Ik zit nu in een hele rare situatie. Nadat mijn ex heel nadrukkelijk heeft gezegt geen contact te willen. Bericht ze mij na een paar dagen of ik nog naar een feest ga. Vervolgens komt zij daar naar mij toe hebben wij even gepraat en staat zij steeds half naar mij te kijken. Daarna wordt ik in mijn rug geprikt, staat ze achter mij en loopt ze snel weer weg.
Graag zou ik ook jouw advies ontvangen. Begin dit jaar is het contact beeindigd tussen mij en mijn ex. Toen wij een relatie kregen zat hij nog in een andere relatie. Deze heeft hij uiteindelijk toch beeindigd en bracht veel met zich mee, nl. vertrek van zijn kinderen naar het buitenland. Helaas beeindigde hij onze relatie ook (wat ik nooit had verwacht) omdat hij na lang in een relatie te zijn geweest toch voorlopig vrij wilde zijn. Het had niets te maken met zijn gevoelens voor mij, maar wel met het feit dat hij niet van de ene relatie naar de andere wilde gaan.
Vermoedelijk is je (ex) vrouw in de war, worstelt ze met tegenstrijdige gevoelens en weet ze niet hoe ze het op een rijtje kan krijgen. Vermoedelijk voelt ze zich ook schuldig tegenover jou, de kinderen, familie, etc. En ze is na die 10 jaar relatie en 5 jaar huwelijk toe aan een frisse wind. Menselijk! Die jongere man biedt haar vermoedelijk avontuur waar ze zo erg naar snakt.

als jij het niet zelf wilt kom dan niet.Hij zei toen dat hij het ook wilde:s.Na een week wou hij me weer op msn terwijl hij daarvoor zei vrienden te willen zijn.We hadden elkaar een maand op msn.In het begin was het goed daarna werd hij boos om het feit dat ik niet zag wat mijn gedrag hem had aangedaan.Hij verwijderde mij toen van ping.3 Dagen erna begon ik te beseffen dat ik hem nooit me liefde toonde en hem altijd achter me liet aanrennen.


Wanneer je echt van elkaar houdt, dan vecht je niet tegen elkaar, dan heb je geen kritiek, dan geef je niet op. Wanneer je echt van elkaar houdt, dan vecht je samen. Dan vecht je samen tegen kritiek, samen tegen mindere dingen, bijvoorbeeld tegen de oorlog die je partner in zijn of haar rugzak met zich mee draagt, samen voor een zo mooi mogelijke toekomst, samen.

Ook ik wil graag wat advies ontvangen. Eén maand of twee geleden ben ik samen met een ex-collega iets gaan drinken. Zij was toen een paar weken in een nieuwe relatie en ik hoorde meteen dat het niet klikte. Ik heb haar altijd graag gehad en die avond was magisch en ik werd op slag verliefd zonder dat ik daar eigenlijk enige verwachting bij had. Ik heb haar nu en dan een mail gestuurd en hier en daar een smsje. Na een week of 3 krijg it plots een smsje dat het uit is met die jonge, dus heb ik meteen gevraagd of ze nog is met mij wou afspreken. Weer een leuke avond en ben toen te weten gekomen dat ze die vorige avond ook niet uit haar hoofd kon zetten.
Heb een aantal keer contact gehad via whats app, maar reageert ze veelal kort. Dit is wel een kenmerk van haar, ze probeert alles te verdringen want in het gezicht zegt ze niks. Nu heb ik dus woensdag een gesprek met haar, ook liggen er nog spullen bij haar maar dat kan later ook nog. Tijdens het gesprek wil ik gewoon aftasten. Hoe kan ik haar vertrouwen terug winnen?
Als een smeken na een breuk zou werken dan zou niemand ooit nog uit mekaar gaan. Maar zo werkt het dus niet... Ze hebben besloten je te verlaten en ze zijn bereid je te laten smeken en te pleiten. Wat de reden ook is voor de breuk, het gaat niet met je op je knieën te gooien veel veranderen. Het enige dat smeken en medelijden gebruiken opbrengt is dat je ervoor zorgt dat je eruit ziet als een zwakke en onzekere persoon.
Iemand verliezen van wie je houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten... "Don't ever give up if you still want to try
Reageer op een ondersteunende manier. Mannen voelen zich meer aangetrokken tot vrouwen die achter hen staan.[2] Als je goed reageert als je vriendje iets met je deelt, zal hij in het vervolg vaker met andere problemen bij jou willen komen. Om een steun en toeverlaat te zijn, luister je goed als je vriendje een probleem aan je vertelt, en reageer je op een ondersteunende manier.
Haar twijfels over ons bleven bestaan en na elkaar 2 weken niet gezien te hebben (terwijl ik amper besefte wat er gebeurde, behalve dat ze aangaf tijd en ruimte te willen hebben), was ik het beu en belde ik haar op dat ik met haar wilde praten omdat het voor mij zo niet ging. Zij gaf toen ik dat zei, meteen aan dat haar gevoelens weg waren voor mij. Ineens! Het kwam als een mokerslag aan. De volgende dag ben ik naar hoe toe gegaan en ze was zo kil en afstandelijk. Ik herkende haar totaal niet. We hebben nog wel even gepraat en ineens leek ik de schuld van van alles te krijgen. Ik kon er niet bij! Uiteindelijk ben ik emotioneel vertrokken en draaide ze nog wel iets bij en gaf ze gewoon aan dat ik haar tijd en ruimte moest geven en dat ze wellicht nog wel in zou zien dat ze de grootste fout van haar leven maakte.

Een nieuwe relatie betekent niet dat ze een vorige relatie volledig los heeft gelaten (kan wel). Nog belangrijker, haar nieuwe relatie met een andere man mag volledig losstaan van wat jullie ooit hebben gehad. Stop met vergelijken, voorkom denken in de vorm van concurrentie of wat dan ook. Dus probeer het niet te mixen, dat doet alleen maar pijn en moeilijk.

