Ik ben vijf maanden samen geweest met een jongen.. Hij is altijd lief en zorgzaam voor mij geweest en ik heb dat vaak niet goed genoeg gewaardeerd. Ik ben altijd een te drukke dame geweest waar totaal geen jongen in haar leven paste. Omdat ik stage moest lopen ben ik gestopt met werken en trainen en precies toen kwam hij in me leven waardoor ik veel op hem ben gaan leunen en claimen. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij van me hield, en hij gek op me was. Bij dit gevoel had ik ook bepaalde verwachtingen van hem als hij dat niet deed werd ik boos en sprak ik onbewust een schuld gevoel bij hem aan (manipuleren). Hij had eerder een punt achter ons gezet en toch zijn we weer bij elkaar gekomen. Een week voor nieuw jaar ging het perfect tussen ons maar met oudjaarsavond was ik op een feest en was redelijk van de kaart. Hij had tot half 2 niks van zich laten horen terwijl ik dat wel had verwacht dus besloot ik hem zelf een sms te sturen met daarin “gelukkig nieuw jaar schat, ik hou van je!” waarop hij heel kort reageerde met “gelukkig nieuw jaar”. Ik werd daar verdrietig van en belde hem helemaal hysterisch en boos op waarom hij zo deed. Ik heb de lelijkste dingen gezegd en hij tegen mij. Hij belde me een paar dagen daarna op om het uitte praten en zei daarbij dat het klaar was tussen ons. Hij zou half januari vertrekken naar Afrika voor 3 maanden voor vrijwilligerswerk en wou me pas na zijn reis weer zien. Toch was hij nog langs gekomen bij me thuis om te “praten”. Gelijk bij binnenkomst gaf hij me een kus en is uiteindelijk toch blijven slapen.. Hij is daarna nog een paar keer langs gekomen waarop hij wel daarvoor elke keer zei dat het geen goed idee is dat we nog seks hadden aangezien het klaar was. Ik wou dat nog wel omdat ik toch niet achter onze breuk stond. Nu lijkt het of we alleen nog maar seks hadden maar dat was niet zo we deden nog leuke dingen samen en gedroegen ons alsof we helemaal niet uitelkaar waren terwijl de buitenwereld dacht van wel. Nu is hij 2,5 maand weg naar Afrika… ik heb geeeen idee of ik veel contact moet zoeken, ik ben bang als ik dat niet doe ik hem kwijt ben omdat ik diegene ben die het meest fout zit. Ik wil in deze 2,5 maand aan mezelf werken.. Ik ga weer intensief trainen en beginnen met werken als zodra hij terug komt ik lekker in me vel zit en vooral op me eigen benen sta. Ik vroeg me af over nog tips zijn dat wij toch weer bij elkaar kunnen komen…. I hope so
Hi Krabi, dit moet je natuurlijk zelf weten, maar mijn advies luidt dat je het hem zeer moeilijk moet maken. Wat hij nodig heeft is dat je hem net zo wreed en koud behandelt als hij meerdere malen met jou gedaan heeft. Kortaf is prima, en 'geen contact meer' zal hem kwellen tot op het bot. Laat hem peulen zweten voordat je ooit nog een woord met hem gaat wisselen. Emoties verder weghouden. Een koelbloedig einde is het enige dat past. Doorzetten nu, A.

Vorige week woensdag is ze thuis geweest om wat spullen op te halen en was aan de telefoon vriendelijk.maar éénmaal binnen werd ze afstandelijk en koel, bepaalde emotie's speelde hierin een rol. Ik heb haar duidelijk gevraagd wat de werkelijke reden is van haar besluit.haar antw: er is teveel gebeurd, en haalde het verleden van twee maanden geleden erbij.ik heb daarop geantwoord: als je eerlijk was geweest tegen me en met mij had gepraat was dat niet gebeurt.


Hi Leo, ja dat is geen beste zet geweest. Ten eerste is het niet waar, ten tweede bereik je er helemaal niets mee behalve nog meer schade. Je moet jezelf dus afvragen waarom je dit zei: wilde je aandacht, wilde je haar schokken, wilde je een reactie uitlokken? Meestal zijn het dat soort dingen. Een wanhoopspoging, maar dan wel de verkeerde. Wat gebeurd is, is nu gebeurd en dit rechtzetten zou je ex nog meer bevestiging geven dat ze je vooral niet terug moet willen. Wel kun je haar na verloop van tijd (na een paar maanden) eens schrijven. Meld dan dat je nieuwe relatie al gauw stuk liep, omdat je je oude liefde maar niet kunt vergeten. Het is wel gewaagd, maar de moeite waard omdat je toch al niet veel meer te verliezen hebt. Misschien smelt ze dan een beetje en kun je haar losweken van die ander. Let wel, zodra er een ander in het spel is, zijn pogingen om de ex terug te krijgen weinig succesvol. Je kansen zijn vergroot als ze 'vrij' is en jou mist. Vooralsnog vult die ander de leegte in… :(. Sterkte, A.

Hi Kaatje, de relatie verliep razendsnel, waarbij je ex pas later is gaan nadenken wat er nu eigenlijk aan de hand was. Een relatie op basis van lust (ze vond je sexy en aantrekkelijk) is iets anders dan een relatie op basis van liefde. Voor een man is het eerste misschien voldoende, maar voor de meeste vrouwen is er meer nodig. Precies die diepere gevoelens had ze niet of onvoldoende voor jou. Tegelijkertijd zal ze hebben gemeend dat het jou ook niet bepaald om liefde ging. Dit omdat seksen op de eerste date de indruk wekt dat het allemaal niet zo serieus bedoeld is. Een onuitgesproken boodschap! Zij maakte daar later gebruik van door te zeggen dat ze geen vastigheid zocht. Bij toenaderingspogingen van jouw kant bleek zelfs dat ze het als 'beklemmend' ervaarde. Het is dus precies die snelheid waar ze zelf debet aan was, waar ze nu over klaagt. Inmiddels heeft ze contacten met anderen. Ik denk dat je door de vluchtigheid van de relatie je eigen glazen hebt ingegooid, want vrouwen voelen intuitief heus wel aan welke partner 'marriage material' is, en welke niet. Vooralsnog zoekt ze het in wat experimenteer-contacten, waar jij er eentje van was. Om je ex terug te krijgen volg je de adviezen in het artikel op, dus pauzeer, trek na enkele maanden de stoute schoenen aan en informeer hoe het met haar gaat. Hopelijk is ze blij verrast om van je te horen. In alle andere gevallen kun je je maar beter uit de voeten maken. Sterkte, A.


