Hi Krabi, hij zal zijn pogingen om contact te leggen vanzelf staken. Of dat nu komt omdat hij inziet dat je je zo niet laat behandelen, of omdat hij het proberen beu is. Laat hem goed voelen dat je je eigen leven belangrijker vindt dan zijn alcoholisme. Ondertussen is het aan hem om hulp te zoeken voor zijn probleem. Wil hij dat niet, dan lijkt me de conclusie helder. Groetjes, A.

Uiteindelijk reed mijn ex met mij mee. In de auto was ze ineens weer veel stiller (stiller t.a.v. haar goede moods op het werk). Veel serieuzer vond ik. Na het etentje mijn ex weer teruggebracht naar haar eigen auto die nog bij de zaak stond. Ik ben maar wat gaan kletsen over vanalles, mijn ex was gereserveerd en bij het uitstappen klonk ze ook wat "timide" niet gewoon spontaan of gezellig. Nu denk ik van had ik nu niet die andere collega mee moeten vragen? Maar dat is juist die collega (ook mijn ex en maatje) waar mijn huidige ex het ook goed mee kan vinden. Zit dan daar het probleem? Ik geef totaal geen complimenten naar mijn ex, terwijl ze (zelfs bij de vergadering) liep te draaien voor de spiegel waar ik bij ben.
Dit beschrijft perfect hoe ik me voel. Ik kan wel nog naar muziek luisteren, maar begin steeds te huilen. Heb moeite met mijn tranen in te houden, overal. Ik heb geen afscheid gekregen, niets, werd zelfs een stalker genoemd hetgeen absoluut niet het geval is. Zeker niet zelfs, dat zou ik verafschuwen. Maar iemand gewoon laten vallen, zelfs de verdere vriendschap die door mijn ex-geliefde beloofd was, werd plots genegeerd. Dat doet pijn , te veel pijn. Ik zoek antwoorden en oplossingen maar die zijn er niet, ook na 6 maanden nu niet. Ik dacht het gaat beter gaan na een paar maanden, nu blijkt dat het enkel slechter gaat. Iedereen zegt dat je moet leuke dingen doen, je moet je gedachten verzetten, je moet je ex en de omgeving ervan mijden zodanig dat het geen extra pijn gaat doen. Maar inderdaad dat gaat ten eerste niet zomaar, ten tweede is dat verdomd moeilijk en onmenselijk op sommige momenten en ten derde het kan geen extra pijn doen, de pijn is al niet meer te harden. Je geeft jezelf altijd de fout, je denkt steeds zwart.
Begin van het jaar heb ik hier de nodige antwoorden van je gekregen. Mijn ex heeft het toen uitgemaakt om redenen die mij een heel onbevredigend gevoel gaven. Al met al een hoop verwijten aan mijn adres zonder haar eigen aandeel daarin te betrekken. Dat deed me en doet me nog heel veel pijn. Nu na 3 maanden afstand genomen te hebben, denk ik dat ze problemen met haar zelf heeft (mogelijk overgang, ze is 43 geworden), wie zal het zeggen). Toen ze het uit maakte was ze onverbiddelijk. Er viel niet over te praten. Ze gaf toen aan dat de relatie niet een week langer stand had moeten houden of ze was doorgedraaid. NU terugkijkend kan ik me niet in alles vinden wat ze me terug heeft gegeven aan kritiek. Dat frustreert me, maakt me boos en verdrietig. Ik probeer de breuk een plek te geven. Al gaat het moeizaam. Het zijn tenslotte mijn gevoelens dus ik ben daar zelf verantwoordelijk voor om daarmee in het reinen te komen. Ik heb je tips ten harte genomen door afstand te nemen (in alle opzichten). Je voelt hem al aankomen. Vorige week kreeg ik uit het niets een smsje van haar: Hi, hoe gaat het? Ik moet je bekennen dat het me raakte (8baan van tegenstrijdige emoties), te meer omdat ik zielsveel van haar hou en haar mis en dan zo'n kil en afstandelijk smsje krijgen. Ik was zo boos dat ik was begonnen met een smsje terug vol verwijten (de aanklagersrol). Echter was ik helder van geest genoeg om dit smsje te deleten. Ik betrapte mezelf erop dat ik reageerde als een muppet aan een string. Toen heb ik de site weer geraadpleegd en daar vervolgens een aantal dagen over heen laten gaan voordat ik haar smsje zou beantwoorden ondanks dat ik haar tot niets verplicht ben, . UIteindelijk heb ik haar vraag beantwoord met: goed. Kort en bondig antwoord zonder te informeren hoe het met haar gaat. Ik moet zeggen dat dit heel tegenstrijdig aan voelt om op deze manier op haar te reageren maar het is zelfbescherming c.q. grenzen stellen. Ze heeft er tot nu toe niet op gereageerd Ik ben van mening dat er meer gespeeld moet hebben al heeft ze daar niet openlijk en duidelijk over gecommuniceerd. Vraag me af wat je me verder in deze aanraad? (ik geef heel veel om haar en ben emotioneel nog niet los van haar). Ik mag dan man zijn maar voel me niet geroepen om banden aan te halen naar aanleiding van een nietzeggend smsje m.a.w. kan er niets mee. Daarbij hebben haar tegenstrijdige woorden en daden bij de breuk en ernaar mijn veiligheid en vertrouwen aangetast. Ik weet dat het nog allemaal vers is, vraag me alleen af of ik het ook ten alle tijden in mijn geval van haar af moetn laten komen?
Verder voel ik me er nu overigens wel goed bij dat het over is. Ik mis haar heel erg, maar dit is wel het beste en ik wil haar persoonlijke ontwikkeling ook niet in de weg zitten. Het aparte is dat ik dacht toen het nog aan was, dat het beter was (om oud te kunnen worden) dat ze nog meer van de wereld had gezien, zoals andere partners e.d. En het mooie is eigenlijk dat ze helemaal daar zit en ik er zelf geen last van heb (dat ze niet in mijn sociale kring ontdekt, want dat zou pijnlijker zijn). Dit is wat dat er gaat het perfecte moment voor haar om te ontdekken. Dus daar berust ik nu wel in.
Hi Flower1980, zoals ik het lees wil hij geen breuk, maar een relatiepauze. Wat hij in de tussentijd wil uitspoken ligt natuurlijk voor de hand, gezien zijn zoencontacten met die ander. Mogelijk heeft dit zijn besluit wat versneld of heeft het de doorslag gegeven. De meldingen dat hij 'een dagje ouder wordt' passen daar bij. Het klinkt bijna alsof hij - op de valreep - nog even van wat andere vrouwen wil proeven voordat ie zich definitief wil binden. In elk geval heeft hij je laten weten dat hij zich op de manier zoals het vooralsnog ging, niet wil laten behandelen. Hij heeft zijn grens aangegeven, maar daarbij de schuld volledig bij jou gelegd. Hij vindt dat JIJ moet veranderen, alles ligt aan JOUW gedrag, enz. Zijn liefde is dan ook niet onvoorwaardelijk: hij heeft er voorwaarden aan gesteld, en zo lang jij niet aan die voorwaarden voldoet word je 'afgekeurd' tot nader order. Ik krijg er een nare bijsmaak van, maar jij weet beter dan ik wat je in hemelsnaam gedaan hebt om hem zo af te stoten. Verder zou hij eens wat aan zelfinzicht moeten doen, want iemands gedrag is altijd een gevolg van iets, een 'reactie op een actie'. Hij kan zichzelf beslist niet vrij pleiten en daarbij meedelen dat hij 'zekerheid moet hebben dat jouw gedrag op langere termijn veranderd is'. Beste Flower, blijf jezelf. Aanpassing is goed, maar je ex houdt een soort hamer boven je hoofd: 'Verander NU, want IK dit, IK dat, IK dit en IK dat.' Bepaal zelf hoe je je leven inricht, en besluit vervolgens of je hem nog wel in je leven wilt hebben. Een man die wegrent als je het moeilijk hebt, die je geen hulp biedt en je met relatie-eisen bestookt, zou je aandacht niet waard moeten zijn. Zijn zoenvriendinnetje heeft het nu 'te druk' en dat is de enige reden waarom hij tegen jou zegt dat hij niemand heeft. Zijn antenne staat wel degelijk uit naar anderen. Sterkte, A.
Het is nu bijna een maand geleden dat mijn man een punt gezet heeft na ons 22 jarig- huwelijk. We waren 28 jaar samen. De reden dat hij opgaf klopt niet helemaal, er is iemand anders die zijn hoofd helemaal zot gemaakt heeft! Onze vrienden en familie konden het niet geloven dat wij uit elkaar zijn. Wij waren volgens hem het ideale koppel. Nu zegt hij dat hij met die vrouw nog niets niet heeft, maar ik geloof hem niet. 95 %van de mensen zeggen dat die relatie niet kan blijven duren, dat die 2 absoluut niet samen horen. Ik laat hem gerust, want ik heb het boek gelezen en doe wat er in geschreven staat. Hij mist wel onze (knappe dochter van 20 jaar) maar mij blijkbaar niet. Hij wil naar een advocaat gaan om te scheiden en is al zijn kleren al komen ophalen. Maar die afspraak bij de advocaat is voor mij nog véél te vroeg, ik zit nog altijd in rouwproces! Onze vrienden zeggen dat ik er goed uitzie en me sterk hou, dat is wel zo maar mijn hart is enorm gebroken. Ondanks alles zie ik hem nog altijd graag en zou hem direct terugnemen. Ook al zeggen de mensen dat dat niet zal klikken tussen die twee heb ik dan een kans dat hij terug bij mij komt ?? Had ik maar een glazen bol. Is er iemand die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt ??
Een kleine drie maand geleden heeft m'n ex het dus uitgemaakt, na een relatie van meer dan twee jaar, deels omdat het niet meer zo vlot ging de laatste tijd en deels voor een andere kerel. Het was voornamelijk in het begin echt een kut periode, ganse dagen lopen janken, m'n school verwaarlozen, alle schuld op mij nemen en haar proberen terug te krijgen. Ik heb alles gedaan wat mogelijk was om haar te laten inzien dat ik van haar hou en dat ik echt met haar verder wil. We zijn wel altijd contact blijven houden, sms'n van 'goeiemorgen' tot 'slaapzacht', we zitten op dezelfde school en we gaan in de middag samen gaan lunchen en ben zelfs nog een paar keer bij haar thuis geweest. Ze vertelt me zowat alles wat er in haar leven gebeurt en als ze een probleem heeft komt ze direct bij mij en omgekeerd. Ik ben altijd heel lief gebleven voor haar en zij soms ook wel tegen mij... Ze weet dat ik van haar hou en dat ik haar direct terug zou nemen als ze dat zou willen. Even voor de duidelijkheid, ze verkeert nu wel met die andere kerel, hij is 21 en m'n ex en ik zijn beiden zestien. Ze ziet hem niet zo heel vaak.. Ze ziet mij zelfs vaker.. dagelijks.. Ik merk wel dat het beter gaat tussen haar en mij als ze hem een tijdje niet gezien heeft, maar als ze net van bij hem komt dan gedraagt ze zich helemaal anders.. Vorige week woensdag stuurde ze me voor ze ging slapen dat ze van me houd.. Dat was de eerste keer dat ze dat zei sinds dat het gedaan was, dus ik denk wel dat dat iets betekent. De dag erna sprak ik er haar over aan, maar ze zei dat ze dat niet had mogen zeggen, dat het dom was enz.., dus ik ben er niet meer over begonnen. Ze deed wel nog steeds lief. Ik dacht even dat het allemaal wel nog kon goed komen, maar gisteren heeft ze terug die kerel gezien en ze doet weer anders.. Weer hoe gelukkig ze wel nu niet is enz... Nou ik weet wel dat ze nog 'iets' voor me voelt en weet niet goed wat ik moet doen... Ik zou haar graag terugwinnen, maar niet door ruzie te gaan stoken of dergelijke tussen hun twee, daar wil ik me niet toe verlagen.. Ik weet niet goed wat ik moet doen..

