Hi Eddy, zonder te weten waarom ze weggelopen is, kan ik er geen zinvolle uitspraak over doen. Wat er gezegd is, is dat ze zich bedreigd voelt, geen contact wil, wil scheiden en dat je haar leven zuur gemaakt zou hebben. Dat zijn geen beste conclusies. Vertrouwen terugwinnen is dan ook nu niet aan de orde. Een vrouw vertrekt nooit zomaar, dus er moeten dingen zijn gebeurd die absoluut niet door de beugel kunnen. Ik kan er vooralsnog niet anders van maken. Wacht af wat ze gaat doen! Sterkte, A.
Wraak is zoet. En zeker waar het jouw overspelige en bedriegende ex betreft. Al die tijd leefde jij in een waan. Je dacht dat jullie het goed hadden samen en je was je van geen kwaad bewust. En waarom zou je ook? Jij was volledig geïnvesteerd in jullie relatie en in je ex-partner. Je had het volste vertrouwen in hem/haar en was ervan overtuigd dat jullie relatie nog lang zou voortduren.
Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen.. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuld gevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor nieuw jaar ging het perfect tussen ons maar met oudjaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uitte praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen.. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken.. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so
Ik stond op het punt om naar een feestje te gaan maar voelde me heel angstig. Dat ik alsnog een berichtje stuurde dat ik het zo graag zou willen proberen weer (had ik nooit moeten doen). Ze zei dat als ik alles op een rijtje had gezet en het aankon om als vrienden verder te gaan we elkaar vanzelf weer zagen. Daar heb ik me bij neergelegd en sindsdien is het contact over. Ik laat haar met rust en neem afstand om aan mezelf te werken en op mezelf te gaan. De plannen zijn al vergevorderd. Ik hoop dat we nog eens kunnen praten en dat we weer bij elkaar komen.
Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.
Wat moet ik nu doen? Hem compleet loslaten en geen contact meer zoeken en hem zijn probleem alleen op laten lossen of moet ik naar mijn hart luisteren en hem steunen? Ik begrijp dat hij ruimte nodig heeft en die wil ik hem ook wel geven, maar ik mis mijn droomvent zo en het doet me zo’n verdriet om hem zo vechtend met hemzelf te zien (heel moeilijk om iemand waarvan je houdt te zien vechten!!…). Hij zegt ook dat hij mij mist en dat er zo’n verdriet om heeft dat het niet lukt zich open te stellen, maar dat hij nu antwoorden wil waarom hij dat elke keer doet… zelfs bij zijn droomvrouw (zijn woorden).

Mannen focussen op oplossingen. Een ander kenmerk van de manier waarop mannen gesprekken voeren, is dat ze graag naar een oplossing toe werken. Als je vooral even aandacht en bevestiging nodig hebt in plaats van praktische adviezen, moet je dat duidelijk maken aan het begin van het gesprek. Vergeet niet dat hij een oplossing voor je wil bedenken omdat hij om je geeft. In zijn ogen is dat namelijk wat je doet als je van iemand houdt. Hij wil niet de baas over je spelen.
Eén van de grootste angsten van een man is dat hij zijn onafhankelijkheid en vrijheid verliest als hij in een relatie komt. Dat het gelijk huisje boompje beestje wordt en hij zijn leventje gedag kan zeggen. Zorg er daarom voor dat je daar slim mee om gaat en hem niet een te beklemmend gevoel geeft. Hij wil misschien nog steeds wel een relatie met je, maar hij wil ook zijn onafhankelijkheid houden.