Hi Hoopvol, meerdere rebounds zijn mogelijk. Zoals je op zijn berichtjes reageerde is goed, maar wat je hem ook schrijft, doe het nooit meteen. Hij moet goed beseffen dat hij de laatste op jouw lijstje is. Dat hij geen enkele reactie gaf op je wereldreisplannen is natuurlijk waardeloos. Misschien was ie overdonderd! ;). Het vieren van de laatste terugbetaling zou een mooi voorstel van jouw kant zijn, maar het is tevens een test. Want hoe gaat hij daar straks op reageren? 1. Gewillig en onderdanig, 2. enthousiast en gretig, 3. mat en lauw, 4. boos en afkerig, of 5. bangelijk en vermijdend? Dit zijn zomaar wat mogelijkheden, maar bovenal staat dat jij de beste indruk achterlaat, gewoon door het voorstel alleen al. Doet hij het niet, dan rest hem spijt. Doet hij het wel, dan zal hij van heel goede huize moeten komen om jouw interesse op liefdesvlak weer op te roepen. Zo moet je het zien. Groetjes, A.
Hi H., twee weekjes pauze is zwaar onvoldoende. Beter is om maandenlang uit haar gezichtsveld te verdwijnen en dan weer op te duiken. Er is dan genoeg tijd geweest om alles op een rijtje te zetten, ook zijn eventueel hevige en negatieve emoties dan verminderd. Zoals ik je verhaal echter lees gaat het hier om een meisje dat nog niet volwassen is om te begrijpen dat stage, stress, sleur en gezondheidsproblemen wel impact kunnen hebben op een relatie, maar geen reden zijn om de relatie te verbreken. Twijfels uitspreken is het begin van het einde, omdat iemand daarmee aangeeft dat de relatie dus wat hem/haar betreft alle kanten op kan. Alsof jij geen enkele zeggenschap hebt. Beledigend is dat, want je moet als partner bij klachten de gelegenheid krijgen om de relatie weer op de rails te krijgen. 'Gevoel weg of kwijt' is de klassieke dooddoener om van iemand af te komen. Sleur vind ik zoiets niet, integendeel, ze strooit peper in je wonden, misschien juist wel om wat reuring in de relatie te brengen. En dat is haar gelukt, maar jij moet dit niet accepteren en haar heimwee naar de tijden met jou van de tafel vegen. Zij wilde dit toch? Geef haar de spanning en sensatie die ze zoekt en verdwijn vooralsnog met stille trom. Ze zal haar nagels stukbijten over de vraag waar jij uithangt, en je gaan missen. Precies dat is wat je wil bereiken, lees het artikel. Sterkte, A.
De week erna heb ik geen contact gezocht en toen vroeg ik voor het eerst weer eens hoe het met haar ging en zowaar reageerde ze weer. Langzaam stukje bij beetje spraken we elkaar weer steeds vaker via sms en kwam het contact ook uit haar zelf en vroeg ze of ze langs mocht komen. Hier hadden we de lakens gedeeld. De weken erna kwam ze steeds langs stond ik klaar voor haar wanneer ze in nood was. Hadden we op een leuke manier contact wat ook van 2 kanten kwam. Ik hielp haar met haar nieuwe baan hier was ze me allemaal ook super dankbaar voor en de lakens werden ook zo nu en dan gedeeld.

En daarbij ging het eigenlijk ook niet werken zo. Ik stresste als ze daar zat omdat ik wist dat ze goedgelovig was naar alle mensen en iedereen te vriend wilt houden, en voor niemand onder wilt doen. Wat voor haar leuk praatje met een jongen was, was voor die jongen waarschijnlijk met een andere bedoeling, maar zij zag dat nog niet. Mijn gevoel zei dan ook dat ik niet haar moet afschermen, maar dat ze zelf moet ontdekken dat jongens ook verkeerde bedoelingen kunnen hebben. Als je jong bent,ben je naïef, dus laat maar lekker ontdekken, denk ik nu.
Ik zie nu pas dat dit een heel lang verhaal is (sorry daarvoor) maar dan hebben jullie een beter beeld van de situatie. Wat ik van plan ben is om het contact zo lang mogelijk uit te stellen, liefst een maand zodat ik zelf ook wat kan bekoelen en dan haar gewoon opzoek in de winkel en gewoon onschuldig vraag hoe het met haar gaat en het gewoon niet meer heb over wat er is gebeurd. U snapt natuurlijk wel dat ik helemaal in de war ben, want alle tekenen wezen erop dat we het meer dan leuk hadden met elkaar. Mijn vraag aan jullie is, wat is jullie mening hierover, wat zouden jullie in zo'n situatie doen? Graag geen antwoorden als in 'laat haar gaan/zitten, ga verder met je leven etc.", want ik weet dat die optie er is, maar daar kies ik niet voor; ik kies voor haar.
Mijn relatie is nu ongeveer een half jaar geleden verbroken. De eerste week nadat het uit was heb ik geen contact met haar opgenomen, maar natuurlijk wel met anderen in haar omgeving die het bijzonder treurig voor mij vonden. Na deze week, kreeg ik hele rare berichten van haar waar ze heel erg boos en onredelijk overkwam. Waarschijnlijk nog steeds de emotie. Dom en onwetend dat ik was, ging ik voor de quick win waarin ik het direct goed met haar heb gemaakt. Hierna, is een periode geweest waarin we eigenlijk nog steeds veel contact met elkaar hadden. Zagen elkaar meerdere keren per week. Alleen slopen dezelfde problemen als tijdens de relatie weer in onze omgang met elkaar. Dit heeft een maand of 3 geduurd.
Gedurende 17 jaar heb ik een relatie gehad met de vader van mijn 2 kinderen. Ongeveer 8 maanden geleden kwam hij met het nieuws dat hij gevoelens had voor mijn “vriendin” die wederzijds waren maar omdat we samen zoveel hebben meegemaakt en omdat ik altijd goed voor hem ben geweest wou hij onze relatie nog een kans geven. Volgens hem ging het voor hem al een jaar niet meer goed, maar hij had me daar nooit eerder over aangesproken, ook niet tegen zijn vrienden. Nu vraag ik me af dat hij die niet zegt om zijn verliefdheid goed te praten. Na zijn woorden om ons nog een kans te geven belde hij haar op in mijn aanwezigheid om haar te zeggen dat hij bij mij bleef en dat hij ons nog een kans gunde. Gedurende de eerst 2 a 3 weken belde hij haar niet op, enkel zij belde naar hem en liet hem geen seconde gerust. En 2 maand nadat de woorden zijn gevallen is hij hier vertrokken en gaan samenwonen. De mensen zeiden me het heeft tijd nodig, maar ik heb het gevoel dat het bij mij slechter gaat hoe langer hij weg is. Hij is de liefde van mijn leven en mijn beste vriend. Eigenlijk komen we nog redelijk goed overeen wat betreft de kinderen maar als zij thuis is kan hij niet snel genoeg weg zijn, ik denk dat hij van haar hier niet lang mag blijven. Is zij er niet blijft hij een tijdje bij mij. Ik kreeg de raad om het contact te minimaliseren en laatst toen hij de kinderen kwam halen ben ik me expres boven gaan verstoppen en heb ik mijn ma ingeschakeld zodat ik hem niet zou zien. Hij heeft hier toen zeker een half uur staan wachten. Tegen onze vrienden zegt hij nu dat hij nooit meer bij me terug komt (vooral omdat die ook op hem hebben zitten inpraten om die stap niet te nemen. Wat betreft ons huis, ik mag hier blijven en hij zal samen met me mee afbetalen. Ik vind dat vreemd omdat ik weet dat zij een geldwolf is en alles voor haar wil. Ik heb soms het gevoel dat hij nog teug komt en dan weer ook niet. Ik weet met mezelf gewoon geen blijf meer. Ik voel me alsof ik toen ben gestorven.
Ja ik denk dat ik onbewust nog hoop op een nieuw begin, hoe stom het ook mag lijken. Daarom dat ik liever de hoop zachtjes laat uitsterven, pijnloos, wetende dat het ooit gedaan gaat zijn ipv de harde pijn. De mooie herinnering laat ik liever bestaan. Kwestie van zelfkennis. Ik weet dat ik bij een koud contact weer verdriet ga hebben en die mooie herinneringen kapot worden gemaakt. Dus jah, ik sluit me momenteel af tot deze herinneringen zijn uitgedoofd. Ik voel me gewoon niet in staat voor nieuwe relaties. Teveel gedoe voor me.
Het kwam ook redelijk plotseling, wij hebben wel elkaar gesproken onlangs over dat zij niet gelukkig was. Zij wilde samenwonen, op vakantie etc maar door mijn werk was dat wat ingewikkeld, deze reden accepteerde ze niet. De eerste zin dat eruit kwam was ‘Ik kan niet meer’. Wat mij vooral heel confuse maakt is het feit dat ze zegt nog enorm veel van mij te houden. Hoe kan dit als zij het uitmaakt? Ik wil niets liever dan aan al haar wensen voldoen en ben bereid daar hemel en aarde voor te bewegen, ben alleen bang dat het te laat is. Tijdens onze relatie was ik altijd degene die de boot afhield en nu wil ik niets liever dan de liefde aan haar verklaren.
Enkele dagen terug is er bij ons zowat een bom ontploft, waarbij er zelfs fysiek iets gebeurd is. Hij had volledig zijn kookpunt bereikt met mij. Natuurlijk ben je altijd met twee, enz. Maar desondanks ben ik mij er wel van bewust dat ik hem heel vaak gekwetst heb. Mijn gevoelens waren soms niet wat ze moesten zijn, of ik toonde het alleszins niet. Sowieso ben ik ook niet bepaald openhartig te noemen. Alles is gewoon een samenloop van een persoonlijke knoeiboel die ik in mijzelf schuilt, denk ik.