Afgelopen zondag na een wedstrijd gespeeld te hebben, had ik afgesproken met mijn ex om daarna naar mijn huis te gaan. Ik belde haar om te vragen of ik haar kon ophalen alleen reageerde zij hier kortaf en eenmaal bij haar aangekomen moest ik nog een tijdje op haar wachten. Ik was hierdoor geërgerd en dit monde uit in een ruzie bij mij thuis. Ik ben van kleins af aan al iemand die erg driftig kan zijn en veel van mijn woede opkropt wat af en toe een explosie van agressie kan hebben tot gevolg. Dit was die dag ook het geval en heb haar gevraagd naar huis te gaan. Dit was voor haar de druppel en heeft het toen uitgemaakt. Achteraf natuurlijk ontzettend veel spijt van gehad en gevraagd of zij mij hiervoor kon vergeven maar het was voor haar al te laat. In de dagen erna nog wel redelijk veel contact gehad en heb mede door de adviezen op deze site geprobeerd het te laten rusten, niet wanhopig over te komen of een vingertje naar haar te wijzen. Ze vertelde dat onze ambities en ontwikkeling teveel van elkaar verschillen en dat ze daar veel stress van ondervond. Ondanks dat alles in een lift zat en ik vond dat ik zelf ook goeie stappen had gezet in de goede richting was dit voor haar niet genoeg. Het verliefdheids gevoel is bij haar nog duidelijk aanwezig en maakt zich druk om wat ik doe. Ik probeer het zoveel mogelijk te laten rusten en niet elke keer alles oprakelen of uit mijzelf een berichtje te sturen. Alle berichtjes komen van haar kant waarin ze zegt dat ze alles mist maar dat het niet verder gaat zo. Dat ik niet kan veranderen hoe ik ben en dat het niet botert tussen ons als we toch besluiten verder te gaan. Ik heb zelf mijn beste beentje voor gezet om toch mijn situatie te veranderen in een positieve manier. Ondanks de kleine ruzies/discussies op zijn tijd was het altijd zeer gezellig en konden wel weken met elkaar onder 1 dak leven zonder dat wij aan elkaar gingen ergeren. Ookal heb ik niet alles goed gedaan en dat besef ik mijzelf ook vind ik het raar dat ze zegt dat het niet botert tussen ons.
Toen enkele weken later werd ik verliefd op een ander. Mijn zwangere ex op een gegeven moment op haar zelf. Veel over de vloer geweest. Bij de bevalling etc. Super bijzonder. Maar had nog contact met het andere meisje. Wil nu me ex graag terug maar ze staat niet meer open voor me. Probeer van alles. Maar ze zegt dat ze nu een ander leuk vind. Ik wil mijn gezin terug!?
Ik zit in een relatie met iemand, een man, met bindingsangst. Hij voldoet aan alle kenmerken helaas. Zijn bindingsangst is met name ontstaan door vroegere relaties die niet oké. Uiteindelijk heeft hij besloten om nooit meer een relatie aan te gaan. Zijn seksbehoefte kon hij gemakkelijk bevredigen door losse contacten, onder andere via datingsites. Dit heeft hij meer dan tien jaar zo gedaan. Op die wijze is seks en liefde volledig losgekoppeld bij hem. En toen kwam ik. Ja, natuurlijk ook een sekscontact via een datingsite in eerste instantie, maar al vanaf het prilste begin was duidelijk dat we elkaar gevonden hadden. Alles klopt. Na veertien dagen begon het ‘afstoot proces’ en deed hij zijn uiterste best mij kwijt te raken. Daar heb ik me met veel geduld en pijn redelijk doorheen geslagen. Niet in de laatste plaats omdat in dit afstotingsproces tegelijkertijd ook steeds heel helder was voor mij dat hij angstig was voor wat hij voor mij voelde en dat was duidelijk heel erg veel. We spraken er ook veel over, dat scheelt ook. Desalniettemin een moeilijk proces, maar na zestien maanden zijn we nog steeds samen. Ik zie een toekomszt voor ons, hij mogelijk ook, maar dat beangstigd hem tegelijkertijd zeer. Dus dat is nog erg taboe. So far so good, ware het niet dat er op het gebied van seks duidelijk iets mis ging. Zoals al gezegd heeft hij liefde en seks gescheiden. Verder is hij een ware womanizer en gek op vrouwen en verleiden en gezien zijn ruime ervaring zal duidelijk zijn dat seks met hem nogal indrukwekkend was en nog steeds is. Maar door de scheiding seks en liefde lukt seks nu niet meer: ik ben zijn object van liefde, daar heb je geen seks mee. Het gevolg is dat hij bij uitstek gefocussed is op mij en om het mij naar mijn zin te maken, wat uitstekend lukt, maar het gevolg is dat hij niet meer klaar komt. Dat is een probleem. Zijn gedachte is dat seks met dezelfde persoon saai is. Hij is daarom weer gestart met het contacten van dames via het internet. Spanning en gemakkelijke seks lijkt hem de oplossing van zijn probleem. Dat staat los van zijn relatie met mij. Zelf keurt hij zijn eigen gedrag niet goed, maar hij kan het ook niet laten. In essentie is dit allemaal terug te voeren op zijn enorme bindingsangst en de grote moeite die hij heeft om zich over te geven aan onze relatie die hij zeer hoog inschat (en zoals mogelijk al duidelijk is: we praten hierover ook). Ik vermoed dat professionele hulp een uitkomst kan bieden, maar zover is hij zelf nog niet. Ondertussen zou ikzelf wel graag wat handvatten hebben hoe hier mee om te gaan en hoe dit in goede bamnen te leiden. Ik kan over deze strikte scheiding liefde en seks en mogelijkheden om dit weer een te laten worden, want daar gaat het uiteindelijk om, echter hoegenaamd niets vinden. Bestaat hier iets over? Zo ja, welke sites kunnen mij verder helpen? Alvast dank.
De ouders wouden dat ik een deel van de huur van het huis naar hun rekening stortte, ik wou dat niet en heb het met haar over gehad. Ze begon te wenen en uiteindelijk om niet in discussie te gaan heb ik dat aanvaard. Betaalde ook gas en elektriciteit, internet, soms een uitstapje, soms ook eten, verlof, hout, enz. Heb ook nieuwe dakramen betaald in haar huis, een deel van de nieuwe zetel, enz. Eigenlijk normaal als je samen leeft.
Nu begrijp ik haar moeder. Haar moeder wou het beste voor mij maar heb dit te laat in gezien. Want zelf, toen ze in het ziekenhuis was, wou ik een fruitmand kopen voor haar, maar K. wou dit niet. En nu besef ik waarom. Omdat ze liever iets anders kreeg i.p.v. een fruitmand voor haar moeder. Misschien zal ik haar moeder ooit nog tegen komen, en zal dan de wel de waarheid vertellen. Hoe K. me behandeld heeft. Ik zag het gewoon niet dat K. misbruik van me maakte om toch maar drank te krijgen. Ze heeft me misschien graag gezien, waarschijnlijk wel. En nog steeds een beetje.
Dankzij mijn ruime ervaring met koppels, het lezen van diverse boeken van Amerikaanse, Nederlandse en Franse schrijvers en de diverse gesprekken die ik met koppels en individuen heb gevoerd, heb ik een zeer goed inzicht gekregen in de wijze hoe relaties tot stand komen. Ik weet hoe ze evolueren, hoe de communicatie verloopt tussen gelukkige koppels en koppels waarbij het fout gaat.
mijn vriend maakte het uit en ik moest huilen dus hij liep weg maar hij kwam 5 min. later terug en gaf me zijn armbandje en hij zij dit brengt je geluk, verder praat ik nog wel us met hem via online chatte maar het is echt heel pijnlijk want ik hou nog van hem maar hij niet meer van mij en ik probeer normaal te doen tege hem en het lukt me wel maar hij is nu het uit is super emotieloos en toen we een relatei hadde was hij just heel emotioneel. en hij is nu boos opmij want toe nwe een relatie heb ik met een andere jongen gezoent en hij zei ja het maakt niks enhij werd niet boos en nu het uit heeft hij toegegeven dat hij toch wel boos is en toen hebbe we even geen contact meer gehad en nu weer wel maar het is pas 3 weeken uit help me alsjeblief ik mis hem zo en ik realizeer me nu dat ik nog nooit zoveel van iemand gehouden heb als van hem xx

