Hi Sonja, leuk weer van je te horen :). Zo langzamerhand is jullie verhaal een feuilleton in honderd delen geworden ;), met zo te zien nog geen einde in zicht. Het laatste woord hierover is dan ook onuitgesproken. Je ex had niet verwacht dat je deze nieuwe strategie zou toepassen of zelfs maar zou kunnen, maar het lukt je wonderwel om haar humeur naar beneden te halen en haar te frustreren. Het geeft dan ook helemaal aan dat het haar niet lekker zit. Toch hoef je hierover niet te peinzen, want dit is wat ze naar haar eigen zeggen wilde. Je ex is iemand die zichzelf niet goed kent, en duidelijk ook niet weet welk pad ze moet bewandelen. Het is moeilijk om met iemand om te gaan die onpeilbaar, veranderlijk of twijfelend is. De wat sterkere opstelling die ze nu probeert te handhaven zal ze vroeg of laat opgeven. Het hangt er deels vanaf of jullie elkaar nog op het werk zullen zien. Houd dat op, dan is in elk geval de gespannen sfeer weg en kun je zien wat er buiten dat nu eigenlijk over is. Gaat het gezamenlijke werken door, dan zul je nog lange tijd met haar te maken hebben en je afvragen hoe het verder moet. In elk geval heb je haar de kans ontnomen om je relationeel weer in de zeik te nemen. Intimiteiten afdoen als een uiting van schuldgevoel en daarbij roepen dat je dingen ziet die er niet zijn getuigt van grote angst om voor jou te kiezen. Gezien de eerdere discussies zal dit grotendeels - zo niet helemaal - te maken hebben met haar onzekerheid over haar geaardheid. Groetjes :), A.
Heb ook een bericht gezien van zijn ex terug waarin ze zegt dat ik een hond ben die de helft van het land heeft gedaan en andere vieze dingen. Respectloos ... Hij antwoordt daar wel op dat ze gek is en zo en dat ze moet stoppen met zo te reageren. Ze klaagt ook in die berichten dat ze als hij nog iets of wat van haar houdt dat hij moet stoppen met mij te zien. Hij weet niet dat ik die berichten heb gezien en ik zeg daar ook niets over ... Hijzelf zwijgt daar ook over. Hij enige wat hij ooit heeft gezegd is dat ze me als een bedreiging ziet.
De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.
Ik ben 29 en mijn vriend is 23 en komt van de andere kant van de wereld. Hij studeerde hier en zo hebben we elkaar leren kennen. Ik kwam net uit een relatie, en hij had liefdesverdriet. We waren elkaars rebound. Helaas kwamen er gevoelens bij kijken en toen ik hem dat vertelde was eigenlijk de keus: elkaar niet meer zien of kijken of er een relatie uit voort zou kunnen komen. Het gewoon friends with benifits werkten niet meer voor mij. Hij koos voor de relatie en hij was werkelijk head over heels. Maandenlang was ik zijn droomvrouw en elke dag vertelde hij me dat. Ik herken dit van de roze wolk maar ik was zijn eerste echte relatie en hij wist niet wat hem overkwam. Wat een liefde, wat een geluk. We waren een team, maatjes voor het leven en het leek wel alsof we in alles gelijk dachten, inclusief toekomst. Mijn ex is een schrijver en ik zijn muse. Ik vond het ook geen probleem en heb hem gesteund tot in de puntjes. Andersom was hij er voor mij. Ik heb in mijn leven nog nooit zo'n perfecte relatie meegemaakt.
Als de scheiding al is ingezet is er weinig meer te redden. Kennelijk is het voor je vrouw menens, en vindt ze haar gedrag met die ander ook gerechtvaardigd. Wat er verder tussen jullie is gebeurd, en met name hoe jouw gedrag was, is me niet duidelijk. Fouten zijn er om te verbeteren, problemen zijn er om op te lossen. Zoals haar houding nu is zal er bitter weinig gebeuren behalve de afwikkeling van de scheiding. De desinteresse kan met boosheid te maken hebben, maar kan ook betekenen dat ze al lange tijd geleden de deur heeft dichtgegooid en daar nu vrede mee heeft. Laat haar eerst maar eens begaan. Stilte is soms het beste, vooral wanneer (zoals je al noemde), er 'te veel gebeurd is'. Sterkte, A.
Kort gezegd, het is uitgegaan omdat hij de afstand moeilijk vond en nog het probleem dat familie zou gaan maken (waarmee ik later me ouders geconfronteerd had nadat er gevraagd werd waarom ik zo teneergeslagen was, waardoor ze zeiden dat ze toch uiteindelijk niet kunnen tegenhouden.. dit “lichtpuntje” kwam te laat). Hij zei dat hij zo een relatie niet kan opbouwen omdat hij me niet vaak zag, 1 x per week zou hij wel het minimale vinden maar dat kon toen niet altijd e.d., hij was wel blij na het nieuws van wat mijn ouders zeiden, maar zijn gevoel bleef bij zijn beslissing en hij zei dat zijn gevoel minder werd omdat hij me ook minder sprak en het voor zichzelf afsloot. Paar dagen voordat ik mijn ouders confronteerde, hadden we een ontmoeting om ‘echt afscheid’ te nemen waarbij we allebei emotioneel waren en huilden. Hij hield (misschien houdt?) nog wel van mij, of op zijn minst gaf nog om mij. Hij wilde ook vriendschappelijk contact hebben, omdat ik veel voor hem betekend heb en hij helemaal niets tegen mij heeft en nooit iets negatiefs in mij gezien heeft (zegt hij..). Ook zei hij dat hij relaties nu wel opgeeft omdat het altijd misgaat, zoals nu, dat toch een factor het heeft kunnen verpesten, ook dat het moeilijk zal worden dat iemand mij zou kunnen ‘overtreffen’. Alleen weet ik niet of hij na deze ‘geen-contact periode’ als eerst contact zal opnemen of zich later nog open kan stellen naar mij toe. Na een periode zal ik denk ik wel zelf contact opnemen, maar niet over het verleden beginnen. Zijn ego is nogal groot en hij is koppig, ook gewild bij vrouwen. Wel werk ik aan mezelf deze weken en probeer veel afleiding te zoeken zoals met vrienden en sporten. Het helpt wel een beetje.
