Hallo. Ik kom uit een relatie van 3 jaar. Het laatste jaar werd ik opgeslorpt door gaming en fitness waardoor ik niet genoeg (onbewust) aandacht gaf aan mijn vriendin. Ze zei me dat ze het laatste jaar "heeft moeten smeken om mijn aandacht en om er voor haar te zijn". Het is nu inmiddels een dikke maand gedaan en ik ben er helemaal kapot van. Ze gaf subtiele signalen maar als man zie je die natuurlijk niet, of ze waren allesinds niet sterk genoeg om door te dringen. Ze is heel vastberaden en zegt dat de relatie "rond" is, ookal zei ze voordien dat ze er aan wilt werken. Haar gevoelens zijn verminderd, maar niet weg zei ze. Inmiddels zegt ze dat de liefde volledig over is en dat ze door wil.
1. Uw ex heeft wat ruimte en tijd nodig om alle negatieve associaties van de breuk te verwijderen en u te missen. Mensen hebben een gemeenschappelijke misvatting dat als je je ex niet contacteert ze je zullen vergeten. Maar in werkelijkheid, als je geen contact opneemt met je ex, geef je ze de tijd om je meer te missen en ze zullen zich altijd afvragen waarom je hen niet contacteert. Onthoud al de fouten in deel # 1 van deze handleiding. Elk van hen deed je ex denken dat je een behoeftig persoon bent. Door hen niet te contacteren, wordt je onmiddellijk aanzien als het tegenovergestelde.
De afgelopen weken ging het fantastisch, op ons seksleven na, er was totaal geen sprake van ruzies, soms lichte irritaties, maar dat heeft ieder koppel wel. Hij kwam doordeweeks 1 a 2 keer langs en het weekend sliepen we hier, aangezien mijn ouders 4,5 op zomervakantie waren naar het buitenland. Mijn ex vertelde mij, dat hij de laatste tijd niet als ´koppel´ had ervaren en dat het gevoel voor mij erg geslonken was, hij was minder van mij gaan houden, om mij niet langer aan het lijntje te houden en met vrezen voor een nare toekomst heeft hij het uitgemaakt, het leek hem beter nu, dan wanneer we al kinderen hadden en zouden samenwonen.
Ik heb een relatie gehad van ruim 8 maanden maar is sinds vorige week vrijdag over. Ik ben een jongen en het is de eerste keer dat ik gedumpt word door een meisje waar ik veel van hield. En het rare was dat het volkomen onverwacht voor me was. Ik heb geen signalen gezien dat ze ermee zou kappen. Sterker nog, een week voordat ze het uitmaakte had ze een verrassing voor me omdat ''ik zo lief was''. Toevallig heb ik het geraden maar dat wist ik zelf niet, ik had meteen gezegd dat ga je toch niet kopen is zonde van je geld. En toen zei ze nou dan niet hoor. Ik had er echt spijt van want ik gokte toevallig goed. Mijn ex is een enig kind maar leidt een drukke leven door studie en werk. Ze heeft nooit 1 volledige dag vrij, of ze werkt of ze studeert of ze maakt huiswerk. Volgens mij was ik te veel voor haar. Ze zei toen ze het uitmaakte dat het gevoel weg was. Ik was heel erg gefrustreerd en had alle herinneringen die in me huis waren in de tas gestopt en aan haar gegeven. Het is nu een week uit en ik heb via whatsapp een contact met haar opgezocht. Aangezien we volgende week tentamens hebben wenste ik haar veel succes met tentamens. Zij vond het lief en vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat het goed ging en ik het druk had. Voor de rest zei ze ik heb het ook heel erg druk en ze had dus niet de neiging om te praten. Dus toen zei ik oke nou succes, het gesprek was toen over. Ik heb geen idee wat ik moet doen want vandaag was de enige keer dat ik met haar contact opzocht. Ik snap het gewoon niet ze zei toen we nog relatie hadden dat liefde alles overwint etc etc. Ik wil haar heel erg terug. Wat misschien niet erg onbelangrijk is is dat ik bijna 21 ben en zij 18. En we hadden af en toe ruzies die op zich nergens op sloegen. Ik zag haar ook alleen op een avond en heb geen kans meer gehad om wat leuks te doen omdat ze het zo druk heeft. Wat moet ik doen?
Bijna niets is effectiever dan jaloezie. Van zijn kant, welteverstaan. De makkelijkste manier om dat te bereiken, is door hem eraan te herinneren wat hij mist. Heeft hij je altijd gecomplimenteerd dat die ene jurk je zo mooi staat? Draag hem. Haal die mooie hakken uit de kast die je benen zo goed doen uitkomen. En waarom niet: flirt met die ene vent die hij altijd 'nep-Johnny Depp' noemt. 
Ik ga me herbronnen want emotioneel deed het me veel. Ik heb mezelf leren kennen het afgelopen jaar en heb nog heel wat werk voor de boeg. Zo realiseerde ik me dat haar gevoelens wel intenser waren als die van mij en zij er toch net iets meer voor ging dan ikzelf. Tja, ik kreeg als alleenstaande man plots heel veel aandacht van die vrouw, en dat streelde mn ego wel. En dan neem je idd risico’s.
Mannen zijn jagers en genieten van de jacht. Als een man jou aanspreekt in de kroeg dan ben je dus eigenlijk al voor 50% binnen. Hij zou je namelijk nooit aanspreken als hij je niet aantrekkelijk vond. Wees je daar altijd van bewust! Denk dus nooit: ‘Ah vindt ie me wel leuk?’, want als hij de hele avond met je praat en aan het eind je nummer vraagt, dan laat ie echt nog wel van zich horen.
Iemand missen is een raar fenomeen. Soms wordt het gevoel erger naarmate de persoon langer wegblijft, soms ook beter. Je kunt iemand missen die aan de andere kant van de wereld zit, maar ook iemand die slechts een paar straten verderop woont. Sterker nog, het is zelfs mogelijk een ander te missen die nog aanwezig is. Dat laatste gebeurt bijvoorbeeld als een vriendin erg verandert (‘Ik mis de Els van vroeger’), of als je partner heel afstandelijk doet (‘Ik kan hem niet meer bereiken’). Sommige mensen lijden zo erg onder het gemis van een ander dat ze zich ook fysiek rot voelen. Maar wat is dat nu eigenlijk, iemand missen?