Doe dit nooit tenzij je ervan houdt jezelf te kwellen. Je wilt hem immers weer terug als je partner. Als je vrienden met hem blijft zal je al snel in de beruchte ‘friendzone’ belanden. Je zal dan toe moeten kijken hoe hij een relatie aan gaat met een vrouw die jij niet bent. Kortom: óf je hebt hem terug als je partner óf helemaal niks. Er is geen enkele reden om jezelf te blijven martelen als er geen liefdestoekomst meer tussen jullie zit.


Hi Sven, moeilijk is dit. Het lijkt erop alsof ze een volwassener houding van je verwachtte dan je kon laten zien. Alsof zij ouder en wijzer is dan jij. Daarom denk ik dat ze al vaker met de gedachte moet hebben gespeeld om het uit te maken. Op het laatst ging je over haar grens, wat logisch is gezien het feit dat je haar - in volle drift - naar huis stuurde. Ze denkt niet dat je zult veranderen, althans, niet in de nabije toekomst. Daarom durft ze het niet meer aan, ondanks de leuke momenten. Zie je haar komend weekend, leg haar dan uit dat je hulp zoekt en van plan bent jezelf drastisch te verbeteren. Zeg erbij dat je in een later stadium nog eens contact opneemt, en vraag of ze dat op prijs stelt. Zo test je haar uit wat betreft haar plannen op de lange termijn. Wil ze geen contact meer, nu niet en later niet, dan zeg je dat je er alles aan wilt doen om haar boosheid weg te nemen. Voorlopig mag je jezelf gelukkig prijzen als ze na een aantal maanden bereid is je te woord te staan. Dat is vooralsnog het hoogst haalbare. Sterkte, A.
De indeling van het huis is nu zo dat de kinderen ten aller tijde in hun eigen bed slapen en wij op toerbeurten bij ze zijn. ik 1 nacht door de weeks en om het weekend. De overige tijd is voor haar. Gister was het dus mijn beurt weer. Ik kwam thuis en ze waren net klaar met eten. Omdat er nog wat gezamenlijke financiele zaken geregeld moesten worden zouden we die gaan doen als de kids op bed lagen. Om niet te veel op haar lip te zitten besloot ik vast de vaat te gaan doen. toen ik bijna klaar was kwam ze helpen met afdrogen. We wisselden geen woord. Zij was nog bezig met drogen en ik ging de kinderen onder de douche zetten. En toen ik daar mee klaar was hebben we ze samen op bed gelegd. Samen achter de computer gedoken om de zaken te doen. Daarmee klaar besloot ik even een sigaret te gaan roken op het balkon. Ze kwam mee daar stonden we dan. Ze gaf me een compliment hoe ik onverstoorbaar mijn "taken" had gedaan en met de kinderen om ging. Ik zei dat dit inmiddels mijn normale gang van zaken was als ik thuis was. Ze sprak uit dat ze graag jaren eerder had gezien dat ik er zo mee om was gegaan. En ik zei dat ze daar gelijk in had maar dat ik het verleden niet kon herstellen alleen de toekomst kon bieden. Ik zag hoe ze slikte en ze zei dat het waar was maar niet wist of ze het wel kon. Dus ik kan nu alleen hopen dat inderdaad mijn arbeid word beloond maar wil me zelf niet gek maken met hoop. Ik ga dus zo door en hoop haar te kunnen overtuigen van mijn wil en kunnen om samen gelukkig te worden.
Jullie zijn allemaal gekke mannen hoor! De Nederlandse zoekt geen relatie meer. Ze zoeken alleen maar sex daar zijn jullie alleen maar goed voor. Een toekomst met een Nederlandse loopt al binnen 1 maand of na 1 jaar huwelijk weer uit, want ja ze gaan toch altijd vreemd. Neem lekker een Buitenlandse de vrouwen van hier kijken alleen als je goed vermogend bent.

Helaas heeft mijn vriendin het na een relatie van 6 jaar uitgemaakt afgelopen vrijdag. Als ik eraan terugdenk dan lees ik veel gelijkenissen, zij was minder geïnteresseerd terwijl wij vroeger echt alles aan elkaar vertelde tot de meest stomme details toe. Dit werd minder en dat merkte ik ook, maar nu pas dringt het tot mij door dat daar een reden achter zat.

