Sinds 2 dagen is mijn relatie van bijna een jaar op de klippen. Er is geen overspel oid maar zij heeft het gevoel dat dat wel zo is. In april had ik zakelijk contact met een vrouw die mij via fb seksuele toespelingen deed waar ik NIETS mee heb gedaan. Op een gegeven moment heb ik in overleg met een gezamenlijke kennis van de vrouw in kwestie afgesproken om te zien hoe ver zij zou gaan.... Ik ben daarin over mijn grenzen gegaan en heb daarin ook mijn vriendin enorm gekwetst terwijl er voor mij helemaal geen enkele bedoeling was om iets met deze vrouw te doen..... Nu heb ik haar toegang gegeven tot mijn FB om haar te overtuigen dat er niets aan de hand is omdat ik de laatste tijd waanzinnig druk was en best ook afwezig en zij dacht dat er een ander was (Wat echt niet zo is!!!) Ze is dat chat gesprek tegengekomen en zonder pardoes verbreekt ze de relatie terwijl zelfs de gezameli j keer kennis heeft aangegeven dat het voor opgezet was.

Ik vraag hem niet om af te spreken en als ik al wat vraag/sms gaat het over mijn geld en dan ben ik heel zakelijk. Hij heeft wel eerder gevraagd wat te gaan doen samen maar daar zei ik dan nee op, waardoor hij zich dan weer voor even terugtrok. Hij is zelfs een keer naar een van onze favoriete plekken gegaan en had mij van te voren gesmst of hij mij daar kon zien, hij zou sowieso gaan, ik ben niet gegaan (nam het ook niet serieus, omdat we net daarvoor soort van ruzie hadden gehad) en hij dus wel. Hij werd niet boos maar was teleurgesteld dat ik niet was komen opdagen toen.
Sinds enkele maanden zijn mijn vriendin en ik uit elkaar, de zin 'een vrouw negeren is haar diep kwetsen' is volgens mij ook de hoofdreden waardoor we uit elkaar zijn gegaan, ze is inderdaad haar aandacht bij andere mannen gaan zoeken. Het spijtige van de zaak is dat ik pas ben gaan beseffen wat ik had toen ik het niet meer had, het lijkt wel alsof ik zo'n typische man ben die op afwijzing valt :)

Maar helaas, na een aantal erg leuke dates en leuke gesprekken via de app begon hij een beetje raar te doen. Hij reageerde weinig of reageerde kortaf. Ik had al zo’n idee dat er wat was. Ik probeerde ‘desperate’ te achterhalen wat er was; ik stuurde hem lieve briefjes en ik stuurde hem papjes (uhmmmm… ik denk dat je wel kunt stellen dat ik hem bestookte met appjes…oeps). 
Deze kan je gebruiken maar wel op een subtiele manier. Wat je gaat doen, is op een indirecte manier je ex duidelijk maken dat jij in belangstelling staat van andere mannen of vrouwen, zoals een date. Laat ik benadrukken dat je dit subtiel moet brengen en dus niet op een directe en opscheppende manier moet zeggen dat je populair bent. In dat geval kan deze techniek zelf tegen je werken! Je bent dan namelijk op een hele doorzichtige manier indruk te maken op je ex.
Ik kom net uit een relatie van bijna 2,5 jaar met een hele lieve jongen. Ik was 22 toen ik hem ontmoette en hij 25 en hij was mijn eerste echte liefde/relatie. Hij was echt mijn prins op het witte paard en ik wilde echt oud worden met deze jongen. Wij zijn na 9 maanden samen gaan wonen in een nieuw huur huis en hebben van daaruit alles samen opgebouwd; mooi huisje, relatie, familie, mooie spulletjes, reizen etc. Wij hadden echt een heel goed leven samen en daar genoten wij dan ook zeker van. Hij is erg ambitieus en hij is goed op weg om een mooie carrière te maken. Ik had daarentegen al een tijdje een baan waar ik niet gelukkig van werd. Weggaan was moeilijk omdat ik ook niet precies weet wat ik nou wil. Ik heb veel gesolliciteerd, maar er kwam nooit wat uit.