Jeetje wat heb je het ingewikkeld geformuleerd. Ik snap niet echt wat voor antwoord je nou precies zoek, maar waarom zou het niet kunnen dat men tijdelijk uit elkaar gaat om het een en ander uit te zoeken. Heel verstandig en goed voor een gezonde relatie. Waarom plaats je onderaan het gaat om iemand die een echte man denkt te zijn? Wat voor bevestiging zoek je als je aangeeft dat het dus waarschijnlijk bij lange na nog geen echte man is, terwijl je in je vraagstelling aangeef dat mannen hun belofte nakomen? Mooi toch? Als je het mij vraagt, Stel je een vraag waar geen antwoord op te geven is. Laat die man, dat stel, of jezelf in zijn waarde en wacht het gewoon af. Hij gaat haar missen wanneer hij zijn problemen op een rijtje heeft, en haar waarde dus pas echt in kan zien!
Ik vraag me al een tijdje af of ik bindingsangst heb. Overal lees ik bij bindingsangst over mensen die al in een relatie zitten, kort of lang. Het is bij mij niet zo dat ik na een paar maanden relatie af haak, ik begin er gewoon helemaal niet aan. Ik voel me niet snel aangetrokken tot een man (ik ben niet a-seksueel) en verder dan een enkele date komt het vaak niet. Vaak zit ik aan het eind van de date te denken: Als hij me maar niet zoent, als hij me maar niet zoent. De gedachten dat iemand sneller meer wil dan ik, vind ik erg moeilijk. Ik ben niet op m’n mond gevallen, maar dat soort situaties vind ik erg lastig.
Nog even een kleine aanvulling en dan duik ik weer onder voor een tijd :). Ik zag mijn ex vandaag weer op het werk. Op zich was ze ok, maar toch weer (in tegenstelling tot 1e paasdag) gereserveerd… wel vroeg ze vrolijk hoe mijn paasbrunch gisteren was geweest etc etc. Ik was jolig en gewoon geinterreseerd en vroeg ook naar haar dag gisteren. Ze had gisteren film gekeken met die mannelijke vriend van haar (dit wist ik weer via via) maar hier is ze niet open over tegen mij. Op zich weet ik ook dat daar niks zit qua relatie.
Mijn rationele vraagt: wie houdt mij nu in de greep? Ben ik dat zelf of is dat mijn vrouw die een verzoek tot echtscheiding heeft ingediend en niets meer van mij meer wil weten? Dit proces duurt nu anderhalf jaar en er zal nog wel een half jaar bij komen. Mijn emotionele kant voelt zich erg aangesproken door Don't ever say you don't love if you can't let go."

Ik schaam mij erg diep. Jouw tips en adviezen hoor ik van iedereen… Afstand houden, niet achteraan lopen, etc… Maar ja ik wil het echt zo graag, maar het feit dat we samenwerken maakt het voor mij zo idioot moeilijk! Elke keer weer die confrontatie en als het contact dan best leuk en gezellig is, word ik overmoedig en gok op een etentje o.i.d. samen, fout! Het zou voor mij een zegen zijn als mijn ex inderdaad een andere baan zou vinden, dat alleen al brengt meer rust en hopelijk de ruimte om elkaar te gaan missen… Ik ben er zo klaar mee! Die mannelijke vriend van haar reageert soms dagen niet op haar sms of belt niet terug. Toen mijn ex ging verhuizen was ik haar druk aan het helpen en waar was deze zogenaamde vriend? Die kwam pas toen het klaar was! Enorme oekel die ik ben! Maar ja ik ben zo bang dat ze er misschien inderdaad met een ander vandoor gaat, dat ik elk leuk contact probeer aan te halen en iets leuks te gaan organiseren of als ze een keer een sms stuurt, gelijk reageer. Ben constant bang dat het gewoon te laat is.


In elk geval trok ik het niet meer. De hele normale liefdevolle omgang met elkaar (ook seksueel, sorry) maar wel het gegeven dat hij twijfels had. Hoewel ik veel met hem gepraat heb, dat we stap terug konden doen etc. en we zo'n goed team waren, heb ik toen besloten week naar mijn moeder te gaan. Een week vol vrees en angst. Mijn ex is een meester in het wegstoppen van emoties. Hij richt zich gewoon op z'n boek en dan is het er gewoon niet. Heb ik me menig keer over verbaasd w.b. reactie op zijn ouders. Dus hij heeft me die week niet gemist. Nee duh, logisch. Je moet nadenken, zit in negatieve flow en je moet een keuze maken.
Besef dat bindingsangst juist voortkomt uit angst voor verlies van liefde. Angst die is ontstaan door een pijnlijk verlies in het verleden waar je je misschien niet eens bewust van bent. Waar je onbewust een patroon op hebt ontwikkeld om die pijn nooit meer te hoeven voelen. Dat overlevingspatroon heeft je ooit geholpen, maar werkt nu averechts, want het maakt dat je afstand creëert en de ander niet dichtbij laat komen. Waardoor je gefrustreerd raakt en er maar niet in slaagt om te ontvangen waar je in wezen zo naar verlangt: liefde en intimiteit.
Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Hi Nick, achterdocht en wantrouwen, zoals zij voelde binnen de relatie, zijn geen beste factoren om een relatie op de rails te houden. Helaas was je niet in staat gebleken om deze gevoelens om te buigen. Het bleef tussen jullie in staan, met misschien wel de breuk als gevolg, hoewel je niet zegt waarom het nu daadwerkelijk is uitgegaan. Aangezien je ex nogal jong was toen ze de relatie begon, kan ze het gevoel hebben gehad dingen gemist te hebben. Die tijd is ze nu aan het inhalen. Het geeft aan dat ze niet toe was aan een vaste relatie met toekomst, en voorlopig is ze dat ook niet. Het is jammer dat ze je na zo'n lange tijd links laat liggen en geen belangstelling heeft. Desinteresse is het ultieme bewijs dat er geen korrel gevoel bij zit. Je kunt bij wijze van spreken beter woede en geraas constateren, dan deze lakse houding. Als er echt liefde zou zijn geweest dan is er een pijnlijk gemis, en blijf je een bovenmatige, vaak stiekeme belangstelling voor je ex houden. Zij vertoont niets van dit alles. De benaderingen die je doet werken niet, dus houd er voorlopig mee op. Een ex moet eerst open staan voor vriendschap, voordat je weer een stap verder kunt denken. Vooralsnog vertoont ze desinteresse, en wat dit over jullie 'liefde' zegt, mag je zelf invullen… Sterkte, A.
Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.
