Ik vertelde daardoor continu wat ik aan het doen ben en wat ik verander aan mijn leven. In de hoop haar te kunnen overtuigen tot gisteren. Ze had een date met een vriend van haar school. Zij is 19 en heel mooi.. Ik wist dit niet, daar zei ze niks over. Ik hoor van andere mensen die die de nieuwe vriend ook kende da hij wel zijn fouten heeft, maar ik kende die jongen niet. Ik zeg dit tegen mijn vriendin van waarom doe je dit? We zouden gisteren ook twee jaar samen geweest zijn. Ik stuur wat ik voor haar voel, dat dit gedrag heel verkeerd was. En ik zei tegen haar wat ik hoorde over de nieuwe vriend. En ineens met twee in de verdediging. Wij zijn vrienden en dat da kan maar dan ga je niet naar de cinema en drinken. Echt een date leek dit.
English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
Ik heb het bijna een jaar met mijn ex gehad. Hij maakte het twee weken terug uit; Hij had het te druk met werk, zat niet lekker in zijn vel & kon mijn 'gezeur' er niet bij hebben. Ik neem het mijzelf ontzettend kwalijk dat ik vaak bleef doorvragen waarom hij niet kon, terwijl hij van beroep altijd pas rond twaalf uur 's nachts thuis kan zijn... Hij heeft geen gevoel meer, wil geen relatie & is ook nog niet toe aan een goed gesprek. Hij heeft onderhand in dronken buien al met twee anderen gezoend (en misschien nog wel meer wat ik niet weet). Zijn spullen die hier nog liggen, haalt hij nog steeds niet op en op Facebook heeft hij al onze foto's nog staan. Als ik hem spreek zegt hij dat hij me niet mist, maar juist heel veel uitgaat en drinkt om maar niet thuis te zitten en zichzelf gek te maken. Hij wil ruimte & rust... Ik wil hem dit geven, maar voor mij duurt één dag al vijf weken. Ik wil hem zo graag terug, ik hou nog zo ontzettend veel van hem... Zou het helpen, als ik nu pas begin september weer contact opneem met hem?

Opnieuw ging alles een jaar erg goed. Ik zei zelf twee maanden terug nog tegen mijn vrienden hoe gelukkig hij me maakte, en dat het echt erg goed ging bij ons. Een maand terug is het dan toch weer naar boven gekomen. Hij vertelde dat hij al een maand opnieuw met dezelfde twijfels zat. Dit gaf hem het gevoel dat er toch echt iets mis moet zijn met hem, of met onze relatie. Anders zou hij toch niet altijd weer beginnen twijfelen? Voor de eerste keer twijfelde hij daarom ook of ik wel het meisje voor hem ben. Deze keer ging hij er meteen mee akkoord om elkaar enkele maanden niet meer te zien.
Ja, je wilt een tweede kans… maar je weet ook dat ze daar niet voor openstaat. Haal daarom eens rustig adem. dit is belangrijk: NU breekt een nieuwe periode aan waarin je aan jezelf kunt werken. Leer met de pijn omgaan, oefen je in het uiten. Verbeter je communicatieve vaardigheden. Ontwikkel jezelf als man, gevoelsmatig groter en sterker; meer ontwikkeld.
Totdat ik een half jaar geleden wat problemen kreeg met m’n zoon en m’n ex. Die periode was ik niet een van de vrolijkste, maar daar heeft ze me enorm in gesteund. Achteraf bleek dat ze er wel erg veel moeite mee had, hoe ze daar mee om moest gaan en vertelde ze me dat ze me van een andere kant had gezien, ondanks dat ik er nooit ruzie met haar om heb gehad. Ze vertelde (mailde) me dat ze enorm aan het twijfelen was over van alles en nog wat en dat ze verder dan een jaar vooruit wilde kunnen kijken, maar dat ze dat op dat moment niet kon. We hebben toen besloten om het wat rustiger aan te doen (ik was nl. erg veel bij haar) maar nog geen dag erna vroeg ze of ik niet wilde komen eten (en slapen) en eigenlijk zijn we op dezelfde voet verder gegaan (zonder problemen).
Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.
Het is nu bijna een maand geleden dat mijn man een punt gezet heeft na ons 22 jarig- huwelijk. We waren 28 jaar samen. De reden dat hij opgaf klopt niet helemaal, er is iemand anders die zijn hoofd helemaal zot gemaakt heeft! Onze vrienden en familie konden het niet geloven dat wij uit elkaar zijn. Wij waren volgens hem het ideale koppel. Nu zegt hij dat hij met die vrouw nog niets niet heeft, maar ik geloof hem niet. 95 %van de mensen zeggen dat die relatie niet kan blijven duren, dat die 2 absoluut niet samen horen. Ik laat hem gerust, want ik heb het boek gelezen en doe wat er in geschreven staat. Hij mist wel onze (knappe dochter van 20 jaar) maar mij blijkbaar niet. Hij wil naar een advocaat gaan om te scheiden en is al zijn kleren al komen ophalen. Maar die afspraak bij de advocaat is voor mij nog véél te vroeg, ik zit nog altijd in rouwproces! Onze vrienden zeggen dat ik er goed uitzie en me sterk hou, dat is wel zo maar mijn hart is enorm gebroken. Ondanks alles zie ik hem nog altijd graag en zou hem direct terugnemen. Ook al zeggen de mensen dat dat niet zal klikken tussen die twee heb ik dan een kans dat hij terug bij mij komt ?? Had ik maar een glazen bol. Is er iemand die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt ??
Mieke Mievis is in 1998 afgestudeerd als seksuologe aan de KU Leuven. Daarna heeft zij haar postgraduaat in systeemtherapie gevolgd van 1998-2001 om als relatie en sekstherapeut aan de slag te kunnen. Zij startte haar eigen praktijk op in Ternat en heeft inmiddels ook een praktijk in Haacht lopen. Naast haar werkzaamheden als relatietherapeute bij Parship werkt ze voor de Vlaamse Overheid, waar ze dossierbehandelaar is rond het thema seksuele gezondheid. Dat thema behandelt ze ook vaak in de media. Zo heeft ze twee jaar een rubriek (lekkere lijven) gehad op de vroegere radiozender Donna, werkte ze mee aan het maandblad Milo en werd ze in een aantal radio- en televisieprogramma's gevraagd om haar expertise. Tegenwoordig heeft ze een vaste rubriek in de weekendbijlage de NINA en geeft ze geregeld lezingen over lichaamstaal, een thema waar ze in ' de zomer van 2007' mee op het scherm te zien was. Je kan haar ook nalezen in drie boeken: het lekkere Lijvenboek 1 en 2 en dit jaar verscheen 'Natuurlijk over Seks'. Sinds jaar en dag staat Mieke ook met artikelen de leden van Parship bij.
Er zijn me echter paar dingen opgevallen waarover ik me wel wat zorgen maak, namelijk dat ze in een week tijd ineens 5 mannelijke vrienden op Facebook heeft toegevoegd, allemaal tegen de late uren en sommige midden in de nacht. Ze zei echter dat er geen ander in het spel was, dus ja, ik geloof haar wel op het woord, maar dit vind ik toch wel wat vreemd, aangezien ze een nogal bescheiden persoonlijkheid heeft en best rustig is.
Hi Jannes, een relatie op te jonge leeftijd houdt altijd wel dit risico in. Want op een bepaald punt sta je voor toekomstplannen, die bij een gezonde relatie ook automatisch worden gemaakt. Bij jullie was er juist het omgekeerde, ze holde weg voor vastigheid, zekerheid en veiligheid. Om weer de spanning van verliefdheid te kunnen voelen. Niet alleen zij is kwetsend bezig geweest, ook haar vriend is geen zuivere koffie als hij van jouw bestaan afwist. Het is verleidelijk voor je om er bovenop te blijven zitten, maar het zal niets opleveren. In deze omstandigheid is er voor haar geen mogelijkheid om jou te missen. Haar mand is al vol! Daarom zul je minstens enkele maanden in acht moeten nemen en er in de tussentijd hard over moeten denken of je haar eigenlijk wel terug wilt. Groetjes, A.
Ik ben paar maanden geleden hier geweest om te lezen hoe ik mijn (vriend) zijn hart kan veroveren. Het heeft niet geholpen omdat hij gewoon een *^%$! is ahaha. Hij gaat vreemd, komt niet opdagen op afspraken, zegt nooit dat ik mooi ben ofzo, neemt me nooit ergens mee naar toe, stelt me nooit aan zijn familie of vrienden voor, scheld me uit als we ruzie hebben, blijft wel weken weg zonder iets te laten weten en of het niet erger kan is hij part-time opzoek naar zijn droom vrouw omdat ik zo te zien toch niet genoeg ben. Wanneer ik aangeef dat ik er klaar mee ben laat hij me afkoelen en dan belt ie weer en ik denk nog 1 keer proberen dan… Ik heb inmiddels de strijd na 5 jaar opgegeven Nu staan zijn spullen sinds 2 maand bij mij in de logeer kamer omdat hij huisje krijgt binnen kort. De laatste keer dat we ruzie hadden vroeg die van zelf of die zijn spullen moet komen ophalen. Ik zei nee en dat hij me gewoon met rust moet laten en dat heeft die gedaan. Dit is nu 2 weken geleden. Me vriendinnen noemen me dom en zeggen dat ik zijn spullen moet verkopen ofzo of gewoon zeggen dat die zijn F! spullen moet komen halen… i
Na een maand of iets werd de situatie ivm de scheiding moeilijker (toestanden als ex wilde niet tekenen e.d.) Bovendien werd hij 'down' door dit gedoe, wat zijn uitwerking op ons had. Uiteraard ben ik achter hem blijven staan en steunen, wat mij logisch leek. Hij was veel moe door al het gepieker van haar, en had daardoor minder zin leuke dingen met mij te gaan doen. Daar kon ik ook nog in komen. Ik heb hem de ruimte geboden en voor mijn gevoel toen geen dingen opgelegd of gedwongen. Terugkerend punt van discussie (zonder woorden of ruzie want die hebben we nu nog steeds niet gehad!) was het feit dat hij niet aan zijn ouders/ vrienden en de hele reutemeteut wilde vertellen mij te hebben ontmoet. In het begin had ik daar geen problemen mee echter is het zelfs mijn idee geweest het even stil te houden omdat zijn ex anders nog moeilijker zou kunnen doen met tekenen als ze lucht kreeg van een nieuwe liefde. Wij zagen elkaar dus ook alleen bij mij thuis en in mijn omgeving. Hij woont een half uur bij mij vandaan, ik weet ook waar maar ik 'kan' daar dus niet komen (zoals we hadden afgesproken; nee hij heeft geen ander nog;)) Dat hij mij niet zo snel aan zijn kind wilde voorstellen kon ik overigens helemaal in komen (en nog).
ik vind het ook heel moeilijk vast te stellen wat je precies wilt weten maar ik doe een poging tot een antwoord als je van iemand houdt mis je die in principe gelijk als je hem/haar een tijdje niet ziet. Maar dat wil niet zeggen dat het slecht is. 3 weken is eigenlijk niks op een mensenleven dus als wij dat hadden afgesproken zou ik (als vrouw) dat ook graag volmaken omdat het iets kan betekenen voor je relatie. Waar het om gaat is dat je kunt praten over wat er in je om gaat en dat is helaas moeilijk voor veel mensen, voor veel mannen maar ook voor menige vrouw. Als je verwacht dat iemand een afspraak verbreekt om te tonen dat hij je mist maak je allerlei zaken wel erg ingewikkeld, want wat willen jullie dan? even orde op zaken of vaststellen wanneer je iemand mist, want dat is natuurlijk iets heel anders
Hallo Albert, ik heb al een tijdje last van terugkerende depressies. het vermoeden dat ze steeds terug komen is bindingsangst. ik voel dat eigenlijk niet zo maar mijn gedrag en symptomen wijzen daar wel op. ben een aantal mensen, van wie ik veel hield, kwijt geraakt maar de druppel was mijn scheiding 16 jaar geleden. vanaf die tijd ben ik sneaky mensen om me heen, weg gaan duwen. nu zit ik in een vicieuze cirkel en kom er niet uit. probeer het wel maar elke keer val ik weer in een depressie. ben al een tijdje op zoek naar de juiste therapie maar kom niet verder dan een lading intake gesprekken en/of lange wachtlijsten. maatschappelijk lijdt er ik erg onder. ik heb wel vanmorgen het boek “liefdes bang” besteld. kunt u me verder helpen qua behandeling? ben een beetje ten einde raad.
Hi Hij Weet Niet Hoe, met zo'n sms'je kun je inderdaad niet veel. Kennelijk is het een warmhoudertje en een beetje polsen of je al of niet kwaad op haar bent. Je eerste reactie was dan ook begrijpelijk. Neutrale of koude teksten van iemand van wie je houdt zijn immers moeilijk te verteren. Gelukkig raapte je je jezelf op tijd bij elkaar en besloot je je bericht met verwijten niet te verzenden. Zoals je het gedaan hebt is goed. Verder hangt het er vanaf wat jij wilt. Ik heb je geadviseerd deze ex te laten voor wat ze was, maar wil je haar terughebben, dan zul je niet moeten wachten tot zij jou schrijft. Een man moet altijd zelf de initiatieven nemen. Hoe ouderwetser, hoe beter het werkt ;). Maar tot op heden is er onvoldoende tijd verstreken, en gezien haar manier van doen lijkt het me ook niet zinnig om haar weer te veroveren. Van de overgang is op haar leeftijd doorgaans geen sprake, dat neemt niet weg dat ze last kan hebben van hormonale schommelingen en stemmingswisselingen. Dit is m.i. tevens de reden waarom veel mannen gek worden van hun vrouw, vrouwen niet begrijpen, of vrouwen een 'bitch' noemen ;D. Houd je niet vast aan je ex, maar kijk om je heen! Groetjes, A.
Mannen zijn stoer als het komt op het doodmaken van insecten, maar ze zijn eitjes als het komt op intimiteit en een serieuze relatie. Als hij niet klaar is om zich te binden zal hij zich op een rare manier gedragen, een manier waarop je je afvraagt wat er toch mis is met mannen. Sommige mannen stappen in en uit een relatie alsof ze door een draaideur gaan, omdat ze het gejaag en het gevoel van eigenwaarde niet willen verliezen als ze in contact komen met een nieuwe vrouw.

