Tot hij toegaf dat hij mij eigenlijk beter wilde leren kennen… We gingen samen iets eten en de vonken sloegen over. We waren dus vanaf dat moment een stel. Beiden verliefd, maar nuchter genoeg om te weten dat we elkaar tijd moesten geven (hij was in zijn vorige relaties bedrogen). 3 weken ging het goed, toen opeens mijn ex in een depressie belandde. Ik heb toen gepraat met mijn ex, had te doen met hem en stelde voor om eten voor hem en onze dochter te koken. Toen mijn nieuwe vriend dit te horen kreeg, heeft hij meteen onze relatie verbroken. Hij wou me niet meer zien, wilde niet meer tegen mij praten. Hij voelde zich bedrogen mocht ik van vrienden horen. Ettelijke malen heb ik geprobeerd om met hem te praten, maar telkens zegt hij dat er niets meer is om over te praten. Ik wil hem duidelijk maken dat ik niets meer met mijn ex wil en dat ik voor hem had gekozen, maar ik krijg de kans niet om dit misverstand op te helderen.
Hij deed de dag dat we hadden afgesproken erg zijn best om het mij naar mijn zin te maken. Ik heb hem wel even naar zijn ‘vriendin’ gevraagd, maar daar sprak hij niet lovend over, ze hadden ruzie gekregen en elkaar niet meer gesproken, hij wist weinig van haar en sprak ook niet echt enthousiast over haar hij noemde haar zelfs gek. Verder heb ik niks gevraagd, dus blijkbaar is dat alweer over.
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen en ook niet wat de juiste woorden zijn, dus vergeef me als het niet de juiste zijn, maar ik denk dat jij eerst voor jezelf hier je weg in moet zien te vinden. En ik weet misschien een heel klein beetje wat voor ellende je hebt meegemaakt, toch weet ik gewoon dat jij ook dit kunt. Ook al zal het soms heel moeilijk zijn. Je bent een mooi en sterk mens.
Hi J.R., de dingen die ze aan je gezegd heeft zijn geen beste signalen, maar je kunt niet anders dan de gedane uitspraken respecteren. Een te vroege poging tot herstel van de relatie leidt vrijwel zeker tot niets, omdat de ex er geirriteerd op kan reageren. Dit is dus ook gebeurd. Ze vraagt nu bij voortduring om rust, dus kennelijk voelt ze zich achterna gezeten of opgejaagd. Dit is heel kwalijk en betekent dat je echt te ver bent gegaan, althans, in haar ogen. Of ze je aan een lijn wil houden of van macht gebruik maakt is niet zeker, de kans is wellicht groter dat ze je onderschat heeft. Veel exen hebben in een relatie alles gegeven, maar hebben gewoon niet meer in huis. Dat je dan kwaad wordt is heel begrijpelijk. Immers, jij zou veel meer voor haar hebben gedaan dan zij ooit zal begrijpen. Ze had jullie al 'afgesloten', wat aangeeft dat haar liefde voor jou niets betekend heeft. Een harde les, maar later zul je weten dat het goed was dat ze niet in je toekomst thuis hoorde. Groetjes, A.
Hi Hoopvol, de geldkwestie zit ertussen en kennelijk heeft hij zo zijn redenen om je niet live te zien. Welke dat zijn weet ik niet, maar kan te maken hebben met schaamte, angst voor confrontatie, angst om het verleden weer op te rakelen, enz. Verschuldigd geld kan beter worden overgemaakt, het is te gek voor woorden dat jij het zou moeten ophalen. Uiteraard kun je voorlopig niets van hem verwachten als de geldzaak ertussen staat. Zoals ik al vele malen aan je heb geschreven is de relatie (of wat er over is) momenteel niet gelijkwaardig en dan trekt een man zich terug. Hem nu aan zijn vest trekken om jou weer te veroveren is dus zinloos. Groetjes, A.
En je raadt het al… ik kon het niet… Ik bleef mailen / smsen, om bevestiging vragen… Totdat de sms van hem kwam… Je blijft drammen, ik ben boos, blijf het kennelijk en wil het afsluiten… sorry. Dit is nu ongeveer een maand geleden. Ik heb hem nog een paar geprobeerd te bellen en te mailen, maar hij reageert echt nergens meer op! Zelfs niet op mijn verzoek om even contact op te nemen om het af te sluiten. Ik weet… ik heb alle fouten uit het boekje gemaakt… Maar kan ik nog iets doen?

Omdat ik inmiddels voor mezelf heb gekozen merk ik dat t ook zn goede kanten heeft. Al voelt t toch alsof ik bij haar gefaald heb. In één klap alles verpest, Ik heb wel geleerd. Kan er verder niets meer aan doen. Zou zo graag een gesprek willen, het artikel klopt. Mn hart vraagt nog steeds om een soort van verzoening. Ik zou graag willen praten en zij misschien helemaal niet.Denk wel dat haar vertrouwen vreselijk weg is. Mss is dat gezakt in de tijd of niet en misschien herinnert ze zich alleen slechte zaken. In elk geval is ze ook koppig en een controle freak, maar wel een leuke. Een beslissing maken vind ze dan lastig, en ze kan enorm twijfelen en geen actie ondernemen en afwachten. Eindeloos afwachten. Daarom hakte haar moeder destijds denk ik ook de knoop door (ja, ze is 31) De eerste keer dat ze twijfelde had ik toch echt aangedrongen op een gesprek, ze kwam terug, Dat deed ik deze keer niet. Zij ook niet.
Mijn vriend en ik zijn uit elkaar door een ruzie ik heb het in een vlaag van woede uitgemaakt hadden ruzie over een andere vrouw die hem steeds lieve sms’jes stuurde daags na de ruzie is hij ook bij die vrouw gaan wonen twee weken later zijn ze nu een koppel hij zegt dat ik hem zelf naar haar geduwd heb en dat hij nooit lang alleen is maar ik wil hem terug waren drie jaar samen half jaar verloofd en ben ook 24weken zwanger van hem zijn vrienden zeggen dat hij er ongelukkig uitziet en dat da meiske gewoon geprofiteerd heeft van onze ruzie en zwakkere relatie door moeilijke zwangerschap zou het nog kunnen goedkomen en moet ik hem dan ook enkele weken met rust laten nu laat ik hem elke keer weten hoe het met de baby is
Kortom: minder passief worden, minder alles aan hem overlaten en afwachten, maar weten hoe de vork in de steel zit. En op basis van weten je eigen conclusies trekken. Niet te bang zijn om hem (dan) kwijt te raken, of antwoorden te krijgen die je niet wil horen, want nu "heb" je hem ook niet. En straks ben je maanden/jaren verder en spijt dat je jezelf niet eerder hebt vrijgemaakt (voor wel een normale relatie/ liefde die wel vrij is en voor jou kan gaan)..
Hallo, ik ben een jongen van 14j en het is ondertussen al een halfjaar uit met mijn lief, waar ik voor mijn jonge leeftijd toch echt wel een serieuze relatie mee heb gehad van 8 maanden. Zij was veranderd van school, ze ging op internaat naar Brussel terwijl ik in Oost-Vlaanderen woon, die beslissing van haar had onze relatie een serieuze knauw gegeven maar toch probeerden we door te gaan, zonder succes. Ze begon steeds minder aandacht aan mij te schenken en stuurde ook veel minder, ze kwam ook haar beloftes niet meer na om te facetimen, aangezien ik een gevoelige jongen ben, werd ik daardoor heel boos waarna er ook heel veel ruzies kwamen, ruzies waarin er gescholden werd, vooral langs mijn kant. Na een zoveelste ruzie was het haar beu, ze negeerde mij via chat en we hadden elkaar een week en een half niet meer gehoord omdat we veel te koppig waren om te sturen. Normaal zag ik haar dan in de weekends maar ook daar kwam er niet meer van. Uiteindelijk ben ik naar haar beginnen sturen, maar het was al te laat, ze wou mij juist nog zien om het 'officieel' gedaan te maken. Toen ze het gedaan had gemaakt, was zij zeer emotioneel, na een uurtje kwam ze terug (ik was nog niet weg) en zei ze de hele tijd dat ze als vrienden uit elkaar wou, ook hebben we dan nog gekust. De weken erna was ik zeer opdringerig en stuurde ik haar zoveel keer, ik 'stalkte' haar eigenlijk wel een beetje, maar nu weet ik dat dat fout was, zij was de eerste weken soms wisselvallig, soms deed ze lief en soms deed ze alsof ze mij al vergeten was. We spraken zelf nog soms af en we kusten dan nog soms. Maar het sturen en lief doen verminderde steeds meer langs haar kant. Na 2 maand was het alleen ik die nog probeerde, zonder succes… Ik heb dan zelf haar maar proberen te vergeten, en net toen ik al een tijdje niks meer van mij liet horen, stuurde ze mij plots zeer onverwacht. Ze zei dat ze mij vriendschappelijk miste, opeens kreeg ik weer enorm veel hoop en dacht ik dat het weer goed zou komen, maar toch bleef ze me ook zo vaak negeren, ik wist echt niet wat ik er van moest denken. Toen ik het gevoel had dat ik haar na 2 maanden eindelijk nog eens zou zien in de paasvakantie, negeerde ze mij plots weer twee weken… Ik snapte er niks meer van, na 2 weken (2weken examen) hoorde ik haar plots weer, maar negatief… Ze was boos omdat ik geheime dingen van onze relatie tegen haar nicht had gezegd, maar dat was voor mij te ver, ik werd ook boos omdat in mijn achterhoofd toch speelde dat zij mij een paar maand aan het lijntje had gehouden (soms lief doen en soms boos doen terwijl ze vrienden wou zijn) dus kregen we een enorm harde ruzie met alweer harde woorden, maar schelden deed ik natuurlijk niet. Uit die fout had ik wel geleerd. Uiteindelijk is het alweer 2 weken geleden die ruzie en ik mis haar meer dan ooit, ook omdat ze nu weer thuis is voor 2 weken(paasvakantie) en omdat ik nog zo dacht dat ik haar in de paasvakantie zou zien… Ik mis haar zo, het is onbeschrijfelijk. Uiteindelijk heeft ze mij al in december gezegd dat ze geen gevoelens meer had, maar toch stuurde ze mij soms nog? Wat denken jullie? Is er nog kans? Wat moet ik doen? En als ik haar ruimte geef, wanneer weet ik dan dat ik tot de volgende stap kan gaan? Please help mij
Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.

Ja, dat betekent zeker wat. Een man blijft niet maanden bij een vrouw hij niets aan vindt. Nu is het taak om zijn 'aantrekkingskracht' trigger te leren kennen. Van wat weet je dat hij dat heel leuk vind? Weet je dat, dan kan je hem daar af en toe wat van geven. Niet te vaak, want dan wordt het voorspelbaar... ook niet te weinig want dan voelt ie minder voor je.


