Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.

Beide zijn niet perse gericht op dat ik hoop dat het goed komt, maar meer dat ik er alles aan heb gedaan en ik er dan beter in kan berusten. Aan de ene kant denk ik waarom maak ik er dan een dilemma van als je zelf geeneens weet of je nog wel met haar door wilt (ooit bedoel ik dan). Maar aan andere kant wil ik het toch goed afsluiten om misschien later nog die optie te kunnen hebben, ooit, wanneer onze wegen wel weer kruizen.
Hi Jaap, het minderen van het contact ervaar jij anders dan zij, maar het is beslist een slecht signaal. Veel relaties beginnen helaas met een overvloedig contact waarna een kentering gezien wordt als het begin van het einde, en vaak is dat ook zo. Met een brief heb je niets te verliezen of te winnen, omdat haar beslissing al vaststaat. Wel kun je er een bepaalde indruk mee achterlaten, precies die indruk die jij wilt. Volg verder de adviezen in het artikel op, dus lange tijd niets meer laten horen en dan weer eens informeren hoe het gaat. Schrijft ze tussentijds dan ga je erop in, maar houd het mager en laat haar steeds lang wachten. Groetjes, A.
Sorry voor de in herhaling vallende reacties, ben zeker dat er al mensen in gelijkaardige situaties gezeten hebben of zitten. Ik ben nu 2 maanden en 19 dagen mijn vriendin kwijtgespeeld, sinds de scheiding van mijn ouders (ik ben 20) is het met mij bergafwaarts gegaan (in januari) en dat merkte ik ook bij m'n ex dat het op relatie slecht ging, ik heb de knoop doorgehakt en gevraagd of ze nog verder wou gaan waarop het antwoord dus nee was. Ik heb dan ook gehoord dat na slechts 1 week ze al een ander persoon had. Dus hebben wij toch 1 maand geen contact gehad uit woede op elkaar (ik uit feit dat ze al een ander had naar anderhalve jaar relatie, zij omdat ik openbaar uit woede iets gezet had). Nu is het ongeveer al een 3tal weken dat we opnieuw contact hebben en positief wel. Deze week ook 2 maal afgesproken met haar om te sporten en de andere dag om haar te helpen voor haar 7de jaar een andere school te bezoeken en informeren.
Het volledige pakket is best uitgebreid moet ik zeggen. Het bestaat uit een e-book van 140 bladzijden, waar je in een duidelijke structuur je probleem te lijf gaat en voor ogen ziet. Je wil je Ex terug winnen. Het eerste deel van het e-book gaat over het analyseren van je probleem en van jezelf. Daarna ga je jezelf herprogrammeren, waardoor de kans groter is dat jij je ex terug wint. Het is niet alleen leesvoer, maar er staan ook korte opdrachten in die je moet uitvoeren. Dit alles om de methode zo goed mogelijk te laten werken.Dit zijn ook nog de extra's die je bij het e-book krijgt:
Ik zou die zaterdag langs komen om mijn spullen op te halen en was de hele ochtend al zenuwachtig. Mijn ex smste mij 1.5 uur voordat wij de afspraak hadden met het bericht dat zij erg zenuwachtig was en ik eerder kon langskomen. Eenmaal bij haar aangekomen wilde ik mijn spullen pakken maar mijn ex gebaarde mij om op bed te komen zitten. Ze wilde alleen maar knuffelen en het was een erg intiem moment. Na 5 min belde haar vader en vroeg wat wij aan het doen waren. Ze vertelde er ook bij dat hij het niet goed wilde hebben tussen ons. Dit verbaasde mij aangezien ik altijd super beleefd was geweest en hun met alle respect heb behandeld. Mijn ex raakte duidelijk geïrriteerd van haar vaders telefoontje. Wij hebben zo'n 30 a 45 min geknuffeld en tegen elkaar aangelegen. Heb daarna mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan. Die avond ging ik uit met vrienden en toevallig was mijn ex in dezelfde kroeg. Toen ik even ging nazitten met vrienden kreeg ik een berichtje van haar dat ze de hele tijd op mij had gelet en dat ze vond dat ik er heel erg aantrekkelijk uit zag maar dat ze wel bij haar beslissing bleef dat t uit was. Ik vroeg haar om geen contact meer met mij op te nemen en het te laten rusten. Ondanks dat ik dit zo'n 4-5 keer had gevraagd bleef ze mij berichtjes sturen met dat ze mij miste maar zei daarop meteen dat ze bij haar beslissing bleef. Ik heb haar nadrukkelijk gevraagd geen contact meer met mij op te nemen en dat ging voor zo'n 5 dagen goed. Tot gister avond dat ik weer berichtjes kreeg van haar. Daarin stond dat ze het goed vond dat het zo goed ging met mij, de reden waarom het ook uitging tussen ons omdat ik niks omhanden had. Ik heb hier in de tijd die ik had hard aan gewerkt. Ik heb mij ingeschreven voor 2 opleidingen, ik begin in januari een MBO opleiding en als het meezit met wat toetsen ben ik vanaf september toelaatbaar op het HBO. Ik sta op het punt om mijn eigen onderneming te starten en het werk stroomt al binnen. Met mijn ouders en mij gaat het heel erg goed en door mijn voeding aan te passen heb ik totaal geen last meer van agressie of woedebuien. Ze vond t knap dat ik zo hard aan mijzelf had gewerkt en was bang dat ik in een diep gat zou belanden (heb haar toch wel het tegendeel bewezen). En hoopte dat wij binnenkort vrienden zouden worden omdat het altijd zo gezellig was. Nu was het zo dat ik gister bezig was met wat dingen en ik niet kon reageren. Na anderhalf uur stuurde ze nog een berichtje met een excuses voor het berichtje want ze ging ervan uit dat ik er nog niet aan toe was omdat ik niet reageerde maar hoopte wel dat we af en toe contact konden houden. Ik begrijp gewoon niet waarom ze in zo'n korte tijd weer contact met mij opneemt terwijl ze weet dat wij er beiden niet aan toe zijn. ik hoorde tevens van een vriendin van mij die laatst met mijn ex ging praten dat de enige reden was dat t uitging dat ik niks om handen had. Die vriendin vertelde dat zij dit persoonlijk geen goede reden vindt om het daarom uit te maken en dat je daar juist samen aan moet werken. Mijn ex kon hier geen antwoord op geven. Ik heb nog steeds de hoop dat t goed komt en ben hard aan mijzelf aan het werken maar weet niet hoe ik nu verder moet.
