Bedankt voor uw reactie, dat waardeer ik zeer. Ik zie het zelf ook niet goedkomen met deze persoon en zie het puur als een vlucht. Ze heeft alles achter gelaten wat ze had. Haar beste vriendin is mijn schoonzusje en ook die hoort niks meer van haar. Thuis zijn 2 katten en die waren (hoe gek dat ook klinkt) haar alles, zelfs deze laat ze achter. Ik heb haar geconfronteerd met het feit dat de persoon die ik ken dit nooit zal doen, die zal nooit alles achter laten voor een vlucht en het enige wat ik terug kreeg was: je hebt gelijk. Ze weet dat ze fout bezig is en ze weet dat dit niet de oplossing is maar ze doet er (nog) niks aan om dit om te buigen, ze raak alleen maar verder verzeild in de vlucht met hem. Ik stuur niks meer naar haar en hoop dat ze bij zinnen komt maar aan de andere kant ben ik bang dat als ik er niet tussen zit dat ze nog meer met hem gaat ondernemen omdat niemand haar wijst op haar verantwoordelijkheden in het leven. Reactie infoteur, 03-08-2012
Ik had een relatie en was nog niet zo lang gescheiden van mijn ex,maar mijn ex kon niet verdragen dat ik met deze vrouw een relatie had. Ze vertelde mij zelfs dat ze het spijtig vond dat het gedaan was,maar ze was wel blij dat het gedaan was. Een tijdje erna kom ik mijn vriendin tegen en zat ze samen met mijn ex,ze kennen elkaar al van kinds af aan,maar ze kunnen elkaar niet rieken en zien. mijn ex heeft dan nog een heleboel leugens tegen haar liggen vertellen,zodat ze zeker was dat het helemaal over zou zijn tussen mij en mijn vriendin. Toen mijn ex dit allemaal tegen haar aan het vertellen was,had mijn ex al iemand leren kennen,maar zogezegd geen relatie. Na dat gesprekt is mijn vriendin kwaad weg gegaan,heeft haar tel veranderd,kan haar niet meer bereiken. Nu mijn ex zeker was dat het over was met vriendin,is zij een relatie aangegan met dien andere. Ik ben er zeker van dat mijn vriendin mij ook nog steeds graag ziet,maar ze wordt gedwongen door haar zuster,moeder,vader en dochter om mij te laten vallen. Inderdaad er zijn dinges tussen ons gebeurd,mede door ex,dat de pellen nu van mijn ogen zijn gegaan,alhoewel ik mijn vriendin steeds graag heb gezien,nu nog. Nu kom ik soms ex nog tegen alhoewel ik een enorme haat en woede tegenover haar heb. Ik probeer haar steeds te ontwijken als ze ergens binnen zit,drink ik snel ene en ben ik weg. Soms gaat zij weg en een tijdje erna komt ze met andere mensen terug binnen en zit ze daar te grijnzen met hare schijnheilige lag. In het begin dat we uit elkaar waren,met ex,had ze geen contact met onze vriendenkring. Ik zei toen tegen iedereen,geef ze wat tijd en dat komt wel allemaal terug in orde. Na enige tijd is dat inderdaad terug in orde gekomen en is iedereen har kant beginnen kiezen met als gevolg dat ze mij nu zwart maken tegenover iedereen. Ze heeft zo eens sex gehad met de buurman als we nog maar 6 maand getrouwd waren,iedereen wist er van,behalve ik. Dan zijn er nog verschillende sexuitspattingen van haar aan het licht gekomen. Ik ben dan zo in contact gekomen met vriendin en zijn dan een relatie begonnen. Daar waren dan de zogezegde vrienden allemaal kwaad voor,want dat kon of mocht niet. Nu al deze vrienden kunnen mij de dag van vandaag gestolen worden. Het enigste dat ik wil is mijn vriendin terug krijgen en de rest allemaal de rug toekeren. Ik heb al inderdaad heel diep in de put gezeten,brieven geschreven en meer,wat ik lees verkeerd is,maar wat kan ik nog doen?? Ik ben en zit echt ten einde raad.
Na zo’n 3 weken begon ik mij weer wat beter te voelen, want ik keek terug op onze relatie en die is vaak niet goed geweest, ondanks dat ik zielsveel van haar hou en zij de moeder van mijn kids is. En ik was eigenlijk al in mijn hoofd bezig een nieuwe toekomst op te bouwen. Dus begon ik mij wat rustiger te gedragen betreft de berichtjes… en toen ineens stuurde ze mij dat ze mij terug wil.
Heb haar gisteren weer even gesproken toen we een afspraak wilde maken. Ze gaf aan dat ze nog even moest kijken of der ouders niet gek zouden reageren aangezien het verkeerd zou over kunnen komen en zij het alleen bedoeld als vrienden. Ik zei dat ik eigenlijk ook nog wel twijfelde, omdat ik niet in de friendzone wilde belanden. Het werd een beetje lastig gesprek. Het voelde ook niet echt fijn. Het was een beetje kil ook al praatte ze wel veel, maar ze gaf ook aan dat ze mij alleen als goede vriend zag en jongens voorlopig allemaal klootzakken waren. Ze had daar wel aardig wat levenslessen geleerd en hoefde voorlopig niks. Niet dat ik verwachtte dat ze relatie wilde, maar het voelde zo afstandelijk, net of 2 vreemden met elkaar zaten te praten. Net of ze alleen nog dezelfde naam heeft, maar dat ik denk ja met wie praat ik nu eigenlijk. De gene waar ik relatie mee had en verliefd op was bestaat geeneens meer (misschien ook wel doordat ik niet meer de liefde krijg van toen?)
Omdat ik inmiddels voor mezelf heb gekozen merk ik dat t ook zn goede kanten heeft. Al voelt t toch alsof ik bij haar gefaald heb. In één klap alles verpest, Ik heb wel geleerd. Kan er verder niets meer aan doen. Zou zo graag een gesprek willen, het artikel klopt. Mn hart vraagt nog steeds om een soort van verzoening. Ik zou graag willen praten en zij misschien helemaal niet.Denk wel dat haar vertrouwen vreselijk weg is. Mss is dat gezakt in de tijd of niet en misschien herinnert ze zich alleen slechte zaken. In elk geval is ze ook koppig en een controle freak, maar wel een leuke. Een beslissing maken vind ze dan lastig, en ze kan enorm twijfelen en geen actie ondernemen en afwachten. Eindeloos afwachten. Daarom hakte haar moeder destijds denk ik ook de knoop door (ja, ze is 31) De eerste keer dat ze twijfelde had ik toch echt aangedrongen op een gesprek, ze kwam terug, Dat deed ik deze keer niet. Zij ook niet.

Komt dit nog goed..? Zijn vrienden baseren zich natuurlijk op zijn vorige relaties waar het nooit goed kwam. Ik heb hem intussen al een maand niet gehoord of gezien. Of toch, 1 keer om nog iets praktisch te regelen ivm geld, en dat was een enorm koele mail. Ongelooflijk. Hij gaat gewoon verder met zijn leven en ziet er gelukkig uit zegt iedereen. Ik denk dat hij al over mij was tijdens onze relatie zelfs… Hoe doe je dat? Ik dacht dat wij 2 het waren, dat we elkaar nu eindelijk hadden.. Na zo lang te wachten. is dat gevoel dan helemaal weg? Komen die positieve gedachten ooit weer naar boven in plaats van al dat negatieve? Want zo ziet hij me: als iemand die ruzie maakt, waar hij zich ongelukkig bijvoelt en waar hij zijn enthousiasme bij verliest. Hij is een ongelooflijk positieve persoon, en hij loopt weg van het negatieve…


Ze reageert hier heel geirriteerd op en zei dat ze mij opdringerig vond en dat ze zich gedwongen voelt en dat ondanks dat ze het goed met me kan vinden dat ze vind dat ik niet veranderd ben als ik haar zulke vragen stel. De dagen erna heb ik nog contact geprobeerd te zoeken en gezegd dat ik haar snapte maar hier werd niet op gereageerd. Toen stuurde ze zelf op een dag hoi en ik stuurde hoi terug en hier bleef het bij.

een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom


Hi Kirsten, eigenlijk staat het allemaal al in het artikel. Na verloop van tijd kun je je ex om een gunst vragen, hem iets laten doen waarvan je weet dat alleen hij het kan, of iets dat mannelijk genoeg is om hem in actie te krijgen. Zie werkwijze voor vrouwen. Verder moet je je afvragen waarom je hem zou proberen terug te krijgen, als je met hem hebt samengewoond terwijl je steeds het gevoel had dat jullie samen niet oud zouden worden. Twijfels bederven elke relatie. Sterkte, A.