En wat ik dus ook herken in hem is, dat hij zich niet kan geven. Zijn eigen worden zijn dat hij zich niet ergens onbezonnen kan instorten, zijn denken is hem heilig. Nu ja denken en denken zijn 2, ik stort mij ook niet zomaar ergens in zonder erover nagedacht te hebben anders was ik deze relatie wel meteen begonnen. Volgens hem komen liefde en verliefdheid ook uit het hoofd.
Afgelopen zondag stond hij voor de deur om nog iets te halen, hij had haast maar zei dat ik er goed uitzag. We kletsten wat en ik floepte er per ongeluk een negatieve gedachte uit met: 'straks komt het nooit meer goed.' Hij reageerde met: 'dat heb ik nooit gezegd, wellicht wel.' Het is erg moeilijk om geen contact te zoeken, maar ik hou me sterk en ben erg met mezelf bezig. Ik kijk niet meer op facebook zodat ik geen reactie of zoiets van hem tegenkom. Bovendien was ik toch al klaar met die website en kan mijn tijd beter aan het 'echte leven' spenderen. De tijd gaat snel, en het is zo zonde om continu te kijken waar een ander (b.v. ex) mee bezig is :) Bovendien zorgen dit soort websites en chat-dingen voor heel veel onbegrip tussen mannen en vrouwen, omdat we altijd iets anders bedoelen!

Heb een aantal keer contact gehad via whats app, maar reageert ze veelal kort. Dit is wel een kenmerk van haar, ze probeert alles te verdringen want in het gezicht zegt ze niks. Nu heb ik dus woensdag een gesprek met haar, ook liggen er nog spullen bij haar maar dat kan later ook nog. Tijdens het gesprek wil ik gewoon aftasten. Hoe kan ik haar vertrouwen terug winnen?
Wij hadden ongeveer vijf maanden officieel een relatie, maar daarvoor waren we al een maand of twee/drie wel serieus met elkaar in de weer. Vele gesprekken via Skype/telefoon en paar keer daten. Het probleem dat zich voordeed, is dat ik een andere godsdienst heb dan hij. Voor ons geen probleem, maar voor de families (meer van mijn kant eigenlijk..) wel. Dat is probleem 1. Probleem 2 is dat hij ongeveer 3 uur van mij vandaan woont met de trein en 1.5 uur met de auto (wel heeft hij familie hier in de buurt waar ik woon waar hij in het weekend kon verblijven om mij ook te zien, maar ik heb niemand daar). Deze relatie was geheim voor mijn ouders omdat mij vaak door mijn moeder verteld is dat het niet kan/niet mag en wat er allemaal niet voor een drama gaat afspelen. Hierdoor durfde ik het niet te vertellen en hij was het er wel mee eens om er mee te wachten. Ik moest dus elke keer smoezen verzinnen om met hem af te spreken en dit werd verdacht. En het zat me toch deels dwars door te liegen tegen me ouders. Doordat ik dit niet te vaak kon doen omdat het anders te verdacht werd, zag ik hem niet zo heel vaak. Eerst een paar keer 1 x per week. Maar daarna zat er één keer een maand tussen. Dit zat hem dwars.
Het feit dat je jezelf de vraag stelt: ‘hoe krijg ik mijn ex terug?’, suggereert dat je enigszins wanhopig bent. Als je immers wist wat je kon doen om je ex terug te winnen, dan hoef je jezelf de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ immers niet te stellen. Blijkbaar zit je dus met de handen in het haar en wil je niets liever dan je ex terug, maar weet je gewoon niet hoe het aan moet pakken. Als je gaat nadenken over de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, dan is het verstandig om na te gaan waarom je vriend(in) is veranderd in een ex-vriend(in). Wat is er gebeurd? Waarom is het uitgeraakt? En wat was het in jouw gedrag dat maakte dat je vriend(in) het uitmaakte. Als je het zelf hebt uitgemaakt, dan wil je je ex waarschijnlijk niet terug, dus we gaan er vanuit dat jij degene bent die is gedumpt. Denk dus goed na wanneer je je de vraag stelt ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, over de oorzaken van de breuk en kijk goed naar jezelf. Zodra je weet wat je zelf fout hebt gedaan of waar je vriend(in) zich aan ergert, verander die eigenschappen dan. Zorg ervoor dat je echt verandert, zodat je op een effectieve wijze kunt laten zien dat je een nieuw mens bent. Op deze manier heb je de meeste kans dat je vriend(in) je terugneemt. Als je immers nog dezelfde persoon bent met dezelfde gebreken dan is een excuussessie natuurlijk kansloos.
Hierop reageerde ze ze gaf me gelijk over dat negeren en vertelde dat ze niet weet hoe ze met me moet omgaan en dat ze het ongemakkelijk vond en dat het beter zo is voor ons beiden. Ik heb hierop gereageerd oke. Laten we als we elkaar tegen komen respect voor elkaar hebben ik wens je verder het beste. Ook hier werd niet op gereageerd. Vervolgens met oud en nieuw nog gelukkig nieuwjaar gewenst dag later stuurde ze hetzelfde terug en toen vroeg ik nog of ze een fijne avond heeft gehad ook hier geen reactie meer op gehad. (dit alles was via sms)
Eind 2011 begin 2012 was ze het zat ze wist niet wat ze wilde en maakte het uit. Ik was kapot, echt gebroken. Me toekomst viel in duigen. We hadden al eerder plannen gehad om samen te wonen enzovoorts, maar ze was er nog niet aan toe, maar het zat er echt in. We hebben wel al die 3 jaar bijna continu bij elkaar geslapen, de ene week bij mijn ouders de andere week bij haar. Maar het was dus over, ze leerde al vrij snel iemand anders kennen waardoor ik me nog minderwaardiger voelde. Ik heb ook wat ‘gescharrelt’ met vrouwtjes. En in de zomer van 2012 ( we hadden al die tijd wel enigszins contact gehouden via whatsapp) vertelde ze oppeens dat ze dood ongelukkig was omdat ze mij niet kwijt wilde raken. Ik was in de buurt en gingbij haar langs, ik was net zo goed als over haar heen en ik trapte er weer in. In de oude gevoelens.

3 dagen later zijn we opnieuw op reis gegaan, met zijn ouders deze keer. Hij zei eerst dat hij het raar vond, omdat het even niet lekker tussen ons liep, maar hij zei dat ik meemocht. Ik vroeg van waar die switch van gedachten was gekomen en hij zei ‘ik heb gedacht aan onze toekomst, en ik zie het echt wel’. Het gaf me een top gevoel. Op reis met zijn ouders liep alles goed, tot ik nog 1 keer wou beginnen over die slechte dag tussen ons. Ik had dat nooit mogen doen, want hij werd kwaad dat ik er weer over begon. Het is in tranen en discussie geëindigd. Uiteindelijk zei ik dat we echt water bij de wijn moesten doen en hij ging akkoord. Eenmaal terug in België hadden we nog een trouwfeest de dag erna, en op alle onverwachte foto’s ziet hij er heel gelukkig uit… Maar schijn bedriegt dus.


Ook nu ik dit schrijf voelt t onaf. Zowel mentaal als qua spulletjes. Deze week loop ik die 1e marathon, trainen duurde slechts 9 weken. Niet normaal. Heb daar naartoe gewerkt en ben ook daarin fysiek als mentaal nog meer gegroeid. Ben nu gelukkiger dan met haar en voor haar. Vraag me af hoe dit gevoel zou zijn als we weer opnieuw contact zouden hebben. Als, en ik zeg echt als, ik toch contact zoek. Want ik kijk er niet naar uit weer teleurgesteld/afgewezen te zijn. Hoe kan ik het best en zo licht mogelijk haar benaderen? Direct voor een uitje, zoals in mn brief. Boeket met een uitnodiging? Ze verhuist 1 mei, einde contract. Waarheen weet ik namelijk niet. Of een simpel sms’je met hoe het gaat? Het liefst zou ik sturen dat t nu wel lang genoeg geduurd heeft en dat we maar gauw iets leuks moeten doen.
Hi Sonja, ja. Maar kijk nu eens naar wat je in het afgelopen half jaar hebt geprobeerd. Werkte je strategie (= gewoon prive contact houden) om haar terug te krijgen? Nee. Je hebt er haar vriendschap mee, maar dat wil je niet. Je blijft hopen op een verzoening, ondanks haar persoonlijke problematiek, de mannelijke vriend die misschien meer wordt, en haar pogingen om je enigszins op een afstand te houden. Verschillende dingen hebben we besproken, zoals het faken van een derde persoon, haar prive niet meer zien of spreken, en je onbeschikbaar houden voor eventuele initiatieven van haar kant. Kennelijk zijn deze mogelijkheden voor jou niet goed uitvoerbaar of je wilt dat gewoon niet. Maar dan moet je tegen jezelf zeggen: oke, ik vind die vriendschap (hoewel op een laag pitje) gewoon leuk en heb er vrede mee. Stop dan de hoop en focus je eventueel op andere mogelijke partners. Want trek je conclusie: Al wat er nu gebeurd is in de afgelopen maanden heeft haar niet bij jou teruggebracht op de manier zoals jij wil. Verander je strategie dus als je vindt dat het anders moet! Groetjes van A.
Mijn vriend en ik waren 2 jaar lang samen. We waren echt stapel op elkaar, maar mijn houding zat in de weg. Ik was best wantrouwig door mijn verleden dus hij voelde zich niet gewaardeerd. Hij investeerde veel in de relatie en hoopte dat ik zou veranderen. Nu heeft hij geen hoop meer en wilt hij vrienden blijven. Hij vindt dat ik een goeie vrouw ben, maar nog jong. We gaan over 2 maanden een maand op vakantie en stiekem hoop ik dat er weer iets zult bloeien, terwijl hij zei dat ik niks moet verwachten. Ook wilt hij weer openstaan voor andere kansen die hij in de toekomst kan krijgen. Hoe kan ik hiermee t beste omgaan en zorgen dat hij weer gevoelens voor me krijgt?
Hi P., je vriendin is een ongelooflijke drama queen. Ze zoekt problemen die er niet zijn, of ze maakt die problemen zelf wel! De remmingen die ze heeft hebben te maken met haar achtergrond, en dit kun je niet zomaar omkeren. Daarom adviseer ik je door te gaan met jouw leven zonder haar, niet hopend of wachtend, maar door je zinnen echt te gaan verzetten naar andere mensen. Misschien ook wel een andere vrouw. In de tussentijd kun je haar proberen te zien als een ex met wie je wel bevriend bent (er was immers geen hoogopgelopen ruzie), maar die zich laat behandelen voor issues waar jij part noch deel aan hebt. Kennelijk wil ze jou daar niet bij hebben, dus dit moet je verder maar respecteren. Na lange tijd kun je natuurlijk best vragen hoe het met haar gaat. Mocht ze in de tussentijd contact met je zoeken, houd het dan kort en 'geef' niet teveel. Relaties gaan over geven en nemen. Investeer je teveel aandacht en liefde, maar heb je het gevoel dat niet in gelijke mate terug te ontvangen, dan krijg je onvrede en frustratie. Je moet jezelf echt beter gunnen. Ik denk dat je haar op dit moment niet terug kunt krijgen, welke middelen je ook inzet, omdat ze met die persoonlijke problemen (verlatingsangst als grondslag voor bindingsangst) worstelt. Op de lange termijn ligt alles nog open, want wie weet gaat ze na een jaar of zo beseffen dat ze 'nee' heeft gezegd tegen de man die van haar houdt. En dat was een blunder van de eerste orde, vooral omdat ze ook nog eens zeer veel om jou geeft. Daarom: dit heeft niets met jou als persoon te maken, maar alles met haar eigen problematiek. Beschouw haar als 'ziek' en laat het lange tijd rusten. Jouw leven gaat door! Veel sterkte, A.
Hij vind dit allemaal erg zielig voor mij, waardoor ik bang ben dat hij dingen als ”ik geef het eerlijk toe als ik je mis” of ”je weet toch niet of je hier nooit meer terug zal komen” zegt om mij te troosten, maar zou het ook kunnen dat het uit zijn hart komt, het is nogal een flapuit namenlijk, en daarbij werd hij zo emotioneel bij het afscheid, en knuffelde hij mij zo stevig.
Het is zo lastig nu allemaal. ik heb geen idee wat ik moet doen met mijn eigen emoties, of ik zijn hart nog wel of niet kan veroveren (en of ik dat nog wil). Onze vrienden om ons heen snappen er ook niets van en hebben zoiets van, jullie horen bij elkaar. Zo voelt dat voor mij ook. en een keer in een gesprek met hem heb ik dat ook gezegd en toen zei hij ook dat ie dat idee had dat dat zo is(?!).
ik had een schuld van ongeveer 3.000euro en dat hield ik achter omdat ik me schaamde daar voor tot dat er een deurwaarde aan de deur kwam toen was ze boos zo boos dat het een eind was aan ons relatie ik ben nu een jaartje veder en alles is opgelost ben schuld vrij maar er ontbreekt iets dat is me ex weer terug krijgen wat moet ik doen om der terug te krijgen mag ik tips?
De dagen erna heb ik nog geprobeerd contact te zoeken maar hier werd niet op gereageerd. Een paar dagen later zocht zij nog contact heb hier netjes op gereageerd en hier bleef het bij. (wat ik vreemd vind ze reageert nergens op en vervolgens zoekt ze zelf even kort contact lijkt haast alsof ze me wil uittesten). Toen heb ik het weer een kleine week laten rusten en heb haar toen een bericht gestuurd waarin ik vermelde dat je mensen negeert die een hekel aan je hebben en niet mensen die het beste met je voor hebben. Heb haar toen de keuze gegeven of weer normaal met elkaar omgaan of ze moet eerlijk aangeven dat ze geen contact meer wil het lijkt me dat we op een volwassen manier tegen elkaar kunnen vertellen hoe de vork in de steel zit.