Ik had op 19-01-2013 ook al wat gepost. Ik vroeg toen tips want ik wist niet wat ik moest doen. Ik ben gisteren met me ex naar een musical geweest. Ik had besloten om te doen dat ik het geaccepteerd had en dat ik ging voor vrienden. Het was in het begin wel een beetje raar en een klein beetje ongemakkelijk. Hij vroeg hoe het met me ging en ik zei natuurlijk dat het heel goed ging. Daarna vroeg hij of ik er al wel overheen was. Ik zei toen: ''naja je kan niet zomaar stoppen met van iemand te houden". We hebben veel gepraat gewoon over van alles en nog wat. We gingen eerst wat eten in een klein Italiaans restaurantje. Hij zei aan tafel dat hij het wel een beetje raar vond zo. Ik zei dat ik het wel mee vond vallen en dat het eigenlijk zoals altijd is, alleen dan zonder gevoelens, zonder elkaar een kus te geven etc. Verder was de avond heel erg gezellig en we voelde ons allebei op ons gemak en konden allebei gewoon onszelf zijn. Ik nam natuurlijk expres iets meer afstand. Op de terugweg in de auto merkte ik wel dat hij wel af en toe naar mij keek. Toen ik weer thuis was smste hij dat hij het heel erg leuk vond maar nog wel een beetje apart maar wel gezellig. Dat ik nog een plekje in zijn hart had en daarna wenste hij mij welterusten met een x erachter. Ik had hierop geantwoord dat ik het ook leuk vond en dat we nog wel vaker leuke dingen konden gaan doen en dat hij ook een plekje had in mijn hart. Ik had een goed gevoel over deze avond en ik ben blij dat ik niet met die brief ben gekomen enzo. Ik hoop dat als ik gewoon zo doorga en wat meer afstand neem en leuke dingen met hem blijf doen dat hij merkt wat hij mist en mij terug wilt. Ik zie hem aanstaande donderdag weer want dan hebben we samen een gesprek van scouting. Die vrijdag hebben wij samen scouting en zaterdag hebben we een feest. Dus ik blijf hem vaak zien en ik hoop dat dat goed is en dat ik me daar me voordeel uit kan halen. Iemand nog tips wat ik kan doen, moet ik wat anders doen of gewoon zo doorgaan?
Dat zouden de criteria moeten zijn of je al dan niet met een relatie doorgaat. Tuurlijk is je eerste reactie wanneer het uitgaat: “Ik snap er niks van, ik wil hem terug“. Maar het geheim dat mensen niet willen dat je weet, is dat om bij de ware te komen je meerdere mannen moet uitproberen die achteraf toch niet zo’n goede keuze bleken. Dat proces doorgaan, daar is helemaal niets mis mee.
Hi Sonja, volgens verwachting brak je ex dan eindelijk. Dit is een bewijs dat het haar allemaal erg hoog zit, dus je tactiek werkt nog steeds prima. Beter dan een ex die blijk geeft niets om je te geven! Hopelijk kun jij in de nabije toekomst echt zonder of met haar verder en hoef je niet te lang meer in zo'n moeilijke tussenfase te zitten. Omdat ze persoonlijke problemen heeft die het onderhoud van een relatie als het ware blokkeren is het sowieso moeilijk, en moet je je echt afvragen of je niet beter af bent met iemand anders. Mensen doen altijd wat werkt, en soms is men zich er niet bewust van dat er eigenlijk genoegdoening wordt gevonden in 'zelfkwelling'. Controleer dus of dat bij jou (en bij haar ook) aan de hand is. In de toekomst wil ik mijzelf op andere dingen gaan richten dus zul je me hier niet of in elk geval minder vaak zien. Lees daarvoor ook mijn infoteurpagina. Een goed en mooi nieuwjaar Sonja! Groetjes van A.
ik heb sinds een week een vriendin en ze wil het al weer uitmaken met mij. Ze zegt dat ze iemand heeft leren kennen en dat ze zich zeer goed voelt bij hem. Ze twijfelde eerst om het uit te maken, maar ik denk dat ik haar daarna te veel probeerde te overtuigen om het niet te doen. Want daarna was ze bijna zeker dat ze het ging doen. Ik vroeg of ik nog een kans had. En toen zei ze later misschien. Ik heb toen gezegd dat ze moest kiezen en als ze de ander zou kiezen dat ze mij kwijt was en dat ik nu met haar wil en niet later. Kan ik nog iets doen want ik ben zoooo verliefd op haar en wil haar egt niet kwijt. We zijn nu ongeveer 2 weken later en ze heeft al 2 keer contact met me gezocht via facebook. Ze zij hi en vroeg of alles goed was, ik zei alles goed enzo en toen ging ze weer offline. Wil dit nu iets zeggen of niet. Wat kan ik nog meer doen, want ik mis haar zo ontzettend. Help mij alstublieft :’s.
Der moeder zei zelf overigens dat het voor haar te vroeg te serieus was. En dat ze het niet kon bolwerken. Der vriendinnen zeiden dat ze gevoel had dat ze aan ketting zat terwijl ze nu veel wilde ontdekken. Toen we nog hadden merkte ik ook dat ze krampachtig appjes verstopte van mannelijke schoolgenoten of iets. Waarschijnlijk omdat ze bang was voor reactie van mij dat ik wat ging denken dat er wat was. Daardoor dacht ze ik laat wel niets zien, waardoor ik juist ging wantrouwen, zij weer minder liet zien, etc. Het werd een beetje een negatieve spiraal.

Het is nu een week uit met mijn vriend. Hij is 23 en ik ben 20. We hebben anderhalf jaar een relatie gehad. Het ging altijd heel erg goed, we hebben nooit ruzie en iedereen zag ons als het perfecte stel. Qua karakter zijn wij ook gewoon precies hetzelfde, we vinden het allebei moeilijk om over gevoelens te praten en wachten altijd alles maar af en we zien altijd wel. Begin December vertelde hij mij dat zijn gevoelens weg waren en dat hij niet zo goed wist wat hij moest doen. Ik vond het moeilijk om dat te horen en we hebben er toen over gepraat. We besloten om er aan te werken en we wilden ook echt allebei dat het weer goed kwam. Snel daarna was het Sinterklaas en Kerst en al die verplichte familiebezoeken. Nu vorige week 12 januari kwam het sms. 'ik wil met je praten'. ik wist al hoelaat het was, want ik merkte ook dat hij steeds meer afstand nam en ik zat maar in een onzekerheid van of het weer goed kwam of niet. hij vertelde dat het misschien beter was als het uit is en als we gewoon goede vrienden bleven. ik was hier echt kapot van en ik wist niet was ik moest zeggen. ik heb toen 2 uur lang naast hem gezeten en hij probeerde me allemaal te troosten en hij zei dat hij het nu gewoon echt niet wist en dat hij misschien wel spijt zo krijgen maar dat het op dat moment gewoon beter was voor ons allebei. ik snapte hem wel want het ging inderdaad niet zo lekker meer. wij zijn samen leiding op de scouting dus ik zie hem sowieso ieder week wel een keer. dus echt afstand van elkaar doen gaat moeilijk. ook ga ik veel met zijn broers om. gisteren zagen we elkaar weer voor het eerst en het was heel erg ongemakkelijk. we hebben niet echt veel gepraat en we wisten ons allebei niet echt een houding te geven. ik heb het gevoel dat we er niet alles aan hebben gedaan om het weer goed te maken en om de vonk weer terug te krijgen. ik heb dit hem nog niet verteld want ik ben bang dat ik hem dan juist verder weg jaag en dat hij dan meer afstand neemt. aankomende dinsdag gaan we samen naar een musical, hier hadden we al twee maanden geleden kaartjes voor gehaald en we hebben besloten om toch daar samen heen te gaan. hij wil graag vrienden blijven en dat wil ik ook. maar ik wil eigenlijk dat het weer goed komt. hij weet dat ik het er moeilijk mee heb, maar moet ik nou vertellen over mijn gevoelens of moet ik juist zeggen dat ik vrienden wil worden zodat hij misschien inziet wat hij kwijt is. als ik over mijn gevoelens ga praten en hem vertel dat ik hem terug wil dan ben ik bang dat hij alleen maar meer afstand neemt, maar het kan ook zijn dat hij inziet dat hij mij ook terug wilt. en als ik zeg dat ik vrienden wil blijven is er de kans dat het gevoel niet meer terug komt en hij me niet gaat missen, of hij ziet in zoals hierboven beschreven staat dat hij mij misschien niet meer terug kan krijgen.

