Dit zou bij mij een gevoel van teleurstelling of afwijzing kunnen veroorzaken, dat doet het niet. Het doet pijn. Pijn, omdat ik als ‘buitenstaander’ weet dat zij 20 jaar oorlog heeft gehad. Ze is nu uit de oorlog, nu moet de oorlog nog uit haar vandaan. Of dit gevecht tegen deze oorlog nu stopt, met een paar jaar stopt, of de rest van ons leven zal gaan duren, dat maakt me niet uit. Zij houdt van mij, ik hou van haar, ik geef om de kinderen of ze “onze” kinderen zijn.
Ga uit met vriendinnen en vertel hem erover. Ga met je vriendinnen uit in plaats van met je vriendje, en vertel hem dan hoe leuk het was. Hij zal waarschijnlijk blij voor je zijn, maar misschien ook een klein beetje jaloers als hij ziet dat je zonder hem ook lol hebt. Als je een paar weekenden wat met vriendinnen hebt gedaan, zal hij het heel erg gaan missen omdat hij ook plezier met je wil maken. [7]
Mijn vraag is de volgende: IK ZIE HAAR NOG STEEDS GODVERDOMME HEEL ERG GRAAG ( en zij???) MAAR VREES DAT HET ALLEMAAL TE LAAT IS OM OPNIEUW EEN RELATIE TE HEBBEN. We hebben na 4.3.2018 nog vaak telefonisch contact gehad maar men raadde mij aan haar met rust te laten, niet te wanhopen en dat het verlangen van haar terug zou komen om mij te willen zien zien. Fictie of fantasie? IK weet het niet meer. Het is per slot meer dan een maand geleden dat we nog samen onder 1 dak waren. Ik ben ten einde raad en zeer diep ongelukkig zonder haar en vrees het ergste..
Na 23 jaar ben ik sinds 2 jaar gescheiden. inmiddels heb ik een man leren kennen die zo verliefd op mij was dat hij de hele wereld afreisde om mij te zien (ik woonde in het buitenland) hij was mijn hele wereld geworden. we skypte uren lang. ik heb hem gesteund en hij mij. in oktober vorig jaar kreeg ik een traumatische ervaring met mijn dochter wat leidde tot haar vertrek naar haar vader. Uiteindelijk heeft mijn nieuwe vriend mij zover gekregen naar Nederland te komen en het wat tijd te geven. ik was de zomer van 2014 in Nederland en we hebben een heerlijke tijd gehad. Een huis gehuurd die misschien niet ideaal was maar wel ons plekje, dus ik naar Nederland. inmiddels was er wel weer contact met mn dochter (18) mijn andere dochter was al in Nederland en woonde bij mijn vriend. Eenmaal in NL voelde ik mij niet meer zo zeker van zijn commitment naar mij, maar ondanks dat deden we veel samen. Nu is het zo dat wij beidde nog niet officieel gescheiden zijn en hij heeft een zoontje van 5 bij zijn ex. Nu geeft hij zeggenswijze zichzelf overal de schuld van....mijn scheiding, zijn scheiding, zijn zoontje die steeds vraagt wanneer komt pappa thuis? e.d.

Hij vind dit allemaal erg zielig voor mij, waardoor ik bang ben dat hij dingen als ”ik geef het eerlijk toe als ik je mis” of ”je weet toch niet of je hier nooit meer terug zal komen” zegt om mij te troosten, maar zou het ook kunnen dat het uit zijn hart komt, het is nogal een flapuit namenlijk, en daarbij werd hij zo emotioneel bij het afscheid, en knuffelde hij mij zo stevig.
Het is net iets meer dan een maand uit met mijn vriendin, en ik mis haar verschrikkelijk erg. De reden was omdat ik haar een beetje toe eigende en dat ik haar niet vrij kon laten, omdat ik zoveel van haar hield/houd. Daarnaast was ik ook heel snel jaloers. Onze relatie duurde 6 maand en vervolgens trok zij de stekker eruit na anderhalve week te hebben getwijfeld. Het is nu iets meer dan een maand geleden en ik merk dat ik veranderd ben. Ik wil haar terug krijgen, maar dat is best moeilijk, en ik zit samen met haar op dezelfde school dus zie haar elke dag.

Hi Patrick, ook ik snap hier helemaal niets van. Het is een bundel van tegenstrijdigheden die je naar je hoofd kreeg: 'Geen toekomst meer zien', 'Wel van je houden', 'Niet meer aandurven'. Eventuele voorspellingen over het verloop kan ik je niet geven, ook al omdat je niet aangeeft wat er gebeurd is dat tot dit soort uitspraken heeft geleid. Sterkte, A.

Ik denk dat ik toch nog wat ondersteuning kan gebruiken. Afgelopen zondag heb ik een reactie op mijn 'excuus-mail' van mijn ex-schoonvader gekregen. Echt super aardig en dat had ik niet verwacht! Jammer was wel dat hij zei 'dat er genoeg leuke mannen zijn', want dat wil ik natuurlijk helemaal niet horen. Hij vond het zelf jammer dat de relatie stuk is gelopen en had me graag als schoondochter willen houden.

Hallo.onlangs is mijn relatie stuk gelopen. Door omstandigheden,wonen we nog steeds samen. Ik kan hier niet mee omgaan.het doet me zo pijn om elke avond terug thuis te komen.soms samen dingen doen. Ze zegt dat ze me doodgraag zie.maar niet de stap terug wil zetten voor een relatie.ik weet geen weg met mezelf en nog minder voor 'ons'. Kan iemand een beetje raad geven aub.
ik had en lesbische relatie van jaren waarvan 8j getrouwd zien 2maand is ze weg omdat de kinderen die ze had tevoren haar chanteerde dat ze niet meer in contact wilden komen met haar als ze me terug nam omdat die hun mama niet respecteerde en dat kon niet vond ik als moeder koos ze voor haar kids maar ik kan het moeilyk vergeten omdat ze nog geen 2 maand had en tot by kerst me nog steeds zei van dat ze van me hield en dan opeens verbrak ze het contact ik weet niet wat ik denken moet ik weet dat ze me nochtans graag zag maar ik twyfel nu want dan had ze niet zo gereageerd wie weet wat raad ik ga kapot op deze maniet al haar kleren alles adres en al is nog by my
De reden dat vrouwen soms boos worden op hun vriend is om te testen of haar vriend nog wel van haar houdt. Dat klinkt vreemd maar komt zeer veel voor. Ze probeert daarmee indirecte interesse signalen te verkrijgen. Het is een stukje onzekerheid. De meeste mannen begrijpen dit niet en interpreteren het als ‘vervelend’ maar eigenlijk kan je het zien als een compliment 🙂
Hi Anne, het enige wat jij verkeerd hebt gedaan is contact blijven zoeken met deze knul. Ik kan geen medewerking verlenen aan het terugkrijgen van een ex die je zeven keer op de grond smijt, je in een wurggreep houdt en je bij de keel grijpt. Zelfs de politie moest er aan te pas komen. Waar jij aan moet werken is het kweken van zelfrespect, want daar heb je nog geen sprankje van in huis. De experimentele tienerrelaties waar je je mee bezig hield maakten je ongelukkig, en hebben met liefde geen snars te maken. Sterkte, A.
Nadat het 4 maanden uit is geweest wilde hij me terug. In de periode dat het uit was heb ik seks gehad met een ander. Ik twijfelde of ik dit moest vertellen maar heb het toch gedaan. Eerst was het oke en kon hij ermee leven maar toen ik later vertelde dat het onveilig was maar wel ben getest. Wilde hij niets meer met me. Hij zegt dat hij moet nadenken en dat hij het beeld niet uit z’n hoofd krijgt.

Helaas is in mei dit jaar bij zijn 2e ex acute leukemie geconstateerd. Zij is een alleenstaande moeder van 3 kinderen en mijn ex heeft beloofd haar te helpen. Hier heeft hij zoveel tijd aan besteed dat er voor mij bijna geen tijd meer over is. Dit komt ook omdat mijn ex in de horeca werkt 's avonds en in het weekend (van 14.00 tot 11.00 uur) en ik overdag.
Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.
Toen hij half februari met me wilde praten wist ik het al. Dit gaat niet goed. En ik kreeg te horen wat ik dacht. Hij wist niet of het gevoel wel goed zat. We besloten na lang praten om een week rust te nemen, geen contact. Maar ik liep ziekenhuis in en uit voor onderzoeken. Ik had het idee dat ik alles kwijt raakte, mijn baan, mijn beste vriend, mijn vader, mijn huis, mijn gezondheid en nu ook nog mijn vent!