Bedankt voor je reactie . Ik hou enorm veel van mezelf. En heb veel zelfrespect . En zelfreflectie . De mannen die ik tegen kom , kom ik niet tegen omdat ik zoek. Ik zoek absoluut niet . De mannen kom ik toevallig tegen bijvoorbeeld op een terras of in de winkel. Ik hoef niet perce een man. Maar ik merk dat als ik me eindelijk openstel de mannen waar ik op val onbereikbaar zijn . Ik zie dit meer als domme pech . Dan als dat het iets bij mij zou liggen . Ik vertrouw er ook op dat de ware ergens voor me rond loopt. Maar als ik diegene niet vind. Vind ik dat ook niet erg !!!!! .


Ik wil heel graag advies. 10 maanden geleden heel erg verliefd geworden op een man. En hij ook op mij. ik ben 35 en hij 37 jaar. hij komt echter uit een heel ander "leven". hij houd van stappen en drinkt best wel veel. had ook geen baan en vaste verblijfplaats. hij leefde van dag tot dag. doordat ie mij ontmoet had wilde hij zijn leven beteren.ik ben heel veel van die jongen gaan houden en me aan hem gaam hechten ik was zo verliefd! hij sliep heel veel bij mij en kon ook goed met mijn zoontje van 3 overweg. geprobeerd om aan een baan te komen dit lukte niet. ondertussen toch wel veel naar de kroeg en dit egon irritaties op te leveren. ook omdat ik financieel inmiddels ook een gedeelte voor hem zorgde. als hij af en toe wat geld verdiende met klusje kreeg ik het wel. We kregen steeds vaker ruzie en steeds vaker ging hij bij zijn neef slapen in een anders plaats 60 km verderop. het werd een knipperlicht relatie. ik blijf zo gek op deze man en hij ook op mijn zegt hij maar we ziojn zo anders. ik heb een normaal leven. als we ruzie hadden vetrok ie weer. een paar dagen zuipen dan weer terug. ondertussen lukt het niet om aan werk te komen. soms zegt ie ik wil stoppen met drinken soms zegt ie ik stop voor niemand. hij heeft zelf twee kinederen in de pubertijd die hij bij nooit ziet omdat die kroegen zo belangrijk zijn., als hij weg was bij die neef blieef ik m bellen dat ik m zo miste. nu sinds een maand hoor ik bijna niks meer van hem Hij belde me op en zei ik heb een ander, ik dacht dat ik kapot ging. s avonds zei hij dat is niet waar ik weet niet meer wat ik moet zeggen om je door te laten gaan met je leven. daarma bijna geen contact meer. twee weken later belt hij mag ik langskomen om met je te praten n morgen? ik zeg dat is goed… niemad niemand gebeld… vorige week stond hij voor de deur en hebben we een hele fijne avond gehad… volgende dag moets hij weg en zou s avonds terug komen. de hele nacht niets gehoord en hij heeft geen telefoon op het moment. belt ie s ochtens vanuit die neef sorry ik ben gaan stappen. ik ben zo boos geworden en heb nu al een week niets meer gehoord. ondertussen ga ik kapot van liefdesverdriet ik mis hem zo ik weet me geen raad meer wat moet ik nou doen? Reactie infoteur, 27-07-2012
Sommige vrouwen klagen dat ze zo weinig in contact kunnen komen met hun mannelijke partner. Wanneer een man echter afstandelijk, koel reageert, hoeft dat nog helemaal niet te betekenen dat hij geen gevoelens meer heeft. Sterker nog, ook als een man zegt ‘ik voel niks meer’ dan kan het ook nog eens zo zijn dat hij ‘ermee zit’ dat hij niks meer voelt, en dat hij juist zo graag zou willen voelen.
Op welk punt het mis ging, kun jij zelf het beste beoordelen. Zoals je schreef vond ze dat je te weinig moeite voor haar deed, maar zo'n opmerking is weinig concreet als een relatie eenmaal vaste grond heeft. Laatst op de bank vond ze kennelijk dat je wel weer moeite had gedaan, namelijk pogingen om haar terug te krijgen, wat ze 'beloonde' door te zoenen. Het is goed dat je wederom een pauze hebt ingelast maar deze hoeft in dit geval niet zeer lang te duren. Vraag na een aantal weken eens hoe ze zich voelt en je hebt alleen al met die zin veel gewonnen. Vrouwen zijn er gek op om over gevoelens te praten, ook al begin jij misschien al te geeuwen bij dat onderwerp ;). Het gaat erom dat ze straks als jullie praten haar ei kwijt kan, zodat er niets meer tussen jullie in staat dat later weer in negatieve zin opborrelt. Met een schone lei en 'zand erover' is er nog heel veel mogelijk. Hopelijk kan ze die volwassenheid opbrengen en blijft ze niet steken in het herhaaldelijk afdwingen van een breuk omdat mevrouw geen aandacht krijgt… ;D. Succes, A.
Dit artikel is geschreven voor mensen met bindings angst maar ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de andere kant. Wat is jouw advies als je met iemand omgaat/knipperlicht relatie hebt met bindingsangst? Zelf heb ik moeite juist met weglopen van die persoon, omdat ik dan heb gevoel heb dat ik opgeef en diegene in de steek laat terwijl ik niet krijg wat ik nodig heb en vaak over mijn eigen grenzen ga en steeds weer uitkom bij die persoon..
Hi Sven, je ex stelt voorwaarden aan jou, want pas dan zou je eventueel geschikt zijn voor een relatie met haar. Dat is doorgaans niet zo'n goed teken. Het is zoals die andere vriendin van jou al zei, de opgegeven reden voor de breuk deugt al niet. Het lijkt erop alsof je ex een man zoekt waar ze trots op kan zijn, eentje met een indrukwekkende carriere in het verschiet of iets anders waaruit blijkt dat je keihard werkt. Het ironische is dat je al van alles doet hieraan, ze hoeft hier dus absoluut niet over te klagen. Misschien is dat dan ook wel de reden dat ze hier en daar weer met je aanpapt, wachtend op het moment dat jij in de studieboeken duikt of belangrijke papieren hebt behaald. Over de liefde zegt dit echter bitter weinig, behalve dat je verteld hebt dat ze opeens met je wilde knuffelen en je aantrekkelijk vond. Tegelijkertijd krijg je te horen dat het vooral 'uit' is en blijft. Misschien dat haar vader hier achter zit. Hoe dan ook, je kunt er helemaal niks mee behalve niet meer reageren op haar berichtjes. Want door er wel op in te gaan, houd je de halfzachte band in stand en verklap je eigenlijk dat het 'wel oke' is om zo door te gaan. Zeg dus nogmaals dat je er niets voor voelt om 'vrienden te worden' en houdt het daarbij. Na een half jaar of langer kun je het geheel nog eens opnieuw bekijken. Groetjes, A.
Daarna kwam er weer intiem contact maar van een relatie was geen sprake. Ze ging op zich zelf wonen doordat haar vermogende vader een huis had gefinancierd. En ik kwam daar ook vaak, heb geholpen met klussen want was inmiddels weeer werkloos in de herfst van 2012. Dat bleef een beetje doorsudderen en vanaf maart 2013 hadden we weer echt een relatie.

Deze tip is voor later, als je denkt dat je ex misschien weer wat meer in je geïnteresseerd is. Vanaf dat moment moet je elke keer als je je ex ontmoet, doen alsof je op date bent. Daar bedoel ik mee dat je zorgt dat je er goed uitziet, dat je in een goed humeur bent (of doet alsof), en dat je niet dramatisch gaat doen. Stel je ook een beetje verlegen op.