Eind april '12 had ik (21) een 23 jarige vrouw samen met een vriendin (19) in haar auto ontmoet, nadat een vriend en ik zijn gaan stappen en op weg naar huis/kamers liepen. We hadden een leuk, onschuldig gesprekje maar toen gingen we ieder weer onze eigen kant op. Even later zagen we de auto weer en deze keer kwamen zij op ons af; ze vroegen of wij een lift naar huis konden gebruiken. Dat aanbod namen we aan, heel leuk gekletst nog op de kamer van die vriend van me met zijn allen.
Hi Franceska, jij wilt zijn jagersrol op je nemen maar dat moet je vooral niet doen. Het is aan hem om jouw belangstelling weer te wekken, maar zoals de kaarten geschud zijn lijkt het er niet op dat er meer in zit. De man heeft waarschijnlijk teveel bagage om zich wederom in een relatie te storten, daar is het eerder ook op stuk gelopen. Hij wilde gewoon niet. Mensen herhalen altijd hun oude gedrag, dus de kans is megagroot dat als jullie wederom in een soort relatie belanden, hij weer de benen neemt omdat hij 'teveel druk voelt'. Kortom, hij is niet klaar voor een relatie en wanneer hij dat wel is, is onbekend. In elk geval moet je daar als vrouw niet op gaan zitten wachten. Wil je hem toch een beetje uit de tent lokken, praat dan in zijn bijzijn over andere mannen (of een enkele andere man). Zo kom je aan de weet hoe hij dat ziet: jij met een vriend. Vindt hij dat allemaal leuk en aardig voor je, dan weet je dat je bij hem uit de buurt moet blijven. Maar haalt Cupido eindelijk zijn pijlen tevoorschijn, dan weet je dat hij voldoende uitgedaagd is om jou niet zomaar te laten lopen. Succes, A.
Tim Veninga verwierf zijn status als absolute nummer één expert op het gebied van liefde en relaties met optredens in onder andere: AD, SBS6, NOS, Parool, Powned, Geenstijl, Grazia, Cosmopolitan, RUMAG, AT5, The Post Online, Blendle, Radio 538, 3FM, FunX, Radio 1, Universiteit van Amsterdam, Rijksuniversiteit Groningen, Radboud Universiteit Nijmegen en Hogeschool Inholland. Hij sprak duizenden mannen over hun liefdesleven en op deze blog schrijft hij artikelen voor vrouwen die mannen beter willen begrijpen.

Bedankt voor je respectvolle artikel over bindingsangst. Mijn lief heeft het. We zijn 3,5 jaar samen geweest, dan een jaar uit elkaar en nu opnieuw een jaartje gelukkig bij elkaar. We zijn m.a.w. opnieuw begonnen maar je kan het verleden niet uitwissen. Al snel botsten we dus op de problemen die we in het eerste deel van onze relatie ook tegenkwamen. We zijn nu véél wijzer en toleranter t.a.v. elkaar (we hebben ook écht voor elkaar gekozen nu) maar ondanks het inzien dat bindingsangst zo’n grote rol speelt, lijkt er geen beterschap te komen. En we stranden dus telkens op datzelfde gesprek… Maar, hoe kunnen we er nu mee omgaan? Wat kunnen we eraan doen? Het is namelijk tijd voor actie… Bedankt!
