreeg steeds het gevoel dat hij me niet waard is. Ik mis hem vreselijk en hou heel veel van hem. Hij stond niet meer volledig achter de relatie, hij moest echter zo erg huilen en zei dat ik het meest belangrijke meisje uit zijn leven ben en dat hij van me houdt. Hij zegt steeds dat hij met me wil trouwen. Ik heb nu al een week geen contact gehad, hij mailde me 2 dagen geleden in de mail stonden nog eens de redenen waarom hij de keuze heeft gemaakt. Dat hij het zwaar heeft en me heel erg mist. Ook zei hij dat hij over 8 jaar met mij wil trouwen, kinderen een huis kopen. Dat ik het mooiste liefste leukste meisje ben dat hij ooit kan krijgen. En dat hij zoveel van me houdt. Ik mis hem en wil hem het liefst terug, maar loop niet achter hem aan. Alleen hoe kan ik dit afsluiten als hij zulke dingen tegen me zegt. Ik ben zo verward. Wil het deels afsluiten maar als hij zulke dingen mailt is het zo moeilijk en wil hem natuurlijk het liefste terug. Wat moet ik doen ?
Sinds 2 dagen is mijn relatie van bijna een jaar op de klippen. Er is geen overspel oid maar zij heeft het gevoel dat dat wel zo is. In april had ik zakelijk contact met een vrouw die mij via fb seksuele toespelingen deed waar ik NIETS mee heb gedaan. Op een gegeven moment heb ik in overleg met een gezamenlijke kennis van de vrouw in kwestie afgesproken om te zien hoe ver zij zou gaan.... Ik ben daarin over mijn grenzen gegaan en heb daarin ook mijn vriendin enorm gekwetst terwijl er voor mij helemaal geen enkele bedoeling was om iets met deze vrouw te doen..... Nu heb ik haar toegang gegeven tot mijn FB om haar te overtuigen dat er niets aan de hand is omdat ik de laatste tijd waanzinnig druk was en best ook afwezig en zij dacht dat er een ander was (Wat echt niet zo is!!!) Ze is dat chat gesprek tegengekomen en zonder pardoes verbreekt ze de relatie terwijl zelfs de gezameli j keer kennis heeft aangegeven dat het voor opgezet was.
Ik ben naar PSYQ gegaan en heb me laten onderzoeken en behandelen en dat resulteerde in dagelijks concerta slikken. In februari 2012 ben ik een weekend met mijn kind etc een weekend meegegaan naar Zeeland en dat was erg gezellig, maar de moeder van mijn zoon zei "dit is de laatste keer"… en ik vond t prima, kon me weinig schelen… Hierna kwamen mijn ex vriendinntje weer wat dichter bij elkaar en langzaam groeide er weer iets moois…
Hi Wijnand, met weinig informatie kan ik zelf ook weinig. Je vraagt waarom je ex nu zo gelukkig is, maar dat weet ik niet. In de meeste gevallen is het slechts een houding naar de buitenwereld toe. Laten zien dat ze jou niet nodig heeft. Daarnaast zal het haar helpen om zich ook geestelijk van je los te maken. In het artikel staat alles uitvoerig beschreven. Sterkte ermee, A.
Nog steeds begrijp ik de hele situatie niet. Mijn ex vriend heeft zich in een complexe relatie gestort waarvan hij nu reeds zegt geen toekomst te hebben met haar. Ondertussen heeft hij ook al een aantal keer met mij gevreeën. Dus je kan waarschijnlijk wel voorstellen dat ik momenteel geen weg weet met mijn gedachten en gevoelens voor hem. Praten lukt nog steeds niet goed… Het draait telkens op verwijten en ruzies uit. En net dat drijft ons alsmaar verder van elkaar weg, terwijl ik echt een goede babbel met hem nodig heb. Ook onze dochter lijdt erg onder de situatie. Ze wil niet dat mama en papa uit elkaar gaan.
Jullie zijn allemaal gekke mannen hoor! De Nederlandse zoekt geen relatie meer. Ze zoeken alleen maar sex daar zijn jullie alleen maar goed voor. Een toekomst met een Nederlandse loopt al binnen 1 maand of na 1 jaar huwelijk weer uit, want ja ze gaan toch altijd vreemd. Neem lekker een Buitenlandse de vrouwen van hier kijken alleen als je goed vermogend bent.
