De kans is groot dat je na de breuk al minstens één van deze fouten hebt gemaakt. Maak je geen zorgen, zelfs de meest wijze monnik in de Himalaya en de meesters van de psychologie in Harvard maken deze fouten meestal na een breuk. Het is gewoon in de aard van mensen om te proberen vast te houden aan iets dat voor hen kostbaar is. Dus sla jezelf er voor niet. Het belangrijkste voor jou om nu te doen is om te realiseren dat deze fouten je niet helpen om hem of haar terug te krijgen en er meteen mee te stoppen. Ga verder naar de volgende stap van het plan dat alle schade die u tot nu toe heeft veroorzaakt, moet herstellen.
Dank je, het is even fijn om weer mijn hart uit te kunnen storten :). Ik hoop dat ik nu eindelijk mijn ex eens "wakker" schud door mijn strategie, al betwijfel ik dat. Het zit haar duidelijk niet lekker inderdaad. Maar haar 'koppigheid' en angst/ twijfels zijn zo sterk, dat een relatie in welke vorm dan ook m.i. moeilijk zal zijn. In onze laatste verhitte discussie gaf ze ook aan "ik heb liever een man en kinderen", maar dit zei mijn ex niet met complete overtuiging of enthousiasme, meer om me af te wimpelen.
Vrouwen blijken er namelijk heel goed in te zijn excuses voor hem te bedenken als hij ze niet de aandacht schenkt die ze zouden willen, of onduidelijke signalen afgeeft. De smoesjes die vrouwen dan voor mannen bedenken zijn eindeloos: Hij is nog niet toe aan een relatie, hij is bang om zich te binden, hij wil onze vriendschap niet op het spel zetten, enz.
We waren bijna een jaar samen en net voor wij een jaar samen waren maakte hij het uit omdat ik tegen hem was ingegaan omdat hij erg gemeen was tegen mij en altijd zei van 'ni plakke' als ik 2minuten bij hem stond.. En ik was daar erg boos om geworden na een tijd, hij maakte het uit en zei da hij ineens ni meer van mij hield. Ik mis hem eigelijk mega hard hoe kan k die terug krijgen?
Door 30 dagen na de breuk niet met je ex te praten, vergroot je net het natuurlijke gevoel van je ex om je te missen. En als deze gevoelens uiteindelijk op het hoogste punt zijn van je ex zijn of haar gedachten, dan is het moment aangebroken om opnieuw contact op te nemen. Dat betekent dus dat je jouw ex een manier geeft om de pijn te beëindigen en om je opnieuw in zijn of haar leven te aanvaarden.
3 jaar terug het begin van een liefde op het eerste gezicht relatie. Deze is uitgegroeid tot een ware liefde gevoel van beide kanten en er zijn 2 jaar lang veel leuke dingen gedaan en romantiek. We waren elke dag samen en onafscheidelijk. Het laatste jaar ben ik op mijzelf gaan wonen, ver van elkaar vandaan. Daardoor was er minder contact als eerst maar nog steeds vrij veel. 3x per week of meer.
Tuurlijk, iedereen is er wel eens klaar mee, mannen! Ma ja, we kunnen het niet laten, de ups zijn als het goed is net zo waardevol als de downs waardeloos. Liefde en intimiteit van een kind is anders dan van een man, ik zou niet zonder kunnen. Ben er wel soms klaar mee, maar besef dat dat een fase is…gewoon inderdaad blij zijn met jezelf, een gelukkig leven hebben zonder man en kijken wat er op je pad komt. Sluit je niet af, ooit is het iemand die wel hetzelfde zoekt als jij. Tip: kijk eens op mannengeheim.nl, dan zie je hoe je het gedrag van mannen beter kan interpreteren…vreemde wezens 😉
Hij vind dit allemaal erg zielig voor mij, waardoor ik bang ben dat hij dingen als ”ik geef het eerlijk toe als ik je mis” of ”je weet toch niet of je hier nooit meer terug zal komen” zegt om mij te troosten, maar zou het ook kunnen dat het uit zijn hart komt, het is nogal een flapuit namenlijk, en daarbij werd hij zo emotioneel bij het afscheid, en knuffelde hij mij zo stevig.