3. Tijdens deze tijd moet je er van profiteren om terug een aantrekkelijk en gelukkig persoon te worden. Je moet een stap terug nemen en je leven opnieuw evalueren door veel positieve veranderingen in je leven te doen. Als je je ex ontmoet na de NO- contactperiode, wil je dat ze zich terug aangetrokken voelt voor jou. En de beste manier om dit te doen is om te beginnen met van het leven te genieten en een algemeen gelukkig persoon te worden. Neem dit punt niet lichtjes. Dit kan het verschil zijn tussen het terug winnen van je ex of voor altijd verliezen.
Hi Kenny, sommigen zeggen 'waar rook is, is vuur', maar dat betekent nog niet dat je verloofde meteen haar koffers moet pakken. Ze heeft dan ook uit boosheid gehandeld, als gevolg van de interpretatie die ze gaf aan de gesprekken die je met die ander had. Alleen jij weet waar die gesprekken over gingen, wat ze ervan gelezen heeft en waarom ze dan nu zo reageerde. Ze heeft je gemeld dat het vertrouwen weg is, maar geeft je vooralsnog niet de kans om dit te herstellen. Dit is uiterst zonde, niet in de laatste plaats om de dochter die jullie bindt. Online chats gaan vaak veel verder dan je voor mogelijk houdt, laten je nieuwe kanten van jezelf zien die kennelijk eerder onontdekt bleven, en geven je hierdoor zelfinzicht. Er is weinig slechts aan, mits je je partner er in betrekt en er open over kunt praten. Houd dus rekening met je partner. Blijkt deze er problemen mee te hebben, dan probeer je dit serieus te begrijpen zodat je er mee kunt stoppen. In jouw geval krijg je helaas alles achteraf op je dak en is je verloofde al weggehold. Het beste wat je nu kunt doen is je focussen op je dochter en bekijken wat zij nodig heeft. Toon de moeder van je kind dat je wel degelijk goedgezind bent, en bereid bent om terug te winnen wat je klaarblijkelijk aan het verliezen was. Inzet van twee kanten zou nog veel beter zijn. Kortom, het belang van jullie kind moet voorop staan, hiervan moet je haar overtuigen. Betuig tevens spijt van de 'misstap', en zeg haar dat dit soort gedrag verleden tijd is. Meen het dan ook. En probeer haar aan het praten te krijgen over de overige dingen die je in haar beleving niet goed zou doen. Zeg haar daarbij dat je naar oplossingen zoekt zodat de nabije toekomst er beter uit zal zien dan het heden nu aangeeft. Het gaat om jouw inzet, en haar wil om jou nog een kans te geven… Sterkte, A.
Ik wil ook graag advies vragen. Mijn vriendin heeft het gister met mij uitgemaakt. De druppel die de emmer deed overlopen was dat mijn moeder haar, voor de zoveelste keer, alweer via de telefoon uitgescholden had. Mijn moeder respecteert onze relatie niet. Al 1, 5 jaar lang niet. Dit komt omdat mijn vriendin een gescheiden vrouw met kind is en bovendien een bordeline probleem heeft waarvoor zij in therapie is. Nu had ze een homosexuele relatie met mij sinds 1, 5 jaar. Gister was mijn vriendin op haar therapie en is toen zij overstuur geworden door het gescheld van mijn moeder dat zij in een isoleercel terecht is gekomen van woede. Nu zegt ze dat ik dit had kunnen voorkomen en dat ik nooit voor haar opgekomen ben. Nu wil ze geen enkel contact meer met mij. Ik moet haar met rust laten. Haar vergeten en ze hoop dat ik een ander tegen ga komen. Het is meerdere keren uitgeweest tussen ons maar ik denk dat het deze keer voorgoed is omdat haar reactie erg rationeel is naar mij toe. Ze komt erg overtuigend over. Wat kan ik doen om haar terug te krijgen? Want ondanks haar problemen hou ik toch echt van haar. Ik hoop op advies. Want ik ben radeloos nu. Groetjes, Angel Reactie infoteur, 16-04-2012
Ik zit ook echt in een rollercoaster van emoties omdat ik zo sterk het gevoel heb dat het nog niet helemaal over kan zijn, en weet dat zij ook nog diepe gevoelens heeft maar ze probeert weg te stoppen d.m.v. geen contact hebben, maar ondertussen niets uit sluit. Ik zou het zo graag willen laten rusten zodat ik me ook op mijn studie en werk kan focussen, maar tegelijkertijd blijven de gedachten in mijn hoofd spelen en blijf ik hopen op dat ze tot bezinning komt terwijl ze straks alleen in het buitenland is. Hoewel dit ook niet goed is omdat ik mezelf geen valse hoop wil geven.
Sorry voor het lange verhaal maar ik zit sindsdien gigantisch in de put, zie alleen nog maar donkere dagen, leef niet meer op deze wereld. Kan alleen maar in bed liggen en zodra ik mezelf dan eens om 3 a 4 uur uit bed gegooid heb voor mij uitstaren, denken aan haar. Verder alleen maar op sites kijken die mij zouden kunnen helpen om over haar heen te komen of haar terug te winnen. Gedachtes als: Was ik maar gaan samenwonen, had ik maar in die 2 maanden keihard mn best gedaan om haar terug te winnen, wat kan ik nu nog doen om haar terug te winnen en alsof ik op een magisch moment zit te wachten dat ze nog een keer contact zoekt..Ze is weer verhuist en woont nu op 20 meter afstand in hetzelfde hofje.. Als ik dus op mn balkon zou gaan zitten zou ik haar eventueel kunnen zien en horen… Weet niet meer wat ik moet doen, heb haar nog een aantal keer gesproken nadat het definitief was en toen heeft ze al wel duidelijk gezegd al over mij heen te zijn gekomen in die 2 maanden en verder kijkt/zoekt.. EN toch houd ik hoop vast en heb ik nu zoiets van moet ik anders nog eens aanbellen anders?
Hi Krabi, ik kan je niet helpen als je precies het omgekeerde doet van wat je zou moeten doen. Je houdt de akelige situatie zelf in stand. Door hem willens en wetens te ontmoeten wordt je steeds geconfronteerd met het feit dat hij alcoholist is. En krijg je niet een eenmalige afwijzing, maar zelfs een lange lijst afwijzingen. Welke vrouw laat zich dat welgevallen? Lees op InfoNu artikelen over alcoholverslaving en wat dit met iemand doet. Lees verder mijn eerdere antwoorden want daarin staat precies beschreven hoe je je moet houden. Het heeft geen zin om in herhalingen te vallen. Groetjes, A.
Hi Ric, haar dochtertje is de grote gedupeerde hier. Het arme kind krijgt een vreemde indruk van mannen, relaties en de manier waarop daarmee omgegaan wordt. Van een gezinsleven (ja, met moeder en vader) zoals het kind verdient, is helaas geen sprake geweest. Tot overmaat van ramp is het meisje wederom met een afscheid geconfronteerd. Relaties zonder duidelijk toekomstperspectief zijn sowieso moeilijk te handhaven. Bij elkaar blijven omdat er even niets beters is… het lijkt alsof jij een jarenlange rebound bent geweest, totdat ze eindelijk iemand vond met wie ze dan echt een 'relatie' wilde. Natuurlijk voelt dat voor jou als een schok, een trap tegen je kont, en misschien voel je je ook wel gebruikt. Ze bekommert zich dan ook weinig om jouw gevoelens, laat staan die van haar kind. Zoiets moet jou hopelijk aan het denken zetten. De manier waarop je na haar bekentenis verder behandeld bent is beneden alle peil, daar zit geen sprankje liefde bij. Helemaal niets. Ik raad je aan deze ex te laten voor wat ze was. Een tijdelijk verschijnsel in je leven… Jouw leven, wat hopelijk in de toekomst een betere wending krijgt. Een ex terugkrijgen die met een ander verdergaat is moeilijk, maar mogelijk als het gaat om de liefde van je leven. Zo'n vergissing heeft zij echter niet gemaakt. Ze stapte gewoon over van de een naar de ander. Ik wil je veel sterkte wensen en vertrouw erop dat het mettertijd beter met je zal gaan. Zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/12286-repareer-je-gebroken-hart.html
Mijn relatie is een kleine twee maanden geleden uitgegaan. Mijn vriendin (34) heeft het uitgemaakt omdat ze onzeker was over onze relatie. We hadden zo af en toe ruzie, maar dat viel op zich wel mee. Wij wilden een gezin beginnen maar konden door omstandigheden dit niet realiseren. Ik (37) heb sinds een tijdje geen vaste baan meer en ik ben gebonden aan mijn woonplaats vanwege een politieke functie. Sinds het verlies van mijn vaste baan is onze relatie instabieler geworden. Nu ik erop terug kijk, zie ik dat ik minder ruimte voor haar had, omdat ik nogal bezig was met het vinden van nieuw werk, wat niet echt lukte. Zij heeft een ongelukkige jeugd gehad met gescheiden ouders en ik denk dat het feit dat we het niet voor elkaar kregen om te gaan samenwonen om zo onze kinderwens te realiseren uiteindelijk tot de breuk heeft geleid. In eerste instantie deed het me niet veel, zo voelde ik dat. Ook met name omdat het vorig jaar al een keer eerder uit was gegaan en zij mij toen na een week of drie weer benaderde, waarna het weer aan ging. Ik heb haar geprobeerd op een afstand te houden, ook voor mezelf om het te verwerken. Zij bleef echter contact zoeken. Zo stond ze op een onverwacht moment voor mijn deur waarna ik in tranen uitbarstte. Afgelopen week kwam ik erachter dat ze twee weken nadat het uit was gegaan alweer een ander had. Sindsdien ben ik echt overhoop. Ik heb met haar gesproken en ik heb gezegd dat het voor mij hartverscheurend is dat die nieuwe man wellicht zomaar kinderen met haar kan krijgen, terwijl ik al drie jaar met haar samen ben. Ik heb haar wel geluk toegewenst en gezegd dat ze misschien bij hem wel kan vinden wat ze bij mij miste. Sindsdien is ze gestopt met contact opnemen. Ik denk dat ze dat doet om het voor mij makkelijker te maken de breuk te verwerken. Ik heb het gevoel dat die onzekerheid bij haar uit haar verleden in combinatie met de omstandigheden geleid hebben tot de breuk in onze relatie. Ik wil haar wel erg graag terug. Ik mis haar ontzettend. Heb ik hier een kans van slagen en zo ja, wat is nu het beste om te doen?
Hoewel onze “relatie” op een verkeerde manier begonnen is, denk ik dat ik van mijn kant (al klinkt dit misschien raar) zijn vertrouwen weer moet terug winnen. Ik ben een vrij ongeduldig persoon en vergeef vrij snel en hij is iemand die heel koppig kan zijn en vanuit principe voet bij stuk kan houden… dat blijkt wel uit het negeren voor langere tijd.

