Vanavond (woensdag), hadden we een etentje met het team wat een collega en ik hadden georganiseerd, mijn ex was er ook. Ik vond dit vervelend. Heb mijn ex ook nu wat links laten liggen en ben gewoon lekker mezelf gebleven; humor, kletsen en lachen. Mijn ex daarin tegen was erg stil. Vooral toen een collega leuke anekdotes vertelde over (toevallig) mij en foto's daarbij liet zien. Mijn ex staarde maar wat voor haar uit, af en toe kwam er een 'flauw' lachje vanaf. Ik had nieuwe schoenen aan "kom op laat ff zien" zei een collega, iedereen reageerde positief, behalve mijn ex. Die keek stoïcijns op de menukaart en wierp een vluchtige blik (terwijl ze anders altijd van de mode is). We stonden later met wat mensen buiten en ik had het over een drumgroep, ik zei tegen mijn ex dat we die groep samen op een feestje hadden gezien (mijn ex vond dat toen geweldig), ook nu een matte reactie van mijn ex. Later reageerde ik op haar stem (klonk erg zwaar), ze keek wederom geïrriteerd achterom maar zei niks. Tegen iedereen doet ze opzich aardig maar tegen mij vlak en matjes. Hoorde van een collega dat ze vanmiddag ook al erg 'depressief' klonk aan de telefoon, dus zal wel weer iets prive zijn. Ik heb het idee dat ze nog steeds de 'aandacht' zoekt van mijn vriendin die ook bij ons werkt. Soort vervanging van mij o.i.d.
Ik had eigenlijk een vraag over mijn relatie die nu twee weken uit is! Deze relatie is door licht geweld naar vriendin toe uitgegaan! Door haar schreeuwen heb ik haar mond dichtgehouden en dat kwam heftig op haar neer! Het is nu twee weken uit en ze wil niks maar dan ook niks meer met mij te maken hebben. Ze wil nooit meer een relatie! Nu staan op Haar Facebook heel veel foto’s van ons samen en die laat ze er tot nu toe nog steeds op staan. Wat zegt dit over haar en is er nog een kans om haar weer in de armen te sluiten? Hoe zit het bij een vrouw die het uitmaakt, denkt ze nog veel na over alles? Ik hoop dat jullie me een antwoord kunnen geven zodat ik weet wat ik moet doen. Bedankt alvast
Hij was heel eerlijk in dit telefoongesprek, ik ken hem natuurlijk erg goed, en weet dat hij dit keer geen leugens vertelde. Hij zei dat ie vooralsnog geen spijt heeft van zijn beslissing om weg te gaan bij mij. Ik vroeg hem toen waarom hij dan niet gewoon zegt dat het voorgoed over is tussen ons, want als hij er nu al geen spijt van heeft dan komt dat toch niet. Hij beweerde stellig dat hij het meent dat de spijt nog wel kan komen. Hij mist onze ruzies uiteraard niet, maar bepaalde eigenschappen van mij mist hij wel. Ik ben heel duidelijk geweest dat ik niet op hem ga zitten wachten, en dat wil hij zelf ook niet.
Na een relatie van 6 jaar ben ik mijn vriendin kwijt geraakt. We hebben het samen altijd erg leuk gehad en we hebben nooit problemen of ruzies gehad in onze relatie. Een aantal weken geleden vertelde ze mij op een dag dat ze niet meer verliefd was en dat gevoel nog eens wou hebben. Ik heb proberen uit te leggen dat liefde na zoveel jaar over gaat in houden van maar ze vond zichzelf te jong daarvoor. We hebben vroeg met elkaar gekregen, zij was 17 toen. Ze heeft mij zo'n 7 weken alleen laten zitten en ik heb gedaan wat iedereen doet maar wat verkeerd is. smsen, zielig doen, bellen, willen afspreken maar ze kwam bijna nooit, ze zei dat ze het niet kon. Ondertussen gaf ze aan dat ze erg verdrietig er van was dat ze mij zo pijn deed en ik kon de verdriet zien. Ze is erg afgevallen, huilt als ze bij mij is aan één stuk door en als we even samen zijn voelt het ook weer goed en is het leuk.
Al met al wilde ze geen contact meer om zo het verwerkingsproces te vergemakkelijken. Tot ik haar 2 weken geleden plots in de kroeg tegen kwam en we nog even hadden gepraat (waar ze liever mee had gewacht, maar achteraf toegaf dat ze het wel fijn vond om me gezien te hebben), over hoe ik me bij alles voelde etc. Ze is namelijk ook gelovig (ik alleen zo opgevoed), maar heb haar wel verteld dat sinds het uit is het geloofsgevoel wel alleen maar sterker is geworden en er nu echt voor zou willen gaan (dit was vaak ook een punt van discussie). Tevens gaat ze eind januari stage lopen in het buitenland tot april en wilt ze tot die tijd ook geen contact houden om alles een plekje te kunnen geven en tot rust wilt komen; het blijkt namelijk wel dat ze er zelf ook kapot van is en ze gaf toe dat ze me wel mist. Maar ondanks dat me wel zoveel mogelijk wilt vermijden. Ze vertelde zelfs dat ze een eventuele nieuwe relatie niet uitsloot, maar dat ook gold niet alleen voor ons, maar het allemaal gewoon even niet wist.