Hallo, ik heb even een korte vraag. 3 weken geleden is het uitgegaan met mijn ex. Sindsdien heb ik alleen maar contact met hem proberen te zoeken, hem heel de dag geprobeerd te bellen en hem zelfs op zoeken. Het stomste wat je maar kan doen. Hij ergerde zich er dood aan en zei dat hij alleen maar in zijn besluit werd bevestigd. Het werkte alleen maar averechts zoals in het artikel stond. Ik realiseer me nu absoluut dat dit niet de weg is. Hij heeft de afgelopen weken nog geen eens kans gehad om me te missen omdat ik er zo bovenop zat. Toen hij het uitmaakte zei hij dat hij er klaar mee was, maar hij heeft wel verschillende malen aangegeven dat hij niet weet of dit gevoel zo blijft. Dus er zou mogelijk een weg terug zijn. Ik heb per direct besloten absoluut geen contact meer met hem te zoeken. Kan ik nu nog enigszins mijn gedrag van de afgelopen drie weken herstellen door nu de weg die in het artikel staat te gaan volgen, of heb ik hem al te ver van mijn afgedreven door mijn eerdere gedrag? Ik hoop zo dat dit nog te herstellen is nu door mij wel op de juiste manier te gaan gedragen… Liefs Reactie infoteur, 16-10-2012

Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert

Aan de hand van je verhaal die ik heb gelezen vind ik dat je heel makkelijk bent. Je moet een beetje kunnen laten zien dat je het ook zonder hem kan en dat hij niet elke keer denkt dat hij terug kan komen wanneer hij dat wilt. Speel een beetje heart to get, want als het echte liefde was zou hij hoe dan ook terug komen. En er alles voor doen om je terug te krijgen. Ik zou zeggen geniet van je leven, want het leven is kort! En laat zo’n “klootzak” niet denken dat hij alles kan hebben. En in het leven krijg je wat je verdient 🙂 en waarschijnlijk staat er een veel leukere man op jou te wachten
Ik snap gewoon niet dat het ene moment het lijkt alsof het redelijk gaat tussen ons, zoals dat mijn ex vorige week ineens begon te kletsen over dat inval werk etc en het andere moment doen we kort en afstandelijk. Of dat ze m.i. mij uit de tent wilde lokken met "diegene" die zou gaan koken voor haar, dan denk ik mens noem diegene gewoon bij haar naam, ik ken iedereen en wat dan nog!? Ze had me op het werk een mail gestuurd (over het werk), deze had ik beantwoord en ik hoor er niks van terug.! Dat soort dingen, dan denk ik 'waarom?'

Je vraagt je dus af hoe je je ex kunt terugwinnen. Het antwoord ligt niet altijd zo 1,2,3 voor de hand ligt. Iedere situatie is immers anders. Je wil weten welke methode de beste is, welke psychologische stappen je het beste kunt zetten. Die stappen zijn in de meeste gevallen zeker haalbaar, dit in tegenstelling tot wat velen denken. Ik nodig je hierbij uit samen met mij de uitdaging aan te gaan! Bekijk deze super waardevolle video met de 10 beste tips om je ex terug te krijgen.

Je maak oogcontact. Jullie raken aan de praat, drinken wat samen en blijken veel gemeen te hebben. Hij vraagt je telefoonnummer en aan het eind van de avond kussen jullie. Er komt een date en nog een en nog een. Je hebt het ontzettend naar je zin, en je denkt hij ook. Dan hoor je steeds minder van hem en uiteindelijk verdwijnt ie van de radar. Herkenbaar?

Welnu het gaat opzich redelijk met me. Mijn ex en ik zijn nog steeds 'collega's'. Maar er moet mij toch weer even iets van het hart. Ik heb een maand lang geen contact gehad met mijn ex (geen bezoekjes, etentjes, smsjes). Uiteindelijk heb ik haar een sms gestuurd met de vraag of ze zin had iets af te spreken. Ze hapte na mijn idee gretig toe. We hebben zelfs 5x heen en weer gesmst om tot een gezamelijke datum te komen (17 mei). De dag zelf was vertrouwd, na maanden van geen aanraking van haar kant nam ze mijn ineens in de arm. Vertelde ze honderduit over zeer intieme dingen (wat je m.i.) niet met een ex bespreekt. Na een middag weg hebben we samen gekookt en ging ze vlak naast me zitten op de bank, veel oogcontact etc. Gelijk die maandag erop weer samen wat ondernomen, ze had geen zin in cursus en wilde wat leuks doen met "iemand"… Toen ik na een lange stilte zei "winkelen?" hapte ze weer toe. Weer een gezellige avond, waar ze me ook nog thuis uitnodigde. Ik dacht dit is bijzonder. Uiteindelijk vroeg ik haar maandag j.l af ze iets wilde doen op donderdag j.l. nee zei ze ik heb al iets gepland (dit was echt zo). Ik gaf aan nog even met R te gaan winkelen die avond (maandag dus), mijn ex had eigenlijk cursus maar wilde toch ook graag mee. Ging uit eindelijk mee, pikte mij op. Samen even koffie gedronken. Ik moest nog naar boven en ineens komt mijn ex naar boven, of ik wat haarwax voor haar had, tuurlijk. Gaf ze ineens aan dat ze zich ongemakkelijk voelde boven… Ik vroeg haar waarom? Dat is toch allang voorbij? Dan voel je je toch overal in mijn huis ongemakkelijk en ga je toch ook niet intiem naast mij op de bank zitten of intieme dingen bespreken. Dat is ongemakkelijk lijkt mij, toch?
Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016
Elke extreme reactie in het begin moet bestudeerd worden. Doe even een stap terug en zet alles op een rijtje. Hoe smakelijk het er ook uit mag zien, als hij iemand is waar tot je je aangetrokken voelt, ben je blind. Een verstandige persoon neemt een stapje terug, kijkt ernaar en denkt: “Dit komt ergens anders vandaan en ik moet uitzoeken wat dat is voor ik me erop stort”.

‘ I’m trying… to make you happy’. En dat ik daarna dus tot de conclusie kwam dat ik een deel vergeten opschrijven was op dat briefje: You won & I’m done. Happy holiday 🙂 -> Wat ik van mijzelf al kei beleefd vindt aangezien ik hem nog een gelukkige reis gewenst heb, en niet zei ik wilde eigenlijk liever dat je vliegtuig neerstortte op je terugweg. Maar goed… daarna had ik gewoon verder geschreven in sms als het zou passen dat ik woensdagnamiddag naar zijn kot kwam om mijn gerief op te pikken. Ik vroeg hem natuurlijk ook nog achter het veel te late beloofde geld ( iets van amper 6 euro) wat de helft van de condooms die ik had betaald. Maar ik vroeg de overgebleven condooms ook terug… en dan antwoord meneertje van; ja, maar als jij die meeneemt moet ik niet meer betalen hé. ( Dat is toch mega super grof, het is maar 6 euro, maar het is om het principe?!!) en dan wat later sms’te hij dat hij niet kan van de week…


English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
Het is wel pas gekomen nadat ik zoiets ongelooflijks stom had gedaan zoals hem een boodschap in een fles verzenden met de post op donderdag ( net toen hij op vakantie hoorde te zijn 😀 ) … een flesje, met een papiertje erin, waarop ik geschreven had: I’m trying… Ik wilde het zo kort mogelijk houden, want om nog eens op te schrijven, wat ik allemaal probeerde zou nogal veel schrijfwerk worden.
Heb met volle aandacht dit artikel gelezen en er wel wat hoop uit kunnen halen. Sinds eind oktober heeft mijn vriendin (19) na 2.5 jaar een punt achter onze relatie gezet. Ik (22) ben hier nog steeds helemaal kapot van omdat ik het werkelijk waar niet zag aankomen en diezelfde avond nog helemaal goed leek. Oke, we hadden al wel eens wat meningsverschille/ruziesn e.d., maar dit ging de laatste tijd in mijn ogen steeds beter. Het bleek dat ze al langere tijd met haar gevoelens zat en 'het toekomstplaatje' dat ze in het begin in haar hoofd had niet meer zag, maar me meer als een maatje. (terwijl we in september zelfs een maandje konden 'proef wonen' en vertelde dat als het zo ging ze best met me kon samenwonen). En ik al vaker heb gezegd dat je gevoelens/verliefdheid vooral over gaan in houden van (= maatjes zijn?).
Om die oude pijn niet opnieuw te hoeven voelen, kun je onbewust een overlevingsstrategie hebben ontwikkeld waarbij je terugtrekt en afstand houdt zodra anderen te dichtbij komen. Je stelt je liever niet te kwetsbaar op en houdt je behoeften en gevoelens liever voor je. Want als jij jezelf niet volledig geeft en afstand houdt, kun je ook niet teleurgesteld of afgewezen worden. Dat wringt natuurlijk enorm in relaties. Want echte verbondenheid is onlosmakelijk verbonden met kwetsbaarheid en vertrouwen.
En daarbij ging het eigenlijk ook niet werken zo. Ik stresste als ze daar zat omdat ik wist dat ze goedgelovig was naar alle mensen en iedereen te vriend wilt houden, en voor niemand onder wilt doen. Wat voor haar leuk praatje met een jongen was, was voor die jongen waarschijnlijk met een andere bedoeling, maar zij zag dat nog niet. Mijn gevoel zei dan ook dat ik niet haar moet afschermen, maar dat ze zelf moet ontdekken dat jongens ook verkeerde bedoelingen kunnen hebben. Als je jong bent,ben je naïef, dus laat maar lekker ontdekken, denk ik nu.