Kort gezegd, het is uitgegaan omdat hij de afstand moeilijk vond en nog het probleem dat familie zou gaan maken (waarmee ik later me ouders geconfronteerd had nadat er gevraagd werd waarom ik zo teneergeslagen was, waardoor ze zeiden dat ze toch uiteindelijk niet kunnen tegenhouden.. dit “lichtpuntje” kwam te laat). Hij zei dat hij zo een relatie niet kan opbouwen omdat hij me niet vaak zag, 1 x per week zou hij wel het minimale vinden maar dat kon toen niet altijd e.d., hij was wel blij na het nieuws van wat mijn ouders zeiden, maar zijn gevoel bleef bij zijn beslissing en hij zei dat zijn gevoel minder werd omdat hij me ook minder sprak en het voor zichzelf afsloot. Paar dagen voordat ik mijn ouders confronteerde, hadden we een ontmoeting om ‘echt afscheid’ te nemen waarbij we allebei emotioneel waren en huilden. Hij hield (misschien houdt?) nog wel van mij, of op zijn minst gaf nog om mij. Hij wilde ook vriendschappelijk contact hebben, omdat ik veel voor hem betekend heb en hij helemaal niets tegen mij heeft en nooit iets negatiefs in mij gezien heeft (zegt hij..). Ook zei hij dat hij relaties nu wel opgeeft omdat het altijd misgaat, zoals nu, dat toch een factor het heeft kunnen verpesten, ook dat het moeilijk zal worden dat iemand mij zou kunnen ‘overtreffen’. Alleen weet ik niet of hij na deze ‘geen-contact periode’ als eerst contact zal opnemen of zich later nog open kan stellen naar mij toe. Na een periode zal ik denk ik wel zelf contact opnemen, maar niet over het verleden beginnen. Zijn ego is nogal groot en hij is koppig, ook gewild bij vrouwen. Wel werk ik aan mezelf deze weken en probeer veel afleiding te zoeken zoals met vrienden en sporten. Het helpt wel een beetje.

Om het even weer wat aan te wakkeren zijn we weekendje weg geweest. Maar ja, als er twijfels in mijn ex zijn hoofd zitten, dan zitten die daar. Hij is een enorme twijfelaar, over alles. Maar, en nu komt het rare. Zijn woorden spraken niet met zijn daden. Hij was echt all over me. Kussen, aanhalen, hand in hand, me lief aankijken. Als iemand minder voor je voelt dan neem je toch wat afstand? Hij was ook nog steeds wat jaloers en soms zaten we op de bank, uren ons ding te doen en dan zei ik opeens: "oh ja shit, ik was even vergeten dat we problemen hebben". Zei hij: "shit, ik ook". Hoe kun je dat nou vergeten?
Hier weer even een berichtje van mij. Na een lange tijd stilte belde D me gisteravond in één keer op. Ze wilde weten hoe het met me ging. Ik stond hier werkelijk van te kijken, want zoals je kan lezen in mijn eerder bericht wilde ze nu even niets omdat ze anders haarzelf voorbij zou lopen. Maar toch belde ze, en het gesprek was gezellig, gemoedelijk. Ze vertelde me dat ze diverse keren met de telefoon in de hand op de bank had gezeten, maar dat ze me niet kon bellen omdat het te lastig was. Te lastig omdat ze weet hoeveel ik nog om haar geef. Maar toch belde ze. Mijn beste maat zei me gister dat ik te maken had met twee meiskes. De gevoels D, en de rationeel denkende D en nu had de gevoels D het even gewonnen van de denker. Zou hier wat in kunnen zitten? Ik twijfelde de laatste tijd of dat ze zich hetzelfde zou voelen als ik. Maar gister was misschien wel een bevestiging dat ze me nog niet vergeten was. Ik denk dat het nu ook het beste is om weer gewoon stil te houden of niet? Ik heb haar gister ook gezegd dat ze me maar gewoon moest bellen als ze daar zin in had. Dat zou ze wel graag willen, maar dan zou het weer te lastig worden. (is dat de denker en de voeler in 1 zin?) Ze is aankomende maandag jarig en wil haar toch even een kaartje sturen, haar laten merken dat ik wel aan haar denk. Ik heb haar gister min of meer ook door laten schemeren dat ik er nog sta, en dat ik haar niet zomaar uit mijn systeem krijg, ondanks dat ik wel door ga met mijn leven. Ze vertelde me gister dat ze me van fb had verwijderd omdat ze er niet zo goed tegen kon wat er op mijn timeline gezet werd door een meiske wat ik voor een aantal maanden terug heb leren kennen. Beste Astrid. Hoe moet ik deze actie van gister zien, waar ik toch wel erg van stond te kijken. Zou ze stiekem willen peilen of dat ik er nog sta? Zoals je schrijft in je artikel "echte liefde verdwijnt niet" geldt dat ook als je een geruime tijd geen contact met elkaar hebt, of moet je af en toe laten merken dat je er nog staat? Kun je jezelf hiervoor afschermen, of blijft het dan altijd aan je knagen? Want echte liefde was het!