Raak niet beledigd als hij naar andere vrouwen kijkt. Omdat mannen gevoelig zijn voor visuele prikkels hebben ze vaker de neiging om naar aantrekkelijke mensen te kijken – of te staren. Trek je daar niks van aan; dat hij naar een vrouw met een mooi decolleté kijkt, betekent niet automatisch dat hij met haar het bed in wil duiken. Korte blikken naar andere vrouwen zijn vrij onschuldig; je kunt ze zien als een natuurlijk reflex en absoluut niet als een bedreiging voor jullie relatie.
Zal hij spontaan gister uitgenodigd zijn en gaat hij 'als vrienden' op visite? Of ben ik zo voorgelogen? Dat laatste geloof ik gewoonweg niet. Ik heb ooit een lange relatie gehad met een pathologische leugenaar, maar deze laatste ex is dat niet, heeft die kenmerken niet. Ik weet het allemaal niet meer. De deur moet dicht. Zal ik zijn spullen vanavond terugbrengen? Hij zal wel verbaasd zijn als ik dat deed. Heb zin om hem te bellen en te zeggen dat ik weet van die verjaardag, kijken hoe hij reageert. Of er een 'verklaring' komt. Of ik sms hem vanavond als hij daar zit met de mededeling dat ik haar ook een leuk cadeau heb gegeven en dan zijn liefdesverklaring aan mij naar haar doormailen (dan ben ik hem zeker voor altijd kwijt, en als zij gewoon een vriendschappelijke relatie houden sta ik goed voor paal).
Ik merkte dat ik steeds meer gevoelens voor hem ging krijgen en dat ik hem gewoon niet meer kwijt wilde, maar ik wilde hem ook de ruimte geven omdat hij toch ook net uit een relatie kwam. Maar goed, bij mn ouders geweest en samen kerst gevierd kwam het er bij hem ineens uit. Hij vond me leuk en vond me helemaal top, ik durfde hier niet op in te gaan en heb dit dus de dag erna pas gedaan. Hij is niet meer langs gekomen en heeft mij alleen laten weten dat het te snel is gegaan en dat hij op dit moment te veel aan zijn hoofd heeft.
Als je wilt dat iemand jou gaat missen is het belangrijk om diegene niet teveel aandacht meer te schenken. Laat zien dat je het ook leuk kunt hebben zonder deze persoon. Laat zien dat je niet afhankelijk bent van desbetreffende persoon, en je je leven ook prima zelf kunt invullen. Hierdoor zul je waarschijnlijk een stuk aantrekkelijker worden voor de persoon waarvan jij wilt dat hij/zij jou mist.

Hi Krabi, dit moet je natuurlijk zelf weten, maar mijn advies luidt dat je het hem zeer moeilijk moet maken. Wat hij nodig heeft is dat je hem net zo wreed en koud behandelt als hij meerdere malen met jou gedaan heeft. Kortaf is prima, en 'geen contact meer' zal hem kwellen tot op het bot. Laat hem peulen zweten voordat je ooit nog een woord met hem gaat wisselen. Emoties verder weghouden. Een koelbloedig einde is het enige dat past. Doorzetten nu, A.
Accepteer dat mannen competitiever zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat mannen zich, meer dan vrouwen, prettig voelen in banen waarbij het salaris afhangt van hun prestaties ten opzichte van collega’s. Je weet waarschijnlijk ook dat mannen over het algemeen geïnteresseerder zijn in sport dan vrouwen (door mee te doen of te kijken). [1] Veel mannen houden van competitie, omdat ze ervan genieten als ze anderen kunnen overtreffen. Als je bij een spelletje een man als tegenstander hebt, kijk dan niet vreemd op als hij ineens extra competitief en fanatiek wordt zodra hij dreigt te verliezen. Neem dat niet te zwaar op; hij kan er niks aan doen.
Ook nu ik dit schrijf voelt t onaf. Zowel mentaal als qua spulletjes. Deze week loop ik die 1e marathon, trainen duurde slechts 9 weken. Niet normaal. Heb daar naartoe gewerkt en ben ook daarin fysiek als mentaal nog meer gegroeid. Ben nu gelukkiger dan met haar en voor haar. Vraag me af hoe dit gevoel zou zijn als we weer opnieuw contact zouden hebben. Als, en ik zeg echt als, ik toch contact zoek. Want ik kijk er niet naar uit weer teleurgesteld/afgewezen te zijn. Hoe kan ik het best en zo licht mogelijk haar benaderen? Direct voor een uitje, zoals in mn brief. Boeket met een uitnodiging? Ze verhuist 1 mei, einde contract. Waarheen weet ik namelijk niet. Of een simpel sms’je met hoe het gaat? Het liefst zou ik sturen dat t nu wel lang genoeg geduurd heeft en dat we maar gauw iets leuks moeten doen.

Hi Help Me, deze ex is er eentje om direct door te spoelen. Hij neemt zowel die andere vriendin als jou in de maling, en heeft er geen enkele moeite mee om je nog even te gebruiken als de gelegenheid zich voordoet. Heb je het artikel wel gelezen vraag ik me af, want daar staat duidelijk in dat je je ex niet terugkrijgt via het bed. Voor jou een wanhoopspoging om hem terug te krijgen, voor hem een leuk tussendoortje tot hij zijn nieuwe liefje weer aantreft. Vandaar dat je ook geen zinnig antwoord van hem kreeg. Bouw je eigenwaarde op en wijs deze ex voorgoed de deur. Je moet jezelf overtuigen dat je beter verdient. En eigenlijk is vrijwel iedereen beter ;). Groetjes, A.