Kreeg heel snel sms terug met antwoord. Liggen hier ook nog (kampeer) spullen. Kan voorlopig wel hier bijven hoor. Heb laatst op fb ook al Europe van Santana gezien en gereageerd.(beetje late reactie van mij, maar mooi) Dank je. Hoe is het bij jullie?X Ik heb toen terug gedaan: best goed, hoor. Ben boek (van jou) aan het lezen Waarom mannen niet luisteren… had ik veel eerder moeten doen.maar ja. Ik hoor van jou wel wanneer we vriendschappelijke afspraak kunnen maken.x
Op een avond kwam hij naar me toe en zei hij dat hij niet goed meer wist wat hij voor me voelde.. Hij was bezorgd en had het gevoel Zoveel voor mij te moeten zorgen dat zijn eigen dingen erbij in schoten.. Dat vond ik heel erg.. Hij zei toen dat hij even afstand wilde en tijd voor zichZelf.. We hebben toen twee weken weinig contact gehad en elkaar 1 keer in de week gezien.. Voor mij werkte dit niet, en zou dit ook niets veranderen aan onze relatie.. (we waren het er allebei mee eens dat er wat moest veranderen) we hebben toen goed met elkaar gepraat en voor onszelf duidelijk gemaakt wat we wilden veranderen.. Hij wilde wat minder bezorgd zijn en zich minder met mij bemoeien en ik wilde mijn problemen niet meteen bij hem neerleggen.. Voor mijn gevoel was dit een verhelderend gesprek dat zorgde voor contact herstel..
Sinds een maand of 3 date ik een collega. Zij is een flink stuk jonger, maar het klikt en we hebben beide verliefde gevoelens. Na een heerlijk dagje samen (incl sex) krijg ik opeens een bericht dat ze tijd nodig heeft om na te denken. Enkele dagen later gevolgd door: ik kan gewoon nog geen relatie aangaan, ben er niet klaar voor. Ik wil je niet kwijt, maar teveel meegemaakt in mijn verleden. Het spijt me, accepteer het aub.
Ja, dat betekent zeker wat. Een man blijft niet maanden bij een vrouw hij niets aan vindt. Nu is het taak om zijn 'aantrekkingskracht' trigger te leren kennen. Van wat weet je dat hij dat heel leuk vind? Weet je dat, dan kan je hem daar af en toe wat van geven. Niet te vaak, want dan wordt het voorspelbaar... ook niet te weinig want dan voelt ie minder voor je.
Mijn relatie van 7 maanden is nu bijna een week over. Na al wat moeilijke relaties achter de rug te hebben gehad dacht ik eindelijk een echte soulmate gevonden te hebben. We hadden veelal dezelfde interesses en deden veel leuke dingen. Vanaf dat we begonnen als vrienden waren we echt non-stop aan het smsen bellen en whatsappen, dit is niet veranderd toen we daadwerkelijk een relatie kregen en genoten veel van elkaars aanwezigheid. Veel uitetentjes, goede click bij beide vrienden groepen etc etc. Ookal deden iets simpel of nutteloos hadden we nog de beste tijd samen! We konden wel honderd uit tegen elkaar praten en het was nooit saai. Zij was erg gedreven qua werk en school waar het bij mij niet wilde lukken qua opleiding en uiteindelijk mijn werk moeten opgeven door een arbeidsconflict. Zij heeft zich hier altijd erg om bekommerd en wilde natuurlijk het beste voor mij. Bij een eerste breuk die maar 1 dag duurde ging het vrijwel om de stress die zij had van mijn situatie en de situatie bij mij thuis die niet optimaal was. Ik heb haar advies opgevolgd en ben gaan praten met een psycholoog en mede door die gespreken mij vol voor mijn toekomst in gaan zetten. Ik heb mijn cursus webpage design met hoge cijfers afgesloten en buiten dat het bij mijn ouders thuis nog steeds niet goed ging, zat derest in een redelijke lift. Ik ben gaan sporten om mij zelf beter te laten voelen en zelfs met iemand anders plannen gemaakt om een eigen bedrijf op te zetten. Qua opleiding heb ik ook al plannen omdat ik toch een papiertje op zak wil hebben.

