Hoe kan ik die vriendschap proberen te herstellen? Hoe kan ik vertrouwen en veiligheid geven nu? Wat zou ik dan kunnen vragen/zeggen in die mail? Bijvoorbeeld dat ik graag de vriendschap met haar wil behouden? Of dat zij als persoon belangrijk is? En zou ik haar uit kunnen nodigen voor een bijzonder diner of iets van die strekking? Of meer als dat briefje wat ik laatst postte? Begrijp dat ik mijn eigen verwachting moet managen. Dat kan voor mij ook nu pas. Was er tot een maand geleden nog veel te veel emotioneel mee bezig. Zou er graag moeite voor doen, voor die vriendschap. Ik mocht haar namelijk heel heel graag. Het is een mooi mens. Buiten de kwaliteiten die ze had als partner mocht ik haar als persoon graag. T is een vreemde snuiter:-). We zeiden altijd dat we nog nooit zoveel van iemand gepikt hadden als van elkaar.;-) Ze was mn maatje. En zou t graag goed willen maken.
Hoewel onze “relatie” op een verkeerde manier begonnen is, denk ik dat ik van mijn kant (al klinkt dit misschien raar) zijn vertrouwen weer moet terug winnen. Ik ben een vrij ongeduldig persoon en vergeef vrij snel en hij is iemand die heel koppig kan zijn en vanuit principe voet bij stuk kan houden… dat blijkt wel uit het negeren voor langere tijd.
De afgelopen weken ging het fantastisch, op ons seksleven na, er was totaal geen sprake van ruzies, soms lichte irritaties, maar dat heeft ieder koppel wel. Hij kwam doordeweeks 1 a 2 keer langs en het weekend sliepen we hier, aangezien mijn ouders 4,5 op zomervakantie waren naar het buitenland. Mijn ex vertelde mij, dat hij de laatste tijd niet als ´koppel´ had ervaren en dat het gevoel voor mij erg geslonken was, hij was minder van mij gaan houden, om mij niet langer aan het lijntje te houden en met vrezen voor een nare toekomst heeft hij het uitgemaakt, het leek hem beter nu, dan wanneer we al kinderen hadden en zouden samenwonen.
Hi Ano, het verhaal rammelt van de tegenstrijdigheden. Je ex zegt dat haar gevoel voor jou weg is, maar vervolgens om jou huilen bewijst het absolute tegendeel. 'Niet meer verliefd' is ook al zo'n opmerking bedoeld om je mond te snoeren, maar iedereen met enig verstand weet dat verliefdheid eerder vroeg dan laat vanzelf overgaat. Het is dan ook geen fundament voor een succesvolle relatie, en ook geen excuus om een relatie te stoppen. Haar kritiek op je karakter is hard, maar gemakkelijker te verteren dan haar onnozele getwijfel dat maar liefst een half jaar duurde. Met je wil om te veranderen krijg je je ex voorlopig niet terug. Vooral niet als ze ook nog eens aangeeft dat 'ze het niet meer hoeft te zien dat je verandert'. Je hebt er waarschijnlijk dus teveel nadruk op gelegd. Ook het feit dat je soms de voorkeur aan je vrienden gaf hielp je niet verder. Geen contact meer enerzijds, anderzijds het voorstel om je volgende week te zien… ik kan er niets mee. Deze dame weet niet wat ze wil, wat ook blijkt uit de gepassioneerde zoenen terwijl het al uit was. Schuif haar op de lange baan, totdat jullie allebei ouder en wijzer zijn. Dat wil zeggen, totdat jij de bereidheid hebt om je vrienden op het tweede plan te zetten, en zij inziet dat verliefdheid slechts een illusie is. Als jullie voor elkaar gemaakt zijn, is dat over een paar jaar nog steeds zo en merk je dat vanzelf. Zie verder het artikel voor het opwekken van het nodige gemis. Sterkte, A.
Hi Alain, sommige mensen maken een puinhoop van hun leven, zo ook jouw ex. Na de relatie met de vader van haar kind volgde een rebound, daarna jij, en nu weer een ander. Hoe haar kind dit allemaal ervaart zal haar minder kunnen schelen vrees ik, en zo is hij de dupe van het turbulente liefdesleven van zijn moeder. Zoals ik het lees zit ze nog steeds onder de plak van haar vader die jou en de vorige partners duidelijk niet zag zitten. Dat 'bedriegen' over en weer is wel opvallend, zo werd zij belazerd door haar ex, belazerde zij jou, en dacht haar vader dat jij haar weer belazerde. Zelfs met zijn eigen vrouw, hoe bespottelijk kan het zijn. Al met al zit er weinig toekomst in de relaties die je ex aanknoopt, dat is toch wel het patroon. Vroeg of laat eindigt het weer in vermeend vreemdgaan van haar of de partner, waarna de relatie knapt. Als ik jou was zou ik geen minuut emotie meer in haar steken, gewoon omdat je tegen jezelf moet zeggen dat jij beter verdient dan zij je kon geven. Zij houdt niet van jou, wel van het geld dat je meebracht en in deze fase van haar leven kennelijk goed uit kwam. En nu is ze doodleuk met een ander verder gegaan. Veel meer dan 'fijne feestdagen' kreeg je niet te horen, dit is het dan! Het kind kan er niets aan doen, maar je maakt het afscheid pijnlijker als je door blijft gaan met telefoontjes, mails of wat dan ook. Ik hoop dat je tzt over deze relatie heen komt. Sterkte, A.
Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.