Ik heb geleerd dat je perfect mag “vechten” voor je vriendin, maar er zijn grenzen. Er teveel achteraan zitten is niet goed. Dit kan zelfs verstikkend overkomen en aanvoelen voor haar. Je zal haar idd tijd en rust moeten geven. Doe je dit niet, dan zal haar beeld over jou veranderen van positief naar negatief. Maar ik zou toch in je achterhoofd houden dat je dit,persoonlijk gesprek nooit zal hebben. Daarom probeer je aandacht of andere vrouwen of andere zaken te richten. En mss komt dat gesprek vanuit het niets. Veel sterkte.
Hi Leo, als je het los wilt laten moet je je ex niet vertellen dat je nog steeds aan haar denkt. Je haalt dan immers weer van alles open (mits ze reageert), en je weet niet hoe dat gaat aflopen. Houd je het echt niet uit zo, dan kun je je hart laten spreken en de gok wagen. Beter echter is om daar nog mee te wachten, gezien de laatste ontwikkelingen. Je ex terugkrijgen is niet een kwestie van de korte termijn, maar van de lange adem! ;). Groetjes, A.
Ze toonde de gesprekken die ik had met een vriendin en pakte haar boel en zei van ja als ge bij haar wilt zijn en alene nog tijd in je zaak steek ipv je gezin moe je het maar weten. Dit was een slag in mijn gezicht wegens ik totaal niemand anders heb of had, tevens maakte ik ook tijd voor mijn gezin maar zag ze dat soms niet es naar zee gaan, wandelen, enz… de laatste maanden ging ik meer mee naar familiefeestjes enz… ik ben er stap per stap mee bezig zei ik haar maar kreeg te horen zijt ge te vertrouwen dan nog als ge zo'n gesprekken hebt? ik antwoorde baja Eline ik ben te vertrouwen er zijn er maar 2 die tellen. Nu ondertussen woont ze 2 weken bij haar mama terug, met ons dochtertje Amber, nu ik moet zeggen we komen overeen en vinden ons wel, maar ik weet geen raad wat ik moet doen. Ik heb zelfs de zaak waaraan ik 13 jaar in okt voor gewerkt heb met bloed, zweet en tranen te koop geplaatst op 2dehands en tal van mails, met de zegswijze van mijn gezin gaat voor op een zaak eline kmeen dat en het is ook zo, tevens staat ze ook in voor haar bedrijfsbeheer, diverse borgen en heb ik altijd beloofd de dag dat het slecht gaat en ze zitten aan uw geld of ons geld dat ik alles verkoop. dit ben ik dus nu aan het doen.

Als je naar je hart luistert, is alles wat je hoort dat je van je ex houdt en je wilt ze terug. Probeer in plaats daarvan met je gedachten te denken. Wees logisch. Analyseer de voor- en nadelen van uw relatie. Analyseer de voor- en nadelen van uw ex. Ontleed wat uw doelen in het leven zijn en of een relatie met uw ex al dan niet overeenkomt met die doelen.

Hij is lief, leuk en je bent ontzettend gek op hem, maar er is één probleem: hij wil geen relatie. Je vriendinnen hebben waarschijnlijk al honderd keer gezegd dat je hem uit je leven moet bannen, maar dat is moeilijker gezegd dan gedaan. Jullie hebben het super leuk samen, maar het gaat eerlijk gezegd nergens heen tussen jullie. Wat kun je in zo'n situatie doen?
Het is inderdaad kinderachtig, maar het geeft toch wel weer aan dat hij aan mij "denkt". Om de zoveel tijd neemt hij weer contact op (via sms) met een andere smoes, misschien wordt hij wel helemaal niet gebeld, maar was dit een smoes om weer contact te gaan zoeken of mij te laten denken dat hij wordt lastiggevallen door een anonieme beller om mij zo weer jaloers te maken. ach het kan van alles zijn :)
Denk niet dat iedere man met elke vrouw naar bed wil. Je bent er misschien heilig van overtuigd dat je partner, platonische vriend of mannelijke collega het liefst met iedere vrouw op aarde het bed zou delen, maar dan heb je het mis. Ook al kijken mannen graag naar al het vrouwelijk schoon om hen heen, ze zijn meestal erg selectief als het op sekspartners aankomt.
Elke man schrikt terug van vrouwen met schijnbaar onvervulbare behoeftes. De reikwijdte van dingen die voor hen acceptabel zijn, is zeer beperkt. Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat ze uitsluitend een aantal specifieke gerechten eten, die dan ook nog eens op een bepaalde manier bereid moeten worden. Vrijetijdsbestedingen zoals fietsen of skiën? Te vermoeiend en uiteraard veel te koud. Elke vorm van lichamelijke onaangenaamheid is onverdraaglijk.
Hi Aprilrain, ja ik had je al gewezen op het artikel over bindingsangst. Lees daar ook de antwoorden op reacties, want ongetwijfeld zul je er herkenning vinden. Met iemand die zo'n hechtingsstoornis heeft kun je niets beginnen, wel kun je het beschouwen als een storing in de normale ontwikkeling. Zo iemand heeft dan bijvoorbeeld nooit een relatie gehad, of alleen een lijstje met verbroken relaties. Ook zie je het bij individuen die het grootste stuk van hun leven bij hun moeder wonen en letterlijk bang zijn om met een vrouw (van buitenaf dus) enige omgang te hebben, laat staan een hele relatie met toekomstmogelijkheden! Hij wil je wel knuffelen en zoenen, maar weet verder niet wat hij ermee aan moet. Alles zal hem benauwen. In je nieuwe bericht kom je eigenlijk met nog meer bevestigingen van zijn onkunde. Zo is het natuurlijk fouter dan fout dat hij je uitnodigde voor een etentje omdat jullie zoveel maanden samen waren, maar dat jij jouw deel zelf moest betalen. Dat is toch geen kerel? ;). Je vond hem leuk omdat hij betrouwbaar was en oprecht. Maar lees je berichten nog eens terug. Zijn onbetrouwbaarheid spat er vanaf, en eerlijkheid is ver te zoeken met dat walgelijke besluit dat hij 'al veel eerder had genomen'. Alsof jouw belangen er totaal niet toe doen. Alsof je maar hebt te luisteren naar zijn grillen. Zijn moeder. Zijn angsten. Zijn getwijfel. Zijn onwil. Kap ermee en laat hem maar pruilen in zijn wiegje op de slaapkamer van zijn moeder ;). Groetjes van A.
Als je andere dingen te doen hebt naast hem voelt het voor hem niet verstikkend. Trap er niet in om je te laten meeslepen in zijn enthousiasme. Doe het rustig aan. Mannen die hun snelle tempo niet onder controle kunnen houden zullen snel verveeld raken. Als dat gebeurd zal hij je laten vallen. Bespaar jezelf de pijn van gedumpt te worden en move on!
We hadden vaak ruzie over dingen, maar verder niks bijzonders. Nu was het al eerder even uit, maar zij is toen uit haar zelf bij mij terug gekomen. Dit was nadat we hadden samengewoond het laatste jaar. Nu heb ik op mijn initiatief een gesprek gevoerd met haar een week geleden. Dat gesprek ging over de relatie, maar leidde tot niets. Waarop zij aangaf dat ze een break wilde van twee weken. Hier ben ik niet op in gegaan, aangezien het twee maanden terug weer aan was. Dus nu al een break heeft naar mijn idee weinig zin. Vervolgens heeft zij via whats app aangegeven dat het uit is.
Mijn ex (21jaar) en ik (22jaar) waren 4 jaar samen. We zijn samen volwassen geworden maar op een dag zegt zij tegen mij het ga nie meer. Maar ik wil wel vrienden blijven. Dat waren we dan 1 week weinig contact 1 week meer contact dan weer en week weinig contact dan 1 week veel contact dan 1 week waar we elkaar zagen en dan 1 week super veel contact via snap chat en telefoon en sms’jes. Ze zegde me dat ze blij is hoe ik nu geworden ben, super goed mijn best doe en dat ik er weer goed uitzie en al die dingen.
Het is inderdaad jammer dat het zo gelopen is, maar het liep al een tijdje niet helemaal lekker meer. Voor mij dan. Geprobeerd dat duidelijk te maken, maar is jammer genoeg bij Bin niet op tijd binnen gekomen. Hij was alleen maar meer met zichzelf bezig. Stukje bij beetje heb ik toen afstand van hem genomen, totdat we op dit punt beland zijn en ik voor mezelf moest kiezen.