Mijn man is na 12 jaar samen en 5jaar getrouwd bij me weg.februari 2012is hij weg gegaan.we hebben 2 kinderen (5 en 1jaar).ik heb fouten gemaakt en daar hebben we over gesproken.nam alle hulp aan om de relatie te redden en dat vond hij ook heel fijn.maar toen kwam een 'vriendin' van me.ik kwam erachter dat ze achter hem aam zat.heb ik hem ook verteld en zag het zelf ook.hij zei dat hij nooit iets met haar kon beginnen.nu zijn we officieel nog steeds niet gescheiden ,maar hij woont nu al samen met haar.zij doet er alles aan om mij overal de schuld van te geven.hij gelooft alleen maar haat.terwijl genoeg mensen hem heft gewaarschuwd over haar.ik mis hem heel erg en wil dat het gezin weer compleet wordt.wat moet ik doen.
Nog even dit, mocht u dit misschien toch nog lezen. Ik weet nu even niet wat te doen met mijn ex. Het voelt nu als een soort van kat en muisspel. Mijn ex heeft mij bv de afgelopen 3-4 weken vaak vreemde hints (op haar manier van grappig zijn) gegeven. Van Son zullen we naar 'een vrouwenmiddag' gaan? En meer gerelateerde aanwijzingen. Hebben we samen dienst of ben ik bijna vrij, wil zij eten laten bezorgen met de vraag of ik ook wil… Ik hap vaak niet toe, maar nu ben ik bang dat ze interesse (wat dat dan ook is bij haar) verliest.
Ik heb een relatie gehad van 4 jaar. Een hele fijne relatie.”, alleen durfde ik niet tegen haar te zeggen dat ik iets aan ons sexleven miste. Ook toen het uitkwam dat ik was vreemdgegaan en dat ze vroeg waatom ik het had gedaan durfse ik haar dat niet te zeggen. Nadat ze het een maand later uit had gemaakt brak ik emotioneel. Ik heb het haar verteld na een paar biertjes op een feestje waar we allebei waren. Drie dagen daarvoor had ze het uitgemaakt en bij mij viel pas deze avond het kwartje echt. Ik ga nu door een diep dal heen in mijn leven omdat veel van de vrienden die ik heb (3 daarvan niet) gezamelijke vrienden zijn die we veelal via haar kennen. Ik ben bang dat ik nu langzaam aan ook steeds minder door hen gevraagd wordt voor dingen die we daarvoor altijd met z’n allen deden. Verder zit ik ook nog vast in een soort illusie dat het misschien nog goedkomt tussen ons. Ik schrokf veel in een boekje over wat ik voor haar voel en hoe ik over de situatie van nu denk. Ik heb heel veel angst voor de toekomst. Ik heb al een paar sites gekeken over het terugkrijgen van je ex en ik wil dus ook graag geloven dat ik daar nog baat bij kan hebben. Ik weet verder niet wat ik nog moet typen. Ik voel me zo rot! Komt het nog goed?
Goed t is een lang verhaal. Maar het is belangrijk voor me. Wil haar gelukkig zien, en mezelf ook. Weet niet of dat samen is. Doe daar liever geen uitspraak over. Wat ik wel wens, is dat ik met een voor mij zo dierbaar persoon en mooi mens de zaak uitgesproken heb. Immers we hadden geen ruzie en we gingen lief met elkaar om. Ook de manier hoe ze wegging laat me dat ik t als mens zijnde toch goed wil doen.Het goedmaken. En misschien doe ik dat juist wel door te verdwijnen, Maar voor mn gevoel word hier nog steeds een grove fout gemaakt.
Hi Hoopvol, hardlopers zijn doodlopers, en hij loopt nu ineens wel heel erg hard van stapel. Bij zulk gedrag moet je echt heel erg uitkijken. Misschien heeft hij wel een tijdelijke ruzie met die ander, en mag jij nu zijn tijd invullen. Niet doen dus. Het is goed dat je zelf geen contact met hem opneemt. Zorg ervoor dat je voor wat betreft je eigen agenda een hele reeks smoezen klaar hebt. Zo kun je hem netjes op de lange baan schuiven. Precies die baan waar hij op past ;). Groetjes, A.
Maar goed, ik ben al een paar maanden aan t daten met een jongen en het ging super. Hij was lief voor me, alleen de laatste tijd deed hij erg raar. Hij heeft veel dingen aan zijn hoofd zoals dat hij het huis uit gaat en erg druk is. Hij kwam ermee dat hij ons niet meer zag zitten omdat hij bang is dat het niet in de toekomst gaat werken. Hij ziet ons niet samenwonen etc. Dit vind in behoorlijk raar omdat wij nog niet eens een relatie hebben, maar goed. Hij heeft besloten om er een punt achter te zetten omdat hij twijfelt en ik wil graag bij hem zijn. Enige tips?