Van mijn ex heb ik tot nu toe echt helemaal NIETS gehoord. Afgelopen dinsdag heb ik hem een concertkaartje gestuurd via de post (die hij vorig jaar al van mij gekregen had). Dit concert is aankomend weekend, en ik had toen 2 kaartjes gekocht. Zelf ga ik er zeker heen, en heb hem dat kaartje dus toegestuurd met een kort briefje erbij met dat het goed met mij en de huisdieren gaat en dat ik hem best wil ophalen op samen naar het concert te gaan, of dat hij zelf gaat of helemaal niet.
Wat ik me afvraag moet ik haar loslaten of is zoals ik zelf vermoed in strijd met haar gevoelens (voorzover je dat kan zeggen na kort gezegd een week)? Graag jou mening over deze situatie. 25ste van deze maand is ze overigens jarig. Aan de ene kant wil ik haar een appje sturen voor haar verjaardag alleen vraag me af of ik daar goed aan doe, wat vind jij?
Hi Rikkie, je ex voelt zich te jong om zich te binden. Dat heet 'bindingsangst', maar is op zijn leeftijd niets bijzonders. Een relatie vervangen door vriendschap is moeilijk uitvoerbaar maar het is mogelijk als beide niet zo nodig een relatie hoeven. Hij weet dat jij meer van hem verwacht, dus past hij voor 'foute signalen'. Aan alles merk je dat hij je niet echt kwijt wil, dat hij om je geeft. Het is hem te prijzen dat hij je niet heeft ingeruild voor een ander of anderszins aan het experimenteren is geslagen. Onbekend is of hij dat nog gaat doen of toch teveel aan jou hangt om dit te kunnen. Sommige mannen schrikken van hun eigen gevoel. Merken ze dat ze van een vrouw houden, dan vinden ze dat verwarrend omdat het in strijd is met hun verlangen naar vrijheid. Liefde betekent in hun ogen dat ze die vrijheid kwijt zijn. Ik vermoed dat hij met zoiets kampt. Als ik jou was zou ik in dit geval de vriendschap accepteren en daar iets van maken. Blijken jullie in staat om vrienden te zijn en gezamenlijk dingen te ondernemen zonder irritaties, dan is dat een erg goede basis om later echt samen verder te gaan. Hopelijk heeft hij tegen die tijd zijn gevoelsleven in balans zodat hij zich durft over te geven aan de liefde. Gebeurt dit niet en drijft hij verder van je af, dan weet je dat je in zijn ogen kennelijk niet de juiste persoon bent. Zelf ben je er gelukkig ook nog om je keuze te bepalen! Succes, A.
Hi Iris, tegenwoordig zijn relaties erg inwisselbaar geworden. De 'relatiestatus' op internet kan zo worden gewijzigd, letterlijk een druk op de knop. De volgende relatie kan beginnen en de geschiedenis herhaalt zich… Je vraagt hoe je hem terugwint, maar dat staat uitgebreid in het artikel. De afspraak om contact te blijven houden verstoort het proces omdat hij zo geen gemis zal ervaren. Dit moet je dus niet doen. Lees het artikel aandachtig! Sterkte, A.
Zelf heb ik een relatie gehad met een jongen een half jaar. Ik vond hem niet meer leuk. De week daarna was het voorjaarsvakantie en daarna gingen we normaal met elkaar om op school. Sinds een paar weken voor de zomervakantie ben ik weer verliefd op hem, en halverwege de vakantie heb ik dat verteld via whatsapp. Heel laf, maar ik durfde het niet te zeggen als ik hem zag. Hij zei: 'Weet je, we zien wel na de vakantie, want misschien vindt je me dan helemaal niet meer leuk. Dan kijken we wel na een paar dagen.' Het is nu een week nadat de school begon, en sinds dat het begon hebben we niet meer met elkaar gewhatsappt. Ik durf er niet met hem over te beginnen, ook niet op whatsapp, en hij heeft er ook niets over gezegd en doet alsof er niks aan de hand is. en we gaan ook gewoon met elkaar om. Moet ik wachten tot hij er over begint of zelf erover beginnen, maar ik ben bang dat hij mij niet leuk vindt...
Ik heb hem meerdere keren gevraagd, of hij, wanneer hij mij zal gaan missen, dit wil zeggen tegen mij en het dan misschien opnieuw een kans wilt geven, hij heeft mij dit beloofd, dat wanneer hij mij zal gaan missen, hij dit eerlijk zal toegeven, en het misschien nog een kans zou willen geven dan, maar als ik op internet kijk, zijn er maar weinig mannen die dit ook daadwerkelijk zullen vertellen aan hun ex..
Het kan liggen aan een angst om zich al of niet definitief te binden, ook is het nog mogelijk dat hij een ander op het oog heeft. Andere opties zijn er nauwelijks. Je ex zegt dat hij 'op dit moment' geen relatie wil, maar dat is kletskoek van de eerste orde. Hij HEEFT namelijk een relatie en daar zitten verwachtingen, verantwoordelijkheden en morele verplichtingen aan vast. Er tussenuit knijpen geeft aan dat hij met iets worstelt, maar de waarheid niet op tafel legt. Hoe dan ook, het leed is geschied en het 'afscheid' was waardeloos. Jouw houding was overigens prima, en het is goed dat hij klaarblijkelijk niet had verwacht dat jij je gewoon bij de stomme feiten neerlegt. Nuchter en wel. Want mannen klagen dan maar al te vaak dat vrouwen 'emotionele drama queens' zouden zijn, zodra een vrouw zich nuchter voordoet zijn de heren in alle staten ;). Met het gevolg dat de jouwe in de hyper-emotionele modus ging staan en je knuffelde en aaide alsof jullie nooit uit elkaar waren. Wat je moet doen is hem een tijd met rust laten, geen gesprekken, geen geknuffel, helemaal niks. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan moet HIJ over de brug komen, niet jij. En zal het vanzelf weer goedkomen, gewoon omdat hij inziet dat dat moet. Lees ook:
Ik weet hoe moeilijk het is na een breuk om gelukkig te zijn. Ik herinner me dat ik voor minstens twee weken een volledige puinhoop was. Ik heb niet goed geslapen, niet goed gegeten, en ik was de hele dag door aan mijn ex vriendin aan het denken. Op één of andere manier is deze periode nodig voor je. Je geeft jezelf wat tijd om elke dag te rouwen. Als je verdrietig wil zijn en zelfmedelijden wilt voelen, ga dan en doe het. Maar zorg ervoor dat je ook elke dag iets doet om jezelf goed te laten voelen.

Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.

Het was erg gezellig, hij haalde oude herinneringen op en we hebben er veel om moeten lachen. En weer zag ik hem zo nu en dan kijken als hij dacht dat ik niet keek. Daarna naar de auto gegaan en teruggereden (inmiddels uren verder!), hij vroeg mij wat ik zou gaan doen of ik naar huis zou gaan, ik reageerde daar een beetje vaag op . Hij wilde de volgende dag weer afspreken, voor ik het wist zei ik JA is goed.
Waar wetenschappers nog niet zo lang geleden zijn achter gekomen, is dat praten over je problemen zorgt dat je stress ervaart. En wanneer je die stress ervaart in iemand anders zijn bijzijn, ga je die persoon automatisch associëren met je stress. Omgekeerd zal je, wanneer je in iemands bijzijn veel positieve gevoelens ervaart, onbewust die persoon met het positieve gevoel associëren. Dit heeft te maken met hoe je hersenen werken.
Sorry voor het lange verhaal maar ik zit sindsdien gigantisch in de put, zie alleen nog maar donkere dagen, leef niet meer op deze wereld. Kan alleen maar in bed liggen en zodra ik mezelf dan eens om 3 a 4 uur uit bed gegooid heb voor mij uitstaren, denken aan haar. Verder alleen maar op sites kijken die mij zouden kunnen helpen om over haar heen te komen of haar terug te winnen. Gedachtes als: Was ik maar gaan samenwonen, had ik maar in die 2 maanden keihard mn best gedaan om haar terug te winnen, wat kan ik nu nog doen om haar terug te winnen en alsof ik op een magisch moment zit te wachten dat ze nog een keer contact zoekt..Ze is weer verhuist en woont nu op 20 meter afstand in hetzelfde hofje.. Als ik dus op mn balkon zou gaan zitten zou ik haar eventueel kunnen zien en horen… Weet niet meer wat ik moet doen, heb haar nog een aantal keer gesproken nadat het definitief was en toen heeft ze al wel duidelijk gezegd al over mij heen te zijn gekomen in die 2 maanden en verder kijkt/zoekt.. EN toch houd ik hoop vast en heb ik nu zoiets van moet ik anders nog eens aanbellen anders?