Na 23 jaar ben ik sinds 2 jaar gescheiden. inmiddels heb ik een man leren kennen die zo verliefd op mij was dat hij de hele wereld afreisde om mij te zien (ik woonde in het buitenland) hij was mijn hele wereld geworden. we skypte uren lang. ik heb hem gesteund en hij mij. in oktober vorig jaar kreeg ik een traumatische ervaring met mijn dochter wat leidde tot haar vertrek naar haar vader. Uiteindelijk heeft mijn nieuwe vriend mij zover gekregen naar Nederland te komen en het wat tijd te geven. ik was de zomer van 2014 in Nederland en we hebben een heerlijke tijd gehad. Een huis gehuurd die misschien niet ideaal was maar wel ons plekje, dus ik naar Nederland. inmiddels was er wel weer contact met mn dochter (18) mijn andere dochter was al in Nederland en woonde bij mijn vriend. Eenmaal in NL voelde ik mij niet meer zo zeker van zijn commitment naar mij, maar ondanks dat deden we veel samen. Nu is het zo dat wij beidde nog niet officieel gescheiden zijn en hij heeft een zoontje van 5 bij zijn ex. Nu geeft hij zeggenswijze zichzelf overal de schuld van....mijn scheiding, zijn scheiding, zijn zoontje die steeds vraagt wanneer komt pappa thuis? e.d.
Het is belangrijk dat je je onder de mensen begeeft. Een mens is maar zó sterk en er bestaat een kans, dat je een terugval krijgt. Hij moet uit je systeem en de enige manier waarop dat kan, is door of veel tijd voorbij te laten gaan of iemand nieuws te ontmoeten. Dit hoeft heus niet de nieuwe liefde van je leven te zijn, maar het is belangrijk dat je jouw palet reinigt. Je hoeft geen eens fysiek met hem te worden, maar ga eropuit en vestig je aandacht op een ander.
Hoi Astrid, twee maanden geleden heb ik het uit gemaakt met mijn vriendin die ik vijf jaar een relatie had en drie jaar samen heb gewoond. We hadden ruzie en ik was heel kwaad en zonder nadenken heb ik haar geslagen en ik heb er heel veel spijt van sinds dien negeert ze me. Ik heb alles geprobeerd, maar ze wil me niet zien of horen. Ik heb nu vijf weken geen contact met haar omdat ze zei dat als ik haar nog een keer lastig val gaat ze naar politie om aangifte te doen. Ik hou heel veel van haar en zij ook van mij want daar voor had ik het uit gemaakt. Zij blijft me stalken tot dat weer goed was tussen ons en laatste keer dat ik haar heb gesproken zei ze dat ze nog van me houd maar zij is bang dat ik haar weer ga slaan. Hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik zoiets nooit meer zou doen en hoe kan ik er voor zorgen dat we weer contact met elkaar hebben en is er nog kans dat ze me terug neemt? Hoop dat je wat tips voor me hebt. Alvast bedankt. Reactie infoteur, 27-04-2012

Bedankt voor je raad, ik heb er zeker wat aan en goed over nagedacht. Daarom ook nog geen bericht gestuurd. Inmiddels een half jaar uit en bijna drie maand geen contact meer. Ik vraag me oprecht af of ik t moet willen zoeken. Heb haar zo vreselijk laten schrikken dat ik wel denk dat ze op een gegeven moment de hoop heeft opgegeven in de laatste periode. Misschien had ik in t begin er beter mn best voor moeten doen. Inmiddels heeft alles bij mij wel redelijk zn plekje. Echter voelt t ook nog enorm ergens onaf. Zo onnodig allemaal. Had zo vaak gehoopt ze me de kans gaf om even te praten. Of dat ze zelf die behoefte voelt. Maar vanuit haar gezin weet ik dat ze niet praten, Over niks. Het gebeurde ging uiteindelijk nergens over en dat doet zeer. Het was dom, maar ze over reageerde er wel een beetje op. Na stevige knuffels en zeggen dat ik altijd in haar hart was zei ze als laatste woorden dat ze zielsveel van me hield, terwijl ze huilend de trap afliep. Meegenomen door haar moeder, die wou perse met haar mee, vind t nog steeds idioot. We hebben elkaar nooit meer gesproken.