Vorige week hadden ik en me ex ruzie we hadden het uitgepraat maar toen ik de volgende dag wakker werd begon ie droog te praten dus ik vroeg wat er was en hij zij dat ie geen gevoelens meer had en dat ie dat al een week wist maar het weekend was alles nog normaal en goed dus ik vroeg of ie met de tijd wou proberen en het enige wat ik krijg het komt nooit meer goed toen ik zei miss komt het ooit terug was het ik wil het niet de reden die daarvoor was was dat hij geen realtie meer wilde het kan tog niet zo zijn dat gevoelens opeens helemaal weg zijn zonder een goede reden wat denken jullie?
Heb hem ook verteld over mijn vakantie plannen voor de komende maanden en die zijn niet verkeerd! Ik ga een beetje de wereld rond naar steden waar een man zijn vriendin niet gauw naartoe zou laten gaan haha! Het stomme is dat hij niet hierop niet heeft gereageerd, helemaal NIKS! Ik reageerde nog leuk bij hem, hij helemaal niet bij mij, wat dit betekend?
Hi Sonja, je hebt vast wel eens aan de mogelijkheid gedacht dat je ex jullie relatie enkel als probeersel beschouwde. Een experiment, waarvan de uitkomst was dat ze niet met een vrouw wil zijn. En dat jou vervolgens niet durft te zeggen. Zou dat niet kunnen? Haar gedrag is onberekenbaar en je kunt er niets mee. Wel voelt ze zich bij jou genoeg vertrouwd om ook kattig te zijn. Ze rekent erop dat je dat gewoon accepteert. Wat als je dat vanaf nu niet meer doet? Als je aangeeft dat je je zo niet laat behandelen? Er is een regel die luidt dat je mensen 'leert' hoe ze zich tegenover jou moeten opstellen. Wil je dus een andere houding van haar, dan moet je eerst zelf ander gedrag vertonen. Je hebt er nu een begin mee gemaakt, maar gaat teveel mee in haar grillen. Doe het anders. Komt ze zo dichtbij je zitten, dan stap je gewoon op of schuift opzij. Raakt ze je aan, dan zeg je 'hou daarmee op'. Enzovoorts. Maar veel beter zou zijn als je voor haar geen enkele plek vrij houdt. Groetjes, A.
Om die oude pijn niet opnieuw te hoeven voelen, kun je onbewust een overlevingsstrategie hebben ontwikkeld waarbij je terugtrekt en afstand houdt zodra anderen te dichtbij komen. Je stelt je liever niet te kwetsbaar op en houdt je behoeften en gevoelens liever voor je. Want als jij jezelf niet volledig geeft en afstand houdt, kun je ook niet teleurgesteld of afgewezen worden. Dat wringt natuurlijk enorm in relaties. Want echte verbondenheid is onlosmakelijk verbonden met kwetsbaarheid en vertrouwen.
Hy was altijd zo rustig en herkende hem niet terug vaak zei die ik ben niet goed voor jou , of je verdient beter , of maakte hij het uit met me. Hy heeft mij zelfs zwanger gemaakt wat zijn bedoeling was en later toen t was gebeurd wou die het kind niet Meer , door de stres hb uiteindelijk een miskraam gehad , vaak denkt die ook diep na over alles wat zo ik niet weten hy wou er ook nooit over praten en beet constant nagels.
Mijn vriend en ik waren 2 jaar lang samen. We waren echt stapel op elkaar, maar mijn houding zat in de weg. Ik was best wantrouwig door mijn verleden dus hij voelde zich niet gewaardeerd. Hij investeerde veel in de relatie en hoopte dat ik zou veranderen. Nu heeft hij geen hoop meer en wilt hij vrienden blijven. Hij vindt dat ik een goeie vrouw ben, maar nog jong. We gaan over 2 maanden een maand op vakantie en stiekem hoop ik dat er weer iets zult bloeien, terwijl hij zei dat ik niks moet verwachten. Ook wilt hij weer openstaan voor andere kansen die hij in de toekomst kan krijgen. Hoe kan ik hiermee t beste omgaan en zorgen dat hij weer gevoelens voor me krijgt?
Afijn, voor mijn gevoel een beetje een onsamenhangend verhaal. Ik herken me dus absoluut niet in het verliefd zijn en paniek/stress/angst voelen na een paar maanden, maar de afstand willen bewaren en het gevoel hebben dat het benauwd en daar dus makkelijk van weglopen herken ik wel. Misschien nog tips? En is het mogelijk/aan te raden hier voor in behandeling te gaan? Vriendelijke groet
Vervolgens ga je geregeld met haar daten. Verzin leuke dingen en doe leuke dingen waar je altijd samen van genoten hebt. Jij organiseert het en jij bepaalt duidelijk waar en wanneer jullie samen dingen gaan doen. En praat tijdens die dates vooral veel met elkaar en probeer oud zeer op te lossen en elkaar echt te vergeven. En zorg er daarnaast absoluut voor dat jullie tevens veel plezier hebben samen. Maar blijf jezelf ervan weerhouden haar van dingen te overtuigen of jezelf voor alles te verontschuldigen.
Toch blijft hij zeggen dat hij van me houdt. En dat onze relatie stuk is gegaan door mijn gedrag, niet door het ontbreken van gevoelens of 'houden van'. Ik vind het zo typisch dat hij (wederom) tot 3 keer toe zei: over een paar maanden spreken we wat af en dan kijken we wel hoe het gaat. Hij herhaalde zijn zinnen van afgelopen zaterdag en zei alweer dat hij hoopt dat het weer goed komt op de langere termijn en dat hij dat niet zegt om mij aan het lijntje te houden. Hij wil dat ik zo goed doorga als dat ik nu bezig ben (en ik voel me al zóveel beter :)

Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.