Hi Krabi, hij zal zijn pogingen om contact te leggen vanzelf staken. Of dat nu komt omdat hij inziet dat je je zo niet laat behandelen, of omdat hij het proberen beu is. Laat hem goed voelen dat je je eigen leven belangrijker vindt dan zijn alcoholisme. Ondertussen is het aan hem om hulp te zoeken voor zijn probleem. Wil hij dat niet, dan lijkt me de conclusie helder. Groetjes, A.
Ik ontmoete mn ex op school... En ze vond me direct leuk ... In het begin dacht ik van wooow ... Zij is echt mooi maar meer ook niet ... Later leerde ik haar beter kennen enz en toen kregen we binnen 2 weken (ze had het net uitgemaakt met haar ex (mijn beste vriend) we hadden het heel leuk samen , en na 3weken waren er een paar problemen en toen ging het uit ... Nu heeft ze weer met haar ex (mijn beste vriend) en jaa... Heel eerlijk ik wil haar HEEEEL graag terug , ik heb nog super veel gevoelens voor haar ! Alleen hoe kan ik dit het beste aanpakken ? Gr verliefde jongen
Om die oude pijn niet opnieuw te hoeven voelen, kun je onbewust een overlevingsstrategie hebben ontwikkeld waarbij je terugtrekt en afstand houdt zodra anderen te dichtbij komen. Je stelt je liever niet te kwetsbaar op en houdt je behoeften en gevoelens liever voor je. Want als jij jezelf niet volledig geeft en afstand houdt, kun je ook niet teleurgesteld of afgewezen worden. Dat wringt natuurlijk enorm in relaties. Want echte verbondenheid is onlosmakelijk verbonden met kwetsbaarheid en vertrouwen.
Mijn ex en ik hadden bijna 6 maanden een relatie. 3dagen ervoor heb ik het uitgemaakt omdat ik alles zat was.. Hij vertelde mij vaker dat hij niet van me houd, niet meer om me geeft en alleen vrienden wilt zijn. In deze tijd had hij ook contact met zijn ex en daarom is alles erger dan het eigenlijk moet zijn. Ik ben het aan de ene kant echt zat maar aan de andere kant mis ik hem heel erg. Hij mij blijkbaar niet want hij praat heel de dag met zijn ex.. terwijl hij me heeft gezegt dat hij niks voor haar voelt of nooit iets met haar kan nemen.. ik bedoel van WAAROM PRAAT JE DAN 24:7 MET HAAR? Dat klinkt niet echt logisch. Ik wil hem terug, maar hij vertikt het om een gesprek te beginnen en ik wil niet, anders denkt hij dat ik achter hem aan zit. Wat moet ik doen.. Ben helemaal gefrustreerd ='(
Ik zag op deze site onder het kopje 'bindingsangst blootgelegd' typische kenmerken van zijn gedrag. Ik vermoed ernstig dat hij aan bindingsangst lijdt. Want als hij niet alleen aan mij zegt dat hij wil trouwen en kinderen wil, maar ook aan zijn omgeving, denk ik wel dat hij dat echt wil. Ook een goede vriend van hem gaf me aan dat hij alleen maar goed over me praat, heeft hij altijd gedaan, ook in de 2 jaren dat het uit was. Ook die wist hoe blij hij was dat we weer samen waren. Indien hij inderdaad aan bindingsangst lijdt, wat kan ik doen om hem terug te winnen? Is de schade te herstellen? Want hem inderdaad bij een counselor krijgen valt nog te bezien. Hij was nooit super enthousiast over psychologie. Counseling is waarschijnlijk minder bedreigend voor hem, daar hij dat wel zelf noemt. Ik heb een heel sterk geloof erin dat hij en ik goed bij elkaar passen en dat wat hij in feb heeft gezegd hij ook echt meende en voelde.
Hallo.onlangs is mijn relatie stuk gelopen. Door omstandigheden,wonen we nog steeds samen. Ik kan hier niet mee omgaan.het doet me zo pijn om elke avond terug thuis te komen.soms samen dingen doen. Ze zegt dat ze me doodgraag zie.maar niet de stap terug wil zetten voor een relatie.ik weet geen weg met mezelf en nog minder voor 'ons'. Kan iemand een beetje raad geven aub.

En nee, ik sta niet in jouw schoenen over 3 jaar, ik zou me nooit zo laten gebruiken jarenlang, sorry maar ik ben er wel uit, ik zie hem nog een keer over een paar weken, ga hem niet op lopen geilen maar kijk wel wat hij te melden heeft. Wat mij betreft is het uit, aan hem de taak om het recht te breien als hij dat wil en hij heeft geen anderen ook dus daarom denk ik dat hij gewoon twijfelt en ik weet wel waarom inmiddels. Aan hem de keuze, ik ga mezelf niet aanbieden en met hem in bed liggen en jaren achter zijn kont aan blijven lopen. Zou jij ook niet moeten doen en als je zo makkelijk met mannen sex hebt probeer er wat mee te verdienen dan, ik zou het niet kunnen maar jij bent er volgens mij heel geschikt voor.
Oh ik mis hem zo hard. Ik heb hem 3 jaar gewild, we hebben elkaar eigenlijk wat versmacht in het begin omdat we het allebei zo graag wilden. Ik weet perfect waar het fout gelopen is, ik was onzeker en pushte hem om te praten, waardoor we ruzie kregen. Waarom wil hij me toch niet meer. Ik hoop zo dat hij terug warme gevoelens krijgt voor me als hij me ziet.

Afgelopen zondag stond hij voor de deur om nog iets te halen, hij had haast maar zei dat ik er goed uitzag. We kletsten wat en ik floepte er per ongeluk een negatieve gedachte uit met: 'straks komt het nooit meer goed.' Hij reageerde met: 'dat heb ik nooit gezegd, wellicht wel.' Het is erg moeilijk om geen contact te zoeken, maar ik hou me sterk en ben erg met mezelf bezig. Ik kijk niet meer op facebook zodat ik geen reactie of zoiets van hem tegenkom. Bovendien was ik toch al klaar met die website en kan mijn tijd beter aan het 'echte leven' spenderen. De tijd gaat snel, en het is zo zonde om continu te kijken waar een ander (b.v. ex) mee bezig is :) Bovendien zorgen dit soort websites en chat-dingen voor heel veel onbegrip tussen mannen en vrouwen, omdat we altijd iets anders bedoelen!
Der moeder zei zelf overigens dat het voor haar te vroeg te serieus was. En dat ze het niet kon bolwerken. Der vriendinnen zeiden dat ze gevoel had dat ze aan ketting zat terwijl ze nu veel wilde ontdekken. Toen we nog hadden merkte ik ook dat ze krampachtig appjes verstopte van mannelijke schoolgenoten of iets. Waarschijnlijk omdat ze bang was voor reactie van mij dat ik wat ging denken dat er wat was. Daardoor dacht ze ik laat wel niets zien, waardoor ik juist ging wantrouwen, zij weer minder liet zien, etc. Het werd een beetje een negatieve spiraal.
Een ex terugwinnen kost nu eenmaal veel tijd en veel geduld. Het kan voor jou gevoel erg lang duren, maar voor je ex kan dat in zijn of haar beleving heel anders zijn. Geef jezelf dus ook de tijd. Om de tijd te doden zorg je dat je een plan maakt om de komende tijd door te komen, zodat je niet continu in de verleiding komt om je ex berichtjes te sturen en in het ergste geval wanhopig te gaan stalken.
Stel, het is beter voor jou en je vriendin even het contact te verbreken voor 3 weken. Even een korte break, om alles in je leven op een rijtje te zetten, zonder elkaars problemen erbij te hebben. Wanneer ga je haar dan missen? Wanneer ben je verdrietig, en wil je het liefste contact weer opnemen? Waarom zijn mannen altijd van belofte is belofte en proberen het tot het bittere eind vol te houden, voelen ze zich dan wel verdrietig, of missen ze hun geliefde dan wel?
Ik had hierop niet geantwoord, had het even druk en was er niet aan toegekomen, waarop hij later weer een sms stuurde waarin hij weer vroeg hoe het ging. Ik heb hierop geantwoord (wel uren later, weer vanwege drukte en niet zozeer bewust hoor) dat het goed gaat. ------ Is dit een goed teken, doordat ik eerder niet had geantwoord hoe het met mij ging heeft hij hier nogmaals om gevraagd?
Hi Sonja, je hebt daar dus met Pasen gezien en jullie waren een soort 'getrouwd stel'. Welnu, je hebt haar dus al, zou ik zo zeggen. Er valt in deze geen ex meer terug te krijgen, of zie ik dat verkeerd? Dat ze geen intimiteiten wil of niet met jou officieel als stel gezien wil worden, zijn eigenlijk twee andere verhalen. Als je niet met een partner wilt zijn die hier een probleem mee heeft, moet je de discussie openen en/of je biezen pakken. Kun je, of durf je niet goed over haar persoonlijke problematiek aangaande relaties te praten, dan zit er iets groots tussen jullie in, wat de beste therapeut nog niet weg kan krijgen. Stap je op, dan kun je de boel afsluiten en later een andere partner hebben die geen issues heeft. Waarschijnlijk is dat veel gemakkelijker en prettiger voor je. Want jouw welzijn moet toch meetellen! Cijfer jezelf dus niet weg in die oneindige hoop, tenzij je de communicatie hierover drastisch hebt kunnen openbreken. Vooralsnog zit dat er niet in als je ex zich laat beinvloeden door een therapeut die haar merkwaardige opdrachtjes meegeeft. Groetjes, A.