Hi Krabi, je moet erg oppassen met die zogenaamde vriendschap. Houd hem alsjeblieft op een grote afstand. Zeg dat je zijn vurige wens dat jij verder moet met je leven, een fantastisch idee vindt. Het beste wat ie ooit voorgesteld heeft… ;). Zo laat je hem zien dat je hem helemaal niet nodig hebt, terwijl je hem op geraffineerde wijze in de tang houdt. En niets vindt een man zooo interessant als een vrouw die moeilijk benaderbaar is. A.
Ex is deze week langs geweest en weet heel goed waar het probleem ligt, drinken etc. zegt mij te missen houd van mij etc etc. hele fijne avond gehad volgende dag zouden we ook samen doorbrengen. kom ik thuis wil hij naar de kroeg! ben zo boos geworden hij is kwaad weggegaan. heb niets meer laten horen en hij mij ook niet.dat was dinsdag inmiddels is het zaterdag. ik weet dat het zo niet werkt maar ik mis hem zo erg… ik mis de leuke momenten… echt ik heb er zon verdriet van! wat moet ik toch doen? Reactie infoteur, 05-08-2012
Je hebt gelijk, absoluut! Maar zoals ik eerder schreef was die "domme uitnodiging" van mij in mijn vorige niet werkende strategie :). Het ging mij er nu eigenlijk ook om dat ik nu eindelijk het roer probeer om te gooien door nee te verkopen (toen ze mij vroeg of ik kon), vervolgens gaf ik bij haar toen aan dat ik het druk had… Dit resulteerde er dus in dat ze mij donderdag j.l. nog een keer vroeg of ik voor een afspraak beschikbaar was. En ja het gaf (nog) niet het gewenste resultaat, maar ze kwam nu wel wat meer achter mij aan. Maar zeker ga ik door met deze manier en jou tips neem ik zeker met me mee, ook op het werk :)
Laat hem zijn gang gewoon gaan. Ik ben zelf een man en mannen gaan pas later dingen beseffen en dan beseffen ze gewoon wat ze kwijt geraakt zijn ik heb hetzelfde gehad met mijn ex maar dan de rollen omgedraaid. En beseft hij dat niet ja hoe pijnlijk het ook is dan moet je gewoon verder gaan want als hij het niet gaat beseffen dan zal hij geen ware liefde voelen voor jou. Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb groetjes
Hoi ik moet iedereen eerlijk bekennen dat ik mijn ex best wel mis maar ik pak de draad op met familie en vrienden ook ga ik vaak 4/5 × per week naar de sportschool ook dat doet me erg goed afgelopen zondag maakte ze het nog uit in een parkje bij mij in de buurt we hebben wel gezegd tegen elkaar vrienden te blijven doe ik er goed aan om haar voor een tijdje niet te connecten ? ook al is het pril ik heb er echt minder moeite mee.

Toen ik haar zag met haar grief de tweede lading, zei ze: ik wil praten met tranen in de ogen. De grootmoeder was er ook, ze geeft geen kans ze bleef op een metertje van mij vriendin en zei: jah raar allemaal. Mor ze zei nog in sms: ik wil afspreken mor nu nog ni. Goed zei ik, ik ben er. Ik gaf haar tijd tot zij weer uit zichzelf begon te sturen. Ik kreeg nieuwe hoop.


Wat mij opviel was dat hij een aantal keer zei van 'want de tijd gaat snel, en ik word ook steeds ouder.' 'ik word ook een dagje ouder' en 'ik ben ook geen 25 meer' (hij word bijna 29). Ik heb hierdoor het gevoel dat hij opeens beseft dat hij bijna 30 is (ik ben 32) en dat hij bang is om zijn jeugd te verliezen? Ik heb hem hiervoor echt NOOIT dit soort uitspraken horen doen.
Hi Hoopvol, hardlopers zijn doodlopers, en hij loopt nu ineens wel heel erg hard van stapel. Bij zulk gedrag moet je echt heel erg uitkijken. Misschien heeft hij wel een tijdelijke ruzie met die ander, en mag jij nu zijn tijd invullen. Niet doen dus. Het is goed dat je zelf geen contact met hem opneemt. Zorg ervoor dat je voor wat betreft je eigen agenda een hele reeks smoezen klaar hebt. Zo kun je hem netjes op de lange baan schuiven. Precies die baan waar hij op past ;). Groetjes, A.

Goed t is een lang verhaal. Maar het is belangrijk voor me. Wil haar gelukkig zien, en mezelf ook. Weet niet of dat samen is. Doe daar liever geen uitspraak over. Wat ik wel wens, is dat ik met een voor mij zo dierbaar persoon en mooi mens de zaak uitgesproken heb. Immers we hadden geen ruzie en we gingen lief met elkaar om. Ook de manier hoe ze wegging laat me dat ik t als mens zijnde toch goed wil doen.Het goedmaken. En misschien doe ik dat juist wel door te verdwijnen, Maar voor mn gevoel word hier nog steeds een grove fout gemaakt.
Ja, hij weet dat je niet tegen hem zult zeggen: „Schat, ik wil niet dat je tijd met je vrienden doorbrengt“. Maar in vele gevallen komt het hier wel op neer, ook al breng je de boodschap subtieler. Je kunt bijvoorbeeld met een “alweer sport? Ik had al plannen voor ons gemaakt” beginnen en overgaan naar een “hoe kun je nou met Peter bevriend zijn?” en vervolgens met een “ik vind het niet leuk hoe je je gedraagt wanneer je vrienden erbij zijn” een kloof slaan tussen hem en zijn vrienden. Nog voordat hij doorheeft wat er gebeurd, heeft hij zijn levenslange vriendschappen ingewisseld tegen een vrouw die alles controleert - geen man wil een relatie met een vrouw die hem binnen een paar maanden van zijn vrienden vervreemd.
De laatste 2 maanden van onze relatie waren niet al te best. Zij had het heel moeilijk (vooral familiale problemen, maar hier ga ik verder niet over uitwijken). En mijn fout is geweest om hier zeer weinig begrip voor op te brengen. Waardoor ze zich heel ongelukkig begon te voelen in de relatie. Ik ben zelf geen gemakkelijke prater en zij juist wel, wat het er ook niet gemakkelijker op maakte. Maar wat ik wel wist, was dat ze me doodgraag zag. En ik haar uiteraard ook, nog steeds!
Het is al een tijd uit met mn ex en sinds 3 maanden hebben we totaal geen privecontact meer omdat ze dubbel was in haar doen en laten naar mij. We zijn collega's en dus zijn we op het werk erg gereserveerd naar elkaar toe. Soms hangen we even om elkaar heen en word er geen woord gewisseld, soms ook weer wel maar dan meestal werk gerelateerd. Het geeft een lastige sfeer. Maar goed, paar dagen geleden zag ik dat mn ex op de chat was en ik heb toen heel impulsief haar een berichtje gestuurd hoe het was.. Ze reageerde vrijwel binnen een minuut! Had dit, gezien onze verstandshouding op dit moment, niet verwacht.. Mijn vraag, is dit een goed teken???

Mijn vriendje heeft het deze zondag uitgemaakt, na een goede 6maand lange relatie. We kenden elkaar al van ruim een maand ervoor. Een beetje achtergrond informatie: Mijn ex en ik zijn dus twee complete tegenpolen, verschillende interesses, verschillende karakters ( vuur vs water) en ivm aandacht. Hij heeft dat totaal niet nodig, en ik… wel ik ben misschien een beetje aanhankelijk en geniet wel van aandacht. Het enige dat we gemeen hebben is dat we allebei zot zijn van reizen, en nog studenten zijn. Ik ben 21 jaar, en hij is er 19. Maar ondanks dat wij 2 tegenpolen zijn, vond ik dit echt geen probleem. En we hadden dit al besproken, maar kwamen tot de conclusie dat tegenpolen elkaar gewoon aantrekken. We maakten tot enkele maanden geleden ook nooit ruzie, tenzij ik die ruzie maakte en hij die er niet reageerde.
Dat ze wilt ontdekken en ervaren snap ik zeker weten, en dat gun ik haar ook echt en sta ik ook achter. Maar voor mezelf denk ik dan dat haar gevoel voor mij blijkbaar niet sterk genoeg was. Desalniettemin vind ze het blijkbaar wel fijn mij nog te zien, en wil ze goed met elkaar om blijven gaan zoals ze zegt (en dat ze de moeite neemt dat nog specifiek te zeggen vind ik ook wel bijzonder). Waarom? Wil ze vrienden blijven? Want dat zie ik niet zitten, aangezien ik (nu op dit moment nog) hoop dat het misschien ooit nog wat wordt tussen ons. Toen het uit was zei ze ook dat ze twijfelde aan der gevoelens voor mij en dat ik meer van haar hield dan zij van mij. Ze zei later toen ik er sprak ook dat ze me nog superaardig vond en ik een supervriendin verdien (Dus wil ze echt niet met mij verder?). Wat zegt dat allemaal? Wilt ze vriendschap? Want je hoort vaak dat men niet meer verliefd is, maar het meer ging zien als vriendschap. Ik vraag me af of dit bij haar ook zo was, en of er dan ook nog mogelijkheid is dat het misschien ooit iets wordt.

Hi Sonja! De grote vraag is dan natuurlijk of ze dit wisselende gedrag ook bij anderen heeft, of dat jij in je eentje dit voorrecht ;) hebt. Als je langdurig met elkaar werkt kan het niet anders of het eigen karakter laat zich gewoon zien, hoe hard iemand dat ook verbergt of zich probeert anders voor te doen. Waarschijnlijk is zij in de omgang op het werk altijd zo, en hoef je er niets bijzonders achter te zoeken. Kwel jezelf niet door elke zin of gedraging op een of andere manier 'uit te leggen', want dit kan op korte termijn wel nuttig zijn, maar op de lange duur is een toneelstuk wel erg moeilijk uit te voeren. Ga er dus vanuit dat ze gewoon zichzelf is, of je dat nu leuk vindt of niet. Ditzelfde geldt ook voor jou, dus vraag je alsjeblieft niet af of je gedrag wel goed overkomt en of het wel leidt tot terugkeer van je ex. Probeer vrede te sluiten met het idee dat dat misschien wel nooit gebeurt. Net als jij heb ook ik geen glazen bol! ;D. Groetjes, A.

Hi Kees, in goede vriendschappen kun je elkaar jaren niet zien en vanaf een bepaald punt gewoon weer verdergaan alsof er helemaal geen pauze was. Dit geldt in zekere zin ook voor relaties. Denk maar aan: 'Oude liefde roest niet'. Je zult als het goed is dus weer die twinkel voelen, weer met haar samen willen zijn. Maar dan moet je wel eerst die pauze gehad hebben, wat tot op heden niet zo is. Het is duidelijk dat je ex geirriteerd is door je, wat niet bepaald pleit voor een veelbelovende liefde. Gelukkig kan het tijdelijk zijn, want ja, sommige relaties lijken volledig gebaseerd te zijn op dit haat/liefde concept. Ik raad je aan de richtlijnen in het artikel op te volgen. Groetjes, A.

Eveneens wil ze dat ik me erover zet en verder ga met mn leven. Ik moet zeggen dat ik heel verbaasd was over dit alles want we hadden nochtans besloten om onze relatie op een lager pitje te zetten (om niet betrapt te worden) en eenmaal ze alleen zou wonen, het gewoon weer gaan oppakken. Ik ben serieus van de wijs want dit had ik niet verwacht. Mijn rationeel verstand zegt om haar idd die rust te geven. Ze hield een positief beeld van me over en als ik haar blijf bestoken met mails edd en haar situatie dus ook in gevaar blijf brengen, dan wordt dit beeld zeer negatief. En dat wil ik voorkomen, met de achterliggende gedachte dat het misschien in de toekomst toch anders kan uitdraaien. Ik weet niet Victor wat ik moet doen. Ben nu even heel onstabiel.