Hi Monique, met stalking je ex terugkrijgen is inderdaad niet de manier. Mannen zijn jagers (daar gaan we weer, lol), en het 'bezit' is vaak het einde van het vermaak. Zorg er dus regelmatig voor dat je vriend de indruk krijgt dat hij voor jou zijn best moet doen. Dat hij je niet automatisch heeft. Want er zijn van die mannen die al gauw verveeld raken en elders nog eens gaan shoppen. Je moet je voor jezelf afvragen waarom je steeds bevestiging zocht. Het geeft aan dat je hem niet helemaal vertrouwde, maar ook zegt het iets over je eigen onzekerheid. En die heb je versterkt door achter hem aan te lopen. Het enige wat je nu kunt doen is een lange stilte hanteren, en pas na maanden (waarom eigenlijk niet jaren!), een beroep doen op zijn kennis, kunde of wat dan ook waar hij goed in is, en jij niet. Mannen kunnen een vrouw die hulp zoekt zelden weerstaan, om de doodeenvoudige reden dat het hun ego streelt. Ze zijn praktisch en willen van nut zijn. Verder denken mannen oplossinggericht. Ik denk daarom dat die van jou zich heeft teruggetrokken omdat hij met iets zit wat hij alsmaar niet opgelost kreeg. Bijvoorbeeld de relatie waar hij op een of andere manier toch geen toekomst in zag. Het makkelijkst is dan maar de uitweg die hij heeft gekozen. Laat hem met rust! Sterkte, A.
Hi Richard, ja. Omdat ze binnenkort verhuist kun je haar gewoon de vraag stellen waar ze nu naar toe gaat. En dat ze in je gedachten is. Veel meer zou ik er echt niet aan toevoegen, maar het kan natuurlijk wel. In dat geval krijg je het soort brief waar je eerder een voorbeeld van gaf. Gewaagd en sympathiek tegelijk. Maar een tussenweg kan ook en is wellicht het beste. Qua inhoud: vriendschap kun je niet afdwingen of vragen, dat moet vanzelf gaan. Een diner is hoog gegrepen en kan afschrikken. Probeer het luchtig te houden en zorg ervoor dat er geen enkele zin in staat die haar ergens van moet overtuigen. Dat is de kern. Speel liever op safe en houd je schrijven kort. Succes hoor, A.
14_06_2008 kreeg ik met mijn grote liefde, na 14maanden eindigde het in best in een rotte situatie ik heb veel fouten gemaakt, nu nog steeds na 4 jaar mis ik hem nog steeds hij is mijn ware hij heeft ondertussen al een nieuwe vriendin al bijna 2jaar.. Maar ik kan niks voor iemand anders voelen het is onmogelijk.. Ik denk elke dag aan hem.. Ik haat mezelf dat ik hem heb weggestuurd, dat bleek achter af de grootste fout.. Ik wil hem zo graag terug hij is mijn leven echt mijn alles.. Hij wil het niet begrijpen, ik weet ook niet hoe ik het nog moet proberen... Help me asjeblieft!! Het is bijna ondraagelijk hoeveel die jongen voor me betekend , ik zou alles opgeven om bij hem te kunnen zijn !!!
Het maakt niet uit hoe je het aanpakt. Ga in therapie, lees zelfhulpboeken, probeer dingen te zoeken waar je goed in bent; het maakt allemaal niet uit. Als jij maar aan je ex laat zien dat je iemand bent die nog steeds met opgeheven hoofd door het leven gaat, en geen zielig hoopje mens dat totaal kapot is van jullie relatiebreuk. Zelfmedelijden vindt niemand aantrekkelijk.
Het belangrijkste voor jou om te doen terwijl uw ex in een rebound-relatie is, ishet hoofd koel houden. Wat er ook gebeurt, vertel je ex niet om met hun rebound partners te breken. Laat het hun idee zijn. Ze hebben een enorm gat in hun leven nadat ze met je hebben gebroken, die ze nu proberen te vullen met iemand die nieuw is. Ze zullen binnenkort realiseren dat een rebound relatie de leegte niet kan vullen en ze zullen de relatie beëindigen.

Hallo. Ik kom uit een relatie van 3 jaar. Het laatste jaar werd ik opgeslorpt door gaming en fitness waardoor ik niet genoeg (onbewust) aandacht gaf aan mijn vriendin. Ze zei me dat ze het laatste jaar "heeft moeten smeken om mijn aandacht en om er voor haar te zijn". Het is nu inmiddels een dikke maand gedaan en ik ben er helemaal kapot van. Ze gaf subtiele signalen maar als man zie je die natuurlijk niet, of ze waren allesinds niet sterk genoeg om door te dringen. Ze is heel vastberaden en zegt dat de relatie "rond" is, ookal zei ze voordien dat ze er aan wilt werken. Haar gevoelens zijn verminderd, maar niet weg zei ze. Inmiddels zegt ze dat de liefde volledig over is en dat ze door wil.


Ik weet dat een ex terugkrijgen meestal het uitstellen van verdriet is omdat dingen waar je destijds tegenaan bent gelopen waarschijnlijk weer terug zullen komen. Nu is het in mijn situatie zo dat mijn, inmiddels, ex in een periode van 3 dagen twijfels kreeg over de relatie. Gister nog twijfelde ze om al dan niet door te gaan en voelde zich hier rot over, vandaag heeft ze de knoop doorgehakt en is het over. Voor mij komt dit als een donderslag bij heldere hemel, ze wilde vorige week nog samen een vakantie boeken voor over een paar maanden en ineens… niets meer. Ik weet van mezelf dat ik een ongelofelijke betweter ben en dus denk ik te weten dat mijn situatie anders is dan anderen, zij een fout heeft gemaakt, en wel spijt krijgt. Heb vandaag beredeneert waarom ik denk dat de relatie nog voldoende fundament heeft maar uiteindelijke vrede gehad met haar besluit. Heb haar weggebracht en aangegeven dat het voorlopig beter is geen contact te hebben. Ik ben er meer dan ondersteboven van en heb een ongelofelijk leeg gevoel wat alleen maar weg kan door tijd of door haar… maar als zij het is die terugkomt hoe moeilijk is het dan om verder te gaan… Sorry dit zijn mijn gedachtes hardop en weet niet waar ik dit anders kwijt kan dan op dit soort sites. Reactie infoteur, 05-02-2016

Maar ik bleef twijfels houden, een gebroken kopje wat gelijmd is blijft scheuren vertonen. Het seksleven was slecht en dat bleef het ook, vaak ruzies om stomme dingen waar het toch altijd weer aan mij lag. Ze had het ook druk met werk, studie en het opzichzelf gaan was ook wennen. In de zomer moest ze ook nog is van filiaal wisselen en uiteindelijk na het alsmaar klagen dat ze moe was concludeerde de dokter dat ze pfeifer had gehad en dat het inmiddels een opbrander was.
Je moet als vrouw nooit en te nimmer de tweede viool spelen, maar jij hebt daar wel een begin mee gemaakt. Want zolang je accepteert dat hij elders nog even verder 'shopt' in de hoop een nieuwe relatie te beginnen of ergens anders nog wat seks te vangen, zul JIJ nooit krijgen wat jij wilt. Je moet een man nooit terug zien te krijgen via het bed, om de eenvoudige reden dat het de snelste weg is om het aanvankelijke enthousiasme weer te doen temperen. Dit geldt natuurlijk niet voor alle mannen, en alle relaties, maar in dit geval vrees ik het ergste. Ik adviseer je hem voor zeer lange tijd uit je leven te bannen, in elk geval tot het moment dat hij zich niet langer meer openstelt voor 'scharrels'. Groetjes, A.
Dit artikel is geschreven voor mensen met bindings angst maar ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de andere kant. Wat is jouw advies als je met iemand omgaat/knipperlicht relatie hebt met bindingsangst? Zelf heb ik moeite juist met weglopen van die persoon, omdat ik dan heb gevoel heb dat ik opgeef en diegene in de steek laat terwijl ik niet krijg wat ik nodig heb en vaak over mijn eigen grenzen ga en steeds weer uitkom bij die persoon..
Iemand verliezen van wie je houdt is een pijnlijke gebeurtenis met een levenslange nasleep. Ware liefde is altijd onderhuids aanwezig. Je hart schreeuwt om een verzoening. Het gemis is ondraaglijk. Hoe kun je de klok terugdraaien en je ex terug winnen? Vergeet de gedachte dat er vele redenen kunnen zijn voor een breuk. Alle verbroken relaties zijn terug te voeren op basale behoeften waarin niet werd voorzien. Lees het recept om je ex te ontdooien en ongewapend in je armen te sluiten... "Don't ever give up if you still want to try