Ik ben geen type die snel dichtslaat, sterker nog ik ben een soort lopende kennisbank en praat veel. Ook de diepere gesprekken komen voor. Maar waarom kan ik dat niet met haar? Bang om mijn 'mannelijkheid' te verliezen? Doordat er veel dingen veranderd zijn het afgelopen half jaar ben ik meer in mezelf gaan leven denk ik. Ben bezig met een carriereswitch omdat het op mijn werk niet echt meer bevalt, maar dit heeft behoorlijke financiële gevolgen omdat ik weer naar school ga etc.


Wantrouwen is één van de slechtste eigenschappen die je kan hebben in een relatie. Zelf ben ik kortgeleden op pijnlijke wijze achter gekomen. Ik ging op gegeven moment allerlei scenario's in mijn hoofd halen over mijn vriendin en we hadden het er ook weleens over. Mijn controledrift werd steeds erger en geen antwoord wat mijn vriendin gaf was goed genoeg. Zij ging hierom meer mijn vragen ontwijken, wat het voor mij extra verdacht maakte. Uiteindelijk maakte ze het uit hierdoor.
Ja, precies, dat vind ik ook.. Maar goed, dat is dus het probleem.. Hij trekt het zich heel erg aan als ik (buiten die domme acties met zn vrienden dan) met anderen sms of afspreek..Alleen maar om hem proberen uit me hoofd te zetten wat toch niet lukt. Ik denk zelf dat zijn probleem is,dat hij nog heel veel om mij geeft,dat ik nog heel diep bij hem zit, maar hij bang is dat ik hem belazer..
Mijn vrouw en ik kennen elkaar 12 jaar en zijn nu 9 jaar getrouwd met twee jonge kinderen. Zij heeft een verzoek tot echtscheiding aangevraagd en de kinderen hebben het hoofdverblijf voorlopig bij haar. Ik wil niet scheiden en mocht mijn verzoek door haar of de rechtbank toch worden afgewezen, dan vind ik dat het hoofdverblijf voor de kinderen beter bij mij als vader kan zijn. Onze jonge kinderen zie ik om het weekend. Houden van is bij mij nog steeds aan de orde en dat mail en zeg ik haar ook. Ik mag van haar niet meer vragen om wat samen te gaan doen met of zonder kinderen.
Intussen ben ik enkele maanden geleden iemand tegengekomen, itt mn ex, is mn nieuwe vriendin vijf jaar jonger ipv twee jaar ouder. Arts, en in opleiding tot specialist. Op vlak v communicatie, denkwijze, sportief zelfs qua muziek en vrijetijdsbesteding zitten we op één lijn. We vervelen ons iig niet Die balans in een relatie is nieuw voor mij, ook voor haar. Deze relatie voelt goed, vanaf begin af aan, en al is de omgeving uitdagend geweest, we spreken veel vertrouwen uit in elkaar. Beide voelen we dat we heel lang gelukkig met elkaar kunnen zijn en ook dat spreken we naar elkaar uit. Dat was voor beide duidelijk sinds de eerste keren dat we elkaar zagen. (omgeving dacht dat t een ‘fling’ zou zijn, of ik al van haar houdt weet ik niet, maar ben wel echt heel dol op dr.) En afgelopen weekend zei mn nieuwe liefde spontaan dat ze niets kon bedenken wat niet goed zit tussen ons. Zou ik daar dan ook op kunnen vertrouwen? Mn nieuwe vlam is bijzonder aantrekkelijk en slim en is een grote flirt btw. Maar vertrouw wel dat ze daar niet te ver in gaat.