Ik en mijn ex zijn nu 2 weken uit elkaar na een relatie van 1 jaar omdat ik aan mezelf moest werken en meer zelfstandig moet worden. ze heeft ook even tijd nodig om te bedenken wat ze voelt zegt ze. Nu is het voor ons onmogelijk om elkaar niet te zien want we werken met elkaar en hebben de zelfde vrienden groep. Nu is mijn vraag wat kan ik nu het beste doen ik wil haar graag deze valentijn een bloemetje geven en zeggen dat ik echt spijt heb dat ik haar niet naar haar waarde heb behandeld wat ik soms ook niet deed omdat ik veel ste lax ben. En daar heb ik erg spijt van.


Hai:) ik doe dit normaal niet maar ik zie bijna geen andere uitweg meer...ik heb mijn ex vriendinnetje in april vorig jaar leren kennen toen ik net uit een andere relatie kwam. Daardoor en door vroegere gebeurtenissen heb ik een half jaar terug last van een burn out gekregen. We woonden samen en het was allemaal heel fijn. Van reizen naar gezelligheid tot samen de grootste lol beleven. Toen ik die burn out kreeg werd het allemaal wat minder...in dezelfde periode hoorden we dat we het huis uit moesten en alles werd ons beiden even teveel. Nu ben ik een prater en is zij een renner...altijd als het moeilijk werd ging ik er bovenop zitten waardoor zij juist er helemaal vandoor wilde. De dingen gingen moeizaam en ik merkte dat ik moeite had met vertrouwen. Ik vertrouwde bepaalde mannen niet met wie ze aan het praten was en vroeg me telkens af of ze vreemdging. (andere ex heeft dat gedaan) ik begrijp dat ik haar hierdoor verstikte...en weinig ruimte gaf om gewoon zichzelf te zijn.
Ongeveer 2maanden geleden heb ik het uitgemaakt met mijn vriendin na 3.5jaar omdat ik met me hoofd ergens anders mee bezig was. We hebben daarna nog samen afgesproken, hotel geboekt en zo. Ze vroeg me nog of ik haar laat zitten na het hotel. Ik heb er overnagedacht maar helaas met me stomme hoofd heb ik haar laten zitten. Ik heb hier echt heel veel spijt van. Nu zijn we een maand verder en is zij bezig met een andere jongen. Ze hebben al gezoend en spreken af en toe af. Toen ik hier achterkwam besefte ik dat ik de grootste fout van mijn leven tot nu toe heb gemaakt. Ik heb haar een bericht gestuurd om te vragen hoe het zit tussen hun. Volgens haar hebben ze geen relatie en ze zijn niet bezig met elkaar. Ze zegt dat ze nog van me houdt maar ik zie er weinig tot niks van terug. Als ik haar een foto stuur van ons samen is haar reactie koud en lijkt het alsof de 3.5 jaar niks voor haar betekenen. Ik heb twee brieven geschreven voor haar, maar nog geen reactie op gekregen. Ik heb vandaag besloten om haar met rust te laten en ik hou mezelf ook steeds voor de gek. Ik wil haar zo graag terug en ik weet niet meer wat ik moet of kan doen om haar terug te krijgen. :(
Alles liep op rolletjes totdat we voor beiden een aantal gebeurtenissen passeerden. Ik moest mijn huis uit en op zoek naar een nieuw huis en zij moest gaan stage lopen. Uiteindelijk heb ik eind juni de sleutel gekregen en begon zij in juli met haar full time stage. Inmiddels had ze de knoop doorgehakt om (tijdelijk) te stoppen met haar sport en was ze steeds vaker met vriendinnen van studie uit eten en afspreken. Daarnaast ging ze twee weken voor begin stage nog met andere vriendinnen op vakantie en na de vakantie, dus ook na stressvolle periode begin stage, uitte ze voor het eerst twijfel aan haar gevoel voor mij. Ze vertelde mij dat ze op de vakantie mij niet gemist had (terwijl we wel via de what's app prima contact hadden). Dit sloeg in als een bom. Helaas zijn we beiden binnenvetters en hebben we nooit echt veel gezegd hoeveel ik om haar geef. Ook gaf ze aan dat ze graag het leven wil ontdekken en dat ik alles al hebt ontdekt. Zo wil ze in januari naar een vriendin in Indonesië en wil ze haar master doen in het buitenland. Nadat ze het uitte, in tranen, heb ik voorgesteld om te kijken of we het weer konden laten terugkomen. We hebben drie weken lang leuke dingen gedaan en het voelde goed aan met een kleine maar. Ondanks dat we heerlijk bijvoorbeeld op de bank konden zitten, hebben we nu achteraf gezien te weinig in die periode het erover gehad. Na deze drie weken kwam ze op een dag bij me en na een gezellige namiddag heb ik het toch ter sprake gebracht. Ze vertelde dat het gevoel niet was veranderd en dat we beter er een punt achter konden zetten. Ze is die avond nog wel blijven slapen (niet intiem geweest) en de ochtend erop is ze naar huis gegaan. We hebben bijna twee jaar de gehele dag contact gehad via ping en what's app. Ook na die bewuste avond was er wel wat contact en vier dagen later heb ik gebeld en na twee uur bellen, veel huilen en haar ervan proberen te overtuigen dat het echt anders kan, was de breuk vrij definitief. Toch hebben we hierna iedere dag wel even contact gehad en ook zij kwam soms vanuit het niets met een geïnteresseerde vraag. Uiteraard waren de (korte) gesprekken niet als eerst maar er was wel interesse. Sinds het uit is, is ze nu erg bezig met vriendinnen. Veel uit, op pad met anderen en constant online bij de what's app. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Afgelopen maandag hebben we de laatste spullen uitgewisseld en dat was niet leuk. Ze was vrij afstandelijk (ze zei dat ze moe was want was een weekend weg geweest en veel uit geweest) en ook met haar telefoon aan het spelen. Toch zat ze die avond tot na 2300 op what's app. Mijn insteek was om haar nog een keer te vertellen hoe fijn ik het heb gehad en dat ik blij met haar ben geweest maar het viel een beetje in het water omdat ik vrij emotioneel werd. Daarnaast was ze op zich vrij stellig dat haar gevoel weg is. Dit ben ik nu al een aantal weken en dat is zeer vervelend. Afgesproken dat we eventueel wel contact kunnen hebben. Bij afscheid nog een knuffel en kus. De morgen erop verandert ze haar status op Facebook naar vrijgezel. Ik stuurde nog een bericht met vind ik niet leuk en vertelde nog dat ik haar bedankte voor de mooie tijd. Dit vond ze stom want was zo formeel. Nu is ze constant bezig met 'leuke' dingen. Daarnaast nog steeds en meer op what's app en helaas sinds gisteren ook gezien dat ze aan het sjansen is met een jongen via Facebook waarbij wordt verwezen naar gesprekken die niet op Facebook zijn gemaakt. Het stomme is dat ze deze jongen altijd als 'gewoon' heeft getypeerd. U zult begrijpen dat ik erg in de war en teleurgesteld ben. Waarom gaat ze zo vol op in al die dingen? Waarom lijkt het alsof het haar niets meer interesseert ten opzichte van mij, alsof ik nooit bestaan hebt? Wat gaat er in haar om? Wil ze echt alles doen zonder mij? Waarom sjanst ze met die jongen? Wil ze die spannende aandacht? Mijn gevoel voor haar zit heel erg diep. Helaas, zo realiseer ik me nu, heb ik dat in de tijd dat we samen waren, te weinig geuit. Heeft u tips om haar weer terug te winnen, of heeft u het idee dat het schild dat ze nu voor mij opgetrokken heeft vrij definitief is?
Ik had 4 jaar een relatie met een jongen, en sinds 1 maand is het gedaan. Ik ben pas afgestudeerd en 23 jaar, hij werkt al en is 25. Ik heb ons altijd een geweldig koppel gevonden. We kunnen goed met elkaar praten, respecteren elkaar en hebben dezelfde interesses. Zelf na 4 jaar vond ik onze relatie nog steeds spannend, en had ik nog steeds momenten dat ik vlinders in men buik kreeg van hem. Men ex is wel altijd iemand geweest die zijn ruimte nodig heeft. Dit is de reden waarom zijn vorige relatie is stuk gelopen. Met mij had hij dan wel zijn match hierin gevonden. Ik ben niet het type meisje dat haar vriend elke dag absoluut moet zien/horen en zich volledig aan hem vastklampt. Voor hem was het dus een verademing om een vriendin te hebben dat hem vrijheid gaf. Hij heeft altijd gezegd dat hem dit enorm waardeert in mij.
Ik weet wel wat fout ging met de relatie van hem. Als hij thuis bent, (bij mij thuis). Kunnen wij met elkaar omgaan. Maar ik weet niet zeker dat hij wilt met mij terug of niet. Hij heeft nog geen nieuwe vriendin. Ik doe lief tegen hem. Maar niet omdat ik wil hem terug maar wel omdat ik veranderd nu van mijn gedrag. Want vroeger was ik echt egoïstisch en denk alleen maar over me zelf. Ik probeer te chatten met andere mannen maar het is gewoon niks. Ik denk nog steeds over mijn ex man en altijd hopen dat ik nog met hem kunnen zijn. Ik weet niet meer wat ik moet doen.
Hi Kevin, dank je wel :). Je kunt haar best bezoeken in het buitenland. Waarom eigenlijk niet! Het is de uitgelezen kans om elkaar in een andere omgeving met frissere ogen te bekijken. En gezamenlijke ervaringen werken bindend. Zonder veel moeite bouw je onbewust je relatie weer op. Verder is het jammer dat jullie zo met die procenten werken. Jij wil dat ze er 100% voor wil gaan, zij wil zich niet voor 100% geven. Houd op met die percentages want voor velen is dat benauwend, hoezeer ik je ook begrijp. Aan loos getwijfel heb je niets, maar voorwaarden stellen aan een relatie is je op glad ijs begeven… pas dus op. Probeer haar twijfels weg te nemen door te stellen dat je er alles aan zult doen haar vertrouwen terug te winnen. Dat dat voor jou van het grootste belang is. En dat je er zelf op vertrouwt dat het weer goedkomt. Een reisje in haar richting zou al veelzeggend zijn. Ik hoop dat ze dat op tijd zal inzien, voordat je straks die enorme pauze moet inlassen… Succes, A.