Hi Nicole, je kunt de adviezen in het artikel gewoon opvolgen. Je hebt vooralsnog niets verspeeld behalve een stuk van je eigenwaarde. Mannen willen altijd wat ze moeilijk kunnen krijgen, zodat ze het idee hebben ervoor te hebben gevochten. Voor vrouwen die 'zeuren', 'smeken' of 'claimen' gaan ze juist extra op de vlucht. Draai de rollen dus om en maak jezelf volkomen onbereikbaar. Hopelijk gaat hij zich op een goeie dag afvragen hoe het met je gaat. Doet hij dat, dan moet je absoluut niet toehappen, maar de indruk wekken alsof je het bijzonder druk hebt. Hij moet dus in plaats van bovenaan je prioriteitenlijstje, juist onderaan komen te staan. En dit moet hij ook weten. Pas dan is er kans op herstel, op voorwaarde dat hij je ook nog eens mist en jij een begerenswaardige vrouw bent of zult zijn… ;). Sterkte, A.
Dat een man zijn gevoelens niet toont, betekent niet dat hij ze niet heeft! Het kan zijn dat hij is opgevoed met het idee: grote jongens huilen niet, of dat hij van nature minder met zijn emoties "te koop" loopt." Het ligt er een beetje aan op wiens voorstel er een break is. Als de vrouw een tijdje afstand wil en hij stemt daarin noodgedwongen toe, zal hij haar veel eerder missen dan wanneer hijzelf het initiatief heeft genomen. Als zijn vriendin even rust wil en hij houdt veel van haar, mist hij haar ws. al heel snel en zal ook onzeker zijn over het voortzetting van hun relatie. Heeft hijzelf het voorstel gedaan, dan heeft hij daar een reden voorgehad en vindt het wel prettig "even op zichzelf te zijn".Hij is dat meer met zichzelf bezig dan met "het missen"van zijn vriendin. Je schrijft; waarom zijn mannen altijd van belofte is belofte enz., maar dat ben ik niet met je eens. Ik ken voorbeelden genoeg van mannen die dat niet hebben, en omgekeerd vrouwen die wel tot het bittere einde door willen gaan. Als een relatie echt ten einde is, zal de een (mannen EN vrouwen) zeer verdrietig zijn, en een ander (mannen EN vrouwen) opgelucht. En daar zit van alles tussen in!
Ik heb geleerd dat je perfect mag “vechten” voor je vriendin, maar er zijn grenzen. Er teveel achteraan zitten is niet goed. Dit kan zelfs verstikkend overkomen en aanvoelen voor haar. Je zal haar idd tijd en rust moeten geven. Doe je dit niet, dan zal haar beeld over jou veranderen van positief naar negatief. Maar ik zou toch in je achterhoofd houden dat je dit,persoonlijk gesprek nooit zal hebben. Daarom probeer je aandacht of andere vrouwen of andere zaken te richten. En mss komt dat gesprek vanuit het niets. Veel sterkte.

Ik weet niet goed hoe ik haar moet benaderen op dit moment. Aan de ene kant wil ik er zijn voor haar, omdat ze het nog steeds niet gemakkelijk heeft, maar aan de andere kant is het wel moeilijk, omdat ik nog steeds die hoop koester dat het terug goed komt. Ook de schrik dat ze iemand anders zal vinden, mij zal vergeten (of vergeten wat we hebben gehad) is wel heel erg aanwezig.
Angst bepaalt een groot deel van onze beslissingen. Wat wij eten, waar wij leven en hoe wij ons geld verdienen zijn beslissingen die uit een mix van angsten en wensen voortkomen. Bij de zoektocht naar een partner is dit niet anders. Wanneer je weet welk gedragsmodel mannen vrezen kun je niet alleen de reacties van de heren, maar ook je eigen gedrag en diens uitwerking op tussenmenselijke relaties beter inschatten. Dit voorkomt liefdesverdriet en misschien heb je hierdoor wel echt de kans de ware te leren kennen!
Aan de ene kant wil ik dat meisje natuurlijk laten weten dat haar 'scharrel' nog steeds in bed ligt met zijn ex (maar is dit niet kinderachtig?) Aan de andere kant wil ik mijn ex zelf op zijn bek laten gaan en al zijn spullen die hier nog staan bij hem in de tuin smijten. Ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen eigenlijk. Het rare is dus, dat mijn intuïtie blijkbaar sterk ontwikkeld is, anders was ik nooit gaan 'bluffen'. Waarom zegt mijn gevoel dan ook nog steeds dat het weer goedkomt tussen ons? Dat spoort toch niet? Het is niet zo dat ik verblind ben door liefde, en kan gewoon nog goed nadenken.
Ons etentje 1e paasdag was gezellig. Niks nieuws eigenlijk. Net een getrouwd stel. Ze vroeg me weer het hemd van het lijf over vanalles, ook wat ik deze week ga doen allemaal. Ik gedroeg me enorm zelfverkered en cool, zo cool dat mijn ex het benoemde. Mijn ex haalt vaak herinneringen naar boven (ik let hier speciaal op), nu met ons etentje weer, een negatieve dat ik met kerst 2010 in slaap viel tijdens het kijken van een film… Ik weer verder. Es kijken wat er gebeurd. Groetjes Sonja. Reactie infoteur, 11-04-2012
MIJN naam is Ana Jukic, ik ben heel blij om mijn geweldige en prachtige getuigenis met iedereen op deze site te delen ..: ik was 4 jaar getrouwd met mijn man en plotseling kwam er een andere vrouw in beeld die hij begon te haten en hij was beledigend. maar ik hield nog steeds van hem met heel mijn hart en wilde hem ten koste van alles ... Hij vroeg om echtscheiding en mijn hele leven draaide zich uit en ik wist niet wat te doen, hij verhuisde het huis en liet me achter en de kinderen ... mijn zeer goede vriend vertelde me over het proberen van spirituele middelen om mijn man terug te krijgen en stelde me voor aan een spreukgieter dus ik besloot het te proberen. hoewel ik niet in al die dingen geloofde, toen hij de speciale gebeden en betovering deed, kwam mijn man na 2 dagen terug en smeekte hij dat hij zijn fouten had begrepen. Ik kon het gewoon niet geloven, hoe dan ook, we zijn weer samen nu en we zijn blij voor het geval dat iemand hier hulp nodig heeft, is of whatsapp hem nu +2348133261196.

Hi Krabi, dit moet je natuurlijk zelf weten, maar mijn advies luidt dat je het hem zeer moeilijk moet maken. Wat hij nodig heeft is dat je hem net zo wreed en koud behandelt als hij meerdere malen met jou gedaan heeft. Kortaf is prima, en 'geen contact meer' zal hem kwellen tot op het bot. Laat hem peulen zweten voordat je ooit nog een woord met hem gaat wisselen. Emoties verder weghouden. Een koelbloedig einde is het enige dat past. Doorzetten nu, A.