Hallo hierbij mij verhaal na een goede tijd uit elkaar te zijn geweest ( zij had in die tussentijd een andere relatie )gingen mij ex en ik het weer proberen met elkaar. Maar, zij woont in México en ik in nederland. We hadden het zelfs over trouwen en een leven daar op zetten. Ik had er alles voor over en zou dan ook inmigreren daar heen. Maar zou eerst 5 weken met elkaar daar doorbrengen en om alles te plannen. Ik had alles al geregeld ticket cadautjes verlovingsring alles lag klaar tot ze 24 uur voor mijn. Vlucht, mij vertel ze dat ze niet zeker is van haar gevoelens en dat ze me graag ziet maar mij niet wil teleurstellen of het gevoel wel de juiste is. Ze zegt: mijn hoofd zegt dat ik goed doe om een toekomst met jou op te bouwen, maar mijn hart zegt van niet. En dat ze tijd nodig heeft en dat ze niet wil dat ik op haar wacht. Maar dat ze tijd nodig heeft en dat zou egoístisch zijn. Wat moet ik hier mee? Ik wacht al meter dan 1 jaar. Wat moet ik doen??? Of ze houd gewoon niet van mij en weer dat ze het financieel goles sal hebben met mij. Ik ben radiólogos en zie mijn hele leven in diggelen vallen.
Jij bent nu heel even verward. Je voelt de grond onder je voeten gewoon wegzakken en kunt niet meer helder nadenken. Bij momenten ben je heel emotioneel en weet je niet wat je moet doen en zeggen en daardoor ga je nu net verkeerde dingen doen/zeggen. Het belangrijkste is dat je nu innerlijke rust gaat creeren. Daarom is het belangrijk om even afstand van haar te nemen. Toch zeker 2 a 3 maand. Gewoon ff niet meer bellen met haar of haar zien. En als ze belt, dan zeg je gewoon zonder kwaad te worden dat jij ook ff tijd nodig hebt om te herstellen en je ff met rust wilt worden gelaten. Alles op een rij zetten en proberen terug nuchter te worden zodat je een beter overzicht hebt. Je moet haar ook de tijd gunnen om net hetzelfde te doen. Na een tijd ( de bezinningsperiode zeg maar)kan er mss een constructief gesprek volgen zonder elkaar dingen te gaan verwijten. Hoe stom het ook klinkt, jij moet nu ff weer rationeel zien te worden, net zoals zij.
Wanneer je je ex terug wilt en hij of zij heeft inmiddels al weer een nieuwe partner, raak dan niet in paniek. De kans is groot dat het gaat om een zogeheten 'rebound relatie'. Dit is een relatie die is gebaseerd op het invullen van een leegte. Een leegte die zo akelig was dat het moest worden opgevuld met een nieuwe vlam. Zulke relaties, vaak ontstaan binnen korte tijd na een echt grote liefde, houden doorgaans geen stand. Het is ook mogelijk dat zelfs na maanden of jaren zo'n relatie opbloeit, omdat het gevoel van liefde op zich wordt gemist. En als de 'one and only' niet voor handen is, dan maar een pseudo vriend of vriendinnetje, om het gemis op te heffen. Krijg je te horen dat je ex er met een nieuwe vandoor is en je krijgt hem/haar te spreken dan is een gelukwens de enig juiste uitspraak. Dit zal bij je ex tot grote verwarring leiden, omdat het in strijd is met de wens je ex terug te willen. En dat maakt je per direct weer aantrekkelijk. Want onthoud: Wat iemand niet kan krijgen, wordt mettertijd steeds aanlokkelijker.
Goed beschreven dit levensgebied, ik denk hier zelf al jaren over na, wat mij opvalt is : je leest zoveel over liefde en relaties, maar waar ik bijna niets over lees is, waarom vinden we het allemaal normaal om relaties aante gaan, huwelijken, omdat het al heel lang normaal is ?we leven in veranderende tijden, en ik geloof niet in het voortduren van dit soort relaties, natuurlijk hebben we elkaar nodig, om te leven en te leren, maar de individualisering gaat door, ook het leren leven met liefde in onszelf, en – – – we hebben elkaar niet meer nodig, zoals het altijd geweest is, mannen, vrouwen kunnen zelfstandig leven, financieel en practisch, met liefde voor zichzelf, anderen en het leven.
ik ben ten einde raad en hoop dat iemand die dit ook heeft meegemaakt me kan helpen met advies of nodige informatie. ik ben een drie maanden geleden een meiske tegen gekomen die m`n leven volledig deed veranderen. we raakte aan de praat in een kroeg en we wisselde telefoonnummers uit. twee dagen later kreeg ik een bericht van haar of we nog eens af konden spreken. dit leek me erg leuk. ik was nog niet zo lang uit een vorige relatie en had haar ook aangegeven dat ik alles rustig aan wilde doen. we spraken af bij haar thuis en het voelde goed. de dagen daarna ging alles vanzelf, en rustig aan doen was er dan ook niet meer bij. ze is drie jaar geleden gescheiden en de rechtszaken lopen nog steeds. ze heeft twee kindjes. maar niets van dit alles stond mij in de weg. ik wilde niets maar dan ook niets liever dan met haar verder en gelukkig worden. we hadden allebei een gevoel wat we nog nooit eerder hadden gevoeld. een sterk intens gevoel van liefde. we konden goed met elkaar praten en het voelde allemaal vertrouwd alsof we mekaar al jaren kende. ze had door de jaren heen een muur om haar hart gebouwd, en ze gaf me op een dag aan dat ik dat muurtje aan het afbreken was. ze was aan het smelten. we voelde ons heerlijk en gelukkig als we samen waren. ze had een druk leven met de kinderen, twee banen om alles toch nog te kunnen betalen. dan de rechtszaken nog en een vervelende ex die maar aan haar hoofd bleef zeveren. ze vertelde me alles en het gaf haar een goed gevoel om met me te praten. maar zo blijkt later, deze gesprekken hebben ook veel negatieve herinneringen omhoog gebracht. we hadden het fijn samen. we gingen samen naar een concert van coldplay waar ze een nummer speelde wat wel heel erg van toepassing was op haar leven. het nummer "fix you". we hielde mekaar het hele nummer stevig vast. we waren verliefd. ondanks dat het muurtje een heel eind weg was had ze toch nog een lichte blokkade. dit uiten zich door bijvoorbeeld de woorden "ik hou van je" te zeggen. zodra ik dat tegen haar zei wist ze daar niet echt raad mee. tot een aantal weken geleden we in bed lagen. na wat gebabbeld te hebben deed ik het licht uit. ze vroeg aan me of ik het weer aan wilde maken en dat deed ik. ze keek me recht in de ogen aan en zei dat ze van me hield. ik wist dat dit voor een persoon die 3 jaar lang stil heeft gestaan wat relaties en gevoelens betreft heel wat was. na een tijd wilde ze dat ik kennis zou maken met de kindjes en dit voelde bij mij geweldig. een week van liefde en samenzijn ging voorbij. ook een week met vele gesprekken onder het genot van een drankje. de gesprekken kwamen best vaak terug op haar verleden. of dat ze daar juist naar toe stuurde of hoe, dat weet ik niet. na die week kwam ze ineens de uiting dat ik te snel te dichtbij was gekomen en dat ze de rem erop wilde gooien. dit kwam bij mij natuurlijk best vreemd en hard aan. maar natuurlijk, als dat nodig is, doen we dat. maar, zo bleek lukte dat geen van ons beide. we genoten van elkaar als we bij mekaar waren. toch dreef ze steeds verder weg. op een dag zei ze dat ze twijfelde, ze twijfelde overal aan. en juist omdat ze van me af dreef, ging ik harder werken en vechten om haar bij me te houden. doordat ik harder ging vechten rende zij harder van me weg. op een dag zei ze tegen me dat ik haar moest loslaten. dit kwam natuurlijk als een donderslag binnen. hoe kan dit nou, we waren zo gelukkig. ik kon het gewoon niet begrijpen. maar ze vertelde me ook dat ze geen afscheid wilde. het idee dat ze me nooit meer zou zien maakte haar al ziek. we gingen mekaar minder zien. ze stuurde me af en toe dat het haar goed zou doen als ik haar nu even vast zou houden, maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover mij. maar toch, na wat over en weer smsen ging ik naar haar toe. als ik dan bij haar was zag en voelde ik haar gewoon genieten. hoe ze vast hield, hoe ze me aan keek, wat ze tegen me zei dat ze het zo fijn vond dat ik bij haar was. ze genoot van elk moment als ik bij haar was, zelfs nu nog nadat ze me had gevraagd of ik haar los wilde laten. en zo ging het diverse keren. ze stuurde me na een dag geen contact dat wel zeker aan me dacht en dat ze me miste. maar toch moest ik haar loslaten. ik weet niet in welke sferen van emoties ik het moet zoeken. wil ze wel, maar kan of durft ze niet? weet ze niet hoe? en wat moet ik doen, haar volledig loslaten staat haaks op mijn verliefdheid. moet ik afstand nemen? de kans zit er dan in dat ze me gaat missen en misschien wel om zal draaien. of dat ze me juist gaat vergeten als ik niet meer laat merken dat ik er sta. ik weet het echt niet meer. ik weet dat ik haar vreselijk mis nu. ze heeft na haar scheiding 3 jaar lang een veilig leventje gehad met haar twee kindjes. een veilig leven zonder gekwetst te worden of iemand te kwetsen. zou ze het nu gewoon niet durven, of nu niet de energie voor hebben. ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen.
Ik had mijn ex ontmoet bij een concert op het concert vroeg hij me nummer en msn... Eigenlijk was het liefde op het eerste gezicht, ik keek hem recht in zijn ogen aan en meteen verliefd, 1 week later dacht ik telkens aan hem ookal kende ik hem niet zo goed. Hij had mijn nummer maar ik niet zijn nummer ik kreeg ook geen vriendenverzoek op msn.. Ongeveer 3 weken later kreeg ik een telefoontje van hem, eindelijk dacht ik.. Hij zij allemaal lieve dingen paar dagen later gingen we afspreken nu ik hem eenmaal kende was ik meer en meer verliefd op hem. Maar mijn vriendin vond het allemaal te snel gaan en vertrouwde hem niet. Het grootste fout van mijn was haar laten vallen en voor hem kiezen mensen 1 tip; NOOIT JE LOVE BOVEN JE ECHTE VRIENDEN DOEN, tenzij je love ook nog je beste vriend/in is... Maar ja dus na paar weken had ik een relatie met hem ongeveer een half jaar.. Todat we een hele erge ruzie hadden via msn, het ging helemaal nergens over, inees zij hij; ik maak het uit. En hij verwijderde mij van msn.. Vond het zo raar ik heb dagen weken zitten huilen ik haalde slechte cijfer op school en ik heb ook vandaar mijn eindexamen niet gehaald. Ik kon echt niet zonder hem... Me zus vertelde dat ik echt veder moes gaan met mijn leven maar ik hield echt van hem, en daarom is het zo moeilijk om hem te vergeten.. Ik kijk regelmatig op zijn hyves en facebook ik zie allemaal berichtjes recties van zijn nieuwe vriendin... Ik ben nog smoorverliefd op hem, daarom ben ik jaloers dat hun wat hebben... Ik heb al de tips gelezen op deze site maar die helpen bij mij niet... Iemand andere tips om je ex terug te winnen ?