Bij het afspreken van een datum voor een informatief gesprek over Mannen in het algemeen prikte hij een datum over 2 weken omdat hij volgende week het erg druk heeft. In zijn vorige contact met mij vertelde hij wel eerlijk dat hij zijn hart had verpand aan een andere dame. En dat hij mij wel aardig en leuk vind maar meer niet. Dot deelde hij mij pas mede nadat ik hem ervan verdacht had mij erg leuk te vinden. Dit sprak hij dus tegen.


Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.
Bedankt voor je respectvolle artikel over bindingsangst. Mijn lief heeft het. We zijn 3,5 jaar samen geweest, dan een jaar uit elkaar en nu opnieuw een jaartje gelukkig bij elkaar. We zijn m.a.w. opnieuw begonnen maar je kan het verleden niet uitwissen. Al snel botsten we dus op de problemen die we in het eerste deel van onze relatie ook tegenkwamen. We zijn nu véél wijzer en toleranter t.a.v. elkaar (we hebben ook écht voor elkaar gekozen nu) maar ondanks het inzien dat bindingsangst zo’n grote rol speelt, lijkt er geen beterschap te komen. En we stranden dus telkens op datzelfde gesprek… Maar, hoe kunnen we er nu mee omgaan? Wat kunnen we eraan doen? Het is namelijk tijd voor actie… Bedankt!
Ik heb onlangs een dame leren kennen en we hebben de lakens al gedeeld. We zijn wat gaan daten, alles liep lekker en in het begin was ze ook heel enthousiast met appen. Toen is ze ineens 180° gedraaid. We zijn wel nog iets gaan doen en hebben het er ook kort over gehad. Daarna aantal dagen geen mobiel contact mee gehad, maar een aantal dagen geleden stuurde ze zelf een appje. Heb zelf beetje een kort gereageerd en nu is het alweer een aantal dagen geleden dat ik haar gehoord heb. is het nu aan mij om iets van mij te laten horen of kan ik beter wachten?
Na ongeveer een maand is het tijd om haar eens te bellen. Een kort telefoongesprek waarin je haar oprecht vraagt hoe het met haar gaat. Verder niets. Wanneer ze vraagt hoe het met jou gaat, vertel haar vooral kort en bondig, maar wel eerlijk en oprecht, hoe het met je gaat. Waarbij je heel subtiel laat vallen dat je de afgelopen weken vooral vaak gedacht hebt aan de leuke dingen die jullie samen beleefd hebben. Let vervolgens goed op haar reactie hierop. Gaat ze ermee aan de haal en vult ze dingen aan en merk je duidelijk dat ze er zelfs een beetje van opvrolijkt door erover te praten, dan heb je zogezegd beet en kan het nog goed komen tussen jullie.
Toen ze het thuis vertelde, waren ze in alle staten. Ik was daar absoluut niet meer welkom. Dat heeft haar zwaar aangeslagen. Ik heb haar toen ook (koppig) gezegd dat ik haar ouders dan ook niet meer hoefde te zien. Achteraf bekeken een domme zet, want ik plaatste haar tussen twee vuren, ook al heb ik haar nooit gezegd dat ze moest kiezen. Ze had ondertussen ook werk gevonden en had het superdruk. Omdat haar ouders zo tegen me waren, durfde ze het nauwelijks vragen of ze naar mij mocht komen of bij me mocht blijven slapen. Ze is 1x blijven slapen, toen haar ouders op reis waren. Dat klinkt misschien lullig, maar haar ouders hadden een enorme psychologische invloed op haar. Ze voelde haar vaak misbegrepen en onder dwang gezet om taakjes in het huishouden op te knappen. Bovendien kreeg ze weinig waardering daarvoor, het leek wel alsof het vanzelfsprekend was dat ze die klusjes deed. Ze voelde haar vaak erg sip daardoor. Ik probeerde haar te troosten en op te vangen, maar omdat haar ouders me niet konden hebben, maakte ik me vaak kwaad op haar ouders. Dat werkte natuurlijk dat vuur waar ze tussen stond alleen maar in de hand. Omdat ik haar zo weinig zag, 1x per week een paar uur, begon dat ook op me te wegen. Ik wou er niet met haar over praten omdat ik zoiets had van "die paar uurtjes die we samen hebben, wil ik toch geen ruzie". Je raadt het echter al, door dat op te kroppen merkte ze dat er iets was en kwam er uiteindelijk toch geen leuke dag van. In juni heeft ze het opnieuw gedaan gemaakt. Opnieuw hebben we erover gepraat en begreep ik haar beslissing. Achteraf heeft ze me gezegd dat mijn dipjes de dooddoener waren, dat ze daar niet langer mee om kon gaan. Ik heb haar uitgelegd dat ik het wel begreep, maar ook wat mee aan de basis lag van die dipjes. Ze vroeg toen of ik voor onze relatie wou vechten en ik zei dat ik dat wou, maar dat ze dat ook moest doen…
Mijn relatie is 1.5 week uitgegaan. We hadden 14 maanden en dat waren 14 fijne maanden. Maar in september begon zij met haar studie waar ze jaren lang op had gewacht (van havo doorstuderen naar vwo en een jaar wachten omdat ze niet was ingeloot). Ze kwam toen terug van een weekendje intro van school en vertelde mij dat er wat mis was met onze relatie, ze kon zichzelf niet zijn en daardoor zag ze geen toekomst meer. We hebben toen gepraat en alles was weer goed. Het ging onder meer over het feit dat ik misschien geen kinderen wilde en zij juist wel, en dat ik andere toekomst gedachte had dan haar. Maar een 2 weken later hadden we het erover dat ze toch nog een gevoel mistte en een knoop moest doorhakken. Toen vertelde ze me dat ze het gevoel niet kon veranderen en ik vroeg of het uit was. Ze gaf hier geen antwoord op maar het is wel uit. Ze bleef me steeds whatsappen en zeggen dat ze het zwaar had en me mistte en dat ze me over 1a2 weken wilde zien. Maar als ik vroeg of ze dan de goede keus had gemaakt zei ze altijd ja. Toen heb ik gezegd dat ik even geen contact meer van haar kant wilde en dat als ik contact wilde ik het zelf wel zocht. Ik heb dat 2 keer gedaan. Ze blijft erbij heel verdrietig te zijn en mij te missen maar de goede keus te hebben gemaakt. Ze wilde mij aankomende vrijdag zien of de week erop, Ik wil haar terug en haar graag zien maar zei tegen haar dat ik hierover na moest denken. Wat moet ik doen?
De kans is groot dat je na de breuk al minstens één van deze fouten hebt gemaakt. Maak je geen zorgen, zelfs de meest wijze monnik in de Himalaya en de meesters van de psychologie in Harvard maken deze fouten meestal na een breuk. Het is gewoon in de aard van mensen om te proberen vast te houden aan iets dat voor hen kostbaar is. Dus sla jezelf er voor niet. Het belangrijkste voor jou om nu te doen is om te realiseren dat deze fouten je niet helpen om hem of haar terug te krijgen en er meteen mee te stoppen. Ga verder naar de volgende stap van het plan dat alle schade die u tot nu toe heeft veroorzaakt, moet herstellen.
Schrijf een liefdesbrief. Wees extra romantisch en schrijf je gevoelens en emoties in een brief die je op zijn kussen, in zijn koffer of in zijn auto legt. Gebruik mooi papier en wees zo intiem en eerlijk als je kunt. Verzegel de brief en laat hem ergens achter op een plek waar hij hem makkelijk kan vinden. Als hij hem vindt en opent, zal hij aan je denken en je liefdevolle aanwezigheid missen.
Of wel doen en laten zien dat ik relaxter ben en haar alle ruimte gun (want volgens mij mag ze me nog graag, maar ging relatie voor haar niet werken; en dat negatieve stukje van mij wil ik bij haar dan wegnemen). Ik hoop namelijk niet dat ze mij herinnert als die relatie waarbij ze aan de ketting zat (dat gevoel had ze toen ze daar ging studeren): Dus dan wel afspreken om dat gevoel bij haar weg te nemen? Maar aan andere kant kan het andere positieve gedachtes van haar over mij ook weer wegnemen?