Hallo, ik heb even een korte vraag. 3 weken geleden is het uitgegaan met mijn ex. Sindsdien heb ik alleen maar contact met hem proberen te zoeken, hem heel de dag geprobeerd te bellen en hem zelfs op zoeken. Het stomste wat je maar kan doen. Hij ergerde zich er dood aan en zei dat hij alleen maar in zijn besluit werd bevestigd. Het werkte alleen maar averechts zoals in het artikel stond. Ik realiseer me nu absoluut dat dit niet de weg is. Hij heeft de afgelopen weken nog geen eens kans gehad om me te missen omdat ik er zo bovenop zat. Toen hij het uitmaakte zei hij dat hij er klaar mee was, maar hij heeft wel verschillende malen aangegeven dat hij niet weet of dit gevoel zo blijft. Dus er zou mogelijk een weg terug zijn. Ik heb per direct besloten absoluut geen contact meer met hem te zoeken. Kan ik nu nog enigszins mijn gedrag van de afgelopen drie weken herstellen door nu de weg die in het artikel staat te gaan volgen, of heb ik hem al te ver van mijn afgedreven door mijn eerdere gedrag? Ik hoop zo dat dit nog te herstellen is nu door mij wel op de juiste manier te gaan gedragen… Liefs Reactie infoteur, 16-10-2012

Ik zie dat mijn reactie van vorige week niet geplaatst is, dus er is vast iets misgegaan. Maar wilde even melden dat ik vorige week een 'hoe gaat het' smsje heb gekregen, waarop ik koel en beleefd heb gereageerd. Vervolgens kreeg ik een dag later de vraag of we na zijn vakantie ergens wat zullen gaan drinken?… hoezo open dichte deuren ;-) Na lang twijfelen besloten het toch te gaan doen, geen idee wanneer nog… had dit zo snel verwacht eerlijk gezegd naar aanleiding van mijn vorige twee verhalen…


Hi Mark, ze staat achter haar keus 'want het voelt zo goed', zegt ze. Aan de andere kant moet ze huilen en is ze niet in staat je snel te zien. Het lijkt me dus dat de breuk helemaal niet goed voelt. Nog meer tegenstrijdigheden meldt ze wat betreft 'geen zin in seks' versus 'opgewonden raken als ze je ziet'. Zoals ik dit lees gaat het niet om de angst voor haar eigen stemming cq lichaamsreacties, maar de angst dat ze kennelijk met jou in bed belandt. En daar heeft ze duidelijk geen trek in. Voor wat betreft een komende ontmoeting moet je zoals ik eerder al zei aanbieden om vrienden te zijn. Dit haalt de druk van de ketel, en jij bewijst ermee dat je geen (bij)bedoelingen hebt. De kunst is dus om het los te laten, juist om haar hart - veel later pas - opnieuw te kunnen veroveren. Grt, A.

Hi Sonja, zoals je het beschrijft is er een verschil tussen je ex op de zaak en je ex in de privesfeer. Waarschijnlijk wil ze op de zaak net doen alsof er niets aan de hand is, terwijl prive pijnlijk duidelijk wordt dat er toch wel ergens een probleempje is ;). Het verklaren van haar gedrag heeft niet zoveel zin omdat het onpeilbaar is. Er ontbreekt logica, maar er ontbreekt ook gevoel. Het lijkt alsof ze door wisselende houdingen probeert grip te krijgen op de situatie, en het zelf ook niet goed weet. Spontaan zou ik beslist geen compliment geven, maar je zou het kunnen doen als reactie op een compliment van haar kant. Vindt ze je kleding dus mooi, dan kun je iets aardigs terugzeggen over haar eigen kleding. Verder niks. De verleiding om net even meer te doen is groot, maar dan riskeer je dat ze zich weer terugtrekt in haar schulp omdat ze eventjes de bevestiging heeft gekregen dat je haar nog steeds ziet zitten. Niet doen dus. Als je vindt dat je ex zichzelf niet is, dan zal dat op een dag heus ophouden. Niemand houdt het vol om zo lang toneel te spelen. Groetjes, A.

Eind 2011 begin 2012 was ze het zat ze wist niet wat ze wilde en maakte het uit. Ik was kapot, echt gebroken. Me toekomst viel in duigen. We hadden al eerder plannen gehad om samen te wonen enzovoorts, maar ze was er nog niet aan toe, maar het zat er echt in. We hebben wel al die 3 jaar bijna continu bij elkaar geslapen, de ene week bij mijn ouders de andere week bij haar. Maar het was dus over, ze leerde al vrij snel iemand anders kennen waardoor ik me nog minderwaardiger voelde. Ik heb ook wat ‘gescharrelt’ met vrouwtjes. En in de zomer van 2012 ( we hadden al die tijd wel enigszins contact gehouden via whatsapp) vertelde ze oppeens dat ze dood ongelukkig was omdat ze mij niet kwijt wilde raken. Ik was in de buurt en gingbij haar langs, ik was net zo goed als over haar heen en ik trapte er weer in. In de oude gevoelens.

Wees mysterieus en verrassend. Als je een compleet open boek bent als je hem net kent, is er niets meer dat hem kan verrassen. Vertel daarom steeds maar één interessant feitje over jezelf als je bij hem bent. Dan wil hij meer van je horen, en kan hij niet wachten om je beter te leren kennen. Wees spontaan. Als je meestal samen gaat eten, nodig hem dan een keertje uit om mee te gaan naar de klimmuur. Deze spontaniteit zal hem opwinden, en hij zal zich afvragen wat je nog meer in petto hebt.
Ik ben al een tijdje een chick aan ’t daten. De dates zijn fantastisch!! Ze duren van ’s avonds tot ’s ochtends vroeg en in het weekend hele dagen. Goeie gesprekken, humor, teasen en in de slaapkamer enorme passie! Ook enorm veel gemeenschappelijke interesses (die combi kom ik zelden tegen!). Niets te klagen zou je denken … echter zonder dat ik erover begin, geeft zij de hele tijd aan dat ze niet verliefd is. Ze is halverwege 20 en sociaal extreem druk. We schelen 12 jaar (ik zie er erg jong uit).

Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.
Ik wil allereerst mijn waardering overbrengen voor de geweldige site, gevuld met veel herkenbare verhalen van posters alhier. Je artikel heeft me ook erg aan het denken gezet omdat mijn relatie nu 5 dagen over is. Ik (man) ben 38 en zij is 37 en we hebben slechts een relatie van 8 maanden met elkaar gehad. Acht maanden is nou niet relatieduur waar je van achter over slaat, maar de relatie was in mijn ogen uniek. Geloof me, ik heb meer langere relaties gehad waar mijn liefde minder was dan wat ik nu heb ervaren. Mijn verliefdheid kreeg ook in die maanden meer diepgang naar een houden van, bij haar is de verliefdheid volgens haar zeggen weg).
Dit kwam als een complete shock voor me en om niet als een klein kind in tranen uit te barsten (ik wilde mijn waardigheid behouden als vent) heb ik geen zinnige vraag kunnen uitbrengen, behalve of ze verliefd is op iemand anders (wat niet zo was zei ze) en de reden waarom ze de relatie verbreekt. Ze is ongeveer 10 minuten bij me geweest en is toen weggegaan, zonder duidelijk te kunnen vertellen waarom haar gevoel weg is. Er is namelijk niks aanwijsbaars waarom zij binnen 2 weken een relatie die zo goed loopt, weg te gooien. Ook zij kan geen enkele reden noemen, behalve dat haar gevoel weg is.
Sexting kan riskant zijn, en een naaktfoto van jezelf versturen kun je meestal beter niet doen. Als je romantisch en sexy tegelijk wilt zijn kun je hem een berichtje sturen waarin je hem laat weten dat je hem mist, maar ook dat je naar hem verlangt. Probeer bijvoorbeeld iets als: "Ik moet ineens denken aan de laatste nacht samen..." of "Heb al weer heel veel zin in onze volgende nacht samen..."
Wij hadden enkele maanden geleden na een ruzie afgesproken om maar 1 avond doordweeks af te spreken, omdat zijn werk erg zwaar is en hij veel behoefte heeft aan rust en eigen tijd. Daarbuiten zouden wij wel gewoon 1 of 2 nachten samen slapen in het weekend en tenminste wekelijks 1 dag wat leuks samen doen. Ik accepteerde dit, maar na een tijdje vond ik dit niet meer kunnen, ik heb toen de opmerking gemaakt: ‘ik vind dit geen normale relatie, ik wil je graag 1 avond vaker zien, als je af en toe geen zin hebt, is dit geen punt, maar ik zou dit graag willen’. Hij heeft dit toen toegestemd en ik vroeg hem wekelijks of hij ook daadwerkelijk een dag extra wilde afspreken, hij heeft nooit geweigerd, en om vervelende avonden te voorkomen heb ik er zelfs enkele keren zelf voor gekozen om hem maar 1 avond doordeweeks te zien.
Veel mensen hebben de neiging om de persoon waardoor ze gemist willen worden te overspoelen met berichtjes. Deze, hoewel goedbedoelde, berichtjes zullen hun doel waarschijnlijk niet bereiken. De ontvanger van de berichtjes zal de berichtjes waarschijnlijk opvatten als stalken en zal met rust willen worden gelaten. Bedenk dus goed voordat je een berichtjes stuurt of de ontvanger ervan er wel op zit te wachten, of dat je misschien beter even kunt wachten met een berichtje sturen.