Paar dagen later waren we samen. We merkte dat we eigenlijk wel hetzelfde van het leven verwachten, maar toen is het plots heel snel gegaan. Zij starte trouwens ook een nieuwe job, had examens in de avond school en had wat problemen met haar vorige werkgever. Ik woonde al bijna bij haar in en plots bestefte ze dat het allemaal te veel werd en te snel ging. Ze vroeg me wat ruimte, maar daar ik zelf net uit een relatie kwam voelde dat aan of ze me kwijt wou ik was zo verliefd dat ik nog meer aandacht ging geven en nog meer bij haar wou zijn. Ze probeerde het me duidelijk te maken dat alles te snel ging, maar aangezien ik net zelf uit een relatie kwam die 5 jaar duurde wou ik niet terug een breuk. ik heb toen heel wat verkeerde dingen gedaan, blijven mailen, smsen en zeggen dat ik echt van haar hou. Ik wist dat ik verkeerd was en ruimte moest geven, maar emotioneel kon ik het niet. Ik zag haar als iets wat ik nodig had in mijn leven in plaats van een aanvulling op mijn leven. Toen heeft ze met mij gebroken, ze huilde aan de telefoon toen ze het me vertelde, dit is nu een week of 2 terug. Ik was heel emotioneel en heb haar toen een laatste smeekbede gestuurd. De dag daarna was ik kwaad en heb ik een niet al te vriendelijke sms gestuurd omdat ik weer een droom zag uit elkaar spatten en ik eigenlijk niet wist dat ik haar te veel onder druk had gezet. Die woensdag heeft ze haar spullen komen halen en de mijn gebracht. We hebben toen wat kunnen praten ik heb me verontschuldigd voor mijn kinderachtig gedrag en had het zelf moeilijk met het feit dat ik wist wat ik moest doen verstandelijk, maar het emotioneel niet kon. Ik heb haar ook gezegd dat ik daarover eens met een psycholoog zou praten, iets wat ik nog nooit gedaan had, maar ik voelde me slecht omdat ik mezelf niet onder controle had. Ze was blijkbaar wat spullen van me vergeten. Die is ze dan vandaag komen brengen.Ik heb haar in die tijd niet meer geschreven, gebeld of sms gestuurd behalve dan een smsje om af te spreken voor deze laatste spullen. Ik had vandaag met haar gesproken over wat ik met die psycholoog had besproken, daar had ze zelf naar gevraagd. Ik heb haar ook gezegd dat ik nog steeds gevoelens voor haar heb en dat is ook zo anders zou ik dit hier niet schrijven nu. Ik denk dat er bij haar twijfel is, maar aan de andere kant zegt ze ook wel dat we beide iemand anders zullen vinden. Ik weet niet wat ik er mee moet.
Ik denk dat het soms makkelijker is als je beide uitgekeken bent op elkaar en het gewoon een opluchting blijkt dat de breuk er uiteindelijk is. De relaties die eindigen maar die in feite niet hadden moeten eindigen doen onmenselijk veel pijn. Zoals Benny ooit zo mooi zong in het liedje waarom fluister ik je naam nog kan niemand het mooier beschrijven: hij besluit met ik had je beter niet gekend.

En nota bene heb ik hem nog verteld ook dat mijn vader ooit met gierende banden de oprit afreed en die heb ik vervolgens nooit meer teruggezien (zelfmoord), dus of hij er aub rekening mee wilde houden dat ik daar enorm veel schrik voor heb en als het even kan niet op die manier in de steek gelaten wordt. Nou ja… dat kan en mag ik blijkbaar niet verwachten?
Na veel aandringen heeft hij vrijdagavond nog bij mij geslapen, omdat mijn ouders nog op vakantie waren en hij het niet kon maken om mij zo alleen te laten met dit nare gevoel, hij is dus blijven slapen, we hebben wat gepraat over de break, maar deden verder tamenlijk normaal, ´s avonds hadden we nog voor de laatste keer seks en zaterdagmiddag zijn we voor ons afscheid naar het strand geweest. Hij wilde dit allemaal liever niet, maar heeft dit voor mij gedaan. Constant als ik emotioneel werd, omhelsde hij mij en trok hij mij tegen zich aan.
Hi Ineke, de 'het ligt allemaal aan mij' regel wordt gebruikt om er zo snel mogelijk vanaf te kunnen zijn. Je ziet het vooral bij bindingsangst, maar ook wel in situaties zoals jij nu beschrijft. Zoals hij tegen een relatie of partner aankijkt, zou het beter voor hem zijn als hij eens lange tijd alleen blijft. Want in een relatie verwacht je dat beide partners zich inzetten en tijd voor elkaar vrij maken. Hij lijkt dat allemaal niet te willen, dus blijft de vraag over wat hij in vredesnaam in een relatie doet. Zijn verleden is ronduit ellendig geweest, maar zijn huidige gedrag is zijn eigen keuze. Een kwestie van prioriteiten stellen, waarbij jij bij hem duidelijk geen prominente plaats inneemt. Grt van A.
Vandaag zag ik je berichtje. Ik zeg maar gelijk, ik vind enorm moeilijk wat te doen. En veel te laat, maar toch alsnog een briefje van mijn kant zoals beloofd. Sorry dat het zo lang duurde, heb het honderd keer herschreven en er tegenop gezien het te versturen. Natuurlijk is de mail niet het beste medium, omdat deze woorden geen nadere toelichting kunnen krijgen waardoor het misschien verkeerd opgevat kan worden. Ik hoop dat dat niet het geval zal zijn. En per mail, omdat persoonlijk contact mij op dit moment niet goed lijkt.
Een vaak voorkomende reden, zeker bij mannen die nog maar net uit een relatie komen, is dat ze je aandacht willen, maar eigenlijk geen relatie met je willen uit bouwen. Voor hen is daten met een vrouw gewoon ontzettend leuk. Ze vinden het gezellig om in je aanwezigheid te zijn, het leren kennen vinden ze steeds een uitdaging en ze hebben een emotioneel klankbord. Ze kunnen dingen aan je kwijt, die ze niet aan de voetbalmakkers vertellen. En dat kan verslavend werken. Dat is ook de reden waarom ze een vrouw dicht bij zich houden, zonder echt een relatie te willen uitbouwen. Kan je daar dan iets aan doen als je dit merkt? Natuurlijk! Stop met te geven zonder te krijgen. Laat hem zelf het initiatief nemen, antwoord even niet op berichten en wees niet steeds zelf de vragende partij. Hij moet op zijn minst ook een investering maken en laten zien dat hij je leuk vindt. Als die signalen er niet komen, dan ben jij er alleen maar zodat hij zich goed over zichzelf voelt, zonder er iets voor te doen. Dus stop maar met op een goedkope manier aandacht te geven. Jij doet niets meer, als je er niets voor terugkrijgt!
Ik kijk wel nog vaker op haar facebook (waar ze normaal nooit opzat) en nu post ze opeens vanalles over festivals waar ze heen gaat en foto's met vriendinnen etc. Ze heeft zelf geen contact met mij tot nu toe opgenomen maar ik heb wel nog veel spullen hier liggen en we zouden gaan samen wonen en hadden de inboedel al samen gekocht zo'n 2 maanden geleden. Is haar liefde voor mij nou echt over? ik wil haar zo graag terug en ik ben mezelf ervan bewust dat ik haar verwaarloost heb en dit zal ik nooit meer laten gebeuren… Zou iemand mij alsjebliefd tips kunnen geven want ik voel me zo klote en ik wil haar zo graag terug Reactie infoteur, 06-02-2016
In dat artikel lees je waarschijnlijk wel op welke punten het mis ging. Was er aan haar trouwens niets mis? Na verloop van tijd komen ieders minpunten boven water en gaat het erom dat je je daar niets van aantrekt. Een beetje bijsturen, elkaar aanvullen, rekening houden met elkaar… in een goede relatie gaat dat vanzelf. Het is goed mogelijk dat er nog andere dingen zijn die haar dwars zaten. En nu geen zin in heeft om daarover te praten. Maar was zij niet degene die wilde dat je je gevoelens openbaarde? Beter laat dan nooit. Nu je dat eindelijk doet is het ook weer niet goed. Daarom denk ik dat je ex altijd wel redenen zou hebben gevonden om de relatie te doen knappen. En die zijn er ook, want geen mens is perfect. Jammer dat ze je voortijdig aan de kant heeft geschoven, zelfs met de woorden dat ze altijd van je gehouden heeft en je ontzettend zal missen. Waarom ze dan niet verder met je kan, zoals ze zelf zegt, is me een raadsel. Verbeteringen aanbrengen is een zaak van twee mensen, niet van eentje. Je kunt haar na enkele maanden tot een jaar nog eens schrijven en vragen hoe het met haar gaat. Houd emoties dan achterwege, maar wees gerust openlijk nieuwsgierig. Ongetwijfeld ben je dat als vanzelf dan al. Zijn jullie voor elkaar gemaakt, dan zal ze blij verrast zijn van je te horen. In alle andere gevallen is het oppassen geblazen. Sterkte, A.
Zoals ik net al zei: hard to get spelen hoeft niet. Als je openstaat voor een relatie, dan hoef je dat niet te verbergen. Alleen je moet wel onthouden dat flirten en daten een beetje een spel is en jij moet net weten aan welk touwtje te trekken om ervoor te zorgen dat een man voor je gaat dansen (ook al klinkt dat heel cru). Als je te ongeïnteresseerd doet, dan is dat voor een man ook een verkeerd signaal.