Vervolgens ga je geregeld met haar daten. Verzin leuke dingen en doe leuke dingen waar je altijd samen van genoten hebt. Jij organiseert het en jij bepaalt duidelijk waar en wanneer jullie samen dingen gaan doen. En praat tijdens die dates vooral veel met elkaar en probeer oud zeer op te lossen en elkaar echt te vergeven. En zorg er daarnaast absoluut voor dat jullie tevens veel plezier hebben samen. Maar blijf jezelf ervan weerhouden haar van dingen te overtuigen of jezelf voor alles te verontschuldigen.
Bedankt weer voor je reactie! Om op je vraag te reageren. Gaat op zich allemaal wel goed, veel nieuwe contacten op gebouwd. Probleem hierbij wel is dat ik op deze manier weinig vrijgezelle meiden ontmoet omdat ze vaak al bezet zijn die ik ontmoet via via. Ik ben daarom maar gestart met Badoo, en heb nu wel al wat leuke gesprekken en meiden ontmoet. Toevallig net een gesprek gehad waarbij een leuke dame aangeeft op een echte man te vallen die serieus is en weet wat ie wil. Ik ben/heb dat op het moment eigenlijk totaal niet bedenk ik me nu. Toen het uit ging had ik juist het idee dat ik iets te serieus werd en het daarom benauwde voor mn ex (maar misschien was ik ook juist wel te afhankelijk van het ons; niet meer de echte onafhankelijke man die er zelf staat) Ik ben eigenlijk onbewust ook steeds meer pluk de dag geworden het laatste jaar merk ik nu. Wat rebelser. Ik doe gewoon maar wat en waar ik zin heb. Heb mijn studie bijna afgerond en ben op zoek naar een baan en wil binnen jaar een huis kopen, dat wel, maar verder heb ik nog niet echt doel in mijn leven waar ik weer lust vandaan haal om er echt te gaan staan zeg maar. Zoals een echte man dus waarschijnlijk die wel weet wat ie wil etc. 😉
Zorg dus zelf dat je in je eigen behoeften voorziet. Als je verlegen zit om gezelschap, zoek dan vrienden op. Als je graag aandacht wil, ga dan gewoon voor de lol eens met iemand op een date. Als je behoefte hebt aan seks is het ook helemaal geen schande om een keer een onenightstand te hebben. Wanneer je hierna nog steeds je ex terug wilt, dan weet je zeker dat het je om die persoon te doen is, en niet om jouw onvervulde behoeftes.
Hallo Astrid, Nog even een kleine aanvulling van de afgelopen week. Ik had mijn ex gevraagd om een patatje te gaan eten, zij kon toen niet. Zij vroeg mij vervolgens vorige week zondag terug. Ik had dit toen op de lange baan geschoven met het antwoord dat ik het nog niet wist, druk etc. Welnu, donderdag j.l. vroeg mijn ex ineens, toen we alleen waren op het werk, of ik die vrijdag j.l. nog plannen had. Ik gaf gereserveerd aan niet echt iets te hebben. Vroeg haar en jij? Ook niet, kwam hier dus op neer dat ze iets wilde doen. Misschien met meerdere mensen vroeg ze. Ik zei kijk maar. Uiteindelijk zijn we met z'n tweeën gegaan en kwam ze mij na het werk zelf oppikken. Ik weet Astrid dat privé uitstapjes eigenlijk uit den boze zijn, maar ik zag dit als een test. Ik had namelijk niet verwacht dat ze op onderwerp "patatje eten", terug zou komen. De avond zelf was weer gezellig en vol plezier. Alleen is er altijd een 'gespannen sfeer' kan daar niet echt een vinger opleggen.
We hebben intussen wel contact gehouden tot sinds kort en je raadt het al.. ik heb dus alles gedaan wat door iedereen afgeraden wordt.. ik heb haar bestookt met Whatsapps en Facebook berichten ( wel prive ) in alle soorten en maten om zo maar te zeggen. Telkens als ze zei dat ze twijfelde en naar huis wilde komen nam ik dat als reden om haar te bestoken met berichten en telefoontjes om haar over de streep te trekken, maar telkens als ik dacht dat ik het zover had trekte ze zich terug. Ik weet nu dat dat fout was en heb ik haar waarschijnlijk alleen verder weg geduwd.
Dat ze wilt ontdekken en ervaren snap ik zeker weten, en dat gun ik haar ook echt en sta ik ook achter. Maar voor mezelf denk ik dan dat haar gevoel voor mij blijkbaar niet sterk genoeg was. Desalniettemin vind ze het blijkbaar wel fijn mij nog te zien, en wil ze goed met elkaar om blijven gaan zoals ze zegt (en dat ze de moeite neemt dat nog specifiek te zeggen vind ik ook wel bijzonder). Waarom? Wil ze vrienden blijven? Want dat zie ik niet zitten, aangezien ik (nu op dit moment nog) hoop dat het misschien ooit nog wat wordt tussen ons. Toen het uit was zei ze ook dat ze twijfelde aan der gevoelens voor mij en dat ik meer van haar hield dan zij van mij. Ze zei later toen ik er sprak ook dat ze me nog superaardig vond en ik een supervriendin verdien (Dus wil ze echt niet met mij verder?). Wat zegt dat allemaal? Wilt ze vriendschap? Want je hoort vaak dat men niet meer verliefd is, maar het meer ging zien als vriendschap. Ik vraag me af of dit bij haar ook zo was, en of er dan ook nog mogelijkheid is dat het misschien ooit iets wordt.

ik heb het uit met mijn ex ik ben vreemd gegaan heb hier echt heel erg veel spijt van! ze zegt nu dat in de laatste 2-3maanden het verliefde gevoel helemaal weg isbhet is even terug geweest na een romantich weekend voor 2 daarna heeft ze nooit meer gezegt dat het nie goed ging dus het kwam voor mij dus onverwachts ! wat moet ik doen om mijn lief terug te krijgen ik heb er alles en alles voor over!!
Bedankt weer voor je reactie! Om op je vraag te reageren. Gaat op zich allemaal wel goed, veel nieuwe contacten op gebouwd. Probleem hierbij wel is dat ik op deze manier weinig vrijgezelle meiden ontmoet omdat ze vaak al bezet zijn die ik ontmoet via via. Ik ben daarom maar gestart met Badoo, en heb nu wel al wat leuke gesprekken en meiden ontmoet. Toevallig net een gesprek gehad waarbij een leuke dame aangeeft op een echte man te vallen die serieus is en weet wat ie wil. Ik ben/heb dat op het moment eigenlijk totaal niet bedenk ik me nu. Toen het uit ging had ik juist het idee dat ik iets te serieus werd en het daarom benauwde voor mn ex (maar misschien was ik ook juist wel te afhankelijk van het ons; niet meer de echte onafhankelijke man die er zelf staat) Ik ben eigenlijk onbewust ook steeds meer pluk de dag geworden het laatste jaar merk ik nu. Wat rebelser. Ik doe gewoon maar wat en waar ik zin heb. Heb mijn studie bijna afgerond en ben op zoek naar een baan en wil binnen jaar een huis kopen, dat wel, maar verder heb ik nog niet echt doel in mijn leven waar ik weer lust vandaan haal om er echt te gaan staan zeg maar. Zoals een echte man dus waarschijnlijk die wel weet wat ie wil etc. 😉
Hi Kaatje, de relatie verliep razendsnel, waarbij je ex pas later is gaan nadenken wat er nu eigenlijk aan de hand was. Een relatie op basis van lust (ze vond je sexy en aantrekkelijk) is iets anders dan een relatie op basis van liefde. Voor een man is het eerste misschien voldoende, maar voor de meeste vrouwen is er meer nodig. Precies die diepere gevoelens had ze niet of onvoldoende voor jou. Tegelijkertijd zal ze hebben gemeend dat het jou ook niet bepaald om liefde ging. Dit omdat seksen op de eerste date de indruk wekt dat het allemaal niet zo serieus bedoeld is. Een onuitgesproken boodschap! Zij maakte daar later gebruik van door te zeggen dat ze geen vastigheid zocht. Bij toenaderingspogingen van jouw kant bleek zelfs dat ze het als 'beklemmend' ervaarde. Het is dus precies die snelheid waar ze zelf debet aan was, waar ze nu over klaagt. Inmiddels heeft ze contacten met anderen. Ik denk dat je door de vluchtigheid van de relatie je eigen glazen hebt ingegooid, want vrouwen voelen intuitief heus wel aan welke partner 'marriage material' is, en welke niet. Vooralsnog zoekt ze het in wat experimenteer-contacten, waar jij er eentje van was. Om je ex terug te krijgen volg je de adviezen in het artikel op, dus pauzeer, trek na enkele maanden de stoute schoenen aan en informeer hoe het met haar gaat. Hopelijk is ze blij verrast om van je te horen. In alle andere gevallen kun je je maar beter uit de voeten maken. Sterkte, A.
Afgelopen zondag na een wedstrijd gespeeld te hebben, had ik afgesproken met mijn ex om daarna naar mijn huis te gaan. Ik belde haar om te vragen of ik haar kon ophalen alleen reageerde zij hier kortaf en eenmaal bij haar aangekomen moest ik nog een tijdje op haar wachten. Ik was hierdoor geërgerd en dit monde uit in een ruzie bij mij thuis. Ik ben van kleins af aan al iemand die erg driftig kan zijn en veel van mijn woede opkropt wat af en toe een explosie van agressie kan hebben tot gevolg. Dit was die dag ook het geval en heb haar gevraagd naar huis te gaan. Dit was voor haar de druppel en heeft het toen uitgemaakt. Achteraf natuurlijk ontzettend veel spijt van gehad en gevraagd of zij mij hiervoor kon vergeven maar het was voor haar al te laat. In de dagen erna nog wel redelijk veel contact gehad en heb mede door de adviezen op deze site geprobeerd het te laten rusten, niet wanhopig over te komen of een vingertje naar haar te wijzen. Ze vertelde dat onze ambities en ontwikkeling teveel van elkaar verschillen en dat ze daar veel stress van ondervond. Ondanks dat alles in een lift zat en ik vond dat ik zelf ook goeie stappen had gezet in de goede richting was dit voor haar niet genoeg. Het verliefdheids gevoel is bij haar nog duidelijk aanwezig en maakt zich druk om wat ik doe. Ik probeer het zoveel mogelijk te laten rusten en niet elke keer alles oprakelen of uit mijzelf een berichtje te sturen. Alle berichtjes komen van haar kant waarin ze zegt dat ze alles mist maar dat het niet verder gaat zo. Dat ik niet kan veranderen hoe ik ben en dat het niet botert tussen ons als we toch besluiten verder te gaan. Ik heb zelf mijn beste beentje voor gezet om toch mijn situatie te veranderen in een positieve manier. Ondanks de kleine ruzies/discussies op zijn tijd was het altijd zeer gezellig en konden wel weken met elkaar onder 1 dak leven zonder dat wij aan elkaar gingen ergeren. Ookal heb ik niet alles goed gedaan en dat besef ik mijzelf ook vind ik het raar dat ze zegt dat het niet botert tussen ons.
Maar ik blijf wel voor de vechten ze betenkend echt alles voor mij. en sommige mensen maken gebruik van haar. en dat kan ik niet aan zien en daarom ben ik daar voor de komende tijd weg. en dan ook nog dat je daar de grond ingetrapt wordt en dat ze zeggen dat ik haar stalk wat helemaal niet zo is .. je woont samen in een gebouw en in de zelfde buurt. dus je komt elkaar tegen en dan elke keer als ik haar met rust wil laten komt ze richting mij kant op en dan loop ik weg. maar dan heeft ze mij niet gezien ..
Klieren (me aan het lachen willen maken), nieuwsgierig wat ik ga eten (en dat vraagt ze dan ook op één dag meerdere keren), me af en toe aanraken, me opzoeken voor "werkoverleg", me jaloers maken met verhalen over "WE hebben pizza gegeten bla bla." en niet één keer maar in onze dienst hoor ik wel 4 keer hetzelfde verhaal "ik heb lekker gegeten bij.?" hopend dat ik zal vragen bij wie? Op een ander moment is ze weer gereserveerd. Gisteren bijvoorbeeld was mijn ex op het werk wat gestrest, ik zei maak je niet zo druk. Ze snauwde mij af en liep weg. Waarschijnlijk omdat ik bij die andere collega zat? Om vervolgens later weer de clown uit te hangen en grapjes te lopen maken en dit in een tijdsbestek van 2 uurtjes. Ook gaat ze vaak op de weegschaal waar ik bij ben en begint ze wel eens over haar figuur.

Gister vroeg ik wanneer hij wou zeggen dat hij een nieuwe vriendin had zei hij “nou eigenlijk niet.” Dus dat ik er dan maar via via achter zou moeten komen dat hij weer een jong grietje heeft die hij een maand kent (als ik heb überhaupt kan geloven.) En met zijn gepreek over eerlijkheid en openheid en als ik nieuwe mensen zou leren kennen ik dat zou moeten zeggen, want dat zou hij ook doen.