1. Uw ex heeft wat ruimte en tijd nodig om alle negatieve associaties van de breuk te verwijderen en u te missen. Mensen hebben een gemeenschappelijke misvatting dat als je je ex niet contacteert ze je zullen vergeten. Maar in werkelijkheid, als je geen contact opneemt met je ex, geef je ze de tijd om je meer te missen en ze zullen zich altijd afvragen waarom je hen niet contacteert. Onthoud al de fouten in deel # 1 van deze handleiding. Elk van hen deed je ex denken dat je een behoeftig persoon bent. Door hen niet te contacteren, wordt je onmiddellijk aanzien als het tegenovergestelde.
Het telefoongebruik komt voort uit dat ik altijd bezig ben het anderen naar de zin te maken en niet aan mezelf of haar denk. Ik heb haar onbewust niet de aandacht en waardering gegeven die ze hoort te krijgen. Het zijn veelal collega's die 's avonds nog aan het werk zijn en dan mijn hulp vragen als ze iets niet snappen met een applicatie of wat dan ook. Maar ook vrienden en kennissen weten me te vinden. Dit moet ook echt anders en daarvoor heb ik inmiddels eerste gesprek met mijn baas voor gehad. Daar moeten afspraken over gemaakt worden.
De ouders wouden dat ik een deel van de huur van het huis naar hun rekening stortte, ik wou dat niet en heb het met haar over gehad. Ze begon te wenen en uiteindelijk om niet in discussie te gaan heb ik dat aanvaard. Betaalde ook gas en elektriciteit, internet, soms een uitstapje, soms ook eten, verlof, hout, enz. Heb ook nieuwe dakramen betaald in haar huis, een deel van de nieuwe zetel, enz. Eigenlijk normaal als je samen leeft.
Het is nu 3 maanden uit hij heeft het uitgemaakt. We hadden maar 7 maanden ben nog stapel op hem. Hij heeft veel mee gemaakt voor hem ging het niet meer.we gingen door een lastige tijd en hij wil een tijdje alleem zijn. We hebben elkaar nu voor het eerst 2 weken niet gesproken. En hij appte mij en wilde weten hoe het met mij ging. Heb toen gezecht dat ik tijd nodig heb en dat wij paar maanden geen kontackt moeten hebben. Anders kom ik niet over hem heen ben. Hou echt van hem vind gewoon eng. Maar goed ik vroeg mij af wand dat heeft hij nu paar keer gezecht, ik vergeet jou ook niet zomaar. Wat betekend dat? Hou hij nog van mij en wil die dat niet zeggen. Hij gaf dat als doen ik zij dat ik nog van hem hou. En wat moet ik doen hij wil kontackt houden maar dat kan ik niet en hij wil vrienden zijn kan ik nu al helemaal niet. Heb voor mij zelf gekozen om nu paar maanden niks meer te zeggen nou dat heb ik met hem af gesproken. Als hij mij nou wel weer een app stuurt of belt wat moet ik doen. Wand wil hem ok zo graag terug!
Deze kan je gebruiken maar wel op een subtiele manier. Wat je gaat doen, is op een indirecte manier je ex duidelijk maken dat jij in belangstelling staat van andere mannen of vrouwen, zoals een date. Laat ik benadrukken dat je dit subtiel moet brengen en dus niet op een directe en opscheppende manier moet zeggen dat je populair bent. In dat geval kan deze techniek zelf tegen je werken! Je bent dan namelijk op een hele doorzichtige manier indruk te maken op je ex.
Vanaf dat momenet ben ik vol voor mijn vriendinnetje gegaan, we gingen naar Parijs en t was alsof we (iig ik) op een roze wolk zaten, ik wilde nooit meer anders… Maar ik heb op 18 september 2012 mijn ex (moeder van zoon) een mail gezonden waarin ik zei dat ik t wel moeilijk vond haar los te laten (en meer van dat soort stomme dingen). In oktober hoorde ze dat ik een vriendin had en toen heeft ze gesms't dat ze me helemaal kapot ging maken. Ze heeft contact gezocht met mijn vriendin, de mail doorgezonden, gezegd dat ik ene pathalogische leugenaar ben, haar ook gouden bergen heb beloofd etc etc. De moeder van mijn jongste kind werd ingeschakeld en ook die begon mijn vriendin te bellen met wat voor hond ik ben. Mijn vriendin heb ik hier zo veel pijn meegedaan, die wist niet dat ik de indruk had gewekt dat t wel weer goedkwam, bij de moeder van mijn oudste zoon…
Ik heb bijna 20 maanden een relatie gehad met mijn ex, we hadden in het verleden veel irritaties en ruzies, maar ik heb veel voor hem veranderd (waar ik het trouwens zelf ook over eens was, want ik kon echt onuitstaanbaar zijn). Mijn ex heeft mij woensdagavond verteld dat hij een punt achter de relatie wilt zetten, hij heeft al vaker op dit punt gestaan, omdat hij het gezeur zat was en ´vrijer´ wilde zijn. Hij was 3 dagen ‘ziek’ thuis gebleven en heeft toen heel veel na zitten denken over onze relatie, hij dacht dat het beeindigen ervan, het beste zou zijn.
Hoezeer ik ook probeer om geen contact op te nemen, zie ik wel op Facebook dat ze onze vriendschap status heeft veranderd en haar andere goede vrienden gewoon kunnen zien dat ze nog steeds een relatie heeft. Nu ben ik er via via ook achter gekomen dat ze al minimaal 2 weken niet thuis is geweest, waardoor ik sterk het vermoeden heb dat ze een ander heeft. De gedachte dat ze intiem is met een ander maakt me “gek”. Het maalt maar door mijn hoofd en pieker me suf.