Ik had 3 maanden met me ex, maar ik was perongeluk met haar beste vriendin aan het rotzooien.. ik weet natuurlijk wel dat ik geen enkele excuus kan verzinnen voor dat.. maar we zijn al 1 jaar uit elkaar en ik heb er nog 1 keer terug gekregen, maar dat ging ook mis (op een andere manier), ik laat vaak aan der tonen dat ik haar nog leuk vind, maar dan gaat ze heel erg uit de hoogte doen.. dus doe ik nu alsof ik niets in haar zie.. ze zegt wel altijd dat ik de enige jongen ben met wie ze echt kan praten enzo.. maar ik wil niet in zo'n friendzone belanden.. PLEASE IEMAND HELP
Hi Krabi, ik heb geen glazen bol en kan hooguit speculeren over hoe hij zal reageren. Meerdere malen heeft hij laten weten andere zaken belangrijker te vinden dan de relatie met jou, met als dieptepunt dat hij bijna wanhopig probeerde om van je af te komen. Kennelijk mag je alleen voor hem klaar staan wanneer het hem uitkomt. Daarbij heeft hij twee kinderen waar hij geen tijd voor heeft, roept hij valselijk dat hij een ander heeft, en zegt dat hij voor niemand stopt met drinken. Lees je eerste bericht alsof het door een ander is geschreven, lees mijn reactie nogmaals en constateer dat je deze man beter kwijt kunt zijn dan rijk. Groetjes, A.
Mannen en vrouwen vinden verschillende soorten gesprekken fijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit verschil al tijdens de kindertijd ontstaat: meisjes voelen zich verbonden met elkaar als ze geheimpjes hebben en samen persoonlijke problemen bespreken. Jongens hechten zich aan elkaar door samen dingen te ondernemen en over hun gezamenlijke hobby’s te praten. [3]. Als je van je vriend of man verwacht dat hij net zo'n goede gesprekspartner voor je is als je beste vriendin, zal je negatief verrast worden. Mannen bouwen geen hechte relaties op door middel van gesprekken en ze veranderen vaker van thema. Ze worden tijdens het gesprek bovendien snel afgeleid door objecten in hun directe omgeving.

Mijn relatie is nu net een maand uit en ik mis haar nog steeds. Mijn ex en ik schelen 6 jaar. Ik ben 26 en zij is 20. We hebben bijna twee jaar (met een korte pauze) een erg liefdevolle en leuke lange afstandsrelatie gehad, omdat zij ergens anders woonde. Een week voordat het uitging stuurde ze mij nog een opbeurend en liefdevol smsje, echter die week daarna probeerde ik haar te bellen en te whatsappen maar kreeg weinig antwoord. Alleen berichten dat ze even niet wist wat ze met ons aan moest. De week die daarop volgde kreeg ik ineens een berichtje dat we moesten praten. Ik had al een gevoel waar dit toe zou gaan leiden. Op de dag dat ze het uitmaakte verscheen zij in tranen voor mijn deur en bood haar excuses aan. We hebben vervolgens een 30/45 min zitten praten (beiden hevig geëmotioneerd). In het gesprek kwam naar voren dat er een afstand was gegroeid tussen ons en dat zij mij al meerdere keren had gewaarschuwd dat dit kon gebeuren. Zij heeft het dit jaar erg druk met school waardoor wij elkaar sowieso minder gingen zien op deze manier. Zij wilde dat ik bij haar in de buurt zou komen wonen (in een stad waar ik behalve haar niemand ken). Ik heb haar toen gezegd dat ik alleen zou doen als we zouden gaan samen wonen (misschien achteraf niet een hele realistische eis), maar zij wilde gezien haar jonge leeftijd nog niet samenwonen omdat zij wilde genieten van haar vrijheid. Bovendien zou dit het laatste jaar zijn van haar huidige studie en zal ze in de zomer van 2013 waarschijnlijk verhuizen naar een andere stad (waarschijnlijk Utrecht). Ik vond het dan ook niet zinvol om voor enkele maanden naar de desbetreffende stad te verhuizen, als zij na de zomer toch weg zou gaan. Ik heb haar voortijdig al gezegd dat ik wel bereid was te verhuizen richting Utrecht en omstreken mocht zij daar gaan willen studeren, alleen dat ik het accepteerde dat komen jaar moeilijk zou worden. Dat zij zo relatief kort na de zomervakantie er al de brui aan zou geven had ik echter niet verwacht. Vanwege mijn toenmalige werk was ik sowieso verplicht 1 weekend te werken en ik had mijn rooster zo ingedeeld (en wanneer dit niet zo was probeerde ik te het dusdanig te regelen) dat ik haar zo vaak mogelijk kon zien. Juist door de lange afstand had ik het gevoel dat ik haar juist voldoende vrijheid gaf, al rekening houdend met haar leeftijd. Hier zit dan ook haar tegenstrijdigheid, ze wil mij in haar buurt en kon op haar beurt niet beloven dat wij elkaar ook dan heel vaak zouden zien en wilde tegelijkertijd ook haar vrijheid. Juist door de lange afstand had ik het gevoel dat ik haar juist voldoende vrijheid gaf, al rekening houdend met haar leeftijd. Tijdens de relatie hebben we naast vele up momenten ook wel wat down momenten gekend (de tijdelijke pauze) mede omdat ik door mijn gedrag haar een aantal keren had gekwetst. Gedurende die tijd heb ik hulp gezocht en op het moment dat het weer aanging vonden wij beiden dat ik veranderd was. Op dat moment hebben we het dan ook