Het voelt allemaal zo tegenstrijdig… Is het zijn verstand tov zijn gevoel, hebben zijn ouders hier dan echt invloed op, zijn ze erbij betrokken? Nu ja als je weet dat zijn mama hem eens vertelde dat hij toch zeker met condoom moest vrijen (alsof ik me expres zwanger zou laten maken ofzo?) Als mijn moeder ons uitnodigt voor het ontbijt dan hoort hij daar automatisch bij, als zijn ouders vroegen om te komen ontbijten hadden ze het enkel op hem bedoeld…
Ik heb een relatie gehad van ruim 8 maanden maar is sinds vorige week vrijdag over. Ik ben een jongen en het is de eerste keer dat ik gedumpt word door een meisje waar ik veel van hield. En het rare was dat het volkomen onverwacht voor me was. Ik heb geen signalen gezien dat ze ermee zou kappen. Sterker nog, een week voordat ze het uitmaakte had ze een verrassing voor me omdat ''ik zo lief was''. Toevallig heb ik het geraden maar dat wist ik zelf niet, ik had meteen gezegd dat ga je toch niet kopen is zonde van je geld. En toen zei ze nou dan niet hoor. Ik had er echt spijt van want ik gokte toevallig goed. Mijn ex is een enig kind maar leidt een drukke leven door studie en werk. Ze heeft nooit 1 volledige dag vrij, of ze werkt of ze studeert of ze maakt huiswerk. Volgens mij was ik te veel voor haar. Ze zei toen ze het uitmaakte dat het gevoel weg was. Ik was heel erg gefrustreerd en had alle herinneringen die in me huis waren in de tas gestopt en aan haar gegeven. Het is nu een week uit en ik heb via whatsapp een contact met haar opgezocht. Aangezien we volgende week tentamens hebben wenste ik haar veel succes met tentamens. Zij vond het lief en vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat het goed ging en ik het druk had. Voor de rest zei ze ik heb het ook heel erg druk en ze had dus niet de neiging om te praten. Dus toen zei ik oke nou succes, het gesprek was toen over. Ik heb geen idee wat ik moet doen want vandaag was de enige keer dat ik met haar contact opzocht. Ik snap het gewoon niet ze zei toen we nog relatie hadden dat liefde alles overwint etc etc. Ik wil haar heel erg terug. Wat misschien niet erg onbelangrijk is is dat ik bijna 21 ben en zij 18. En we hadden af en toe ruzies die op zich nergens op sloegen. Ik zag haar ook alleen op een avond en heb geen kans meer gehad om wat leuks te doen omdat ze het zo druk heeft. Wat moet ik doen?
Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.
Mannen en vrouwen vinden verschillende soorten gesprekken fijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit verschil al tijdens de kindertijd ontstaat: meisjes voelen zich verbonden met elkaar als ze geheimpjes hebben en samen persoonlijke problemen bespreken. Jongens hechten zich aan elkaar door samen dingen te ondernemen en over hun gezamenlijke hobby’s te praten. [3]. Als je van je vriend of man verwacht dat hij net zo'n goede gesprekspartner voor je is als je beste vriendin, zal je negatief verrast worden. Mannen bouwen geen hechte relaties op door middel van gesprekken en ze veranderen vaker van thema. Ze worden tijdens het gesprek bovendien snel afgeleid door objecten in hun directe omgeving.
Toevallig heeft mijn vriend me 6 weken geleden ook in de steek gelaten, en wil me niet meer zien, alles gaat via een tussenpersoon, zelfs om de spullen weg te halen uit het huis, heel erg frustrerend is dit, en dat is de machteloosheid die dat maakt, je voelt of je leven langzaam is verdwenen terwijl we zelfs trouwplannen hadden, voor mij was het ook een donderslag bij heldere hemel, ben er nu nog overspannen van, veel succes met verwerken Riemie

Hi Sonja, ja, de rollen lijken wel omgedraaid. Het beste is om zo min mogelijk van je gevoelens prijs te geven en omgekeerd vooral niet nieuwsgierig te zijn. Het artikel gaat uit van een situatie waarbij je je ex niet meer hoeft te zien, maar jij werkt met je ex. Het gevolg is dat de strategie die in het artikel staat moeilijk op jullie toepasbaar is. Je kunt geen 'echte' afstand nemen, je kweekt geen gemis, en kunt niet na een paar maanden of jaren plotseling contact opnemen om te vragen hoe het gaat. De situatie waarin je zit is dan ook uiterst vervelend, omdat je elk gedrag van je ex - logisch hoor - probeert uit te leggen, zelfs de allerkleinste dingetjes. Dat aanraken is natuurlijk wel wat vreemd, voor iemand die eigenlijk blij leek om van je af te zijn. Jij bepaalt of je dit 'pikt' of niet, je kunt er altijd iets van zeggen, zodat je je grenzen aangeeft. Want nu denkt ze misschien dat jij alles wel best vindt en met elke aanraking dolblij bent, waardoor zij eigenlijk nog steeds bepaalt hoe jullie contact in elkaar moet zitten. Ga dus niet zitten afwachten hoe haar gedrag de volgende keer weer is, maar bepaal zelf hoe je behandeld wil worden. Elke relatie is een spel van geven en nemen. Zij 'neemt' teveel (van je privacy) maar 'geeft' niets waar je wat aan hebt. Groetjes, A.