Tot hij toegaf dat hij mij eigenlijk beter wilde leren kennen… We gingen samen iets eten en de vonken sloegen over. We waren dus vanaf dat moment een stel. Beiden verliefd, maar nuchter genoeg om te weten dat we elkaar tijd moesten geven (hij was in zijn vorige relaties bedrogen). 3 weken ging het goed, toen opeens mijn ex in een depressie belandde. Ik heb toen gepraat met mijn ex, had te doen met hem en stelde voor om eten voor hem en onze dochter te koken. Toen mijn nieuwe vriend dit te horen kreeg, heeft hij meteen onze relatie verbroken. Hij wou me niet meer zien, wilde niet meer tegen mij praten. Hij voelde zich bedrogen mocht ik van vrienden horen. Ettelijke malen heb ik geprobeerd om met hem te praten, maar telkens zegt hij dat er niets meer is om over te praten. Ik wil hem duidelijk maken dat ik niets meer met mijn ex wil en dat ik voor hem had gekozen, maar ik krijg de kans niet om dit misverstand op te helderen.

Ik had een relatie met mijn ex voor 3 jaar, super verliefd alletwee, super seks maar geen groei of ontwikkeling wegens omstandigheden. Ze besliste een kleine maand geleden om het gedaan te maken. dit om verschillende reden. Ik verwaarloosde (kort gezegd) mijzelf en dus onze relatie. Ik had ook een verslaving aan wied en ik kwam over alsof ik daar niet mee wou stoppen. Ze vond dat we dus niet samen pastte en dit heeft ook erg op haar energie gewerkt. Nu een maand verder(clean en zal altijd zo blijven, blij er vanaf te zijn) heb ik haar de eerste week blijven sturen en bellen( grote fout). Ik had nog contact met haar maar niet op een negatieve manier. Ze wilde vrienden blijven etc. Wilde mij nog in haar leven en bla bla bla. Allesinds, ik las dan dat je beter ruimte geeft, wat super moeilijk was, maar dat lukte na die week toch een kleine 2weken. Ze begon zelf terug te sturen zoals kan het je niet schelen?! Ook stuurde ze berichtjes over waar ik nu zou gaan werken. Nu, na die 2weken, heb ik haar is impulsief gebeld in een dronken bui, en kreeg geen positieve antwoord. Wat normaal is. Omdat ik niet nuchter was. Maar nu de week na die dag, omdat ik zo'n spijt had daarvan en het zo'n stomme fout was, heb ik blijven sturen terug 'uit angst' (dat het mij spijt, vragen of ze eerlijk is etc.)en daardoor heb ik haar erg ambetant gemaakt dat ze echt boos werd. Ze dreigde mij te blokkeren en dit en dat. Ik zei doe maar en ze zei maar nee laat mij dan een tijd tot rust komen etc etc. Nu zal ik haar dus weer opnieuw een langere tijd moeten met rust laten…
Hij zat daar met de instelling, ik luister niet want alles wat ze zegt is om me terug te krijgen en nee dat wil ik niet! Dat de beslissing al langer genomen was, dat verzon ik ter plaatse (terwijl hij het zelf gezegd heeft.) Wat ik ook zei, er kwam niks zinvol uit… Toen ik vroeg wat we geprobeerd hadden, zei hij dat hij geen lijstjes bijhield. Als ik dan vroeg waar we dan zo verschillend waren, zei hij net hetzelfde. Hij nam een stelling aan maar had geen argumenten. Nu ja hij had wel geprobeerd want hij had zich opgeofferd en weggecijferd voor mij. Toen ik vroeg om er voor me te zijn, kon dat pas over enkel weken als hij het een plaats had gegeven. Dat ik hem nu nodig had vond ie vreemd, nee dat kon niet, daar ging hij eens een nachtje overslapen. Vervolgens liep hij gewoon weg… ik ging hem nog achterna, hij gaf me een ijskoude blik en een smoesje om snel van me af te zijn en weg was hij me bijna overhoop rijdend :’(. Wat heb ik zo’n verdriet en pijn! Ik heb me al heel vaak recht kunnen houden, maar nu zit ik er helemaal doorheen. Ik wil niet meer, ik wil er voorlopig niet meer bovenop geraken uit angst dat ik dan weer iemand tegenkom. Voorlopig zit ik hier goed, weg van alles en iedereen. Elke ochtend is een grote ramp, weg uit mijn droomwereld en weer terug in die harde realiteit. Ik weet hij is het niet waard, maar dat biedt me geen troost. Het gesprek van vrijdag was trouwens helemaal niet zo, maar toen had hij geen tijd om na te denken want ik had hem verrast. Ik kan het nog steeds niet goed aanvaarden dat dit mijn ex is.