Ik hoorde de hele tijd niks, pas veel later (toen hij net wakker was), hij had zich zwaar verslapen en verontschuldigde zich hiervoor dat het hem spijt en dat hij door de wekker heen is geslapen. Ik was natuurlijk boos/teleurgesteld. Hij had zelf voorgesteld af te spraken en verslaapt zich vervolgens uren! Dit heb ik hem ook duidelijk laten weten via een sms, ik was boos en dat liet ik blijken! Heb hiervan erg spijt, ik heb mij laten meeslepen door mijn emoties en hij heeft niet meer gereageerd, wellicht boos door mijn smsjes, deze waren niet zo aardig!
Hi Hoopvol, ja, het is vervelend als er nog onafgemaakte issues rondwaren, of dat nu praktische of emotionele zaken zijn. Hierdoor ben je 'gevangen' in het verleden, maar ook in de hoop. En of dat goed voor je is valt te betwijfelen. De kans is namelijk heel reeel dat je over een paar jaar iemand anders vindt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam zoveel tijd hebt kunnen vergooien aan een ex die dit helemaal niet waard was. Blijf je denken dat jullie bij elkaar horen, weet dan dat je het risico neemt dat het allemaal voor niets kan zijn en je straks met dubbel verdriet kan zitten. Bekijk altijd of een man je liefde of affectie wel waard is, want in een relatie is het altijd een optel- en aftreksom van 'geven en nemen'. Geef in de huidige situatie geen millimeter te veel. Aandacht en aan hem denken zijn allemaal 'cadeaus' waar hij waarschijnlijk geen raad mee weet. Groetjes, A.