Toen ze achter haar gerief kwam had ik mezelf mooi opgekleed alsof ik nog ergens naartoe moest, toen ze hier was kreeg ik een sms van een vriendin die ik dit weekend had leren kennen, geen lief ofzo, gwn een vriendin, was ze daar heel kwaad om en zei, ik dacht da je nooit met iemand meer zou afspreken zoals je zei, en toen zei ze da ze iemand had, maar ze was heel kwaad da ik toch iemand had leren kennen, later toen ze trg bij haar thuis was heeft ze nog op men profiel proberen achter halen wie dat meisje dat ik had leren kennen zou kunnen zijn, ze stuurde mij dat het "die" was en da ze te jong vo me was enzo, maar ze was verkeerd, had haar toen gebeld (had ik mss beter niet gedaan) en gezegd da ze verkeerd is. daarna stuur de ze nog een sms met :1 ding wil ik nog zeggen, das het laatste da zweer ik, stikt in u geld, in da stom wijf, doe wa ge wilt en heel erg merci om m'n leve nog wat meer na de klote te helpen, en spreek me ma zwart zoek ma troost, ze moest is weten wat voor ene da gij zijt, ge heb nog niet lang genoeg in de put gezeten, slu, en denk er ma goed aan, na volgende week nooit meer! dit was haar laatste sms tot nu, heb daar ook niet op ge antwoord, maar wat moet ik nu van dit alles denken? houdt ze nog van mij? Reactie infoteur, 27-08-2012

Iemand verliezen van wie je houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten... "Don't ever give up if you still want to try
Ik weet het gewoon niet hoor.. Ik zit er heel erg mee. Hij betekent wel iets voor me natuurlijk.. Maar ik vind het lastig. Ik ben wel verliefd, hij weet niet of hij dat kan zeggen en of die me mist.. Ik weet niet of ik zo'n relatie wil. Ik durf zegmaar nu ook niet meer over mijn gevoelens te praten, aangezien ik een beetje het idee heb gekregen dat ik dat te veel doe. Zoals ik al zei, ik ben echt geen plakkerig persoon, 1 a 2 keer per week elkaar zien is wel prima en ik zeg weleens dat ik hem mis en dat ik zin heb om weer samen te zijn. Ik krijg daar alleen niet echt antwoord op terug.
Ik heb het bijna een jaar met mijn ex gehad. Hij maakte het twee weken terug uit; Hij had het te druk met werk, zat niet lekker in zijn vel & kon mijn 'gezeur' er niet bij hebben. Ik neem het mijzelf ontzettend kwalijk dat ik vaak bleef doorvragen waarom hij niet kon, terwijl hij van beroep altijd pas rond twaalf uur 's nachts thuis kan zijn... Hij heeft geen gevoel meer, wil geen relatie & is ook nog niet toe aan een goed gesprek. Hij heeft onderhand in dronken buien al met twee anderen gezoend (en misschien nog wel meer wat ik niet weet). Zijn spullen die hier nog liggen, haalt hij nog steeds niet op en op Facebook heeft hij al onze foto's nog staan. Als ik hem spreek zegt hij dat hij me niet mist, maar juist heel veel uitgaat en drinkt om maar niet thuis te zitten en zichzelf gek te maken. Hij wil ruimte & rust... Ik wil hem dit geven, maar voor mij duurt één dag al vijf weken. Ik wil hem zo graag terug, ik hou nog zo ontzettend veel van hem... Zou het helpen, als ik nu pas begin september weer contact opneem met hem?
Het is nu 2 maanden uit. Ik straal naar hem uit dat t goed gaat. Ik heb amper contact gezocht, niet gesmeekt, niet boos geweest, wel mijn liefde uitgesproken. Ben m wel regelmatig tegengekomen. De ene keer reageert ie lief en enthousiast, de andere keer koeltjes. Hij zoekt nooit contact met mij, op 2 kleine uitzonderingen na. Zondag zouden we gaan eten, eindelijk had ik t voor elkaar, maar hij belde toch af.