Bovendien is dit niet handig als je je ex nog terug wilt winnen. Door als vrienden om te gaan met je ex, geef je een signaal af dat je niet meer geïnteresseerd bent in een romantische relatie en wel tevreden bent met de huidige situatie. Hierdoor gaat je ex ook op die manier over jou nadenken, en is de kans dat hij of zij je ooit weer op een andere manier leuk zal vinden een stuk kleiner.
Wanneer het even niet lukt om iemand jou te laten missen, laat dan vooral niet merken aan deze persoon hoeveel jij hem/haar mist. Ga door met je leven, en zorg dat de persoon erachter komt dat jij er niet mee zit dat hij/zij niet meer in je leven is. Op deze manier zal hij/zij waarschijnlijk jaloers worden, en zal jouw aandacht weer proberen te trekken.
Sommige vrouwen klagen dat ze zo weinig in contact kunnen komen met hun mannelijke partner. Wanneer een man echter afstandelijk, koel reageert, hoeft dat nog helemaal niet te betekenen dat hij geen gevoelens meer heeft. Sterker nog, ook als een man zegt ‘ik voel niks meer’ dan kan het ook nog eens zo zijn dat hij ‘ermee zit’ dat hij niks meer voelt, en dat hij juist zo graag zou willen voelen.
Ik heb veel gedaan wat ik juist niet zou moeten doen. Haar op het werk opzoeken, bloemen geven, zeggen dat ik nog steeds van der hou en ga zo maar door. Is er nog hoop? Ook al heb ik het bijna allemaal nu al gedaan? Ben ik haar voor goed kwijt of moet ik nu gewoon geduld hebben en wachten tot dat ze weer naar mijn toekomt? Reactie infoteur, 14-07-2012

Dat zouden de criteria moeten zijn of je al dan niet met een relatie doorgaat. Tuurlijk is je eerste reactie wanneer het uitgaat: “Ik snap er niks van, ik wil hem terug“. Maar het geheim dat mensen niet willen dat je weet, is dat om bij de ware te komen je meerdere mannen moet uitproberen die achteraf toch niet zo’n goede keuze bleken. Dat proces doorgaan, daar is helemaal niets mis mee.
Elke extreme reactie in het begin moet bestudeerd worden. Doe even een stap terug en zet alles op een rijtje. Hoe smakelijk het er ook uit mag zien, als hij iemand is waar tot je je aangetrokken voelt, ben je blind. Een verstandige persoon neemt een stapje terug, kijkt ernaar en denkt: “Dit komt ergens anders vandaan en ik moet uitzoeken wat dat is voor ik me erop stort”.
Korte situatie bij die gast. ze heeft hem leren kennen omdat hij interesse had maar zij niet had die niet in hem want ze was met mij. Hij is blijven praten en zo hebben ze een klik gemaakt en is ze begonnen over dat het niet zo goed zat bij ons. Zo is hij kunnen ‘binnenraken’. Ze had met hem redelijk snel gekust en wat afgesproken terwijl we nog aan het praten waren enzovoort. Mijn ex verzekerde me dat ze nog op mij verliefd was en niet op hem. Als we erna nog contact hadden of ze sprak met mijn beste vriend dan zij ze nooit dat er geen gevoelens meer waren, ze wou me niet kwijt maar kan niet beide hebben, dat heb ik gezegd.
Hi Eric, je vertelt niet waarom het uit is gegaan dus kan ik er weinig mee. Al wat je beschrijft duidt niet op liefde, wel op bezitsdrang van beide kanten. Als een vrouw wil dat je haar vergeet kun je niet anders dan dat serieus nemen, of het nu waar is of niet. Je moet je dus terugtrekken, niet meer reageren en een lange pauze in acht nemen. Wil je na een half of heel jaar toch echt weten hoe het met haar is, schrijf haar dan vriendschappelijk. Er is dan genoeg tijd verstreken om de hoog opgelopen emoties te zijn vergeten. Ik vermoed dat er teveel is gebeurd voor een blijvend herstel, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Sterkte, A.
Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?