Ik ben verhuisd en we mailen en app-en nu veel. Ik zie dat hij kapot is en veel verdriet heeft. Maar ook dat hij zwelgt in zelfmedelijden en erg met zichzelf bezig is. Ik word dus emotioneel heen en weer geslingerd. Ik wil hem niet kwijt en ik heb het gevoel hij mij ook niet, maar van de andere kant voel ik me zo gekwetst nu en begrijp ik hem niet.


Ik probeer nu zo veel mogelijk te werken aan mijn zelfvertrouwen. Ik hoop ook dat hij dat ziet. Mijn zus heeft hem vorige week 5 minuten gezien toen hij dat boek kwam brengen. Hij bleef precies maar herhalen dat ‘wij echt veel ruzie maakten, dat het misschien moeilijk om te geloven is, maar dat we veel ruzie maakten’. En ‘dat je als koppel in een vriendenkring altijd anders bent dan thuis, alleen’. Hij heeft dus letterlijk in zijn hoofd gestoken dat wij alleen maar ruzie maakten precies… Hij heeft ook echt alle banden doorgesneden door nu echt alles van Facebook te halen wat van ons samen was. Mijn zus zei dat hij er echt over leek, dat hij echt in het verleden praatte, maar dat het natuurlijk moeilijk was om daarover te oordelen als je iemand maar 5 minuten ziet. Ik denk dat hij al afscheid had genomen tijdens onze relatie ofzo..
ik vind het ook heel moeilijk vast te stellen wat je precies wilt weten maar ik doe een poging tot een antwoord als je van iemand houdt mis je die in principe gelijk als je hem/haar een tijdje niet ziet. Maar dat wil niet zeggen dat het slecht is. 3 weken is eigenlijk niks op een mensenleven dus als wij dat hadden afgesproken zou ik (als vrouw) dat ook graag volmaken omdat het iets kan betekenen voor je relatie. Waar het om gaat is dat je kunt praten over wat er in je om gaat en dat is helaas moeilijk voor veel mensen, voor veel mannen maar ook voor menige vrouw. Als je verwacht dat iemand een afspraak verbreekt om te tonen dat hij je mist maak je allerlei zaken wel erg ingewikkeld, want wat willen jullie dan? even orde op zaken of vaststellen wanneer je iemand mist, want dat is natuurlijk iets heel anders
Mijn relatie is nu 4 weken uit omdat zij vond dat ik te weinig moeite heb gedaan voor haar! In het begin na de breuk gaf ze zichzelf de schuld dat ze teveel eisen stelde en dat er met haar niet te leven viel etc. Toen zijn we nog anderhalf week met elkaar omgegaan totdat ik haar op een zondag belde en ze in een keer heel boos was en zei dat ze met haar vriendinnen had gepraat en dat het allemaal mijn schuld was etc. Dag later hebben we spullen uitgewisseld en toen 5 dagen geen contact gehad tot ik haar weer voor het eerst tegenkwam in het openbaar! Dit ging goed gewoon ff kort hoi hoe is het. De volgende dag werd ik wakker en had ik een moeilijk momentje waardoor ik haar sms'te en vroeg hoe het was. Hierop werd normaal gereageerd en vervolgens vroeg ik haar iets later tijdens het contact of we een keertje als vrienden een drankje konden doen om bij te praten. Hierop zei ze dat ze moest nadenken wat ik accepteerde. De uren erna werd ik wanhopig en besefte ik dat ik haar echt kwijt was en toen ging ik haar nog meer sms'en dat ik graag nog een kans wil dmv iets leuks te doen en of ik haar kon spreken omdat ik verdrietig was. Zij ervaarde dit allemaal als egoïstisch en dat ik doorzeurde! Ik heb hiervoor mijn excuses aangeboden en gezegd dat ik uit emotie handelde en of haar alsnog kon bellen hier deed ze moeilijk over maar naar doorzeuren vond ze het goed (stom van me)! Vervolgens had ik haar aan de telefoon en hoe kwetsbaarde en emotioneler ik deed hoe bozer zij werd uit eindelijk beide opgehangen en vervolgens een dikke week geen contact gehad. Toen smste ik haar weer om te vragen hoe het met haar ging en nu reageert ze nergens meer op! Wat betekent dit? Wat kan ik doen om op zijn minst weer normaal als vrienden contact te krijgen met haar? Reactie infoteur, 01-11-2012
Ben op deze site terecht gekomen omdat ik naar 3 jaar relatie zelf ook aan de kant ben gezet, dit is inmiddels alweer 6 weken geleden maar het doet nog steeds heel veel pijn, zit echt in een put die eindeloos naar beneden valt, denkende dat er geen mooie tijden in mijn leven komen, wat een hel zeg en omdat hij zelf bij me is weggegaan en ik taal nog teken van hem hoor is het wat mij betreft niet afgesloten en blijf je zitten met de vraag, had ik zus maar gedaan of had ik zo maar gedaan, het antwoord hierop kan ik in mezelf niet vinden want had echt het idee dat het supergoed ging tussen ons, wel was hij de laatste weken wat stiller dan voorheen omdat hij in zijn maag zat met zijn zoontje dat eens in de 2 weken kwam en er in mijn huis geen plaats was voor een extra kamer, (wist i toen die bij me introk al) die sliep dus op een streshbed als hij er was.
Hi Rikkie, vriendschap is na een relatie heel moeilijk, maar niet onmogelijk. Omdat jullie allebei om elkaar zitten te huilen is de breuk sowieso merkwaardig geweest. Waarom dan niet gewoon elkaar in de armen sluiten en het goedmaken! Kennelijk is zijn verlangen naar vrijheid vele malen groter dan die liefde voor jou. Welnu, als hij denkt dat hij elders beter af is of nog allerlei experimenten wil doormaken, dan moet hij dat zelf maar weten. Zolang hij dan maar beseft dat ie je kwijt kan zijn, en dan wel voorgoed. Vooralsnog kun je proberen de vriendschap te handhaven. Hier zijn geen tips voor, want dit moet eigenlijk vanzelf gaan. Een eventueel verstopte jaloezie een beetje prikkelen kan natuurlijk geen kwaad. Noem gerust de naam van een andere man en kijk hoe hij reageert. Hopelijk is de 'bindingsangst' enkel als gevolg van zijn jonge leeftijd, omdat het in wezen niet te verhelpen is. Is er bij jullie echt meer dan 'elkaar aardig vinden', dan zal de tijd dit uitwijzen. Liefde vindt altijd een weg. Groetjes, A.
Ten tweede begrijp ik niet waarom hij naar mij toekomt om het mij te vertellen? Hij beweerd nog steeds van mij te houden maar bang is dat ik hem weer verlaat we zijn nl anderhalf jaar uitelkaar geweest omdat ik aan mezelf moest werken zat destijds niet lekker in mijn vel, dit heeft hem destijds veel pijn en verdriet gedaan Toch is hij na anderhalf jaar uit zich zelf naar mij toegekomen timing was perfect nu was ik wel klaar voor een relatie maar na een maand begon hij weer afstand te nemen, hij is toen hij 8 jaar oud was door zijn moeder verlaten zonder een briefje tot nu toe weet hij niet waar ze is of dat ze nog leeft, hij praat er ook weinig over dit verklaart wel zijn angst. Ik weet zeker dat hij nog steeds van mij houd en hij weet donders goed dat ik veel van hem hou!