Sinds 1, 5 maand is mijn relatie, die bijna 2 jaar duurde, ten einde. Hoe heeft het bij ons zover kunnen komen? Waar ging het mis? Wel…eigenlijk hadden wij een hele leuke relatie met elkaar. Dat wil zeggen…als we bij elkaar waren! Samen een weekendje weg, je op je gemak voelen bij elkaar, je zelf kunnen zijn, elkaar verassen, lekker samen eten of een filmpje kijken, praten over de toekomst, goede gesprekken voeren, goede sex. Eigenlijk was deze relatie gewoon TOP te noemen. Ik had eigenlijk alles wat mijn hartje begeerde en wat ik zocht in een relatie. Er waren echter een paar problemen die deze relatie uiteindelijk deed doen ‘knappen’.
Wat moet ik doen? Ik kom uit een relatie van 1,5 jaar in het begin ging het heel goed, we zijn 2 keer op vakantie geweest, alles ging vlotjes. Nu een goede twee weken geleden heeft ze het uitgemaakt omdat ze "tijd' nodig had, ik natuurlijk overdonderd omdat ik het niet zag aankomen. Ok, er waren paar discussies en communiceerden niet zo goed, misschien wel een beetje mijn fout… ik zag het als een totale verassing. Ik gaf haar de ruimte, ik smste niet ik belde niet, en ze wou terug. Ik was natuurlijk heel voorzichtig en we hadden een rustig gesprek en we zouden weer op vakantie gaan en terug een nieuwe start in onze relatie nemen. Maar de dag erna vertelde ze mij dat ze in de tijd dat ze die tijd nodig had seks heeft gehad met een ex-collega die ze 2 keer heeft ontmoet. Ok, we waren toen eventjes uit elkaar. Zij wilt nog altijd terug maar ik weet niet wat ik moet doen… Reactie infoteur, 05-02-2016
Liefde kan voorwaardelijk of onvoorwaardelijk gegeven worden. Een andere mogelijkheid bestaat gewoonweg niet. Of je koppelt een aantal voorwaarden aan je liefde of je doet dit niet. Als je voorwaarden aan een liefde koppelt en die voorwaarden vallen vroeg of laat weg dan blijft er bijna niets meer over. Vandaar dat het altijd beter werkt als je kiest voor een onvoorwaardelijke liefde.
Ruim 3 maanden geleden is het uitgegaan tussen mij en mijn ex. Reden teveel ruzies om kleine dingetjes en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Heb in het begin veel achter haar aan gelopen wat niet werkte indd! Na haar een tijd met rust te hebben gelaten besloot ik om een keer bij haar langs te gaan. Hier hadden we een goed gesprek en onverwachts zelfs weer gezoend.
Help!!!! Echt even advies nodig…. Mijn ex vriendin heeft drie maanden geleden uit gemaakt, we waren bijna 4 jaar samen…. Ze had wat ruimte nodig, dus heb ik haar ook helemaal niet meer geappt of gebeld. Kwam ze vorige week in een café tegen, toen ze mij zagen met haar vriendin zijn ze allen een pakje sigaretten gaan halen en weg waren ze, heb wel even staan te kletsen ( paar minuten ) heb heel sterk t gevoel dat ze ook nog niet klaar is met mij, hoor ook dat ze me wel eens mist, maar toch geen contact opneemt… Ik heb ze dus met Valentijn n kaartje gestuurd met ( ik denk aan je) nu al een week geleden toch hoor ik niks, ze is wel erg beïnvloed door de moeder en de vriendinnen, zal ze angst hebben om in contact te komen met mij? ( voor omgeving) zal ze niks meer voelen voor mij? Moet ik nog een keer proberen te praten met haar ? Ik weet t allemaal niet meer, heeft iemand advies voor mij aub..
“Bedankt Nicole voor al je adviezen. Het komt precies op tijd, aangezien ik pas gescheiden ben na 19 jaar huwelijk. Ik zei dat ik nog een tijd niet zou gaan daten, omdat ik daar niet aan toe was. De waarheid is, dat ik gewoon dacht dat mannen niet in mij geïnteresseerd zouden zijn, in elk geval niet genoeg om me mee uit te vragen. Maar mijn houding is veranderd tijdens het lezen van je boek en tegen de tijd dat ik het uit had, had ik de kracht en het zelfvertrouwen dat ik het het kon. Elke dag las ik je boek en probeerde ik een ding te doen wat ik geleerd had. Op de derde dag, flirtte een collega met me en vroeg me mee uit. Hij is echt leuk. De enige reden dat ik nee zei, was omdat het een collega is. Maar het voelde goed om gevraagd te worden en ik weet dat ik op weg ben naar betere tijden. Heel erg bedankt dat je me door deze tijd heen hebt geholpen en dat je me de kracht hebt gegeven om meer voor mezelf te willen.”
Op een gegeven moment belde hij dat hij wilde praten. Hij kwam even tussen al zijn drukke werkzaamheden door en vertelde dat er een knop in zijn hoofd om was gegaan en dat hij niks meer voor mij voelde omdat hij zo boos op mij was geworden door het drammen zoals hij het noemde. Dit alles met tranen in zijn ogen… Bij het weggaan vroeg ik of hij er nog eens over na wilde denken en dat ging hij doen… Hij had even tijd nodig.
Wat betreft de vele vrienden die je via haar hebt leren kennen: ja, het kan betekenen dat je het contact met een behoorlijk gedeelte gaat verliezen. Tegelijkertijd, het is ook hoeveel je zelf blijft investeren in de vriendschappen. Doe je best en er zullen vast goede vriendschappen overblijven. Plus, je kunt wel degelijk nieuwe vrienden aantrekken.