Hi Krabi, ik heb geen glazen bol en kan hooguit speculeren over hoe hij zal reageren. Meerdere malen heeft hij laten weten andere zaken belangrijker te vinden dan de relatie met jou, met als dieptepunt dat hij bijna wanhopig probeerde om van je af te komen. Kennelijk mag je alleen voor hem klaar staan wanneer het hem uitkomt. Daarbij heeft hij twee kinderen waar hij geen tijd voor heeft, roept hij valselijk dat hij een ander heeft, en zegt dat hij voor niemand stopt met drinken. Lees je eerste bericht alsof het door een ander is geschreven, lees mijn reactie nogmaals en constateer dat je deze man beter kwijt kunt zijn dan rijk. Groetjes, A.
Nog even dit, mocht u dit misschien toch nog lezen. Ik weet nu even niet wat te doen met mijn ex. Het voelt nu als een soort van kat en muisspel. Mijn ex heeft mij bv de afgelopen 3-4 weken vaak vreemde hints (op haar manier van grappig zijn) gegeven. Van Son zullen we naar 'een vrouwenmiddag' gaan? En meer gerelateerde aanwijzingen. Hebben we samen dienst of ben ik bijna vrij, wil zij eten laten bezorgen met de vraag of ik ook wil… Ik hap vaak niet toe, maar nu ben ik bang dat ze interesse (wat dat dan ook is bij haar) verliest.
Eind 2011 begin 2012 was ze het zat ze wist niet wat ze wilde en maakte het uit. Ik was kapot, echt gebroken. Me toekomst viel in duigen. We hadden al eerder plannen gehad om samen te wonen enzovoorts, maar ze was er nog niet aan toe, maar het zat er echt in. We hebben wel al die 3 jaar bijna continu bij elkaar geslapen, de ene week bij mijn ouders de andere week bij haar. Maar het was dus over, ze leerde al vrij snel iemand anders kennen waardoor ik me nog minderwaardiger voelde. Ik heb ook wat ‘gescharrelt’ met vrouwtjes. En in de zomer van 2012 ( we hadden al die tijd wel enigszins contact gehouden via whatsapp) vertelde ze oppeens dat ze dood ongelukkig was omdat ze mij niet kwijt wilde raken. Ik was in de buurt en gingbij haar langs, ik was net zo goed als over haar heen en ik trapte er weer in. In de oude gevoelens.
Hi H., twee weekjes pauze is zwaar onvoldoende. Beter is om maandenlang uit haar gezichtsveld te verdwijnen en dan weer op te duiken. Er is dan genoeg tijd geweest om alles op een rijtje te zetten, ook zijn eventueel hevige en negatieve emoties dan verminderd. Zoals ik je verhaal echter lees gaat het hier om een meisje dat nog niet volwassen is om te begrijpen dat stage, stress, sleur en gezondheidsproblemen wel impact kunnen hebben op een relatie, maar geen reden zijn om de relatie te verbreken. Twijfels uitspreken is het begin van het einde, omdat iemand daarmee aangeeft dat de relatie dus wat hem/haar betreft alle kanten op kan. Alsof jij geen enkele zeggenschap hebt. Beledigend is dat, want je moet als partner bij klachten de gelegenheid krijgen om de relatie weer op de rails te krijgen. 'Gevoel weg of kwijt' is de klassieke dooddoener om van iemand af te komen. Sleur vind ik zoiets niet, integendeel, ze strooit peper in je wonden, misschien juist wel om wat reuring in de relatie te brengen. En dat is haar gelukt, maar jij moet dit niet accepteren en haar heimwee naar de tijden met jou van de tafel vegen. Zij wilde dit toch? Geef haar de spanning en sensatie die ze zoekt en verdwijn vooralsnog met stille trom. Ze zal haar nagels stukbijten over de vraag waar jij uithangt, en je gaan missen. Precies dat is wat je wil bereiken, lees het artikel. Sterkte, A.

En dan zijn er ook nog redenen als bindingsangst. Een reden die niets met jou of met de relatie te maken heeft. Hij wil gewoon geen relatie omwille van de angst. De ene dag ben je fantastisch en hebben jullie een geweldige date en ontzettend fijne seks en de volgende dag ziet hij het niet zitten, vindt hij je toch niet goed genoeg. Je snapt er niets van en dus schiet je ook niet op. Opgepast ook met mannen/vrouwen die bindingsangst net gebruiken om je aan het lijntje te houden en te profiteren van je klankbord, goodwill en seks omdat jij denkt dat je met tijd wel alles zal helen…
Hi Sonja, tot je dienst ;). Lees alle antwoorden eens rustig door, vanaf het allereerste begin. Combineer dit met de adviezen uit je omgeving, en ook wat mijn artikel zegt. Steeds wordt aangegeven dat je je ex niet terugkrijgt door er achteraan te lopen, maar juist door afstand te houden. Ook jij kunt dit uitvoeren ook al ben je elkaars collega. Mocht je ondanks de uitgevoerde raad je ex niet terugkrijgen, dan zou je die nooit hebben teruggekregen. Dit is iets dat je echt voor ogen moet houden. Het artikel, maar ook de adviezen, bieden uiteraard geen garanties. Onderzoek verder waar je nu precies zo bang voor bent. Veelal gaat het om de angst afgewezen te worden. Die onderliggende angst kan zo groot zijn, dat iemand maar blijft vasthouden aan de ex. Laat na verloop van tijd gerust wat horen, vooral als je ex elders werkt en de situatie dus wezenlijk anders is geworden. Succes! A.

Ik heb in het verleden nog wel enkele keren geleden onder een breuk, maar nu lijkt het volledig anders, alsof ik een soulmate kwijt ben. Het vervelende van de hele zaak is dat we tot nu toe zijn blijven samenwonen zodat ik haar ook nog niet de ruimte heb kunnen geven om mij te missen. Zij heeft nu wel een loopbaanonderbreking aangevraagd en is voor 2 maanden naar het buitenland voor vrijwilligerswerk (dit weekend vertrokken). Ze zegt dat ze nog erg van me houdt maar dat ze zich niet volledig voor 100% kan geven, ze twijfelt dus nog sterk en ik heb nu ook niet het gevoel dat ik haar volledig kwijt ben. Ik wil ook dat ze me enkel terugneemt als ze er voor 100% wil voor gaan zodat we terug het vertrouwen in elkaar krijgen zoals in het begin van onze relatie. We hebben al half afgesproken dat ik haar volgende maand ook ga opzoeken in het buitenland maar nu is bij mij de vraag of dit wel verstandig is, misschien moet ik haar toch de tijd en ruimte geven die ze nodig heeft? Reactie infoteur, 05-06-2012


Drie maanden geleden (ik weet het: een pril gevalletje dit keer dus) ontmoette ik (27 jaar) een geweldige man (32 jaar) via een datingsite. Ook met deze man ging er een wereld voor mij open, ik had eindelijk het gevoel een volwassen man te hebben gevonden die mij kon 'handelen', ze bovenin allemaal op een rijtje had ;) en de klik werd voornamelijk gelegd op de communicatie; we kunnen zo open en eerlijk over alles (ook gevoelens) kletsen.
Wat betreft haar hebben, ons prive contact staat op een laag pitje, dus van haar kant "lijkt" er geen "gemis". Ook heb ik via een kennis vernomen dat het contact met die mannelijke vriend opgeschroeft is, tenminste deze week heeft ze hem al 3 keer gezien (ook een keer met andere vrienden erbij). Het hoeft niks te betekenen want in pricipe ziet ze al haar vrienden veel… Hij had zelfs gebeld toen ik met pasen bij haar was, alleen hoorden we de telefoon niet en ze heeft hem pas de volgende dag (24 uur later) terug gebeld (had ik ff gecheckt). We hebben ooit wel eens een pittge gesprek gehad over ons en iedere keer zegt ze er niet klaar voor te zijn, stabiel te willen zijn, niet te weten of het een vrouw of toch een man word… Maar ja als ik dan kijk naar pasen en hoe gezellig het in principe was, niet dat we aan elkaar zaten te plukken ofzo, het was gewoon gezellig.

Thnx! Het is moeilijk, maar zoals Astrid ook al eens gezegd heeft; mijn ex is verwend met zoveel aandacht. Hoop dat ik haar op deze manier in kan laten zien dat mensen (ik dus) weg kunnen gaan. Als ik echt zo belangrijk ben als dat ze toen zei, komt ze wel. Ik ga nu echt verder, zal wel moeten :). Al betwijfel ik of ze daadwerkelijk mij gaat missen. Nah ja whatever, life goed on! En ja spring is in the air! :)
Toen de vriend van je vriendin wegging had ze zich ingesteld op het feit dat ze elkaar 2 maanden niet zouden zien, vandaar dat de eerste maand niet zo moeilijk was, pas bij de tweede maand en doordat de dag dat hij terug zou komen steeds dichterbij kwam,werd het verlangen weer groter. Bij mij zou dit zo werken in ieder geval. Verder is het allemaal heel persoonlijk en zal je de een eerder missen dan de ander. En dan heb je er ook nog, die je kan missen als kiespijn :)
Ik ben Marcel. 17 jaar oud. Ik heb een relatie van bijna een jaar en voor die tijd gingen we met elkaar om als beste vrienden. We hebben samen heel veel meegemaakt en gedeeld, altijd waren we er voor elkaar en we waren behalve vriend en vriendin ook beste maatjes. Afgelopen vrijdag (02-10) heeft mijn vriendin het met me uitgemaakt. Ik kreeg de reden mee dat ze niet meer gelukkig werd van onze relatie. Ze was heel verdrietig en zei dat ze beslist beste maatjes met me wou blijven, zoals tijdens en voor onze relatie. We hadden wel eens ruzie en meningsverschillen, maar nooit zo erg dat het onze relatie zou aantasten. Tenminste zo bekeek ik het. Het kwam dan voor mij als een totale verassing. Ik ben er echt kapot van en wil haar heel graag terug. Ze wil nu een tijdje geen contact met me om het allebei te kunnen verwerken maar toch hebben we al een paar keer contact gehad. Ik wil gewoon het heel graag nog proberen, omdat ze me nooit verteld heeft te twijfelen aan onze relatie. Integendeel, ze vond dat het juist heel goed ging zei ze. Ik heb intussen al heel veel dingen gedaan uit emotie waar ik spijt van heb. Heb gedreigd met dingen dat het toch niet goed zou komen, en eindeloos doorgezeurd voor die ene kans. Nu ga ik haar het weekend zien. Maar ik wil haar zo graag terug. Ze is een type die niet snel iets terugdraait, omdat ze nu denkt dat het hoge woord er uit is, als ze nu misschien toch door zou willen zou ze het me niet zeggen omdat ze bang is dat we elkaar dan opnieuw pijn doen als het weer niet lukt. Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 08-11-2012
Ik merkte dat dit ook veel met mijn ex deed en voelde dat hij zich afsloot. Ik dacht dat het aan mij lag en de hele situatie en dat deed me erg veel verdriet. Hij kon niet zeggen waarom hij zich afsloot. Een maand geleden zei mijn ex dat hij niet meer verder kwam; hij was namelijk die week bij zijn oude coach langs gegweest via werk en over zijn ‘afsluiten’ gesproken. Na een gesprek van 2,5 uur met haar realiseerde hij zich dat hij dit in elke relatie doet. Ik kreeg een geknakt twijgje terug, want hij is hier erg van geschrokken. Sindsdien wil hij niet meer, want hij vindt dat hij nu eerst aan zichzelf moet werken. Hij voelt zich wankel en is zichzelf helemaal kwijt. Hij noemt me elke dag nog geweldig en vertelt me paar keer per week wat hij allemaal mooi aan me vindt en dat ik nog steeds zijn droomvrouw ben. Maar dat hij merkt dat hij zich weer afsluit en dat hij hier aan moet werken. Hij zegt dat het nu pas tot hem doordringt dat dit aan hem ligt en niet aan zijn relatie(s) en dat hij daarom alleen daaraan moet werken.
Omdat ze bij de eerste date al zei dat ze moeite heeft met binden en nog nooit een relatie heeft gehad, heb ik de laatste date besloten ook maar eerlijk te zijn en heb ik verteld dat ik verlatingsangst heb en ook nog nooit een relatie heb gehad. Ze vertelde me dat ze zich op haar gemak bij me voelt en ze vond het ook een goed teken dat we zo eerlijk tegen elkaar zijn. Ze wilde zelfs haar vorige date gaan informeren (omdat ik hem ook ken leek haar dat wel zo fair, hoef ik ook niet awkward m’n mond te houden als ik hem spreek).