Ik ben geen type die snel dichtslaat, sterker nog ik ben een soort lopende kennisbank en praat veel. Ook de diepere gesprekken komen voor. Maar waarom kan ik dat niet met haar? Bang om mijn 'mannelijkheid' te verliezen? Doordat er veel dingen veranderd zijn het afgelopen half jaar ben ik meer in mezelf gaan leven denk ik. Ben bezig met een carriereswitch omdat het op mijn werk niet echt meer bevalt, maar dit heeft behoorlijke financiële gevolgen omdat ik weer naar school ga etc.
Maar ik weet het op moment ook niet meer. Ik wilde hem natuurlijk niet helemaal kwijt, dus ik probeerde me gevoelens aan de kant te zetten er te zijn als vriend voor hem. Waar toen alles ook tot een relatie kwam. Ik wil dus niet de hoop opgeven maar hij is best heel koppig en ziet niet hoe stapel gek ik en me zoontje op hem zijn. En dat ik er nu alles aan ga doen om mijn verleden te vergeten en een betere moeder ben dan voorheen. Ik ben al wel zo ver dat hij me nu niet meer negeert.
Ik heb een vraag ik heb een jaar lang samen gewoont met mn ex en dit ging erg goed we kende elkaar door dik en dun. Sinds ik derealisatie heb en een burnout en mn baan verloren ben door financiele problemen die mn ouders veroorzaakt hebben en helehoop drama van mn families kant, zegt ze dat de liefde voor mij er niet meer is dus toen heeft ze de relatie gepauseerd wat echt hartverscheurend is.ze zei dat ik aan mijzelf moet gaan werken en dat we een pauze nodig hebben en dat we daarna mischien weer bij elkaar kwamen. Ik slaap nu op een matrasje bij mn moeder maar ik hou nogsteeds zoveel van dr het groeide met de dag. Nu heeft ze een week geleden gezegd dat ze denkt dat het niet meer goed gaat komen en voorzichzelf gaat kiezen en dat ze eigenlijk wel opgelucht is en er niet veel verdriet om had maar het wel echt moeilijk vond. Ik wil haar zo graag terug idk what to do.

Je raadt het al; ze begon te twijfelen… Over of ze dit wel wilde/kon, of ze haar leventje wel wilde delen, of ze haar zoontje wel kon ‘loslaten’ richting mij, of ze mijn geluk niet in de weg zou staan (ik had immers nooit gedacht een relatie met iemand met een kind te krijgen), dat ik beter kon krijgen, of ze niet eeuwig vrijgezel wilde blijven, of ze op termijn niet een lat-relatie wilde hebben etc. Ze draaide in alles ineens 180 graden!


Hi Ano, kennelijk wil je ex het contact eenzijdig regeren. De regel dat jij geen contact mag opnemen slaat nergens op als ze jou vervolgens achtervolgt naar een feest, je opzoekt en je uitdaagt. Is ze nog een kind? Hoe dan ook, ik zie hier geen liefde, ook geen basis voor een gezonde relatie. Houd ermee op tenzij je net als zij houdt van spelletjes spelen. Zie verder de vorige antwoorden. Groetjes, A.

Wanneer je met een andere man op stap gaat, of je laat die collega die je zo leuk vindt eens een tijdje tegen je aanpraten, zal je merken dat je zelfvertrouwen weer een beetje toeneemt. Ook al heb je er helemaal geen zin in, wanneer jij je er toe zet om met een andere man te praten kan je op z’n minst even voelen dat je toch best ok bent. We hebben nou eenmaal bewijs van anderen nodig voor ons zelfbeeld.
Als een smeken na een breuk zou werken dan zou niemand ooit nog uit mekaar gaan. Maar zo werkt het dus niet... Ze hebben besloten je te verlaten en ze zijn bereid je te laten smeken en te pleiten. Wat de reden ook is voor de breuk, het gaat niet met je op je knieën te gooien veel veranderen. Het enige dat smeken en medelijden gebruiken opbrengt is dat je ervoor zorgt dat je eruit ziet als een zwakke en onzekere persoon.
Totdat ik er afgelopen week achter kwam dat ze sinds ze het uitmaakte al een ander had. Deze persoon is al voorgesteld aan de familie en die wisten het allemaal, behalve ik. Dit was natuurlijk een klap in mijn rug maar toch wil ik haar terug omdat het al die jaren zo mooi was. Ik zie dat ze er slecht uit ziet en het lijkt alsof ze in de war is. Al die tijd heeft ze haar spullen bij mij gelaten zoals het was. Nu ik hoorde van de ander heb ik haar verteld dat ze alles direct mee moest nemen en dat heeft ze gedaan met tranen en pijn. Ze kokhalste zelfs toen ze bij mij was. Het lijkt alsof ze in de war is maar ik kan geen grip op haar krijgen. Ze pakt niet mn hand die haar wil helpen en ik vind het moeilijk om haar zo te zien maar bedenk me gelijk dat ze avonden met plezier waarschijnlijk bij die ander doorbrengt. Ik kan daar niet tegen vechten, hoe graag ik het ook wil.
Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.

Ik zit wel altijd met de gedachte dat ik mijn eigen gang niet kan gaan als ik aan het daten ben en ik krijg een beklemmend gevoel daar door. Ik heb zelf jaren gezegd dat ik gewoon de juiste nog niet tegen gekomen ben en als ik op date ga doe ik dat meestal met de gedachte dat ik toch iets moet doen en omdat vrienden zeggen dat ik moet daten, het klopt niet zomaar aan je deur (begrijp goed dat ik overal kom, genoeg vrienden heb en echt niet alleen maar op de bank zit). Het gevoel van beklemming is nu sterker omdat ik na een burn-out eindelijk weer op beide pootjes sta en het gevoel heb dat ik weer alles kan doen wat ik wil. Echter ben ik inmiddels begin dertig en krijg ik het gevoel dat de tijd begint te dringen (biologische klok? Iedereen om me heen settlet, dus ik mis iets?).