Ik heb sinds 1 jaar een relatie. We houden zielsveel van elkaar maar verschillen enorm. De afgelopen maanden hebben we continue ruzie gehad. We kunnen niet met elkaar maar ook niet zonder! Maar één ding weten we zeker, we willen geen ander. Ik heb hem gekwetst waardoor hij om even rust vroeg. Ik heb naar hem geluisterd en hem met rust gelaten. Na 4 dagen heb ik hem een berichtje gestuurd omdat het naar mijn idee te lang duurde. Hij reageerde nauwelijks op mijn berichtjes en gaf telkens aan dat hij met rust gelaten wilde worden en niet met me wilde praten. Hij heeft ook twee keer gezegd dat ik zelf ook tot rust moet komen en dat ik het even moet los laten, meer vraag ik je niet zei mn vriend. Ik stuur hem geen berichtjes meer omdat ik me anders gek maak. Naast dit heeft hij ook veel stress ivm zijn prive situatie. Ik vind het lastig. Wat zou bedoelen met neem de tijd en rust uit? Zou hij nog met me praten? Of denken jullie dat hij al een einde aan onze relatie heeft gemaakt? Ik weet het even niet! Ik hoop dat jullie mij meer kunnen vertellen.
Ik doe het ook zeker kalm aan, want ik verneem dat ik er toch wat afstand van neem. Ik begin te twijfelen af en toe. Weet je ik heb toch nog steeds sterk het idee dat mijn ex "jaloers" is als ik omgang heb met mijn maatje R (u weet wel). Ik probeer haar eigenlijk steeds meer jaloers te krijgen. Gisteravond bv hadden we van een collega een feestje. Mijn huidige ex is dan anders tegen mij als dat we met z'n tweeën zijn. Vooral als R erbij is. Mijn ex zoekt R vaker op en als ik dan in beeld verschijn ok, maar ga ik "aan de haal met R" en ik mijn huidige ex geen aandacht geef, doet ze wat geïrriteerd lijkt het, oppervlakkig zeg maar. Snapt u wat ik bedoel? Leuk voorbeeld: R moest op het feestje even bellen. Mijn ex en ik bleven bij elkaar staan, we zeiden weinig. Ik liep uiteindelijk R achterna en ging daar even staan. Mijn ex bleef alleen achter en liep wat op en neer en bekeek ons van afstand, niet echt 'vrolijk', matjes zeg maar. Typisch toch? Dus ok ik weet niet wat het is, maar het is wel zo dacht ik dat mocht daar toch iets zijn, mijn ex dan niet bij mij langs komt zoals ze wel doet (gisteren kwam ze mij ook weer ophalen). Ook toen had ze een vreemde opmerking "ga je bij mij in de auto?" Ik zei ja moet ik lopen anders? We moeten R ja nog oppikken! Wat is dit?
Het is al een tijd uit met mn ex en sinds 3 maanden hebben we totaal geen privecontact meer omdat ze dubbel was in haar doen en laten naar mij. We zijn collega's en dus zijn we op het werk erg gereserveerd naar elkaar toe. Soms hangen we even om elkaar heen en word er geen woord gewisseld, soms ook weer wel maar dan meestal werk gerelateerd. Het geeft een lastige sfeer. Maar goed, paar dagen geleden zag ik dat mn ex op de chat was en ik heb toen heel impulsief haar een berichtje gestuurd hoe het was.. Ze reageerde vrijwel binnen een minuut! Had dit, gezien onze verstandshouding op dit moment, niet verwacht.. Mijn vraag, is dit een goed teken???

Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.


Ik verdrietig weer terug ook wel weer een beetje boos. Wat bleek ik was zwanger van hem!!!! ik wou het eerst niet aan hem vertellen. toch gedaan hij is tenslotte de vader. hij was blij. ik had gemengde gevoelens. We besloten het kindje te houden en samen vechten voor de relatie en ons wondertje. Het ging eigelijk best goed. Tot het moment kwam dat we een groter huis aangeboden kregen. Ik was net bevallen en hij was de hele dag aan het klussen. wat bij mij heel erg ging irriteren ik was tenslotte herstellende van een best heftige bevalling. hij kwam thuis om te eten en te slapen dus veel ruzie. eenmaal in het nieuwe huis leek alles op zn plek te vallen. Helaas was dat niet zo van zijn kant. Hij zei me dat hij al 6 maanden niks meer voor me voelde maar wel veel van mij houd. Het is nu 2 maandjes uit. ik woon met de kleine bij mijn ouder en de kleine gaat ong. 2 dagen per week naar mn ex. Als ik de kleine breng is het altijd zo gezellig en zegt hij vaak tegen me dat hij van me houd. Hij wilt ook sex met mij. Mijn gevoelens lopen zo door elkaar heen! ik wil hem zoo graag terug.

Na drie maand stuurde hij eerst nog een bericht dat hij uitkeek om me te zien en erna ging hij eten met zijn ex. Rond 23u stuurde hij dat hij alleen wou zijn en niemand wou zien. Ben toen naar hem toe gereden, hij zei dat hij het niet meer zag zitten. Ben toen beginnen schreien en heb heel diep gezeten. Het contact tussen ons is dan een dikke maand niets geweest en toen zijn we elkaar terug beginnen zien maar zonder een relatie te hebben. Ik heb toen ook in zijn berichten gezien dat zijn ex berichten stuurde van 'zie je die slet nog, ik wil ze uit ons leven en dat van onze vrienden, neuk wie je wil maar niet met die' .... Ik ken haar niet, heb niets tegen haar maar zij heeft dus een duidelijke mening over mij. We blijven elkaar zo zien gedurende meer dan 1 jaar. Hij heeft ook iets kort gehad met een oudere vrouw en ik ook met een jongen die op niets uitdraaide omdat ik hel gewoon doodgraag zie en niemand anders interesseert mij.