Mensen storten zich sneller in iets dan ze zouden willen en worden bang. Hun reactie is om weg te rennen in plaats van de confrontatie aan te gaan. Als je rustiger aan doet is er meer tijd voor communicatie en om hem beter te leren kennen, wat de sleutel is voor een goede relatie. In het begin gaat het allemaal makkelijk en vanzelf maar zodra het ietsje moeilijker wordt rennen de meeste mensen weg. Dat zijn gewoonlijk mensen die niet emotioneel beschikbaar zijn. Als je op zoek bent naar iemand die emotioneel onbeschikbaar is, ben jezelf emotioneel onbeschikbaar. Er is iets waardoor je je stort in een relatie.
Je hebt het misschien vaker gehoord en je denkt dat je niet plakkerig bent, maar geloof me: dat ben je al snel. Het is de allerbelangrijkste regel van het daten, de gouden regel: wees niet te plakkerig. Daarmee bedoel ik: laat hem maar komen. Vanuit de evolutie zijn mannen jagers en dat zijn ze nog steeds. Dat wil zeggen dat je een man de ruimte moet geven om zijn biologische roeping te volgen.
Dan naar het begin. 12.5 jaar geleden elkaar leren kennen, liefde op het eerste gezicht. Veel lol gehad, leuke dingen gedaan en haar altijd als prinses kunnen behandelen. na een goeie 3 jaar kwam de relatie op een punt dat we er beide niet veel meer in zagen. En het meer een vriendschap was als een relatie. En op het moment dat we samen de stekker er uit wilde trekken bleek ze zwanger te zijn. Iets wat niet de reden moet zijn om samen te blijven maar het vuur laaide weer op. We wisten weer waar we voor samen waren en hoezo we gek op elkaar waren geworden. Omdat we beide nog thuis woonde moest er wel hals over kop een huis komen. En na een aantal maanden was het een feit, we gingen samen wonen en 1.5 maand later kwam onze dochter ter wereld. Omdat ik met mijn baan niet kon opbrengen wat nodig was om een gezin te onderhouden ging ik terug in mijn oude werkzaamheden als internationaal chauffeur. Mn vriendin had er gelukkig geen moeite mee dat ik van huis was maar zelf miste ik mijn meiden meer en meer. Daar door zocht ik door de telefoon zo veel mogelijk contact. In die tijd koste dat nog scheppen met geld en ging er makkelijk € 800,- per maand daar aan op. Dat werkte dus ook niet want er bleef niets over van het salaris om als nog rond te komen. Dat leidde er toe dat soms dingen niet betaald konden worden en het nog financieel een zooitje werd. Dan klopte ze aan dat het niet goed ging maar door mijn schaamte dat mij dat overkwam stopte ik mn kop in het zand in plaats van dat ik het oploste. Toch het besluit genomen om weer als kantoor man aan de slag te gaan. Goeie betaalde baan maar de gaten vulde ik er niet mee op en tot op de dag van vandaag kampen we met de lasten daar van. (1 van de punten waar het op spaak is gelopen). Net mijn nieuwe baan en daar kwam kind nummer 2. Schitterend weer iets wat de binding tot elkaar aansterkte. Het huis werd wel te klein en door de schulden en de recessie kwamen we niet tot het punt om ruimer te gaan wonen. Dan maar het beste er van maken in ons kleine 3 kamer flatje. Maar door de stress die de baan met zich droeg was ik uitgeput en futloos. Als zei wilde wandelen, fietsen of iets leuks ondernemen zat ik liever als een zoutzak op de bank uit te puffen. (wederom een punt waar door de liefde weg ebde). Na dat nr 2 een jaar of 2.5 / 3 was wilde ze graag weer gaan werken. Om de ellende op te lossen en ook graag weer wat om handen te hebben ipv heel de dag op de bank te hangen. En ja hoor ze vond een baantje. Niet het meest leuke maar ze was weer bezig. Maar daar kwam verassing nr 3 om de hoek. Wederom zwanger en niet gepland. Maar we maakten er wat van. 2 maanden later in het huwelijksbootje gestapt om het lot te bezegelen. Totaal verliefd en alles was super alleen raakte ze in een burn out door alle stress. En toen 11.5 maand later kwam mijn waarschuwing. Ze zag het niet meer zitten. Haar gevoelens waren weg en ze zag het niet meer zitten. Na intensieve gesprekken met elkaar kwam er uit dat ik meer moest doen. Niet neer ploffen en haar al het werk doen maar mee helpen (zoals het ook hoort, want dat heb ik wel geleerd dan mijn houden echt waardeloos was). Als vanzelfsprekend heb ik mijn schouders er onder gezet en geprobeerd haar in te laten zien dat ik DE man ben en alles voor dr wil doen. Want voor mij is ze nog altijd mijn droom prinses! Maar goed, het mocht niet baten. De klap kwam dus 2.5 maand geleden. Ik kan dus niet zeggen dat ze niet heeft geprobeerd er wat van te maken. Maar ik ben nog stapelgek op die meid en wil niets anders dan door gaan met de ingeslagen weg om haar weer vrolijk, blij en gelukkig te maken. Ze geeft ook wel in diverse gesprekken aan die droom diep van binnen te hebben om als gezin bij elkaar te zijn maar is bang dat ik haar toch weer zal laten vallen en in mijn oude patroon raak. Ik ben er nu voor in therapie. Maar ze wimpelt alles af om niet meer die pijn te hoeven voelen die ik haar heb gedaan. Tot overmaat van ramp zetten haar ouders zich pal achter haar en wijzen mij aan als bron van alle ellende en zeggen tegen haar dat het beter is zo. Ik hoop door te laten zien wat ik kan haar hartje terug te veroveren maar dit maakt het niet makkelijker. Ik ben zo bang dat ik mijn schat kwijt raak en dus ook de kinderen die ik nog maar sporadisch kan zien dalijk.
Na een maand of iets werd de situatie ivm de scheiding moeilijker (toestanden als ex wilde niet tekenen e.d.) Bovendien werd hij 'down' door dit gedoe, wat zijn uitwerking op ons had. Uiteraard ben ik achter hem blijven staan en steunen, wat mij logisch leek. Hij was veel moe door al het gepieker van haar, en had daardoor minder zin leuke dingen met mij te gaan doen. Daar kon ik ook nog in komen. Ik heb hem de ruimte geboden en voor mijn gevoel toen geen dingen opgelegd of gedwongen. Terugkerend punt van discussie (zonder woorden of ruzie want die hebben we nu nog steeds niet gehad!) was het feit dat hij niet aan zijn ouders/ vrienden en de hele reutemeteut wilde vertellen mij te hebben ontmoet. In het begin had ik daar geen problemen mee echter is het zelfs mijn idee geweest het even stil te houden omdat zijn ex anders nog moeilijker zou kunnen doen met tekenen als ze lucht kreeg van een nieuwe liefde. Wij zagen elkaar dus ook alleen bij mij thuis en in mijn omgeving. Hij woont een half uur bij mij vandaan, ik weet ook waar maar ik 'kan' daar dus niet komen (zoals we hadden afgesproken; nee hij heeft geen ander nog;)) Dat hij mij niet zo snel aan zijn kind wilde voorstellen kon ik overigens helemaal in komen (en nog).
In zo’n geval kan het een goed plan zijn om te proberen je ex terug te winnen. Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan, want hoe pak je zoiets in vredesnaam aan? In dit artikel komen enkele tips langs die je hierbij kunnen helpen. Hoewel het natuurlijk onmogelijk is om garanties te bieden op het gebied van de liefde, is er een goede kans dat je, als je deze tips nauwkeurig volgt, al binnen een half jaar weer een relatie hebt met je ex.
Het is zo duidelijk dat je zoveel kennis in huis hebt Michelle en mij nu heel goed de weg kan wijzen. Ik ben je dankbaar voor je inzichten en het helpt mij om mijzelf te gaan waarderen, van mijzelf te houden. Ik merk dat het nu al zoveel beter gaat tussen mij en mijn ex. Michelle ik ga dit nu allemaal rustig een plek geven ....... eerst bij mijzelf thuis komen. Je komt niet voor niets sommige mensen tegen om door en van te leren.
Op 5 juli waren we wederom samen, mijn ex sloeg haar armen om mij heen om iets voor te doen wat mij niet lukte. M.i zeer intiem vooral omdat ik mijn gevoel niet onder stoelen of banken schuif. Ik heb haar die avond gezegd dat ik haar enorm dubbel vind in haar gedrag naar mij. We kregen woorden en nah ja het zelfde verhaal "er is niks en ik zie dingen". En gooide zij mij voor de voeten dat het contact met mij vanuit haar door schuldgevoel kwam, daarom kwam ze dus bij me! Niet om mij als Sonja, een mens. Nee uit schuldgevoel. Ik geloof dit dus niet. Was/ben dan ook erg terleurgesteld.
Na een relatie van ongeveer 2,5 jaar is mijn relatie op de klippen gelopen. Ik had een domme fout gemaakt door via messenger een ‘gewaagd’ gesprek aan te knopen met een ander mesije. Mijn nu exvriendin is dit te weten gekomen en heeft mij laten zitten. Het is niet de eerste keer dat we zwaar ruzie hebben, maar tot nu toe hebben we ons altijd overal doorheen geslagen. Ik mis haar en wil haar enorm graag terug bij me hebben. Tot vorige week vrijdag hadden we zo goed als dagelijks contact, maar plots is ze omgeslagen en weigert ze met me te spreken, ze negeert men berichten en heeft me zelfs geblokkeerd op messenger. Ik ben ten einde raad. Is er nog een kans dat ze terugkomt of ben ik haar definitief kwijt?? Dank je voor je tijd
Ik ben nu 3 maanden met een vrouw aan het daten die ik erg leuk vind, en zij mij ook. Ze heeft een 10 jarige relatie achter de rug en is net 7 maanden single voordat ze mij ontmoette. We hadden laatst een gesprek waarin ze vertelde dat ze nog niet weet of ze zin heeft om emotioneel afhankelijk te zijn, en dus niet weet of ze een relatie wilt, omdat ze nu in haar single periode veel dingen over haar zelf aan het ontdekken is en daar stelt ze zeer op prijs. Logisch.
Vanaf hier was het duidelijk gedaan en heb ik geen druk meer gezet op haar. We hebben beide afstand genomen van elkaars ouders en dan nog paar uurtjes met elkaar op de kamer gesproken. Dit was normaal en ging over wat er fout liep, over herinneringen, zaken die nu niet doorgingen (reis), wat doen we met foto’s etc. Bij het laatste gesprek, laatste keer dat ik haar zag (nu 3 weken op de dag bijna) is ze in mijn armen ingestort en wou ze opnieuw beginnen en me niet kwijt enzovoort. 3 dagen later stond haar besluit absoluut vast dat ze niet verder wou. Zeer verwarrend voor mij dus ook.
Hi Rade(n)loos, de tips staan in het artikel. Hierbij in jullie geval wel een kanttekening: slaan, stalken, dreigementen en angst zijn geen uitingen van liefde. In een relatie moet je geven en nemen, compromissen sluiten en conflicten op een volwassen manier aanpakken. Het lijkt erop dat daar van alles is misgegaan. Je kunt een ex van helemaal niets overtuigen, laat staan dat ze overtuigd zou moeten worden dat je niet meer gaat slaan. Zo werkt dat helemaal niet. Wat jij moet doen is jezelf opkalefateren zodat je je driften en agressie in toom kunt houden, en ophouden met achter haar aan lopen. Een vrouw wier veiligheid en vertrouwen is aangetast heeft zeer veel tijd nodig om dit weer te hervinden. Een jaar pauze zou je dus goed doen. Sterkte, A.