De dag nadien vroeg hij om de bladzijde om te draaien. Hij heeft nooit meer toenadering gezocht. Enkele jaren terug werd ik getroffen door kanker, hij heeft zich daar amper over bekommerd. Ook een tongzoen, dat kon niet meer, ik riek naar de nicotine. Een knuffel kon ook niet, alhoewel ik daar vreselijk naar verlangde toen ik ontslagen werd uit het ziekenhuis. Ik was trouwens over dat laatste niet helemaal gerust. Ik ben naief geweest in de liefde en toch kan ik er niet zonder hem. Hij is ook voor geen reden vatbaar. Wat moet ik hiermee doen? Ik heb de indruk dat hij mij haat.
Laat je ex ongeveer een maand met rust en probeer in die maand zoveel mogelijk je gedachten te verzetten. Trek erop uit. Ga dingen doen, die je al langer van plan was, maar waar je om wat voor een reden dan ook niet aan toekwam. En bouw ook vooral je eigen leven weer op. Want er is natuurlijk altijd een hele reële kans dat haar liefde voor jou echt over is.
Deze week had ik dringend iets nodig dat nog bij hem thuis lag. Hij was meteen erg in de weer en stelde voor het me die avond zelf nog te komen brengen. Ik heb me erg sterk gehouden bij het weerzien en gewoon mijn best gedaan om er iets leuk van te maken. Je zag dat het ons allebei deugd deed nog eens "onze babbel" te kunnen doen. Plots zei hij 'dat hij een knuffel nodig had' en 'dat hij me nog altijd graag ziet en me mist'. Ik viel wat uit de lucht dus heb hier niet echt verder op in gegaan. Ook zocht hij wat 'intiemer' contact, maar dit heb ik vriendelijk afgewezen. Toen hij weg ging had hij tranen in zijn ogen en zei hij: " Als je me te veel mist mag je me altijd bellen."
Dit is zo vanaf juli dit jaar. Ik ging ook al tijden met tegenzin naar mijn nieuwe baan die ik vanaf januari had. En ik kon het niet meer aan en heb in augustus ontslag genomen. Dus nu zaten we samen thuis. Want ik woonde inmiddels ook bij haar. Ging goed, op een paar keer na. De opbrander was wel lastig voor ons twee. Maar over het algemeen was het gezellig. Ze zij regelmatig dat we samen oud gingen worden, hadden het over kinderen enzovoorts. Toch is gister opeens de bom gebarsten na een meningsverschil en ligt het weer volledig aan mij.
Maar nu begint hij pas echt rot tegen me te doen hij wil me plots alles af pakken Wagen waar ik zo gezegt nog een jaar mee mocht naar mijn werk te rijden , doet moeilijk omdat mijn dochter mee naar kantoor dreigt ze af te pakken .. gisteren deed em dan raar ik zag hem ook gluren naar me moest de wagen tanken stapte heel fier met een lach naar de bank automaat en iets later zei hij valérie maak het niet kapot door alles te eisen op de recht bank (waar ik eerder uit wanhoop mee dreigde) en ik vroeg waarom alles is toch kappot?! hij zei je weet wel wat ik bedoeld ik zei"neen snap het niet verklaar.. hij zei 'ik kan dat nu niet zeggen" maar vandaag deed hij heel rot tegen mij hij vernederde me zelf dat ik dom ben ben ik helemaal niet gewoon van hem hij vind me vroeger alles .... ik was de wereld voor hem

Eigenlijk was ik daarmee wel uitgepraat, want ik leek niet echt tot hem door te dringen, dus ik heb het erbij gelaten. Een week later kreeg ik weer een mail van hem en dit keer met de vraag om af te spreken om bij te kletsen samen. Sjonge, in die 2 jaar is dit de eerste keer dat dat initiatief komt, al die tijd was ik degene die wilde praten… Oke, we zijn weer heen en weer gaan mailen en het werd zelfs weer gezellig. Hij ging zelfs nog zijn best doen om de filmpjes boven tafel te krijgen van die reis, want die had ik nog altijd tegoed en hij vroeg of hij met een fles wijn naar mijn huis zou komen. Dat heb ik niet gedaan… borrel in een cafe leek mij beter ;-)


Ik weet dat de meeste zouden zeggen, vergeet haar, er zijn andere vrouwen op de wereld, ze heeft jou slecht behandeld, ze is niet eerlijk, als ze je toch wilt moet ze zelf maar contact zoeken, enz maar ik ben bereid om haar misstap te vergeven want ik was wel gelukkig met haar en de kleinste. Ik denk dat ze een heel onzekere vrouw is en daar werd ik zelf onzeker van natuurlijk, heb niet genoeg getoond dat ik man genoeg ben, ben nu wel sterker, volwassener eruit gekomen, ben wel een lieve man, misschien te braaf te goed, maar is dat verkeerd?
Hey, tja ik kan mij maar 1 reden voor ogen zien, we zijn een samengesteld gezin met 3 kinderen van 16 jaar. Mijn vrouw heeft een tweeling en ik heb een zoon. Mijn zoon wordt rot verwend door de familie van mijn ex-vrouw, en daar was redelijk wat jaloezie om, en nijd, omdat haar kinderen niet kregen wat mijn zoon kreeg, maar daar breek je toch geen huwelijk voor uit elkaar? Ik kreeg 3 weken geleden van haar dochter een sms, eindelijk heb ik mijn zin en was het de mooiste dag uit mijn leven dat we vertrokken zijn bij je. Nu hoop ik echt dat mijn vrouw haar ogen zouden open gaan met de tijd, en de juiste beslissing neemt, of toch op zijn minst contact opneemt, want zoals ik al zei hebben wij nooit 1 woord ruzie gehad als koppel, bedankt. Reactie infoteur, 03-05-2012
Mannen zijn meestal langzamer in het hechtingsproces, omdat ze heel voorzichtig zijn bij het leren kennen van een vrouw, voordat ze zich aan haar binden. Ze daten een tijdje voordat ze zich je vriend noemen, en ze zijn een tijdje je vriend voordat ze zich verloven. Vaak is dat moeilijk te accepteren voor vrouwen, maar we kunnen er ook een belangrijke les uit leren. Mannen willen er zeker van zijn dat zij op alle fronten bij hun partner passen (iets wat vrouwen ook zouden moeten zijn). Dit proces moet in hun eigen tempo gebeuren. Zet een man niet onder druk om een beslissing te maken voordat hij je echt kent; dat maakt hem alleen maar onzeker. Praat niet over trouwen, tenzij hij erover begint of als jullie ongeveer een jaar een relatie hebben.