Hier weer even een berichtje van mij (reactie op 6-11), en tevens een wanhopige vraag of het wel goed is hoe het nu loopt. Ben afgelopen maandagavond bij haar geweest. ze was een heel weekend alleen geweest zonder enig contact met mij. De kindjes waren er afgelopen weekend ook niet. Ze heeft na kunnen denken. Maandag middag hebben we contact gehad en het ging helemaal niet goed met haar. Ze had een verschrikkelijk weekend gehad. Ze huilde. Ik stelde voor om `s avonds naar haar toe te komen en dat vond ze fijn. Die middag stuurde ze mij dat ze met me wilde praten. Ik wist toen eigenlijk al waar dit heen zou gaan. Ze vroeg aan me of ik samen met haar wilde eten. Dat vond ik een goed plan. Ben er op tijd heen gegaan. Binnenkomst was weer erg intiem. We hebben mekaar langdurig vastgehouden. We hebben samen gekookt en onder het genot van een wijntje en kaarslicht zitten eten. Het was alsof er niets aan de hand was, en we voelde ons allebei zichtbaar heerlijk op ons gemak. Onder het eten pakte ze m`n hand en kuste mij. Na het eten zijn we op de bank gaan zitten, en raakte aan de praat. Moeilijk, maar het kwam eruit. Ze kon het zo niet. Ze voelde wel degelijk liefde, maar iets hield haar tegen. Als ik bij haar was voelde zich gelukkig, maar als ik eenmaal naar huis was kwam de denker weer tot leven, aldus D. het was er uit, we kunnen zo niet verder. Gaandeweg het gesprek kwam naar voor dat we het allebei wel erg fijn zouden vinden om vannacht nog 1 keer bij mekaar te slapen. We hebben de hele nacht stevig tegen mekaar aan gelegen en bijna niet geslapen. Moeilijk uit te leggen nu, maar het waren werkelijk 14 uur van intense liefde naar mekaar toe. `s morgens ben ik opgestaan en we wisten allebei dat het nu dan zover was. Ze huilde nu voluit. Ook ik had het er erg moeilijk mee, maar het moest zo. Iets klopte d`r naar mijn mening niet. Twee mensen die zo gelukkig zijn met elkaar, die allebei geen afstand kunnen nemen en niet los kunnen laten, twee mensen die zoveel pijn hebben nu het dan definitief over is. maar ik moest me er nu bij neerleggen. Ik stelde voor dat ze in bed moest blijven liggen, zodat we niet zo`n dramatisch afscheid aan de deur zouden krijgen. Ik ging naar beneden en schreef op een tissue een berichtje voor haar. Ook de woorden dat ik ziels en ziels veel van haar hield. Ik trok de deur achter me dicht, en dit was het dan. Ik was thuis en stuurde haar een bericht dat ik thuis was, en dat ik haar vreselijk ging missen. Ook stuurde ik haar nog eens dat ik ontiegelijk veel van haar hou. Ze stuurde me later een bericht dat ze dat afgelopen tijd ook heel goed had gevoeld en dat ze het briefje had gevonden. “lief dingske, dat briefje…….” De rest van de morgen is het stil geweest. `s middags stuurde ze me “ik weet niet goed wat ik moet zeggen, maar dit voelt zo raar” afgelopen nacht wilde ze me wat vertellen, maar ze kon het niet. Ze kon het niet omdat ze bang was mij weer hoop te geven. Nu denk ik wel te weten wat ze me wilde vertellen want ze stuurde me nu dat ze een afspraak had gemaakt voor een intake bij een psycholoog. “ik weet niet of je er wat mee kunt, maar dacht wel dat je dit wilde weten” stuurde ze me. Ik vond het natuurlijk geweldig nieuws. Woensdag en donderdag hebben we nog een paar berichtjes gestuurd naar mekaar, maar vandaag (vrijdag) is het dan ook helemaal stil. Ik moet het nu doorzetten om geen contact met haar te zoeken, wat erg moeilijk is. ik mis haar verschrikkelijk. Moet ik nu ook helemaal stil blijven, of af en toe laten merken dat ik er nog ben? Het voelt namelijk nu alsof we verder uit mekaar drijven, weet niet of dit ook zal zijn. Als je dit zo hoort, welke kant zou dit op kunnen gaan? Moet ik haar volledig vergeten en doorgaan met mijn leven? aankomende dinsdag heeft ze de laatste rechtszaak wat betreft de scheiding. Er zal dan ook een hele druk van haar af vallen denk ik. Voordat we het gesprek hadden had ik het plan buiten bij het rechtsgebouw op haar te wachten. Tijdens het gesprek zei ik dit ook tegen haar, en dat had ze erg fijn gevonden zei ze. Nu was er dus wat veranderd en weet ik niet of dat nu nog wel zo`n goed plan is. ik mis haar, en hoop dat zij me ook gaat missen. Ik weet dat ze me niet snel zal benaderen, maar heb in de tussentijd contact gehad met haar bete vriendin. Die vertelde mij dat ze het ook allemaal niet begreep, en dat er duidelijk iets niet klopte aan haar woorden en aan haar denken. Ze zei me ook dat als ze ook maar iets van gemis of wat dan ook zou merken bij D dat ze zou aandringen mij te bellen of te berichten. Ze vond ons erg goed bij mekaar passen, en dat dit afscheid niet klopte was wel duidelijk. Ik weet nu niet goed wat ik moet doen. afstand houden, en wachten. Afstand houden, vergeten en doorgaan, of juist laten merken dat ik nog steeds na al die maanden niet zomaar ga lopen. Beste A, heb je voor mij misschien een idee welke kant dit op zou kunnen gaan, met welke acties? Grts p uit m Reactie infoteur, 12-11-2012
Enkele dagen terug is er bij ons zowat een bom ontploft, waarbij er zelfs fysiek iets gebeurd is. Hij had volledig zijn kookpunt bereikt met mij. Natuurlijk ben je altijd met twee, enz. Maar desondanks ben ik mij er wel van bewust dat ik hem heel vaak gekwetst heb. Mijn gevoelens waren soms niet wat ze moesten zijn, of ik toonde het alleszins niet. Sowieso ben ik ook niet bepaald openhartig te noemen. Alles is gewoon een samenloop van een persoonlijke knoeiboel die ik in mijzelf schuilt, denk ik.
Zal hij spontaan gister uitgenodigd zijn en gaat hij 'als vrienden' op visite? Of ben ik zo voorgelogen? Dat laatste geloof ik gewoonweg niet. Ik heb ooit een lange relatie gehad met een pathologische leugenaar, maar deze laatste ex is dat niet, heeft die kenmerken niet. Ik weet het allemaal niet meer. De deur moet dicht. Zal ik zijn spullen vanavond terugbrengen? Hij zal wel verbaasd zijn als ik dat deed. Heb zin om hem te bellen en te zeggen dat ik weet van die verjaardag, kijken hoe hij reageert. Of er een 'verklaring' komt. Of ik sms hem vanavond als hij daar zit met de mededeling dat ik haar ook een leuk cadeau heb gegeven en dan zijn liefdesverklaring aan mij naar haar doormailen (dan ben ik hem zeker voor altijd kwijt, en als zij gewoon een vriendschappelijke relatie houden sta ik goed voor paal).