Wat mij betreft kan het gewoon allemaal een stuk gemakkelijker.........Laat binnen wie je binnen wil .. hef de status illegaal af........dat kost ook een vermogen..........en die mensen draaien toch al mee in het systeem.....En voor mensen met een baan moeten gewoon hun partner naar binnen kunnen halen...niet iedereen verdient nu eenmaal goed en ook niet iedereen heeft een hoge levensstandaard...
Het is nu 1, 5 jaar geleden dat de relatie tussen mij en mijn ex tot een einde kwam. We hebben al die tijd nog contact gehouden onder het mom van "het komt wel weer goed, ooit" als we hier allebei weer klaar voor waren. We zijn destijds uit elkaar gegaan met het idee dat het weer goed zou komen, omdat wij nog te veel van elkaar hielden en "nog niet klaar waren". Het domme van mijn kant is dat ik, toen mijn ex het na een moeilijke periode net had uitgemaakt, een duidelijke rebound-relatie heb gehad. Zij heeft toen woedend gereageerd met: je hebt nu alles verpest! Heel begrijpelijk uiteraard. Daarna hebben we een tijdje rust genomen en weinig tot geen contact gehad. In het afgelopen half jaar is dat weer meer geworden, "echt als vrienden" volgens haar. ondertussen krijg ik tussen onze chatgesprekken die we wel regelmatig hebben van haar opmerkingen als: "als wij nu nog iets zouden hebben zouden we elkaar weinig zien denk ik", uit het niets! En ze heeft t gehad over het moment dat ik haar destijds "veroverd" had, hoe ze dat vond. Nu hebben wij aankomende week weer eens afgesproken om te gaan eten/bios. Ik wil eigenlijk nog steeds dat het weer goedkomt en ik krijg sterk het gevoel dat de liefde bij haar ook niet weg is, ondanks het feit dat zij zegt dat ze graag vrienden wil blijven. Omdat het nu al ongeveer een jaar zo gaat vind ik het moeilijk om weer voorzichtig een stap te zetten. Ik ben benieuwd of jij nog specifieke tips hebt voor volgende week of überhaupt voor de situatie. Denk jij dat er nog wat in zit? Alvast heel erg bedankt!
Nu zijn wij nog wel bevriend op Facebook en wat ik zie zijn geen tekenen van een nieuwe vriendin oid bij hem en ik ben na een stilte van 4 maanden nu toch wel weer eens benieuwd hoe het met hem gaat en ik zou hem willen laten voelen dat als hij contact met mij zou willen ik daar open voor zou staan. Hoe kan ik dit aanpakken of kan ik beter niets doen omdat hij zelf en uit zichzelf over de brug moet komen?
Mijn vriendin heeft het huis verlaten na een relatie van 12 jaar en een maand. Vorige maand nog ons jubileum gevierd met een etentje. We zijn al vanaf het begin samen gaan wonen en hebben twee periodes achter de rug waar we al eens een korte tijd uit elkaar zijn geweest. De meeste problemen welke wij in onze relatie hadden lagen aan mij (ontken ik niet). Een gameverslaving aan mijn kant bijvoorbeeld...de dag dat ze het huis verliet heb ik dat ding te koop gezet. Het lijkt erop dat ik met alles te laat ben...Ze zat hier op de bank en ik moest het echt uit haar trekken (wat is er aan de hand?). Ze vertelde me dat ze twijfelde over onze relatie en ze niet wist wat ze moest doen. Ik gaf haar de keuze; Of je pakt je koffers nu, of we gaan verder. Ze pakte haar koffers en ging naar een vriendin. Vanaf het moment dat ze weg was begon ik eigenlijk al te huilen en haar te missen. Ze negeerde mij via whatsapp en de telefoon (je begint te stalken omdat ze je negeert). Ze moest ineens niets meer van mij hebben en vertelde mij een paar dagen later dat ze niet meer van mij hield...er zat geen liefde meer in. Ik kreeg dit niet over mijn hart...de dagen ervoor lagen we nog in bed te knuffelen etc. Het kwam binnen als een bom...ik stuurde haar nog bloemen op haar werk etc. Binnen twee weken heeft ze een nieuwe woning welke ze morgen gaat betrekken...Wat kan ik doen om haar alsnog terug te krijgen? Ik heb namelijk echt het gevoel voor altijd met haar te willen zijn.
Het is even geleden dat ik hier geschreven heb. Inmiddels heeft mijn vrouw de scheiding in gang gezet. Mijn vrouw heeft mijn broertje gebeld om door te geven dat ik de papieren binnenkort zou ontvangen (verleden week dus). Ik heb haar proberen te spreken, maar haar zus laat dat niet toe. Zij nam de telefoon op (nummerherkenning). Haar zus gaf aan dat mijn vrouw de scheiding heeft uitgesteld om mij eerst wat sterker te laten worden. Zelf kon ze mij niet bellen, want ze is er zelf te emotioneel voor (na bijna 5 maanden nog?) en volgens haar zus is het beter dat wij voorlopig geen contact hebben. Ik heb besloten de scheiding niet aan te vechten. Ik heb het idee dat ik er op dit moment toch niets mee opschiet. Wat ik wel doe? Ik stort mij op mijn werk en vrienden. Voor de rest heb ik geen idee hoe alles gaat verlopen. Het probleem is, dat ik, ondanks alles, nog steeds van mijn vrouw hou en ik kan haar maar niet uit mijn gedachten krijgen. Wat ik ook probeer. Reactie infoteur, 27-04-2012
Ik denk dat het, naarmate je doorgaat met je leven, steeds duidelijker wordt wat voor een rol die persoon er in speelde. Bij bepaalde gebeurtenissen waar die persoon bijv. (veel) mee te maken had, merk je toch dat niet alles hetzelfde is zonder die persoon. Hoe langer je zonder die persoon leeft, hoe meer je je bewust wordt van dat soort gebeurtenissen. Hoe lang het duurt voordat je iemand gaat missen, verschilt natuurlijk ook per persoon.