Ben enorm wanhopig en gebroken. Hoop dat u een hulpvol advies voor me heeft. Ik heb een jaar een relatie gehad, wat eigenlijk al vrij stroef is gegaan mede door de cultuur waar hij en ik uit komen (snel trouwen enz) en ook nog eens dat wij op een afstand van 3 uur met de auto van elkaar wonen. Ik NL hij België. Na dat jaar zijn we uit elkaar gegaan door meerdere redenen, En zijn gevoel is als maar zwakker geworden voor mij, en nu 3 jaar later dan ook verdwenen zoals hij zegt. Daarintegen, wilt hij wel hele goede vrienden blijven, . Hebben wij dan ook haast dagelijks contact en spreken wij zelfs 1 keer in de zoveel tijd met elkaar af. Als we dan afspreken zijn we ook intiem. Niet alleen maar, maar het komt er wel van. Nu weet hij heel goed dat ik van hem hou (nog steeds) omdat ik dat heel erg vaak gezegd heb en ook heb laten zien. Maar hij blijft vol houden dat het niks meer kan worden omdat zijn gevoelens voor mij verdwenen zijn, in die zin als partner. Zijn gevoelens zijn volgens hem dan ook alleen maar vriendschappelijk. Dit komt bij mij erg onbegrijpelijk over.


Hi Tom, wat je in je eerdere bericht schreef was een relaas over verliefdheid met erg hard van stapel lopen wat betreft familie, vakantie, etc. Bindingsangst komt naar boven als de relatie zich normaal gesproken gaat verdiepen. Die fase hebben jullie niet bereikt. Bindingsangstigen komen niet terug als ze beseffen dat ze je kwijtraken. Angst is angst. Ze zijn juist blij van je af te zijn, hoe hard dit ook klinkt. Het beste is dat je er voorlopig niets meer in investeert. Verder moet je niet schrikken als je deze dame van je dromen gewoon weer tegenkomt op die datingsite. Op zoek naar een nieuwe partner. Daten op zich kan verslavend zijn, en mensen denken maar al te vaak dat de volgende date misschien nog wel beter is… Groetjes, A.

Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.
Een kleine 2 jaar geleden heb ik via een therapeut ontdekt dat mijn vriend autistisch is. Hij duld geen tegenspraak, tips of (kleine) wijzigingen in zijn denk- en doepatroon met als gevolg dat hij telkens weg liep van zodra hem iets werd voorgesteld dat ik bvb. anders zou doen. Dat mondde meestal uit in ruzies. Ik heb er nooit bij stilgestaan dat hij niet om kan met wijzigingen en dat dit een soort korstsluiting geeft in zijn hersenen. Nu hij weg is is mijn euro gevallen en daar heb ik heel veel spijt van want hij is een geweldige man die ik nog steeds graag zie.
Twee weken terug heb ik eindelijk een weekendje samen kunnen regelen, ik ben vrijdags naar haar toe gereden en niet lang nadat ik aan was gekomen merkte ik al dat het niet zou gaan werken. Buiten de kus die ze mij gaf toen ik uit de auto stapte heeft ze me niet aangekeken of aangeraakt. Eigenlijk wilde ik die avond alweer weg gaan, maar had toch nog hoop dat zaterdags wel leuk zou worden. Zaterdags hebben we een strandwandeling gemaakt, waar ze ver van me vandaan liep, ook ‘s avonds toen we naar de film gingen was ze afstandelijk.
Heb je advies voor me hoe ik een oude vlam terug in mijn leven krijg? Ik heb vorig jaar ongeveer 7 maanden contact met haar gehad, we hebben toen gezoend maar door niet daadkrachtig door te zetten ben ik uiteindelijk in de friendzone beland zonder dat ik het zelf door had. Toen ik op Facebook zag dat ze een vriend had heb ik haar van facebook verwijderd en het contact verbroken dit tot verdriet van haar want zij wilde graag contact houden als vrienden en zei dat als ik echt wat wilde ik wel meer gedaan had en dat zij niet het idee had dat ik echt meer wilde. Maar ik wilde niet meer gewoon vrienden blijven/worden omdat er al meer tussen ons had gespeeld en ik deed het op de cold turkey manier. Ik weet van mezelf dat ik daarin veranderd ben. Ik durf nu krachtiger initiatief te nemen en ben steeds beter geworden in het herkennen van lichaamstaal.
Ik zat ergens mee, mijn ex vriend heeft een beste vriend en ik had soms meer het gevoel dat ik ook een relatie met hem had, toen ik heb dit vertelde zei hij dat je daar niet meer kon vergelijken hij moest trainen en hij zou mij om kwart over 10 bellen ik de avond. Na 12 uur had ik nog niks gehoord en was in paniek geraakt, om 1 uur hoorde ik pas wat van hem, ik heb toen gezegd als ik hem kwijt raak voor mij het leven ook niet meer hoef. Ik ben namelijk mijn beste vriend voor 3 maanden geleden kwijtgeraakt hij heeft zelfmoord gepleegd ik ben nu heel erg bang om mensen kwijt te raken. Die week ben ik er niet op terug gekomen wat ik tegen mijn ex heb gezegd en dat heeft geknaagd aan hem hij heeft toen de stekkers eruit getrokken omdat zijn gevoel anders is geworden! Ik heb een gesprek met hem gehad, hij baalde zelf ook dat de relatie zo moest lopen hij houd nog steeds van mij en ik nog steeds gek op mij maar wil geen relatie.
Afgelopen zondag na een wedstrijd gespeeld te hebben, had ik afgesproken met mijn ex om daarna naar mijn huis te gaan. Ik belde haar om te vragen of ik haar kon ophalen alleen reageerde zij hier kortaf en eenmaal bij haar aangekomen moest ik nog een tijdje op haar wachten. Ik was hierdoor geërgerd en dit monde uit in een ruzie bij mij thuis. Ik ben van kleins af aan al iemand die erg driftig kan zijn en veel van mijn woede opkropt wat af en toe een explosie van agressie kan hebben tot gevolg. Dit was die dag ook het geval en heb haar gevraagd naar huis te gaan. Dit was voor haar de druppel en heeft het toen uitgemaakt. Achteraf natuurlijk ontzettend veel spijt van gehad en gevraagd of zij mij hiervoor kon vergeven maar het was voor haar al te laat. In de dagen erna nog wel redelijk veel contact gehad en heb mede door de adviezen op deze site geprobeerd het te laten rusten, niet wanhopig over te komen of een vingertje naar haar te wijzen. Ze vertelde dat onze ambities en ontwikkeling teveel van elkaar verschillen en dat ze daar veel stress van ondervond. Ondanks dat alles in een lift zat en ik vond dat ik zelf ook goeie stappen had gezet in de goede richting was dit voor haar niet genoeg. Het verliefdheids gevoel is bij haar nog duidelijk aanwezig en maakt zich druk om wat ik doe. Ik probeer het zoveel mogelijk te laten rusten en niet elke keer alles oprakelen of uit mijzelf een berichtje te sturen. Alle berichtjes komen van haar kant waarin ze zegt dat ze alles mist maar dat het niet verder gaat zo. Dat ik niet kan veranderen hoe ik ben en dat het niet botert tussen ons als we toch besluiten verder te gaan. Ik heb zelf mijn beste beentje voor gezet om toch mijn situatie te veranderen in een positieve manier. Ondanks de kleine ruzies/discussies op zijn tijd was het altijd zeer gezellig en konden wel weken met elkaar onder 1 dak leven zonder dat wij aan elkaar gingen ergeren. Ookal heb ik niet alles goed gedaan en dat besef ik mijzelf ook vind ik het raar dat ze zegt dat het niet botert tussen ons.