Ik ben nu nog samen met mijn partner zij heeft 2 kindjes. We zijn een drietal jaar samen,waarvan het in die periode al eens tot een breuk is gekomen. de reden was dat mijn partner iemand anders had leren kennen. Ik ben van die breuk diep geraakt geweest en heb het zeer moeilijk gehad. Na een tijdje alleen te zijn heb ik dan toch de stap gezet om iemand te leren kennen. Ik begon een relatie met geweldig meisje uit Nieuwpoort. ik voelde me goed bij haar tot dat er na een tijdje wat kleine problemen waren over waar we zouden wonen. Ik had een eigen huis maar zij woonde niet graag in het binnenland en moest ik verhuizen naar de kust toe. diep vanbinnen wilde ik dat wel maar financieel was dit voor mij een ganse opdoffer. uiteindelijk is zij terug naar de kust getrokken maar zagen wij elkaar nog regelmatig. Mij gevoelens voor haar waren enorm. Uiteindelijk is het tot een breuk gekomen en heeft zij de relatie gestopt. na een tijdje terug alleen te zijn zijn ik en mijn eerste partner terug bij elkaar gekomen. Ik dacht dat zij veranderd was en ze zei toch ook dat ze dat was.
De volgende ochtend had ik een heel opmerkelijke mail van ex! Een totale liefdesverklaring die er niet om loog. Mijn nieuwe positieve instelling vind hij geweldig! Is zo blij dat ik zo erg aan mezelf heb gewerkt. Hij denkt heel veel aan me en het kost tijd, maar ik kan er toch wel zeker aan denken dat we elkaar terug gaan vinden. Ik heb alles in me wat een man zoals hij zich maar kan wensen. Het zal nog wat tijd kosten maar we komen er wel. (!) Ik was enorm verbaasd, dit kwam echt uit het niets en had dit nooit verwacht. Het effect van zelf geen contact opnemen?
Houd het daten leuk, zoals daten hoort te zijn. Als het daten goed gaat en jullie hebben leuk contact met elkaar, zal hij je na een tijdje als vaste vriendin willen. Zodra jullie meer ervaringen met elkaar delen en hij jou als een persoon gaat zien waar hij voor altijd bij wil blijven, zal hij serieuzer na gaan denken over zijn toekomst en werk en begint hij na te denken over grotere doelen, zoals het kopen van een huis. Hij zal meer en meer over de toekomst willen praten. Pas op het moment dat hij een beslissing over jou gemaakt heeft en zich voorbereid en volwassen genoeg voelt om je een aanzoek te doen, zal hij op zijn knieën gaan.
Als je ex degene was die vond dat jullie niet met elkaar verder konden, dan is het waarschijnlijk lastiger om hem of haar ervan te overtuigen om jou nog een tweede kans te geven. Als jij degene was die er een einde aan maakte, is dit waarschijnlijk makkelijker, maar dan moet je er wel rekening mee houden dat je je ex misschien wel heel erg gekwetst hebt.
Na veel aandringen heeft hij vrijdagavond nog bij mij geslapen, omdat mijn ouders nog op vakantie waren en hij het niet kon maken om mij zo alleen te laten met dit nare gevoel, hij is dus blijven slapen, we hebben wat gepraat over de break, maar deden verder tamenlijk normaal, ´s avonds hadden we nog voor de laatste keer seks en zaterdagmiddag zijn we voor ons afscheid naar het strand geweest. Hij wilde dit allemaal liever niet, maar heeft dit voor mij gedaan. Constant als ik emotioneel werd, omhelsde hij mij en trok hij mij tegen zich aan.
Het is nu 3 weken geleden dat mijn relatie van 3 jaar is verbroken. De reden van de breuk is omdat zij geen toekomst meer in ons ziet, ze zegt dat ze nog wel van me houdt maar het gewoon simpel weg niet meer aan durft. Ik snap er helemaal niets van! Sinds de breuk heb ik helemaal niets meer van me laten horen en zij ook niet naar mij toe. Is het nu definitief voorbij tussen ons? Of kan ik nog ergens op hopen?
Wat ik me afvraag moet ik haar loslaten of is zoals ik zelf vermoed in strijd met haar gevoelens (voorzover je dat kan zeggen na kort gezegd een week)? Graag jou mening over deze situatie. 25ste van deze maand is ze overigens jarig. Aan de ene kant wil ik haar een appje sturen voor haar verjaardag alleen vraag me af of ik daar goed aan doe, wat vind jij?
Wat haal jij uit dit gedrag? Waarom denkt hij dat ik erachter zit? En wat zou hem dat moeten uitmaken (gewoon negeren toch) ook ik word weleens anoniem gebeld zonder dat er iets gezegd wordt of ik heb een gemiste oproep van een anonieme beller. Ik dacht toen ook dat hij erachter zat maar heb hem dit niet gevraagd! Maar nu weet ik vrijwel zeker dat hij het was, want als hij mij verdenkt van anoniem bellen naar hem dan is het dus iets wat hij zou doen?
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
Ik heb een relatie gehad van ruim 8 maanden maar is sinds vorige week vrijdag over. Ik ben een jongen en het is de eerste keer dat ik gedumpt word door een meisje waar ik veel van hield. En het rare was dat het volkomen onverwacht voor me was. Ik heb geen signalen gezien dat ze ermee zou kappen. Sterker nog, een week voordat ze het uitmaakte had ze een verrassing voor me omdat ''ik zo lief was''. Toevallig heb ik het geraden maar dat wist ik zelf niet, ik had meteen gezegd dat ga je toch niet kopen is zonde van je geld. En toen zei ze nou dan niet hoor. Ik had er echt spijt van want ik gokte toevallig goed. Mijn ex is een enig kind maar leidt een drukke leven door studie en werk. Ze heeft nooit 1 volledige dag vrij, of ze werkt of ze studeert of ze maakt huiswerk. Volgens mij was ik te veel voor haar. Ze zei toen ze het uitmaakte dat het gevoel weg was. Ik was heel erg gefrustreerd en had alle herinneringen die in me huis waren in de tas gestopt en aan haar gegeven. Het is nu een week uit en ik heb via whatsapp een contact met haar opgezocht. Aangezien we volgende week tentamens hebben wenste ik haar veel succes met tentamens. Zij vond het lief en vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat het goed ging en ik het druk had. Voor de rest zei ze ik heb het ook heel erg druk en ze had dus niet de neiging om te praten. Dus toen zei ik oke nou succes, het gesprek was toen over. Ik heb geen idee wat ik moet doen want vandaag was de enige keer dat ik met haar contact opzocht. Ik snap het gewoon niet ze zei toen we nog relatie hadden dat liefde alles overwint etc etc. Ik wil haar heel erg terug. Wat misschien niet erg onbelangrijk is is dat ik bijna 21 ben en zij 18. En we hadden af en toe ruzies die op zich nergens op sloegen. Ik zag haar ook alleen op een avond en heb geen kans meer gehad om wat leuks te doen omdat ze het zo druk heeft. Wat moet ik doen?
Hoe kan je de kans verkleinen om in deze onzin verstrikt te raken? Doe het rustig aan! Laat het jagen doorgaan. Als hij te snel gaat en je constant wilt zien, geef niet toe. Ook als het goed voelt. Houd voet bij stuk en houd afstand, door gewoon uit te gaan met je vriendinnen of door alleen te zijn. Laat je vriendinnen je tegenhouden als je teveel met hem bezig bent.

