Ondertussen werd ze geopereerd, haar verjaardag kwam ook nog niks gestuurd, maar zag wel dat ze na een dag na de verjaardag me ging verwijderen uit haar lijst maar zag wel dat ze voor de operatie ging daten. 2 maanden later deed ik of ik niks wist en ging haar opzoeken op haar werk en vroeg uitleg weer en ze deed of ze nog geen vriend had. maar later in de gesprek zei ik ook heb gehoord dat je nieuwe vriend hebt en toen zei ze me ouders weten het we zijn verloofd. Ik weet heel graag van haar dat ze wou trouwen. Ze is heel eigenwijs type en nog niet wijs p haar leeftijd 30 jaar nu. en die vriend is pas 24 sowieso dat verhouding klopt niet. en iedereen weet dat ze helemaal gek van me was ze deed ook alles voor me en ik ook voor haar alleen toen haar moeder me schuld hoorde voelde ik me machteloos ze proberen van alle kant haar weg te krijgen van me niet dat ik op ik ging tot dat de eerste ruzie in ons relatie (21-10). ging ook op (31-01) verhaal halen bij haar verloofde, dag later werd cokesnuiver genoemd wegens me ogen vermoeid ik slaapde heel weinig en ondertussen 15 kilo afgevallen in 2 mnden. wat ik wel snap hun reactie maar dat ze uberhaupt d8 dat ik kan snuiven van aards ben ik heel rustig drink ook niet eens coco cola omdat ik best geef om me gezondheid. Nu heb ik 9 mnd met rust gelaten niet in de buurt gekomen helemaal nada. want eerst ze deed heel loconiek als ik contact zocht heel dramatsch boos en ze ging keertje wegrennen terwijl ik alleen wou praten. Nog steeds heb ik de behoefte om te praten voel me genaaid want het is niet waar wat de andere zeiden dat ik haar aan de lijn ging houden en dat ik met haar omging voor haar geld. alleen zei ze wel wat bij mij nog elke dag rinkelt toen ze mail ging sturen van we zijn met vrede uit elkaar ik weet dat je een goede hart hebt. ben ik haar nu definitief verloren of zit er nog een klein kansje! Reactie infoteur, 07-11-2012