Het is een meisje dat heel vrijgevochten is en zelf wil bepalen wat ze kan en doet! dit bewonderde ik altijd in haar. Echter voor mij was dit mijn eerste vriendin. Ze had zelf een aantal relaties ervoor gehad met een paar verkeerde gasten. Hiervan was ze een beetje angstig geworden. Bang dat ik ook zo zou zijn en haar als een trofeetje zag. Ik heb met al mijn liefde geprobeerd te bewijzen dat dit niet zo was en dat is ook gelukt.

Het wachten op zichzelf kan heel zwaar zijn. Door een datum te prikken (hoef je niet te delen met haar) creëer je zekerheid. En dan kun je verder met je leven, hoe dan ook. En daar hoort helaas ook verdriet bij. Het is niet anders, het is het totaalpakket van relatie, huwelijk. liefde, het leven. (En daarin ben je dus niet alleen, dat geldt voor ons allemaal.)
Maar hij gaf tijdens ons gesprek dus aan de issues tussen ons al enige aan te voelen. Hij wou meer een (huis)moederfiguur, ik heb graag een eigen leven buiten de kinderen (werk, + ik heb het bvb nodig om dagelijks te sporten om me goed in m'n vel te voelen) en het gevoel ook een seksuele en aantrekkelijke vrouw te zijn. Hij zei toen dat hij dat wel begreep en dat hij vooral wou dat ik gelukkig was, ook al was dat zonder hem. Ergens had ik wel gehoopt dat hij harder zou vechten om de relatie in stand te houden maar anderzijds vond ik het ook wel heel lief.
Hi Sonja, ja. Maar kijk nu eens naar wat je in het afgelopen half jaar hebt geprobeerd. Werkte je strategie (= gewoon prive contact houden) om haar terug te krijgen? Nee. Je hebt er haar vriendschap mee, maar dat wil je niet. Je blijft hopen op een verzoening, ondanks haar persoonlijke problematiek, de mannelijke vriend die misschien meer wordt, en haar pogingen om je enigszins op een afstand te houden. Verschillende dingen hebben we besproken, zoals het faken van een derde persoon, haar prive niet meer zien of spreken, en je onbeschikbaar houden voor eventuele initiatieven van haar kant. Kennelijk zijn deze mogelijkheden voor jou niet goed uitvoerbaar of je wilt dat gewoon niet. Maar dan moet je tegen jezelf zeggen: oke, ik vind die vriendschap (hoewel op een laag pitje) gewoon leuk en heb er vrede mee. Stop dan de hoop en focus je eventueel op andere mogelijke partners. Want trek je conclusie: Al wat er nu gebeurd is in de afgelopen maanden heeft haar niet bij jou teruggebracht op de manier zoals jij wil. Verander je strategie dus als je vindt dat het anders moet! Groetjes van A.
En hij bleef me maar onzeker laten voelen. Hij weigerde op het einde seks omdat hij ' te moe ' was. Ik ben ook niet altijd de gemakkelijkste geweest, maar ik had graag eens voor een keer dat hij me begreep en dat we over de ruzies konden praten. Zodat de situatie zou verbeteren. Zeker het laatste anderhalf jaar heb ik zoveel geprobeerd om toch maar een goed koppel te zijn. Maar het ging niet. Toen had ik had uitgemaakt. Daar had ik het heel moeilijk mee, want ik zag me heel ver met hem in mijn leven. Ik wist gewoon dat er geen toekomst in zat , omdat we te fel botsten. Maar we hielden nog ontzettend veel van elkaar. Toen het uit was heb ik het met handen en voeten proberen uit te leggen, en hij wou het maar steeds niet begrijpen. Hij ziet het niet in. En ik wil hem niet de schuld geven of van alles afbreken, maar hij deed gewoon nooit moeite om onze relatie te laten slagen. Het was eenrichtingsverkeer, maar nogmaals, dit zag hij niet in. Hij vond zichzelf goed. Ik heb ook tijdens mijn relatie aandacht gevraagd bij andere jongens, maar niet mee vreemd gegaan. En dan dacht ik in mezelf, waar ben ik mee bezig. Ik heb een vriend. Maar ik voelde bij die andere jongens iets wat ik niet kreeg van mijn vriend. Maar het viel me op dat als hij effe genoeg van mij had, dan deed hij wat hij wou en bestond ik even voor een avond niet meer. En dat deed bij mij wel altijd pijn.
Ik heb haar met kerst een facebook berichtje gestuurd dat ik begrijp dat ze nu wat tijd en ruimte nodig heeft maar hoopt dat we ooit weer kunnen praten met elkaar. Ze heeft het gelezen maar niet gereageerd. Wellicht kwam het te vroeg na dat emotioneel telefoontje van me (1 maand ervoor). Met nieuwjaar heb ik haar dan gewoon nog een smsje gestuurd om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, en dat het vuurwerk me aan haar deed denken (hadden daar mooie herinneringen aan). Ook daarop geen reactie, maar dat had ik ook niet verwacht. Ik laat haar voorlopig met rust. Hopelijk zoekt ze dan zelf terug contact. Ook al wil ik dat het goed komt, ik wil haar gewoon niet helemaal uit m'n leven.