ik heb sinds een week een vriendin en ze wil het al weer uitmaken met mij. Ze zegt dat ze iemand heeft leren kennen en dat ze zich zeer goed voelt bij hem. Ze twijfelde eerst om het uit te maken, maar ik denk dat ik haar daarna te veel probeerde te overtuigen om het niet te doen. Want daarna was ze bijna zeker dat ze het ging doen. Ik vroeg of ik nog een kans had. En toen zei ze later misschien. Ik heb toen gezegd dat ze moest kiezen en als ze de ander zou kiezen dat ze mij kwijt was en dat ik nu met haar wil en niet later. Kan ik nog iets doen want ik ben zoooo verliefd op haar en wil haar egt niet kwijt. We zijn nu ongeveer 2 weken later en ze heeft al 2 keer contact met me gezocht via facebook. Ze zij hi en vroeg of alles goed was, ik zei alles goed enzo en toen ging ze weer offline. Wil dit nu iets zeggen of niet. Wat kan ik nog meer doen, want ik mis haar zo ontzettend. Help mij alstublieft :’s.
Bij het afspreken van een datum voor een informatief gesprek over Mannen in het algemeen prikte hij een datum over 2 weken omdat hij volgende week het erg druk heeft. In zijn vorige contact met mij vertelde hij wel eerlijk dat hij zijn hart had verpand aan een andere dame. En dat hij mij wel aardig en leuk vind maar meer niet. Dot deelde hij mij pas mede nadat ik hem ervan verdacht had mij erg leuk te vinden. Dit sprak hij dus tegen.
Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012
Ik ben Marcel. 17 jaar oud. Ik heb een relatie van bijna een jaar en voor die tijd gingen we met elkaar om als beste vrienden. We hebben samen heel veel meegemaakt en gedeeld, altijd waren we er voor elkaar en we waren behalve vriend en vriendin ook beste maatjes. Afgelopen vrijdag (02-10) heeft mijn vriendin het met me uitgemaakt. Ik kreeg de reden mee dat ze niet meer gelukkig werd van onze relatie. Ze was heel verdrietig en zei dat ze beslist beste maatjes met me wou blijven, zoals tijdens en voor onze relatie. We hadden wel eens ruzie en meningsverschillen, maar nooit zo erg dat het onze relatie zou aantasten. Tenminste zo bekeek ik het. Het kwam dan voor mij als een totale verassing. Ik ben er echt kapot van en wil haar heel graag terug. Ze wil nu een tijdje geen contact met me om het allebei te kunnen verwerken maar toch hebben we al een paar keer contact gehad. Ik wil gewoon het heel graag nog proberen, omdat ze me nooit verteld heeft te twijfelen aan onze relatie. Integendeel, ze vond dat het juist heel goed ging zei ze. Ik heb intussen al heel veel dingen gedaan uit emotie waar ik spijt van heb. Heb gedreigd met dingen dat het toch niet goed zou komen, en eindeloos doorgezeurd voor die ene kans. Nu ga ik haar het weekend zien. Maar ik wil haar zo graag terug. Ze is een type die niet snel iets terugdraait, omdat ze nu denkt dat het hoge woord er uit is, als ze nu misschien toch door zou willen zou ze het me niet zeggen omdat ze bang is dat we elkaar dan opnieuw pijn doen als het weer niet lukt. Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 08-11-2012

Ik weet dat een ex terugkrijgen meestal het uitstellen van verdriet is omdat dingen waar je destijds tegenaan bent gelopen waarschijnlijk weer terug zullen komen. Nu is het in mijn situatie zo dat mijn, inmiddels, ex in een periode van 3 dagen twijfels kreeg over de relatie. Gister nog twijfelde ze om al dan niet door te gaan en voelde zich hier rot over, vandaag heeft ze de knoop doorgehakt en is het over. Voor mij komt dit als een donderslag bij heldere hemel, ze wilde vorige week nog samen een vakantie boeken voor over een paar maanden en ineens… niets meer. Ik weet van mezelf dat ik een ongelofelijke betweter ben en dus denk ik te weten dat mijn situatie anders is dan anderen, zij een fout heeft gemaakt, en wel spijt krijgt. Heb vandaag beredeneert waarom ik denk dat de relatie nog voldoende fundament heeft maar uiteindelijke vrede gehad met haar besluit. Heb haar weggebracht en aangegeven dat het voorlopig beter is geen contact te hebben. Ik ben er meer dan ondersteboven van en heb een ongelofelijk leeg gevoel wat alleen maar weg kan door tijd of door haar… maar als zij het is die terugkomt hoe moeilijk is het dan om verder te gaan… Sorry dit zijn mijn gedachtes hardop en weet niet waar ik dit anders kwijt kan dan op dit soort sites. Reactie infoteur, 05-02-2016


Mijn ex M. heeft het 3 weken geleden uitgemaakt. Ongeveer een half jaar geleden leerde ik(35) mijn ex M.(38) kennen via een datingsite. Na een aantal weken chatcontact te hebben gehad kwamen we op onze eerste date aan en was er de klik. Mijn ex en ik zaten op het moment dat we elkaar leerde kennen allebei in een rotsituatie… Hij kwam uit een lange relatie van 9 jaar waarin hij door zijn ex met wie hij een zoon (4) heeft intens is gekwetst uiteindelijk weer bij zijn moeder moest gaan wonen totdat hun huis verkocht zou zijn. Ik zat midden in de naweeën van mijn relatiebreuk 2 jaar geleden d.m.v rechtszaak voor omgangsregeling van mijn dochter (3) en ex. Al met al dus geen geweldige situatie voor ons allebei, maar we hadden veel steun bij elkaar en we hadden het leuk en fijn samen ondanks dat we toch veel verschillen van elkaar (dachten we)… Deden veel leuke dingen samen en met de kids. Doordat mijn ex (M.) bij zijn moeder woonde (die ik nooit ontmoet heb) kwam hij elk weekend naar mij toe om bij me te zijn en doordeweeks hadden we elke dag contact via msn of whatsapp. Doordat de omgang met mijn dochter en haar vader moeizaam verliep waren er tussen mijn huidige ex en mij wat irritaties, maar we wilden elkaar niet kwijt… Hij zei altijd "ik wil jou niet kwijtraken door je ex!" We hadden door onze problemen een band met elkaar opgebouwd en ondanks de problemen van ons konden we toch genieten van elkaar. Op een gegeven moment begon ik te merken dat mijn ex zich anders begon te gedragen als we niet bij elkaar waren en contact hadden via whatsapp. In het weekend was hij gezellig en lief en merkte ik aan hem dat hij het heerlijk vond om bij me te zijn, maar zodra het weekend voorbij was ontstond er een bepaalde afstand en deed hij bot. Hij vertelde mij dat hij dat niet alleen tegen mij deed, maar dat hij zo is ook naar andere toe. Vaak vroeg hij ook aan mij wat ik nou van hem vond of zei hij dat hij een "raar" ventje was.
Hoe weet ik of er nog gevoelens zijn voor mij en hoe laat ik hem weer naar mij verlangen. Zolang hij bij die ander blijft ziet hij mij nietgraag genoeg meer, zo ver ben ik al maar ik wil hem nog steeds terug, alleen wijst niks er nog op dat dit zal gebeuren. Ik vrees dat ik het moet opgeven maar iets in mij zegt dat hij mij ook ni wilt loslaten of ben ik nu echt zo naïef en te goedgelovig?
×