Als je je vriend of vriendin verliest dan ben je een ex rijker. Dus het is ook niet echt zo dat je je ex terug wilt winnen. Als je namelijk je ex terug wil winnen dan wil je je vriend(in) tot een ex maken. En dat is waarschijnlijk niet wat je in gedachten hebt. Wat je waarschijnlijk bedoeld is dat je je ex weer tot je vriend(in) wil maken. Wat je dus terug wil is niet je ex, maar je vriend(in). Je wilt dus je ex-vriend(in) inruilen voor je vriend(in). Het is dus ook logischer om niet te vragen ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, maar hoe ‘verander ik mijn ex-vriend(in) in mijn vriend(in)’. Je wilt dus het ‘ex’ gedeelte verwijderen. Je wilt het ‘ex’ deel dus juist niet terug, maar je wilt het ‘vriend(in)’ gedeelte van ex-vriend(in) terug. Door te vragen ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ ben je dus al half op weg om je vriend(in) terug te krijgen, want door deze vraag te stellen realiseer je je al snel dat de vraag onzinnig is. Niemand wil zijn of haar ex terugwinnen, want de causale relatie klopt gewoonweg niet. Iemand is eerst je vriend of vriendin en wordt vervolgens je ex. Het is dus niet de ex die je terug wilt, tenzij je je vriend(in) terug hebt gewonnen en je wilt daarna je ex weer terug, maar in dat geval kun je beter vragen ‘hoe maak ik het uit met mijn vriend(in). Nu de semantiek helder is, kunnen we verder met het terugwinnen van de ex, dus de vraag is dan ook ‘hoe krijg ik mijn ex terug’. Hierbij moeten we dus wel in ons achterhoofd houden dat het niet de ex is die we terug willen maar de vriend(in). We kunnen de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ echter niet inruilen voor de vraag ‘hoe krijg ik mijn vriend(in) terug’ omdat de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ veel meer tot de verbeelding spreekt. In principe is de vraag ‘hoe krijg ik mijn vriend(in) terug’ ook onjuist, want op het moment dat je je vriend(in) terug wilt is het niet je vriendin. Het komt wel vaker voor in het dagelijks taalgebruik dat we uitspraken gebruiken die eigenlijk niet kloppen als je er over nadenkt. Ironisch genoeg zijn het de kloppende uitspraken die vaak tot verwarring leiden. Daarom veranderen we de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ dus ook niet. Wat de lezer dus zelf in de gaten moet houden is dat deze vraag dus eigenlijk niet klopt. Vervolgens kunnen we aan de slag gaan met het vinden van een antwoord op de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’
Hij is lief, leuk en je bent ontzettend gek op hem, maar er is één probleem: hij wil geen relatie. Je vriendinnen hebben waarschijnlijk al honderd keer gezegd dat je hem uit je leven moet bannen, maar dat is moeilijker gezegd dan gedaan. Jullie hebben het super leuk samen, maar het gaat eerlijk gezegd nergens heen tussen jullie. Wat kun je in zo'n situatie doen?
Het is een veelvoorkomende truc om niet zelf de verantwoordelijkheid voor de breuk te dragen. Zo kan hij later eenvoudig zeggen: 'Jij wilde toch dat het uit was?'. Een gemis kan alleen opduiken als hij na lange tijd inziet dat geschikte vrouwen niet voor het oprapen liggen, en dat hij iemand heeft laten lopen waar hij maar beter zuinig op had kunnen zijn. Dit kan alleen als hij zijn verslaving te boven is. Grt, A.