Bedenk bovenal dat de ergste verzoening beter is dan de beste scheiding. Dit geeft zelfvertrouwen werk te maken van je teleurgestelde of gekwetste ex. Wil je je vrouw of vriendin terug, geef haar dan eerst de ruimte je te gaan missen. Win daarna haar vertrouwen terug. Doe als in het begin van jullie relatie. Schrijf haar vanuit je hart - uiteraard ook over hoe jij je voelt - , nodig haar uit voor een diner of de film, of misschien iets dat creatiever is dan dit. Een vrouw wil begrepen worden, en hoeft helemaal niet gelijk te hebben. Zorg er dus voor dat je haar werkelijk begrijpt. Wees er zeker van dat alles is uitgepraat en er geen verborgen woede achterblijft die je later weer op je bord kunt krijgen. Bespreek dus elke emotie, ook al is het geheel tegen je natuur. Laat haar daarnaast zien dat jij de man bent waar ze ooit op was gevallen. Wees de meest romantische persoon die ze ooit heeft ontmoet en ga hier mee door als je haar hart hebt terug veroverd.
Ik heb onlangs een dame leren kennen en we hebben de lakens al gedeeld. We zijn wat gaan daten, alles liep lekker en in het begin was ze ook heel enthousiast met appen. Toen is ze ineens 180° gedraaid. We zijn wel nog iets gaan doen en hebben het er ook kort over gehad. Daarna aantal dagen geen mobiel contact mee gehad, maar een aantal dagen geleden stuurde ze zelf een appje. Heb zelf beetje een kort gereageerd en nu is het alweer een aantal dagen geleden dat ik haar gehoord heb. is het nu aan mij om iets van mij te laten horen of kan ik beter wachten?
Je maak oogcontact. Jullie raken aan de praat, drinken wat samen en blijken veel gemeen te hebben. Hij vraagt je telefoonnummer en aan het eind van de avond kussen jullie. Er komt een date en nog een en nog een. Je hebt het ontzettend naar je zin, en je denkt hij ook. Dan hoor je steeds minder van hem en uiteindelijk verdwijnt ie van de radar. Herkenbaar?

Hi Ano, kennelijk wil je ex het contact eenzijdig regeren. De regel dat jij geen contact mag opnemen slaat nergens op als ze jou vervolgens achtervolgt naar een feest, je opzoekt en je uitdaagt. Is ze nog een kind? Hoe dan ook, ik zie hier geen liefde, ook geen basis voor een gezonde relatie. Houd ermee op tenzij je net als zij houdt van spelletjes spelen. Zie verder de vorige antwoorden. Groetjes, A.


In de verte zag ik een vriendin en ik wou dus even hallo zeggen, nam zijn rugzak met kleren, maar had nog geen tijd of mama pakte het over en zei ga maar ik blijf wel bij zijn spullen. Zo gingen we ook zijn terras in orde brengen, we waren hout gaan halen en zouden dat in elkaar zetten door de week… zo blij als ie was met zijn terras en zijn plan vertelde hij het tegen de ouders… diens reactie: ah nee he papa moet wel werken hoor :s
Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.

Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik dat allemaal niet hoeft te weten omdat ik dat desbetreffende vriendin niet ken. Maar wat ik niet begrijp is dat zij een relatie heeft en dat mijn ex haar vriend geen eens heeft ontmoet, ook beweerd hij dat zij alleen maar een goede vriendin is en dat ze geen sex met elkaar hebben, en ze weten van elkaar zeker dat ze geen relatie willen met elkaar, en daarom met een gerust hart samen met de kinderen (van haar en van mijn ex) op vakantie kunnen gaan, sorry maar dit gaat er bij mij niet in ze hebben degelijk een relatie al dan niet sexueel, vind jij het normaal dat ze samen op reis gaan ook al heeft zij een relatie, en mijn ex kent hem geen eens?
in het begin ging het zo goed met me meisje, maar ze heeft idd last van bindingsangst. opeens was het over toen het haar een beetje te benauwd werd. ik ging natuurlijk kapot. snapte er niets van. uiteindelijk ging ze weer contact met me zoeken en wilde ze op date. we kwamen hier tot de conclusie dat we toch wel bij elkaar willen zijn en dat ze aan zichzelf zou gaan werken in vorm van therapie. alleen moesten we het wel rustig aan doen wat logisch is voor iemand met bindingsangst. ik natuurlijk akkoord gegaan hiermee omdat ik nog steeds stapelverliefd op der was. alleen heb ik er na de eerste keer uit soort van verlatingangst eraan overgehouden en kon ik het eigenlijk helemaal niet aan. onbewust was ik haar alleen maar nog meer aan het pushen tot vaker afspreken en zoeken naar meer bevestiging. ze heeft ondanks dat ik me zo gedroeg het nog heel lang volgehouden. denk echt uit liefde. alleen ben ik de laatste tijd fout geweest door koppig te doen en niet terugbellen, onaardig doen enz. wel met de reden om haar volledig terug te winnen maar alsnog verpest. de dag nadat ze het uit maakte besefte ik pas hoe fout en gemeen ik bezig ben geweest. ze deed juist zo haar best en ik zag het alsof ze niets meer voor mij en ons wilde doen. er is nog geen week voorbij sinds het uit is en ik wil haar het liefst natuurlijk terug omdat ik het nu pas besef maar ze was aardig duidelijk dat ze het nu wel een plekje heeft kunnen geven en dat kan ik haar niet kwalijk nemen. op zijn minst wil ik haar laten weten dat ik haar nu begrijp en het zo erg waardeer dat ze het zo lang met me heeft uitgehouden terwijl ik me niet aan onze afspraak hield. en dat het me spijt dat ik haar zo veel verdriet heb gedaan. ze had het al zwaaar genoeg en dan kom ik om nog meer van haar te verlangen. hoe kan ik nu het beste handelen? ik wil geen appie of sms versturen want ik wil haar niet verplichten tot antwoorden en haar nog meer benauwen. maar ik wil wel haar op de hoogte stellen van hoe ik er nu over denk en mijn excuses maken. dacht zelf aan een brief. met een soort van grap erin verwerkt waarvan ik zeker weet dat ze moet lachen en hopelijk daardoor gaat terugdenken aan onze leuke tijden. doen of no go?
Hi Ineke, de 'het ligt allemaal aan mij' regel wordt gebruikt om er zo snel mogelijk vanaf te kunnen zijn. Je ziet het vooral bij bindingsangst, maar ook wel in situaties zoals jij nu beschrijft. Zoals hij tegen een relatie of partner aankijkt, zou het beter voor hem zijn als hij eens lange tijd alleen blijft. Want in een relatie verwacht je dat beide partners zich inzetten en tijd voor elkaar vrij maken. Hij lijkt dat allemaal niet te willen, dus blijft de vraag over wat hij in vredesnaam in een relatie doet. Zijn verleden is ronduit ellendig geweest, maar zijn huidige gedrag is zijn eigen keuze. Een kwestie van prioriteiten stellen, waarbij jij bij hem duidelijk geen prominente plaats inneemt. Grt van A.
Hi Kaatje, de relatie verliep razendsnel, waarbij je ex pas later is gaan nadenken wat er nu eigenlijk aan de hand was. Een relatie op basis van lust (ze vond je sexy en aantrekkelijk) is iets anders dan een relatie op basis van liefde. Voor een man is het eerste misschien voldoende, maar voor de meeste vrouwen is er meer nodig. Precies die diepere gevoelens had ze niet of onvoldoende voor jou. Tegelijkertijd zal ze hebben gemeend dat het jou ook niet bepaald om liefde ging. Dit omdat seksen op de eerste date de indruk wekt dat het allemaal niet zo serieus bedoeld is. Een onuitgesproken boodschap! Zij maakte daar later gebruik van door te zeggen dat ze geen vastigheid zocht. Bij toenaderingspogingen van jouw kant bleek zelfs dat ze het als 'beklemmend' ervaarde. Het is dus precies die snelheid waar ze zelf debet aan was, waar ze nu over klaagt. Inmiddels heeft ze contacten met anderen. Ik denk dat je door de vluchtigheid van de relatie je eigen glazen hebt ingegooid, want vrouwen voelen intuitief heus wel aan welke partner 'marriage material' is, en welke niet. Vooralsnog zoekt ze het in wat experimenteer-contacten, waar jij er eentje van was. Om je ex terug te krijgen volg je de adviezen in het artikel op, dus pauzeer, trek na enkele maanden de stoute schoenen aan en informeer hoe het met haar gaat. Hopelijk is ze blij verrast om van je te horen. In alle andere gevallen kun je je maar beter uit de voeten maken. Sterkte, A.
Uiteindelijk met alles naar mijn ouders gereden. De maandag erop ging ze een midweek naar Frankrijk voor haar werk. Een vriendin zei die maandag: 'Als je haar nog een goede reis wilt wensen moet je dat nu doen want ze loopt nu naar het vliegtuig, straks heeft ze geen Whatsapp meer'. Ik heb haar een bericht gestuurd dat ik haar een goede reis wenste en dat ze moest genieten van de vrije tijd die ze daar kreeg en dat ze het verdiend had om er lekker tussenuit te gaan.
Wees sexy. Al is seksualiteit niet het enige in een relatie, het is wel een heel aspect. Laat hem zien dat je op een romantische manier geïnteresseerd in hem bent. Probeer niet preuts en terughoudend te zijn. Zorg ervoor dat dit aspect van jullie relatie levendig, leuk en vrij is. Mannen die willen trouwen zijn niet op alleen zoek naar een huisgenootje.