Concert was geweldig, de sfeer tussen ex en mij ook. Hij zei dat ik er super uitzag, en dat hij enorm trots was dat ik al zo op de goede weg ben. Hij kon het ook echt aan me zien. Hij zei dat hij absoluut nog een toekomst voor ons ziet, en zeker zoals hij mij deze avond meemaakte, maar dat ik eerst moeten laten zien dat mijn veranderingen geen 'bevlieging' zijn maar ook voor de langere termijn. (uiteraard is dat mijn bedoeling :)
Na gesprekken met mensen die dicht bij mij staan heb ik ook van hen vernomen dat ze vonden dat ik mezelf niet meer was, en dat ik zo chagrijnig deed. Dat ik aan het 'verzuren' was. Pfff, het is niet makkelijk om te horen, maar ook weer een stok achter de deur om door te gaan met een positieve instelling! Door te sporten groeit mijn zelfvertrouwen ook weer, en met zelfvertrouwen sta je toch veel beter in het leven.
In de zomer van 2012 heb ik R. ontmoet. R. was gelijk verliefd op mij en helemaal gek op mij. Ik vond het een hele leuke jongen, maar verliefdheid was er nog niet bij mij, maar die is later wel gekomen. Omdat het ongeveer net 6 maanden uit was met een ex waarmee ik 4 jaar heb gehad, vond ik het lastig om gelijk iets nieuws te beginnen, dus in het begin was ik nog wel meer afstandelijk. Ik werd steeds verliefder op hem, maar daarbij komend werd ik ook onzeker. Ik vond hem leuk en wilde hem het liefst voor mij. Krampachtig was ik onzeker. Maar omdat wij ver van elkaar wonen is het soms lastig om af te spreken. Ik wilde weten waar ik aan toe was, terwijl R. veel makkelijker in het afspreken is. We hebben veel discussies gehad en omdat ik ver weg woonde was het zo dat ik in het begin al wel weekenden bij hem was. Op een gegeven moment (nadat hij 2 weken even weg was voor zichzelf) heeft hij verteld dat hij twijfelde aan ons en niet zeker wist of het wat werd (na ongeveer 4 maand gescharreld met elkaar te hebben). Toch hadden we echter nog een weekendje Parijs staan en hebben we dit samen gedaan. Na het weekend in de bus terug gaf hij aan dat zijn mening wel is veranderd. Echter had ik voor mijzelf besloten dat ik even rust wilde en het me beter leek als we elkaar even niet zouden zien. Hij was het hiermee eens en vond dit ook. Hij vond dat we even niets moesten hebben zodat we ook geen verwachtingen van elkaar zouden hebben. Na de reis ben ik nog een nacht bij hem gebleven aangezien we pas laat in Nederland arriveerden. Ik merkte dat hij heel veel om me geeft en ook zegt dat hij van me houdt. Hij laat dit zien door telkens mijn hoofd te pakken en dit bij zich te houden, mij te knuffelen en kusjes te geven. Ook toen ik vertrok kon hij het niet laten om mij veel te kussen en te knuffelen, net alsof ik lang weg zou gaan. Ook toen ik zijn deur uit liep heeft hij nog een minuut mij nagekeken. Ik vraag mij af wat dit nou te zeggen heeft? Hij wil wel even rust, maar laat wel veel affectie zien. Een dag nadat ik weg was kreeg ik gelijk een sms over hoe het was met mij en over hoe het shoppen was die dag. Ik reageerde hierop kort en niet met teveel inhoudt. Hij reageerde een paar x maar niet te snel (hij is ook niet zon smser). Ik belde hem gistermorgen op, omdat ik me zo rot voelde, maar voelde me stom dat ik aan dit verlangen toe had gegeven. Ik wil even afstand van hem, maar ik ben bang dat de afstand misschien wel maakt dat hij me niet gaat missen. Omdat ik niet kan zien hoe hij denkt, heb ik het idee da tik alleen maar dag en nacht aan hem denkt en hij mij misschien niet eens mist. Wat als hij in die paar weken een ander meisje ontmoet? Hij heeft toen we afscheid van elkaar namen ook duidelijk gezegd dat hij echt niemand zal ontmoeten en niks zal doen. Hij is daarin wel betrouwbaar en dat weet ik ook van zijn vrienden. Ik weet alleen niet hoe ik het aan moet pakken. Moet ik ons rust geven? Zo, ja hoelang? Hoe moet ik dan weer contact met hem opnemen? Gewoon zeggen dat ik in de beurt ben en of we een drankje kunnen doen? Je zou me enorm helpen, want ik wordt nu heel onzeker van mezelf!
Ik ken mijn ex al sinds 2006. Hij had toen een vriendin en we waren gewoon kennissen van elkaar. Hij sprak eens erover dat hij niet meer met zijn vriendin wilde zijn en op een dag zei hij dat hij het had beëindigd. Wij waren nog steeds gewoon vrienden. Ik zag hem niet als een kandidaat. Op een dag maakte hij mij duidelijk dat hij gevoelens voor mij had. Ik gaf aan dat ik niet geïnteresseerd was. We bleven met elkaar omgaan en op een dag heeft hij mij plots gezoend. Ik was even geschrokken, maar vond dat fijn. Vanaf toen begon het tussen ons te bloeien. De eerste keer dat wij de liefde hebben bedreven is meteen het moment voor mij geweest dat ik zeker wist dat hij mijn grote liefde is. Ik heb meerdere relaties achter de rug, waarvan ik ook wel diepe gevoelens voor de ander heb gehad, maar zoals ik me bij hem voel, dat is bijzonder. Na 2 weken stevig met elkaar bezig te zijn geweest, komt hij mij vertellen dat hij het weer gaan proberen met zijn ex daar deze het had gevraagd en hij al langer kende dan ik. Hij gaf wel aan dat hij niet echt wil (huilde er zelf bij dat hij mij zou missen) en niet echt van haar houdt - had het trouwens nooit gedaan - maar dat hij het toch zal proberen. Wij hebben ons contact laag gehouden. Hem helemaal vermijden zat er niet in daar hij de advertenties voor het bedrijf waar ik toen werkte verzorgde. Na een korte tijd maakt hij het toch uit met haar. Een maandje (okt 2006) later maakt hij contact met mij en dat hij weer met me wil. We beginnen voorzichtig met meer contact. Tot 2 keer bedenkt hij zich tot hij het 3 maanden daarna echt stevig aan maakt met mij (jan 2007). Hij zegt dat hij veel van mij houdt. Zijn moeder vroeg hem toen of hij van me houdt en hij zei volmondig ja. Had hij niet bij zijn ex. Heb ik ook begrepen dat dat zo was van zijn moeder. Zij vertelde me dat ik de enige vrouw ben van wie hij heeft gezegd dat hij houdt. Hij gaf vanaf het begin aan dat ik voor hem 'the one' ben. Dat merkte je eerlijk gezegd ook aan zijn gedrag. In dat eerste jaar hebben we tot 4 keer toe een korte breuk van zijn kant gekomen, waar ook hij steeds op terug kwam. Hele gekke redenen voor de breuken. Anders dan dat doet hij verder heel normaal met me, is openlijk erover dat ik zijn vriendin ben, gaat geregeld met me uit en zegt me dat hij van me houdt. de relatie verliep normaal, met af en toe discussies. Ik zag ze niet als ruzies die om bezorgdheid vroegen. En in september 2009 doet hij plots in het weekend raar, zegt ook dat hij zich emotioneel en geestelijk raar voelt, vermijd me op maandag en dinsdag en woensdag vroeg op de morgen wanneer ik naar hem ga om te vragen wat er is, zegt hij kortaf: ik wil niet meer ja, het is uit, ik hou niet van je. Ik was perplext en vroeg hem wat er is gebeurd. Hij dan plots zo rustig en logisch willen klinken: "als ik niet meer voor je voel, dan kan ik toch niet met je blijven?". Ik wist niet goed hoe ermee om te gaan. Ik ging weg en even later is hij achter me aan om direct zijn spullen bij mij te halen. Hij deed daarna heel vijandig naar mij toe en als ik er alsnog over begon dat ik precies wil weten waar het mis is gegaan, vond hij dat hij dat zou hebben gezegd. Dus niet. Op een gegeven moment hebben we bitter weinig contact, tot hij me in december ziet in een mall en bijna zijn voeten breekt om naar mij toe te komen om me te begroeten. Hij stond heel opgewonden en zenuwachtig te praten. Ik deed beheersd. In januari beginnen we een 'sexrelatie'. Dit deed ik uitsluitend in de hoop dat het goed zou komen. Toen ik eens zei dat we alleen maar gevoelloze sex hebben, heeft hij zo een punt ervan gemaakt dat het niet zo is. Ik zei er nog een keer wat over en weer vond hij dat het niet zo is; ik kan dat toch voelen als we bezig zijn? Dat vond ik inderdaad hoor, dat er gevoel aanwezig is, maar ik deed koel. We deden alles als een koppel, maar we hadden geen relatie. Op een gegeven moment begon het me te vervelen dat er niets concreets gebeurde en begon ik hem te weigeren. Toe begon hij aan te pappen met een andere dame (iemand die hij in 2007 had leren kennen en 1 date mee had gehad). Ik heb hem betrapt bij de bioscoop met haar (mei 2011). Hij heeft haar totaal genegeerd, is haar voorbij gelopen en da trap op, alleen maar omdat ik niet kon zien dat hij met haar was. Toen heb ik hem nog meer vermeden. In de tussentijd in de periode dat het uit was, heb ik hem geholpen met de aanschaf van een busje voor zijn startende bedrijf. De lening was op mijn naam afgesloten en ik betaalde daadwerkelijk een deel van het bedrag. De rest betaalde hij. Als de aflossing bij de bank af was, zou hij dan beginnen mijn deel aan mij terug te betalen. Dus toen ik hem begon te weigeren, hadden we wel nog lopende afspraken ten aanzien van de wekelijkse aflossingen. Tot in juli 2011 hij en ik weer een serieus gesprek hebben. Daar heeft hij over nagedacht en in aug zegt hij dat hij doorheeft dat hij de relatie en mij niet goed heeft behandeld. In sep 2011 waren we al bijna zover om het helemaal goed te maken en in okt zegt hij weer van niet. In jan 2012 vraag ik hem of hij zeker weet dat hij niet meer wil en als hij er geen problemen mee zal hebben als ik een ander neem. Hij zegt me van niet; ik kan mijn leven leiden. In feb begint hij naar me toe te trekken. Op valentijdag vraagt hij me om het weer te proberen, verontschuldigd zich zo voor zijn gedrag, vraagt om vergeving, geeft aan dat hij al die tijd van me hield, maar dacht dat we niet bij elkaar pasten omdat hij bang was van mijn agressieve uitbarstingen. Ik heb er namelijk een paar gehad, omdat hij echt onder je huid kan kruipen. Ik probeerde hem er ook steeds op te wijzen dat ik dat nooit bij een andere partner in het verleden of bij anderen om mij heen dat heb gehad, dus dat hij een bijdrage moest hebben in mijn uitbarstingen. Dus die dag zegt hij dat hij dat plots besefte dat hij daaraan bijdraagde; hij zou erop letten, hij zou me helpen rustig te blijven. Hij ziet nu in dat je iemand van wie je houdt niet in de steek laat, maar dat je samen werkt aan wat minder is aan elkaar en aan de relatie. Hij ziet mij als de vrouw van zijn leven, wil dit jaar nog trouwen en kinderen krijgen. Ik vroeg hem waarom ik hem moet geloven en waarom hij nu zeker is van zijn zaak. Hij praat een heleboel over hoe we bij elkaar passen en dat hij echt een fout heeft gemaakt en hoeveel hij van me houdt. Hij was echt heel enthousiast en verliefd. We starten opnieuw en alles gaat goed. Ik krijg geen woede uitbarstingen meer. Na 2 maanden geeft hij me aan dat ik alvast mag stoppen met de pil zodat mijn lichaam kan ontpillen (was er namelijk vanaf mijn 16de op wegens hevige menstruatiepijnen waarbij pijnstillers geen invloed hadden). We doen het nog voorzichtig (vroegtijdig uittrekken) omdat we eerst een huis willen. Ik moest gaan rondkijken. Hij praat over een catering dat ik in het weekend voor mezelf kan beginnen, hij zou de container waarin we de keuken zouden bouwen aanschaffen. Ik houd namelijk erg van koken en wil er inderdaad wat mee doen. Plots maakt hij op 13 aug een vreemde ruzie met me die op niets slaat. Ik was verbaasd. Hij beweerde dat het geen ruzie is en dat hij niet boos is. Vanaf die dag vermijd hij me door steeds te zeggen dat hij vanwege drukte niet kan komen. Tot hij op 27 aug zegt dat hij tijd heeft om te komen. Ik vraag hem of er wat is en hij zegt van nee en dat het gewoon drukte is. Wel heeft hij moeite toe tegeven dat het niet weer zal gebeuren dat 2 weken verstrijken zonder dat hij komt en ook met veel moeite komt uit zijn mond dat hij van me houdt. Hij blijft slapen. De volgende ochtend zeg ik dat ik blij ben dat hij bij me was en hij zegt dat hij ook blij is dat hij bij me was. Maar weer gaan 2 weken voorbij met dezelfde drukte-smoes. Op 8 sep ga ik naar zijn moeder om met haar te praten dat hij vreemd doet. Ze praat die dag nog met hem dat koppels ook minder mooie momenten in de relatie hebben, maar dat het geenzins betekent dat de liefde er niet meer is. En ze herinnerde hem eraan dat hij degene is die naar mij terug is gekomen. Trouwens, hij sprak ook vaak met haar over mij en dat hij van me houdt en echt met me wil trouwen. Die maandag praat ik weer met haar en ze vraagt hem dat hij met me praat over wat er aan de hand is. Hij maakt een afspraak met me voor 11 sep. Dan zegt hij me dat hij niets meer voelt voor de relatie, hij wil niet trouwen en geen kinderen; hij voelt niets voor mij. Het is plots weg. Hij zegt wel dat hij een idee heeft dat hij niet weet hoe hij liefde moet geven, hoe hij met een relatie moet omgaan, met minpunten van een ander en dat hij counseling wil gaan zoeken. Eens had hij me al gezegd dat hij niet goed weet om te gaan met liefde en dat hij merkte dat hij zijn werk belangrijker vind dan de relatie en dat hij daarover ook couseling wilde. Het blijkt dat hij zijn moeder ook had gezegd dat hij voelde dat hij counseling nodig heeft. Ik vraag hem waarom hij het dan uitmaakt en waarom we niet samen hulp gaan zoeken. dat wil hij niet. Vier dagen daarna ontdek ik dat hij bij die ene dame slaapt. Ik wilde helemaal niet meer met hem praten. Maar we hebben wekelijks contact vanwege de aflossingen die nog zeker 10 maanden lopen. Op een gegeven moment zegt zijn moeder dat ik hem misschien moet zeggen wat op mijn hart is voor mijn eigen gemoedsrust. Dus ik vraag hem om een afspraak wat hij ook toegeeft. Op vrijdag 12 okt praten we. Ik had alles in een brief gezet omdat ik niet de kans wilde lopen iets te vergeten. Ik heb het voorgelezen, hij heeft geluisterd. Hij had niet veel toe te voegen. Ik heb hem toen enkele concrete vragen gesteld. Hij weet nog steeds niet waarom en wanneer zijn liefde plots voor mij is verdwenen. Hij wilde toch eigenlijk ook niet echt kinderen. Ik denk niet dat dat klopt want op 8 sep (voor hij de relatie beëindigde) had hij nog aan zijn oma gezegd dat hij dat wil. Hij was met die dame in contact gebleven tijdens onze relatie ondanks de uitdrukkelijke afspraak dat hij dat niet zou doen. Ze spraken niet over wederzijdse gevoelens en hij sliep niet bij haar tijdens onze relatie. Pas nadat hij het had beëindigd, ging hij daar slapen. Hij gaf ook aan dat blijven slapen niet wil zeggen dat het een relatie is. Hij zei iets van dat hij niet tegen eenzaamheid kan. Ik zei dat als hij niets voor haar voelt en hij alleen maar om eenzaamheid bij haar sliep, hij evengoed bij mij kon zijn gebleven. Ik wilde dat niet perse hoor, maar ik wilde hem het onlogische ervan voorhouden. Hij was rustig en zonder veel emotie. We moesten maar beiden doorgaan met ons leven. Hij heeft sorry gezegd dat hij me weer verdriet doet. Als ik hem vraag of hij het normaal vindt dat hij zo doet, geeft hij ook aan dat hij het niet normaal vindt. Hij denkt zelf ook dat hij toch nog naar counseling moet. De volgende dag praat zijn oma met hem. Hij zegt haar dat we hebben gesproken en dat hij sorry heeft gezegd, maar dat zijn gevoelens plots weg zijn. Ze vraagt hem over die ander dame en hij zegt haar dat die niets betekent. Ze zegt hem dat hij wel mooi daar slaapt. Hij is vanaf die dag vrijdag avond tot vandaag niet meer bij die dame geweest, in ieder geval niet blijven slapen. Ik denk dat hij dat deed inderdaad uit eenzaamheid. Ik heb die zaterdag ook zijn kleren en andere spullen die hij bij me had voor hem gebracht. Hij vroeg er al een paar keer naar. Zijn oma zei me die dag dat hij een week daarvoor haar had gevraagd om de hele familie op te trommelen om met hem naar de kerk te gaan; of ze een dag daarvoor kon prikken. Hij was zelf al 2 keer weer naar de kerk geweest. Ik had hem bij ons gesprek ook aangegeven dat ik had gemerkt dat hij niet met me wilde bellen, hoewel hij dat vroeger gewoon deed (dat gebeurde ook nog wekelijks en op zijn aangeven). Dat hij niet enthousiast keek als ik erover sprak. Het feit dat hij een soort van gebedsdag wil met zijn familie, is voor ons een sein dat hij doorheeft dat er iets niet goed zit bij hem. Een saillant detail is dat hij elk jaar voor zijn verjaardag raar begint te doen. Moet plots met dingen in zijn leven schuiven. Hij is jarig op 29 sep. Zijn moeder emn oma hadden het ook gemerkt en zijn er bezorgd om. Hij is normaal een hele goede vent met morele waarden en normen, met principes; iemand die anderen feitelijk juist geen pijn zou willen doen. Ze houden heel erg veel van me en hebben gemerkt dat ik erg veel van hem houd en goed voor hem zorg. Hij weet ook dat ze mij volledig accepteren. Minj familie hem ook.
Ruim 3 maanden geleden is het uitgegaan tussen mij en mijn ex. Reden teveel ruzies om kleine dingetjes en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Heb in het begin veel achter haar aan gelopen wat niet werkte indd! Na haar een tijd met rust te hebben gelaten besloot ik om een keer bij haar langs te gaan. Hier hadden we een goed gesprek en onverwachts zelfs weer gezoend.