Toch blijf ik mij het volgende afvragen: waarom maakte hij dan van die plagende opmerkingen in mijn richting? En raakte hij mij af en toe aan als hij mij troostte met zijn woorden. Zelf verklaarde hij later: ik praat ook met mijn handen. En ik zat gewoon te flauwekullen. Vond ik leuk om te doen. Daarnaast appte hij mij selfies en een vakantiefoto en gaf hij mij complimentjes over mijn uiterlijk. Zijn uitleg: ik geef graag complimentjes.
Ik zie dat mijn reactie van vorige week niet geplaatst is, dus er is vast iets misgegaan. Maar wilde even melden dat ik vorige week een 'hoe gaat het' smsje heb gekregen, waarop ik koel en beleefd heb gereageerd. Vervolgens kreeg ik een dag later de vraag of we na zijn vakantie ergens wat zullen gaan drinken?… hoezo open dichte deuren ;-) Na lang twijfelen besloten het toch te gaan doen, geen idee wanneer nog… had dit zo snel verwacht eerlijk gezegd naar aanleiding van mijn vorige twee verhalen…
Ik ben nu 2 jaar uit elkaar met mijn ex, hebben ondertussen ook nog allebei andere relaties gehad maar deze zijn niet blijven duren. Wij zijn nog altijd vrienden en zien en horen elkaar dus ook nog af en toe, elke keer als we elkaar terug zien doet dit echt iets... ik zie haar eigenlijk nog graag en ben me er echt van bewust dat ik me nooit bij iemand zo goed heb gevoeld als bij haar... zij was mijn perfect match. Ook was ik voor haar haar grote liefde, en heeft ze zelf lang geprobeerd mij terug te krijgen, maar ik heb hier nooit aan toegegeven. Dom van mij want nu wil ik niet liever dan haar terug te winnen maar weet niet hoe? :s ze wilt voorzichtig zijn en zien wat te toekomst brengt. En ze geeft ook wel toe dat ze me mist maar dat ze heel moeilijk haar gevoelens kan uiten na al wat ze meegemaakt heeft... wel wil ze wel nog eens afspreken om iets te gaan eten ofzo... hoe kan ik dit dan best aanpakken? want wil het echt niet nog een verpesten.
Dat ga ik ook doen met professionele hulp want in die 5 jaar heb ik best wel veel klappen moeten incasseren. En had ook zelfmoord neigingen. Gewoon door het feit dat ik werkelijk zielsveel om haar geef en dat het zwaar is Hell yea maar door die professionele hulp hoop ik ook verder alles goed op een rijtje te krijgen. Wil ik die ongezonde relatie herbeleven ja of nee.
Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
Klopt onze vakantie was al geboekt en dit kost veels te veel geld om te annuleren. En inderdaad dit is ook de reden van waar wij nu staan en zolang dat wantrouwig blijft, zal t weer mis gaan. Daarom wil ik nu aan mezelf werken en hopelijk zal hij zien dat ik volwassen kan zijn. Maar wat kan ik doen om ervoor te zorgen dat ik het gevoel van vertrouwen weer bij hem kan opwekken? Ik wil dat hij een fijn gevoel bij me heeft en weer in me wilt geloven. Voor nu zal voorlopig mijn afstand van hem houden en hem de ruimte geven.