Als je weet (of denkt te weten) dat je je ex terug wil, dan zal je misschien de neiging hebben om hem of haar meteen te benaderen. Dit kun je echter het beste niet doen. Later is er tijd om jullie contact te herstellen, maar op dit moment zal dat alleen maar voor verdriet en verwarring zorgen, en bovendien kan dit wanhopig overkomen naar je ex toe.


De dag nadien vroeg hij om de bladzijde om te draaien. Hij heeft nooit meer toenadering gezocht. Enkele jaren terug werd ik getroffen door kanker, hij heeft zich daar amper over bekommerd. Ook een tongzoen, dat kon niet meer, ik riek naar de nicotine. Een knuffel kon ook niet, alhoewel ik daar vreselijk naar verlangde toen ik ontslagen werd uit het ziekenhuis. Ik was trouwens over dat laatste niet helemaal gerust. Ik ben naief geweest in de liefde en toch kan ik er niet zonder hem. Hij is ook voor geen reden vatbaar. Wat moet ik hiermee doen? Ik heb de indruk dat hij mij haat.
Als je wilt begrijpen hoe mannen in elkaar zitten, moet je eerst weten dat mannen en vrouwen toch echt van dezelfde planeet komen. De wetenschap heeft aangetoond dat er een aantal verschillen tussen mannen en vrouwen bestaan. De verhalen die de ronde doen, doen echter geloven dat de verschillen tussen de twee geslachten onoverbruggelijk zijn. Als je mannen echt beter wilt begrijpen, moet je eerst kijken naar alle verschillen en overeenkomsten tussen mannen en vrouwen. Vergeet daarbij niet dat iedere man een individu met zijn eigen gedachten en behoeftes is.
Hiermee bedoel ik, dat je zodra je een man nog leert kennen, niet praat over kinderen, huwelijken of huisdieren. Simpelweg omdat dat nog helemaal niet aan de orde is. Je leeft in het hier en nu en in het hier en nu heb je een leuke man die je pas net kent. Tuurlijk kom je op een bepaalde leeftijd dat je iets serieus wilt en je wil weten of een man dezelfde levensvisie als jij hebt, maar dat hoeft niet meteen in het begin.
Mijn relatie is uitgegaan een half jaar geleden. Door problemen van haar kant en doordat onze omgeving fel op onze relatie tegen was. Nu heeft ze een nieuwe vriendin met wie ze meteen al is gaan samenwonen. Die nieuwe vriendin is niet haar type zegt ze. Maar ze kan niet alleen zijn. Wellicht zit ze in een rebound? Ik weet het niet. Sinds twee maanden hebben we weer contact met elkaar. We zijn ook al een paar keer met elkaar naar bed geweest. Ze zegt mij terug te willen in de toekomst, maar bang te zijn. Ondertussen blijft ze met die nieuwe vriendin samenwonen. Waarschijnlijk uit gemakzucht en omdat ze ook financiële problemen heeft. Wat moet ik nu doen om haar terug te krijgen? Het contact verbreken wilde ik eerst doen. Maar een paragnost heeft mij verteld dat het niet verstandig is om haar voor een keuze te stellen nu. Omdat ze volgens hem zichzelf nu niet is. En dan ga ik haar kwijt raken aan die ander. Die volgens hem zeer manipulatief is. Ze hoeft maar te kikken en ze krijgt het zegt hij. Om die reden weet ik nu niet hoe mezelf op te stellen? Wat zou uw advies zijn? Reactie infoteur, 05-02-2016
Ik had bijna 11 jaar een relatie met mijn vriend. Jonge leeftijd elkaar ontmoet 15. 5 jaar heen en weer gereisd en daarna verhuisd naar andere kant van het land om bij hem te zijn en te gaan samen wonen. Ruim 4jr in appartement samen gewoond en erna een huis gekocht. Ik ben via zijn mail er achter gekomen dat hij bezig was met een ander. Dat contact was blijkbaar al een tijd aan de gang hij was 3mnden terug vreemd gegaan en dat contact heeft aangehouden en blijkbaar zijn er gevoelens bijgekomen. Ik was er kapot van. Heb hem nog een kans gegeven en probeerden er voor te vechten. Contact werd verbroken. Maar kwam er toch weer een paar x achter dat er weer contact geweest was. Bijna 3 kwart jaar door gevochten ik wou hem nier kwijt. Hjj zei er ook nog voor te willen vechten en het niet zomaar op te Willen op te geven. (Terwijl hij dat al heeft gedaan.) En toch ging hij niet voor de volle 100% voor mij althans zo voelde dat. Hij bleef maar twijfelen. Ik in onzekerheid die maanden en achterdochtig etc. Tot dat ik eraan kapot ging en we meer ruzies kregen.

Hoe kan je de kans verkleinen om in deze onzin verstrikt te raken? Doe het rustig aan! Laat het jagen doorgaan. Als hij te snel gaat en je constant wilt zien, geef niet toe. Ook als het goed voelt. Houd voet bij stuk en houd afstand, door gewoon uit te gaan met je vriendinnen of door alleen te zijn. Laat je vriendinnen je tegenhouden als je teveel met hem bezig bent.
Afgelopen zondag stond hij voor de deur om nog iets te halen, hij had haast maar zei dat ik er goed uitzag. We kletsten wat en ik floepte er per ongeluk een negatieve gedachte uit met: 'straks komt het nooit meer goed.' Hij reageerde met: 'dat heb ik nooit gezegd, wellicht wel.' Het is erg moeilijk om geen contact te zoeken, maar ik hou me sterk en ben erg met mezelf bezig. Ik kijk niet meer op facebook zodat ik geen reactie of zoiets van hem tegenkom. Bovendien was ik toch al klaar met die website en kan mijn tijd beter aan het 'echte leven' spenderen. De tijd gaat snel, en het is zo zonde om continu te kijken waar een ander (b.v. ex) mee bezig is :) Bovendien zorgen dit soort websites en chat-dingen voor heel veel onbegrip tussen mannen en vrouwen, omdat we altijd iets anders bedoelen!
Hi Krabi, hij zal zijn pogingen om contact te leggen vanzelf staken. Of dat nu komt omdat hij inziet dat je je zo niet laat behandelen, of omdat hij het proberen beu is. Laat hem goed voelen dat je je eigen leven belangrijker vindt dan zijn alcoholisme. Ondertussen is het aan hem om hulp te zoeken voor zijn probleem. Wil hij dat niet, dan lijkt me de conclusie helder. Groetjes, A.
Dankzij mijn ruime ervaring met koppels, het lezen van diverse boeken van Amerikaanse, Nederlandse en Franse schrijvers en de diverse gesprekken die ik met koppels en individuen heb gevoerd, heb ik een zeer goed inzicht gekregen in de wijze hoe relaties tot stand komen. Ik weet hoe ze evolueren, hoe de communicatie verloopt tussen gelukkige koppels en koppels waarbij het fout gaat.
wij zijn toen uit elkaar gegaan omdat hij zei geen gevoel meer te hebben voor me we hebben samen 2 kinderen. ik en de kids zijn weggegaan en 3 dagen later woonde hij samen met dat meisje en haar 3 kinderen zei kwam uit een huwelijk beide zijn ze van ene in Andere relatie gestapt en gelijk gaan samen wonen in 3 dagen tijd. nu kan meneer ineens alles doen we zijn nun14 weken uit elkaar . hij heeft ons andre halve week genegeerd en nu belt hij weer ons op maar nu negeer ik hem even. Hij ’s veel afgevallen na onze breuk en ziet er slecht uit. hij beweert gelukkig tenzijn in het begin elkendag op fb hoe gelukkig die met haar is dat word heel erg minder nu. een vriendin van mij vroeg hem of we uit elkaar waren om hem te testen hij zei alleen ja klopt soms werken dingen niet. Zei heeft ook nog heel veel contact met haar ex man. zitten hun beide in een rebound relatie door van ene in Andere relatie te stappen en gelijk samen gaan wonen in 3 dagen na de breuk van beide relatie’s? en zal hij ons missen omdat hij nu weer belt en heel koel reageerd op die vriendin? ik wil hem zo graag terug mis hem nog elke dag. ze nieuwe vriendin controleerd hen ook op alles daar het hij een hekel aan normaal overal waar hij een hekel aan had wat die altijd zei vind hij nu ineens niet erg. heb ik kans
In de zomer van 2012 heb ik R. ontmoet. R. was gelijk verliefd op mij en helemaal gek op mij. Ik vond het een hele leuke jongen, maar verliefdheid was er nog niet bij mij, maar die is later wel gekomen. Omdat het ongeveer net 6 maanden uit was met een ex waarmee ik 4 jaar heb gehad, vond ik het lastig om gelijk iets nieuws te beginnen, dus in het begin was ik nog wel meer afstandelijk. Ik werd steeds verliefder op hem, maar daarbij komend werd ik ook onzeker. Ik vond hem leuk en wilde hem het liefst voor mij. Krampachtig was ik onzeker. Maar omdat wij ver van elkaar wonen is het soms lastig om af te spreken. Ik wilde weten waar ik aan toe was, terwijl R. veel makkelijker in het afspreken is. We hebben veel discussies gehad en omdat ik ver weg woonde was het zo dat ik in het begin al wel weekenden bij hem was. Op een gegeven moment (nadat hij 2 weken even weg was voor zichzelf) heeft hij verteld dat hij twijfelde aan ons en niet zeker wist of het wat werd (na ongeveer 4 maand gescharreld met elkaar te hebben). Toch hadden we echter nog een weekendje Parijs staan en hebben we dit samen gedaan. Na het weekend in de bus terug gaf hij aan dat zijn mening wel is veranderd. Echter had ik voor mijzelf besloten dat ik even rust wilde en het me beter leek als we elkaar even niet zouden zien. Hij was het hiermee eens en vond dit ook. Hij vond dat we even niets moesten hebben zodat we ook geen verwachtingen van elkaar zouden hebben. Na de reis ben ik nog een nacht bij hem gebleven aangezien we pas laat in Nederland arriveerden. Ik merkte dat hij heel veel om me geeft en ook zegt dat hij van me houdt. Hij laat dit zien door telkens mijn hoofd te pakken en dit bij zich te houden, mij te knuffelen en kusjes te geven. Ook toen ik vertrok kon hij het niet laten om mij veel te kussen en te knuffelen, net alsof ik lang weg zou gaan. Ook toen ik zijn deur uit liep heeft hij nog een minuut mij nagekeken. Ik vraag mij af wat dit nou te zeggen heeft? Hij wil wel even rust, maar laat wel veel affectie zien. Een dag nadat ik weg was kreeg ik gelijk een sms over hoe het was met mij en over hoe het shoppen was die dag. Ik reageerde hierop kort en niet met teveel inhoudt. Hij reageerde een paar x maar niet te snel (hij is ook niet zon smser). Ik belde hem gistermorgen op, omdat ik me zo rot voelde, maar voelde me stom dat ik aan dit verlangen toe had gegeven. Ik wil even afstand van hem, maar ik ben bang dat de afstand misschien wel maakt dat hij me niet gaat missen. Omdat ik niet kan zien hoe hij denkt, heb ik het idee da tik alleen maar dag en nacht aan hem denkt en hij mij misschien niet eens mist. Wat als hij in die paar weken een ander meisje ontmoet? Hij heeft toen we afscheid van elkaar namen ook duidelijk gezegd dat hij echt niemand zal ontmoeten en niks zal doen. Hij is daarin wel betrouwbaar en dat weet ik ook van zijn vrienden. Ik weet alleen niet hoe ik het aan moet pakken. Moet ik ons rust geven? Zo, ja hoelang? Hoe moet ik dan weer contact met hem opnemen? Gewoon zeggen dat ik in de beurt ben en of we een drankje kunnen doen? Je zou me enorm helpen, want ik wordt nu heel onzeker van mezelf!
Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?