Ik kom net van een relatie van 2 jaar. Mijn vriend had hij mij gedumpt omdat zijn moeder mij nu niet accepteerde vervolgens ben ik op vakantie gegaan door de verdriet wilde ik er tussen uit week later begon hij mij te bellen dat hij me terug wilde was super blij en gaf het een kans maar uiteindelijk 2 dagen later keek hij in mijn telefoon en las hij whatsapp berichtjes tussen mij en mijn vriendinnen het waren chats en spraak memo's van toen ik op vakantie was het ging over hem dat ik er gebroken van was en dat hij zeker een andere had maar ook over dat ik genoeg leuke mannen zag toen ik op vakantie was en dat ik uit was geweest met een vriend en vriendinnen duidelijk dat ik geen date heb gehad of intiem was geweest. Dat vond hij heel erg en had mij gedumpt had twee niks meer van mij laten horen na twee weken heb ik hem gebeld en hadden wij elkaar gezien en hij was duidelijk dat hij geen relatie met mij meer wilde hij wilt vriendschappelijk elkaar nog spreken maar relatie of intiem zijn wilt hij niet meer l. Aub help mij ben er echt kapot van

En nu… hoop ik dus eigenlijk dat u mij zou kunnen helpen hiermee? Buiten dat ik het gewoonweg beu ben te horen dat je er niets aan kan veranderen, en dat ik ermee moet leren leven en dat ik binnen zoveel tijd wel weer iemand vindt en gelukkig wordt ( wat ik dus zweer dat niet gebeurd, voor mijn part ga ik lopen), wil ik echt gewoon dat mijn lief wel terugkomt. Ik bedoel… als je Twilight New Moon hebt gezien, stel je dan maar voor dat ik Bella in het kwadraat ben. Zo voel ik mij echt. Gisteren dacht ik dat ik in coma lag ( lijkt mij veel logischer) en dat ik in een nachtmerrie zit. Ofwel was het een mislukte aprilgrap. Ik ben normaal niet gelovig, nu ben ik al naar de kerk gegaan om 7 kaarsen te branden. Ik doe zeker 100 gebedjes per dag. Ik snap er gewoon geen zak van, en ik wil het eigenlijk ook niet. Ik ben gekwetst, soms heb ik woedeaanvallen, en andere momenten kan de wereld mij echt geen bal meer schelen. Ik weet zelfs mijn lachspieren niet meer zitten, en ik voel mij van binnen echt al klaar voor de psychiatrie of het kerkhof. Maakt mij niet meer uit. Volgens mij zit ik in een serieus diepe depressie ofzo. Maar het is gewoon… Ik wil echt mijn vriendje terug. En elke hulp of tip zou gewoonweg al welkom zijn. Ik weet inmiddels wel al dat ik geen serenade moet gaan brengen, want hij is blijkbaar geen Romeo en Jullia fan. Als het nodig is, duik ik wel onder de zonnebank en ga een hele lading make-up kopen en een nieuw garderobe of zo. Voor mijn part leer ik zelfs paaldansen.

We hadden vaak ruzie over dingen, maar verder niks bijzonders. Nu was het al eerder even uit, maar zij is toen uit haar zelf bij mij terug gekomen. Dit was nadat we hadden samengewoond het laatste jaar. Nu heb ik op mijn initiatief een gesprek gevoerd met haar een week geleden. Dat gesprek ging over de relatie, maar leidde tot niets. Waarop zij aangaf dat ze een break wilde van twee weken. Hier ben ik niet op in gegaan, aangezien het twee maanden terug weer aan was. Dus nu al een break heeft naar mijn idee weinig zin. Vervolgens heeft zij via whats app aangegeven dat het uit is.
Ik ben 25 jaar. Ik en mijn vriend hebben 5 jaar een relatie gehad. 4 maanden geleden is het gedaan geraakt. Er is veel gebeurd tussen ons we hebben zelfs kletterende ruzie gehad zo erg dat ik zijn spullen stuk geslagen heb en bijna op straat gezet. Hy heeft me in die 5 jaar bedrogen en heeft me uiteindelijk laten zitten voor een collega van hem. Over 2 maand na tijdje stilte hebben we afgesproken om nog eens seks te hebben .. Nadien niets meer gehoord alleen als ik hem stuurde. 2 weken nadien had hij relatie met iemand dat maar maand stand gehouden had. Nadien had hij weer iemand anders en dat duurde maar 2 weken. Vorig weekend weer afgesproken weer seks gehad. Nu komen we redelijk goed overeen .. Hij stuurt niet uit zichzelf maar als k stuur antw hy wel soms .. Het is maar kort maar hoor hem wel. Hij had me gezegd dat het tussen ons niet meer goed komt. Wel gaat hij bij mensen rond vragen of ik iemand heb enz .. Gisteren is hij naar zee gweest met zijn eerste vriendin na mij. Gwn als vrienden. Met mij id tijd wou hij nooit naar zee.. Raar gvoel dus. Als het mijn ding waz wou ik hem nog wel een kans geven omdat ik weet dat ik kan en wil veranderen mits vertrouwen .. Hoe pak ik dit best aan? Ik voel dat hij de ware is ondanks zijn gebreken .. Nu houd hy echter zijn been stijf en zegt hij dat ik hem niets meer doe. Ik heb ook mijn fouten en dat is de reden ook wel dat hij me bedrogen heeft. Ik wil een tijdje afstand doen maar doe ik daar goed aan? Ik zou zo graag nog een kans krijgen .. Zelfs wachten zou geen probleem zijn. Wil aan iedereen kunnen zien dat we het wel zouden kunnen!!
Anderzijds heb ik de angst dat ze bij mij is voor de stabiliteit die wij hebben samen totdat ze specialist is (wat nog wel een jrtje of tien kan duren) Ook zijn we de eerste x dat we elkaar tegen kwamen gelijk samen naar huis gegaan, dat liep zo na q day. Doorgaans is dat geen beste start. We zijn daarna weer in contact gekomen en vervolgens een paar keer wat wezen drinken en eten. De andere ‘dates’ die zij en ik hadden snel afgekapt. Ze zei overigens dat ik wel de eerste was sinds. Na een paar weken vroeg ze of ik niet alleen fysieke bedoelingen had. Dat was niet zo. Ze heeft ook mij aangegeven serieus te zijn. Na enkele maanden gezegd dat we toch graag ‘’officieel’ partners worden van elkaar. Hoeft deze kennismaking een probleem te zijn?