Ex en ik zijn 25 en 24. We zijn nu voor de tweede keer uit elkaar. We hebben de eerste keer 3 jaar een relatie gehad toen hij 't ongeveer 2 jaar geleden uitmaakte, omdat hij twijfelde (terecht overigens, want het ging ook niet goed - allebei niet volwassen genoeg). Na ongeveer een half jaar toch weer samengekomen. Hij heeft me in eerste keer dat het uit was wel veel valse hoop gegeven (af en toe bellen en dan zeggen dat ie me miste om de dag erna te zeggen dat ie dat niet had moeten doen) en zelfs even een nieuwe vriendin gehad (terwijl hij tegen mij zei dat ie dat niet had). Goed, dat heb ik hem allemaal vergeven in de naam der liefde. Maar nu waren we een tijdje verder (iets meer dan één jaar) en het ging weer niet lekker. We liepen tegen dezelfde dingen aan, die met name bij hem lagen (hij is nogal egoïstisch en negatief ingesteld). Hij begon weer te twijfelen en tot overmaat van ramp kwam ik erachter dat hij aan het smsen was achter mijn rug om met een andere vrouw. En, hij daarover had gelogen (ik had er namelijk al om gevraagd en toen was het niet zo, dag erna kwam ik erachter). Dat krenkte me zo, omdat we allebei erg duidelijk naar elkaar zijn dat we dat niet zouden pikken. En hij deed 't toch, nog geen 1, 5 jaar nadat hij me al zo had gekwetst met het uitmaken en de spelletjes + nieuwe vriendin.
Maar (en nu komt de maar): door mijn 'onderbuikgevoel' dacht ik gister opeens dat er iets niet klopte. Het was misschien een combinatie van dingen, of dat hij iets gezegd had, ik weet het niet. In ieder geval heb ik hem gisteravond nog gebeld, en (misschien heel fout) ontzettend lopen bluffen. Ik zei dat ik had gehoord dat hij met een ander meisje was gezien en dat ik nu niet zo goed begreep wat er nou de afgelopen nacht tussen ons was gebeurd.
Hi Flower1980, je bent wel boos, gezien je gedachte om je ex 'op zijn bek te laten gaan en al zijn spullen bij hem in de tuin te smijten'. En je boosheid is natuurlijk terecht. De fout die je gemaakt hebt en nu alles in de war stuurt is dat je hem mee naar je huis hebt genomen. Dat had je - zo snel na de recente ontwikkelingen - helemaal nooit moeten doen. Immers: 'Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak.' Nergens gaat dit gezegde zo sterk op als hier. Hij wil nu geen relatie met je, maar heeft dat ondertussen wel. Verder scharrelt ie met die ander, die waarschijnlijk van niets weet. Omdat hij niet wil dat je definitief het veld ruimt, komt ie met allerlei tekstjes die een vrouw zouden moeten binden: dat je zo fantastisch bent, dat ie zoveel van je houdt, dat jullie avond samen zo geweldig was, enz. Wat moet je met al deze zinloze prietpraat, als hij tegelijkertijd zegt dat hij dat andere meisje 'nog even wil aankijken'?

Ik weet dat de meeste zouden zeggen, vergeet haar, er zijn andere vrouwen op de wereld, ze heeft jou slecht behandeld, ze is niet eerlijk, als ze je toch wilt moet ze zelf maar contact zoeken, enz maar ik ben bereid om haar misstap te vergeven want ik was wel gelukkig met haar en de kleinste. Ik denk dat ze een heel onzekere vrouw is en daar werd ik zelf onzeker van natuurlijk, heb niet genoeg getoond dat ik man genoeg ben, ben nu wel sterker, volwassener eruit gekomen, ben wel een lieve man, misschien te braaf te goed, maar is dat verkeerd?
Hi Edwin, fijn om jouw technieken te lezen op de site! Mijn ex en ik waren een goed team samen, niet veel ruzie, af en toe wat discussies, maar nooit echte problemen en het belangrijkste is dat we ontzettend veel leuke overeenkomsten hadden. Na bijna vier jaar is het nu uit, omdat hij op kamers ging wonen en volgens mij volledig de ruimte/tijd wil hebben om te ontdekken wat er nog meer is op de wereld. Het kwetst me uiteraard, maar ik heb het idee dat ik hem uit liefde echt de komende tijd de ruimte moet geven om dit te ontdekken. Toch hoop ik dan dat hij na een aantal maanden en gewenning van op zichzelf wonen en klaar met studeren tegen die tijd, dat hij me dan pas echt mist en wellicht bij mij terug wilt komen... Is dit een realistische gedachte? We spreken elkaar nu eigenlijk helemaal niet meer, ik wil hem ook niet constant berichtjes sturen, want ik heb wel het idee dat hoe meer ik hem loslaat hij mij kan gaan missen. Nu is het vijf weken uit, waarbij hij heel veel heeft gehuild en echt verdriet had, maar is hij aan het daten met een meisje van zijn studie. Die woont vlakbij hem ook op kamers en dat vindt hij denk ik erg interessant... Hij grijpt iedere kans aan om uit te gaan, met meisjes te praten en niet aan mij te hoeven denken. Dit meisje heeft hij een paar dagen geleden mee uiteten genomen, iets wat ik niet echt begrijp, want dat komt op mij over alsof hij haar volledig wil verwennen en imponeren. Bovendien woont zij aan de andere kant van het land en over twee weken gaat ze daar weer naar terug verhuizen. Dat kan dan toch nooit iets serieus zijn? Ik ben benieuwd naar je advies.