Mijn ex heeft 4 jaar geleden onze relatie van 4,5 jaar verbroken. De reden was dat ik zijn eerste relatie was en hij meer wilde ervaren en vrij wilde zijn net zoals zijn vrienden. Ik was er toen kapot van, heb hem van alles verweten en zelfs gesmeekt hem terug te komen. Ik heb nooit echt een afsluiting van hem gekregen, geen afscheid niks. Omdat ik niet wist hoe het verder moest heb ik maar het contact verbroken voor een half jaartje. Daarna het contact weer opgezocht via msn/hyves etc. en heb hem vergeven en we konden weer gewoon normaal met elkaar praten. Ik was hem namelijk al kwijt maar wilde hem niet helemaal uit mijn leven laten verdwijnen, dan maar als kennissen toch? Wel heeft hij meerdere malen in die tijd over msn aangeven nog steeds gevoelens voor mij te hebben, waar hij uiteindelijk niks mee deed. Dus ik dacht, laat maar zitten. Als je echt van iemand houd doe je er toch moeite voor? Ik weet dat hij in die tijd korte 'relaties' heeft gehad van een paar maanden, wat hij beëindigde en dus denk ik niet zo veel voor gesteld hebben gehad. Ook ik heb dit gehad, en een relatie van bijna een jaar wat uiteindelijk ook over ging omdat ik aan mijn ex bleef denken en me niet zo goed durfde te binden aan deze jongen. Tot een paar maanden geleden kreeg ik weer opeens te horen van mijn ex dat hij me graag terug zou willen omdat hij onze relatie maar niet kon vergeten. Ik had dit niet nog een keer verwacht en heb hier op gereageerd dat dat niet kon en dat ik zijn woorden niet geloofde. Ik was in die tijd met een ander aan het daten maar kon het niet uit mijn hoofd zetten. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en had hem gevraagd af te spreken. Dit hebben we gedaan, het was heel gezellig en het klikte nog steeds goed tussen ons. Ook haalde hij allerlei herinneringen op die ik zelf niet eens meer herinnerde. Verder is er niks gebeurd maar het heeft wel weer sterke gevoelens bij me opgeroepen. Dit is nu langer als een week geleden, maar heb ondertussen niks meer van hem gehoord. Ik word hier erg onzeker van en vraag me af of ik het niet beter hier bij kan laten en het beter kan vergeten voordat ik weer gekwetst word? Reactie infoteur, 10-07-2012
Toevallig heeft mijn vriend me 6 weken geleden ook in de steek gelaten, en wil me niet meer zien, alles gaat via een tussenpersoon, zelfs om de spullen weg te halen uit het huis, heel erg frustrerend is dit, en dat is de machteloosheid die dat maakt, je voelt of je leven langzaam is verdwenen terwijl we zelfs trouwplannen hadden, voor mij was het ook een donderslag bij heldere hemel, ben er nu nog overspannen van, veel succes met verwerken Riemie
Ik heb 'm afgelopen zondag gebeld, en bedankt voor het bericht. Hij zei: ja ik wilde het al een tijdje zeggen, en ik dacht nu moet ik het maar eens neerpennen. Hij meende ieder woord van wat hij schreef. Nog wat gekletst over het werk, en ik vroeg (onderbuikgevoel - zag op FB dat 'ze' dinsdag jarig is) of hij al iets gehoord had van die meid. Nou nee dus, hij zei dat ze vet raar deed de laatste keer dat hij haar sprak (dag na ons concertbezoek). En wist hij veel wanneer haar verjaardag was. Ik hoefde me echt géén zorgen te maken benadrukte hij.
Mannen focussen op oplossingen. Een ander kenmerk van de manier waarop mannen gesprekken voeren, is dat ze graag naar een oplossing toe werken. Als je vooral even aandacht en bevestiging nodig hebt in plaats van praktische adviezen, moet je dat duidelijk maken aan het begin van het gesprek. Vergeet niet dat hij een oplossing voor je wil bedenken omdat hij om je geeft. In zijn ogen is dat namelijk wat je doet als je van iemand houdt. Hij wil niet de baas over je spelen.
Nog steeds begrijp ik de hele situatie niet. Mijn ex vriend heeft zich in een complexe relatie gestort waarvan hij nu reeds zegt geen toekomst te hebben met haar. Ondertussen heeft hij ook al een aantal keer met mij gevreeën. Dus je kan waarschijnlijk wel voorstellen dat ik momenteel geen weg weet met mijn gedachten en gevoelens voor hem. Praten lukt nog steeds niet goed… Het draait telkens op verwijten en ruzies uit. En net dat drijft ons alsmaar verder van elkaar weg, terwijl ik echt een goede babbel met hem nodig heb. Ook onze dochter lijdt erg onder de situatie. Ze wil niet dat mama en papa uit elkaar gaan.
Het kwam ook redelijk plotseling, wij hebben wel elkaar gesproken onlangs over dat zij niet gelukkig was. Zij wilde samenwonen, op vakantie etc maar door mijn werk was dat wat ingewikkeld, deze reden accepteerde ze niet. De eerste zin dat eruit kwam was ‘Ik kan niet meer’. Wat mij vooral heel confuse maakt is het feit dat ze zegt nog enorm veel van mij te houden. Hoe kan dit als zij het uitmaakt? Ik wil niets liever dan aan al haar wensen voldoen en ben bereid daar hemel en aarde voor te bewegen, ben alleen bang dat het te laat is. Tijdens onze relatie was ik altijd degene die de boot afhield en nu wil ik niets liever dan de liefde aan haar verklaren.
Ik ontmoete mn ex op school... En ze vond me direct leuk ... In het begin dacht ik van wooow ... Zij is echt mooi maar meer ook niet ... Later leerde ik haar beter kennen enz en toen kregen we binnen 2 weken (ze had het net uitgemaakt met haar ex (mijn beste vriend) we hadden het heel leuk samen , en na 3weken waren er een paar problemen en toen ging het uit ... Nu heeft ze weer met haar ex (mijn beste vriend) en jaa... Heel eerlijk ik wil haar HEEEEL graag terug , ik heb nog super veel gevoelens voor haar ! Alleen hoe kan ik dit het beste aanpakken ? Gr verliefde jongen
Hi Flower1980, een liefdesverklaring heb je alvast binnen, maar een tekst typen en de daad bij het woord voegen zijn twee verschillende dingen. Het komt zo vaak voor: een vrouw 'romancen' om haar aandacht vast te houden. Je had hem beter geen enkele vraag over die ander kunnen stellen, want het antwoord was telkens hetzelfde: maak je geen zorgen. En zo breng je jezelf in een onmogelijk afhankelijke positie. Want niet jij moet je zorgen maken of je hem wel terugkrijgt, nee, hij moet zich zorgen maken of hij nog wel in jouw agenda voorkomt. Dat is dus het omgekeerde. Vraag hem dus niets meer, maar meld zelf (bijv. online) dat je een kaper op je kust hebt. Een nieuwe man, de spannendste aller tijden. Zo zal je ex eens lelijk op zijn neus kijken, iets dat hij wel verdient :). Het is verder verleidelijk om zijn tekst door te mailen, maar daarmee maak je helaas alleen jezelf belachelijk. Mannen hebben een hekel aan jaloerse vrouwen en vrouwen die 'claimen'. Precies dat laatste moet je omdraaien door hem te laten voelen dat je hem totaal niet nodig hebt. Breng geen spullen terug om de eenvoudige reden dat je niet eens aan hem gedacht hebt (mocht hij dat ooit vragen), en stel geen enkele vraag meer over die ander. Doe alsof het je geen moer interesseert, en waarom zou het je ook moeten interesseren? Hij bepaalt zelf hoe hij zijn leven inricht, maar jij hebt de vrije keus om hem links te laten liggen. Ook al stuurt hij nog honderden teksten waarin hij je zogenaamd wil verzekeren dat 'jullie elkaar terug gaan vinden'. Als woorden en daden niet met elkaar in overeenstemming zijn, is het zaak om te kijken naar de daden. En de daad luidt dat hij op verjaardagsvisite zit bij een andere vrouw, een verjaardag waar hij zogenaamd geen weet van had. Groetjes, A.
Beste Charissa, Soms zie je bij iemand met bindingsangst een relatie met een persoon die last heeft met verlatingsangst. Zo kunnen de patronen elkaar in stand houden. Dat lijkt heel tegenstrijding , maar voor beide partijen is het van belang dat ze de liefde voor zichzelf gaan vinden, terwijl je ook in relatie blijft met de ander. Hrt grt Albert Sonnevelt
Door met allerlei cadeautjes aan te komen, kan je ex het idee krijgen dat je zijn of haar liefde terug probeert te kopen. Je doet het lijken alsof liefde gewoon een soort transactie is. Je beledigt je ex door aan te nemen dat hij of zij zomaar op iemand verliefd zou worden, enkel en alleen vanwege een paar cadeaus. Bovendien komt dit heel wanhopig over.
Bedankt dat je je verhaal doet! Godsdienst / levensovertuiging speelt wel vaker een grote rol bij een relatiebreuk. Toch kan het ook goed gaan. Ik ken een stel dat geregeld woorden heeft over dit onderwerp, omdat ze allebei een andere godsdienst hebben (volgens mij was dit geen discussiepunt in het begin). Toch was het liefde op het eerste gezicht en zijn ze nog steeds dol op elkaar. Al decennia getrouwd.
Niet alle antwoorden op de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ zijn natuurlijk even bevredigend. Maar je hoeft natuurlijk niet genoegen te nemen met één tip. Je kunt er zoveel tot je nemen als nodig is. Via de website van liefdesverdriet vind je tientallen tips die je kunnen helpen om je ex terug te winnen. Het feit dat je jezelf de vraag stelt: ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, is dan ook al heel wat, want daardoor ga je gericht op zoek naar antwoorden en hoe meer antwoorden je vindt, des te meer strategieën je kunt gebruiken om je ex terug te winnen. Stop de vraag’ hoe krijg ik mijn ex terug’ dan ook niet weg, maar gebruik de vraag om:
En je raadt het al… ik kon het niet… Ik bleef mailen / smsen, om bevestiging vragen… Totdat de sms van hem kwam… Je blijft drammen, ik ben boos, blijf het kennelijk en wil het afsluiten… sorry. Dit is nu ongeveer een maand geleden. Ik heb hem nog een paar geprobeerd te bellen en te mailen, maar hij reageert echt nergens meer op! Zelfs niet op mijn verzoek om even contact op te nemen om het af te sluiten. Ik weet… ik heb alle fouten uit het boekje gemaakt… Maar kan ik nog iets doen?
We woonden nog niet helemaal samen maar voor zo'n 4 dagen per week. In het gesprek gaf ze dus mijn tekortkomingen aan. Ook zei ze dat we het in maart er ook over gehad hebben en ze mij een kans gegeven heeft (maar dit heb ik onbewust niet zo ervaren anders was ik er keihard mee aan de slag gegaan). Ik vroeg haar wat ze nu wilde en dat wist ze niet. Na een tijdje gaf ze toch aan dat ze vanaf haar kant de relatie wilde verbreken. Ik heb hier in meegestemd.