Sinds 2 dagen is mijn relatie van bijna een jaar op de klippen. Er is geen overspel oid maar zij heeft het gevoel dat dat wel zo is. In april had ik zakelijk contact met een vrouw die mij via fb seksuele toespelingen deed waar ik NIETS mee heb gedaan. Op een gegeven moment heb ik in overleg met een gezamenlijke kennis van de vrouw in kwestie afgesproken om te zien hoe ver zij zou gaan.... Ik ben daarin over mijn grenzen gegaan en heb daarin ook mijn vriendin enorm gekwetst terwijl er voor mij helemaal geen enkele bedoeling was om iets met deze vrouw te doen..... Nu heb ik haar toegang gegeven tot mijn FB om haar te overtuigen dat er niets aan de hand is omdat ik de laatste tijd waanzinnig druk was en best ook afwezig en zij dacht dat er een ander was (Wat echt niet zo is!!!) Ze is dat chat gesprek tegengekomen en zonder pardoes verbreekt ze de relatie terwijl zelfs de gezameli j keer kennis heeft aangegeven dat het voor opgezet was.
Vrienden van mij hadden een lang weekend naar de Ardennen geboekt. Gewoon met de jongens er even op uit om lekker te gaan mountainbiken. U raadt het al…dit vond mijn ex weer helemaal niks. Omdat ik dit keer gewoon wilde gaan, zette ze mij voor een ultimatum. Als ik zou gaan, was de relatie over en uit! Ik heb toen wekenlang in dubio gezeten. Ik wilde haar niet kwijt, maar ik wilde ook gewoon met mijn vrienden weg. Ik heb er toen uiteindelijk voor gekozen om toch te gaan. Dit kwam voor haar best wel als een verrassing, omdat ik het eigenlijk tot net voor het weekend pas aan haar kenbaar maakte. Misschien ook niet echt handig van mij geweest om zo te handelen, maar ik wist dat overleggen en proberen tot een oplossing te komen toch niet tot de mogelijkheden behoorden. Concessies doen, kwam helaas niet in haar relatie-woordenboek voor. Zoals gezegd…ik ben dus gewoon meegegaan en de consequentie was dus dat het nu UIT was tussen ons. Eerlijk….ik voelde mij daar echt klote onder, maar toen ik eenmaal daar was, voelde ik me gaande weg steeds beter worden. De opgestapelde frustraties en ‘mentale ballast’ viel van mij af. Ik voelde me eindelijk weer vrij. Ik had mezelf bevrijd uit de gouden kooi en kon eindelijk weer vliegen en van mijn vrijheid genieten. Dat wil zeggen…de dingen doen die ik zelf leuk vind om te doen. (in een gezonde relatie zou dit geen issue moeten zijn toch?)
Hij keek weer naar andere vrouwen (nou en, ik kijk zo vaak met vunzige gedachtes naar andere mannen) etc. Helemaal in de war. Daar komt nog bij dat hij gestopt was met zijn studie, zijn ouders in extreme vormen druk op hem legden en hij wilde verhuizen naar zijn geboorteland. Dat was helemaal prima, want ik kon daar ook werken. Na een poosje plannen etc. kwamen die twijfels. Wil ik wel bij haar blijven, wat als de twijfels erger worden en ik dump haar daar? Etc. etc. helemaal in de war.

Een week later belde hij me op hoe het ging.. We hebben toen even twintig minuten aan de telefoon gehangen over t een en t ander.. Gelukkig kon ik mijn emoties onder controle houden want ik wilde absoluut niet dat hij wist hoe verschrikkelijk ik mij eronder voelde.. Die avond belde ook zijn moeder nog.. Die vond het ook heel erg en had het niet zien aankomen.. Ze zei dat hij in de knoop zat met zichzelf en dat hij op dit moment even geen andere optie zag dan het uitmaken.. Voor mij een hoopgevende gedachte..
Verder smste ik hem later dat als hij door mij een bepaald bedrag te betalen hij zonder geld zou komen te zitten het wel wat minder mocht zijn, waarop hij toch antwoordde dat bedrag te zullen betalen. ------- is ook dit een goed teken? Was eerlijk gezegd ook een test vanuit mijn kant, om te kijken of hij er gebruik van zou maken, maar hij gaat mij toch het afgesproken bedrag terugbetalen. Dit bewijst toch wel weer dat hij echt zijn best doet, of zie ik het te rooskleurig?
Maar ik weet het op moment ook niet meer. Ik wilde hem natuurlijk niet helemaal kwijt, dus ik probeerde me gevoelens aan de kant te zetten er te zijn als vriend voor hem. Waar toen alles ook tot een relatie kwam. Ik wil dus niet de hoop opgeven maar hij is best heel koppig en ziet niet hoe stapel gek ik en me zoontje op hem zijn. En dat ik er nu alles aan ga doen om mijn verleden te vergeten en een betere moeder ben dan voorheen. Ik ben al wel zo ver dat hij me nu niet meer negeert.

Wat ik hiermee wel wil zeggen, is dat als je ex blijkbaar heeft gezegd dat hij of zij niet met je verder wil, dat hij of zij dan ook niet meer op je hoeft te kunnen rekenen. Wees dus niet alleen maar aardig tegen hem of haar, en doe niet zomaar alles wat hij of zij van je vraagt. Als je ex denkt dat hij of zij nu zonder meer op je kan rekenen als vriend, laat dan zien dat dat niet klopt.
Toch blijft hij zeggen dat hij van me houdt. En dat onze relatie stuk is gegaan door mijn gedrag, niet door het ontbreken van gevoelens of 'houden van'. Ik vind het zo typisch dat hij (wederom) tot 3 keer toe zei: over een paar maanden spreken we wat af en dan kijken we wel hoe het gaat. Hij herhaalde zijn zinnen van afgelopen zaterdag en zei alweer dat hij hoopt dat het weer goed komt op de langere termijn en dat hij dat niet zegt om mij aan het lijntje te houden. Hij wil dat ik zo goed doorga als dat ik nu bezig ben (en ik voel me al zóveel beter :)
Het beste is om de tip uit mijn artikel op te volgen en je ex een tijdje te vermijden. Het is soms niet te voorkomen dat je hem buiten tegenkomt als hij zo dichtbij woont maar ga hem niet zelf opzoeken. Na een tijdje gaat hij zich ook afvragen hoe het met jou is en gaat hij je vanzelf missen. Of niet, en dan is het beter om verder te zoeken. Succes!