Deze tip is voor later, als je denkt dat je ex misschien weer wat meer in je geïnteresseerd is. Vanaf dat moment moet je elke keer als je je ex ontmoet, doen alsof je op date bent. Daar bedoel ik mee dat je zorgt dat je er goed uitziet, dat je in een goed humeur bent (of doet alsof), en dat je niet dramatisch gaat doen. Stel je ook een beetje verlegen op.
Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik dat allemaal niet hoeft te weten omdat ik dat desbetreffende vriendin niet ken. Maar wat ik niet begrijp is dat zij een relatie heeft en dat mijn ex haar vriend geen eens heeft ontmoet, ook beweerd hij dat zij alleen maar een goede vriendin is en dat ze geen sex met elkaar hebben, en ze weten van elkaar zeker dat ze geen relatie willen met elkaar, en daarom met een gerust hart samen met de kinderen (van haar en van mijn ex) op vakantie kunnen gaan, sorry maar dit gaat er bij mij niet in ze hebben degelijk een relatie al dan niet sexueel, vind jij het normaal dat ze samen op reis gaan ook al heeft zij een relatie, en mijn ex kent hem geen eens?
Toen ik je verhaal las werd het wat mij betreft al gauw duidelijk dat het hier gaat om stevige bindingsangst, en op het eind noemde je het gewraakte woord zelf ook ;). Wat me opvalt is dat je geen enkele verklaring hebt gekregen voor haar ommezwaai, behalve wat vage teksten die je zelf al noemde. Wie verliefd is, heeft de neiging het verstand uit te schakelen. Dit is bij haar in wel heel erge mate gebeurd, waardoor het verdwijnen van de eerste vlinders helaas al gauw betekende dat ze aan alles ging twijfelen. Jammer, want er is geen zinnige reden te bedenken waarom ze jou zou moeten laten schieten. Je hebt aangegeven haar te hebben leren kennen via 'internetdating', en dat is tevens meteen de plek om extra alert te zijn, want enorme aantallen mensen gebruiken dit soort sites om een kortstondig avontuur te beleven. Niet om een vaste relatie te vinden. Het is goed mogelijk dat ook zij het dating-gebeuren zag als een spelletje. Misschien niet eens bewust, want er zijn ook veel mensen die denken 'ik probeer het gewoon en zie wel wat er gebeurt'. Op het moment dat jij bijvoorbeeld op zo'n site komt en met serieuzere intenties te werk gaat, maak je je kwetsbaar voor misleiding, bedrog en persoonlijke problematiek van degenen met wie je je inlaat. Het is nu gebleken dat ze zich niet aan je wil binden. Kortstondig was oke, maar op de lange termijn duikt ze weg en laat ze zich niet bestempelen. Helaas is bindingsangst m.i. wel de spijker op zijn kop. Wat je kunt doen is de richtlijnen uit het artikel opvolgen. In dit geval wel met de kanttekening dat je iemand met dit probleem niet zult terugkrijgen, hoe hard je ook je best doet. Want wie bindingsangst heeft gaat op de vlucht. En kiest daarbij bij voorkeur het moment dat de verliefdheid vermindert. Want verliefdheid duurt een paar maanden, liefde is eeuwig. De kans om juist die liefde te laten bloeien en groeien liet ze lopen. Ze zal er bang voor zijn geweest en wilde of kon er met jou niet over praten. Sterkte, A.
Heeft je vriend misschien een drukke baan/studie waardoor hij niet veel tijd heeft jou te missen? Ik herken het wel, ik had het een tijdje rustig met mijn studie waardoor ik mijn vriend meer miste en normaal eigenlijk niet echt zo (of hij moet zoals nu een paar weken weg zijn zonder mob etc), hadden elkaar toen een week niet gezien. Hij miste mij eigenlijk niet, omdat hij super druk was op dat moment met zijn studie af te ronden en had gwn weg geen tijd om mij te missen...
Daarbij ook gelijk mijn tweede dilemma. Moet ik dan af en toe contact hebben of niet (bijvoorbeeld haar gelukkig nieuwjaar wensen?). Moet ik haar helemaal links laten en hard to get, of soms heel subtiel spreken per aantal maanden (dat zou ze fijn kunnen vinden denk ik, maar als vriendschap of niet?). Ik wil ook weer niet haar bestfriend zijn waarbij ze al haar nieuwe partners bespreekt, aangezien ze ook vertelde dat ze met jongens had gezoend, etc. Wat zit daar precies achter? Dat ze vertrouwd vind, maar mij dus niet meer als (potentiële) partner ziet? En is er dan nog wel een kans voor later? Dus hoe ga ik hier mee om? Wat zou zij bedoelen hiermee en heb ik dan wel of geen contact? Stuur ik haar gelukkig nieuwjaar, ook al doet zij dat niet?
Het was gewoon weer een onschuldig gesprek, maar ik heb in de tussentijd toch wel wat gevoelens voor haar gekregen, en ik begon het gesprek te sturen; hoe vind je het tot nu toe gaan etc? Ze zei dat ze het op deze manier wel leuk vond maar ze zei dat ze echt geen vaste relatie wil omdat ze daar niet aan toe is; ze is erg gesteld op haar vrijheid zei ze. Haar tijd met haar ex was geloof ik meer dan 2 jaar geleden.
volgende week starten we de echtscheiding via bemiddeling (iets waarvan ik denk dat als ik het overleef, de properste oplossing zal zijn). het uitspreken doet nog altijd iets kraken bij me. ik heb veel over me geleerd en ik besef dat ik tijdens de relatie een tekort aan verbinding gevoeld heb van haar kant en dat veel van mijn frustratie en ergernis daarvan kwamen. ik ben er ook van overtuigd dat mijn ex misschien heel hard gewild en geprobeerd heeft, maar het gewoon niet kan door iets uit haar verleden dat ze ooit zal moeten oplossen. verder probeer ik dat gerust te laten, omdat ik weet dat er daar enkel pijn en onbegrip wacht. als de therapeute er niet door raakte dan ik zeker ook niet. dus helaas ik ben ze kwijt…

Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert


Hij was nog een soort van met haar toen hij tegen mij vertelde dat hij mij zo miste en diep voor me zou willen gaan en echt hoopt dat we weer bij elkaar komen. Maar het voelt naar mij toe alsof ik een soort 'reserve of garantie' ben, toen ik vroeg naar haar was hij er ook niet eerlijk over, pas toen hij merkte dat ik 'alles' wist vertelde hij dat hij met haar was geweest een periode.
Ik heb sinds 1 jaar een relatie. We houden zielsveel van elkaar maar verschillen enorm. De afgelopen maanden hebben we continue ruzie gehad. We kunnen niet met elkaar maar ook niet zonder! Maar één ding weten we zeker, we willen geen ander. Ik heb hem gekwetst waardoor hij om even rust vroeg. Ik heb naar hem geluisterd en hem met rust gelaten. Na 4 dagen heb ik hem een berichtje gestuurd omdat het naar mijn idee te lang duurde. Hij reageerde nauwelijks op mijn berichtjes en gaf telkens aan dat hij met rust gelaten wilde worden en niet met me wilde praten. Hij heeft ook twee keer gezegd dat ik zelf ook tot rust moet komen en dat ik het even moet los laten, meer vraag ik je niet zei mn vriend. Ik stuur hem geen berichtjes meer omdat ik me anders gek maak. Naast dit heeft hij ook veel stress ivm zijn prive situatie. Ik vind het lastig. Wat zou bedoelen met neem de tijd en rust uit? Zou hij nog met me praten? Of denken jullie dat hij al een einde aan onze relatie heeft gemaakt? Ik weet het even niet! Ik hoop dat jullie mij meer kunnen vertellen.
Op een gegeven moment ging mijn vriend twijfelen en hij had eindelijk gezegd wat hem nou dwars zat en dat het zo langer niet verder kon. Ik zei dat ik wel kon veranderen, maar dat gebeurde niet 123. Ik was eind juli nog jarig (25 jaar) en we zijn toen samen nog naar Berlijn gegaan. We hebben daar een goed gesprek gehad en het was echt een super weekend. Ik merkte echt dat hij van mij houd. Nadat we maandag gewoon weer aan het werk moesten, merkte ik al dat hij weer wat afstandelijker werd. Ik had hier heel erg moeite mee en dit viel dan ook verkeerd en we kregen weer ruzie. We hadden toen besloten dat ik hem even een weekend met rust zal laten. Ik zou van vrijdagochtend tot maandagavond bij een vriendin slapen en we zouden geen contact hebben. Dit was heel moeilijk voor ons, want normaal hebben wij dagelijks best veel contact (wat dus ook een aandachtspunt moest worden bij de aanpassingen). Ik kon de twijfel echt niet aan.
Wanneer je dit niet doet, en de relatie droogt op, dan zal je man vroeg of laat zijn heil ergens anders zoeken. Sommige vrouwen hebben hier vrede mee, maar ik denk niet dat het slim is. Als je een man dat gevoel van waardering kan geven wat hij zo nodig heeft, dan zal je merken dat hij een stuk leuker in de omgang wordt en meer van je gaat houden. Daar kan je seks simpelweg niet los van zijn.

Ik en mijn ex zijn inmiddels alweer 3 jaar uitelkaar. We hebben ondertussen ookal verschillende relaties gehad. Toch blijven we keer op keer contact met elkaar zoeken. Soms hij, soms ik. We gingen dan ook vreemd bij onze partners. We zeiden ook steeds tegen elkaar: we blijven altijd naar elkaar terug komen hé haha. Nou zo leuk is het niet.. Ik wil hem terug. Ik laat me steeds opnieuw verleiden door hem. Ik denk nog elke dag aan hem 3 jaar lang en ben ervan overtuigd dat hij de ware is. Niemand anders kan mij van andere gedachten brengen. Hij is alleen een super moeilijk persoon.. Zodra we elkaar weer gezien hebben, geknuffeld, gezoend soms seks. Dan zie ik gewoon dat ie gek op me is en dezelfde gevoelens heeft voor mij. Maar zodra ik weer weg ben doet ie super afstandelijk. En als ik over gevoelens begin dan zegt ie dat ie het helemaal niet heeft. Ik eindig weer met pijn in mijn hart en na een aantal maanden begint de cirkel weer opnieuw. Help asjeblieft.. Hij is zo moeilijk te peilen.. Kan iemand me helpen? Ik heb zoveel tips gevolgd en niets schijnt te helpen. :(