Onze relatie leek volgens mij perfect, alles verliep goed in mijn ogen dan toch. Hij had blijkbaar al een tijdje twijfels over het behouden van onze relatie. Uiteindelijk zette hij een week geleden een punt achter onze relatie. Sindsien behield ik nog regelmatig contact met hem via sms daarin zette hij dat hij me miste en dat hij twijfelt aan zijn beslissing.
Hi B.J, helaas is mijn beeld van het geheel onduidelijker. Je kon het iedereen naar de zin maken, behalve haar. Ze wilde waardering, maar dat wil iedereen. Helaas is dat in het hele leven maar een matige bedoening. Een compliment krijgen komt altijd veel te weinig voor, want op een gegeven moment worden dingen vanzelfsprekend. Je gaat al automatisch verwachten dat de ander dit of dat zal doen. Zonder morren, geruisloos. Jouw ex wilde knuffels, zoenen en bedankjes. Precies die dingen die je in het begin van de relatie waarschijnlijk wel gaf, maar waar later de klad in kwam. Overigens heeft ook zijzelf hier een aandeel in, vooral omdat ze het zo belangrijk vindt. Het briefje dat ze schreef vind ik vaag en nietszeggend. 'Het liep al een tijdje niet helemaal lekker meer' is iets waar je niets mee kunt, omdat het niet concreet is. De volgende regel: 'geprobeerd dat duidelijk te maken, maar is jammer genoeg bij B niet op tijd binnen gekomen', maakt de onhelderheid nog troebeler. En de laatste zin '… en ik voor mezelf moest kiezen', klinkt alsof de relatie meer jouw zaak is, en ze in jou gewoon niet meer wil investeren. Een gebrek aan waardering kan heel erg aan iemand vreten, maar ik kan niet geloven dat dit alleen de reden is van jullie breuk. Waardering is in de meeste gevallen onderhuids. Je voelt of je gewaardeerd wordt of niet. Met daadwerkelijke woorden om dat te bewijzen heeft dat niet te maken. Sterkte hoor, A.
U begrijpt dat de reden van uit gaan voor mij nog gissen is. Verder zegt mijn gevoel dat ze nu ontdekt wat ze later wil, en dat wie weet na paar jaar als alles gezakt is, misschien toch weer bij mij uitkomt. We hebben het in de relatie tenslotte perfect gehad. Alleen de situatie werkte niet, en daarbij vind ik het goed dat ze nu der wilde haren verliest met feesten en alles. Dat heeft ieder mens nodig, en anders had ze het misschien op latere leeftijd gehad wat nog vervelender was.
2 maand geleden is het uit gegaan met mijn vriendin. Ik mis haar nog steeds heel erg en ga slapen / sta op met haar als 1e en laatste gedachte. We hebben een relatie gehad van 6 maand. Het ging alsmaar goed en we hadden natuurlijk veel plezier, vaak gedacht aan hoe onze toekomst eruit zou zien als we bij elkaar zouden blijven. Toen kwam er een dag dat ze tegen me zei dat ze begon te twijfelen aan de relatie. Dit kwam omdat ik een beetje raar tegen haar reageerde. We zitten op dezelfde school, zelfs in dezelfde klas en hebben alle vakken samen. Zoals ik al zei begon ze ineens te twijfelen. Dit kwam omdat ik zeer jaloers ben, en me 2 weken lang een beetje raar gedroeg tegenover haar. Ik kreeg ineens wat minder aandacht, en haar aandacht ging naar haar vrienden die ze een half jaar lang aan de kant had gezet voor mij. Ze heeft alleen mannelijke vrienden, niet echt vrouwelijke, en die auwehoeren op een bepaalde manier met elkaar die mij niet echt aan stond, daar hebben we vaker gesprekken over gehad en ze zei dat het beter was voor de beide van ons als ik me daar overheen zou zetten. Dat heb ik vaker geprobeerd maar de jaloezie lag diep bij mij. Er zat niks achter, en dat weet ik ook zeer goed. Het was niet het vertrouwen wat miste, want ik vertrouwde haar volledig, maar het zat me gewoon niet lekker. Mijn maten zeiden ook dat ik daar niet jaloers voor hoef te zijn, maar toch was ik het. Toen ze zei dat ze twijfelde, waar we over hebben gepraat tijdens een etentje, heb ik haar maar anderhalve week met rust gelaten, haar gewoon de tijd geven om te laten denken. Ze is toch tot de beslissing gekomen om het uit te maken, waar ik heel kapot van ben. Ze heeft dingen gezegd zoals: ik ben echt even klaar met een vriendje hebben en bij de volgende ga ik echt wel uitzoeken of diegene niet zo jaloers is. Daar ben ik nog steeds zo kwaad om. Ik heb zoveel voor haar gedaan, en aan de kant gezet. Mijn maten heb ik een beetje aan de kant gezet voor haar, school, bepaalde dingen waar we het niet over eens waren heb ik ook aan de kant gezet. Alle tijd die ik had heb ik aan haar besteed, en de rest laten vallen. Maargoed. Nu is het 2 maand verder, en ik wil haar heel graag terug. Ik heb haar 2 maand met rust gelaten, niet echt contact opgezocht en aan mezelf gewerkt. Ze heeft nog steeds haar kleren etc. bij mij thuis liggen. Is er nog een kans om haar te laten zien dat ik o.a. veranderd ben in bepaalde punten, en het misschien nog een kans te geven? Dat ze van me gehouden heeft weet ik zeker, er zijn ook genoeg dingen die ze goed heeft gedaan en waar ze me speciaal om liet voelen. Ik ben nu gewoon onzeker, en wil weten of er nog een kans is op een nieuw begin, en ik hoop dat jij me daar een antwoord op zou kunnen geven, of in ieder geval advies.

Ze heeft me altijd mijn gang laten gaan. Als ik ergens heen wilde zonder haar (met een vriend afspreken of wat dan ook), dan vond ze dat geen probleem. Ze heeft nooit wat van mij geeist en dat vind ik ook heel fijn. Wat ze meer van mij wilde is een knuffel, een kus een complimentje of bedankje dat ze lekker gekookt heeft. Gevoel van waardering en die heb ik haar niet gegeven omdat ik teveel met mezelf bezig was (qua gezondheid, werk en het anderen naar de zin te maken). Ik was mezelf gewoon niet…
Ik blijf maar dubben dus vandaar dat ik toch maar een reactie stuur. Anderhalf jaar geleden ging mijn relatie uit die anderhalf jaar heeft geduurd. We hadden een goede relatie maar toch is het uitgegaan, allebei een te druk leven en misschien nog niet helemaal klaar voor een relatie en een soort vertrouwens probleem (nee hij is niet vreemdgegaan, maar gewoon liegen over de kleinste onnodige dingen). We hebben het samen uitgemaakt want het ging niet meer.
Zoals victor zegt: geniet van je vrijheid, ik doe dat ook. Probeer mss nieuwe doelstellingen voor jezelf te creeren, iets waar je naar kan uitkijken. Iets waardoor je voelt dat je leeft. En weet je, je hoeft ook niet geforceerd te gaan flirten. Heb je geen zin, dan heb je geen zin. Als het komt, dan komt het. Misschien heb je nu ff genoeg van relaties.

De karakter en mentaliteit van de persoon speelt ook een rol. Sommigen kunnen dingen niet inzien en zijn gauw geneigd de ander negatief te beoordelen, terwijl de ene het anders bedoeld. Zo ontstaat er ruzie door geen goede verstandhouding te hebben metelkaar, wat vaak een probleem is. De ene verlangt genegenheid en vraagt erom, maar de ander ziet het juist als zwakte en dwingen. En dat is verkeerd in een relatie. Er is dan in feite geen sparake van liefde, slechts oppervlakkige verbintenis.