Alleen mijn vriendin heeft sinds anderhalve week terug aangegeven een pauze te willen inlassen omdat ze erg in de war is. Ze wilt vooral even rust hebben, maar ik vind dat zo moeilijk om haar met rust te laten. Ik wil haar echt niet kwijt, ik wil er alles voor doen. We hebben nu een relatie van 3 en een half jaar. Hoe kan ik me aandacht bij haar weghalen? Ik probeer al zoveel mogelijk dingen met mijn vrienden te doen, maar het werkt gewoon niet. Ik mis haar zo ik wil haar zo graag terug. En op bijna al die punten die in je artikel stonden die ik niet moest doen, heb ik toch gedaan. Ik heb het gevoel dat het inderdaad alleen maar erger is geworden. Wat moet ik nu?! Reactie infoteur, 20-12-2012
Hi Jaap, zo'n brief is geschikt als je meent dingen verkeerd te hebben gedaan en geen foute indruk wilt achterlaten. Alleen jij weet wat jouw bijdrage in het verhaal is, en wat je anders had moeten doen. Door middel van een brief je ex terugkrijgen ligt helaas minder voor de hand. Hooguit zal ze het eens herlezen en je na verloop van tijd milder beoordelen. Wil iemand plotseling 'niet zoveel meer chatten', dan is dat een indicatie voor het hebben of willen van een andere partner, of een aanwijzing dat ze op een of andere manier bang voor de relatie is. Over beide mogelijkheden heb je niets geschreven dus dit moet je zelf nagaan. Sluit de zaak voorlopig af door je hart te luchten, en vermeld er dan bij dat je hoopt dat jullie na verloop van tijd weer op vriendschappelijke voet verder kunnen. Reageert ze daar ook al negatief op, dan moet je het wel erg bont hebben gemaakt ;). Laat het gewoon aan het lot over wat er gebeurt. Sterkte, A.
Ik Zelf maak nu een helemoeilijke periode mee.. mijn vriend vertrekt voor de zoveelste keer bij me..We zijn 6jaar samen.. hij was echt gek van mij.. nooit heb ik van iemand gevoeld wat ik bij hem voelde.. hij gaf me heel veel aandacht hing elke dag rond mijn lijf.. waarop ik hem regelmatig afstote wegens te DRUK! .. soms vond ik het ook heel erg moeilijk om me te ontspannen bij hem wij was namelijk een zeer onrustig iemand.. dat zorgde voor heel wat stress bij me, waardoor ik hem heel veel links liet liggen, maar ondanks heb ik altijd geweten wat ik voor hem voel.. we hebben ook een pracht van een dochter van 4,5
Ik wil allereerst mijn waardering overbrengen voor de geweldige site, gevuld met veel herkenbare verhalen van posters alhier. Je artikel heeft me ook erg aan het denken gezet omdat mijn relatie nu 5 dagen over is. Ik (man) ben 38 en zij is 37 en we hebben slechts een relatie van 8 maanden met elkaar gehad. Acht maanden is nou niet relatieduur waar je van achter over slaat, maar de relatie was in mijn ogen uniek. Geloof me, ik heb meer langere relaties gehad waar mijn liefde minder was dan wat ik nu heb ervaren. Mijn verliefdheid kreeg ook in die maanden meer diepgang naar een houden van, bij haar is de verliefdheid volgens haar zeggen weg).
Oh ik mis hem zo hard. Ik heb hem 3 jaar gewild, we hebben elkaar eigenlijk wat versmacht in het begin omdat we het allebei zo graag wilden. Ik weet perfect waar het fout gelopen is, ik was onzeker en pushte hem om te praten, waardoor we ruzie kregen. Waarom wil hij me toch niet meer. Ik hoop zo dat hij terug warme gevoelens krijgt voor me als hij me ziet.