In het begin praat je over dezelfde interesses, leuke plaatsen die je bezocht hebt, je passies, je ambities en dingen die je graag nog wil doen in het leven. Als hij denkt aan een gezin en daarover begint, dan mag je daar natuurlijk op ingaan, maar wees niet te gretig. Je wil een man niet afschrikken dus begin maar liever niet uit jezelf over een van deze onderwerpen.

Nu zijn wij nog wel bevriend op Facebook en wat ik zie zijn geen tekenen van een nieuwe vriendin oid bij hem en ik ben na een stilte van 4 maanden nu toch wel weer eens benieuwd hoe het met hem gaat en ik zou hem willen laten voelen dat als hij contact met mij zou willen ik daar open voor zou staan. Hoe kan ik dit aanpakken of kan ik beter niets doen omdat hij zelf en uit zichzelf over de brug moet komen?
Nu ik snap wel dat alles nu wel kapot is en dat hiermee verdergaan gewoon niet kan ook al komen er bij haar bepaalde inzichten. maar voor mij was het huwelijk en gezinsleven als een ultieme droom waar je alles voor doet. dat heeft ze van me afgepakt en daarin voel ik me echt kwaad en in de steek gelaten. ze had nooit mogen trouwen met me. want na 2 jaar alles opgeven vind ik echt heel snel…
Nu twee weken geleden zijn we voor het eerst drie dagen naar Parijs geweest bij zijn allerbeste vriend. Ik had iets stom gedaan op een feestje waar we waren en de dag dat we thuis zijn belt die vriend naar mij (die ik natuurlijk ook al wat ken via hem). Hij zegt me dat ik dat niet had mogen doen, zeker omdat we samen waren. Ik zeg hem dat we geen koppel,zijn maar hij zegt 'jullie proberen toch iets te hebben'. Hij zei dat hij wist dat we het moeilijk hadden met zijn ex en zo die moeilijk doet en dat hij binnenkort een beslissing zou nemen en dat hij niet wist hoe het zou uitdraaien maar dat ik even geduld moest hebben en afwachten. Hij belde alleen maar om dat te zeggen. Ik snapte er niets van, kreeg natuurlijk hoop ...
Heb hem ook verteld over mijn vakantie plannen voor de komende maanden en die zijn niet verkeerd! Ik ga een beetje de wereld rond naar steden waar een man zijn vriendin niet gauw naartoe zou laten gaan haha! Het stomme is dat hij niet hierop niet heeft gereageerd, helemaal NIKS! Ik reageerde nog leuk bij hem, hij helemaal niet bij mij, wat dit betekend?

Hartelijk dank voor de reactie. Ik stel het op prijs dat je zo eerlijk bent. Ja, soms is de waarheid hard om aan te horen, maar het is nodig. Nadat ik mijn verhaal had gestuurd, is er nog het een en ander gebeurd. Het heeft gemaakt dat zelf zijn oma mij heeft gezegd dat ik probeer hem te vergeten daar hij me niet waard is. Ze is ook zo boos op hem; heel teleurgesteld dat hij zo'n gedrag heeft. Zijn moeder is ook boos en vind het jammer dat hij bepaalde zaken in de opvoeding niet heeft opgepakt en dat hij er niet bij stil staat dat hij een moeder en zussen heeft met wie hij niet zou willen dat iemand hen hetzelfde aandoet. Een deel van mijn hersentjes weet het al, het ander deel en mijn hart moeten nog daar komen. Maar het zal moeten lukken. Ik ben dankbaar dat zijn familie tenminste doorheeft dat het niet aan mij gelegen heeft dat de relatie niet is gelukt. Ik voel me wel iets rustiger, maar het is een proces he. Ik moet er helaas doorheen. Sommige dagen gaan beter dan andere. Nogmaals bedankt. Groeten, G. Reactie infoteur, 23-10-2012

Kevin, we gingen uit elkaar 8 dagen geleden. Sindsdien heb ik hem voortdurend dagelijks gebeld en ge-sms't en hij antwoordt nauwelijks. Ik heb hem honderd keer bericht voordat hij slechts een keer antwoordde. Ik hou echt van hem en wil bij hem zijn, maar ik begrijp niet waarom hij zich gedraagt  als dit. Hij zei dat hij van me hield en dan opeens dit.

Ook loopt de relatie met mijn ex verschrikkelijk stroef. Nadat hij bekend heeft gemaakt dat hij een relatie heeft, laat hij weinig tot niets van zich horen, hij wil Rick ook niet komen opzoeken. Voordat hij een relatie had, kreeg ik bijna dagelijks een berichtje (niet dat ik daar op zat te wachten), maar nu hoor ik helemaal niks meer. Over een paar weken hebben we een gesprek met onze advocaten ik ben benieuwd….