Denk niet dat mannen compleet gevoelloos zijn. Denk maar aan Tony Soprano: hij ziet er uit als een stoere kerel, maar van binnen is hij eigenlijk een lieve knuffelbeer. Vrouwen zijn meestal opener met hun gevoelens en ze praten er graag over, maar dat betekent niet automatisch dat mannen niet gevoelig kunnen zijn, niet emotioneel geraakt kunnen worden en geen sympathie of empathie kunnen tonen. Mannen zijn inderdaad wat terughoudender met hun emoties, maar dat betekent niet dat hun gevoelens minder aanwezig zijn dan die van jou.
Je vertelt niet waarom je vrouw wil scheiden, dus kan ik niets anders dan gissen. In de url die ik je gaf lees je de echtscheiding-smoezen, en de werkelijke redenen waarom mensen willen scheiden. Het proces van een echtscheiding is niet het moment om iemand terug te krijgen, vooral niet omdat het al anderhalf jaar duurt. Het gaat dus helaas niet om een impuls maar om een goed doordacht besluit. Sterkte, A.
Anderzijds heb ik de angst dat ze bij mij is voor de stabiliteit die wij hebben samen totdat ze specialist is (wat nog wel een jrtje of tien kan duren) Ook zijn we de eerste x dat we elkaar tegen kwamen gelijk samen naar huis gegaan, dat liep zo na q day. Doorgaans is dat geen beste start. We zijn daarna weer in contact gekomen en vervolgens een paar keer wat wezen drinken en eten. De andere ‘dates’ die zij en ik hadden snel afgekapt. Ze zei overigens dat ik wel de eerste was sinds. Na een paar weken vroeg ze of ik niet alleen fysieke bedoelingen had. Dat was niet zo. Ze heeft ook mij aangegeven serieus te zijn. Na enkele maanden gezegd dat we toch graag ‘’officieel’ partners worden van elkaar. Hoeft deze kennismaking een probleem te zijn?

Mijn vriend en ik waren 6 jaar samen en woonde pas een 7 maanden samen. Het is 3 maanden geleden al even fout gegaan door een overhaaste maar verkeerde beslissing van mij. De ruzie was zo uit de hand gelopen dat ik kwaad was en dingen heb gezegd waar ik achteraf spijt van heb. Na 3 maanden dat we samen zijn wist hij nog niet of hij met mij verder wilt. Hij is deze week terug vertrokken naar zijn moeder en heeft het dan ook 2 dagen voor we een weekend weg zouden gaan het uitgemaakt. Ik kreeg op donderdagavond te horen dat hij ipv mee gaat met familie vrijdagavond vertrekt op vakantie met vrienden. Ik zit hier nu met het weekend en heb het echt moeilijk. Hij is de persoon waar ik me oud mee zag worden en zou dan ook alles eraan willen doen dat hij ons nog een kans geeft. Ik vind het dan ook moeilijk niet aan hem te denken of hem iets te sturen. We hebben vaker ruzie en het zijn meestal kleine dingetjes. Hij zegt dat hij zichzelf kwijt is (beetje depressief). Ik hoop dat hij gelukkig wordt en natuurlijk het liefst met mij maar ik weet me geen raad. Hoop dat jullie me kunnen helpen want ben op het weekend mijn familie weet niet dat het uit is en dat hij op vakantie is. Mijn moeder mag hem al niet zo dus mocht het weer goed komen zou dit weer een verdere smet zijn op onze relatie. Ik ben dus op het moment niet zo in voor gezellige dingen. Please help me...

×