Wees sexy. Al is seksualiteit niet het enige in een relatie, het is wel een heel aspect. Laat hem zien dat je op een romantische manier geïnteresseerd in hem bent. Probeer niet preuts en terughoudend te zijn. Zorg ervoor dat dit aspect van jullie relatie levendig, leuk en vrij is. Mannen die willen trouwen zijn niet op alleen zoek naar een huisgenootje.
Wat ik me afvraag moet ik haar loslaten of is zoals ik zelf vermoed in strijd met haar gevoelens (voorzover je dat kan zeggen na kort gezegd een week)? Graag jou mening over deze situatie. 25ste van deze maand is ze overigens jarig. Aan de ene kant wil ik haar een appje sturen voor haar verjaardag alleen vraag me af of ik daar goed aan doe, wat vind jij?
Hi Sonja, ja je wilt van mij de bevestiging horen dat je ex jou nog steeds ziet zitten. Helaas kan ik daarvoor geen enkel bewijs vinden ;D. Ze laat je ook vrij en los om te doen wat je zelf wilt. Het analyseren van haar gedrag is eigenlijk tijdverspilling. Haar persoonlijke issues dwarsbomen een verzoening sowieso. Daarom moet je ook niet werken aan herstel van wat ooit was, maar aan een manier om hier heelhuids vanaf te komen, op volle kracht vooruit. Terugkijken naar vroeger, met constant die onderhuidse hoop dat jullie elkaar terugvinden, helpt je niet. Gun jezelf dus een vriend(in) wiens gedragingen helder zijn. Iemand die jou begrijpt, en die jij begrijpt. Niet iemand die zich de hele tijd in raadsels hult en jou bij voortduring op het verkeerde spoor zet. De liefde is geen doolhof, maar een wederzijds 'weten'. Groetjes, A.
Ikzelf ben nogal afstandelijk naar hem toe, daar waar hij steeds oogcontact zocht of steeds naar mij keek deed ik dat helemaal niet. Ik was vrolijk en ging met hem om alsof het een gewone vriend is, ik denk dat hij hierdoor verward is en niet zo goed weet of ik nog wel liefdesgevoelens voor hem heb. En bij het afscheid nemen merkte ik aan hem dat hij eigenlijk niet wilde dat ik wegging.
in 2007 kreeg ik een relatie met de vrouw die ik al jaren ken. in 2009 zijn we gaan samenwonen… omdat het fijn was om samen te zijn en een gezin te vormen met haar dochtertje uit een eerdere relatie. tijdens die periode de nodige problemen gehad, m aar eigenlijk was er niets wat we niet aan konden. nou was mijn ex wel iemand met een gebruiksaanwijziging. maar ze was bovenal een goede moeder en een vrouw die echt goed voor haar man zorgden. toen we eenmaal gingen samenwonen, nam haar jaloerse gedrag de overhand. kon niet de deur uit of ik kreeg alweer een smsje met de meest leuke verwensingen naar me hoofd. ook kregen we steeds meer ruzies over alles en niks. toen heb ik 2010 maar besloten om een punt achter de relatie te zetten. veel discussies en veel tranen later. zijn we toch in goede harmonie uit elkaar gegaan.
Je vertelt niet waarom je vrouw wil scheiden, dus kan ik niets anders dan gissen. In de url die ik je gaf lees je de echtscheiding-smoezen, en de werkelijke redenen waarom mensen willen scheiden. Het proces van een echtscheiding is niet het moment om iemand terug te krijgen, vooral niet omdat het al anderhalf jaar duurt. Het gaat dus helaas niet om een impuls maar om een goed doordacht besluit. Sterkte, A.
Wij hadden enkele maanden geleden na een ruzie afgesproken om maar 1 avond doordweeks af te spreken, omdat zijn werk erg zwaar is en hij veel behoefte heeft aan rust en eigen tijd. Daarbuiten zouden wij wel gewoon 1 of 2 nachten samen slapen in het weekend en tenminste wekelijks 1 dag wat leuks samen doen. Ik accepteerde dit, maar na een tijdje vond ik dit niet meer kunnen, ik heb toen de opmerking gemaakt: ‘ik vind dit geen normale relatie, ik wil je graag 1 avond vaker zien, als je af en toe geen zin hebt, is dit geen punt, maar ik zou dit graag willen’. Hij heeft dit toen toegestemd en ik vroeg hem wekelijks of hij ook daadwerkelijk een dag extra wilde afspreken, hij heeft nooit geweigerd, en om vervelende avonden te voorkomen heb ik er zelfs enkele keren zelf voor gekozen om hem maar 1 avond doordeweeks te zien.
Om hen te laten weten van iets spannend dat er in jouw leven gebeurt. Geef hier niet te veel informatie over. Vertel gewoon wat er goed in je leven gebeurt. Je zou er graag over willen praten, maar niet nu. Omdat jullie beide ruimte en tijd nodig hebben. (Je wilt ze iets nieuwsgierig maken. Ze zullen denken over wat er in je leven gebeurt en willen bellen of teksten om erover te praten. Je gebruikt nu nieuwsgierigheid om je ex te contacteren. Daarom is het belangrijk om een positieve verandering in je leven te creëren voordat je je ex terug contacteert.)
Vooropgesteld de vrouw in mijn verhaal is het niet mijn ex. Ik heb vorige dinsdagavond een date gehad met een dame die ik via een datingsite heb leren kennen. Het ijs was al gauw gebroken… we waren heel open in wat we vertelde en ook heerlijk gelachen met en om elkaar. Al met al een leuke gezellige avond gehad (voor de duidelijkheid geen sex/intimiteit). We zijn wat gaan drinken op neutraal terrein in de stad. Ik betrapte mezelf erop dat ik wel gecharmeerd van haar was en erg leuk vond. Ze vroeg me haar daarna thuis te brengen. Dat heb ik gedaan en hebben in de auto nog wat nagepraat. Allebei spraken we uit dat we elkaar weer wilde zien. Ik was volgens haar haar type, aantrekkelijk, lang, lief, humor etc. Uiteindelijk is ze me auto uitgestapt en daarna ben ik naar huis gereden. De dagen die volgde bemerkte ik een terughoudendheid bij haar (o.a. kort en bondige app). We hebben toen een paar keer gebeld en ze vertelde dat ze druk voelde. Ik vroeg haar of ik daar iets in deed en zo ja wat ze van mij nodig had of hoe ik haar kon helpen. Ze gaf aan dat ik daar niets in hoefde te doen, dat het iets van haar was. Ik ben openhartig tegen haar geweest dat ik haar weer wil zien. Afgelopen maandag was de dag dat onze agenda's het toelieten om elkaar weer te treffen. Dus al lagen onze belevingen uit elkaar hadden we afgelopen maandag 2e date gepland. Omdat ze aangaf druk te ervaren dacht ik er goed aan te doen tot die tijd wat afstand te bewaren. Maandagmiddag belde ze me op dat ze het niet zag zitten om af te spreken.
Na een relatie van ongeveer 2,5 jaar is mijn relatie op de klippen gelopen. Ik had een domme fout gemaakt door via messenger een ‘gewaagd’ gesprek aan te knopen met een ander mesije. Mijn nu exvriendin is dit te weten gekomen en heeft mij laten zitten. Het is niet de eerste keer dat we zwaar ruzie hebben, maar tot nu toe hebben we ons altijd overal doorheen geslagen. Ik mis haar en wil haar enorm graag terug bij me hebben. Tot vorige week vrijdag hadden we zo goed als dagelijks contact, maar plots is ze omgeslagen en weigert ze met me te spreken, ze negeert men berichten en heeft me zelfs geblokkeerd op messenger. Ik ben ten einde raad. Is er nog een kans dat ze terugkomt of ben ik haar definitief kwijt?? Dank je voor je tijd

Ik heb hem meerdere keren gevraagd, of hij, wanneer hij mij zal gaan missen, dit wil zeggen tegen mij en het dan misschien opnieuw een kans wilt geven, hij heeft mij dit beloofd, dat wanneer hij mij zal gaan missen, hij dit eerlijk zal toegeven, en het misschien nog een kans zou willen geven dan, maar als ik op internet kijk, zijn er maar weinig mannen die dit ook daadwerkelijk zullen vertellen aan hun ex..
hey, ik ken het gevoel, ik heb 4 maanden met me ex vriendje gehad en het is sinds een paar dagen is het uit en iedereen zegt dat ik hem moet vergeten enzo maar dat lukt niet en zoals bij jou ook niet..ik ken mijn ex van scouting en na de zomervakantie komt hij bij me in de groep en dat word dat best akward enzo en wat ik ook heb gedaan is gevraagd of hij kon maar dan zei hij dat hij met dit en dat bezig is en laatst vroeg ik het ook nog maar negeerde hij me dus ik hoop dat jullie het wel hebben uit kunnen praten en dat het goed is gekomen en dat hij jou misschien wel een tweede kans geeft want als je hem nog echt heel leuk en aardig vind moet je op school hem even meenemen naar een hoekje en vragen of hij misschien nog een beetje gevoelens voor je heeft en ik weet dat is heel moeilijk maar probeer het maar en dan het gewoon goed uitpraten en hopen dat jullie dat nog vrienden blijven..

Vorig jaar heb ik een paar maanden iets gehad met een man die ik al wat langer kende. Hij was toen net een half jaar gescheiden en daardoor is het uiteindelijk tussen ons ook over gegaan. Hij had nog geen bevredigende omgangsregeling met de kids, mocht ze zelfs uiteindelijk een tijdje helemaal niet zien en was hij ook met een nieuwe baan begonnen, dus veel energie nodig voor andere dingen. Ik vond het heel jammer, want we kennen elkaar al een tijdje en toen we gingen daten nam hij alle initiatief. Het voelde heel goed, maar toen ik enthousiaster begon te worden en hem meer ging smsen en dergelijke werd het minder. Hij zei toen ook dat hij bij mij te veel druk voelde omdat ik er klaar voor ben en zo enthousiast was. Hij wilde mij wel blijven zien, maar niet toe aan relatie (pff story of my life geloof ik…).
1. Uw ex heeft wat ruimte en tijd nodig om alle negatieve associaties van de breuk te verwijderen en u te missen. Mensen hebben een gemeenschappelijke misvatting dat als je je ex niet contacteert ze je zullen vergeten. Maar in werkelijkheid, als je geen contact opneemt met je ex, geef je ze de tijd om je meer te missen en ze zullen zich altijd afvragen waarom je hen niet contacteert. Onthoud al de fouten in deel # 1 van deze handleiding. Elk van hen deed je ex denken dat je een behoeftig persoon bent. Door hen niet te contacteren, wordt je onmiddellijk aanzien als het tegenovergestelde.