Het beste, maar tevens vaak ook het moeilijkst op te brengen, is je ex even een poosje met rust laten zodra ze de relatie met jou verbroken heeft en bij je weggaat. Ze verwacht namelijk al dat je direct en tot vervelendst toe alles zal proberen haar terug te krijgen en zal proberen haar ervan te overtuigen dat ze echt te verkeerde beslissing heeft genomen, door bij je weg te gaan.


Hij keek weer naar andere vrouwen (nou en, ik kijk zo vaak met vunzige gedachtes naar andere mannen) etc. Helemaal in de war. Daar komt nog bij dat hij gestopt was met zijn studie, zijn ouders in extreme vormen druk op hem legden en hij wilde verhuizen naar zijn geboorteland. Dat was helemaal prima, want ik kon daar ook werken. Na een poosje plannen etc. kwamen die twijfels. Wil ik wel bij haar blijven, wat als de twijfels erger worden en ik dump haar daar? Etc. etc. helemaal in de war.

Hi Sonja, je hebt vast wel eens aan de mogelijkheid gedacht dat je ex jullie relatie enkel als probeersel beschouwde. Een experiment, waarvan de uitkomst was dat ze niet met een vrouw wil zijn. En dat jou vervolgens niet durft te zeggen. Zou dat niet kunnen? Haar gedrag is onberekenbaar en je kunt er niets mee. Wel voelt ze zich bij jou genoeg vertrouwd om ook kattig te zijn. Ze rekent erop dat je dat gewoon accepteert. Wat als je dat vanaf nu niet meer doet? Als je aangeeft dat je je zo niet laat behandelen? Er is een regel die luidt dat je mensen 'leert' hoe ze zich tegenover jou moeten opstellen. Wil je dus een andere houding van haar, dan moet je eerst zelf ander gedrag vertonen. Je hebt er nu een begin mee gemaakt, maar gaat teveel mee in haar grillen. Doe het anders. Komt ze zo dichtbij je zitten, dan stap je gewoon op of schuift opzij. Raakt ze je aan, dan zeg je 'hou daarmee op'. Enzovoorts. Maar veel beter zou zijn als je voor haar geen enkele plek vrij houdt. Groetjes, A.
Ik hou zoveel van mijn man dat we blij waren met twee kinderen, een jongen en een meisje. 3 maanden geleden begon ik een aantal vreemde veranderingen van hem op te merken. een paar weken later kwam ik erachter dat mijn man iemand anders ziet. Hij kwam laat thuis van zijn werk, hij geeft nauwelijks meer om mij of de kinderen, soms gaat mijn man weg en komt zelfs een paar dagen niet thuis. Ik heb er alles aan gedaan om dit probleem op te lossen, maar niets werkte. Ik werd erg ongerust en had hulp nodig. Ik las over Dr Goko-verhalen op een website die suggereerde dat dr. Goko kan helpen bij het oplossen van huwelijksproblemen, het herstellen van verbroken relaties, enzovoort. Dus ik nam contact met hem op en ik vertelde hem mijn problemen. Hij heeft mijn huwelijk opgelost en hij biedt een oplossing voor mijn probleem, nu zijn mijn man en ik weer bij elkaar. alles werkt goed in mijn huwelijk en ik ben zo blij dat Dr. Goko mijn man succesvol naar mij terugbrengt. als er een probleem is in uw huis, gezondheid, huwelijk / relatie en meer stuur een dan kunt u hem een whatsapp-chat geven op +2348056398964

Snap ik er op den duur helemaal niets meer van! Hij heeft gekregen wat hij wilde, dat het uit was, ik heb hem zijn zin gegeven en al, en nu doet meneertje nog moeilijk?! Het is alsof het niet nodig is ineens wat rekening te houden met mij… 3 weken geen enkel contact, en dan moet ik nog langer zitten wachten? Die drie weken waren een ware hel voor mij, en nu dat ik op het punt ben gekomen dat ik hem los wil laten, gaat ie zo beginnen doen?! Ik word er echt gewoon vreselijk ambetant en tuureluurs van!


Snap ik er op den duur helemaal niets meer van! Hij heeft gekregen wat hij wilde, dat het uit was, ik heb hem zijn zin gegeven en al, en nu doet meneertje nog moeilijk?! Het is alsof het niet nodig is ineens wat rekening te houden met mij… 3 weken geen enkel contact, en dan moet ik nog langer zitten wachten? Die drie weken waren een ware hel voor mij, en nu dat ik op het punt ben gekomen dat ik hem los wil laten, gaat ie zo beginnen doen?! Ik word er echt gewoon vreselijk ambetant en tuureluurs van!


Hierbij moet ik wel toevoegen dat ik haar ook een beetje heb toe geëigend. Als zij wat met haar vrienden wou doen dan stond ik daar niet echt helemaal achter, want ik wou gewoon alle tijd die ik had met haar doorbrengen. Haar beste maat is ook mijn beste maat, en daar wou ze een keer een film mee kijken, terwijl me dat niet echt aanstond. Ik heb spijt van de jaloezie die ik heb gehad, want ik snap nu eerlijk gezegd niet waarom dit allemaal zulke grote problemen waren. 1 ding kan ik wel zeggen, en dat is dat ik nog steeds zielsveel van haar houd. Heb eerder relaties gehad, en ben eerder ontzettend verliefd geweest, maar deze keer was het zo anders...
Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil.
We hebben al regelmatig nog seks gehad met elkaar.. maar van de andere kant voegd hij wel zijn ex toe op Facebook babbeld hij met haaar .. AAAAAAAAAHHHH.. ik word er gek van!!!! en zeggen dat hij me met nieuwjaar nog een geschenk kocht van 900EUR.(wij zijn gewoon mensen van de midde klasse) En 2maand later voeld hij "zo gezegd" niks meer voor me.. ook vraagt hij steeds naar kleding advies bij me om dan uit te gaan of iets te gaan drinken maar dat doet me zo veel zeer vandaag heb ik gezegt dat hij het maar zelf moet uitzoeken..