Ook nu ik dit schrijf voelt t onaf. Zowel mentaal als qua spulletjes. Deze week loop ik die 1e marathon, trainen duurde slechts 9 weken. Niet normaal. Heb daar naartoe gewerkt en ben ook daarin fysiek als mentaal nog meer gegroeid. Ben nu gelukkiger dan met haar en voor haar. Vraag me af hoe dit gevoel zou zijn als we weer opnieuw contact zouden hebben. Als, en ik zeg echt als, ik toch contact zoek. Want ik kijk er niet naar uit weer teleurgesteld/afgewezen te zijn. Hoe kan ik het best en zo licht mogelijk haar benaderen? Direct voor een uitje, zoals in mn brief. Boeket met een uitnodiging? Ze verhuist 1 mei, einde contract. Waarheen weet ik namelijk niet. Of een simpel sms’je met hoe het gaat? Het liefst zou ik sturen dat t nu wel lang genoeg geduurd heeft en dat we maar gauw iets leuks moeten doen.
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
Op 5 juli waren we wederom samen, mijn ex sloeg haar armen om mij heen om iets voor te doen wat mij niet lukte. M.i zeer intiem vooral omdat ik mijn gevoel niet onder stoelen of banken schuif. Ik heb haar die avond gezegd dat ik haar enorm dubbel vind in haar gedrag naar mij. We kregen woorden en nah ja het zelfde verhaal "er is niks en ik zie dingen". En gooide zij mij voor de voeten dat het contact met mij vanuit haar door schuldgevoel kwam, daarom kwam ze dus bij me! Niet om mij als Sonja, een mens. Nee uit schuldgevoel. Ik geloof dit dus niet. Was/ben dan ook erg terleurgesteld.
Wat ik hieruit dus heb geleerd is dat het onmogelijk is om direct door te gaan met je relatie door op dezelfde voet door te gaan als voorheen. Spanning is ontzettend belangrijk in aantrekkingskracht. Er dient wel ruimte te worden gemaakt voor spanning. Zij moet het gevoel krijgen dat ze niet meer kan voorspellen wat jij denkt en doet. Gisteren heb ik voor het eerst weer een kort berichtje gestuurd hoe het met haar ging. Daarna een kort gesprekje gehad en ze reageerde zeer opgewekt. Na enkele berichtjes zelf het contact bewust weer gestopt.
Sinds 2 weken is mijn relatie uit, na 1,5 jaar wat gehad te hebben. Mijn ex (vreselijk om het zo te moeten noemen). Gaf aan dat ze dingen in mijn mistte. Dat waren o.a.: praten over je gevoelens/diepe gesprekken, mijn telefoongebruik en het huishouden. Maar het ergste is toch het feit dat ik geen waardering over haar uitsprak (complimentjes, lieve berichtjes etc etc) en we niet goed konden praten.

“Ik wil je bedanken voor wat het boek voor me heeft gedaan. Ik moet zeggen dat dit boek me diep, heel diep heeft geraakt. Je hebt een hele hoop aangesneden wat ik heb meegemaakt. Ik ben in de praktijk gaan brengen wat jij me hebt geleerd en mijn vriend is een ander mens geworden. Hij heeft geen benul van wat ik heb geleerd of wat ik aan het doen ben, maar alles is nu zo veel beter geworden tussen ons. Ik ga al mijn vriendinnen hierover vertellen. Dank je!”

Mijn vriend en ik waren 2 jaar lang samen. We waren echt stapel op elkaar, maar mijn houding zat in de weg. Ik was best wantrouwig door mijn verleden dus hij voelde zich niet gewaardeerd. Hij investeerde veel in de relatie en hoopte dat ik zou veranderen. Nu heeft hij geen hoop meer en wilt hij vrienden blijven. Hij vindt dat ik een goeie vrouw ben, maar nog jong. We gaan over 2 maanden een maand op vakantie en stiekem hoop ik dat er weer iets zult bloeien, terwijl hij zei dat ik niks moet verwachten. Ook wilt hij weer openstaan voor andere kansen die hij in de toekomst kan krijgen. Hoe kan ik hiermee t beste omgaan en zorgen dat hij weer gevoelens voor me krijgt?
Mijn relatie is verbroken. Dit kwam doordat mijn ex onverschillig deed. Mijn ex heeft er altijd moeite mee gehad dat ik van opleiding ben gaan wisselen. Ik volg nu een opleiding en hij heeft er de vertrouwen niet in dat ik het haal. Doordat hij veel waarde hechte aan mijn opleiding heb ik hem geblokkeerd op whatsapp en heb ik gezegd dat ik helemaal geen vertrouwen meer op hem heb. Hij had geen stabiel gedrag. Maar ik mis hem heel erg en ik wil hem terug. Ik heb geen idee wat ik zou moeten doen en hoe het zou moeten aanpakken. Op dit moment heeft hij mij ook geblokkeerd. We zien elkaar nooit. Wel zijn onze scholen naast elkaar.