Ik vind het echt een lastige situatie. De liefde is er (vanuit mij) wel, maar ik twijfel of het bij hem liefde is of gewoon een spel. Daarom ben ik ook wel trots op mezelf dat ik het zo heb afgehouden nu en los probeer te komen. Maar misschien kan ik beter loslaten als ik antwoord heb op de bovenstaande vragen en jou mening over de situatie kan lezen.


Als jij echt je ware liefde voor deze 51 jarige man wilt tonen, zou ik niet het contact met hem verbreken. Je kan hem dit alleen maar tonen door met hem om te gaan. Een man heeft niet zoveel aan woorden maar meer aan daden. Zijn ex vrouw speelt natuurlijk een vies spelletje door op zijn emotionele en zorgzame kant te bespelen (zelfmoord). Maar op den duur komen ze toch weer in dezelfde neerwaartse spiraal terecht en kijk wie hem dan altijd gesteund heeft. Maria die hem geen problemen en gezeur brengt. En daarmee zeg ik niet dat je eindeloos op hem moet wachten. Maar je kent hem pas sinds februari, hoe groot is de stap voor deze man om het oude vertrouwde met zijn ex op te geven voor een een nieuwe relatie die hij pas net kent. Hou vol, laat hem zien en voelen dat je er voor hem bent. Samen die gestoorde ex van hem te baas kunt. (Contactverbod?)
Ik vraag me al een tijdje af of ik bindingsangst heb. Overal lees ik bij bindingsangst over mensen die al in een relatie zitten, kort of lang. Het is bij mij niet zo dat ik na een paar maanden relatie af haak, ik begin er gewoon helemaal niet aan. Ik voel me niet snel aangetrokken tot een man (ik ben niet a-seksueel) en verder dan een enkele date komt het vaak niet. Vaak zit ik aan het eind van de date te denken: Als hij me maar niet zoent, als hij me maar niet zoent. De gedachten dat iemand sneller meer wil dan ik, vind ik erg moeilijk. Ik ben niet op m’n mond gevallen, maar dat soort situaties vind ik erg lastig.
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
Hoi. een week geleden heb ik hier ook al mijn verhaal gepost. Ik ben nu een maand met mijn ex uit elkaar. In deze periode ben ik zwaar wanhopig overgekomen en heb ik hem gestalkt per telefoon email en opzoeken. Hij werd er gek van. Hij zegt dat we wel nog over ons kunnen praten misschien, maar dat hij eerst even tijd en rust nodig heeft. Hij geeft ook veel tegenstrijdige signalen af. Wel heeft hij gezegd dat hij misschien ook wel wil dat het goed komt maar niet nu meteen. Ik ben bang dat ik alles verpest heb met mij stalkgedrag en dat ik hem totaal heb weggejaagd. Weet dat ik nu geen contact meer met hem moet opnemen, maar is het al te laat? Is de schade al aangericht? Reactie infoteur, 22-10-2012
Sexting kan riskant zijn, en een naaktfoto van jezelf versturen kun je meestal beter niet doen. Als je romantisch en sexy tegelijk wilt zijn kun je hem een berichtje sturen waarin je hem laat weten dat je hem mist, maar ook dat je naar hem verlangt. Probeer bijvoorbeeld iets als: "Ik moet ineens denken aan de laatste nacht samen..." of "Heb al weer heel veel zin in onze volgende nacht samen..."
Nou zit het zo dat ik weet dat zei al een half jaar aan het twijfelen is over onze relatie en nu dus de knoop heeft doorgehakt. Ik heb haar nu nog aantal keer gesproken, aan de ene kant zegt ze heel duidelijk dat ze het niet meer hoeft te zien dat ik verander en er klaar mee is en dat ik verder moet met mijn leven, maar aan de andere kant moet ze huilen als ze zegt dat ze er een hard hoofd in heeft dat ik verander. Ook hebben we nog een 2 keer gezoend waarvan zei zegt dat het laatste kussen waren maar ik heb gemerkt dat deze nog vol passie zitten en dat ze eigenlijk seks wil maar zich in houd. Verder noemde ze nog dat het haar niks zou verbazen als wij over een paar jaar weer bij elkaar komen. Maar dat ze nu geen contact wil, eerst zonder mij wil kunnen leven en dan misschien als vrienden verder kunnen. Maar daarna zegt ze dat we elkaar op een feest volgende week wel zien en daar kunnen kletsen.
Sinds 1, 5 maand is mijn relatie, die bijna 2 jaar duurde, ten einde. Hoe heeft het bij ons zover kunnen komen? Waar ging het mis? Wel…eigenlijk hadden wij een hele leuke relatie met elkaar. Dat wil zeggen…als we bij elkaar waren! Samen een weekendje weg, je op je gemak voelen bij elkaar, je zelf kunnen zijn, elkaar verassen, lekker samen eten of een filmpje kijken, praten over de toekomst, goede gesprekken voeren, goede sex. Eigenlijk was deze relatie gewoon TOP te noemen. Ik had eigenlijk alles wat mijn hartje begeerde en wat ik zocht in een relatie. Er waren echter een paar problemen die deze relatie uiteindelijk deed doen ‘knappen’.
Wees je ervan bewust dat sommige mannen het geen probleem vinden om een leuke vrouw te daten terwijl ze haar niet als trouwmateriaal zien. Als je hem na zes maanden nog steeds niets hebt horen zeggen over zijn toekomstplannen betreffende het huwelijk of familie (met of zonder jou), moet je hem misschien vragen, "Welke kwaliteiten zoek je in je partner voor de toekomst?". Als hij kwaliteiten noemt die hij eerder aan jou toegekend heeft, is dat een goed teken. Het is geen goed teken als hij jou vooral complimenten geeft op het gebied van seks.
Wees sexy. Al is seksualiteit niet het enige in een relatie, het is wel een heel aspect. Laat hem zien dat je op een romantische manier geïnteresseerd in hem bent. Probeer niet preuts en terughoudend te zijn. Zorg ervoor dat dit aspect van jullie relatie levendig, leuk en vrij is. Mannen die willen trouwen zijn niet op alleen zoek naar een huisgenootje.
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.