Ik had misschien inderdaad niet moeten reageren op dat smsje over de lege ruimte, maar heb dit toch gedaan, ook omdat er anderen bij betrokken zijn die dan snel een antwoord hebben en dus opzoek kunnen gaan naar een andere ruimte. Ik heb dan ook zeer kort gereageerd met dat het niet kan, dus niet een hele lange sms met uitleg, gewoon een sms die meer dan 24 uur daarna kwam en zeer kortaf.
Mensen storten zich sneller in iets dan ze zouden willen en worden bang. Hun reactie is om weg te rennen in plaats van de confrontatie aan te gaan. Als je rustiger aan doet is er meer tijd voor communicatie en om hem beter te leren kennen, wat de sleutel is voor een goede relatie. In het begin gaat het allemaal makkelijk en vanzelf maar zodra het ietsje moeilijker wordt rennen de meeste mensen weg. Dat zijn gewoonlijk mensen die niet emotioneel beschikbaar zijn. Als je op zoek bent naar iemand die emotioneel onbeschikbaar is, ben jezelf emotioneel onbeschikbaar. Er is iets waardoor je je stort in een relatie.

Iemand jou laten missen is een wens van vele mensen. Deze wens komt veelvuldig voor in relaties waar men elkaar een tijdje niet ziet en/of spreekt, of in liefdesrelaties die inmiddels verleden tijd zijn. Echter is het vaak erg moeilijk om deze wens werkelijkheid te laten worden. De volgende tips kunnen je helpen om jouw wens in vervulling te laten gaan, en iemand jou te laten missen.


Ik heb haar met kerst een facebook berichtje gestuurd dat ik begrijp dat ze nu wat tijd en ruimte nodig heeft maar hoopt dat we ooit weer kunnen praten met elkaar. Ze heeft het gelezen maar niet gereageerd. Wellicht kwam het te vroeg na dat emotioneel telefoontje van me (1 maand ervoor). Met nieuwjaar heb ik haar dan gewoon nog een smsje gestuurd om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, en dat het vuurwerk me aan haar deed denken (hadden daar mooie herinneringen aan). Ook daarop geen reactie, maar dat had ik ook niet verwacht. Ik laat haar voorlopig met rust. Hopelijk zoekt ze dan zelf terug contact. Ook al wil ik dat het goed komt, ik wil haar gewoon niet helemaal uit m'n leven.
Tot mijn grote geluk vond ik een nieuwe baan, na 6 jaar zoeken. Ik was opgelucht en blij en zag onze relatie ook weer bloeien. Echter tot mijn grote verbazing en veelste veel drank ben ik vreemdgegaan. Ik heb dit gelijk bekend. Ze was ondersteboven van mijn daad. Ze heeft wat spullen gepakt en is het huis uitgegaan. Ik heb haar zoveel mogelijk met rust gelaten.
Toen hij half februari met me wilde praten wist ik het al. Dit gaat niet goed. En ik kreeg te horen wat ik dacht. Hij wist niet of het gevoel wel goed zat. We besloten na lang praten om een week rust te nemen, geen contact. Maar ik liep ziekenhuis in en uit voor onderzoeken. Ik had het idee dat ik alles kwijt raakte, mijn baan, mijn beste vriend, mijn vader, mijn huis, mijn gezondheid en nu ook nog mijn vent!
Ja ik denk dat ik onbewust nog hoop op een nieuw begin, hoe stom het ook mag lijken. Daarom dat ik liever de hoop zachtjes laat uitsterven, pijnloos, wetende dat het ooit gedaan gaat zijn ipv de harde pijn. De mooie herinnering laat ik liever bestaan. Kwestie van zelfkennis. Ik weet dat ik bij een koud contact weer verdriet ga hebben en die mooie herinneringen kapot worden gemaakt. Dus jah, ik sluit me momenteel af tot deze herinneringen zijn uitgedoofd. Ik voel me gewoon niet in staat voor nieuwe relaties. Teveel gedoe voor me.
Hi Ds, je toekomst lijkt nu in duigen gevallen. Op den duur zul je waarschijnlijk tot de conclusie komen dat het beter is zo. Onvruchtbaarheid legt grote druk op een relatie, sommige stellen gaan hierdoor ook uit elkaar. Omdat je ex waarschijnlijk het gevoel had dat het thuis alleen nog maar ging om 'hoe krijgen we een kind' en beslommeringen om het huis en andere zaken, miste hij ongetwijfeld het 'man zijn', leuke dingen doen, spanning met een vrouw… En hij zocht het op door met een ander aan te pappen en jou wijs te maken dat het inderdaad 'verkeerd' was. Ondertussen weet je wellicht niet of die twee samen zijn doorgegaan, maar die kans zit er dik in. Veel koppels krijgen samen geen kind, maar elk apart met een ander wel. Ik denk dat je het dus moet laten rusten omdat er betere tijden wachten. Wil je deze man per se terug, dan zul je conform het artikel een lange pauze in moeten lassen zodat hij je kan gaan missen. Mist hij je voor geen meter, dan komt dit omdat hij met die ander bezig is of omdat hij meer van zichzelf houdt dan van jou. Een zure conclusie, maar wel eentje waar je - denk ik - aan moet wennen. Veel sterkte, A.
Een goed teken als je ex emoties laat zien. Onverschilligheid is de grote relatie-killer, terwijl emoties juist een signaal zijn dat de liefde niet over is. Zolang iemand emotioneel reageert, goed of kwaad, dan wordt er om je gegeven. Het werkt zo eenvoudig, immers, als het ze echt niets kon schelen, zou er van gevoelens ook geen sprake zijn. Haat is niet het tegenovergestelde van liefde, integendeel, ze gaan hand in hand. We 'haten' enkel een ex omdat we nog met een hart vol onbeantwoorde liefde blijven zitten. Mensen maskeren hun gevoelens omdat ze praten over wat ze willen voelen en denken, niet wat ze eigenlijk voelen en denken. Nu is het zaak voor jou om je ex te laten realiseren dat hij of zij beter af is door de gevoelens te accepteren in plaats van er tegen te vechten.
Hi Joyce, met zijn ouders heb je niets te maken, met zijn ex ook niet. Wat er tussen jou en hem speelde is alles behalve liefde. Hij heeft je gebruikt en probeert nu goedkoop van je af te komen. Laat het hem vooral lukken, krik je eigenwaarde op en zoek een duizend maal beter exemplaar. Hem de tijd geven en op hem wachten is in deze omstandigheid niet iets wat een vrouw met enig zelfrespect moet doen. Groetjes, A.
Het is een meisje dat heel vrijgevochten is en zelf wil bepalen wat ze kan en doet! dit bewonderde ik altijd in haar. Echter voor mij was dit mijn eerste vriendin. Ze had zelf een aantal relaties ervoor gehad met een paar verkeerde gasten. Hiervan was ze een beetje angstig geworden. Bang dat ik ook zo zou zijn en haar als een trofeetje zag. Ik heb met al mijn liefde geprobeerd te bewijzen dat dit niet zo was en dat is ook gelukt.
Hi Jhonny, daar is natuurlijk geen pasklaar antwoord op te geven. Ik raad je aan het artikel grondig te lezen en de adviezen op te volgen. Zolang je je ex blijft zien, zal er geen daadwerkelijk gemis zijn. Je riskeert dat ze op een dag weer met die 'nee' aan komt zetten, en dat wil je je juist niet. Een gewaagde tip is dat je haar lukraak zegt dat je het contact op deze manier niet trekt omdat je meer voor haar voelt. Deinst ze hiervoor terug, begin dan met het inlassen van de pauze. Hopelijk gaat ze je in die tijd heel erg missen! Succes, A.