Na drie maand stuurde hij eerst nog een bericht dat hij uitkeek om me te zien en erna ging hij eten met zijn ex. Rond 23u stuurde hij dat hij alleen wou zijn en niemand wou zien. Ben toen naar hem toe gereden, hij zei dat hij het niet meer zag zitten. Ben toen beginnen schreien en heb heel diep gezeten. Het contact tussen ons is dan een dikke maand niets geweest en toen zijn we elkaar terug beginnen zien maar zonder een relatie te hebben. Ik heb toen ook in zijn berichten gezien dat zijn ex berichten stuurde van 'zie je die slet nog, ik wil ze uit ons leven en dat van onze vrienden, neuk wie je wil maar niet met die' .... Ik ken haar niet, heb niets tegen haar maar zij heeft dus een duidelijke mening over mij. We blijven elkaar zo zien gedurende meer dan 1 jaar. Hij heeft ook iets kort gehad met een oudere vrouw en ik ook met een jongen die op niets uitdraaide omdat ik hel gewoon doodgraag zie en niemand anders interesseert mij.
Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.
Of het iets betekend weet ik niet, of het uberhaupt waar is? Toen het net uit was, was hij ook gaan daten met een meid, daar is het niks mee geworden, hij had haar zelfs over mij verteld :). En zij kregen veel ruzie om mij en dat was al gauw weer over, dus een duidelijk rebound. Kan een man meerdere rebounds hebben? Omdat hij niet kan zijn bij de vrouw die hij wilt dus steeds van de een naar de ander? Hij probeerde mij toen jaloers te maken met dingen die zij volgens hem voor hem had gedaan, dit bleek allemaal een leugen te zijn, zij heeft zelfs nooit geweten van zijn problemen/verleden. Hij vertelde mij ook dat ik de enige vrouw was/ben die zoveel van zijn situatie afweet.
Denk niet dat alle mannen vrouwenfilms en meisjesachtige activiteiten haten. Je denkt misschien dat je vriendje het niet leuk vindt als jij de locatie en activiteit van jullie date uitkiest, maar dat hoeft heus niet zo te zijn. Natuurlijk moppert hij een beetje als hij voor de tiende keer naar Love Actually moet kijken, maar waarschijnlijk vindt hij het toch leuk om vrouwendingen met jou te doen om de simpele reden dat hij jou daarmee gelukkig maakt.
Deze tip geldt vooral voor liefdesrelaties die beëindigd zijn. Wanneer je relatie op het punt staat om te breken, grijp dan snel je kans en laat iets waardevols van jou achter. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan een ring; iedere keer wanneer jouw liefde deze ring ziet, zal hij hoogst waarschijnlijk denken aan jou. Hierdoor zul je in zijn/haar gedachten blijven rondspoken.
ik heb het uit met mijn ex ik ben vreemd gegaan heb hier echt heel erg veel spijt van! ze zegt nu dat in de laatste 2-3maanden het verliefde gevoel helemaal weg isbhet is even terug geweest na een romantich weekend voor 2 daarna heeft ze nooit meer gezegt dat het nie goed ging dus het kwam voor mij dus onverwachts ! wat moet ik doen om mijn lief terug te krijgen ik heb er alles en alles voor over!!
Heb je nog wel eens contact met haar? Kijk of er iets verandert in jullie contact… Zo nodig spreek je over een maand nog een keer af, kijken wat er gebeurt. Blijft ze treuzelen en het niet weten: ga verder met je leven! En je mag de deur op een kiertje houden en dat communiceren. Maar blijf niet stil zitten en wachten. Waarschijnlijk is niet goed voor jouw eigenwaarde.
Sinds een maand of 3 date ik een collega. Zij is een flink stuk jonger, maar het klikt en we hebben beide verliefde gevoelens. Na een heerlijk dagje samen (incl sex) krijg ik opeens een bericht dat ze tijd nodig heeft om na te denken. Enkele dagen later gevolgd door: ik kan gewoon nog geen relatie aangaan, ben er niet klaar voor. Ik wil je niet kwijt, maar teveel meegemaakt in mijn verleden. Het spijt me, accepteer het aub.