Ideaal gezien wil je dat het je ex's idee is om terug samen te komen. Je wil gewoon jezelf zijn (aantrekkelijk, leuk, gelukkig en geweldig). Praat niet over je vorige relatie of je breuk. Het zal leiden tot niks goeds. Die relaties zijn voorbij en als jullie twee weer samenkomen, zal het een nieuwe relatie zijn. Het heeft geen zin om oude graven te openen wanneer je een nieuw leven wil starten.
Je voelt jezelf ook afgewezen en daardoor riskeer je al snel minderwaardig over jezelf te denken. Stop daarmee. Het is niet je ex die bepaalt hoe leuk je bent. Je ziet de situatie nu niet meer in juiste perspectief en als je niet uitkijkt zak je nog verder af in de negatieve spiraal, waardoor het je uiteindelijk niet meer zal lukken om je ex terug te winnen.
Twee weken terug heb ik eindelijk een weekendje samen kunnen regelen, ik ben vrijdags naar haar toe gereden en niet lang nadat ik aan was gekomen merkte ik al dat het niet zou gaan werken. Buiten de kus die ze mij gaf toen ik uit de auto stapte heeft ze me niet aangekeken of aangeraakt. Eigenlijk wilde ik die avond alweer weg gaan, maar had toch nog hoop dat zaterdags wel leuk zou worden. Zaterdags hebben we een strandwandeling gemaakt, waar ze ver van me vandaan liep, ook ‘s avonds toen we naar de film gingen was ze afstandelijk.

Ben je een vrouw, dan is de volgende informatie een krachtig hulpmiddel, want het is nogal wat: Het hart van een man terugwinnen door hem te laten begrijpen wat hij nodig heeft. Soms omdat hij het zelf niet goed snapt. Hoewel het waar is dat mannen een vrouw verlaten om uiteenlopende redenen, is het zo dat het uiteindelijk terug te voeren is op slechts een ding: Het mannelijk ego. Men zegt dat het mannelijk ego maar liefst zeven keer groter is dan het vrouwelijk ego, misschien zelfs meer. Zoals een moeder een natuurlijke drang voelt om haar kind te voeden, voelt de man een sterke, natuurlijke drang om zijn ego te voeden. Voorbeeld: Je zou een leeuwin en haar welpje niet durven te bedreigen, toch? Dat zou gekkenwerk zijn, want het betekent je ondergang. Zo ook bij de man. Om hem niet het gevoel te geven dat zijn ego wordt bedreigd, is het zaak zijn ego juist te voeden. Dat is de basis. En dit is precies de reden waarom minnaressen een getrouwde man aan de haak slaan en hun loyale en liefhebbende echtgenotes het nakijken hebben. De sluwe indringsters voeden het ego van de man en doen er hun voordeel mee.
Een van de tekenen dat je ex nog aan je denkt en om je geeft is het gegeven dat hij of zij nog graag terugdenkt aan gouden tijden van weleer. Heb je nog contact met je ex, dan kun je dit eenvoudig testen door een wederzijdse positieve ervaring te benoemen en te zien wat de reactie is. Is er onverschilligheid, of zijn er signalen van affectie? Hoe meer emoties er getoond worden, hoe beter. Het maakt niet uit of deze emoties goed of slecht zijn, zelfs boosheid is in dit kader positief. Herinneringen die graag worden opgerakeld, kunnen de passie van toen stap voor stap weer doen opbloeien.
Hi Ano, volg de wensen van je ex op, juist omdat je haar terug wilt. De pauze is noodzakelijk om de relatie op de proef te stellen. Als je ex jou 'vergeet', dan is er van liefde natuurlijk totaal geen sprake geweest. Wat heb je te verliezen? Probeer het uit en heb geduld. Je kunt het haar ook meedelen en vragen wat ze er van vindt. Zo geef je haar alle vrijheid en ruimte om te doen wat zij wil. Een vrouw die jou mist zal onvoorstelbaar blij zijn als je na een half jaar (of langer) weer eens contact opneemt. En dat is wat je wilt bereiken. Grt, A.