Dit artikel is onderverdeeld in 5 stappen. Dat heb ik gedaan zodat je een stap voor stap manier hebt om te volgen om zo je ex terug te winnen. Het is dan ook belangerijk om een plan te hebben om te volgen, want na een" break-up" heb je meestal pijn, ben je emotioneel uitgeput en vooral, in de war. En tijdens deze staat van verwarring,  ben je gebonden om veel fouten te maken die eigenlijk je kansen om weer bij elkaar te komen drastisch verminderen.
Zoals de schrijfster Sarah Ban Breathnach al zei, "Als je wacht op het beste, zal je het meestal ook krijgen." Verwacht dat er goede dingen gaan gebeuren. Creëer een specifiek doel door precies te definiëren wat je in een man zoekt. Pas dit doel eens in de zoveel tijd aan. Bereid je mentaal voor op het ontmoeten van en trouwen met de man van je dromen.
Tot op heden nog niets vernomen van haar :(… Ik moet zeggen dat ik er de laatste tijd steeds meer moeite mee heb om in deze onzekerheid te leven waardoor ik zit te denken om haar te bellen en open kaart te spelen. Om haar te vertellen dat ik nog steeds aan haar denk en of het wederzijds is… misschien dat ik het dan los kan laten, want ik word zo moe van deze situatie…

Beste A. dus ik sta gewoon machteloos? Hij heeft het weekend 10 keer gebeld maar ik heb niet opgenomen. nu heb ik daar spijt van. hij heeft tegen een vriend gezegd dat ie van mij houdt. ik begrijp er niets meer van. weet ook niet waar ie uithangt. maar ik kan het niet los laten. ik ben zo kapot van liefdesverdriet echt waar. wat moet ik toch doen? zou hij ooit inzien wat hij laat lopen… Reactie infoteur, 30-07-2012
Hi R Nico, je beschrijft een relatie waarin geen vertrouwen was, en waar een goede timing geen plaats had. Het begon al dubieus doordat je in bed kroop met het meisje waar je vriend verliefd op was. Geen beste binnenkomer. Een huis kopen op basis van wat verliefdheid kan verder enkel fout lopen, net zoals het aanschaffen van babyflesjes als er geen baby is. Voor je controledrang bleek je achteraf een goede reden te hebben. Na de breuk had ze immers binnen drie dagen een ander, een vriend van jou. Het komt allemaal zeer onvolwassen over, ook wel te zien aan het feit dat je ex nu weer bij haar moeder woont. En jij reageerde op het geheel door op haar auto te slaan en te roepen dat je haar terug wilt. Waarom zou je dat eigenlijk willen? Je noemt haar lui, koppig en bazig. Ze lag in bed met je vriend (koek van eigen deeg), geniet van je geschenken, en zegt niet van jou te houden. De relatie was ongezond en hing van kinderlijkheid aan elkaar. 'Wanneer krijg ik een verlovingsring?', 'Wanneer gaan we een baby maken?'… juist ja. Het beste is dat je haar lange tijd met rust laat en eventueel daarna contact opneemt om te vragen hoe het gaat. Hopelijk zijn jullie dan allebei 'ouder en wijzer' geworden. Sterkte, A.
Ik en mijn ex zijn nu 2 weken uit elkaar na een relatie van 1 jaar omdat ik aan mezelf moest werken en meer zelfstandig moet worden. ze heeft ook even tijd nodig om te bedenken wat ze voelt zegt ze. Nu is het voor ons onmogelijk om elkaar niet te zien want we werken met elkaar en hebben de zelfde vrienden groep. Nu is mijn vraag wat kan ik nu het beste doen ik wil haar graag deze valentijn een bloemetje geven en zeggen dat ik echt spijt heb dat ik haar niet naar haar waarde heb behandeld wat ik soms ook niet deed omdat ik veel ste lax ben. En daar heb ik erg spijt van.
We hebben daarbij ook nog een verbouwing gedaan en hadden een dynamiek die nogal destructief werkte. Terwijl ik connectie zocht in emotionele/praktische conflicten nam zij afstand en sloot zich in zichzelf. Doordat zij steeds meer afstand nam hakte ik er steeds driester op in met vaak stevige verwijten. Deze dynamiek ging zelf tot op het randje van het fysieke.
ik had het erover met vriendin van mijn ex zijn broer (beetje moeilijk, ik weet het), ze zei dat hun ook wel eens uit elkaar waren gegaan, maar als ze een keer met hem ging praten dan wisten ze dat ze beide dom waren en ze nog van elkaar hielden. mijn mijn ex is niet heel erg als zijn broer, maar ik had een plan bedacht dat als het deze week niet goed komt of nog niet hebben gepraat. dan ga ik zaterdag naar hem toe met koekjes die ik ook voor hem had gebakken toen we 6 maanden samen waren.
Nog even een kleine aanvulling en dan duik ik weer onder voor een tijd :). Ik zag mijn ex vandaag weer op het werk. Op zich was ze ok, maar toch weer (in tegenstelling tot 1e paasdag) gereserveerd… wel vroeg ze vrolijk hoe mijn paasbrunch gisteren was geweest etc etc. Ik was jolig en gewoon geinterreseerd en vroeg ook naar haar dag gisteren. Ze had gisteren film gekeken met die mannelijke vriend van haar (dit wist ik weer via via) maar hier is ze niet open over tegen mij. Op zich weet ik ook dat daar niks zit qua relatie.

Het is weer een tijd geleden, intussen is er veel gebeurd tussen mij en mijjn ex nadat ik afstand had genomen begon hij vaker naar mijn werk te komen ik ben serveerster in een restaurant, dan kwam hij afhalen dan weer eten, wat ik niet begrijp is dat hij dan constant nog steeds praat over leuke dingen die hij met een vriendin heeft gedaan, of gaat doen zoals samen op vakantie, naar concerten, film uit eten enz.