Hier weer even een bericht van mij, na je laatste reactie van (6-12). Het is nu 28-12-2012. Zoals je wel kan begrijpen heb ik een beetje een zware kerst gehad. Zwaar omdat ik graag met D samen was geweest. 30 november ben ik op stap geweest in Eindhoven omdat een goed vriend van me moest optreden. D had toevallig op die avond een etentje gepland met haar ex collega`s. we hadden het van te voren er al over dat we mekaar daar misschien wel zouden zien, en gezellig wat samen konden drinken. Ik had mezelf voorgenomen haar op die avond geen sms te sturen. Later op de avond kreeg ik een appje of het gezellig was, en of ik nog in dezelfde kroeg was. Ik antwoorden en zei haar dat ik er nog was. Ook stuurde ik haar dat ze wel mee terug kon rijden. Ze was namelijk alleen met de trein, en ik met de auto, dan hoefde ze niet alleen. Om 1.00u belde ze mij, en kwam ze met een vriendin naar de kroeg waar ik was. Ze wilde wel mee terug rijden. We zijn terug gereden en ik zetten haar als laatste af. We hebben mekaar weer als vanouds vast staan houden en passievol staan zoenen. Ze hield me weer stevig vast. Ze was licht aangeschoten en ietwat moe. Op een gegeven moment kwam het er weer uit. Ze kon dit echt niet zo, het was allemaal te lastig. Ik vroeg haar licht gepikeerd of dat ze wilde dat ik haar weer los moest laten. Ja zei ze, “niet omdat ik dat wil, maar omdat het moet” we liggen niet op 1 niveau qua houden van, en ik kan het zo niet, zei ze. Ze moest huilen. Zoals ik al zei was ik licht gepikeerd, juist omdat we de laatste tijd meer en meer contact hadden, en omdat ze me juist meer in haar leven betrok. (financiële zaken, scheiding, gezondheid, werk, en zo nog meer) Ik liet haar los, en ze hield me nog steeds stevig vast. ik zei dat ze maar lekker moest gaan slapen, en stapte in de auto en vertrok. Het was alles behalve een fijn afscheid. Normaal stuur ik altijd een berichtje als ik thuis ben. Nu hab ik dat niet gedaan, en ben meteen naar bed gegaan. De volgende morgen moest haar zoontje voetballen en ik stuurde haar “succes” ze stuurde me een bericht terug “ goedemorgen. Was niet zo`n goede zet om naar de kroeg te komen waar jij was, had beter de trein kunnen pakken” en “ook niet handig om midden in de nacht een gesprek aan te gaan, ik was moe en lichtelijk onder invloed” ik stuurde haar terug dat we dat toch al af hadden gesproken, dat we mekaar daar misschien zouden zien. Daarna stuurde ik haar “maar goed, je hebt gelijk. Veel plezier langs de lijn en pas goed op jezelf” na die nacht en morgen hadden we geen enkel contact met elkaar. Woensdag 12-12 heb ik na gesprekken en adviezen van een vriend haar toch gebeld. Ik had echt een klote gevoel hoe we afscheid hadden genomen. Haar zoontje was nog wakker en ze vroeg me of ze me zo even terug mocht bellen. Dat was in ieder geval op dat moment positief, want had stiekem ook wel het idee dat ze misschien wel helemaal niet op zou nemen. Ze belde terug en we hebben even fijn gesproken. Het voelde raar me nu weer zo aan de telefoon te hebben. Het ging niet zo heel goed met haar. Na de laatste rechtszaak was de uitspraak dat ze een bedrag moest betalen aan haar ex. Ook hadden ze nu onenigheid over de kinderopvang. Haar ex probeert er alles aan te doen om haar leven zuur te maken, en dat lukt hem aardig. Ook had ze nog steeds wat last van haar buik. Ze vroeg aan me hoe het met mij ging. Ik vertelde haar dat ik probeerde het een plaatsje te geven, maar dat ik wel veel aan haar moet denken. Ze zei me dat ze ook veel aan mij moest denken. Ik stelde voor om mekaar nog 1 keer te zien. Gewoon gezellig even koffie drinken omdat het afscheid laatst niet goed voelde. Ze vond het ook niet fijn hoe we afscheid hadden genomen. Maar ze moest er wel even over nadenken. Ze zou het me snel laten weten. Vrijdag 14-12 stuurde ze me “ik heb besloten dat ik NU even niets wil afspreken. De manier waarop we afscheid hebben genomen zegt voor mij NU even genoeg… Ik begrijp dat je het graag anders had gezien, maar dan ga ik aan mezelf voorbij, en daar kies ik NU niet voor. Hopelijk begrijp je dat.” Ik heb gereageerd met “okay, prima” op 16-12 heb ik haar een mail gestuurd. Dit was ik wel al langer van plan. Gewoon een mail met wat leuke woorden van mij. En dat ik het toch een hele fijn tijd vond met haar. Ook wenste ik haar in de mail veel geluk en liefde. op 18-12 kreeg ik een appje van haar ‘bedankt voor de brief. Die had ik niet aan zien komen… jij verdient het ook…geluk en liefde” daarna weer geen enkel contact. We hebben allebei facebook en op één of andere manier gooide ze mij er ook niet meteen vanaf. Ik heb voor een hele tijd terug een meiske leren kennen waar ik een goed gesprek mee had. Al snel bleek dat ze iets verder wilde gaan. Ik heb haar toen ook duidelijk gemaakt dat ik dat echt niet kon. Mijn hart ligt nog volledig bij D, en ze begreep dat. ze zetten wel af en toe een bericht op m`n facebook tijdlijn. Afgelopen vrijdag 21-12 zag ik dan ook dat D me nu wel van haar facebook had verwijderd. Beste A, je kent het hele verhaal een beetje. En ik weet dat ik nu misschien ook wel niets anders kan en moet doen dat stilte houden. Maar ik merk dat het gemis niet snel minder zullen worden. heb nog steeds hoop dat ze contact op neemt. Zal ze dat nog gaan doen? kan ik haar met oud en nieuw een appje sturen? Ze is 7 januari jarig en had al eerder een cadeau voor haar besteld. Een persoonlijk cadeau voor haar. Dit heb ik gister opgehaald. Alleen lijkt het me nu niet verstandig dat ik haar dat ga geven of laten bezorgen. De kans zit er natuurlijk wel in dat ze me het terug geeft. Ik heb zelf het idee dat ze nu fier vrolijk verder gaat met haar leven. ik krijg dan op m`n donder van m`n maat. Volgens hem zal dat echt niet het geval zijn. Maar vreemd genoeg haal je je in zo`n situatie vanalles in je hoofd. Volgens hem komt ze echt wel terug op het net, maar moet ze nu eerst het één en het ander afsluiten. Misschien iets van schaamte voor haar situatie. Ik weet het echt niet. Ik weet alleen dat ik haar vreselijk mis. Beste A, heb je een advies voor me. Of misschien wat helderheid in dit verhaal. Hoe moet ik bijvoorbeeld die laatste appjes van haar opvatten? Is deze stilte goed, of zal ze nu juist kosten wat het kost haar gevoel wegduwen en alles wat we hadden vergeten? Kan ik haar een sms sturen met de vraag hoe het gaat? Ik hoop iets van je te horen.
Bedankt om te reageren. Begrijp me aub niet verkeerd he. Ik geloof nog echt in andere relaties. Heb onlangs nog eens een mooie dame ontmoet die mn ex volleeeeeedig deed vergeten. ;). Ze zat vol met temperament en deed haar baan echt met volle overgave en was heel grappig. Dat deed me wel iets jah. Het type waar ik voor val. Ik leef en wil ook niet in een schaarste leven. Er zijn nog heeeeeel veel andere leuke dames daarbuiten. Ik ben ook niet depri ofzo. Het is gewoon hoe ik iets probeer te plaatsen en dat vraagt bij mij altijd veel tijd, niet alleen met relaties hoor. Ik wil gewoon een zachte landing zoals je het zelf zegt ipv een harde confrontatie die eigenlijk voor niets goed is. Ondertussen ben ik bezig met mn leven meer op rails te zetten. Ook dat vraagt veel energie. Alles op zijn tijd zeg ik altijd.

Toch blijft hij zeggen dat hij van me houdt. En dat onze relatie stuk is gegaan door mijn gedrag, niet door het ontbreken van gevoelens of 'houden van'. Ik vind het zo typisch dat hij (wederom) tot 3 keer toe zei: over een paar maanden spreken we wat af en dan kijken we wel hoe het gaat. Hij herhaalde zijn zinnen van afgelopen zaterdag en zei alweer dat hij hoopt dat het weer goed komt op de langere termijn en dat hij dat niet zegt om mij aan het lijntje te houden. Hij wil dat ik zo goed doorga als dat ik nu bezig ben (en ik voel me al zóveel beter :)
“Als blijkt dat er na een paar afspraakjes geen schot zit in de relatie of dat alle initiatieven van jou af moeten komen en hij doet verder weinig moeite? Vraag dan nog één keer op de man af hoe het er voor staat. Krijg je geen of geen duidelijk antwoord, zegt hij dat hij er nog niet aan toe is, te druk is of nog niet over zijn ex heen is. Dan weet je wel hoe laat het is en wat je moet doen…..Kappen en op zoek naar een nieuwe man die wel 100% voor je gaat.”
Hallo, ik heb even een korte vraag. 3 weken geleden is het uitgegaan met mijn ex. Sindsdien heb ik alleen maar contact met hem proberen te zoeken, hem heel de dag geprobeerd te bellen en hem zelfs op zoeken. Het stomste wat je maar kan doen. Hij ergerde zich er dood aan en zei dat hij alleen maar in zijn besluit werd bevestigd. Het werkte alleen maar averechts zoals in het artikel stond. Ik realiseer me nu absoluut dat dit niet de weg is. Hij heeft de afgelopen weken nog geen eens kans gehad om me te missen omdat ik er zo bovenop zat. Toen hij het uitmaakte zei hij dat hij er klaar mee was, maar hij heeft wel verschillende malen aangegeven dat hij niet weet of dit gevoel zo blijft. Dus er zou mogelijk een weg terug zijn. Ik heb per direct besloten absoluut geen contact meer met hem te zoeken. Kan ik nu nog enigszins mijn gedrag van de afgelopen drie weken herstellen door nu de weg die in het artikel staat te gaan volgen, of heb ik hem al te ver van mijn afgedreven door mijn eerdere gedrag? Ik hoop zo dat dit nog te herstellen is nu door mij wel op de juiste manier te gaan gedragen… Liefs Reactie infoteur, 16-10-2012
Ook loopt de relatie met mijn ex verschrikkelijk stroef. Nadat hij bekend heeft gemaakt dat hij een relatie heeft, laat hij weinig tot niets van zich horen, hij wil Rick ook niet komen opzoeken. Voordat hij een relatie had, kreeg ik bijna dagelijks een berichtje (niet dat ik daar op zat te wachten), maar nu hoor ik helemaal niks meer. Over een paar weken hebben we een gesprek met onze advocaten ik ben benieuwd….
Maar misschien speelt er wel een andere reden. Misschien wil hij gewoon seks en geen relatie. De meeste mannen houden van Spielerei. Sommigen stoppen daar nooit mee en anderen moeten al extreem verliefd worden, willen ze daar vrijwillig een einde aan maken. Als je een man tegenkomt die in die fase zit, laat hem. Hij kan die fase beter afmaken, anders gaat hij in jullie relatie constant de "vrijgezel rol" aannemen. Als hij er niet klaar voor is, kan je niet veel doen, behalve weggaan. Tenzij je het natuurlijk ook gewoon, leuk vindt om een FWB (Friend With Benefit) te hebben.
Ik kom net van een relatie van 2 jaar. Mijn vriend had hij mij gedumpt omdat zijn moeder mij nu niet accepteerde vervolgens ben ik op vakantie gegaan door de verdriet wilde ik er tussen uit week later begon hij mij te bellen dat hij me terug wilde was super blij en gaf het een kans maar uiteindelijk 2 dagen later keek hij in mijn telefoon en las hij whatsapp berichtjes tussen mij en mijn vriendinnen het waren chats en spraak memo's van toen ik op vakantie was het ging over hem dat ik er gebroken van was en dat hij zeker een andere had maar ook over dat ik genoeg leuke mannen zag toen ik op vakantie was en dat ik uit was geweest met een vriend en vriendinnen duidelijk dat ik geen date heb gehad of intiem was geweest. Dat vond hij heel erg en had mij gedumpt had twee niks meer van mij laten horen na twee weken heb ik hem gebeld en hadden wij elkaar gezien en hij was duidelijk dat hij geen relatie met mij meer wilde hij wilt vriendschappelijk elkaar nog spreken maar relatie of intiem zijn wilt hij niet meer l. Aub help mij ben er echt kapot van
×