We hadden veel problemen in onze relatie die vanuit mijzelf begonnen, ik had een slecht zelfbeeld en manipuleerde de relatie door met andere vrouwen te flirten en onacceptabele dingen te zeggen tegen ze, mijn ex kwam daar dan achter en werd daar logisch boos om en was enorm gekwetst. Ze werd jaloers, ik mocht geen porno kijken of met andere vrouwen praten/flirten. Ze controleerde mijn computer en telefoon en was enorm onzeker geworden.
Als je vriendje je mist, betekent dat dat hij om je geeft en zich fysiek en emotioneel met je verbonden voelt. Als je een langeafstandsrelatie hebt of vaak weg bent, kan het moeilijker zijn om een band te houden. Er zijn verschillende dingen die je kunt doen om ervoor te zorgen dat je vriendje je gaat missen als jullie niet bij elkaar zijn, zoals het verbeteren van de communicatie, hem verrassen en manieren zoeken waarop hij zich tot je aangetrokken blijft voelen.
Een man ontmoet een vrouw en ze hebben een leuke date… aan het einde van de date geeft de vrouw een aantal signalen dat ze wilt zoenen. De man snapt de signalen niet of durft niet… Het ‘raam’ van de vrouw stond dus even open maar de man deed niets. Gevolg is dat het raam iets verder dichtgaat. Als de man bij de tweede date nog niets doet, is de raam nog maar open op een kiertje… en bij de derde date is het klaar. Het raam is dan gesloten. In dit geval is de man afgewezen of komt ie in de friendzone. Om het ‘raam’ weer terug open te krijgen, zal hij meer moeite moeten doen, vaak zelfs zoveel meer moeite dat een nieuwe date regelen vaak minder tijd kost.
Dit is het deel waar de meeste mensen het jammer genoeg niet halen. Geen contact is nutteloos, tenzij je tijdens deze tijd een positieve verandering in je leven probeert te maken. Als je gewoon thuis wilt blijven en gewoon de volgende maand miserabel bent, zullen de dingen niet veranderen, zelfs na een geen contact periode. Ja, je moet je na een breuk neerslachtig voelen en ja, er zijn wat voordelen om wat tijd door te brengen alleen en je relatie terug te analyseren. Maar op een gegeven moment moet je verder gaan en iets met je leven doen.
Je hebt het misschien vaker gehoord en je denkt dat je niet plakkerig bent, maar geloof me: dat ben je al snel. Het is de allerbelangrijkste regel van het daten, de gouden regel: wees niet te plakkerig. Daarmee bedoel ik: laat hem maar komen. Vanuit de evolutie zijn mannen jagers en dat zijn ze nog steeds. Dat wil zeggen dat je een man de ruimte moet geven om zijn biologische roeping te volgen.
Het contact na 5 maanden heeft me dus geleerd dat ze niet meer is waar ik naar verlangde. En daarbij ook dat zij echt is doorgegaan, echt zonder mij. Dus het positieve is dat ik dat nu in zie. Het negatieve is dat ik mezelf nou weer kwetsbaar heb opgesteld. Ik sta weer 1-0 achter. Maar ja het boeit me ook niet meer aangezien zij niet meer is waar ik verliefd op werd. Het sluit wel mn hoofdstuk af. Maar aangezien jijzelf al inziet dat het een koud contact wordt, zou ik zeggen lekker niet doen en eer aan jezelf houden!
Ik voel me weer zo gezegend in mijn huwelijk nadat Dr. Isikolo mijn man heeft meegenomen die voor een goed jaar van me gescheiden was. Ik ben Juliana Bryan bij naam. Zelfs als ik mijn hele lichaam in de mond heb, zal het niet genoeg zijn om RICO OSULA te bedanken voor zijn hulp in mijn leven. Mijn man heeft een jaar van me gescheiden en heeft zonder hem pijn en pijn gehad. Dus ik zocht overal hulp, maar niets werkte totdat ik door een vriend naar RICO OSULA werd verwezen. Ik legde mijn situatie uit en hij beloofde me dat mijn man binnen 48 uur antwoordt terwijl mijn hart nog steeds voor hem klopt. Ik geloofde in hem en hij maakte een spreuk voor mij en mijn man belde me precies toen hij zei dat hij zou bellen. Hij smeekte me en vertelde me dat hij me terug nodig had en nu leven we gelukkig weer gedurende de laatste 9 maanden. Iedereen die mijn artikel leest dat hulp nodig heeft, moet contact met hem opnemen .
Omdat we te veel ruzie hadden en in het begin stuurde hy nog sms'jes dat hy me enorm miste en niet zonder my kan en dat het hem spijt en dat alles ni was gebeurt als.... Ik heb hem gestuurd dat ik hem ook miste maar dat we even moesten afwachten en nadenken over wat het beste is de dag erna krijg ik weer sms'jes ik mis je ik kan niet zonder je iets later op de avond krijg ik eerder boze berichten zoals : je gaat uit terwijl je met my niet meer uit wilde? Ik zeg dat ik gewoon even met een vriendin weg ga om mijn gedachte te verzetten (stiekem wilde ik dat hy mee ging) maar hij zei dat hy dan ook weg ging en ben dan gegaan met die vriendin en heb met haar over alles kunnen praten en ze zei dat alles wel goed kwam. De dag erna negeerde hy my en da deed echt pijn dus ik ben beginnen berichten sturen wat heb ik misdaan? Waarop hy altyd kwaad antwoorde ik heb gevraagt om nog eens te praten in het echt maar hy wilde niet meer en dan ben ik een tijdje blijve sturen omdat het pijn deed alsof hy al over me was.. Ik weet nu dat het fout was om zo te sturen naar hem wanneer het duidelijk was da hy niet meer wilde.... Nu heb ik me herpakt en stuur ik niet meer en ben terug alleen met mezelf bezig maar ik vraag me soms nog af of hy me nog wel graag ziet.. Weet iemand waarom hy op 1 dag ineens van gedacht is verrandert? Ik wil graag mannen leren begrijpen en wat ik moet doen en ik wil hem graag terug. Het is nu 5 dagen geleden en heb hem al 3 dagen niet meer gestuurd maar het is moeilijk.
×