Hij heeft onze afspraak zo lang mogelijk proberen uit te rekken, want iedere keer als ik weer richting de auto liep wilde hij weer wat gaan doen, daarna toen we weer in de auto zaten wilde hij nog ergens anders heengaan en zijn we met een omweg teruggereden. Eenmaal bij mijn auto bleven we nog even napraten in de auto totdat ik was uitgestapt, hij is met mij meegelopen naar mijn auto en de blik in zijn ogen hoe hij mij aankeek zei wel veel. Dat deed hij trouwens de hele tijd door.
en been there done, that, ik weet hoe moeilijk het is, maar het zal elke dag wat beter gaan en wat zul je trots zijn op jezelf elke dag als je het gaat volhouden. Elkaar blijven zien op het werk lijkt mij ook moeilijk hoor. Maar wat zul jij je straks sterk en stoer voelen als zij eens achter jou aan gaat lopen ipv andersom. Of iemand anders… als zij het niet gaat doen, weet je ook genoeg, maar… hoe dan ook,

Op 30 november ging het fout. Als gevolg van een aantal fouten van mijn kant, hadden we ruzie en wou ze me niet meer. Ik heb vanaf dan zowat alle fouten gemaakt die je niet mag maken. Een week later wou ze mij nog een kans geven, maar hield er zich niet aan. 22 november kreeg ik toch nog een gemeende kus en knuffel. We vierden kerst en nieuw dus niet samen, maar ik gaf haar wel een aantal cadeaus, die ze mooi aannam.
Ja, precies, dat vind ik ook.. Maar goed, dat is dus het probleem.. Hij trekt het zich heel erg aan als ik (buiten die domme acties met zn vrienden dan) met anderen sms of afspreek..Alleen maar om hem proberen uit me hoofd te zetten wat toch niet lukt. Ik denk zelf dat zijn probleem is,dat hij nog heel veel om mij geeft,dat ik nog heel diep bij hem zit, maar hij bang is dat ik hem belazer.. En mannen geven dat niet toe..Daarom moet ik dat proberen te doorbreken.. ! En als ik hem zou hebben waar ik wil, zou ik dat soort domme acties niet doen,en dat weet hij ook.
Hi Sonja, het is heel moeilijk om na een intense relatie de juiste houding te vinden als je elkaar nog ziet. Maar je doet het een stuk beter dan in het begin, omdat je enerzijds letterlijk doet wat zij al die tijd wilde, en anderzijds haar in de war brengt over je intenties. Het overboord gooien van de hoop is dan ook de sleutel. Als er iemand is is die de hoop ooit terug kan brengen, dan is dat je ex. Vooralsnog zijn de signalen er niet naar om zelfs maar aan een relatie te denken. Ze heeft geprobeerd duidelijk te zijn met dat bericht dat ze liever een man en kinderen wil, dus helaas moet je dat serieus opvatten, of het nu waar is of niet. Probeer niet weer verstrikt te raken in details zoals nu met dat etentje. Zij heeft jou niet nodig, prima, jij haar ook niet. Houd die strategie gewoon aan en focus je niet op het ontdooien van deze ex, want een ex die zich hier niet voor openstelt kun je niet overhalen of overtuigen. Relaties beginnen altijd vanuit het hart, niet vanuit het hoofd. Houd dat voor ogen. Groetjes, A.
Ik had mijn ex ontmoet bij een concert op het concert vroeg hij me nummer en msn... Eigenlijk was het liefde op het eerste gezicht, ik keek hem recht in zijn ogen aan en meteen verliefd, 1 week later dacht ik telkens aan hem ookal kende ik hem niet zo goed. Hij had mijn nummer maar ik niet zijn nummer ik kreeg ook geen vriendenverzoek op msn.. Ongeveer 3 weken later kreeg ik een telefoontje van hem, eindelijk dacht ik.. Hij zij allemaal lieve dingen paar dagen later gingen we afspreken nu ik hem eenmaal kende was ik meer en meer verliefd op hem. Maar mijn vriendin vond het allemaal te snel gaan en vertrouwde hem niet. Het grootste fout van mijn was haar laten vallen en voor hem kiezen mensen 1 tip; NOOIT JE LOVE BOVEN JE ECHTE VRIENDEN DOEN, tenzij je love ook nog je beste vriend/in is... Maar ja dus na paar weken had ik een relatie met hem ongeveer een half jaar.. Todat we een hele erge ruzie hadden via msn, het ging helemaal nergens over, inees zij hij; ik maak het uit. En hij verwijderde mij van msn.. Vond het zo raar ik heb dagen weken zitten huilen ik haalde slechte cijfer op school en ik heb ook vandaar mijn eindexamen niet gehaald. Ik kon echt niet zonder hem... Me zus vertelde dat ik echt veder moes gaan met mijn leven maar ik hield echt van hem, en daarom is het zo moeilijk om hem te vergeten.. Ik kijk regelmatig op zijn hyves en facebook ik zie allemaal berichtjes recties van zijn nieuwe vriendin... Ik ben nog smoorverliefd op hem, daarom ben ik jaloers dat hun wat hebben... Ik heb al de tips gelezen op deze site maar die helpen bij mij niet... Iemand andere tips om je ex terug te winnen ?