Hallo Astrid, In wat voor context mijn ex en die therapeut het verder over "ons" hebben gehad, weet ik niet. Maar net wat je zegt, het is een vreemde uitlating. "lastig een relatie op de werkvloer en dus 'grappig' dat ik dan mee zoukomen om haar vrijdag naar die therapeut te brengen"… Hmm. Zoals ik dan altijd maar zeg whatever! Ik ga trouwens niet mee, moet werken en iemand anders brengt haar. Ze stond er niet negatief tegenover dát ík eventueel wel mee zou gaan. M.i. nog vreemder. Want het is niet alleen even brengen, ik moet er dan ook wachten. Wat haar therapie verder betreft; ik heb ooit eens vermeld over haar jeugd en het misbruik. Daar is in feite de therapie op gericht. Mijn ex heeft ook last van stemmingstoornissen. Maar ik ga proberen bij mijn ex te achterhalen wat nu precies het doel is. Bv bij mindfullness leert ze haar negatieve gedachten te balanseren. Ik weet wel dat ze opdrachten meekrijgt vanuit haar therapie; bv vorige week moest ze dus 4 vrienden vragen wat zij van mijn ex vinden. Ik denk ook dat mijn ex teveel meegaat in wat de therapeuten zeggen (bv over ons, over een relatie). Mijn ex hield zich altijd bezig met wat anderen van ons denken bla bla.
Je instincten zullen je vertellen dat als je gewoon akkoord gaat met alles wat je ex wil, ze zullen terugkomen. Je instincten zullen je vertellen dat je behoeften, je waarden, je verlangens, je doelen niks uitmaken. Je instincten zullen je ook vertellen dat het enige wat belangrijk is, is om je ex terug te krijgen. En daarvoor kun je alles opofferen.​
Na die tijd ging het heel erg goed volgens mij, we spraken elkaar dagelijks over whatssapp, spraken 1 keer per week af en niet vaker, en ik nam haar altijd wel mee uit naar de stad voor iets leuks waarbij ik alles betaalde (uiteten/bioscoop oid) en daarna bleef ze ook altijd slapen, nadat we bijvoorbeeld een enge film hadden gezien en we in elkaars armen waren verstrengeld. De knuffels waren heel innig en diep, en ze sloot haar ogen daarbij ook altijd. Het leek allemaal perfect; ze vond me heel erg lief en aantrekkelijk tegelijkertijd, en de (inmiddels onveilige) sex was echt goed gewoon, ik leidde vooral. Dat ging zo twee maanden door (mei en juni).
Hallo, onlangs zijn ik en mijn partner uit elkaar gegaan en dit valt me nogal rauw op mijn dak, ik zou graag wat tips willen hebben hoe ik dit kan verwerken en of ik ook haar terug kan winnen. We hebben bijna 5 jaar een relatie gehad, ken haar al 8 jaar en we hebben ook 3 jaar samengewoond, op een gegeven moment lukte het niet meer omdat ik door mijn depressie schulden had opgebouwd. Toen zijn we tijdelijk uit elkaar gegaan en ben ik weer bij pap en mam gaan wonen, we zijn toen toch weer bij elkaar gekomen en dat ging ook een tijdje goed. Tot we een keer ruzie kregen en ze geen contact meer met mij wou, ze heeft het toen ook uitgemaakt en hierdoor zit ik met een leeg gevoel en kan er eigenlijk ook niet met mensen over praten in het echt. Ik hoop echt dat iemand me hier mee kan helpen en me wat ondersteuning kan bieden want ik ben ten einde raad, ik zou er alles voor geven om ook gewoon nog 1 gesprek met haar te kunnen voeren en om gewoon te snappen waarom dit zo is gegaan etc. Maar dit gebeurt niet want ze heeft me geblokt op facebook etc en wil geen contact meer met mij. Alvast bedankt voor de hulp het is zeer welkom!
Wanneer verlaat een vrouw nu haar vriend of man? Om een relatie duurzaam te laten zijn, moet er een constante factor zijn die romantiek, liefde en echte emoties omvat. Tenminste, dat vinden vrouwen belangrijk. Alle relaties beginnen zo, maar na verloop van tijd komt de klad erin, vooral als de man haar niet langer meer het gevoel geeft dat ze speciaal en uniek is en de vrouw zich niet langer meer bemind voelt. Een vrouw negeren is haar diep kwetsen. Als de vrouw voelt dat er niet meer van haar wordt gehouden, zal ze nog wel lang loyaal blijven aan de man die haar ooit had uitverkoren, maar haar antenne staat gericht op affectie van andere mannen. De op losse schroeven staande relatie heeft dan enkel nog een zetje nodig om haar te laten vertrekken. Kortom: Een vrouw gaat weg als ze emotioneel wordt verwaarloosd.
Heb je advies voor me hoe ik een oude vlam terug in mijn leven krijg? Ik heb vorig jaar ongeveer 7 maanden contact met haar gehad, we hebben toen gezoend maar door niet daadkrachtig door te zetten ben ik uiteindelijk in de friendzone beland zonder dat ik het zelf door had. Toen ik op Facebook zag dat ze een vriend had heb ik haar van facebook verwijderd en het contact verbroken dit tot verdriet van haar want zij wilde graag contact houden als vrienden en zei dat als ik echt wat wilde ik wel meer gedaan had en dat zij niet het idee had dat ik echt meer wilde. Maar ik wilde niet meer gewoon vrienden blijven/worden omdat er al meer tussen ons had gespeeld en ik deed het op de cold turkey manier. Ik weet van mezelf dat ik daarin veranderd ben. Ik durf nu krachtiger initiatief te nemen en ben steeds beter geworden in het herkennen van lichaamstaal.
Hi Hoopvol, deze man moet niet denken dat als hij met zijn vingers knipt jij vervolgens klaar staat. Natuurlijk moet je dat geld wel terughebben. Zoals je weet ben ik geen voorstander van een afspraak. Ga je toch, dan moet je hem de indruk geven dat je amper ruimte in je agenda hebt, en dat je het helaas kort moet houden. Zo houd je hem in de greep, want anders gaat het andersom en gaat hij het contact regeren. Pak de flappen aan, geef hem een verfijnde glimlach, drink desnoods een drankje en stap dan op. Ga niet vragen wat hij vervolgens zal gaan doen (bellen, sms'en oid), maar zeg iets in de trant van: 'Ik hoor wel weer van je'. Het is natuurlijk het beste als hij laat merken je graag weer opnieuw te willen spreken. Laat hij dat in het midden, dan ben je wel de laatste om hem achter zijn vestje te zitten. Eens kijken of Cupido zijn pijlen nog ergens in het stof heeft liggen… ;). Groetjes, A.
Als jij echt je ware liefde voor deze 51 jarige man wilt tonen, zou ik niet het contact met hem verbreken. Je kan hem dit alleen maar tonen door met hem om te gaan. Een man heeft niet zoveel aan woorden maar meer aan daden. Zijn ex vrouw speelt natuurlijk een vies spelletje door op zijn emotionele en zorgzame kant te bespelen (zelfmoord). Maar op den duur komen ze toch weer in dezelfde neerwaartse spiraal terecht en kijk wie hem dan altijd gesteund heeft. Maria die hem geen problemen en gezeur brengt. En daarmee zeg ik niet dat je eindeloos op hem moet wachten. Maar je kent hem pas sinds februari, hoe groot is de stap voor deze man om het oude vertrouwde met zijn ex op te geven voor een een nieuwe relatie die hij pas net kent. Hou vol, laat hem zien en voelen dat je er voor hem bent. Samen die gestoorde ex van hem te baas kunt. (Contactverbod?)