Mijn ex en Ik zijn 4 jaar samen geweest. Hij was net gescheiden toen wij iets kregen. We zijn heel lang bezig geweest om een kindje te krijgen, waardoor we onze relatie een beetje waren vergeten. Uiteindelijk is het ons gelukt en ons zoontje is nu net 3 maanden. Ook is mijn ex al vanaf zijn jeugd op en af depressief en loopt al een tijd bij een psycholoog. Het ging de laatste tijd erg slecht met hem door de schulden die hij met zijn ex vrouw heeft. Hierdoor kreeg Ik het gevoel dat Ik overal alleen voor stond en ben Ik hem op afstand gaan houden. We kregen veel ruzie en het was al eerder bijna helemaal mis. Maar we kwamen er toen achter dat we echt nog wel veel van elkaar houden en we zouden gaan latten. Want hij wou me echt niet kwijt, hij had alleen geen energie meer om te moeten vechten. Met het latten zouden we allebei iets rust krijgen en onze financiële situatie zou alleen maar beter worden omdat hij veel meer toeslagen zou krijgen. 3 weken later zet hij er via een sms een punt achter en als Ik erover wil praten dan wordt hij boos en blokkeert hij. Hij zegt dat hij al langer geen gevoelens meer voor me had terwijl hij die 3 weken extra lief tegen mij was en me het bed in probeerde te krijgen. Ik heb het allemaal een beetje af gehouden, omdat Ik eerst ook hulp wou gaan zoeken en ieder zijn eigen woonruimte. Maar nu is het al z'n 4 weken over maar Ik hou nog zoveel van hem. Nu hebben we sinds een week bijna iedere dag seks met elkaar en dat terwijl hij met een andere vrouw contact heeft en hij zegt haar echt leuk te vinden. Hij heeft ook stiekem in mijn telefoon gekeken en gezien dat Ik aan het whatsappen ben met een jongen die Ik heb leren kennen, maar daar heb Ik verder niks mee alleen vriendschappelijk contact. Ik wil hem zo graag terug, hoe kan Ik dat aanpakke
Er is een meisje waar ik twee maanden aan het daten ben… Zij is/was enorm verliefd op mij… Ondanks zij een sociaal Iemand is is zij verlegen bij mij.. maar plots begon zij dat zij geen relatie wou aangaan omdat zij door een moeilijke fase heen gaat.. en ik pakte het rustig aan altijd.. nooit het woord relatie in mijn mond genomen… Nu praten we al een week niet meer wat kan ik doen ?

Het is na 3 jaar nu 2 maanden uit met mijn ex, de eerste maand hadden we nog wel contact en heb ik helaas erg veel fouten gemaakt en liet zij op een gegeven moment niks meer van zich horen. Toen kreeg ik laatst spontaan weer berichtjes van haar, Hoe mijn vakantie was en hoe het met mij ging. Hierna hebben wij nog een keer gechat met wat diepere gesprekken.
Dus, zo staan de zaken nu. Het vreemde is dat ik niet eens verdrietig ben, of boos. Misschien had ik hier op gerekend? Misschien is dit nodig om hem te doen beseffen dat het tussen ons beiden nog niet zo slecht was? Ik voel me wel gekwetst, maar ondanks dat was onze avond/nacht samen echt heel bijzonder en heeft ons beiden laten zien dat hetgene wat er tussen ons is, niet 'zomaar' iets is. Dat gaf ex ook meteen toe.
Wat haal jij uit dit gedrag? Waarom denkt hij dat ik erachter zit? En wat zou hem dat moeten uitmaken (gewoon negeren toch) ook ik word weleens anoniem gebeld zonder dat er iets gezegd wordt of ik heb een gemiste oproep van een anonieme beller. Ik dacht toen ook dat hij erachter zat maar heb hem dit niet gevraagd! Maar nu weet ik vrijwel zeker dat hij het was, want als hij mij verdenkt van anoniem bellen naar hem dan is het dus iets wat hij zou doen?

In de verte zag ik een vriendin en ik wou dus even hallo zeggen, nam zijn rugzak met kleren, maar had nog geen tijd of mama pakte het over en zei ga maar ik blijf wel bij zijn spullen. Zo gingen we ook zijn terras in orde brengen, we waren hout gaan halen en zouden dat in elkaar zetten door de week… zo blij als ie was met zijn terras en zijn plan vertelde hij het tegen de ouders… diens reactie: ah nee he papa moet wel werken hoor :s

Dit betekent dat je veel bezig moet zijn met dingen die je leven beter maken. Die samenhangen met je verlangens, je dromen en je behoefte aan geluk. Uiteindelijk gaat dit ervoor zorgen dat je krijgt wat je wilt, niet de hoeveelheid tijd die je doorbrengt op de bank met een bak roomijs of terwijl je ligt te snotteren tijdens je favoriete CD van Celine Dion.
Ik heb sinds 1 jaar een relatie. We houden zielsveel van elkaar maar verschillen enorm. De afgelopen maanden hebben we continue ruzie gehad. We kunnen niet met elkaar maar ook niet zonder! Maar één ding weten we zeker, we willen geen ander. Ik heb hem gekwetst waardoor hij om even rust vroeg. Ik heb naar hem geluisterd en hem met rust gelaten. Na 4 dagen heb ik hem een berichtje gestuurd omdat het naar mijn idee te lang duurde. Hij reageerde nauwelijks op mijn berichtjes en gaf telkens aan dat hij met rust gelaten wilde worden en niet met me wilde praten. Hij heeft ook twee keer gezegd dat ik zelf ook tot rust moet komen en dat ik het even moet los laten, meer vraag ik je niet zei mn vriend. Ik stuur hem geen berichtjes meer omdat ik me anders gek maak. Naast dit heeft hij ook veel stress ivm zijn prive situatie. Ik vind het lastig. Wat zou bedoelen met neem de tijd en rust uit? Zou hij nog met me praten? Of denken jullie dat hij al een einde aan onze relatie heeft gemaakt? Ik weet het even niet! Ik hoop dat jullie mij meer kunnen vertellen.
Nu zoek ik zelf geen contact meer, maar gisteren wou ze juist heel graag even met me praten, dit hebben we gedaan en goed gesprek niet te diepgaande onderwerpen. Maar ze vertelde me dus wel dat ze het er zo nog wel moeilijk mee heeft en veel terug denkt aan de vakantie maar ook aan de uitstapjes die we samen hebben gemaakt. En ook praat ze er nog geregeld over met haar ouders.
Je raadt het al; ze begon te twijfelen… Over of ze dit wel wilde/kon, of ze haar leventje wel wilde delen, of ze haar zoontje wel kon ‘loslaten’ richting mij, of ze mijn geluk niet in de weg zou staan (ik had immers nooit gedacht een relatie met iemand met een kind te krijgen), dat ik beter kon krijgen, of ze niet eeuwig vrijgezel wilde blijven, of ze op termijn niet een lat-relatie wilde hebben etc. Ze draaide in alles ineens 180 graden!