Zonder er iets van terug te verwachten (behalve dan wat liefde), al zou ik het vanzelfsprekend hebben gevonden dat hij ook af en toe eens de auto vol deed, de boodschappen betaalde of een teken van waardering door bv eens te trakteren op een etentje…. Laatst vroeg hij of we gingen eten voor ons zoveel maanden samen zijn, oh leuk, maar ik mocht wel zelf betalen…
Dankzij mijn ruime ervaring met koppels, het lezen van diverse boeken van Amerikaanse, Nederlandse en Franse schrijvers en de diverse gesprekken die ik met koppels en individuen heb gevoerd, heb ik een zeer goed inzicht gekregen in de wijze hoe relaties tot stand komen. Ik weet hoe ze evolueren, hoe de communicatie verloopt tussen gelukkige koppels en koppels waarbij het fout gaat.
Ik weet nu dat het voornamelijk lag aan mijn gebrek aan zelfvertrouwen, dat ik hem echt tot het uiterste dreef en gek maakte. Ik weet gewoon niet hoe ik hem duidelijk kan maken dat onze relatie helemaal anders zou zijn, eenmaal ik mijn zelfvertrouwen terug heb. Dat er helemaal geen ruzies hoeven te zijn… Ik kan dat wel zeggen, maar woorden hebben uiteindelijk geen kracht he. Het zijn daden. Maar als hij me enkel ziet bij onze vrienden, zal hij me misschien terug zien als die vrolijke zoals hij me altijd kende, maar volgens mij zal er altijd in zijn hoofd blijven zitten dat wij als koppel niet werkten omdat we ruzie hadden. Ik weet niet hoe ik dat daaruit moet halen…

Dit is het deel waar de meeste mensen het jammer genoeg niet halen. Geen contact is nutteloos, tenzij je tijdens deze tijd een positieve verandering in je leven probeert te maken. Als je gewoon thuis wilt blijven en gewoon de volgende maand miserabel bent, zullen de dingen niet veranderen, zelfs na een geen contact periode. Ja, je moet je na een breuk neerslachtig voelen en ja, er zijn wat voordelen om wat tijd door te brengen alleen en je relatie terug te analyseren. Maar op een gegeven moment moet je verder gaan en iets met je leven doen.

Mijn vriend en ik waren 6 jaar samen en woonde pas een 7 maanden samen. Het is 3 maanden geleden al even fout gegaan door een overhaaste maar verkeerde beslissing van mij. De ruzie was zo uit de hand gelopen dat ik kwaad was en dingen heb gezegd waar ik achteraf spijt van heb. Na 3 maanden dat we samen zijn wist hij nog niet of hij met mij verder wilt. Hij is deze week terug vertrokken naar zijn moeder en heeft het dan ook 2 dagen voor we een weekend weg zouden gaan het uitgemaakt. Ik kreeg op donderdagavond te horen dat hij ipv mee gaat met familie vrijdagavond vertrekt op vakantie met vrienden. Ik zit hier nu met het weekend en heb het echt moeilijk. Hij is de persoon waar ik me oud mee zag worden en zou dan ook alles eraan willen doen dat hij ons nog een kans geeft. Ik vind het dan ook moeilijk niet aan hem te denken of hem iets te sturen. We hebben vaker ruzie en het zijn meestal kleine dingetjes. Hij zegt dat hij zichzelf kwijt is (beetje depressief). Ik hoop dat hij gelukkig wordt en natuurlijk het liefst met mij maar ik weet me geen raad. Hoop dat jullie me kunnen helpen want ben op het weekend mijn familie weet niet dat het uit is en dat hij op vakantie is. Mijn moeder mag hem al niet zo dus mocht het weer goed komen zou dit weer een verdere smet zijn op onze relatie. Ik ben dus op het moment niet zo in voor gezellige dingen. Please help me...
×