Ik ben nu 3 maanden met een vrouw aan het daten die ik erg leuk vind, en zij mij ook. Ze heeft een 10 jarige relatie achter de rug en is net 7 maanden single voordat ze mij ontmoette. We hadden laatst een gesprek waarin ze vertelde dat ze nog niet weet of ze zin heeft om emotioneel afhankelijk te zijn, en dus niet weet of ze een relatie wilt, omdat ze nu in haar single periode veel dingen over haar zelf aan het ontdekken is en daar stelt ze zeer op prijs. Logisch.
Jaloezie is gezond maar wanneer het doorslaat in wantrouwen en verdenkingen moet je jezelf afvragen of jij niet het probleem bent. Bedenk ook hoe het is als jouw partner jou continue controleert/uithoort en geen antwoord wat je geeft het wantrouwen bij de partner weg neemt. Je hoort elkaar in een relatie blindelings te vertrouwen en het zal erg pijn doen voor je eerlijke partner als je diegene continue wantrouwt.
Hi R Nico, je beschrijft een relatie waarin geen vertrouwen was, en waar een goede timing geen plaats had. Het begon al dubieus doordat je in bed kroop met het meisje waar je vriend verliefd op was. Geen beste binnenkomer. Een huis kopen op basis van wat verliefdheid kan verder enkel fout lopen, net zoals het aanschaffen van babyflesjes als er geen baby is. Voor je controledrang bleek je achteraf een goede reden te hebben. Na de breuk had ze immers binnen drie dagen een ander, een vriend van jou. Het komt allemaal zeer onvolwassen over, ook wel te zien aan het feit dat je ex nu weer bij haar moeder woont. En jij reageerde op het geheel door op haar auto te slaan en te roepen dat je haar terug wilt. Waarom zou je dat eigenlijk willen? Je noemt haar lui, koppig en bazig. Ze lag in bed met je vriend (koek van eigen deeg), geniet van je geschenken, en zegt niet van jou te houden. De relatie was ongezond en hing van kinderlijkheid aan elkaar. 'Wanneer krijg ik een verlovingsring?', 'Wanneer gaan we een baby maken?'… juist ja. Het beste is dat je haar lange tijd met rust laat en eventueel daarna contact opneemt om te vragen hoe het gaat. Hopelijk zijn jullie dan allebei 'ouder en wijzer' geworden. Sterkte, A.
Evolutionair gezien betekende het dat ze een kindje ging werpen na een maand of negen. Zonder sterke man achter je was je in de oertijd – dus voor de afgelopen 250.000 jaar – als vrouw alleen ronduit fucked. En wanneer het kindje geboren is, wordt het helemaal ongemakkelijk. De kans dat je kindje (en jij als single vrouw) het overleven, zijn nagenoeg nihil.
Dit kwam er bij mij maar niet in. ik bleef jaloers maakte ruzie met haar als ze met hem smste. ze zei dan het stelt niks voor hij heeft me nooit iets geflikt en ik wil kunnen praten met wie ik wil. en ik auwehoer echt niet. In het begin liet ze me ook de berichten lezen totdat ze erachter kwam dat ik haar controleerde en elke dag vroeg met wie ze praatte en of ze nog wat voor hem voelde etc. etc. Dit leide bij haar tot grote frustratie. ze wilde vertrouwd worden door mij en gaf aan mij nooit kwijt te willen en me niet te zullen bedonderen maar gewoon een eigen leven wilde samen met mij en uit kunnen en doen wat ze wilde. maar wel trouw aan mij!
Zijn vrienden zorgden ook wel eens voor discussies. Als ik bijvoorbeeld naar mijn ex stuurde door de week (wat ik niet zovaak doe. Ik stuur 2 tot 5 berichtjes per dag naar hem) zeiden ze hem dat hij zijn gsm moest dichtgooien en niet moest sturen. Daar hebben we het al over gehad en dacht ook weer dat zijn vrienden erachter zaten maar hij zei me van niet. Hij had het ook wel door dat zijn vrienden soms een ruzie stookten. Zodat mijn ex ongestoord met hun op vrijgezellenavond kon. Nja, zo'n ruzies hadden wij.
×