Hi Robin, je vriendin respecteren door haar woorden serieus te nemen. Dat betekent dus dat je inderdaad maar die pauze in moet gaan en haar pas na een paar maanden weer eens belt of schrijft. Dan heb je immers gedaan wat ze wilde en is er geen reden om je opnieuw op een zijspoor te zetten. Doet ze dat toch, dan is er weinig sprake van liefde van haar kant. Of je moet het natuurlijk wel erg bont gemaakt hebben ;). Je aandacht verzetten is moeilijk, omdat je hart bij haar ligt. Zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html
De reden om bij mij weg te gaan was voor hem dat hij de aandacht en waardering mist die hij in het begin van de relatie wel voelde. Ik heb gezegd dat ik dat snap maar dat we daar aan kunnen werken. Hij geeft aan nog veel van me te houden en hij blijft voor me klaar staan wil me overal bij helpen. Ik weet niet goed wat ik moet doen ik ga kapot van verdriet snap niet waar ik met mij zelf heen moet en ben sinds zaterdag vijf kilo afgevallen omdat ik geen hap door mijn keel krijg.

Na jaar is het zover. Is ze weg bij me. Met zijn 2en hebben we het geweldig gehad echt waar. Bijna 3 jaar samen. We hebben ook een hoop stress gehad heel veel stress. Ik ging bijna failliet zij een miskraam. Depressie noem maar op. Van de zomer heb ik der naar der ouders gestuurd omdat daar haar psyg zat. Ze had er veel moeite mee. Ze kwam om het weekend maar zodra ze naar huis moest kregen we ruzie en ze kon dat niet handelen. Op een gegeven moment hebben we gezegd we moeten stoppen en afzonderlijk doorgaan we konden het beide niet. Ze werkt gek van mijn agressie. Sloeg haar nooit maar vloeken schelden. Letterlijk kanker op en tief op ga maar weg. Heb haar van diverse multimedia verwijderd om der later weer toe te voegen. Toen ik dat voor de 2 keer deed heb ik der gebroken. Kreeg een bericht een paar dagen later dat ze met fam en psyg had gesproken en dat ze ermee klaar was. Ze stopte. Ik vroeg 1 kans maar ze kon die niet geven. Van de week heeft ze der spullen opgehaald. Ik had wat foto's van ons en mijn honden klaargezet en gezegd neem maar mee als je het wilt. Ze zei nee ik heb genoeg foto's. Toen ik thuis kwam had ze het wel meegenomen. Van der familie begreep ik dat ze stuk was gegaan in het huis wat ze nog steeds thuis noemt. Ik ben radeloos en ga therapie in voor mijn agressie werd al een paar jaar geleden aangeraden. Maar ik wil haar terug. Haar vader zei werk aan jezelf wie weet wat er gebeurt. Wat kan ik doen om haar terug te krijgen? Ze zegt zelf heel veel moeite hebben en dat het nu gewoon zo moet. Als we verder zijn ze misschien wel contact opneemt.
Toen ze achter haar gerief kwam had ik mezelf mooi opgekleed alsof ik nog ergens naartoe moest, toen ze hier was kreeg ik een sms van een vriendin die ik dit weekend had leren kennen, geen lief ofzo, gwn een vriendin, was ze daar heel kwaad om en zei, ik dacht da je nooit met iemand meer zou afspreken zoals je zei, en toen zei ze da ze iemand had, maar ze was heel kwaad da ik toch iemand had leren kennen, later toen ze trg bij haar thuis was heeft ze nog op men profiel proberen achter halen wie dat meisje dat ik had leren kennen zou kunnen zijn, ze stuurde mij dat het "die" was en da ze te jong vo me was enzo, maar ze was verkeerd, had haar toen gebeld (had ik mss beter niet gedaan) en gezegd da ze verkeerd is. daarna stuur de ze nog een sms met :1 ding wil ik nog zeggen, das het laatste da zweer ik, stikt in u geld, in da stom wijf, doe wa ge wilt en heel erg merci om m'n leve nog wat meer na de klote te helpen, en spreek me ma zwart zoek ma troost, ze moest is weten wat voor ene da gij zijt, ge heb nog niet lang genoeg in de put gezeten, slu, en denk er ma goed aan, na volgende week nooit meer! dit was haar laatste sms tot nu, heb daar ook niet op ge antwoord, maar wat moet ik nu van dit alles denken? houdt ze nog van mij? Reactie infoteur, 27-08-2012

Bedankt voor je reactie, maar mijn verhaal is nog steeds niet geweldig afgelopen, hij wilt telkens praten en door beide partijen wordt er dan maar wat afgejankt. We hadden eigenlijk allebei wel gewild dat we elkaar 5 jaar later tegen kwamen, wanneer hij wel klaar is voor een relatie in ieder geval. Hoe kan ik er voor zorgen dat het over een tijdje weer goed komt en misschien nog uitbloeit tot een nieuwe relatie? Al duurt dat even, dat begrijp ik, maar een manier hoe we gezellig met elkaar kunnen gaan zonder het janken enz. Ik snap dat een nieuwe start veel tijd nodig heeft en vooral omdat hij nog bindingsangst heeft, maar ik vind het heel moeilijk om normaal tegen hem te praten, alsof er niets gebeurd is. Maar hij vindt het wel prima wanneer ik me gewoon gedraag als gewoon een vriendin van hem. Ik vind het persoonlijk heel erg moeilijk en vraag me af of er een manier is waardoor het allemaal iets makkelijker gaat en dat we weer eens normaal contact kunnen hebben.