Had in begin gezegd dat ze alles mocht houden omdat ik dacht dat het terug goed ging komen. Kwam niet onmiddellijk goed en ben achteraf mijn gerief gaan halen, daar heb ik eigenlijk recht op. Ze wil me ook niet betalen voor die dakramen, maar ach is maar geld he, niet erg. Ze zei dat ik met niets ben gekomen, maar ik heb toch wel 3 jaar lang geïnvesteerd in dat huis? Daar is ze toch niet eerlijk en volwassen in.
Ben een jongen van 28 jaar en had verkering met een lieve en leuke meid van 24. in 2010 kregen we verkering. Ik leerden haar kennen via mijn zusje, zij zaten bij elkaar op school. ik woon in Apeldoorn en zij in Zwolle dus het was wel een klein afstandje elke keer rijden of met het openbaar vervoer. ik vond dat totaal niet erg, vind Zwolle wel een leuke stad maar heb natuurlijk mijn leven hier in Apeldoorn, en zij in Zwolle. Het ging een jaar hartstikke goed geen ruzies of andere rare dingen. we waren dol op elkaar en ging zelf voor het eerst op vakantie alleen met elkaar. Dat ging best wel goed vond ik er waren hier en daar wel dingen maar we zagen elkaar alleen maar in het weekend en nu in eens een hele week. toen begon 2012, ik kreeg veel stress van school en om mijn heen gebeurden er van alles waar ik geen contorollen over had. mijn oma ging dood, vader kreeg keel kanker en mij ex en ik kregen steeds vaker ruzies. ik dacht eerst dat het aan haar lag maar het lag aan onze tweeën. ik deed volgens haar niet meer mijn best en ze begon mij steeds minder leuk te vinden (haar woorden) en ik zat erg in mij zelf, en vond dat ze niet zo moest zeuren. toen barsten de bom. ze maakte het uit na dat we nog geen maand samen hadden gewoon hier in Apeldoorn en dat mijn vader op de operatie kamer lag. Ik zag geen licht meer en was er erg door heen. gelukkig kwam er school vakantie zo dat ik er ff tussen uit kon. ben in therapie gegaan ( voor mijn gedrag en de depressief probleem ) ben veel gaan werken om mijn gedachten ergens anders op te zetten en om anderen mensen tegen te komen. heb daar tussen wel alles verkeerd gedaan die ik moest vermeiden zoals: haar op zoeken met rozen, zeggen dat ik van der hou en dat ik haar terug wil en alles zou veranderen en ga zo maar door. nu na 50 dagen niks meer tegen der gezegd te hebben of haar hebben op gezocht is het nog steeds erg stil. ik zou graag weer met haar in contact willen komen zo dat we misschien weer opnieuw kunnen beginnen. geduld hebben is niet mijn besten kant, maar probeer het toch. ( heb haar vandaag weer voor het eerst een rustig smsje gestuurd van: hey… hoe is het nu met je?) Ik hoop dat ze gewoon weer met mijn kan praten en wie weet wat daar uit komt, anders krijg ik het nog moeilijk als ik der weer tegen kom. ik ben mijn leven erg aan het veranderen nu zo dat ik dit nooit meer kan mee maken want hoe diep ik nu was gevallen is mijn nog nooit overkomen.
Wat jouw rol hierin is? Dat je bij hem blijft zolang hij nog niet (zakelijk) los is van deze destructieve ex en haar invloed op hem. Dat je dat allemaal geaccepteerd hebt. Die man zit tussen 2 vuren en kon/kan die zakelijke band nog niet verbreken (waarschijnlijk uit financieel oogpunt), dat moet eerst afgewikkeld, wil hij haar voorgoed en definitief uit zijn leven kunnen weren. Ze heeft nu een zekere macht over hem.
ik ben ten einde raad en hoop dat iemand die dit ook heeft meegemaakt me kan helpen met advies of nodige informatie. ik ben een drie maanden geleden een meiske tegen gekomen die m`n leven volledig deed veranderen. we raakte aan de praat in een kroeg en we wisselde telefoonnummers uit. twee dagen later kreeg ik een bericht van haar of we nog eens af konden spreken. dit leek me erg leuk. ik was nog niet zo lang uit een vorige relatie en had haar ook aangegeven dat ik alles rustig aan wilde doen. we spraken af bij haar thuis en het voelde goed. de dagen daarna ging alles vanzelf, en rustig aan doen was er dan ook niet meer bij. ze is drie jaar geleden gescheiden en de rechtszaken lopen nog steeds. ze heeft twee kindjes. maar niets van dit alles stond mij in de weg. ik wilde niets maar dan ook niets liever dan met haar verder en gelukkig worden. we hadden allebei een gevoel wat we nog nooit eerder hadden gevoeld. een sterk intens gevoel van liefde. we konden goed met elkaar praten en het voelde allemaal vertrouwd alsof we mekaar al jaren kende. ze had door de jaren heen een muur om haar hart gebouwd, en ze gaf me op een dag aan dat ik dat muurtje aan het afbreken was. ze was aan het smelten. we voelde ons heerlijk en gelukkig als we samen waren. ze had een druk leven met de kinderen, twee banen om alles toch nog te kunnen betalen. dan de rechtszaken nog en een vervelende ex die maar aan haar hoofd bleef zeveren. ze vertelde me alles en het gaf haar een goed gevoel om met me te praten. maar zo blijkt later, deze gesprekken hebben ook veel negatieve herinneringen omhoog gebracht. we hadden het fijn samen. we gingen samen naar een concert van coldplay waar ze een nummer speelde wat wel heel erg van toepassing was op haar leven. het nummer "fix you". we hielde mekaar het hele nummer stevig vast. we waren verliefd. ondanks dat het muurtje een heel eind weg was had ze toch nog een lichte blokkade. dit uiten zich door bijvoorbeeld de woorden "ik hou van je" te zeggen. zodra ik dat tegen haar zei wist ze daar niet echt raad mee. tot een aantal weken geleden we in bed lagen. na wat gebabbeld te hebben deed ik het licht uit. ze vroeg aan me of ik het weer aan wilde maken en dat deed ik. ze keek me recht in de ogen aan en zei dat ze van me hield. ik wist dat dit voor een persoon die 3 jaar lang stil heeft gestaan wat relaties en gevoelens betreft heel wat was. na een tijd wilde ze dat ik kennis zou maken met de kindjes en dit voelde bij mij geweldig. een week van liefde en samenzijn ging voorbij. ook een week met vele gesprekken onder het genot van een drankje. de gesprekken kwamen best vaak terug op haar verleden. of dat ze daar juist naar toe stuurde of hoe, dat weet ik niet. na die week kwam ze ineens de uiting dat ik te snel te dichtbij was gekomen en dat ze de rem erop wilde gooien. dit kwam bij mij natuurlijk best vreemd en hard aan. maar natuurlijk, als dat nodig is, doen we dat. maar, zo bleek lukte dat geen van ons beide. we genoten van elkaar als we bij mekaar waren. toch dreef ze steeds verder weg. op een dag zei ze dat ze twijfelde, ze twijfelde overal aan. en juist omdat ze van me af dreef, ging ik harder werken en vechten om haar bij me te houden. doordat ik harder ging vechten rende zij harder van me weg. op een dag zei ze tegen me dat ik haar moest loslaten. dit kwam natuurlijk als een donderslag binnen. hoe kan dit nou, we waren zo gelukkig. ik kon het gewoon niet begrijpen. maar ze vertelde me ook dat ze geen afscheid wilde. het idee dat ze me nooit meer zou zien maakte haar al ziek. we gingen mekaar minder zien. ze stuurde me af en toe dat het haar goed zou doen als ik haar nu even vast zou houden, maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover mij. maar toch, na wat over en weer smsen ging ik naar haar toe. als ik dan bij haar was zag en voelde ik haar gewoon genieten. hoe ze vast hield, hoe ze me aan keek, wat ze tegen me zei dat ze het zo fijn vond dat ik bij haar was. ze genoot van elk moment als ik bij haar was, zelfs nu nog nadat ze me had gevraagd of ik haar los wilde laten. en zo ging het diverse keren. ze stuurde me na een dag geen contact dat wel zeker aan me dacht en dat ze me miste. maar toch moest ik haar loslaten. ik weet niet in welke sferen van emoties ik het moet zoeken. wil ze wel, maar kan of durft ze niet? weet ze niet hoe? en wat moet ik doen, haar volledig loslaten staat haaks op mijn verliefdheid. moet ik afstand nemen? de kans zit er dan in dat ze me gaat missen en misschien wel om zal draaien. of dat ze me juist gaat vergeten als ik niet meer laat merken dat ik er sta. ik weet het echt niet meer. ik weet dat ik haar vreselijk mis nu. ze heeft na haar scheiding 3 jaar lang een veilig leventje gehad met haar twee kindjes. een veilig leven zonder gekwetst te worden of iemand te kwetsen. zou ze het nu gewoon niet durven, of nu niet de energie voor hebben. ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen.
Elke man waardeert rokken en jurkjes meer dan een spijkerbroek en sportschoenen. Je hoeft je niet enorm uit te sloven. Maar kleding dragen die traditioneel meer bij vrouwen past zorgt ervoor dat mannen zich meer bewust worden van je vrouwelijkheid. En daarmee als een geschikte partner om een gezin mee te stichten (alhoewel dat laatste stuk onbewust gaat).