uitgebreid over die bepaalde situaties waarin zij gekwetst was gehad en hebben wij het uitgepraat. maar op het moment dat zij het uitmaakte haalde zij dit alles weer naar boven. Daarnaast heeft zij een vervelende familie historie met aanverwante slepende rechtszaken die toen en ook nog op dit moment spelen. Zij heeft mij gezegd dat ik haar nooit zou werkelijk begrijpen omdat ik niet in dezelfde situatie zit. Zij zegt dat het mij niet opviel als ze had gehuild (soms wel soms niet) maar als het mij wel op viel en ik er naar vroeg zei zij dat er niets aan de hand was. Ze neemt mij kwalijk dat ik er nooit naar vroeg, terwijl ik dit juist niet deed omdat ik wist dat dit voor haar een moeilijk onderwerp was. Ik was juist van mening dat zij hier zelf over moest beginnen maar dat deed zij nooit. Uiteindelijk vond zij ook dat ik mij moest focussen op wat ik nu eigenlijk verder wil met mijn leven en dat ik moet durven stappen te zetten en dat wij teveel verschillen. Ik heb daarop geantwoord dat wij beiden in verschillende levensfasen zitten. Zij is nog druk met school, Ik ben al een tijdje actief op de arbeidsmarkt. Uiteindelijk heeft zij het uitgemaakt en is ze al huilend weggegaan. Ik mis haar nog steeds heel erg. Ik houd nog steeds van haar. Ik heb, kort nadat het uitging, haar lastig gevallen via Facebook met ík wil je terug' berichten. Ik had (en heb nog steeds) zo'n spijt hiervan dat ik haar 3 weken geleden een laatste bericht gestuurd heb waarin ik mijn excuses aanbood, vermeld dat ik haar niet meer zou lastigvallen en haar succes heb gewenst met haar verdere leven. Vorige week heb ik kort via Facebook met haar moeder gesproken en gevraagd hoe het met haar ging. Die zij dat het wel goed ging maar dat ze nog steeds verdrietig was. Sinds enkele dagen heeft ze mij geblokkeerd en verwijderd van Facebook, dit terwijl ik niets meer tegen haar heb gezegd. Ik wil haar zo graag nog een keer zien of met haar praten omdat ik nog behoorlijk wat vragen heb. Maar is die kans groot dat dat ooit nog zal gebeuren? En hoe moet ik dit aanpakken? Ik heb haar telefoonnummer nog wel… Reactie infoteur, 26-10-2012
Hey, het is al een half jaar uit tussen mij en mijn ex. We hebben 2 maanden amper contact gehad en als we contact hadden dan was hij diegene die contact op nam. We hebben na 3 maanden weer paar keer afgesproken. Hij ging ergens heen waar hij heel lang naar uit keek en die heb ik verpest voor hem om stomme berichtjes te sturen om een reden. Nu wilt hij niks meer te maken met mij hebben maar het begon daarvoor wel de goede kant op te gaan. Kan ik hier nu wat aan doen en wat zou ik dan moeten doen?

We hebben een paar jaar samengewoond wat niet echt een succes was. Ik twijfelde veel wat waarschijnlijk kwam omdat ik met niet prettig voelde op de plek waar we woonde. Nu zijn we een jaar uit elkaar en in dat jaar ging het beter tussen ons maar van een relatie kwam niks. Nu heeft hij een ander en dat doet me heel veel pijn. Je weet pas wat je had als je het kwijt bent. Een paar weken geleden wou hij nog dat alles goed kwam en nu ineens dit. Zou dit nog een rebound relatie kunnen zijn of is dit niet meer na een jaar. Hij zei nog wel voor mij te voelen maar meer voor een ander. In het begin was hij niet in andere geïnteresseerd en nu heeft hij een ander.


Ik zal dit even verder toelichten. Wij hebben elkaar via een dating site leren kennen al gauw gaf hij aan dat hij niet op zoek was naar een vaste relatie omdat hij sinds kort gescheiden was na een huwelijk van 12 jaar. Hij wilde wel iemand leuks ontmoeten en leuke dingen mee doen (uit eten, uitgaan etc…) Ik kon mij hierin vinden en zodoende zijn wij onze “relatie” van start gegaan. We hadden een hele leuke tijd en een gigantische klik (het voelde bovennatuurlijk, magisch gewoon)

Hi Mark, ze staat achter haar keus 'want het voelt zo goed', zegt ze. Aan de andere kant moet ze huilen en is ze niet in staat je snel te zien. Het lijkt me dus dat de breuk helemaal niet goed voelt. Nog meer tegenstrijdigheden meldt ze wat betreft 'geen zin in seks' versus 'opgewonden raken als ze je ziet'. Zoals ik dit lees gaat het niet om de angst voor haar eigen stemming cq lichaamsreacties, maar de angst dat ze kennelijk met jou in bed belandt. En daar heeft ze duidelijk geen trek in. Voor wat betreft een komende ontmoeting moet je zoals ik eerder al zei aanbieden om vrienden te zijn. Dit haalt de druk van de ketel, en jij bewijst ermee dat je geen (bij)bedoelingen hebt. De kunst is dus om het los te laten, juist om haar hart - veel later pas - opnieuw te kunnen veroveren. Grt, A.
Een partner vinden is lastig, maar een partner bij je houden is nog veel moeilijker. Het zijn allebei belangrijke stappen op weg naar het huwelijk. Er zijn vrouwen zat die een man vinden die zich voor altijd aan hen wil binden. Wat is hun geheim? Dit is geen alomvattende handleiding, maar de volgende tips kunnen je misschien op weg helpen naar een diepere relatie.