Echter gister hoorde ik via via dat ex bezig is met een cadeautje voor die meid en toch naar haar verjaardag gaat (vandaag dus). Ik geloofde m'n oren niet. Dit kan toch niet waar zijn? Ik heb hem gesmst of hij nou ook niet vindt dat hij enorm stom bezig is. Ik kreeg als reactie dat hij echt niet snapt waar ik het over heb. Ik: dat weet je dondersgoed. En daarbij heb ik het gelaten.
Laat je ex ongeveer een maand met rust en probeer in die maand zoveel mogelijk je gedachten te verzetten. Trek erop uit. Ga dingen doen, die je al langer van plan was, maar waar je om wat voor een reden dan ook niet aan toekwam. En bouw ook vooral je eigen leven weer op. Want er is natuurlijk altijd een hele reële kans dat haar liefde voor jou echt over is.
Hier weer even een bericht van mij, na je laatste reactie van (6-12). Het is nu 28-12-2012. Zoals je wel kan begrijpen heb ik een beetje een zware kerst gehad. Zwaar omdat ik graag met D samen was geweest. 30 november ben ik op stap geweest in Eindhoven omdat een goed vriend van me moest optreden. D had toevallig op die avond een etentje gepland met haar ex collega`s. we hadden het van te voren er al over dat we mekaar daar misschien wel zouden zien, en gezellig wat samen konden drinken. Ik had mezelf voorgenomen haar op die avond geen sms te sturen. Later op de avond kreeg ik een appje of het gezellig was, en of ik nog in dezelfde kroeg was. Ik antwoorden en zei haar dat ik er nog was. Ook stuurde ik haar dat ze wel mee terug kon rijden. Ze was namelijk alleen met de trein, en ik met de auto, dan hoefde ze niet alleen. Om 1.00u belde ze mij, en kwam ze met een vriendin naar de kroeg waar ik was. Ze wilde wel mee terug rijden. We zijn terug gereden en ik zetten haar als laatste af. We hebben mekaar weer als vanouds vast staan houden en passievol staan zoenen. Ze hield me weer stevig vast. Ze was licht aangeschoten en ietwat moe. Op een gegeven moment kwam het er weer uit. Ze kon dit echt niet zo, het was allemaal te lastig. Ik vroeg haar licht gepikeerd of dat ze wilde dat ik haar weer los moest laten. Ja zei ze, “niet omdat ik dat wil, maar omdat het moet” we liggen niet op 1 niveau qua houden van, en ik kan het zo niet, zei ze. Ze moest huilen. Zoals ik al zei was ik licht gepikeerd, juist omdat we de laatste tijd meer en meer contact hadden, en omdat ze me juist meer in haar leven betrok. (financiële zaken, scheiding, gezondheid, werk, en zo nog meer) Ik liet haar los, en ze hield me nog steeds stevig vast. ik zei dat ze maar lekker moest gaan slapen, en stapte in de auto en vertrok. Het was alles behalve een fijn afscheid. Normaal stuur ik altijd een berichtje als ik thuis ben. Nu hab ik dat niet gedaan, en ben meteen naar bed gegaan. De volgende morgen moest haar zoontje voetballen en ik stuurde haar “succes” ze stuurde me een bericht terug “ goedemorgen. Was niet zo`n goede zet om naar de kroeg te komen waar jij was, had beter de trein kunnen pakken” en “ook niet handig om midden in de nacht een gesprek aan te gaan, ik was moe en lichtelijk onder invloed” ik stuurde haar terug dat we dat toch al af hadden gesproken, dat we mekaar daar misschien zouden zien. Daarna stuurde ik haar “maar goed, je hebt gelijk. Veel plezier langs de lijn en pas goed op jezelf” na die nacht en morgen hadden we geen enkel contact met elkaar. Woensdag 12-12 heb ik na gesprekken en adviezen van een vriend haar toch gebeld. Ik had echt een klote gevoel hoe we afscheid hadden genomen. Haar zoontje was nog wakker en ze vroeg me of ze me zo even terug mocht bellen. Dat was in ieder geval op dat moment positief, want had stiekem ook wel het idee dat ze misschien wel helemaal niet op zou nemen. Ze belde terug en we hebben even fijn gesproken. Het voelde raar me nu weer zo aan de telefoon te hebben. Het ging niet zo heel goed met haar. Na de laatste rechtszaak was de uitspraak dat ze een bedrag moest betalen aan haar ex. Ook hadden ze nu onenigheid over de kinderopvang. Haar ex probeert er alles aan te doen om haar leven zuur te maken, en dat lukt hem aardig. Ook had ze nog steeds wat last van haar buik. Ze vroeg aan me hoe het met mij ging. Ik vertelde haar dat ik probeerde het een plaatsje te geven, maar dat ik wel veel aan haar moet denken. Ze zei me dat ze ook veel aan mij moest denken. Ik stelde voor om mekaar nog 1 keer te zien. Gewoon gezellig even koffie drinken omdat het afscheid laatst niet goed voelde. Ze vond het ook niet fijn hoe we afscheid hadden genomen. Maar ze moest er wel even over nadenken. Ze zou het me snel laten weten. Vrijdag 14-12 stuurde ze me “ik heb besloten dat ik NU even niets wil afspreken. De manier waarop we afscheid hebben genomen zegt voor mij NU even genoeg… Ik begrijp dat je het graag anders had gezien, maar dan ga ik aan mezelf voorbij, en daar kies ik NU niet voor. Hopelijk begrijp je dat.” Ik heb gereageerd met “okay, prima” op 16-12 heb ik haar een mail gestuurd. Dit was ik wel al langer van plan. Gewoon een mail met wat leuke woorden van mij. En dat ik het toch een hele fijn tijd vond met haar. Ook wenste ik haar in de mail veel geluk en liefde. op 18-12 kreeg ik een appje van haar ‘bedankt voor de brief. Die had ik niet aan zien komen… jij verdient het ook…geluk en liefde” daarna weer geen enkel contact. We hebben allebei facebook en op één of andere manier gooide ze mij er ook niet meteen vanaf. Ik heb voor een hele tijd terug een meiske leren kennen waar ik een goed gesprek mee had. Al snel bleek dat ze iets verder wilde gaan. Ik heb haar toen ook duidelijk gemaakt dat ik dat echt niet kon. Mijn hart ligt nog volledig bij D, en ze begreep dat. ze zetten wel af en toe een bericht op m`n facebook tijdlijn. Afgelopen vrijdag 21-12 zag ik dan ook dat D me nu wel van haar facebook had verwijderd. Beste A, je kent het hele verhaal een beetje. En ik weet dat ik nu misschien ook wel niets anders kan en moet doen dat stilte houden. Maar ik merk dat het gemis niet snel minder zullen worden. heb nog steeds hoop dat ze contact op neemt. Zal ze dat nog gaan doen? kan ik haar met oud en nieuw een appje sturen? Ze is 7 januari jarig en had al eerder een cadeau voor haar besteld. Een persoonlijk cadeau voor haar. Dit heb ik gister opgehaald. Alleen lijkt het me nu niet verstandig dat ik haar dat ga geven of laten bezorgen. De kans zit er natuurlijk wel in dat ze me het terug geeft. Ik heb zelf het idee dat ze nu fier vrolijk verder gaat met haar leven. ik krijg dan op m`n donder van m`n maat. Volgens hem zal dat echt niet het geval zijn. Maar vreemd genoeg haal je je in zo`n situatie vanalles in je hoofd. Volgens hem komt ze echt wel terug op het net, maar moet ze nu eerst het één en het ander afsluiten. Misschien iets van schaamte voor haar situatie. Ik weet het echt niet. Ik weet alleen dat ik haar vreselijk mis. Beste A, heb je een advies voor me. Of misschien wat helderheid in dit verhaal. Hoe moet ik bijvoorbeeld die laatste appjes van haar opvatten? Is deze stilte goed, of zal ze nu juist kosten wat het kost haar gevoel wegduwen en alles wat we hadden vergeten? Kan ik haar een sms sturen met de vraag hoe het gaat? Ik hoop iets van je te horen.
Hi Leo, ja dat is geen beste zet geweest. Ten eerste is het niet waar, ten tweede bereik je er helemaal niets mee behalve nog meer schade. Je moet jezelf dus afvragen waarom je dit zei: wilde je aandacht, wilde je haar schokken, wilde je een reactie uitlokken? Meestal zijn het dat soort dingen. Een wanhoopspoging, maar dan wel de verkeerde. Wat gebeurd is, is nu gebeurd en dit rechtzetten zou je ex nog meer bevestiging geven dat ze je vooral niet terug moet willen. Wel kun je haar na verloop van tijd (na een paar maanden) eens schrijven. Meld dan dat je nieuwe relatie al gauw stuk liep, omdat je je oude liefde maar niet kunt vergeten. Het is wel gewaagd, maar de moeite waard omdat je toch al niet veel meer te verliezen hebt. Misschien smelt ze dan een beetje en kun je haar losweken van die ander. Let wel, zodra er een ander in het spel is, zijn pogingen om de ex terug te krijgen weinig succesvol. Je kansen zijn vergroot als ze 'vrij' is en jou mist. Vooralsnog vult die ander de leegte in… :(. Sterkte, A.

Kortom je ex terugwinnen is een realistisch plan, en wij helpen je daar graag bij. Snuffel gerust even rond op de website, en mocht je persoonlijke coaching op prijs stellen ook dan kun natuurlijk ook bij mij terecht. Je kunt zowel kiezen voor coaching per telefoon, Skype of email. Maar misschien is het verstandig om gewoon eerst eens even kennis te maken, zodat je weet hoe wij je kunnen helpen. Je kunt ook mailen naar [email protected]
Het is nu bijna 4 maanden terug dat ik haar voor het laatst gesproken heb, en eerlijk gezegd bevalt me dat prima. Ik heb mijn zelfvertrouwen weer terug (die ik door haar verloren heb) en zit een stuk lekkerder in mijn vel. Ik heb nu ongeveer 3 maanden een eigen huis, 45 km van mijn ouderlijke huis. In een volledig onbekend dorp, met mensen die ik bijna niet ken. Een erg grote en enge stap als je het de meeste mensen vraagt, een hoop mensen verklaarde me voor gek dat ik dat deed. Ik heb nu een hele nieuwe vrienden groep en ik heb al verschillende leuke meiden leren kennen, en doordat ik verhuist was naar een onbekende buurt heb ik enorm veel zelfvertrouwen gekregen.
Heb je hele ldvd verhaals es gelezen. Mijn relatie is in augustus ook afgelopen, nu 7 maand geleden ( jongens wat vliegt de tijd). 1 ding dat ik niet goed begrijp en tegelijk dan weer wel: waarom onderhou jij nog contact met haar?? Ikzelf heb ook de drang om mn ex nog eens te contacteren maar heb ook wel schrik dat het uitdraait zoals bij jou: een koud contact en je achteraf eigenlijk spijt hebt dat je haar hebt weerzien. Het wist alle mooie gedachten die je had van haar en al die mooie momenten die je samen hebt gehad, worden eigenlijk vernietigd. Het koude contact doet eigenlijk alles teniet. Vind ik he.
Hi Kenny, sommigen zeggen 'waar rook is, is vuur', maar dat betekent nog niet dat je verloofde meteen haar koffers moet pakken. Ze heeft dan ook uit boosheid gehandeld, als gevolg van de interpretatie die ze gaf aan de gesprekken die je met die ander had. Alleen jij weet waar die gesprekken over gingen, wat ze ervan gelezen heeft en waarom ze dan nu zo reageerde. Ze heeft je gemeld dat het vertrouwen weg is, maar geeft je vooralsnog niet de kans om dit te herstellen. Dit is uiterst zonde, niet in de laatste plaats om de dochter die jullie bindt. Online chats gaan vaak veel verder dan je voor mogelijk houdt, laten je nieuwe kanten van jezelf zien die kennelijk eerder onontdekt bleven, en geven je hierdoor zelfinzicht. Er is weinig slechts aan, mits je je partner er in betrekt en er open over kunt praten. Houd dus rekening met je partner. Blijkt deze er problemen mee te hebben, dan probeer je dit serieus te begrijpen zodat je er mee kunt stoppen. In jouw geval krijg je helaas alles achteraf op je dak en is je verloofde al weggehold. Het beste wat je nu kunt doen is je focussen op je dochter en bekijken wat zij nodig heeft. Toon de moeder van je kind dat je wel degelijk goedgezind bent, en bereid bent om terug te winnen wat je klaarblijkelijk aan het verliezen was. Inzet van twee kanten zou nog veel beter zijn. Kortom, het belang van jullie kind moet voorop staan, hiervan moet je haar overtuigen. Betuig tevens spijt van de 'misstap', en zeg haar dat dit soort gedrag verleden tijd is. Meen het dan ook. En probeer haar aan het praten te krijgen over de overige dingen die je in haar beleving niet goed zou doen. Zeg haar daarbij dat je naar oplossingen zoekt zodat de nabije toekomst er beter uit zal zien dan het heden nu aangeeft. Het gaat om jouw inzet, en haar wil om jou nog een kans te geven… Sterkte, A.
Als je je vriend of vriendin verliest dan ben je een ex rijker. Dus het is ook niet echt zo dat je je ex terug wilt winnen. Als je namelijk je ex terug wil winnen dan wil je je vriend(in) tot een ex maken. En dat is waarschijnlijk niet wat je in gedachten hebt. Wat je waarschijnlijk bedoeld is dat je je ex weer tot je vriend(in) wil maken. Wat je dus terug wil is niet je ex, maar je vriend(in). Je wilt dus je ex-vriend(in) inruilen voor je vriend(in). Het is dus ook logischer om niet te vragen ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, maar hoe ‘verander ik mijn ex-vriend(in) in mijn vriend(in)’. Je wilt dus het ‘ex’ gedeelte verwijderen. Je wilt het ‘ex’ deel dus juist niet terug, maar je wilt het ‘vriend(in)’ gedeelte van ex-vriend(in) terug. Door te vragen ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ ben je dus al half op weg om je vriend(in) terug te krijgen, want door deze vraag te stellen realiseer je je al snel dat de vraag onzinnig is. Niemand wil zijn of haar ex terugwinnen, want de causale relatie klopt gewoonweg niet. Iemand is eerst je vriend of vriendin en wordt vervolgens je ex. Het is dus niet de ex die je terug wilt, tenzij je je vriend(in) terug hebt gewonnen en je wilt daarna je ex weer terug, maar in dat geval kun je beter vragen ‘hoe maak ik het uit met mijn vriend(in). Nu de semantiek helder is, kunnen we verder met het terugwinnen van de ex, dus de vraag is dan ook ‘hoe krijg ik mijn ex terug’. Hierbij moeten we dus wel in ons achterhoofd houden dat het niet de ex is die we terug willen maar de vriend(in). We kunnen de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ echter niet inruilen voor de vraag ‘hoe krijg ik mijn vriend(in) terug’ omdat de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ veel meer tot de verbeelding spreekt. In principe is de vraag ‘hoe krijg ik mijn vriend(in) terug’ ook onjuist, want op het moment dat je je vriend(in) terug wilt is het niet je vriendin. Het komt wel vaker voor in het dagelijks taalgebruik dat we uitspraken gebruiken die eigenlijk niet kloppen als je er over nadenkt. Ironisch genoeg zijn het de kloppende uitspraken die vaak tot verwarring leiden. Daarom veranderen we de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ dus ook niet. Wat de lezer dus zelf in de gaten moet houden is dat deze vraag dus eigenlijk niet klopt. Vervolgens kunnen we aan de slag gaan met het vinden van een antwoord op de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’