Anderhalve week geleden heeft mijn vriendin het uitgemaakt. Dit kwam voor mij als een grote verrassing omdat ze nooit wat heeft laten merken. Maandag is het uitgegaan, het weekend hebben we nog leuke dingen gedaan en deed ze heel normaal en verliefd tegen me. Nu zei ze dat ze rust wilt. Tijd voor haarzelf, het was ook wel zo dat we elkaar 5 à 6 dagen zagen. Onze relatie begon 2 jaar geleden. Alles ging heel goed alleen had zij nog contact met haar ex, zelf had ik dit nooit meegemaakt. Contact met mijn ex. Ik werd hierdoor onzeker, gevoel van waarom contact, vind ze hem nog steeds leuk. Dat terwijl ze met mij was en juist bij mij wou zijn. Deze onzekerheid is er langzaam bij mij ingeslopen en er nooit uitgegaan. Door bijna alles kreeg ik dat gevoel van angst, als ze uitging, haar ex belde, we ruzie hadden en dat ze het uit zou maken. Dit heeft een hele lang tijd geduurd voordat ik het onder controle had. De laatste 8 maanden ging het steeds beter en beter, ik was zo met mezelf bezig voor ons. Ik ben op mezelf gaan wonen, hebben samen alles uitgezocht van stoelen tot kleine details. Dit omdat ze altijd zei ik wil samenwonen op termijn. Van samenwonen is het er niet van gekomen. Ik begon aan een nieuwe opleiding, hele dagen sporten. 's Avonds kapot en moe, vond fijn dat ze er was maar dat was het ook wel. We raakten beetje in een sleur, veel zien, weinig spanning. Weinig leuke dingen doen samen. Op een dag hoorde ik dat ze een jongen had ontmoet, ze vond de aandacht die ze van hem kreeg wel leuk. En wou er ook op ingaan om langs te komen. Totdat ze wakker werd en dacht nee dit kan ik niet, Erwin is mijn vriend. Er ontbreekt iets bij ons, ze is geen prater maar meer iemand die alles opkropt en eruit knalt. Ik heb haar betrapt op het contact, kreeg weer hertelde gevoel van angst. Ze voelde zich betrapt en heeft het daarna uitgemaakt. Ze vond/vind dat we elkaar geen vrijheid gaven, de spanning was weg. Ik geef haar daar ook gelijk in. Dit geeft natuurlijk geen reden om met anderen af te spreken. Ik haar dit vergeven. Ze hebben nu ook geen contact meer. Wij wel, we sms'en en zien mekaar af en toe in de trein. Afgelopen vrijdag stond ze voor me deur om naar de nieuwe badkamer te kijken. Ze vond het fijn bij me te zijn en we hebben gezoend. Zij wou zelfs meer, maar ik niet, emotioneel was ik een wrak, krabbel nu langzaam weer terug naar de oude ik. Maar ik ben van mening dat onze relatie helemaal niet te einde hoeft te zijn, elkaar wat meer vrijheid geven dat is de oplossing. Ze is nog steeds gek op me, dat merk ik aan d'r. Ze zit telkens aan me en geeft me kusjes. Ik zie haar lach en haar ogen, die zijn hetzelfde als toen ons ons was. Ik wil haar super graag terug, ze wilt ook afspreken. Samen leuke dingen doen. Gewoon 1 à 2 keer per week en dan kijken hoe het gaat. Nu komt mijn vraag, wat moet ik doen? Ik wil geen ander meisje, ik wil haar. Ben super gek op d'r, en hou ontzettend veel van d'r.
Nadat alles was uitgekomen heeft mijn vriendin mij een allerlaatste kans gegeven, omdat ze nu alles wist, maar ook zag dat vanaf Parijs ik helemaal voor haar ging. We spraken over kinderen en samenwonen en zijn ook naar een groter huis gaan kijken. Maar ik heb haar vertrouwen zo beschaamd en schaam me daar zo diep voor… We zijn 15 oktober 2012 nog naar Dusseldorf gegaan en dat was wederom heerlijk om lekker samen te zijn, ver weg van alle ellende. Op 26 oktober 2012 stuurde ze een sms dat ze er helemaal klaar mee was, blijkbaar had iemand op haar werk iets over mij gezegd, maar meer ben ik nooit te weten gekomen… Inmiddels zijn we 4 maanden en in die 4 maanden heb ik gemaild, gesms't en allerlei dingen geprobeerd. Ze negeert me totaal, wil met rust gelaten worden en heeft volgens mij ook een nieuwe vriend (zag op Valentijnsdag 2013 iemand bij haar naar binnen gaan). Ik, degene die heel goed alleen kan zijn en normaal geen traan laat om een verbroken relatie, lig totaal in puin… Zij is de WARE voor mij… dat wist ik al vanaf onze herstart in Parijs en weet t voor 1000 % zeker… ik wil nooit meer iemand of iets anders. Ik ben gestopt met leugens, wil echt nooit meer een ander en heb zelf hulp ingeroepen van een paragnost… zij vertelde mij dat ze heel boos is en dat ik haar met rust moet laten… hoe harder ik trek, hoe verder ik haar bij me vandaan duw… en dat ik moet werken aan mezelf… in mijn hoofd is t 1 grote chaos… haar advies zal ik ook absoluut opvolgen.
Hallo, Hier mijn verhaal. Mijn ex-vriend heeft nu 6 week geleden onze relatie verbroken. We zijn 2, 5 jaar samen geweest.Vier maanden terug heb ik gevoelens voor een andere jongen gekregen. Hij ook voor mij. Ik wist niet wat ik met de situatie aan moest. We zagen elkaar alleen op feestjes en waren dan ook wel wat aan het flirten, ook hadden we af en toe contact via hyves. Ik vroeg mij steeds af : Waarom heb ik gevoelens voor een ander? Maar ik durfde er niet over te praten. Totdat mijn 'nu dan ex-vriend' dat door kreeg, hij was woedend en hebben erge ruzie gekregen. Op dat moment was ik er klaar mee en dacht bij mezelf het is beter zo, ik heb niets voor niets gevoelens voor een ander. Ik heb het hele weekend dan ook niets van hem gehoord en dacht dat het voor hem ook over was, dat had hij ook te kennen gegeven in de ruzie. Ik heb 2 dagen daarna afgesproken met diegene waar ik gevoelens voor had. Ik zat wel met mijn ''ex-vriend'' in mijn hoofd maar het voelde op dat moment wel goed. Die dag er naar kreeg ik ineens een smsje van mijn ''ex-vriend'', waarom ik niet eerlijk ben geweest, dat ik gevoelens heb gekregen voor een ander. Ik heb hierop gereageerd en voorgesteld om te gaan praten 's avonds. Hij heeft me opgehaald en hebben een heel goed gesprek gehad, ik zag dat hij spijt had van de manier hoe hij me heeft behandeld en dat hij nu pas inzag wat hij mist. We hebben het opnieuw geprobeerd. Ik