Toch blijft hij zeggen dat hij van me houdt. En dat onze relatie stuk is gegaan door mijn gedrag, niet door het ontbreken van gevoelens of 'houden van'. Ik vind het zo typisch dat hij (wederom) tot 3 keer toe zei: over een paar maanden spreken we wat af en dan kijken we wel hoe het gaat. Hij herhaalde zijn zinnen van afgelopen zaterdag en zei alweer dat hij hoopt dat het weer goed komt op de langere termijn en dat hij dat niet zegt om mij aan het lijntje te houden. Hij wil dat ik zo goed doorga als dat ik nu bezig ben (en ik voel me al zóveel beter :)
Er zijn me echter paar dingen opgevallen waarover ik me wel wat zorgen maak, namelijk dat ze in een week tijd ineens 5 mannelijke vrienden op Facebook heeft toegevoegd, allemaal tegen de late uren en sommige midden in de nacht. Ze zei echter dat er geen ander in het spel was, dus ja, ik geloof haar wel op het woord, maar dit vind ik toch wel wat vreemd, aangezien ze een nogal bescheiden persoonlijkheid heeft en best rustig is.
Na een week had ik toch een terugval moment (eerste weekend alleen, verdrietig) en stuurde ik haar een sms dat ze moest weten dat ze nooit mijn geluk in de weg zou staan, dat ik haar twijfels begreep en dat ik er alles voor over zou hebben om ze samen met haar aan te gaan. Ze reageerde met ‘lieverd, laat het even rusten, met twijfels kom je ook nergens’. Ik stuurde hierop terug dat ik dat besefte, maar dat ik zo bang was dat, als het haar niet met mij lukte, dat het dan wellicht in de toekomst ook niet met anderen zou lukken. Dit kon allemaal nog wel, maar toen heb ik haar een linkje gemaild over bindingsangst waarbij ik zei dat ze het eens rustig moest lezen, niet te letterlijk moest nemen etc. Goed bedoeld natuurlijk, maar ik kon me een paar uur later wel voor mijn kop slaan. Heb haar ook gesmst nog dat ik twijfelde of het wel slim van me was om dat te sturen en ging me uiteindelijk alleen maar beroerder voelen. ’s Avonds voelde ik me zo beroerd dat ik haar nog gebeld heb. Uiteindelijk hebben we nog een uurtje gesproken, maar zij gaf natuurlijk aan dat dit haar alleen maar verder wegdreef en dat ze het idee had dat ik meteen een stempel op haar hoofd plakte. Uiteindelijk nog wel het een en ander besproken, maar natuurlijk niet wat ik wilde horen.
ik ben nu echt een wrak want ik hou nog steeds heel veel van haar en ik wil haar terug ik ben nooit gestopt om van haar te houden !!!! en weten dat zij nu ondertussen al meerde malen met die gast heeft afgesproken en dat die kerel mss al bij haar is blijven slapen maakt me echt kapot !!! waarom hij wel en ik ni !! en het ergste is dat ze toegeeft dat haar moeder het nu ook nog ni weet van die gast en dat ze het met een bang hartje volgende week ga vertellen in de hoop dat hij wel aanvaard wordt !!! en dat ze zelf zegt als da ook ni het geval is weet ik dak 2 mensen kwijtben die alles voor mij deden die me graag zagen en wie ik graag zag en da was sigurt( overleden echtgenoot ) en jij schat
Mijn relatie is net anderhalve week uit. Het ergste is dat ik nog superveel van hem hou én ik woon bij hem in huis. We hebben vaker ruzie gehad en een einde gemaakt aan de relatie. Dat kwam altijd weer goed en later konden we erom lachen. Nu lijkt het echt voorbij te zijn. Hij negeert me, vlucht voor me en reageert kil op alles wat ik doe en zeg. Ik ben zo bang dat het definitief voorbij is :( Ik wil het niet. Ik weet dat ik niet makkelijk ben, maar dat is wat ons 'ons' maakte. Reactie infoteur, 12-01-2016
Hier weer even een berichtje van mij (na 12-11). Ondank je wijze woorden in de vorige reactie kamp ik nog steeds enorm met een gevoel van hoop. Dit kan ik ook niet zomaar uitschakelen. Het gaat de laatste tijd dan ook iets anders dan voorheen. Ze heeft voor twee weken terug (als het goed is) de laatste rechtszaak gehad wat betreft de scheiding. We hebben die dag veel contact gehad, en ze is ook bij me op bezoek geweest omdat we dat allebei graag wilde. Vanaf dat moment betrekt ze me steeds meer in haar leven. Ze verteld me dingen over haar financiële situatie, over de gesprekken met haar psycholoog. Ze vertelde me dat het leek alsof ik zat te praten. Maar ook over haar ex en zijn acties, over de voortgang wat betreft sollicitaties die lopen. Ook vroeg ze me van de week of ik haar wilde helpen een fiets op te halen voor haar zoontje. Dat is voor iemand waarbij onafhankelijkheid en zelfstandigheid bovenaan staan heel wat lijkt mij. We hebben elke dag contact via whatsapp. Ook bellen we vaak met elkaar. Ik merk wel eens dat ze niet goed in haar vel zit, en dan bel ik haar. Daarna stuurt ze me dan ook dat ze het heel fijn vond dat ik even had gebeld. Onze gesprekken verlopen de laatste weken ook alleen maar gezellig en positief. Geen zwaar geladen gesprekken meer over gevoel. Als ze me weer eens zegt het lastig te vinden, draai ik het meestal vrij snel om tot weer een positief gesprek. Eergister was ik nog laat op whatsapp met een goede vriendin van me. Van te voren wel even met D gebeld, en ze ging op tijd naar bed. Om iets voor twaalf begon D weer te appen met me. Was gezellig en vol humor. Op een gegeven moment vroeg ze me met wie ik zo laat nog aan het appen was. Ik vertelde haar dat ik met J aan het appen was, omdat ze niet zo`n fijn weekend had gehad. Vanmorgen kreeg ik al meteen een appje of ik J nog een smile had kunnen bezorgen. Jaloezie? Kortom, de laatste tijd lijkt het alsof we wat dichter bij mekaar zijn gekomen. Maar toch ben ik waakzaam wanneer ik weer die dolk in mijn rug krijg. Misschien niet goed, maar we zien mekaar nu 1 keer in de week. Het is altijd gezellig. Ze slaapt erg slecht, behalve als ik bij haar ben geweest. De twee dagen daarna slaapt ze als een roos. Daarna begint het malen weer en krijgt ze weer geen nachtrust. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de hoop een beetje gevestigd heb op de gesprekken die gaan komen met de psycholoog. De hoop dat ze daardoor het verleden een plekje kan geven, en weer onbezonnen kan genieten. De hoop dat de angst en de twijfel (door het verleden) weg zal gaan. De hoop dat angst plaats gaat maken voor liefde. Ik weet niet of dat wel eerlijk zou zijn tegenover mezelf, maar goed. Zal ze zelf hoop hebben dat ze misschien hierdoor onder die steen uit durft te kruipen, en kan gaan genieten? Zou dat misschien de reden zijn dat ze me niet los kan en wil laten. Ik heb haar ooit gezegd dat ik op haar zou wachten. Tja, dat wilde ze natuurlijk niet, logisch. Maar nu, 8 weken later sta ik er nog steeds. De situatie is dus wel wat veranderd, maar weet ook heel goed dat het misschien wel aan een zijde draadje hangt. Astrid, je begrijpt hieruit wel dat ik gewoon ontzettend verliefd ben op D. en ik niet zomaar op wil geven. Ik kan heel stoer zeggen “het is goed zo, ik ga door met mijn leven” maar dat lukt me niet echt. Ik hoop nog steeds heel erg dat ze haar hartje gaat volgen. Hoop ook, … dat dit geen zinloze hoop zal zijn.

Ik heb een vraagje. Mijn ex en ik zijn nu zo'n weekje uit elkaar maar zijn nog een aantal dagen daarvan samen geweest door vakantie. Hij heeft het uitgemaakt doordat we redelijk wat ruzies hadden over mijn jaloezien. Alleen daarover hadden we ruzie verder over niets. Ik ben nu meteen onder therapie gegaan. Ik wil hem namelijk heel graag terug omdat ik ontzettend veel van hem houd. Ook weet ik dat hij nog van mij houdt dit heeft hij zelf gezegd op de dag dat we uit elkaar gingen. Ook laat hij op een internet site voorlopig heeft een relatie staan en ook heeft hij gezegd dat hij de ski vakantie nog niet annuleert. Maar als mensen vragen of het uit is zegt hij wel ja.