Ik heb voor 2 jaar terug mijn ware liefde ontmoet, en we kregen ook een relatie. Maar na 2 maanden zei ze dat het gevoel weg is. Ik verwijt me hier nog steeds over. Bij mij is het gevoel nog steeds sterk, als ik al een foto van haar zie raakt me buik op overtoeren. Nu is mijn vraag, kan ik haar, na 2 jaar, nog terug krijgen? Ik heb wel het idee dat ze nog van me houdt, maar hoe krijg ik haar terug?
Maandag had ik nog hardstikke leuk contact met haar! Ze zei volmondig ja dat we echt weer meer leuke dingen moesten gaan doen omdat we dat in onze relatie te weinig hebben gedaan en dat moesten we maar inhalen. Had savonds nog een paar uur met dr gebeld en voor zover ik weet allemaal koek en ei. Toen 2 dagen later vroeg ik aan haar hoe ze nou eigenlijk over ons dacht en of we een beetje op lijn liggen en dat ik haar echt leuk vond. en of zij het ook leuk vond. Ze reageert hier heel geirriteerd op en zei dat ze mij opdringerig vond en dat ze zich gedwongen voelt en dat ondanks dat ze het goed met me kan vinden dat ze vind dat ik niet veranderd ben als ik haar zulke vragen stel. De dagen erna heb ik nog contact geprobeerd te zoeken en gezegd dat ik haar snapte maar hier werd niet op gereageerd. Toen stuurde ze zelf op een dag hoi en ik stuurde hoi terug en hier bleef het bij.
Alle 'tactieken om te vermijden' heb ik gelijk toegepast. Ze is 2 maanden geleden vertrokken en woont met onze dochter van 22 jaar (die daar al woonde) bij haar ouders. Ik woon met onze zoon van 16 jaar in ons koophuis waar overwaarde op zit. Ze komt regelmatig langs en we verwijten elkaar niets en we gunnen elkaar het allerbeste. 2 maanden geleden heb ik (volgens de tactiek) aangegeven dat ik geen contact zal zoeken wat me moeilijk afgaat omdat zij kan komen en gaan wanneer zij wil het is immers ons huis en ik woon hier met onze zoon. In de 2 maanden heb ik in eerste instantie alle fouten bij mezelf gezocht en ingezien dat ik fouten heb gemaakt ik wil voor mezelf precies weten waar mijn tekortkomingen liggen en hoe ik deze kan veranderen of verbeteren. Ik bezef ook dat ze in onze relatie nooit heeft aangegeven wat ze verwachte of anders wilde ik begrijp ook dat je dit misschien helemaal niet zo makkelijk is! Ook ik heb dit nooit aangegeven. Ze laat wel duidelijk voelen dat ze niet verder met mij wil. Een aantal dagen geleden vroeg of ze kon aangeven wat er in ons huwelijk mis is gegaan wat ze anders had gewild hoe nu verder te gaan en hoe zij zich voeld. Ze kon alleen maar zeggen dat ze zich leeg en ongelukkig voelde ze huilde ik gaf haar een knuffel en gaf aan dat ze zich moet laten inschrijven voor een woning. Ook gaf ik aan we ons huis met gemengde gevoelens moet verkopen op het moment dat zij gesetteld is ze heeft recht op haar deel! Daarnaast gaf ik aan dat ik mogelijk mijn baan ga verliezen en dat het huis geen belemmering voor mij moet zijn om ergens anders een nieuw leven op te bouwen. Ik gaf aan dat in ze keuzes moet maken op basis van haar gevoel. Ze heeft hier over nagedacht ze wil omdat ze een laag inkomen heeft meer uren werken zodat ze geen alimentatie van mij hoeft (wil) ook gaf ze aan dat ze zich misschien bij haar ouders wil laten inschrijven (haar ouders zijn op leeftijd en wonen 1 km van ons huis in een prettige buurt) ook gaf ze aan dat ze niet aan de slechte tijd wil denken en alleen aan de leuke tijd die we gehad hebben ze had ook haar ring afgedaan (auw). Ook wil ze niet dat we als we uit elkaar gaan we het huis verkopen dit omdat het een slechte tijd is om te verkopen de woonlasten voor mij laag zijn en omdat ze graag wil dat onze kinderen zowel makkelijk bij mij als bij haar terecht kunnen. Ik gaf aan dat wat als ik er nog 10 jaar in blijf wonen of ooit een andere relatie begin! Ze vond dit geen probleem? Ook gaf ze aan dat ze niets op papier hoeft wat betref onze omgang met onze zoon en de verdeling van de inboedel. Ze vertouwd me hier volledig in. Ik denk dat dit een beetje aangeeft hoe we met elkaar om gaan en hoeveel ze om mij geeft en dit maakt het voor mij juist extra moeilijk hoe ik moet stoppen van haar te houden! Gaat mij dit uberhaubt op deze manier lukken? Nogmaals ze kan niet tegen verandering ze kan moeilijk vergeven en heeft maar 1 vriendin die onlangs is gescheiden waar ze mee kan praten ze heeft niets met 'papier' werk ze zet zich af tegen computers en mobieltjes kortom ze wil het liefste dat alles bij het oude blijft. Ze haalt nog wekelijks de boodschappen en ze neemt dan altijd iets extra`s mee. Ik weet niet of ik handel uit behoefte of uit liefde. Het enige wat ik weet is dat ik van haar hou en dat zij om mij geeft en me volledig vertrouwd! De ene kant wil ik cold turkey ik ben keihard (mishandeld in mijn jeugd en toen ik 9 jaar was mijn vader verloren) voor mezelf en aan de andere kant wil ik er voor haar zijn (geen liefde van beide ouders gehad!) en haar niet laten vallen! Handeld zij uit schuldgevoel uit angst uit waardering of uit liefde? Een heel verhaal Astrid begrijp je mijn dilemma? Ik wil de juiste keuzes maken ze zullen invloed hebben op de rest van mijn leven en het leven van mijn gezin.
Mn broek zakte af, ze zat er naast.Kan r begrijpen, ook haar keus., Maar dat had ik je al eerder geschreven. Voelde me met al die mensen gedwongen een verklaring af te geven die ik niet had. Heb t maar gegooid op ‘vroeger’. Dom. na ontvangst van die brief gevraagd of we konden praten en die uitnodiging op onze speciale dag voorgesteld, omdat ik r graag wou zien, Ze sloeg m af en bood aan wel een keer af te willen spreken als ik dat nodig had om door te gaan maar verder voorlopig dan geen contact wou, Ik denk dat dit voor haar achteraf wel een escape was om toch elkaar te zien onder het voor haar ‘correcte’ label. Toen niet gedaan en gezegd dat ik de keus respecteerde, . Paar dagen later alsnog gevraagd of dat kon onder mom van haar idee. (slap ja, ik weet t, wou het zo graag uitpraten) Schreef ze terug dat ze had nagedacht en t niet op dat moment kon. En contact voorlopig niet goed leek. Dit was eind dec. Ondanks dat je t afraadde heb ik enkele weken later toch een brief gestuurd. Een soort klaar de lucht deel twee. Immers we hadden elkaar niet meer gesproken. En dat was verstikkend. Heb verteld dat ze bepaalde dingen niet zo hoefde te zien en dat ik eraan werkte en graag een streep onder het gebeurde te zetten voor dat moment omdat er al genoeg over gezegd en vooral gezwegen was. Verteld hoe het met me ging. Dat was fout denk ik, toch bewijzen. Het niet rechtzetten doet zeer, maar Inmiddels heb ik de klap en de paar zaken die er waren wel verwerkt cq opgelost en ik denk door dit gebeurde zeker versneld is. Verder aangegeven hoe ik een toekomst zag, met haar en dat die zonder haar er dan iets anders uit zou zien. En dat ik vertrouwen had. Geen reactie helaas. Heb toen besloten het ook maar af te sluiten bijna drie maand terug, hoe graag ik dat ook niet wou.
Hallo met marco is pas uit met me ex sins en zondag 😭de rede is dat ik perongeluk type fout gemaakt heb maar zei zit het als en leugen maar dat het niet is en zondag had slecht nieuws gehoord over me vader ze gezondheid met ze hart gaat slecht mee dus veel verdriet natuurlijk me vader zijn vriendin die had naar mij vriendin toen berichtje gestuurd wat er allemaal aan de hand is enzovoort en toen zaten we lekker te skype enzo daarna zei ze tegen mij dat ze ging game met en maat van haar ik dacht prima weet je maar ik dacht zelf ben ik niet balangrijk ofzo maar toen zij ik dat zei meer tijd voor hem maak als voor mij maar sins en zondag is het uit gegaan en ik mis haar ontzettend veel wil haar graag terug alleen hoe weet ik niet want heb veel me excuses en sorry aan geboden en gezged dat me spijkt maar nu zeg ze dat ik haar met rust moet laten maar ik wil haar echt zo graag terug ik ga hierzo kapot wie ow wie heb er tips voor me 😢
Verwen je vriendje. Zoek een manier om hem te verrassen en verwen hem zo nu en dan. Maak zijn favoriete maaltijd klaar, geef hem een massage, of laat hem lekker zijn hobby uitvoeren. Dan laat je zien hoe gul en liefdevol je kunt zijn. Als je dingen doet die hij leuk vindt, laat je hem weten dat de relatie waardevol is, en dan zal hij het missen als je er niet bent.