De situatie is nog niet veel veranderd. We sturen wel iedere dag naar elkaar over de gewone dingen. Heb hem vorige week nog opgezocht omdat hij ziek was. Hij zei zelf hier deugd van te hebben, maar toch komt het er terug op neer dat hij momenteel echt geen relatie meer wilt. Ik weet waarom ik er niet over raak, ik wil het gewoon niet accepteren. Toen ik bij hem was dacht ik niet over de hele situatie, gewoon aan het moment zelf. Hij deed me ook weer lachen maar ja..
Angst bepaalt een groot deel van onze beslissingen. Wat wij eten, waar wij leven en hoe wij ons geld verdienen zijn beslissingen die uit een mix van angsten en wensen voortkomen. Bij de zoektocht naar een partner is dit niet anders. Wanneer je weet welk gedragsmodel mannen vrezen kun je niet alleen de reacties van de heren, maar ook je eigen gedrag en diens uitwerking op tussenmenselijke relaties beter inschatten. Dit voorkomt liefdesverdriet en misschien heb je hierdoor wel echt de kans de ware te leren kennen!
Wat ik hieruit dus heb geleerd is dat het onmogelijk is om direct door te gaan met je relatie door op dezelfde voet door te gaan als voorheen. Spanning is ontzettend belangrijk in aantrekkingskracht. Er dient wel ruimte te worden gemaakt voor spanning. Zij moet het gevoel krijgen dat ze niet meer kan voorspellen wat jij denkt en doet. Gisteren heb ik voor het eerst weer een kort berichtje gestuurd hoe het met haar ging. Daarna een kort gesprekje gehad en ze reageerde zeer opgewekt. Na enkele berichtjes zelf het contact bewust weer gestopt.
Hallo , 1 maand geleden heeft mij ex het plotseling uitgemaakt via whatsapp omdat hij vond dat we niet meer bij elkaar paste terwijl alles gewoon goed. ging..IK zei tegen hem dat we elkaar beter konden zien en beter konden uitpraten maar hij had er geen behoefte aan en zei dat ik hem niks moest opdragen ik had het niet verwacht dat hij zo iets zou doen.. Ik heb hem zovaak geappt gebeld maar hij blockt me steeds. Ik kan het niet afsluiten omdat ik nooit echt duidelijkheid heb gekregen waarom het uit is , Maar hij doet bot en wilt ook niks meer te maken hebben met mij.. Terwijl ik zoveel van hem hou ik weet geen raad meer, we hadden 1 jaar een relatie
Soms is er nog teveel andere emotie om iemand al snel te missen.. Mijn beste vriendin heeft 8 jaar geleden zelfmoord gepleegd. In het begin kon ik haar nog niet missen omdat ik nog veel te veel met mezelf bezig was..Pas na een hele lange tijd..toen ik niet meer boos en verdrietig was, kwam het gemis pas.. En dat gemis is er nog steeds. vaak bij iets simpels als koffie drinken kan ik haar al enorm missen...
Hoewel onze “relatie” op een verkeerde manier begonnen is, denk ik dat ik van mijn kant (al klinkt dit misschien raar) zijn vertrouwen weer moet terug winnen. Ik ben een vrij ongeduldig persoon en vergeef vrij snel en hij is iemand die heel koppig kan zijn en vanuit principe voet bij stuk kan houden… dat blijkt wel uit het negeren voor langere tijd.
Mannen en vrouwen gedragen zich heel verschillend op de werkvloer. Als een man en een vrouw dezelfde functie op hetzelfde kantoor zouden vervullen, zouden ze hun taken allebei op een compleet andere manier benaderen. Mannen focussen zich meer op het voltooien van een specifieke taak, terwijl vrouwen zich meer op het proces concentreren waarmee ze de taak uiteindelijk kunnen voltooien. Vrouwen stellen meestal meer vragen, terwijl mannen het moeilijk vinden om de meningen van anderen mee te nemen. Zowel mannen als vrouwen vinden dat het andere geslacht geen begrip heeft voor de behoeften van de ander op de werkvloer. [6]
Vervolgens ga je geregeld met haar daten. Verzin leuke dingen en doe leuke dingen waar je altijd samen van genoten hebt. Jij organiseert het en jij bepaalt duidelijk waar en wanneer jullie samen dingen gaan doen. En praat tijdens die dates vooral veel met elkaar en probeer oud zeer op te lossen en elkaar echt te vergeven. En zorg er daarnaast absoluut voor dat jullie tevens veel plezier hebben samen. Maar blijf jezelf ervan weerhouden haar van dingen te overtuigen of jezelf voor alles te verontschuldigen.