Bedankt weer voor je reactie! Om op je vraag te reageren. Gaat op zich allemaal wel goed, veel nieuwe contacten op gebouwd. Probleem hierbij wel is dat ik op deze manier weinig vrijgezelle meiden ontmoet omdat ze vaak al bezet zijn die ik ontmoet via via. Ik ben daarom maar gestart met Badoo, en heb nu wel al wat leuke gesprekken en meiden ontmoet. Toevallig net een gesprek gehad waarbij een leuke dame aangeeft op een echte man te vallen die serieus is en weet wat ie wil. Ik ben/heb dat op het moment eigenlijk totaal niet bedenk ik me nu. Toen het uit ging had ik juist het idee dat ik iets te serieus werd en het daarom benauwde voor mn ex (maar misschien was ik ook juist wel te afhankelijk van het ons; niet meer de echte onafhankelijke man die er zelf staat) Ik ben eigenlijk onbewust ook steeds meer pluk de dag geworden het laatste jaar merk ik nu. Wat rebelser. Ik doe gewoon maar wat en waar ik zin heb. Heb mijn studie bijna afgerond en ben op zoek naar een baan en wil binnen jaar een huis kopen, dat wel, maar verder heb ik nog niet echt doel in mijn leven waar ik weer lust vandaan haal om er echt te gaan staan zeg maar. Zoals een echte man dus waarschijnlijk die wel weet wat ie wil etc. 😉


Ik zou ook niet afspreken. Zo blijf je in hetzelfde straatje. En wie weet geraken de gemoederen dan overhit en worden er verkeerde dingen gezegd, waar je achteraf dan weer veel spijt van gaat hebben. Al begrijp ik wel dat je het goed wil afsluiten. Heb je dat dan in het verleden nooit kunnen doen? Is het voor jou dan nog niet afgesloten? Ik zou zeggen, en dan uit persoonlijke ervaring: laat het rusten! Dan blijven alle opties nog open. Als zij echt contact met jou wil, laat haar dan maar het initiatief nemen maar zelf zou ik niet meer bellen.

Of durft ze me nog niet los te laten en probeert ze me nog onbewust aan het lijntje te houden? De brief en mail was waarschijnlijk te vroeg, maar ik dacht heb toch niks meer te verliezen dan wat ik al verloren heb. Ik heb verder ook niks meer laten horen van me en ben dat ook niet van plan, aangezien zij aan zet is. Ik doe verder ook mijn dingen weer en ben weer `back on track` maar wat ze hiermee wil bereiken weet ik niet. Ze zegt dat het over is, maar aan haar gedrag te zien is ze of heel kinderachtig of heeft me nog niet losgelaten…
Ik heb zojuist het bovenstaande artikel gelezen, mijn vriendin heeft de vorige week ook een punt achter onze relatie gezet van 2, 5 jaar. In mijn ogen zaten wij in een kleine sleur, het ging misschien ook wel wat minder. Ik bedoel dat zij de nodige stress had van stage (niet wat ze er van verwacht had) en gezondheids problemen in de fam. en ik van school (3 weken).
Een week later besloot ze dat het beter was om de relatie te verbreken omdat ze me niet aan een lijntje wilde houden want zij wist niet hoelang dit allemaal zou duren en of ze uberhaupt haar gevoel voor mij weer terug zou krijgen. Ik was er kapot van. Het was zo plotseling en zo snel ineens over. Geen moment heb ik er voor kunnen vechten. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee mede doordat ik niet kan begrijpen dat zo’n goede relatie van de een op de andere dag over is. Ze heeft ook gezegd dat ze niet van me kan vragen dat ik het begrijp omdat ze het zelf ook niet begrijpt.

Hi Sonja, ja. Maar kijk nu eens naar wat je in het afgelopen half jaar hebt geprobeerd. Werkte je strategie (= gewoon prive contact houden) om haar terug te krijgen? Nee. Je hebt er haar vriendschap mee, maar dat wil je niet. Je blijft hopen op een verzoening, ondanks haar persoonlijke problematiek, de mannelijke vriend die misschien meer wordt, en haar pogingen om je enigszins op een afstand te houden. Verschillende dingen hebben we besproken, zoals het faken van een derde persoon, haar prive niet meer zien of spreken, en je onbeschikbaar houden voor eventuele initiatieven van haar kant. Kennelijk zijn deze mogelijkheden voor jou niet goed uitvoerbaar of je wilt dat gewoon niet. Maar dan moet je tegen jezelf zeggen: oke, ik vind die vriendschap (hoewel op een laag pitje) gewoon leuk en heb er vrede mee. Stop dan de hoop en focus je eventueel op andere mogelijke partners. Want trek je conclusie: Al wat er nu gebeurd is in de afgelopen maanden heeft haar niet bij jou teruggebracht op de manier zoals jij wil. Verander je strategie dus als je vindt dat het anders moet! Groetjes van A.


Goed beschreven dit levensgebied, ik denk hier zelf al jaren over na, wat mij opvalt is : je leest zoveel over liefde en relaties, maar waar ik bijna niets over lees is, waarom vinden we het allemaal normaal om relaties aante gaan, huwelijken, omdat het al heel lang normaal is ?we leven in veranderende tijden, en ik geloof niet in het voortduren van dit soort relaties, natuurlijk hebben we elkaar nodig, om te leven en te leren, maar de individualisering gaat door, ook het leren leven met liefde in onszelf, en – – – we hebben elkaar niet meer nodig, zoals het altijd geweest is, mannen, vrouwen kunnen zelfstandig leven, financieel en practisch, met liefde voor zichzelf, anderen en het leven.