We zijn na enkele maanden samen gaan wonen in een kleine kamer, omdat we nog half studeerden, half werkten. Het ging perfect! Toen we 6 maanden samen waren, hoorden we van een goede vriend dat hij samen was met Tom zijn ex. Mijn hart zonk, ik voelde die nare gevoelens van vroeger weer opkomen. Ik heb veel geprobeerd te praten met Tom, maar hij klapt altijd toe. Hij heeft 1 keer zijn hart gelucht, maar ik heb de grote fout gemaakt er nadien opnieuw over te beginnen, omdat ik er zo mee zat… Hij klapte steeds meer toe. 4 maanden later (toen we 11maanden samen waren), gaf hij een feestje, en nog een andere ex van hem zou ook komen. Ik ontplofte die avond, ik vond het vreselijk. Na een hevige ruzie zijn we zo in slaap gevallen en zijn we zo gaan werken. De dag erna heeft hij het eigenlijk uitgemaakt, maar ik heb op hem kunnen inpraten (zo fout, ik weet het) zodat we toch verder gingen.
Ik zoek help in een zeer bizarre situatie waar ik geen idee heb wat ik juist moet doen. ik heb al verschillende artikels gelezen over het terugwinnen van een exvriendin. De situatie is als volgt. Ik zit nog in de eerste fase van de ‘break-up’. Wij waren 6 jaar samen en 2 maand geleden hadden we een gesprek dat zij wou om te zeggen dat het niet meer ging. De relatie was saai, we deden niets samen en daardoor waren haar gevoelens minder. Ze ziet me nog graag maar ze heeft niet meer de juist gevoelens zegt ze. na veel praten bleek dat zij terug was beginnen praten met haar ex en dat ze misschien gevoelens terug had voor hem. wij zijn dan even apart geweest en ze heeft dan toch voor mij gekozen enkele weken later hetzelfde verhaal en bleek dat ze totaal nog niet gestopt was met praten met haar ex. voor de 2e keer had ze weer voor mij gekozen en had ze al het contact met haar ex gebroken.
Als de scheiding al is ingezet is er weinig meer te redden. Kennelijk is het voor je vrouw menens, en vindt ze haar gedrag met die ander ook gerechtvaardigd. Wat er verder tussen jullie is gebeurd, en met name hoe jouw gedrag was, is me niet duidelijk. Fouten zijn er om te verbeteren, problemen zijn er om op te lossen. Zoals haar houding nu is zal er bitter weinig gebeuren behalve de afwikkeling van de scheiding. De desinteresse kan met boosheid te maken hebben, maar kan ook betekenen dat ze al lange tijd geleden de deur heeft dichtgegooid en daar nu vrede mee heeft. Laat haar eerst maar eens begaan. Stilte is soms het beste, vooral wanneer (zoals je al noemde), er 'te veel gebeurd is'. Sterkte, A.
Wat jij zegt klopt precies. Ik onthou liever de mooie momenten dat ze er nog wel voor me was en heb ook spijt van het contact. Maar toch heb ik met dit contact wel geleerd dat de persoon waar ik stiekem nog hoopte de relatie mee te lijmen omdat ik dacht met haar oud te kunnen worden, niet meer bestaat. Hiervoor sprak ik haar helemaal niet en geloofde ik nog in die persoon die ze niet meer is. Nu zie ik ineens in dat zij niet meer is wie ze was en dat ze dat nooit meer zal worden. Het is niet voor niets uit.
een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom
Pffff waar moet ik beginnen, ik heb een relatie gehad ( 3 maanden)met een 20 jaar oudere vrouw. Ik ben zelf 39. De eerste week sprongen de vonken er vanaf en konden we niet genoeg krijgen van elkaar. Na de eerste week werd het al een beetje minder, we kwamen in wat rustiger vaar water. Ze heeft nooit gezegd dat ze van me hield, maar in het begin noemde ze het gevoelens voor mij hebben en dat is op een gegeven moment wel overgegaan in verliefdheid. Wat er wel bij gezegd moet worden is dat ze al 4 jaar single is en dat ze wel midden in een vecht scheiding zit. Ze heeft een relatie gehad van 25 jaar waar ze ook al redelijk gewend was haar ding te doen, man was vaak weg voor werk, en haar taak was thuis alles te regelen ook met de kinderen. Uiteindelijk is ze er achter gekomen dat haar man haar meerdere jaren al heeft bedrogen en daarom is ze eigenlijk weggevlucht, kinderen mee genomen en naar haar broer verhuist. Ze heeft het heel moeilijk gehad om alles weer op te pakken in het leven, ze moest natuurlijk onderdak hebben en inkomen. Dat is haar heel goed gelukt in die 4 jaar, alleen heeft ze in zo verre nog last van haar ex om dat het om een echte vechtscheiding gaat, naar de rechter en alles. Dat is nu nog naar 4 jaar nog niet opgelost. Afijn in die 4 jaar ben ik met haar in contact gekomen omdat ik een huis houdster nodig had omdat ik ook al 4 jaar alleen was en heel erg druk in mijn werk was. Dus zij maakte 1 keer in de week bij mij schoon. In die tijd zijn wij heel erg goede vrienden geworden, met lange gesprekken. Het werk was voor haar heel belangrijk omdat ze het geld goed kon gebruiken. Uiteindelijk zijn wij dus bij elkaar gekomen en is er een relatie uitgekomen, in eerste instantie had ze helemaal niet door dat ik verliefd op haar was en ze had ook niet gedacht dat ze ooit nog een vriend zou hebben laat staan iemand die 20 jaar jonger is. Maar er was een vonk en ik werd ook heel goed ontvangen in de familie. Nu komt het, we hebben best wel een moeilijke tijd gehad omdat we, nu ik er op terug kijk niet verstonden in onze communicatie. Het kwam er op neer dat ik wat meer tijd met haar wilde en zij vond dat verstikkend. Het is ook een keer in de tussentijd bijna uitgegaan (veel ruzie)maar ik heb toen tegen haar gezegd dat ik onder therapie stond, ik dacht dat als het aan mij ligt moet ik er wat aan doen. Toen heeft ze me omarmd en gezegd tegen mij dat een man dat nog nooit heeft gedaan voor haar. We hebben afspraken gemaakt over waneer wel ekaar zouden zien en waneer we elkaar niet zouden zien. Dat is een tijd goed gegaan, ook omdat ik natuurlijk best lange werkdagen heb, ik werk minimaal 12 uur per dag. Dus de dagen die we elkaar zagen was ook savonds laat o, ongeveer 3 uur per avond, en dat 3 dagen per week. Dan heb ik het weekend niet mee gerekend, daar zagen we elkaar wel eens maar dat bepaalde zij, dat was de ene keer het hele weekend en de andere keer misschien een halve dag. Ook hadden we afgesproken om elkaar niet de hele tijd te appen maar om savond als we elkaar niet zagen te bellen om de dag een beetje door te nemen en interesse tonen in de ander. Ze had natuurlijk zelf ook nog werk, dus ook nog best wel druk. Dit is een tijdje goed gegaan, maar daarna zijn er best wat dingen gebeurd. Op een gegeven moment kreeg ze een brief van haar advocaat, haar ex man wilde wat getuigen oproepen bij de zitting. Daar is ze 2 weken best wel mee bezig geweest, uiteindelijk hebben we ruzie gehad en heeft ze heel erg lelijk tegen me gedaan zonder dat er een reden was mijn inziens, alles wat ik zei maakte het alleen maar erger. Dat was bij haar thuis, en ze heeft me op een ogenblik ook de deur gewezen. De volgende dag tegen de avond zei ze via de telefoon dat ze even met me wilde praten, dat hebben we gedaan en daar in heeft ze min of meer aangegeven dat ze fout was. Dus toen vond ik het wel goed want ik was de hele dag bang dat ze de relatie wilde verbreken omdat ik niet wist wat er dan aan de hand was. We hebben toen ook de afspraak gemaakt dat als ik iets voor haar kon doen bij de zitting dat ze dat aan moest geven en dat ik er voor haar zou zijn. Ze heeft tegen me gezegd dat ze niet wilde dat ik bij de zitting was en dat ze dat met de vrouw zou doen van haar broer die haar daarmee altijd bij gestaan heeft, dat vond ik dus wel begrijpelijk. Wel vroeg ze of ik dan in de buurt in een cafe wilde wachten en dat hun daar dan naar toe zouden komen. Dat vond ik oke. De zitting vond plaats op de dag dat wij ook een weekend weg zouden gaan, dus we moesten vrijdags gewoon wat later vertrekken. 2 dagen voor de zitting belde ze mij smiddags op op het werk omdat ze het moeilijk had en alleen maar mijn stem wilde horen, dat was echt voor het eerst. Dus na de zitting die voor haar best positief verliep zijn we dus een weekend weg geweest, en alles was goed, goed gegeten en goed gepraat en later op de hotel kamer ook heel erg gezellig gahad. Volgende dag zijn we de hele dag wezen shoppen in leeuwarden, was eigenlijk niet de bedoeling omdat ze normaal moeilijk kleren kon kopen omdat ze een lengte maat nodig heeft, en ook dat ze het niet fijn vind dat ik alles voor haar betaal. Maar die dag kon ze goed slagen en was ze vrolijk en er was geen vuiltje aan de lucht, later in een cafe gezeten en daar heeft zij de lunch betaald. Later die avond zijn we uit eten gegaan en is er veel gepraat, ook kwam haar ex ter sprake. Die avond was er weer een afstaan, we zijn in de hotel kamer gekomen en in plaats van het gezellig te maken heeft ze gelijk een pyama aangedaan en is gaan slapen, ze heeft natuurlijk wel weltrusten gezegd. Ook de volgende dag was er ook een afstand. Maar goed een maal thuis aangekomen heb ik haar afgezet en ben zelf ook naar huis gereden, alles uitpakken en ff tot rust komen. Die week daarna heb ik (dat weekend begon ook mijn vakantie van drie weken) zegge en schrijven een uurtje haar gesproken en gezien, ik had haar aan de foon gesproken dat we donderdag ochtend ff lekker met elkaar zouden kletsen. ik wist dat ze op woensdag een hele dag met haar vriendin naar de sauna zou gaan, woensdag is normaal