Hi Sven, je ex stelt voorwaarden aan jou, want pas dan zou je eventueel geschikt zijn voor een relatie met haar. Dat is doorgaans niet zo'n goed teken. Het is zoals die andere vriendin van jou al zei, de opgegeven reden voor de breuk deugt al niet. Het lijkt erop alsof je ex een man zoekt waar ze trots op kan zijn, eentje met een indrukwekkende carriere in het verschiet of iets anders waaruit blijkt dat je keihard werkt. Het ironische is dat je al van alles doet hieraan, ze hoeft hier dus absoluut niet over te klagen. Misschien is dat dan ook wel de reden dat ze hier en daar weer met je aanpapt, wachtend op het moment dat jij in de studieboeken duikt of belangrijke papieren hebt behaald. Over de liefde zegt dit echter bitter weinig, behalve dat je verteld hebt dat ze opeens met je wilde knuffelen en je aantrekkelijk vond. Tegelijkertijd krijg je te horen dat het vooral 'uit' is en blijft. Misschien dat haar vader hier achter zit. Hoe dan ook, je kunt er helemaal niks mee behalve niet meer reageren op haar berichtjes. Want door er wel op in te gaan, houd je de halfzachte band in stand en verklap je eigenlijk dat het 'wel oke' is om zo door te gaan. Zeg dus nogmaals dat je er niets voor voelt om 'vrienden te worden' en houdt het daarbij. Na een half jaar of langer kun je het geheel nog eens opnieuw bekijken. Groetjes, A.
Een andere reden die ik vaak van mannen hoor is dat ze niet het gevoel hadden dat ze moeite moesten doen, dat ze moesten jagen, dat ze hun best moesten doen, want dat ze zagen dat de vrouw al helemaal gewonnen was vanaf date 1. Als mannen het gevoel hebben dat er ook nog andere kandidaten zijn, dan komt er een soort van primitief jachtinstinct naar boven. Pas als hij bezittingsdrang voelt, zal hij voorstellen om een relatie te beginnen. Daarom is het efficiënt om hem een beetje jaloers te maken. Een beetje… niet te veel, want dan haakt hij af. En uiteraard gaat het hier om een man die je al een aantal keren hebt gezien, fijne tijd mee hebt gehad, maar die maar niet overstag wil gaan.
Nog even een kleine aanvulling en dan duik ik weer onder voor een tijd :). Ik zag mijn ex vandaag weer op het werk. Op zich was ze ok, maar toch weer (in tegenstelling tot 1e paasdag) gereserveerd… wel vroeg ze vrolijk hoe mijn paasbrunch gisteren was geweest etc etc. Ik was jolig en gewoon geinterreseerd en vroeg ook naar haar dag gisteren. Ze had gisteren film gekeken met die mannelijke vriend van haar (dit wist ik weer via via) maar hier is ze niet open over tegen mij. Op zich weet ik ook dat daar niks zit qua relatie.
Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.
Dit artikel vind ik zeer sterk geschreven en geldt denk ik ook voor veel mensen die nog wel in een relatie zitten. Wij als mannen hebben het vermogen verloren om te leiden. Om te leiden is zelfvertrouwen nodig en dit zit hem allemaal in de houding die we aannemen. De 'maakt niet uit' mentaliteit is voor mij volledig verledentijd. Het gekke is dat wij als mannen vaak denken dat vrouwen het prettig vinden als ze vaak de zin krijgen maar het tegendeel is waar. Het zit in iedere man maar de meeste zijn het verloren in de loop van tijd. Nu ik hier mijzelf van bewust ben, zie ik het ook steeds meer om mijzelf heen.

Nu zijn we weer paar weekjes verder. Het huis is bijna leeg en wij zijn beide op vakantie. Ik met mij ouders en hij met een vriend. Ik voel mij zo alleen en verveel mij kapot. Had zo uitgekeken naar de vakantie.. Tussen de periode dat het uitging en we vertrokken op vakantie, hebben wij elkaar nog wel gezien. Ik ben mij als een stalker gaan gedragen, want ik miste hem zo… (je kan zeggen wat je wilt, maar het is heel moeilijk om de persoon van wie je houd geen aandacht te geven). We hebben elkaar tussendoor gesproken en ook bijelkaar geslapen. Eigenlijk ging het goed en voelde het soms als vanouds. En, ja we hadden seks. Dat is vast niet verstandig, maar ik hoopte natuurlijk dat het gevoel wel bij hem terug komt.. ik hou nog wel van hem. De dag vooruit ik vertrok zijn we naar de film gegaan en was hij heel lief voor mij.
Als je wilt begrijpen hoe mannen in elkaar zitten, moet je eerst weten dat mannen en vrouwen toch echt van dezelfde planeet komen. De wetenschap heeft aangetoond dat er een aantal verschillen tussen mannen en vrouwen bestaan. De verhalen die de ronde doen, doen echter geloven dat de verschillen tussen de twee geslachten onoverbruggelijk zijn. Als je mannen echt beter wilt begrijpen, moet je eerst kijken naar alle verschillen en overeenkomsten tussen mannen en vrouwen. Vergeet daarbij niet dat iedere man een individu met zijn eigen gedachten en behoeftes is.
Een maand later was ik jarig en heeft ze me gefeliciteerd en hadden we even een gesprek. Ik wilde toen nog even kwijt dat ik spijt had zo op der huid te hebben gezeten, en dat ze juist ook der eigen leven moest hebben zonder mij (mijn gevoel zei toen dat het voor haar te beklemmend werd, doordat ik zei laat eens wat weten, blabla en dat zij dacht dat ze niet goed deed in relatie. Ik zei ook weleens dat wel van twee kanten moest komen, waardoor ze misschien dacht van ik maak hem niet gelukkig zo en ik wil zelf ook nog ontdekken), maar niet in de zin van ik wil je terug. Zelf wilde ze gelijk heel veel kwijt, ook dat ze bijzonder vond dat die vriendinnen daar met iedereen naar bed gingen, etc. (Mijn gevoel zegt dan dat ze nog vertrouwd is bij mij, maar ziet ze me dan enkel als een vriend?)
Het is nu 2 maanden uit. Ik straal naar hem uit dat t goed gaat. Ik heb amper contact gezocht, niet gesmeekt, niet boos geweest, wel mijn liefde uitgesproken. Ben m wel regelmatig tegengekomen. De ene keer reageert ie lief en enthousiast, de andere keer koeltjes. Hij zoekt nooit contact met mij, op 2 kleine uitzonderingen na. Zondag zouden we gaan eten, eindelijk had ik t voor elkaar, maar hij belde toch af.