Hey A. bedankt voor de tips alvast, ik heb hier reeds eens iets gezet ik denk rond 22 juni. Eerst en vooral wil ik zeggen dat er al 1 iets uitgekomen het rebound topic. Dit is inderdaad gestopt en sindsdien zie ik haar nog altijd evenveel 3-4 keer per week, natuurlijk op die manier kan ik het niet voor elkaar krijgen dat ze me gaat missen. Ik probeer mijn uiterste best ook niet zelf te smsen naar haar, maar gisteren bvb kreeg ik sms dat ze me wou horen en vandaag had ze ook voor een kleinigheid gezonden (waar ik vandaag in kan komen omdat ze een kleine stommigheid begaan is met online bestellen enzo). Ik ga niet opnieuw vragen of dit de goeie kant uitgaat, want zoals je zei artikel lezen (wat ik gedaan heb) en er is hier ook geen echt antwoord op. Ik wil namelijk wel het gemis bereiken, want ik doe zoals een jaar half geleden: wat pesten, lachen, behulpzaam enkel hou ik de grote complimenten nog wat achter, soms eens klein complimentje. Nog enige tips zonder dat ik volledig contact moet verbreken? mvg en nogmaals bedankt Jhonny Reactie infoteur, 29-06-2012

Het beste is om de tip uit mijn artikel op te volgen en je ex een tijdje te vermijden. Het is soms niet te voorkomen dat je hem buiten tegenkomt als hij zo dichtbij woont maar ga hem niet zelf opzoeken. Na een tijdje gaat hij zich ook afvragen hoe het met jou is en gaat hij je vanzelf missen. Of niet, en dan is het beter om verder te zoeken. Succes!


Na een relatie van bijna 4 jaar heeft mijn vriend het uitgemaakt. Hij had het druk op mn nieuwe opleiding en ontmoette daar een meisje. De volgende dag spraken we af. Veel emoties. Die avond stuurde hij me een bericht dat ie even geen contact meer wou en had me overal op geblokkeerd om niet in de verleiding te komen. Een paar dagen daarna kreeg ik een agressief fb bericht van dat meisje. Dat ik op moest rotten en dat ik hulp moest zoeken omdat ik een tyfus kleuter was omdat ik er niet overheen kon komen tereijl iedereen doorwou met zn leven (2 dagen na de break up lol). Ook kreeg ik van mn ex zn vriend het een en ander te horen. Dat ik een *** stalker was. Ze hadden blijkbaar een nepaccount van mij gemaakt en mn ex zn vrienden lopen lastigvallen (heel volwassen). 5 dagen nadat het uitwas ontdekte ik dat ie met dat meisje. Zijn ouders zijn nog langs geweest en mogen dat meisje nou al niet. Een week later kreeg ik iets vab mn ex te horen. Zn ouders hadden namelijk verteld dat ie met me moest praten erover. Dat ging heel goed. Het was fijn om weer met hem te praten. Hij zei alleen dat ie moeilijk van mijn kont af kon blijven en keek de heletijd naar me en gaf me uit het niets knuffels, en geen vriendschappelijke, maar innige. Toen hij wegwou kreeg ik er nog 3. Je snapt misschien wel dat ik hiervan in de war ben en dat ik geen idee heb wat hij hiermee bedoeld. Vind ie me nog leuk? Zal zijn relatie lang duren?

Echter op 11 juli 2011 ontmoette ik iemand waar ik toch wel van onder de indruk was, al dacht ik lang dat ze te hoog gegrepen was voor mij… (ze is zo'n plaatje om te zien). In t begin liep t voor geen meter en was ik alleen met mezelf bezig… Haar vader overleed op 20 oktober 2011 ( de mijne op 16 maart 2011) en ik deed maar wat, was er niet echt voor haar… zocht ook nog steeds spanning… en ben 2x de fout in gegaan (waar ze achter kwam, maar t dreef ons niet uit elkaar). In november / december 2011 heb ik mijn spullen gepakt en ben weggegaan… iets wat haar veel pijn deed. Maar ze liet me niet los…
We waren hele goede vrienden wat uitliep op een “seks” relatie deden ook veel samen wat stelletjes deden en hadden een goede tijd. Nu wilde ik wat meer bevestiging door onzekerheid en begon ik me jaloers te gedragen en na 7 maanden is het nu net afgelopen om dat zij niet verliefd was en mij niet kon geven wat ik wilde. Ze wil me niet kwijt als vriend en het liefst nog vaak chillen. Nu heb ik alle fouten gemaakt die je in je stukje heb geschreven(logisch overtuigen en als een slappe zak gedragen) heb vorige week afstand genomen en gezegd dat we elkaar ff niet meer moeten zien… met een feestje binnekort hebben we al wel weer afgesproken over 3 weken maar in de tussen tijd geen contact .
Een maand later gingen we op vakantie, voor de vakantie al een soort van ruzie gehad waar zelfs onze relatie aan bod kwam, we zijn met de auto naar Kroatie gaan kamperen voor 2 weken. Halverwege de eerste week kregen we een telefoontje van haar ouders, ze hadden een appartement voor ons gevonden en of we na de vakantie konden kijken. Ik wist niet echt hoe ik daarop moest reageren en was op vakantie dus zei mja ke is goed, kijken wel.. Daarna hebben we de mobieltjes uit gehad en op de laatste avond dat we alles in gingen pakken deden we de mobieltjes aan om de wekker voor de vertrekdag te zetten. Stormvloed aan berichtjes kwamen er binnen van haar ouders dus puntje bij paaltje of wij diezelfde nacht nog terug konden rijden omdat de huisbaas het de volgende dag moest weten wat wij wouden.. Ik met mijn stomme hoofd ja gezegd omdat ik zag hoe graag zij wou kijken, levensgevaarlijk zo’n terugreis waarbij je niet geslapen hebt.. Dag erop wezen kijken en zag er leuk uit maar ik twijfelde nog te erg over het hele samenwoon gebeuren. Niet omdat ik niet van der hield, ik was gek op dr, maar ik vond het nog heerlijk om even een eigen stekkie te hebben.. We hadden ja gezegd omdat het contract dinsdag pas ondertekend hoefde te worden en het was donderdag, dus weekend om te denken… Ik twijfelde nog echt teveel en maandag zat ik bij haar ouders huis en haalde ze dr moeder erbij om mij over te halen, eenmaal gelukt wou ze meteen langs de ikea.. Daar begon ik te trillen, zweten en eenmaal in de auto barste ik in tranen uit.. Ik kon het nog niet.. Wat niet gewaardeerd werd.. Vervolgens 2 weken niet gesproken daarna kwam het weer goed en is zij er alsnog gaan wonen…
Tags: als je je ex terug wilt, ex terug krijgen, ex terugkrijgen tips, ex terugwinnen, hoe je ex terug krijgen, hoe krijg ik haar terug, hoe krijg ik hem terug, hoe krijg ik mijn ex terug, hoe krijg ik mijn man terug, hoe krijg ik mijn vriend terug, hoe krijg ik mijn vriendin terug, hoe krijg ik mijn vrouw terug, hoe krijg je je ex terug, hoe win ik haar terug, hoe win ik hem terug, ik wil haar terug, ik wil hem terug, ik wil mijn ex terug, je ex terug, je ex terugwinnen, liefde terugwinnen, terug bij je ex
Het is ook zo parodoxaal...aan de ene kant komen er mensenrechten...en aan de andere kan ontnemen ze die weer.. De grensen zijn open...maar ook weer dicht....er is vrijheid van partnerkeuze...kijk maar naar alle campangnes die er rond de zomervakanties zijn tegen het uithuwelijke van meisjes ...en aan de andere kant mag je die vrijheid niet gebruiken.