Hi Lovehim, mensen doen altijd wat werkt, en voor hem geldt: 'sex met je ex'! Zolang je dit accepteert zal het gewoon doorgaan, want het bevalt hem uitstekend. Gelukkig heb je nu gezegd dat je dit niet langer trekt en heb je het contact verbroken. Dat is de enig juiste weg. Lange afstandrelaties waarbij autoritten van drie uur nodig zijn, zijn te moeilijk om te onderhouden en lopen vaak verkeerd af. Daarbij is die van jou nog even keihard door aan te geven dat 'zijn gevoelens verdwenen zijn'. Juist ja. Van terugkrijgen is geen sprake want voor de seks heb je hem allang. Nu moet je alleen nog inzien dat het van jouw kant enkel pogingen zijn om zijn liefde weer op te laaien. En je hebt er bitter weinig succes mee. Kap er dus mee en bekijk wat hij in het komende, stille jaar gaat doen om je hart echt te veroveren. Ik vrees niks. Sterkte, A.
Bovendien krijg je in liefdesrelaties ook een glasharde spiegel voorgehouden van je eigen identiteit. Dingetjes in het gedrag van de ander waar jij je aan ergert, kunnen je confronteren met delen van jezelf waarin je nog iets te leren hebt. Je irriteert je er bijvoorbeeld aan dat je partner soms nee zegt, terwijl je zelf altijd voor iedereen klaar staat. Zo vaak dat je jezelf soms voorbijloopt.

Ik denk dat ze nu ergens een block heeft! Ze smst niet meer terug of ze stuurt ook niets meer uit haar eigen. Ze geeft de ene bizarre reden dan de andere voor niet hoeven af te spreken.Ze zegt elke keer zo: We zien alles hetzelfde in wat we zoeken op gebied van een relatie maar de vonk om verliefd op je te worden is er niet. Ze zegt nu dat ze veel liever mij wil houden als goede vriend en dat ze ook niet kan zien wat de toekomst brengt.
Hoe kan ik die vriendschap proberen te herstellen? Hoe kan ik vertrouwen en veiligheid geven nu? Wat zou ik dan kunnen vragen/zeggen in die mail? Bijvoorbeeld dat ik graag de vriendschap met haar wil behouden? Of dat zij als persoon belangrijk is? En zou ik haar uit kunnen nodigen voor een bijzonder diner of iets van die strekking? Of meer als dat briefje wat ik laatst postte? Begrijp dat ik mijn eigen verwachting moet managen. Dat kan voor mij ook nu pas. Was er tot een maand geleden nog veel te veel emotioneel mee bezig. Zou er graag moeite voor doen, voor die vriendschap. Ik mocht haar namelijk heel heel graag. Het is een mooi mens. Buiten de kwaliteiten die ze had als partner mocht ik haar als persoon graag. T is een vreemde snuiter:-). We zeiden altijd dat we nog nooit zoveel van iemand gepikt hadden als van elkaar.;-) Ze was mn maatje. En zou t graag goed willen maken.
Sexting kan riskant zijn, en een naaktfoto van jezelf versturen kun je meestal beter niet doen. Als je romantisch en sexy tegelijk wilt zijn kun je hem een berichtje sturen waarin je hem laat weten dat je hem mist, maar ook dat je naar hem verlangt. Probeer bijvoorbeeld iets als: "Ik moet ineens denken aan de laatste nacht samen..." of "Heb al weer heel veel zin in onze volgende nacht samen..."