Ik zit in een relatie met iemand, een man, met bindingsangst. Hij voldoet aan alle kenmerken helaas. Zijn bindingsangst is met name ontstaan door vroegere relaties die niet oké. Uiteindelijk heeft hij besloten om nooit meer een relatie aan te gaan. Zijn seksbehoefte kon hij gemakkelijk bevredigen door losse contacten, onder andere via datingsites. Dit heeft hij meer dan tien jaar zo gedaan. Op die wijze is seks en liefde volledig losgekoppeld bij hem. En toen kwam ik. Ja, natuurlijk ook een sekscontact via een datingsite in eerste instantie, maar al vanaf het prilste begin was duidelijk dat we elkaar gevonden hadden. Alles klopt. Na veertien dagen begon het ‘afstoot proces’ en deed hij zijn uiterste best mij kwijt te raken. Daar heb ik me met veel geduld en pijn redelijk doorheen geslagen. Niet in de laatste plaats omdat in dit afstotingsproces tegelijkertijd ook steeds heel helder was voor mij dat hij angstig was voor wat hij voor mij voelde en dat was duidelijk heel erg veel. We spraken er ook veel over, dat scheelt ook. Desalniettemin een moeilijk proces, maar na zestien maanden zijn we nog steeds samen. Ik zie een toekomszt voor ons, hij mogelijk ook, maar dat beangstigd hem tegelijkertijd zeer. Dus dat is nog erg taboe. So far so good, ware het niet dat er op het gebied van seks duidelijk iets mis ging. Zoals al gezegd heeft hij liefde en seks gescheiden. Verder is hij een ware womanizer en gek op vrouwen en verleiden en gezien zijn ruime ervaring zal duidelijk zijn dat seks met hem nogal indrukwekkend was en nog steeds is. Maar door de scheiding seks en liefde lukt seks nu niet meer: ik ben zijn object van liefde, daar heb je geen seks mee. Het gevolg is dat hij bij uitstek gefocussed is op mij en om het mij naar mijn zin te maken, wat uitstekend lukt, maar het gevolg is dat hij niet meer klaar komt. Dat is een probleem. Zijn gedachte is dat seks met dezelfde persoon saai is. Hij is daarom weer gestart met het contacten van dames via het internet. Spanning en gemakkelijke seks lijkt hem de oplossing van zijn probleem. Dat staat los van zijn relatie met mij. Zelf keurt hij zijn eigen gedrag niet goed, maar hij kan het ook niet laten. In essentie is dit allemaal terug te voeren op zijn enorme bindingsangst en de grote moeite die hij heeft om zich over te geven aan onze relatie die hij zeer hoog inschat (en zoals mogelijk al duidelijk is: we praten hierover ook). Ik vermoed dat professionele hulp een uitkomst kan bieden, maar zover is hij zelf nog niet. Ondertussen zou ikzelf wel graag wat handvatten hebben hoe hier mee om te gaan en hoe dit in goede bamnen te leiden. Ik kan over deze strikte scheiding liefde en seks en mogelijkheden om dit weer een te laten worden, want daar gaat het uiteindelijk om, echter hoegenaamd niets vinden. Bestaat hier iets over? Zo ja, welke sites kunnen mij verder helpen? Alvast dank.