Mijn ex heeft het een week geleden uitgemaakt. Hij zei dat hij nog niet toe was aan een serieuze relatie (we zijn beide onder 18 maar hadden al een vrij serieuze relatie). Hij vertelde dat hij nog steeds van me houdt en na een tijdje stuurde hij dat hij me mist en erg veel liefdesverdriet heeft. Nu hebben we een paar dagen geleden afgesproken en was hij erg aantastelijk, hij zat aan me en we hebben gezoend en seks gehad. Ik weet dat het niet het juiste was om te doen, maar het voelde zo goed om hem weer vast te kunnen houden. Nu heb ik dus op internet opgezocht wat ik het beste kan doen in deze situatie en kwam ik op deze site uit. Hij gaat over een paar dagen op vakantie voor 2 weken, en als hij terug komt ga ik net 2 weken weg. Zal ik in die tijd geen contact meer zoeken? Even lekker met vrienden afspreken en uitgaan? En genieten van mijn 2 weken vakantie, natuurlijk. Ik weet dat ik hem heel erg ga missen en ik vind het ook heel moeilijk om hem geen berichtjes te sturen... Maar hij had gezegd dat het wel lang zou kunnen duren voordat hij er klaar voor is.
English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
Maar daarnaast deed hij een paar aparte uitspraken, nl. dat hij het gevoel heeft dat wij elkaar al langer kennen dan die 5 jaar, nl z'n hele leven… en dat hij regelmatig terugdenkt aan "ons". Toch wel apart, want ik had vooraf als eerste het idee dat hij zou afspreken om mij duidelijk te maken dat hij een nieuwe vriendin heeft en dat het tussen ons echt niet meer gaat werken. Hij laat het weer fijn in het midden, lijkt wel…
Dit artikel is geschreven voor mensen met bindings angst maar ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de andere kant. Wat is jouw advies als je met iemand omgaat/knipperlicht relatie hebt met bindingsangst? Zelf heb ik moeite juist met weglopen van die persoon, omdat ik dan heb gevoel heb dat ik opgeef en diegene in de steek laat terwijl ik niet krijg wat ik nodig heb en vaak over mijn eigen grenzen ga en steeds weer uitkom bij die persoon..
Ik krijg de indruk dat er meer speelt behalve onze relatie, en dat zij een schild op zet door dit niet in mijn gezicht te zeggen. Ze is gewoon ten einde raad en heeft het gevoel dat ik er niet ben als ze mij nodig heeft. Ik heb haar na de breuk volledig genegeerd voor een week, geen tegenbericht. Ze is erg gesloten, al de gehele relatie, wat het moeilijk maakt om ook maar enige hoogte van haar te krijgen. Vooral omdat ze dingen niet in mijn gezicht zegt. Ik heb zelf de indruk dat ze haar hoofd in het zand steekt, en het zelf niet meer weet. Begin van dit jaar geeft ze nog aan aan haar relatie te willen werken, en vervolgens na 1 conflict al weer de handdoek in de ring. Volgens mij is ze erg onzeker en maakt ze het uit omdat ze denkt niet belangrijk voor mij te zijn. Want ze geeft aan dat ik haar in de steek laat.
Wat een interessant onderwerp..ik ben bang dat ik ook zo iemand ben tegen gekomen. Ik ben super verliefd op hem. Vanaf dag 1 en nog steeds! 1,5 jaar nu. Wat ik voor hem voel is zoveel sterker als mijn hele huwelijk was. Hij blijft me triggeren, zelfs kussenen en mij het gevoel geven dat hij toch om me geeft! Als ik er naar vraag, krijg ik als antwoord dat het van zelf ging. En zonder bij na te denken…maar inmiddels zit ik weer met die vlinders…op dat moment heerlijk maar na zo’n antwoord ga je kapot van verdriet…!! En toch blijf ik die gevoelens voor hem hebben….ik weet niet zeker of hij bindingsangst heeft. Ik hoop het niet…!!!
Maar goed, ik ben al een paar maanden aan t daten met een jongen en het ging super. Hij was lief voor me, alleen de laatste tijd deed hij erg raar. Hij heeft veel dingen aan zijn hoofd zoals dat hij het huis uit gaat en erg druk is. Hij kwam ermee dat hij ons niet meer zag zitten omdat hij bang is dat het niet in de toekomst gaat werken. Hij ziet ons niet samenwonen etc. Dit vind in behoorlijk raar omdat wij nog niet eens een relatie hebben, maar goed. Hij heeft besloten om er een punt achter te zetten omdat hij twijfelt en ik wil graag bij hem zijn. Enige tips?
×