Hi Sonja, ik kende het niet maar heb er inmiddels over gelezen. Het gaat om traumaverwerking waarbij verschillende elementen van therapieen worden gecombineerd. Net zoals cognitieve therapie lijkt ook dit een dubieuze aangelegenheid. Bij het woord therapie gaan bij mij sowieso al alarmbellen rinkelen. Zie een treffend fragment uit 'Filosofische praktijk: een alternatief voor counseling en psychotherapie': "Dat het woord 'therapie' min of meer betekenisloos is geworden is iets dat niet alleen maar het 'medisch imperialisme' kan worden verweten. De therapiegekte kan worden gezien als een ongelukkige samenloop van sociale ontwikkelingen en wetenschappelijke vooruitgang." Therapeuten proberen deze therapiegekte op allerlei manieren te rechtvaardigen. Kortom, overschat nooit een therapie! Wees kritisch of sceptisch. Oke, dat hoef je haar natuurlijk niet te zeggen, daar moet ze zelf achterkomen. Hou je je haaks? ;) Groetjes, A.
Onze relatie leek volgens mij perfect, alles verliep goed in mijn ogen dan toch. Hij had blijkbaar al een tijdje twijfels over het behouden van onze relatie. Uiteindelijk zette hij een week geleden een punt achter onze relatie. Sindsien behield ik nog regelmatig contact met hem via sms daarin zette hij dat hij me miste en dat hij twijfelt aan zijn beslissing.

Mijn ex heeft 4 jaar geleden onze relatie van 4,5 jaar verbroken. De reden was dat ik zijn eerste relatie was en hij meer wilde ervaren en vrij wilde zijn net zoals zijn vrienden. Ik was er toen kapot van, heb hem van alles verweten en zelfs gesmeekt hem terug te komen. Ik heb nooit echt een afsluiting van hem gekregen, geen afscheid niks. Omdat ik niet wist hoe het verder moest heb ik maar het contact verbroken voor een half jaartje. Daarna het contact weer opgezocht via msn/hyves etc. en heb hem vergeven en we konden weer gewoon normaal met elkaar praten. Ik was hem namelijk al kwijt maar wilde hem niet helemaal uit mijn leven laten verdwijnen, dan maar als kennissen toch? Wel heeft hij meerdere malen in die tijd over msn aangeven nog steeds gevoelens voor mij te hebben, waar hij uiteindelijk niks mee deed. Dus ik dacht, laat maar zitten. Als je echt van iemand houd doe je er toch moeite voor? Ik weet dat hij in die tijd korte 'relaties' heeft gehad van een paar maanden, wat hij beëindigde en dus denk ik niet zo veel voor gesteld hebben gehad. Ook ik heb dit gehad, en een relatie van bijna een jaar wat uiteindelijk ook over ging omdat ik aan mijn ex bleef denken en me niet zo goed durfde te binden aan deze jongen. Tot een paar maanden geleden kreeg ik weer opeens te horen van mijn ex dat hij me graag terug zou willen omdat hij onze relatie maar niet kon vergeten. Ik had dit niet nog een keer verwacht en heb hier op gereageerd dat dat niet kon en dat ik zijn woorden niet geloofde. Ik was in die tijd met een ander aan het daten maar kon het niet uit mijn hoofd zetten. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en had hem gevraagd af te spreken. Dit hebben we gedaan, het was heel gezellig en het klikte nog steeds goed tussen ons. Ook haalde hij allerlei herinneringen op die ik zelf niet eens meer herinnerde. Verder is er niks gebeurd maar het heeft wel weer sterke gevoelens bij me opgeroepen. Dit is nu langer als een week geleden, maar heb ondertussen niks meer van hem gehoord. Ik word hier erg onzeker van en vraag me af of ik het niet beter hier bij kan laten en het beter kan vergeten voordat ik weer gekwetst word? Reactie infoteur, 10-07-2012
Maar toen kwam hij dus met het nieuws zich ongelukkig te voelen en niet wetende waarom. Mijn wereld stortte gelijk weer in elkaar… Net toen ik dacht goed te doen, door hem tijd te geven (2 jaar dan nog!) en voor mij ook de oplossing te hebben gevonden om me niet meer druk te maken over zijn getwijfel. Ik begreep helemaal niet wat ik verkeerd had gedaan. Na alles wat ik voor hem deed voelde hij zich toch ongelukkig? Mijn hart brak en onze reis zou maar beter niet doorgaan. Hij excuseerde zich voor wat hij had gezegd en bedoelde het niet zo en zeker niet als persoonlijke aanval. En als ik zijn excuses zou aanvaarden zouden we er op reis helemaal voor gaan… Ik aanvaarde zijn excuses, maar de avond voor we op reis moesten vertrekken belde hij met de boodschap dat het toch maar beter was dat ik alleen zou gaan. Na wat gepraat via telefoon (hij had met zijn vader gebabbeld) zou hij dan toch mee gaan. Een uur later kreeg ik weer telefoon van nee toch niet of hij zou er een nachtje over slapen.