3 dagen later zijn we opnieuw op reis gegaan, met zijn ouders deze keer. Hij zei eerst dat hij het raar vond, omdat het even niet lekker tussen ons liep, maar hij zei dat ik meemocht. Ik vroeg van waar die switch van gedachten was gekomen en hij zei ‘ik heb gedacht aan onze toekomst, en ik zie het echt wel’. Het gaf me een top gevoel. Op reis met zijn ouders liep alles goed, tot ik nog 1 keer wou beginnen over die slechte dag tussen ons. Ik had dat nooit mogen doen, want hij werd kwaad dat ik er weer over begon. Het is in tranen en discussie geëindigd. Uiteindelijk zei ik dat we echt water bij de wijn moesten doen en hij ging akkoord. Eenmaal terug in België hadden we nog een trouwfeest de dag erna, en op alle onverwachte foto’s ziet hij er heel gelukkig uit… Maar schijn bedriegt dus.
Dankzij mijn ruime ervaring met koppels, het lezen van diverse boeken van Amerikaanse, Nederlandse en Franse schrijvers en de diverse gesprekken die ik met koppels en individuen heb gevoerd, heb ik een zeer goed inzicht gekregen in de wijze hoe relaties tot stand komen. Ik weet hoe ze evolueren, hoe de communicatie verloopt tussen gelukkige koppels en koppels waarbij het fout gaat.
Een week later belde hij me op hoe het ging.. We hebben toen even twintig minuten aan de telefoon gehangen over t een en t ander.. Gelukkig kon ik mijn emoties onder controle houden want ik wilde absoluut niet dat hij wist hoe verschrikkelijk ik mij eronder voelde.. Die avond belde ook zijn moeder nog.. Die vond het ook heel erg en had het niet zien aankomen.. Ze zei dat hij in de knoop zat met zichzelf en dat hij op dit moment even geen andere optie zag dan het uitmaken.. Voor mij een hoopgevende gedachte..

Mijn relatie is afgelopen dinsdag na 1, 5 jaar uitgegaan. S'ochtends stuurt hij mij sms'jes (ik was net aan het werk, hij sliep nog toen ik vertrok, woonde samen in zijn huis).dat hij mij niet kwijt wilt en van mij houdt en waaraan hij zich irriteerde. De dag ervoor hadden we ruzie. S'middags stuurt hij dat dit moet stoppen en we uit elkaar gaan. Op zijn eerste sms'jes had ik alleen gereageerd met ik hou ook van jou en we komen er wel uit. Na de middag heb ik hem gesmeekt, boos geworden enz. Alle foute dingen. Toen ik aan het inpakken was zag ik zijn contact met zijn exvrouw en daar is hij nu ook bij terug. Dit is vijf keer eerder gebeurd ivm oude liefde roest niet en hun dochtertje.
Hi P., je vriendin is bang om teveel voor je te voelen en een relatie te 'moeten', dus heeft ze voor zichzelf een muur opgetrokken. Zo kun je niet te dichtbij komen. De oorzaak hiervoor lijkt mij die diepe angst om verlaten te worden, want dit is tenslotte al eerder gebeurd. Dat er een gebrek aan gevoelens zou zijn, is niet juist. Alles bulkt van de emoties. Het komt haar alleen het beste uit door uit te spreken dat ze minder gevoel voor jou zou hebben, dan jij voor haar. Dit maakt ze zichzelf wijs om zich veilig te stellen. Tot zo ver de achtergrond. De vraag is nu hoe je dit verder aanpakt. Zoals het nu gaat blijven jullie in dit cirkeltje ronddraaien en zal er weinig verbeteren. Daarom denk ik dat je wat radicaler te werk moet gaan en haar echt een tijd alleen moet laten. Voorwaarde in dit geval is dan wel dat je haar dit vertelt, zodat ze de komende tijd kan gaan nadenken (en jij hoopt dan natuurlijk dat ze je gaat missen!). Spreek met haar af dat je na een paar maandjes contact met haar opneemt, zodat jullie elkaar met frisse blik kunnen bekijken. Zo doormodderen werkt niet, maar straks een realistischer en verstandiger begin kan wel werken. Als het ook na een lange pauze tussen jullie niet gaat, dan moet je je afvragen of je er nog wel energie in wilt steken. Maar dat is jouw geheim voor nu. Groetjes van A.
daar zit je dan met je mond vol tanden. we zijn nu 2 weken verder en ben nog steeds van de kaart. ben ook tijdelijk vertrokken uit me woonplaats, want dat ze 500 meter verderop wonen maakt het ook niet bepaald makkelijk. en ik betrapte me er zelf alweer op, dat ik wou gaan kijken. heb 5 dagen geleden nog een sms gestuurd, maar daar heb ik geen antwoord op gekregen.
Nieuwe ontwikkelingen. Heb sinds het bezoekje 2 keer weer contact met mijn ex opgenomen via de sms. De eerste keer zoals je aangaf hoe het ging etc hier werd normaal op gereageerd (dus het negeren is voorbij gelukkig) toen 4 dagen later heb ik gevraagd ook via de sms of ik haar kon trakteren op een etentje (wou graag moeite doen). Op de vraag hoe het ging werd wel gereageerd maar toen ik daarna vroeg of ze wou eten binnenkort niet! (inmiddels 3 dagen geleden)
Auw dat doet pijn, heel veel.. We berichten af en toe nog wel en via facebook ook nog wel contact. Nu heb ik echter mee gedaan aan actie van Q music love me again.. Hij Is gebeld door Qmusic met de vraag of hij met mij op date wil (etentje en film) . Zei eerst van heb daar niet zoveel behoefte aan en later oke laten we onder genot van kaarslicht en etentje er is over praten..Ik blij maar vraag mij wel af of hij mij echt nog weer terug wil.. Na dat het uit is gegaan is hij nog 1 keer bij mij geweest om tepraten gaf aan dat het over was maar bij weg gaan toch weer kus op de mond .. twijfel weer bij mij.
×