heb de persoon waar ik gevoelens voor had gekregen dit ook uitgelegd waar ik mij best schuldig onder voelde, want hij zag het wel zitten met mij. Ik zag niet echt verbetering en ik ben 4 week later weer de mist in gegaan, door met die persoon waar ik gevoelens voor had af te spreken. We hebben kusjes gegeven. Ik was zo in de war en had zo'n enorme spijt ervan dat ik het ook niet durfde te vertellen aan mijn ''ex-vriend''. Twee weken later is hij er achter gekomen en heb het toegegeven, Ik was hem nu kwijt dacht ik. Ik heb hem gesmeekt om te blijven en dat ik er gruwelijke spijt van had! Hij bleef toch bij me, maar hij was beschadigd en wist niet of het ooit goed komen zal. Nu 6 week geleden hadden we een feestje, hij was al een beetje narig op mij, we zijn samen naar huis gegaan en kregen daar enorme ruzie om niets. Hij heeft mij vervolgens op de grond gesmeten waar ik erg van geschrokken ben. Ik bedacht me niet, pakte me schoenen en ging weg. Hij kwam me achter na en zei dat het hem speet, vervolgens hield hij mij tegen en ik heb me los gewurgd, hij heeft me toen nog is 6 keer op de grond gesmeten, bij mijn keel gegrepen, ik was verdrietig kwaad en teleurgesteld. Ik heb zelf nog met de politie gebeld. De volgende dag was ik diegene die hem belde, maar kreeg te horen dat het beter was om bij elkaar weg te gaan. (dit snapte ik toen ook maar moet dat via de telefoon?). Vervolgens heeft hij me er gewoon mee laten zitten, en toch ging ik nog achter hem aan, smsen, bellen, noem maar op, Ik was er helemaal kapot van. Ik kreeg niet veel reacties terug en iets zei in mij dat hij een ander had. Ik heb hem toch zover gekregen om met me te gaan praten 3 dagen later. Hij heeft mij opgehaald en hebben een goed gesprek gehad, dat het beter is zo, maar ik kon niet echt merken aan hem dat hij er mee zat. Hij wou mij weer thuis afzetten en ik vroeg aan hem, mag ik je telefoon even zien, waarop hij antwoordde : Nee er staat niets in. Als er niets instaat dan kun je het wel laten zien. Hij antwoordde : Oke ik ben eerlijk er staan berichtjes in van haar. Ik was woedend en wou die sms’jes perse lezen!, Er stonden met name dingen in: Ik wou dat ik naast je lag, ik had nooit met haar (ik) verder moeten gaan, Ik had altijd verder met jou moeten gaan, Jij bent het eerste meisje waar ik gek op ben geweest, zullen we morgen afspreken. Ik was kwaad en verdrietig. En op dat moment kon hij wel huilen want hij wou me niet ''kwetsen''. Ik was er van in de war. Hij stuurde me later die dag dan ook dat hij niets van haar wou en dat dit uitvlucht was. Hij overtuigde me maar had een raar gevoel bij. En ja hoor, ik ben er via via achter gekomen dat zij die week erna er geslapen had! Ik was zo verdrietig. Ik was hem kwijt. Ik wou hem nooit meer zien, ook mijn schoonouders niet want zij hebben hier gewoon aan mee gewerkt (zo zie ik dat ). Ik heb hem met rust gelaten maar merk aan mezelf dat ik hem vreselijk mis, ik kan geen plezier meer maken, ik zet een masker op, ik ben er gewoon kapot van, jank er elke dag wel om! Ik heb hem vorige week een laatste smsje gestuurd, dat ik hem toch bedanken wil ondanks alles wat er is gebeurt, en dat ik hem veel geluk wens met zijn nieuwe liefde. Waarop ik een netjes bericht terug kreeg. De volgende dag vroeg ik of ik hem even kon bellen, en dat vond hij goed. We hebben 2 uur gebeld! Een goed gesprek gehad en ik voelde me ook stukken beter en had stiekem weer een beetje hoop. Verder laat hij niets van hem horen. Ik kwam hem vorig weekend tegen op feestje. Ik heb hem ontweken maar wel in de gaten gehouden. Later op de avond liep ik achter hem en vroeg dan ook of die even mee lopen wou. We hebben weer gepraat! En zelfs gezoend!. Hij stuurde me daarna ook smsjes dat hij me miste en dat hij me volgende week wel even komt ophalen. Waar ik mijn twijfels over heb. Nu vandaag heb ik weer contact gezocht en hem gebeld, dit omdat ik zekerheid wil of hij me wel of niet komt halen. Ik was op school en vroeg of die even langs kwam een sigaretje roken. Dit vond hij goed, hij was er dan ook gelijk omdat hij in de buurt was. Weer gepraat, ook over ons, en haar waar hij nu bij is. Hij zegt dat het niets tussen hun wordt en dat ze dom is dat ze het zelf niet door heeft. Hij is liever bij zijn vrienden. Hij zegt dat hij mij wel mist, maar hij weet niet goed wat hij er mee aan moet. Hij is bang dat het weer gebeurt als we samen verder gaan. Wat ik ook begrijp. Het contact zoeken komt dus wel telkens van mijn kant. Hij zei nu dan ook dat hij me volgende week woensdag komt halen. Maar ik heb mijn twijfels. Ik wil hem super graag terug en ik zie dan ook hoe verkeerd ik ben geweest!. Wat moet ik hier mee? Reactie infoteur, 05-04-2012
Ik ben nu drie maanden uit elkaar met mijn ex. Ik heb een hele hoop fout gedaan waarvoor ik wilde veranderen maar dat pakte niet goed uit. Toen wilde hij mij geen kansen meer geven. Hierom heb ik hem helemaal uitgescholden echt met dingen die ik nooit had mogen zeggen. Hij is daar zo kwaad om dat die 0,0% contact meer wil. Hoe gaat hij dan ooit nog bij mij terug komen want ik hou heel veel van hem en zou nog steeds een toekomst willen met hem. Help alsjeblieft
Na drie weken appte ze dat ze wat te vertellen had. Ze was 5 maanden gelden vreemdgegaan. Ik was geheel overdonderd en tegelijkertijd opgelucht. Mijn schuldgevoel werd te niet gedaan door haar daad. Ik kreeg rust. Echter door een onduidelijke communicatie leek het erop dat zij nog steeds contact met hem had. Ik ben erg boos geworden. En heb haar gevraagd dr spullen te halen. Ik werd me toen bewust dat ik nog steeds heel veel van haar hou. Na een aantal gesprekken kwamen we tot de conclusie dat zij haar rust nodig heeft om haar leven weer op poten kan zetten en haar eigenwaarde weer gestalte te geven. Ik had daar in eerste instantie een goed gevoel over, we zouden later wel weer zien hoe we verder zouden gaan.