Deze tip geldt vooral voor liefdesrelaties die beëindigd zijn. Wanneer je relatie op het punt staat om te breken, grijp dan snel je kans en laat iets waardevols van jou achter. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan een ring; iedere keer wanneer jouw liefde deze ring ziet, zal hij hoogst waarschijnlijk denken aan jou. Hierdoor zul je in zijn/haar gedachten blijven rondspoken.
Ik zit met dubbele gevoelens. Ik heb drie jaar een relatie gehad met een jongen waarvan het 1 keer uit is geweest. Die beslissing had ik toen genomen, omdat wij zo botsten en we deden geen leuke dingen meer samen zoals op stap gaan enz,....Ik dans heel graag en mijn droom was altijd om samen lekker te dansen of te drinken bij het uitgaan met mijn vriendje. En hij zei vaak lelijke dingen waardoor ik me minderwaardig en onzeker voelde tenopzichte van andere meisjes.
Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012
Ik en mijn vriendin zijn al een aantal maanden uit elkaar nadat zij de stap gezet heeft een einde te maken aan onze relatie van 5j. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee en zie ze nog ontzettend graag! Ik weet waarom ze de stap gezet heeft en ben haar ook dankbaar omdat ik nu besef hoe graag ik ze zie en waarom het fout gelopen is. Ik wil er dan ook alles aan doen haar te bewijzen dat we het ook anders kunnen aanpakken. We hebben nog contact gehouden omdat we wel vrienden willen blijven. Maar doordat zij merkte dat ik nog steeds gevoelens voor haar had hebben we nu wat minder contact met elkaar. Nu sturen we af en toe een sms maar als ik iets vraag over persoonlijke dingen dan klapt ze dicht. Ze vindt wel dat we nu goed bezig zijn en dat ik geen schrik moet hebben dat ik haar nooit meer zal horen door nu even door te bijten.
Hi Eddy, zonder te weten waarom ze weggelopen is, kan ik er geen zinvolle uitspraak over doen. Wat er gezegd is, is dat ze zich bedreigd voelt, geen contact wil, wil scheiden en dat je haar leven zuur gemaakt zou hebben. Dat zijn geen beste conclusies. Vertrouwen terugwinnen is dan ook nu niet aan de orde. Een vrouw vertrekt nooit zomaar, dus er moeten dingen zijn gebeurd die absoluut niet door de beugel kunnen. Ik kan er vooralsnog niet anders van maken. Wacht af wat ze gaat doen! Sterkte, A.
‘Jij bent goed voor mij geweest.” Het klinkt arrogant, maar ik geloof ze! Ik probeer altijd een vrouw beter achter te laten dan dat ik haar aantref. Hoe doe ik dit? Ik zoek naar waar ik waarde kan toevoegen aan haar leven. Ik stel haar belang regelmatig (niet altijd) boven het mijne. Ik voeg waarde toe, help haar ontwikkeling. Ik stel vragen, stimuleer, ben een klankbord en we lachen nog samen ook. Het zijn van mijn vriendin is een positieve ervaring omdat ik dat belangrijk vind en doe wat er gedaan moet worden om het een positieve ervaring te maken.
Ergens wil ik dat het goed met haar gaat want je wenst niemand een burnout en zeker niet degene waar je veel om geeft, maar als je zo makkelijk je leven weer oppakt ondanks een burnout vraag ik me dan af hoe diep de liefde heeft gezeten. Ik kocht deze week ook een ebook over hoe je je ex terug zou kunnen krijgen maar als snel bedacht ik me dat dit niet zo gaat werken. De ene dag voel ik me wel goed en denk ik “kom op focus je op jezelf, ga door met je eigen leven” en de andere dag ben ik verdrietig en raak ik in paniek door de gedachte dat het echt over is. Ergens weet ik dat dit gevoel van een gebroken hart over zal gaan maar nu ben ik toch bang dat dit heel lang zal duren en ik misschien nooit meer zo iemand zal vinden als mijn ex..
Eigenlijk was ik daarmee wel uitgepraat, want ik leek niet echt tot hem door te dringen, dus ik heb het erbij gelaten. Een week later kreeg ik weer een mail van hem en dit keer met de vraag om af te spreken om bij te kletsen samen. Sjonge, in die 2 jaar is dit de eerste keer dat dat initiatief komt, al die tijd was ik degene die wilde praten… Oke, we zijn weer heen en weer gaan mailen en het werd zelfs weer gezellig. Hij ging zelfs nog zijn best doen om de filmpjes boven tafel te krijgen van die reis, want die had ik nog altijd tegoed en hij vroeg of hij met een fles wijn naar mijn huis zou komen. Dat heb ik niet gedaan… borrel in een cafe leek mij beter ;-)
Beste A. dus ik sta gewoon machteloos? Hij heeft het weekend 10 keer gebeld maar ik heb niet opgenomen. nu heb ik daar spijt van. hij heeft tegen een vriend gezegd dat ie van mij houdt. ik begrijp er niets meer van. weet ook niet waar ie uithangt. maar ik kan het niet los laten. ik ben zo kapot van liefdesverdriet echt waar. wat moet ik toch doen? zou hij ooit inzien wat hij laat lopen… Reactie infoteur, 30-07-2012

Mijn ex heeft een week geleden onze relatie stop gezet. We waren 4,5 jaar samen, we hebben een grond gekocht, het plan voor ons huis was klaar en de bouwaanvraag is ondertussen ingediend. Verder zijn we al 2 jaar voor kinderen aan het proberen. We zijn een jaar geleden gestart met IUI maar ik heb reeds 2 miskramen gehad. Ondertussen is de aanvraag voor IVF opgestart. Enkele weken terug waren we op reis en heb ik ontdekt dat hij berichten stuurde met een andere vrouw. Hij gaf toe dat dit verkeerd was en beloofde me geen contact meer met haar te zoeken. Enkele weken later heeft hij terug berichten met haar gestuurd en ook afgesproken. Ik ben dit dan te weten gekomen en ben dan een paar dagen uit huis vertrokken. De eerste 2 dagen vroeg hij om terug te komen en opnieuw te beginnen. Ik wilde toen niet… Dag 3 ben ik naar hem gegaan en toen vertelde hij mij dat hij onze relatie op deze moment niet meer ziet zitten. Hij vindt dat er een sleur is in onze relatie en dat hij niet meer gelukkig is. Hij zegt dat hij met zichzelf in de knoop zit, dat het allemaal teveel werd, de bouw, de kinderen, … hij zag het al lang niet meer zitten maar deed dit om mij gelukkig te maken. Zo zegt hij… Hij zegt nu dat hij zich totaal niet goed in zijn vel voelt en op dit moment geen beslissing kan nemen om verder te gaan of niet… Ik begrijp er zelf totaal niks van! Hij zegt dat hij totaal geen ander heeft… Ik weet niet meer wat te geloven. We hebben het altijd zo goed gehad, nooit zijn er problemen geweest. Ik zou graag opnieuw beginnen met hem. Ik zie hem nog zo graag. Hij heeft gevraagd om hem even met rust te laten, soms lukt het mij maar soms ook niet. Ik weet totaal niet wat te doen nu… Ik kan me geen toekomst zonder hem inbeelden. Reactie infoteur, 04-07-2012


“Als blijkt dat er na een paar afspraakjes geen schot zit in de relatie of dat alle initiatieven van jou af moeten komen en hij doet verder weinig moeite? Vraag dan nog één keer op de man af hoe het er voor staat. Krijg je geen of geen duidelijk antwoord, zegt hij dat hij er nog niet aan toe is, te druk is of nog niet over zijn ex heen is. Dan weet je wel hoe laat het is en wat je moet doen…..Kappen en op zoek naar een nieuwe man die wel 100% voor je gaat.”

Vrouwen, maak geen te grote fouten: kussen met een andere man en dat op Facebook zetten is geen slimme zet. Maar hem tussen de soep en de patatten laten weten dat je ook andere mannen ziet, is niet slecht. Beter nog, post een foto van jou en een andere man. Iets heel neutraal, maar toch duidelijk genoeg. Wedden dat hij de volgende date begint over het starten van een relatie? Sommige mannen starten geen relatie ‘omdat ze het te druk hebben’. Zever! Als jij de vrouw van zijn leven bent, dan maakt hij wel tijd! Toch zijn er uitzonderingen op de regel: er zijn nu eenmaal erge ambitieuze mannen en die zullen ook nooit veranderen. Ze werken de hele dag, denken alleen aan werk, hebben doelen en willen die halen en daar moet alles voor wijken. Als je zo'n man kiest, weet dan dat je altijd op nummer 2 of 17 zal staan. Daarom zien ze je niet minder graag, maar vraag je af of het werkelijk is wat je wil.
Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.
Heb hem ook verteld over mijn vakantie plannen voor de komende maanden en die zijn niet verkeerd! Ik ga een beetje de wereld rond naar steden waar een man zijn vriendin niet gauw naartoe zou laten gaan haha! Het stomme is dat hij niet hierop niet heeft gereageerd, helemaal NIKS! Ik reageerde nog leuk bij hem, hij helemaal niet bij mij, wat dit betekend?
En hoe nu verder? Moeilijk te zeggen, ik weet niet in hoeverre hij het er tegenwoordig echt moeilijk mee heeft. Als het breekpunt voorbij is, is er vaak geen weg terug. Het kan sowieso goed zijn om een periode rust te nemen zonder enig contact. Ik adviseer daarom in dit geval om hem los te laten. Zoek dus voorlopig geen contact. Zo kun je sneller je balans terugvinden.
Ik hoop dat ze haar sterkere opstelling op gaat geven en wat dan? Ik merk dat ze nu al iets milder begint te worden. Na het voorbeeld wat ik eerder gaf van afgelopen weekend, was er gisteren weer iets. 2 weken geleden heb ik op het werk een groot affiche opgehangen om met het team uit eten te gaan op duidelijk vermeld 12 september. Mijn ex vroeg mij gisteren met een bedeesde stem of wij vrijdag (vandaag dus) gaan eten. Ik zei nee joh 12 september! Daar heb ik het compleet bij gelaten. Ik ben er van overtuigd dat mijn ex had gehoopt dat ik haar zou vragen of ze ook mee zou gaan. Want ik geloof niet dat zij niet weet dat het op 12 september is en niet vandaag. Ze heeft zich nog niet opgegeven voor het etentje wat ze anders altijd direct doet.
maar toch ga ik het proberen en er is ook geen andere manier meer hij heeft me geblokkeerd op whats app en heeft me verwijdert op twitter en facebook. dus praten via social media gaat niet meer. ik heb wel mensen die vaak met hem praten over mij zonder dat ik het weet maar hij denkt dat ze dat allemaal vragen voor mij dus hij reageert vaak heel bot op hem. maar het is een schat van een jongen en we hebben samen heel veel mee gemaakt en nou juist de dingen die ik heb beleeft met hem wil ik zo houden ik wil voor hem weer zijn meisje zijn maar dat zal wel niet gouw gaan.
×