Ik weet dat ik aan mezelf moet werken, en dat is ook precies wat ik ga doen. Het vreemde is dat ik niet direct behoefte heb om mijn ex te schrijven/mailen o.i.d. maar wel zijn ouders (weer eens wat anders haha). Ik voel me enorm lullig dat ik bij hun de indruk heb gewekt dat ik ze niks vind omdat ik nooit eens meeging, en ik heb eigenlijk een grote behoefte om mijn excuses hiervoor te maken. Het zijn prima mensen en ze hebben een prachtzoon op deze wereld gezet, en waarom ik dan toch zo onmogelijk heb gedaan. tja. Ik zou ze graag in een kort briefje duidelijk willen maken hoe ik me gevoeld heb het laatste jaar, zodat ze niet blijven denken dat ik 'a-sociaal' ben en het lijkt mij een goede start om te beginnen om hier de lucht te klaren (ze wonen trouwens niet in de buurt, dus we zagen ze sowieso al niet vaak).
Hi Krabi, je staat niet machteloos maar hebt juist alle macht in handen. Omdat ie financieel deels afhankelijk van je was, kun je zijn 'liefde' niet serieus nemen. Wellicht houdt hij om de verkeerde redenen van jou of veinst hij die liefde omdat hij weet dat er bij jou geld te halen is om zijn verslaving te onderhouden. En nu dreigt hij die geldstroom te verliezen… Grt, A.
Toch nam hij zo om de twee weken eens contact met me op via msn. Ik heb nooit zelf beginnen praten tegen hem. En als hij dan een gesprek aanknoopte ben ik altijd heel vriendelijk en 'normaal' geweest. Ik liet hem voelen dat ik best wel zonder hem kon, dat mijn leven niet volledig in elkaar was gezakt. Op een bepaald moment zei hij dat een vriendin van hem er enorm mee inzit dat het uit is tussen ons. Hij voegde er aan toe: Meer dan jou precies? ;).
Geef je ex eerst eens een aantal weken de tijd, zodat hij of zij eerst eens alles kan laten bezinken. Het kan zomaar gebeuren dat je ex dan gaat merken dat hij of zij jou gaat missen. Dus verpest dat ene moment niet dat hij of zij zich, dat vanuit zichzelf kan gaan realiseren. Dat moment krijg je maar 1 keer dus verpest het niet. Wacht af welke processen zich in je ex en in jezelf gaan rijpen.

Beste Albert, dank voor je duidelijke verhaal. Ik heb sinds 4 jaar regelmatig dates en heb geen bindingsangst, wel nu verlatingsangst ontwikkelt. Ik ben steeds zo lief, aardig, sexy en leuk (volgens de mannen), maar de mannen geven veelal aan nog even verder te willen kijken. 1 korte relatie eindigde na 4 maanden, omdat de man geen verliefdheid voelde en dat wel wilde. Ik vond zonder verliefdheid voedingsbodem genoeg voor een fijne relatie. Nu heb ik recent een hele lieve man ontmoet die gelijk heeft aangegeven bindingsangst te hebben t.g.v. nare ervaringen in zijn jeugd. Hij is hiervoor in behandeling geweest en hunkert naar een fijne relatie met diepe verbinding. De 1ste ontmoetingen waren heel fijn en we voelden beiden verbinding waar we zo naar hunkeren en hebben uitgesproken het rustig aan te doen. Kan door de woonafstand ook niet anders! Na een leuke avond en nacht afgelopen weekend merk ik nu dat hij afstand neemt in ap verkeer, en hup, daar komt mijn verlatingsangst in volle glorie tevoorschijn. Ik ben bang om contact te zoeken om af te spreken ( gewone huis tuin en keuken apjes zijn er wel), ik wil mezelf niet opdringen, maar hunker naar zij bevestiging en aandacht. Ik durf niet te vragen wat hij wil, want dan ben ik bang dat hij me afstoot. Ik vind hem zo leuk en wil heel graag investeren in deze relatie. Heb 12 oktober een afspraak met een therapeut gemaakt, want deze angst gaat me verlammen. Heb jij nog tips. Warme groet

Een goed teken als je ex emoties laat zien. Onverschilligheid is de grote relatie-killer, terwijl emoties juist een signaal zijn dat de liefde niet over is. Zolang iemand emotioneel reageert, goed of kwaad, dan wordt er om je gegeven. Het werkt zo eenvoudig, immers, als het ze echt niets kon schelen, zou er van gevoelens ook geen sprake zijn. Haat is niet het tegenovergestelde van liefde, integendeel, ze gaan hand in hand. We 'haten' enkel een ex omdat we nog met een hart vol onbeantwoorde liefde blijven zitten. Mensen maskeren hun gevoelens omdat ze praten over wat ze willen voelen en denken, niet wat ze eigenlijk voelen en denken. Nu is het zaak voor jou om je ex te laten realiseren dat hij of zij beter af is door de gevoelens te accepteren in plaats van er tegen te vechten.


Verwachtte geen antwoord maar een week later stuurde ze dat ze blij was om te lezen dat het zo goed ging, dat ze mij het allerbeste wenst uit het diepste van haar hart. Dat we inderdaad zeer mooie herinneringen en fantastische dingen hebben meegemaakt. Dat ze die altijd zal blijven koesteren en met veel vreugde aan terugdenken. Ze zei ook dat ons leven een heel andere wending heeft gekregen maar dat ze gelukkig is en dat ze rust heeft gevonden. Ze vertelde me nog over de werken aan de garage en gaf nog nieuws over de kleinste zijn voetbal, stuurde nog een foto. Ze wenste me ook fijne feestdagen in mijn nieuwe woonplaats.
Omdat ik de afstand wil bewaren, heb ik haar een brief van 13 pagina's gestuurd met mijn fouten, mijn liefde aan haar en mijn toekomstplannen. Ze zegt dat ze de tijd nog niet heeft gehad om te antwoorden en dat we elkaar beter niet zien. Wat er nog bijkomt is dat ze binnen de maand in mijn straat komt wonen, wat het nog moeilijker maakt. "We gaan eraan moeten wennen dat we elkaar nog vaak gaan tegenkomen, dat is kut voor jou, sorry he".
Wat jij gedaan hebt valt onder bedriegen en daar is geen excuus in de wereld goed voor. Hoeveel spijt je nu ook hebt, je ex verdient beter. En als je dat niet weet, dan denk je alleen maar aan jezelf en is het zeer egoïstisch van je. Als je ook maar een beetje verstand hebt in je kop, laat je haar gaan zodat ze gelukkig kan worden met iemand waardig. De harde waarheid. Wat jou te doen staat, is dezelfde fout niet opnieuw maken met de volgende waarmee je een relatie begint. En zorg dan dat je die kans ook niet weer verpest.
×