(2) Als u financiële hulp nodig hebt, wordt u rijk binnen 3 dagen 2Herbal-zorg (3) Ziekte, Virus en Ziekte (4) Bindendheid en andere aan u grenzende kwesties met betrekking tot uw leven Neem vandaag u kan ook contact opnemen met Dr. Isikolo via zijn mobiele telefoon of hem toevoegen op whatsapp +2348133261196 hij is getest en vertrouwd, ik zal Dr. Isikolo voor altijd dankbaar zijn.
Hi Hoopvol, zoals ik al een beetje voorspelde regeert hij nu over het contact. Dat is niet zo gunstig omdat dit jou veel te afhankelijk maakt van wat hij nu eigenlijk wil. Je had de boot dus moeten afhouden. Nu dit niet gebeurd is en je elkaar echt uren hebt gesproken weet je nog steeds niet waar je aan toe bent. Hij spreekt dan wel niet zo lovend over zijn vriendin, maar dat betekent niet dat hij haar niet achter de hand zou houden. Zolang daar geen duidelijkheid over is, zou ik me niet laten meeslepen. Dat ie zich verslapen had is waardeloos. Een grote blunder. Maar erger is dat hij na een leuke dag met jou nog de behoefte voelde om met vrienden uit te gaan. Een heel slecht signaal dat aangeeft dat hij niet bepaald 'vol' van jou is. Wil je hem blijven ontmoeten, dan moet je niet stiekem hopen op een relatie, maar eerst eens inzetten op vriendschap. Zo kun je testen of hij voldoende van jouw aanwezigheid geniet, of dat hij misschien toch andere motieven heeft. Groetjes, A.
in het begin ging het zo goed met me meisje, maar ze heeft idd last van bindingsangst. opeens was het over toen het haar een beetje te benauwd werd. ik ging natuurlijk kapot. snapte er niets van. uiteindelijk ging ze weer contact met me zoeken en wilde ze op date. we kwamen hier tot de conclusie dat we toch wel bij elkaar willen zijn en dat ze aan zichzelf zou gaan werken in vorm van therapie. alleen moesten we het wel rustig aan doen wat logisch is voor iemand met bindingsangst. ik natuurlijk akkoord gegaan hiermee omdat ik nog steeds stapelverliefd op der was. alleen heb ik er na de eerste keer uit soort van verlatingangst eraan overgehouden en kon ik het eigenlijk helemaal niet aan. onbewust was ik haar alleen maar nog meer aan het pushen tot vaker afspreken en zoeken naar meer bevestiging. ze heeft ondanks dat ik me zo gedroeg het nog heel lang volgehouden. denk echt uit liefde. alleen ben ik de laatste tijd fout geweest door koppig te doen en niet terugbellen, onaardig doen enz. wel met de reden om haar volledig terug te winnen maar alsnog verpest. de dag nadat ze het uit maakte besefte ik pas hoe fout en gemeen ik bezig ben geweest. ze deed juist zo haar best en ik zag het alsof ze niets meer voor mij en ons wilde doen. er is nog geen week voorbij sinds het uit is en ik wil haar het liefst natuurlijk terug omdat ik het nu pas besef maar ze was aardig duidelijk dat ze het nu wel een plekje heeft kunnen geven en dat kan ik haar niet kwalijk nemen. op zijn minst wil ik haar laten weten dat ik haar nu begrijp en het zo erg waardeer dat ze het zo lang met me heeft uitgehouden terwijl ik me niet aan onze afspraak hield. en dat het me spijt dat ik haar zo veel verdriet heb gedaan. ze had het al zwaaar genoeg en dan kom ik om nog meer van haar te verlangen. hoe kan ik nu het beste handelen? ik wil geen appie of sms versturen want ik wil haar niet verplichten tot antwoorden en haar nog meer benauwen. maar ik wil wel haar op de hoogte stellen van hoe ik er nu over denk en mijn excuses maken. dacht zelf aan een brief. met een soort van grap erin verwerkt waarvan ik zeker weet dat ze moet lachen en hopelijk daardoor gaat terugdenken aan onze leuke tijden. doen of no go?
Der moeder zei zelf overigens dat het voor haar te vroeg te serieus was. En dat ze het niet kon bolwerken. Der vriendinnen zeiden dat ze gevoel had dat ze aan ketting zat terwijl ze nu veel wilde ontdekken. Toen we nog hadden merkte ik ook dat ze krampachtig appjes verstopte van mannelijke schoolgenoten of iets. Waarschijnlijk omdat ze bang was voor reactie van mij dat ik wat ging denken dat er wat was. Daardoor dacht ze ik laat wel niets zien, waardoor ik juist ging wantrouwen, zij weer minder liet zien, etc. Het werd een beetje een negatieve spiraal.
De ruzies waren niet fysiek, dus het is niet dat we elkaar naar de nek vlogen of vanalles naar elkaar smeten maar meer negeren en dingen zeggen waar we niet over nadachten of beschuldigingen. De laatste ruzie ging namelijk zo: sinds zijn beste vriend single was gingen ze elke zaterdagavond weg zonder vrouwen, maar wel naar feestjes/cafe's waar vrouwen zaten en die vriend zijn kennende flirt hij nogal graag. Het was geen probleem voor mij dat mijn ex meeging, ik geef hem zijn vrijheid maar had ergens wel bang dat zijn vriend hem in iets zou meelsleuren waar er later spijt van zou komen. Die gedacthten waren niet overheersend maar hij stuurde me nietmeer. Ik bleef de laatste tijd gewoon thuis omdat we elkaar alleen nog maar een korte zondagnamiddag zagen op een hele week en het leek hem niet zozeer iets te schelen. Daardoor kwamen ruzies. Ik was dus toen op een weekend thuisgebleven maar voelde me schuldig dat ik thuis was en hij vond het ook biet zo leuk dus besloot ik de zondag naar zijn thuis te gaan om het te 'verassen' maar hij kwam maar niet. Normaal komt hij altijd zondagnamiddag thuis. Maargoed, ik heb daar gewacht tot half 5 en toen had ik hem gestuurd dat ik bij zijn thuis was. Hij reageerde droog terug dat hij gewoon 'weg' was en laat zou thuiskomen maar ik kon niet laat blijven omdat ik de volgende dag moest werken. Toen is er een discussie gekomen. Dat ik het had moeten zeggen dat ik kwam en begon hij opeens oude koeien uit de sloot te halen, zomaar. Dat leidde tot onze breuk. We hebben het beide besloten maar het was niet mijn bedoeling het uit te maken, ik wou alleen sorry zeggen dat ik zo vlug van stapel loop.
×