Nu was ze dus terug en heeft er een einde aan gemaakt. Het weekend hebben we nog wel wat contact gehad ik had veel vragen en wou hier ook graag een antwoord op. Die heb ik gekregen en snap dat je een gevoel niet kunt dwingen ook al wil je het nog zo graag. Maar het ging er dus om dat ze het gevoel voor me kwijt is/was en er nu even tijd en ruimte nodig had om alles even goed op een rijtje te zetten en om er achter te komen als dit echt is/was wat ze wil.
Ik had 3,5 jaar relatie die verbroken werd door te weinig vertrouwen vermoedelijk van haar kant uit en te weinig intieme momenten van mijn kant uit. Ik hield van de omgeving, haar thuis, haar familie, haar vrienden. Nu ben ik moeten terugkeren en niets voelt nog goed. Ik had een gokprobleem, maar heb dat aangepakt, zij had – heeft een workaholic probleem dat nooit is aangepakt. Communicatie is belangrijk, maar als dat er te weinig is…ik ben de enige die met een schuldgevoel overblijft…
Sexting kan riskant zijn, en een naaktfoto van jezelf versturen kun je meestal beter niet doen. Als je romantisch en sexy tegelijk wilt zijn kun je hem een berichtje sturen waarin je hem laat weten dat je hem mist, maar ook dat je naar hem verlangt. Probeer bijvoorbeeld iets als: "Ik moet ineens denken aan de laatste nacht samen..." of "Heb al weer heel veel zin in onze volgende nacht samen..."
Hai:) ik doe dit normaal niet maar ik zie bijna geen andere uitweg meer...ik heb mijn ex vriendinnetje in april vorig jaar leren kennen toen ik net uit een andere relatie kwam. Daardoor en door vroegere gebeurtenissen heb ik een half jaar terug last van een burn out gekregen. We woonden samen en het was allemaal heel fijn. Van reizen naar gezelligheid tot samen de grootste lol beleven. Toen ik die burn out kreeg werd het allemaal wat minder...in dezelfde periode hoorden we dat we het huis uit moesten en alles werd ons beiden even teveel. Nu ben ik een prater en is zij een renner...altijd als het moeilijk werd ging ik er bovenop zitten waardoor zij juist er helemaal vandoor wilde. De dingen gingen moeizaam en ik merkte dat ik moeite had met vertrouwen. Ik vertrouwde bepaalde mannen niet met wie ze aan het praten was en vroeg me telkens af of ze vreemdging. (andere ex heeft dat gedaan) ik begrijp dat ik haar hierdoor verstikte...en weinig ruimte gaf om gewoon zichzelf te zijn.
Hij keek weer naar andere vrouwen (nou en, ik kijk zo vaak met vunzige gedachtes naar andere mannen) etc. Helemaal in de war. Daar komt nog bij dat hij gestopt was met zijn studie, zijn ouders in extreme vormen druk op hem legden en hij wilde verhuizen naar zijn geboorteland. Dat was helemaal prima, want ik kon daar ook werken. Na een poosje plannen etc. kwamen die twijfels. Wil ik wel bij haar blijven, wat als de twijfels erger worden en ik dump haar daar? Etc. etc. helemaal in de war.
Vol interesse en enthousiasme heb ik het artikel gelezen. Het klinkt allemaal vrij "eenvoudig" en "logisch". Ik ben vorig jaar gescheiden na 4 jaar huwelijk en een totale relatie van 12 jaar. Vandaag de dag doet het nog net zoveel pijn als de dag dat ze zei dat ze bij me weg wilde. Alleen dit al, vind ik moeilijk te begrijpen. Dat ik een jaar later er nog zo kapot van ben. Ze ging bij me weg omdat ze het gevoel had dat ik de kar voor ons beide niet kon trekken in het leven. Ik heb iets langer over mijn studies gedaan en had ook een lager inkomen vaak dan zij had. Gelukkig was ik weldra afgestudeerd en had ik een leuke startersbaan. Helaas was het toen al te laat. Ze keek niet meer tegen me op. Ze had een echte vent nodig, geen bescheiden, timide ventje zei ze. Iemand die haar het gevoel kon geven dat ze zich nooit zorgen hoefde te maken.

Hi Kees, in goede vriendschappen kun je elkaar jaren niet zien en vanaf een bepaald punt gewoon weer verdergaan alsof er helemaal geen pauze was. Dit geldt in zekere zin ook voor relaties. Denk maar aan: 'Oude liefde roest niet'. Je zult als het goed is dus weer die twinkel voelen, weer met haar samen willen zijn. Maar dan moet je wel eerst die pauze gehad hebben, wat tot op heden niet zo is. Het is duidelijk dat je ex geirriteerd is door je, wat niet bepaald pleit voor een veelbelovende liefde. Gelukkig kan het tijdelijk zijn, want ja, sommige relaties lijken volledig gebaseerd te zijn op dit haat/liefde concept. Ik raad je aan de richtlijnen in het artikel op te volgen. Groetjes, A.


De dagen hieraan voorafgaand was er ook minimaal contact geweest (ook van haar kant). Ik zei het jammer te vinden. Dat ze het nog altijd als druk ervaarde en dat ze me niet in onzekerheid wil houden. Ze zei er met een schoonzus van haar over te hebben gesproken en dat ze het niet kan plaatsen. Ik zei haar als dit het gevoel is wat overheerst dan is het verstandig om de 2e date vanavond niet door te laten gaan. Ik stelde haar voor om het even te laten rusten. Dit vond zei een goed idee!. Kreeg na het telefoongesprek een appje: Kloten, sorry! Gisteren begon het bij mij dan toch te knagen, laten rusten. wat bedoel ik daarmee en wat verstaat zei er eigenlijk onder. Ik app te haar te willen spreken of we konden bellen. Ze zei gisteravond geen tijd te hebben, wel vanavond. Vanavond belde ze me op en zei ze out of the blue: ik wil het hierbij laten. Ik zei haar verbaasd te zijn en ervan baalde en dat ik het niet kan rijmen. Ik vroeg haar wat er is gebeurt tussen onze 1e date en vanavond? Ze zei me aantrekkelijk te vinden bla bla bla alleen dat ze het niet voelde dat ik het voor haar was. Haar gevoel is voor haar waar en daar wil ik niets aan afdoen alleen het is 180 graden van wat ik heb ervaren en beleefd op de 1e date. Heb ik een verkeerde inschatting gemaakt, is het angst van haar kant (dat idee heb ik namelijk!) of anderszins? Ik zei haar nogmaals niets af te willen doen aan haar gevoel alleen dat ik het heel jammer vind. Dat ik mezelf en haar langer de tijd had gegeven en gegund om elkaar beter te leren kennen. Ze voelde het niet zo zei ze. Ik wilde haar niet overtuigen van het iets dus heb het telefoongesprek beeindigd en haar het alle beste gewenst. Daarna kreeg ik een appje dat ze vriendschap wil… wat ik daarvan vind? Ik antwoorde terug dat ik haar daar te leuk voor vind. Ik zei haar het over een half jaar of jaar me nog eens zou moeten vragen. Oke was haar antwoord
Hi B.J, helaas is mijn beeld van het geheel onduidelijker. Je kon het iedereen naar de zin maken, behalve haar. Ze wilde waardering, maar dat wil iedereen. Helaas is dat in het hele leven maar een matige bedoening. Een compliment krijgen komt altijd veel te weinig voor, want op een gegeven moment worden dingen vanzelfsprekend. Je gaat al automatisch verwachten dat de ander dit of dat zal doen. Zonder morren, geruisloos. Jouw ex wilde knuffels, zoenen en bedankjes. Precies die dingen die je in het begin van de relatie waarschijnlijk wel gaf, maar waar later de klad in kwam. Overigens heeft ook zijzelf hier een aandeel in, vooral omdat ze het zo belangrijk vindt. Het briefje dat ze schreef vind ik vaag en nietszeggend. 'Het liep al een tijdje niet helemaal lekker meer' is iets waar je niets mee kunt, omdat het niet concreet is. De volgende regel: 'geprobeerd dat duidelijk te maken, maar is jammer genoeg bij B niet op tijd binnen gekomen', maakt de onhelderheid nog troebeler. En de laatste zin '… en ik voor mezelf moest kiezen', klinkt alsof de relatie meer jouw zaak is, en ze in jou gewoon niet meer wil investeren. Een gebrek aan waardering kan heel erg aan iemand vreten, maar ik kan niet geloven dat dit alleen de reden is van jullie breuk. Waardering is in de meeste gevallen onderhuids. Je voelt of je gewaardeerd wordt of niet. Met daadwerkelijke woorden om dat te bewijzen heeft dat niet te maken. Sterkte hoor, A.
Ik zie regelmatig mannen groeien van: ’ik wil een vriendin (maakt niet uit wat voor vriendin, als het maar een vrouw is)’. Via ‘YES! Ik heb een vriendin’. Naar een fase waarbij ze even miepen met,’Hoe krijg ik mijn ex terug’. Om weer door te pakken met een ‘Nu wil ik een betere vriendin’. Om vervolgens te zeggen ‘Nu weet ik wat voor vriendin ik wil’. En ‘Mmm nu moet ik nog gaan kiezen ook.’ Tot slot eindigen ze met: ‘Kijk eens! Dit is de vrouw van mijn leven… wij gaan kinderen maken!’ Deze mannen weten het nog niet maar dat gaat eindigen met “Help, alweer een ex die me terug wil”
Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.
Je hebt gelijk, absoluut! Maar zoals ik eerder schreef was die "domme uitnodiging" van mij in mijn vorige niet werkende strategie :). Het ging mij er nu eigenlijk ook om dat ik nu eindelijk het roer probeer om te gooien door nee te verkopen (toen ze mij vroeg of ik kon), vervolgens gaf ik bij haar toen aan dat ik het druk had… Dit resulteerde er dus in dat ze mij donderdag j.l. nog een keer vroeg of ik voor een afspraak beschikbaar was. En ja het gaf (nog) niet het gewenste resultaat, maar ze kwam nu wel wat meer achter mij aan. Maar zeker ga ik door met deze manier en jou tips neem ik zeker met me mee, ook op het werk :)