Zoals ik het hier allemaal lees , zit het bij mij nog wat ingewikkelder ! Ik en mijn man zijn al 13 jaar samen ( ik was amper 19 jaar als we trouwden) dus van die 13 jaar zijn we al 2 jaar gescheiden , maar we woonden wel nog samen ,.... Hij kon jiet zonder mij , ik niet zonder hem blablablabla , je kent het he . De reden van de scheiding was omdat hij iemand anders leerde kennen , waarom ? We hadden elke dag ruzie dus werd verliefd op,een ander . Bon toch gescheiden maar nog samen . Tot over 2 weken nu komt hij op een vrijdagavond binnen en zegt hij dat hij alleen gaat wonen ( schuins over men deur ) dat hij mij altijd graag gaat blijven zien en er altijd zal zijn voor me ( ik heb geen ouders , broers of zussen , ook geen echte vrienden ) met als reden : ik maak de keuze dat jij eigenlijk al eerder hebben moeten doen en voila weg was hij pfffff . Nu we hebben 4 kids samen , Co ouderschap .... Week , week dus . En we zien elkaar dus regelmatig wat er niet gemakkelijk op maakt . Hij komt binnen , zoent me , koffie drinken , komen eten bij me , maar als het zijn week is met de kids nodigd hij mij niet uit om te eten , we wonen zo dicht bij elkaar , hij zend naar me ik hou nog steeds van jou of ik mis je , maar hij komt niet af ???? Dat begrijp ik niet waarom zulke berichten en geen moeite doen ??? Nu ik bericht nog met moeite op zen berichten , direct van alles ok , ik heb je niet meer gehoord ? Ik heb zoiets wa interesseerde jou nog , begrijp het niet , speelt hij nu met me ? Hij is wel verleden week zondag blijven slapen , niets gebeurd , wat ik ook raar vond , hij gaf de reden aan van morgen moet ik daar terug zitten ik vind het geen goed idee . De volgende morgen gaat hij gaan werken en zend hij me , weet je schat ik hou nog steeds van jou .... Nu weet ik het niet meer , en ik zie hem ook niet ? Waarom zulke berichten ,... Help me aub , moet ik terugzenden ??? Wat moet ik doen ? Groetjes nathalie
Helaas is in mei dit jaar bij zijn 2e ex acute leukemie geconstateerd. Zij is een alleenstaande moeder van 3 kinderen en mijn ex heeft beloofd haar te helpen. Hier heeft hij zoveel tijd aan besteed dat er voor mij bijna geen tijd meer over is. Dit komt ook omdat mijn ex in de horeca werkt 's avonds en in het weekend (van 14.00 tot 11.00 uur) en ik overdag.

Maar ik weet het op moment ook niet meer. Ik wilde hem natuurlijk niet helemaal kwijt, dus ik probeerde me gevoelens aan de kant te zetten er te zijn als vriend voor hem. Waar toen alles ook tot een relatie kwam. Ik wil dus niet de hoop opgeven maar hij is best heel koppig en ziet niet hoe stapel gek ik en me zoontje op hem zijn. En dat ik er nu alles aan ga doen om mijn verleden te vergeten en een betere moeder ben dan voorheen. Ik ben al wel zo ver dat hij me nu niet meer negeert.
Hi Krabi, ik heb geen glazen bol en kan hooguit speculeren over hoe hij zal reageren. Meerdere malen heeft hij laten weten andere zaken belangrijker te vinden dan de relatie met jou, met als dieptepunt dat hij bijna wanhopig probeerde om van je af te komen. Kennelijk mag je alleen voor hem klaar staan wanneer het hem uitkomt. Daarbij heeft hij twee kinderen waar hij geen tijd voor heeft, roept hij valselijk dat hij een ander heeft, en zegt dat hij voor niemand stopt met drinken. Lees je eerste bericht alsof het door een ander is geschreven, lees mijn reactie nogmaals en constateer dat je deze man beter kwijt kunt zijn dan rijk. Groetjes, A.