Ik heb een relatie gehad van 5 jaar en woonde bijna 3 jaar samen. Door bepaalde onstandigheden voornamelijk situaties zijn we uit elkaar gegaan. Dus niet door vreemdgaann meer het aandachtspunt we waren allebei gestressed. Nu woont ze wat verder en we zien elkaar amper. We zijn nu 2 maanden zo uit elkaar en spreken soms ng met elkaar. Zij wilt haar leven opbouwen daar waar ze nu zit verteld ze. Ook zegt ze dat we gewoon beide moeten verder gaan met het leven en we zien wel wat er gebeurt. Vorige week had ze me uitgenodigd en gingen we gezellig met ze 2 en wat drinken etc. Niet gekust helemaal niks. Krijg geen hoogte hoe ik verder moet gaan. Heb je advies voor me? Ik ben bang dat het straks uit het oog uit het hart is…

Beste Albert, een heel verhelderend artikel. Mijn vriendin geeft zelf aan te kampen te hebben met bindingsangst. Veel punten uit bovenstaand artikel herken ik inderdaad in haar. De eerste weken van onze nog prille relatie waren heel intens en heftig in de goede zin van het woord. Zij gaf aan gevoelens te hebben die zij in 32 jaar nog nooit had gevoeld. Nu de relatie wat serieuzer lijkt te worden zegt zij dat het verliefde gevoel prompt minder is en waarschijnlijk wel weer terug komt als we het rustiger aan doen. Gelukkig wil zij onze relatie een kans geven omdat zij weet dat het diep van binnen goed zit, maar ik ben bang dat dit in de weg staat van iets dat heel mooi kan worden. Hoe ga ik hier mee om?
14_06_2008 kreeg ik met mijn grote liefde, na 14maanden eindigde het in best in een rotte situatie ik heb veel fouten gemaakt, nu nog steeds na 4 jaar mis ik hem nog steeds hij is mijn ware hij heeft ondertussen al een nieuwe vriendin al bijna 2jaar.. Maar ik kan niks voor iemand anders voelen het is onmogelijk.. Ik denk elke dag aan hem.. Ik haat mezelf dat ik hem heb weggestuurd, dat bleek achter af de grootste fout.. Ik wil hem zo graag terug hij is mijn leven echt mijn alles.. Hij wil het niet begrijpen, ik weet ook niet hoe ik het nog moet proberen... Help me asjeblieft!! Het is bijna ondraagelijk hoeveel die jongen voor me betekend , ik zou alles opgeven om bij hem te kunnen zijn !!!

Al is achteraf gezien makkelijk praten. We zijn ook gaan samenwonen, omdat het ”handig” was. Dat was later gezien niet een goede basis. Terugkomend op zijn ”tactiek”, hij overdreef de laatste dagen in alles. Als ik boodschappen ging doen en ik kwam terug zei hij dat hij mij had gemist.. Ook zei hij vaak uit het niets, zonder enige vorm van oogcontact, ik hou van je. Ik heb dat toen aangekaart bij hem en ook heb ik vaak gevraagd over er iets is? Hij zei nooit dat er wat was. Achteraf vertelde hij mij dat hij er al zo zes maanden mee zat, dat zijn gevoel voor mij minder werd. Hij wilde mij niet kwijt en ”probeerde” het. Hij was ook bang dat ik achter zou komen dat ‘hij niet meer van mij hield’..


Ik weet niet hoe lang geleden deze reactie is geplaatst maar ik wil zeggen dat ook ik in dezelfde situatie zit op dit moment. Ik ben die vrouw die in een rouwproces zat en na 2 jaar een relatie kreeg die heel (3 1/2 jaar lang) dramatisch is verlopen omdat ik er emotioneel nog niet aan toe was. Alles liep door elkaar heen zowel mijn liefde voor mijn nieuwe vriend als het verdriet en gemis van mijn overleden man. Daardoor heb ik mijn nieuwe vriend emotioneel ook uitgeput en raakte ik zelf ook in een 'relatie burn-out' zoals de relatie therapeut het noemde. We hebben elkaar veel onnodig verdriet en pijn aangedaan. Nu is het 6 weken 'uit' en wil ik mijn ex terug. Na een 2 uur durend 'geschreeuw' van mijn vriend hoorde ik hoe erg hij het heeft gevonden om steeds te horen hoe ik mijn overleden mijn ophemelde. Ik was geshockeerd. Achteraf gezien had ik beter kunnen weten maar de klad zit er al in. Toch hoop ik dat het weer goed komt. Ik ben zelf professionele hulpverleenster maar heb nu zelf hulp nodig. Daarom ben ik aan het programma begonnen je ex terug. Maar ondertussen sta ik op de wachtlijst van het GGNet voor rouwverwerking. Mijn man is dit jaar 24 december alweer 6 jaar geleden zelf uit het leven gestapt. Elk jaar tegen het einde van het jaar ga ik weer door die emoties van machteloosheid etc. Ik hoop dat het weer goed komt tussen jullie. Ik geloof dat het mogelijk is als je haar maar de tijd en de ruimte durft te geven.
×