Van alle signalen genoemd in meerdere artikelen is ong 90% passend bij de situatie tussen mij en ‘hem’.. Hij betrekt me bij bijna alles wat er gebeurt/speelt, luistert oprecht geinteresseerd, maakt toekomstplannen voor hem en mij, ontzettend veel oogcontact, gesprekken gaan ineens over in plagen en stoeien, steeds diepzinnigere onderwerpen bespreken we, meer en meer fysiek contact, we flirten, plagen, praten, hebben ‘eigen’ grapjes, kunnen ook samen niksdoen en toch zet noch hij noch ik die ene stap verder.. Ik weet dat hij slechte ervaringen heeft en dat hij op dit moment weinig te bieden heeft (en waarom), maar hoe laat ik hem beseffen dat dat wat ie wel kan bieden genoeg is?

Wanneer jouw ex het met je heeft uitgemaakt, en je hebt een gewicht dat ver onder of ver boven een gezond gewicht ligt, dan kan het zijn dat dit onbewust een rol heeft gespeeld. Ik weet dat het moeilijk is om toe te geven, maar dit is de eerste stap om er wat aan te kunnen doen. De natuur is hard, maar liegt nooit – en zo zal jij ook voor jezelf moeten zijn. Iemand die de harde waarheid niet uit de weg gaat.
Ik heb het uitgemaakt met mijn ex, we kregen ruzie over een exvriend omdat ze met hem afgesproken had. Ik las op whatsapp dat hij haar terug wilde, dat hij dr graag wilde zien en dat ze daadwerkelijk afgesproken hadden. Hij wilde met haar iets gaan doen op valentijns dag, maar dat heeft zij afgezegd. Uiteindelijk zei ik dat het over was waarna ze me 5x of meer vroeg of ik het ckr wist dat het over was. Nadat ik ja zei ging ze met tranen de deur uit en ben ik haar terug gaan halen. Eerst wilde ze niet naar binnen uiteindelijk wel en bleef ze slapen. Ik vertelde dr dat ik eigenlijk niet wil dat het over is en dat ik dr daarom ben komen halen. Zij vind dat ik dr niet uit de deur moest laten gaan en zo harteloos tegen dr zei dat het over was. In de ochtend werd ze boos omdat ik weer in dr telefoon keek, heb ik dr maar naar huis gebracht waarna zei niks meer zei en direct naar binnen liep. Ben met dr mee gegaan en ze vond dat ik vaak stomme dingens zeg wanneer ik boos ben en zodra ik rustig ben, denkende dat het dan snel weer goed komt. Misschien fout maar ik heb dr verteld dat ik van dr hield en de relatie niet zomaar wil opgeven aangezien we volgende week 3 jaar samen zijn(waren). Om het verhaal af te sluiten zei ze mij dat ze alvast vandaag geen contact met me wilde aangezien, en ze niet wist of het daadwerkelijk over is.. Nu ben ik de hele dag stil geweest, en twijfel of ik dr nu in de avond moet bellen maar weet niet of dat wel verstandig is aangezien ze nu met dr nicht thuis is.
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
Als je ex man of vriend geen oplossing ziet voor het probleem waar jij mee komt, dan vlucht hij liever weg. In dat geval ben je natuurlijk geneigd om te zeggen “hey, waarom loop je nu weg als het juist nodig is dat we praten?”, maar weet dat weglopen op dat moment niet inhoudt dat hij er niets aan wil doen. Hij voelt zich op dat moment gewoon machteloos en mannen kunnen zeer moeilijk omgaan met machteloosheid.
Hij haakt eigenlijk altijd af als er iets negatiefs gebeurt.. Zijn vorige liefjes zeiden ook zoiets. Maar bij mij leek het anders te zijn. Hij zei me dat hij de vrouw van zijn leven vast had (en hij meende dat, hij had dat nog nooit gezegd zeiden zijn ouders) en dat hij zichzelf nog nooit had zien samenwonen tot nu met mij (wat dus ons plan zou zijn dit jaar).
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012

In april kregen we dus iets, ik leerde haar zoontje kennen en vanaf dat moment was het geweldig. Het klikte enorm tussen ons en het ging ook super met haar zoontje. Ook zij vond het geweldig hoe ik met hem omging. In mei zijn we samen (zonder haar zoontje) al een weekje naar Frankrijk geweest, juist doordat we in Nederland samen maar weinig leuke dingen konden doen. Het was heerlijk! We hebben echt een week alleen maar van elkaar genoten. Ook de maand erop (juni) was geweldig, we zagen elkaar 3-4 keer per week en voelden beiden gevoelens die we nog nooit voor een ander hadden gevoel, we hadden elkaar 10 jaar eerder moeten leren kennen, we zouden al die tijd inhalen, hadden het soms al over (meer) kinderen, samenwonen etc, maar dan met name uit enthousiasme en fantaseren. Ik werd in juni 30 en ze had echt moeite gestoken in het cadeau, allerlei fotolijstjes met foto’s van ons, van haar zoontje en ik, van haar zoontje en zij, een foto van waar we elkaar leerden kennen, een foto van de snelweg (omdat we immers zoveel op en neer reden) etc. Ook een hele lieve kaart erbij waarop stond dat dit mijn eerste verjaardag samen was en dat er nog velen zouden volgen als het aan haar lag. Daarnaast schreef ze dat ik zo speciaal voor hen was. Kortom; we waren samen zo gelukkig!

Hi Wijnand, met weinig informatie kan ik zelf ook weinig. Je vraagt waarom je ex nu zo gelukkig is, maar dat weet ik niet. In de meeste gevallen is het slechts een houding naar de buitenwereld toe. Laten zien dat ze jou niet nodig heeft. Daarnaast zal het haar helpen om zich ook geestelijk van je los te maken. In het artikel staat alles uitvoerig beschreven. Sterkte ermee, A.
Zondag was het de doorslaggevende dag, het was zijn verjaardag en het zat me al langer dwars dat hij niet zo vaak luister of echt leest wat ik zeg of typ. en zondag zaten we in een restaurant en ik zei tegen hem dat ik om 9 uur thuis moest zijn vanwege school. Hij spreekt zijn moeder aan, en ik vraag hem niks te zeggen, want ik wil niet dat we gaan haasten. Daarop zegt hij ik zeg alleen dat we de taart op een andere dag doen. Ja dat is goed, maar mijn vriend is Argentijns dus hij praatte spaans tegen zijn moeder. Als hij heeft gezegd wat hij wou zeggen antwoord zijn moeder om negen uur?? dus ik ga er van uit dat hij het toch heeft gezegd. Maar dat had hij niet gezegd. Toen werd ik boos op hem, maar dacht bij mezelf ik blijf gewoon rustig, want het is zijn verjaardag. Maar voor hem is dat niet zo overgekomen.
Hi Ferahnaz, ik kan je oude bericht helaas niet terugvinden dus doe ik het met deze informatie. Je spreekt over een ex met duidelijke kenmerken van verlatingsangst. Omdat hij bang is dat een partner toch weer wegloopt knoopt hij banden aan met iemand die al bezet is. Zo prent hij zichzelf in dat het toch enkel maar om vriendschap gaat, en hoeft hij er verder niet in te investeren. Jou zal hij ook niet terugwillen, want straks ga je er weer vandoor. Zijn huidige oplossing is dus niet ideaal, maar voor hem werkt het. Wat hij verder met die vriendin uitspookt weet ik niet. Ongetwijfeld zal hij uit zijn op dingen die hij jou niet vertelt, maar hij wil dat geen 'relatie' noemen. Geen bindingen, geen verplichtingen… lekker makkelijk zo. En zolang zijn vriendin dat aanvaardt, gaat alles goed. Waarom jij dit alles dan vervolgens moet aanhoren is me niet duidelijk. Vaak zeggen mensen dit soort dingen om uit te vinden hoe de ander hierop reageert. Welnu, je reactie was helder. Daarom moet hij het nu ook maar uitzoeken. Als ik jou was zou ik deze man niet terugwillen, want van 'houden van' naar jou toe is m.i. geen sprake. Ongeacht wat hij je allemaal wijsmaakt. Iemand die van jou houdt, zou jou niet pijnigen met de mededelingen die jij van hem krijgt. Hij zou rekening houden met je gevoelens, je op een voetstuk plaatsen en het niet in zijn hoofd halen om met een ander vakantie te gaan vieren, terwijl die ander ook nog eens gebonden is. Laat hem links liggen! Groetjes, A.
ik weet het echt niet meer wat ik moet doen, mijn ex is zo bot en hij kan nooit over iets praten omdat hij heel erg gesloten is, we hebben al 3 jaar iets en elke keer krijgen we weer ruzie en dan praat hij weken niet met me, maar altijd komt het wel weer goed tussen ons, tot laatst.. ik kreeg ruzie met mijn 4 beste vrieninnen ze zijn naar mijn vriend toen nog gegaan, en ze hebben allemaal leugens aan hem verteld en ik weet dat iedereen nu gaat denken als hij echt van je houd gelooft hij je, maar hij is zo onzeker over zichzelf en ik weet nog steeds niet wat die meiden heb hebben verteld, maar ik weet wel dat mijn vader hem een half jaar geleden een sms had gestuurd met daarin of hij me met rust wil laten en hij nooit meer contact met met mag zoeken, na een paar weken had hij het toch gedaan..
×