Wat betreft haar hebben, ons prive contact staat op een laag pitje, dus van haar kant "lijkt" er geen "gemis". Ook heb ik via een kennis vernomen dat het contact met die mannelijke vriend opgeschroeft is, tenminste deze week heeft ze hem al 3 keer gezien (ook een keer met andere vrienden erbij). Het hoeft niks te betekenen want in pricipe ziet ze al haar vrienden veel… Hij had zelfs gebeld toen ik met pasen bij haar was, alleen hoorden we de telefoon niet en ze heeft hem pas de volgende dag (24 uur later) terug gebeld (had ik ff gecheckt). We hebben ooit wel eens een pittge gesprek gehad over ons en iedere keer zegt ze er niet klaar voor te zijn, stabiel te willen zijn, niet te weten of het een vrouw of toch een man word… Maar ja als ik dan kijk naar pasen en hoe gezellig het in principe was, niet dat we aan elkaar zaten te plukken ofzo, het was gewoon gezellig.


Hi Sonja, je vraagt naar haar priveleven om nog enige controle over haar te bewaren, hoe weinig ook. Maar het werkt niet behalve dat ze omgekeerd hetzelfde doet. Vraag haar NIET wat ze doet en met wie. Afstand bewaren betekent ook dat je je eigen priveleven moet afschermen. Elkaar uitgebreid informeren is geen afstand nemen. Het is wanhopig in elkaars leven blijven om de verkeerde redenen. Groetjes, A.
Klieren (me aan het lachen willen maken), nieuwsgierig wat ik ga eten (en dat vraagt ze dan ook op één dag meerdere keren), me af en toe aanraken, me opzoeken voor "werkoverleg", me jaloers maken met verhalen over "WE hebben pizza gegeten bla bla." en niet één keer maar in onze dienst hoor ik wel 4 keer hetzelfde verhaal "ik heb lekker gegeten bij.?" hopend dat ik zal vragen bij wie? Op een ander moment is ze weer gereserveerd. Gisteren bijvoorbeeld was mijn ex op het werk wat gestrest, ik zei maak je niet zo druk. Ze snauwde mij af en liep weg. Waarschijnlijk omdat ik bij die andere collega zat? Om vervolgens later weer de clown uit te hangen en grapjes te lopen maken en dit in een tijdsbestek van 2 uurtjes. Ook gaat ze vaak op de weegschaal waar ik bij ben en begint ze wel eens over haar figuur.
Toen ik terug kwam was zijn keuze: uitmaken. Hij dacht ruimte nodig te hebben, waarschijnlijk een fout te maken maar dat dit het beste was. WTF? Ik stond echt met mijn mond vol tanden. En het was niet zo dat hij de relatie anders beleefde hoor, dat heeft hij ook toegegeven. Maar hij moest zich eerst richten op andere zaken in zijn leven, hij vond zichzelf te jong en als we meant to be waren, komen we wel weer bij elkaar.
Het spijt me als ik recht voor zijn raap ben, maar ik ben er gewoon zo gepassioneerd over. Ik ben nog steeds geschokt als ik eraan denk hoeveel mensen het gewoon helemaal mis hebben. Ik kan het gewoon niet bevatten dat ik zo veel aantrekkelijke, slimme vrouwen zie die gewoon dom zijn als het betrekking heeft op mannen. En geloof me, ik zie het continu gebeuren.
Hi Jhonny, daar is natuurlijk geen pasklaar antwoord op te geven. Ik raad je aan het artikel grondig te lezen en de adviezen op te volgen. Zolang je je ex blijft zien, zal er geen daadwerkelijk gemis zijn. Je riskeert dat ze op een dag weer met die 'nee' aan komt zetten, en dat wil je je juist niet. Een gewaagde tip is dat je haar lukraak zegt dat je het contact op deze manier niet trekt omdat je meer voor haar voelt. Deinst ze hiervoor terug, begin dan met het inlassen van de pauze. Hopelijk gaat ze je in die tijd heel erg missen! Succes, A.
op een zaterdag deed tie heel raar en er was een vriend bij hem, hij appte dat hij twijfelde dat tie het allemaal niet meer wist, vanaf toen ben ik 2 dagen later met spullen uit huis gegaan, om hem de ruimte te geven, uit eindelijk hadden we het een tijd gegeven maar heeft hij weer eerder afgebroken en gezegd dat hij er een punt achter wilde zetten , ervoor vechten vond tie niet waard ( terwijl je 6 jaar samen bent en er net voor gekozen heb om samen een huis te kopen). vanaf dat moment praat hij op deze manier over de breuk en verkoop huis, het doet me allemaal niks en jammer van het huis maar het is niet anders.
Dit beschrijft perfect hoe ik me voel. Ik kan wel nog naar muziek luisteren, maar begin steeds te huilen. Heb moeite met mijn tranen in te houden, overal. Ik heb geen afscheid gekregen, niets, werd zelfs een stalker genoemd hetgeen absoluut niet het geval is. Zeker niet zelfs, dat zou ik verafschuwen. Maar iemand gewoon laten vallen, zelfs de verdere vriendschap die door mijn ex-geliefde beloofd was, werd plots genegeerd. Dat doet pijn , te veel pijn. Ik zoek antwoorden en oplossingen maar die zijn er niet, ook na 6 maanden nu niet. Ik dacht het gaat beter gaan na een paar maanden, nu blijkt dat het enkel slechter gaat. Iedereen zegt dat je moet leuke dingen doen, je moet je gedachten verzetten, je moet je ex en de omgeving ervan mijden zodanig dat het geen extra pijn gaat doen. Maar inderdaad dat gaat ten eerste niet zomaar, ten tweede is dat verdomd moeilijk en onmenselijk op sommige momenten en ten derde het kan geen extra pijn doen, de pijn is al niet meer te harden. Je geeft jezelf altijd de fout, je denkt steeds zwart.

We praatten wel toen het uit was, heel gewone berichtjes en ook wel gelach en hebben elkaar wel een paar keer gezien. Dat deed me goed voelen en deed ook alsof het me niet veel deed, ik speelde het 'cool'. Nu een paar dagen geleden kreeg ik een berichtje van hem dat hij iets wou zeggen. Ik voelde wel al dat het geen leuk gesprekje ging zijn en inderdaad. Hij vertelde me dat hij een tijdje samen was met een oude liefde waar hij ergens wel altijd zot van was en ik kende haar maar al te goed. Zij zorgde wel vroeger eens voor een ruzie en had al eens moeten kiezen tussen haar en mij. Hij had mij gekozen en onze relatie was super. Nu weet ik niet wat ik ervan moet denken. Zal dat lukken? Moet ik nog hopen? Ik voel me soms hopeloos.
×