ook de dag dat we elkaar zouden zien, maar goed dat vond ik zelf niet zo’n probleem. Ik heb haar op die dag niet geapt en gebeld , dat heb ik laat op de avond gedaan om te vragen hoe ze het had gehad, ik kreeg haar niet aan de telefoon, maar ik dacht dat ze al lag te slapen en toen heb ik haar een appje gestuurd dat ik haar morgen wel zou zien en heb ik haar weltrusten gezegd. Sochtend bleek dat ze mijn apjes wel had gezien maar er niet op gereageerd had, ook was het heel vroeg dat ze dat gezien had. Ik dacht dat ze extra niet terug had gebeld of geapt omdat ze nog dacht dat ik nog lag te slapen. Ik heb voor de rest die ochtend niks van haar gehoord, wilde niet nog een apje sturen om haar niet te pushen, zou ik zelf ook niet leuk vinden. Ze is toen die middag rond een uur of 2 bij mij gekomen, ze wilde schoon maken bij mij, ik was toevallig thuis. Ze kwam binnen en ik begroete haar en vroeg waarom ze zo laat hier was terwijl we sochtends af hadden gesproken, toen zei ze dat ze moest werken. Ik stond best perplex want normaal werkt ze bij mij op donderdag en heeft ze vrij van haar werk, maar goed misschien heb ik wel iets vergeten dat ze dat tegen mij gezegd heeft. Ik heb op een gegeven moment wel tegen haar gezegd dat ik wel teleurgesteld was dat ik die woensdag avond niet ff wat van haar gehoord heb, als was het maar dat ze goed thuis was gekomen. Daarom werd ze boos en zei tegen mij dat ze geen verantwoording hoeft af te leggen telkens als ze met vriedinnen uit zou gaan en dat ze dat zeker niet ging doen. Daarop is ze naar huis gegaan en heeft ze ook niet meer schoon gemaakt. Ik heb het even laten bezinnken en ben toen naar haar toe gegaan, ook om wat af te geven wat ze had vergeten mee te nemen. Toen ik daar aan de deur kwam vroeg ze of ik even binnen wilde komen. Daar zei ze dat het een beetje verstikkend over komt als ik dat soort dingen zeg. Ik heb tegen haar gezegd dat dat zeker niet de bedoeling was en dat ik haar ook zeker niet wil controlleren. Ik heb wel tegen haar gezegd dat ik elke keer bang ben om haar te verliezen als we ruzie hebben, waarom ze zei dat ik dat niet de hele tijd moet denken en dat ze me echt niet kwijt wil, dat we nog naar elkaar toe moeten groeien. Toen het allemaal weer goed was ben ik weer naar huis gegaan. Daarna heb ik haar niet meer gezien dan zaterdag ochtend, maar ik heb haar wel aan de foon gesproken en lag ze ziek op bed. Ik heb tegen haar gezegd dat als er iets is wat ik kan doen dan moest ze maar ff bellen. Dat vond ze goed. Eerste kerstdag ben ik sochtens naar haar toe gegaan en hebben we een kerst brunch gedaan samen met al haar kinderen, dat was gezellig, daarna moest ze werken en heb ik haar weggebracht en zou ik haar ook weer ophalen en dan naar haar broeg gaan om daar de avond door te brengen, ik was daar inmiddels al omdat ik ook was uitgenodigd om daar te eten. Die avond waren we heel laat terug en hebben we alleen goed gezoend in de auto, ze vond het lastig want eigenlijk wilde ze meer maar ze moest natuurlijk werken die volgende dag. Dus heb ik haar weltrusten gezegd en ben naar huis gegaan. Volgende dag zouden we een familie feest hebben in friesland, ik zou haar en haar dochter en vriend ophalen naar dat ze klaar was met werk. We hebben een leuke avond gehad en ook gedanst met zijn tweeen. Later die avond zijn we gaan slapen op een luchtbed, met meerdere mensen in de ruimte. Ze gaf me een kus, pakte mijn hand om haar buik en legde haar voeten tegen mijn benen aan, zo zijn we leppeltje leppeltje gaan slapen. De volgende ochtend zijn we wakker geworden en hebben we daar ontbeten en de boel schoon gemaakt, daarna hebben we ff lekker rustig gezeten,,ze hield me de hele tijd in de gaten en raakte me aan. Ik vroeg haar op een gegeven moment wat we vanavond gingen doen, toen antwoorde ze ff lekker rustig een boekje lezen, ze zei tegen mij dat ik ook ff een boek mee moest nemen. Ik vond dat goed, maar zei een beetje plagerig dat ik ook een beetje van haar wilde snoepn, toen begon ze te lachen. Dus daarna zijn we naar huis gereden, hebben een tussenstop gemaakt bij de mac. In de eerste helft van de rit legde ik mijn hand op haar been (dat deed ik altijd) en ze pakte mijn hand. Tijdens de tweede helft van de rit had ik mijn hand op haar been en toen pakte ze mijn hand niet meer, wat ik al raar vond. We hebben haar dochter en diens vriendje afgezet bij het huis van haar vriendje en zijn toen door gereden naar haar huis. Alles uitgepakt en toen heb ik gezegd dat ik naar huis ga en de spullen uit moet pakken. Toen antwoorde ze daarop dat ze even met me moest praten en of ik even wilde gaan zitten. Toen heeft ze heel erg koel uitgelegd dat ze niet meer met de relatie verder wil. Ik vroeg waarom, ze zei dat ze niks meer voor mij voelde, het was niet meer geworden zei ze. Ik stond heel erg perplex, ik dacht waar komt dit nu vandaan, nog geen week eerder zegt ze dat ze me niet kwijt wilde. Samen oud en nieuw vieten zat er ook niet meer in, ik mocht ff langs komen en ff wat drinken maar ook niet meer..dus ze gaf me wat spullen terug en verder was er niks meer te bespreken, het ging zonder emotie, ook van mijn kant omdat ik het niet echt kon bevatten, ik heb wel tegen haar gezegd dat ik niet zo maar alles opgeef, ook omdat ik niet echt achter haar rede sta, maar daar had ze niet echt boodschap aan. Maar dat wil niet zeggen dat ik haar ga stalken of alleen maar ga lastig vallen, heb ik tegen haar gezegd Wat ik nog wel even moet zeggen is dat het schoon maken bij mij altijd door is gegaan, ze vond dat een zakelijke overeenkomst en dat wilde ze niet verliezen, dus ik heb haar ook altijd daar voor door betaald. Toen ik de deur uit ging vroeg ze of ze de volgende dag nog moest schoon maken,of dat dat volgende week zou moeten, ik had haar aangegeven dat ik het niet wist en dat ik haar daar een apje over wilde geven, dat vond ze goed. Ondertussen dat ze het uit maakte heb ik een apje van iemand gekregen die haar auto de volgende dag zou repareren voor de apk. Die vroeg of het nog door zou gaan, ik heb hem daar die avond later nog antwoord op gegeven en hem laten weten dat het volgens mij niet meer door zou gaan ivm het beindigen van de relatie. De volgende dag belde mijn ex mij op om te vragen of zij het nummer mocht hebben van die monteur en of het nog door ging. Ik heb toen gezegd dat hij mij gisteren een apje heeft gestuurd om te vragen of het nog door ging en dat ik gisteren heb gezegd dat het volgens mij niet meer door ging. Daarop reageerde zei: een apje gestuurd?, doet hij dat vaker? Ik zei ja dat doet hij wel vaker ja als ik een afspraak met hem hem, waarop zij vroeg je bent toch niet zo vergeetachtig? Ik heb daar toen op gereageerd dat ik hem wel kon bellen en dat ik kan vragen of hij toch nog even wilde kijken, maar volgens haar hoefde dat niet, ik zoek wel iemand anders. En toen zei ze ajuus en ik ook en verbraken we de verbinding. Ik daarop nog die monteur gebeld en gevraagd of die nog tijd had, dat wel maar dan savonds. Daarop heb ik mijn ex gebeld om dat door te geven maar ze nam niet op, daarna heb ik haar een apje gestuurd en gezegd dat hij savonds nog tijd had om even te kijken, dus kon ze daar naar toe rijden en het allemaal met hem regelen zodat ik er niet tussen zit. Daar heb ik ook zijn telefoonnummer bij gegeven. Ze is in die tijd dat ik die apjes gestuurd had wel een paar keer online geweest maar heeft mijn apjes niet gelezen. Pas een paar uur naderhand kreeg ik een apje terug dat ze al wat anders geregeld heeft. En daarop heb ik geen antwoord meer gegeven, later heb ik haar een apje gestuurd zoals afgesproken dat ik deze week niet meer schoon gemaakt wilde hebben maar dat we dat volgende week wel eventueel konden doen, en er ook in vermald dat als we een tijd af zouden spreken dat ik zorgde dat ik niet thuis zou zijn, normaal ben ik dat ook niet omdat ik dan aan het werk ben maar omdat ik nu vakantie heb kan ik wel eens thuis zijn. Waarop ik dus een apje kreeg van haar dat ze heeft besloten om er mee te stoppen en dat ze 1 dezer dagen de sleutel en andere spullen terug zou komen brengen. Zelf vind ik heel raar dat ze zo doet, het schoonmaken heeft niks met onze relatie te maken en staat er los van, ze vond dat altijd heel belangrijk, dus waarom nu niet? Maar goed we hadden ook afgesproken om gewoon goede vrienden te blijven maar schijnbaar kan dat ook niet, jammer genoeg Nu snap ik dat dat wat moeilijker is en dat zal waarschijnlijk ook niet meer gebeuren maar het schoon maken was eigenlijk zakelijk en dus zou dat eigenlijk makkelijker moeten zijn. Ik heb zelf nog geen contact met haar opgenomen en ben eigenlijk aan het denken om haar op whatsapp ook te blokken, ze wil helemaal geen contact schijnt het maar mij blokkeren doet ze dan niet.
We hebben al veel overwonnen in onze relatie en ook de passie/liefde was niet voorbij, dit zorgde dus niet voor de breuk maar wel teveel ruzie omdat er wel wat dingetjes gebeurd waren in het verleden waar ik niet zo rap over kon geraken. Het is niet de eerste keer dat we uit elkaar zijn gegaan en zelfs al ween en treur ik er nietmeer veel om, ik kan niet geloven dat ik misschien nooit meer bij hem kan zijn.
×