Ik weet nu dat het voornamelijk lag aan mijn gebrek aan zelfvertrouwen, dat ik hem echt tot het uiterste dreef en gek maakte. Ik weet gewoon niet hoe ik hem duidelijk kan maken dat onze relatie helemaal anders zou zijn, eenmaal ik mijn zelfvertrouwen terug heb. Dat er helemaal geen ruzies hoeven te zijn… Ik kan dat wel zeggen, maar woorden hebben uiteindelijk geen kracht he. Het zijn daden. Maar als hij me enkel ziet bij onze vrienden, zal hij me misschien terug zien als die vrolijke zoals hij me altijd kende, maar volgens mij zal er altijd in zijn hoofd blijven zitten dat wij als koppel niet werkten omdat we ruzie hadden. Ik weet niet hoe ik dat daaruit moet halen…
We waren hele goede vrienden wat uitliep op een “seks” relatie deden ook veel samen wat stelletjes deden en hadden een goede tijd. Nu wilde ik wat meer bevestiging door onzekerheid en begon ik me jaloers te gedragen en na 7 maanden is het nu net afgelopen om dat zij niet verliefd was en mij niet kon geven wat ik wilde. Ze wil me niet kwijt als vriend en het liefst nog vaak chillen. Nu heb ik alle fouten gemaakt die je in je stukje heb geschreven(logisch overtuigen en als een slappe zak gedragen) heb vorige week afstand genomen en gezegd dat we elkaar ff niet meer moeten zien… met een feestje binnekort hebben we al wel weer afgesproken over 3 weken maar in de tussen tijd geen contact .
Hy was altijd zo rustig en herkende hem niet terug vaak zei die ik ben niet goed voor jou , of je verdient beter , of maakte hij het uit met me. Hy heeft mij zelfs zwanger gemaakt wat zijn bedoeling was en later toen t was gebeurd wou die het kind niet Meer , door de stres hb uiteindelijk een miskraam gehad , vaak denkt die ook diep na over alles wat zo ik niet weten hy wou er ook nooit over praten en beet constant nagels.
Hi Krabi, hij zal zijn pogingen om contact te leggen vanzelf staken. Of dat nu komt omdat hij inziet dat je je zo niet laat behandelen, of omdat hij het proberen beu is. Laat hem goed voelen dat je je eigen leven belangrijker vindt dan zijn alcoholisme. Ondertussen is het aan hem om hulp te zoeken voor zijn probleem. Wil hij dat niet, dan lijkt me de conclusie helder. Groetjes, A.

Mijn vriend heeft het op 12 november met mij uitgemaakt, na vijf jaar verkering te hebben gehad. Alles leek perfect te zijn en in orde. We konden goed met elkaar praten, hij zei elke dag hoeveel die van me hield en toch was daar opeens het moment dat hij tegen mij zei: 'ik weet niet of ik nog verder met je wil, ik hou niet meer van je zoals eerst'. Voor mij een klap, omdat het allemaal zo onverwachts kwam. Ik had het totaal niet verwacht omdat die twee dagen ervoor nog vertelde hoeveel die van me hield en dat hij me echt niet meer liet gaan. Drie jaar geleden in dezelfde maand, heeft hij het ook uitgemaakt met me, maar is toen weer bij me teruggekomen na een maand.
Bedankt voor de reactie. Het is fijn om eens een andere mening te horen en zo had ik er nog niet over nagedacht. Ondertussen heb ik van hem nog twee smsjes gehad om te vragen of het een beetje gaat. Ik heb op geen van beide geantwoord. Zou ik dit wel moeten doen? Ik weet niet of het de angst is om een definitief antwoord te krijgen of gewoon koppigheid is dat mij tegenhoudt. Veel van mijn vriendinnen zeggen wel dat ik ook best niet zou antwoorden.
Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Mijn vriend van 2 jaar is pas geleden bij me weg gegaan. We hadden laatste tijd best veel ruzie en hij wou dat oplossen maar ik kwam met een week "rust" waardoor hij boos werd. Na 1 week niet gesproken te hebben hebben we elkaar gezien en vertelde hij mij huilend dat dit misschien beter was. We knuffelden zelfs 2 uur lang Nu stond hij gisteren wel voor mijn deur en hebben we gezellig gekletst en geknuffeld en wou hij niet dat ik weg ging. Daardoor vroeg ik hem vandaag wat er nou precies was en hij zei me dat hij tijd nodig had en het niet definitief uit zou zijn..? Wat zou ik nu moeten doen.. Vind het zo eng tijd te geven
×