Tekstberichten dienen ideaal te worden gebruikt na het verzenden van de handgeschreven brief om aantrekkingskracht op te bouwen. Je kunt zelfs de handgeschreven brief overslaan en rechtstreeks naar tekstberichten doorgaan. Je kent je situatie en je ex beter dan iedereen, dus het is jou beslissing of je alleen tekstberichten wilt gebruiken, alleen de letter of beide. Maar ik raad je aan om één of beide van deze te gebruiken voordat je je ex daadwerkelijk belt.
Vermoedelijk is je (ex) vrouw in de war, worstelt ze met tegenstrijdige gevoelens en weet ze niet hoe ze het op een rijtje kan krijgen. Vermoedelijk voelt ze zich ook schuldig tegenover jou, de kinderen, familie, etc. En ze is na die 10 jaar relatie en 5 jaar huwelijk toe aan een frisse wind. Menselijk! Die jongere man biedt haar vermoedelijk avontuur waar ze zo erg naar snakt.

Alles liep op rolletjes totdat we voor beiden een aantal gebeurtenissen passeerden. Ik moest mijn huis uit en op zoek naar een nieuw huis en zij moest gaan stage lopen. Uiteindelijk heb ik eind juni de sleutel gekregen en begon zij in juli met haar full time stage. Inmiddels had ze de knoop doorgehakt om (tijdelijk) te stoppen met haar sport en was ze steeds vaker met vriendinnen van studie uit eten en afspreken. Daarnaast ging ze twee weken voor begin stage nog met andere vriendinnen op vakantie en na de vakantie, dus ook na stressvolle periode begin stage, uitte ze voor het eerst twijfel aan haar gevoel voor mij. Ze vertelde mij dat ze op de vakantie mij niet gemist had (terwijl we wel via de what's app prima contact hadden). Dit sloeg in als een bom. Helaas zijn we beiden binnenvetters en hebben we nooit echt veel gezegd hoeveel ik om haar geef. Ook gaf ze aan dat ze graag het leven wil ontdekken en dat ik alles al hebt ontdekt. Zo wil ze in januari naar een vriendin in Indonesië en wil ze haar master doen in het buitenland. Nadat ze het uitte, in tranen, heb ik voorgesteld om te kijken of we het weer konden laten terugkomen. We hebben drie weken lang leuke dingen gedaan en het voelde goed aan met een kleine maar. Ondanks dat we heerlijk bijvoorbeeld op de bank konden zitten, hebben we nu achteraf gezien te weinig in die periode het erover gehad. Na deze drie weken kwam ze op een dag bij me en na een gezellige namiddag heb ik het toch ter sprake gebracht. Ze vertelde dat het gevoel niet was veranderd en dat we beter er een punt achter konden zetten. Ze is die avond nog wel blijven slapen (niet intiem geweest) en de ochtend erop is ze naar huis gegaan. We hebben bijna twee jaar de gehele dag contact gehad via ping en what's app. Ook na die bewuste avond was er wel wat contact en vier dagen later heb ik gebeld en na twee uur bellen, veel huilen en haar ervan proberen te overtuigen dat het echt anders kan, was de breuk vrij definitief. Toch hebben we hierna iedere dag wel even contact gehad en ook zij kwam soms vanuit het niets met een geïnteresseerde vraag. Uiteraard waren de (korte) gesprekken niet als eerst maar er was wel interesse. Sinds het uit is, is ze nu erg bezig met vriendinnen. Veel uit, op pad met anderen en constant online bij de what's app. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Afgelopen maandag hebben we de laatste spullen uitgewisseld en dat was niet leuk. Ze was vrij afstandelijk (ze zei dat ze moe was want was een weekend weg geweest en veel uit geweest) en ook met haar telefoon aan het spelen. Toch zat ze die avond tot na 2300 op what's app. Mijn insteek was om haar nog een keer te vertellen hoe fijn ik het heb gehad en dat ik blij met haar ben geweest maar het viel een beetje in het water omdat ik vrij emotioneel werd. Daarnaast was ze op zich vrij stellig dat haar gevoel weg is. Dit ben ik nu al een aantal weken en dat is zeer vervelend. Afgesproken dat we eventueel wel contact kunnen hebben. Bij afscheid nog een knuffel en kus. De morgen erop verandert ze haar status op Facebook naar vrijgezel. Ik stuurde nog een bericht met vind ik niet leuk en vertelde nog dat ik haar bedankte voor de mooie tijd. Dit vond ze stom want was zo formeel. Nu is ze constant bezig met 'leuke' dingen. Daarnaast nog steeds en meer op what's app en helaas sinds gisteren ook gezien dat ze aan het sjansen is met een jongen via Facebook waarbij wordt verwezen naar gesprekken die niet op Facebook zijn gemaakt. Het stomme is dat ze deze jongen altijd als 'gewoon' heeft getypeerd. U zult begrijpen dat ik erg in de war en teleurgesteld ben. Waarom gaat ze zo vol op in al die dingen? Waarom lijkt het alsof het haar niets meer interesseert ten opzichte van mij, alsof ik nooit bestaan hebt? Wat gaat er in haar om? Wil ze echt alles doen zonder mij? Waarom sjanst ze met die jongen? Wil ze die spannende aandacht? Mijn gevoel voor haar zit heel erg diep. Helaas, zo realiseer ik me nu, heb ik dat in de tijd dat we samen waren, te weinig geuit. Heeft u tips om haar weer terug te winnen, of heeft u het idee dat het schild dat ze nu voor mij opgetrokken heeft vrij definitief is?


Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.
Ik vraag hem niet om af te spreken en als ik al wat vraag/sms gaat het over mijn geld en dan ben ik heel zakelijk. Hij heeft wel eerder gevraagd wat te gaan doen samen maar daar zei ik dan nee op, waardoor hij zich dan weer voor even terugtrok. Hij is zelfs een keer naar een van onze favoriete plekken gegaan en had mij van te voren gesmst of hij mij daar kon zien, hij zou sowieso gaan, ik ben niet gegaan (nam het ook niet serieus, omdat we net daarvoor soort van ruzie hadden gehad) en hij dus wel. Hij werd niet boos maar was teleurgesteld dat ik niet was komen opdagen toen.
Contact met de kids word al afgedwongen langs het vredegerecht, maar eer dat in orde is zijn we weer zoveel tijd verder.Psychiater en psychologe zijn momenteel men enigste reding en een agressie therapie die zich echt wel nuttig maken kan.Haar ouders die volledig afstand hebben genomen in dehele zaak en zei die ondertussen al een andere liefde in haar leven nam en dit op nog geen 2 maand tijd.Terwijl ik nog zoveel liefde voel voor haar.Als ik dit bovenstaand artikel overlees lijkt het me, met een tijd afzijdig te blijven staan en het contact langszaam weer op een possitieve manier op te bouwen er toch nog hoop is om weer verenigd te worden met men kinderen en haar. Reactie infoteur, 06-02-2016

ik had het erover met vriendin van mijn ex zijn broer (beetje moeilijk, ik weet het), ze zei dat hun ook wel eens uit elkaar waren gegaan, maar als ze een keer met hem ging praten dan wisten ze dat ze beide dom waren en ze nog van elkaar hielden. mijn mijn ex is niet heel erg als zijn broer, maar ik had een plan bedacht dat als het deze week niet goed komt of nog niet hebben gepraat. dan ga ik zaterdag naar hem toe met koekjes die ik ook voor hem had gebakken toen we 6 maanden samen waren.

In het begin praat je over dezelfde interesses, leuke plaatsen die je bezocht hebt, je passies, je ambities en dingen die je graag nog wil doen in het leven. Als hij denkt aan een gezin en daarover begint, dan mag je daar natuurlijk op ingaan, maar wees niet te gretig. Je wil een man niet afschrikken dus begin maar liever niet uit jezelf over een van deze onderwerpen.
Ik wilde zo voor hem gaan… nu ik met mijn huidige vriend ben merk ik dat ik me vaak aan hem irriteer. Kijk hem niet aan bij het knuffelen. Zoek niet de intimiteit wat hij juist heel erg wenst. Ik krijg steeds meer een muur en vraag me af ben ik te snel in deze nieuwe relatie gestapt… heb ik bindingsangst of is hij blijkbaar toch niet de ware …vind de aanblik van zijn hoofd niet echt aantrekkelijk..
Ik heb bijna 20 maanden een relatie gehad met mijn ex, we hadden in het verleden veel irritaties en ruzies, maar ik heb veel voor hem veranderd (waar ik het trouwens zelf ook over eens was, want ik kon echt onuitstaanbaar zijn). Mijn ex heeft mij woensdagavond verteld dat hij een punt achter de relatie wilt zetten, hij heeft al vaker op dit punt gestaan, omdat hij het gezeur zat was en ´vrijer´ wilde zijn. Hij was 3 dagen ‘ziek’ thuis gebleven en heeft toen heel veel na zitten denken over onze relatie, hij dacht dat het beeindigen ervan, het beste zou zijn.
wij zijn toen uit elkaar gegaan omdat hij zei geen gevoel meer te hebben voor me we hebben samen 2 kinderen. ik en de kids zijn weggegaan en 3 dagen later woonde hij samen met dat meisje en haar 3 kinderen zei kwam uit een huwelijk beide zijn ze van ene in Andere relatie gestapt en gelijk gaan samen wonen in 3 dagen tijd. nu kan meneer ineens alles doen we zijn nun14 weken uit elkaar . hij heeft ons andre halve week genegeerd en nu belt hij weer ons op maar nu negeer ik hem even. Hij ’s veel afgevallen na onze breuk en ziet er slecht uit. hij beweert gelukkig tenzijn in het begin elkendag op fb hoe gelukkig die met haar is dat word heel erg minder nu. een vriendin van mij vroeg hem of we uit elkaar waren om hem te testen hij zei alleen ja klopt soms werken dingen niet. Zei heeft ook nog heel veel contact met haar ex man. zitten hun beide in een rebound relatie door van ene in Andere relatie te stappen en gelijk samen gaan wonen in 3 dagen na de breuk van beide relatie’s? en zal hij ons missen omdat hij nu weer belt en heel koel reageerd op die vriendin? ik wil hem zo graag terug mis hem nog elke dag. ze nieuwe vriendin controleerd hen ook op alles daar het hij een hekel aan normaal overal waar hij een hekel aan had wat die altijd zei vind hij nu ineens niet erg. heb ik kans
Maar wat voelde jij je verraden toen je eindelijk achter de waarheid kwam. Terwijl jij in een wereld leefde waarin je partner compleet aan jou toegewijd was en je stiekem de trouwklokken al hoorde luiden, lag jouw (ex-)partner te rollebollen in het bed van een ander. Je bent verdoofd, verward en zwaargekwetst. Maar tegelijkertijd wakkert er ook een vuur van woede; je wilt je ex zien branden.
Alles ging voor een jaar erg goed. We gingen voor de eerste keer samen op reis naar Zweden, en hadden een leuke zorgeloze tijd. Maar plots maakte hij het uit. Hij had opnieuw de twijfels van een jaar terug: Was hij wel klaar voor zo'n serieuze relatie? Hij voorspelde al meteen dat door uit elkaar te gaan, hij me ging beginnen missen en beseffen dat hij niet zonder me kan. En hoopte dat dit zijn twijfels voor altijd zou doen verdwijnen. Dus voor hem leek dit ideaal: Eens enkele maanden genieten van het vrijgezellenleven, om dan weer sterker dan ooit verder te gaan met onze relatie. Toen hij na drie weken nog steeds achter dit idee stond stelde ik voor om elkaar enkele maanden niet meer te zien (want hij vroeg constant om 'als vrienden' af te spreken). Hij was hier erg door geschrokken en zei me dat hij dit niet wilde. Ook al twijfelt hij over alles, over één ding was hij zeker: dat hij me niet kwijt wilt en met mij een toekomst ziet. Hij vroeg nog twee weken om er zeker van te zijn dat hij me niet puur terug wilde uit 'gemis'. Perfect na twee weken nam hij contact op en zei hij dat hij absoluut zeker was dat hij me terug wou.
Hallo, onlangs zijn ik en mijn partner uit elkaar gegaan en dit valt me nogal rauw op mijn dak, ik zou graag wat tips willen hebben hoe ik dit kan verwerken en of ik ook haar terug kan winnen. We hebben bijna 5 jaar een relatie gehad, ken haar al 8 jaar en we hebben ook 3 jaar samengewoond, op een gegeven moment lukte het niet meer omdat ik door mijn depressie schulden had opgebouwd. Toen zijn we tijdelijk uit elkaar gegaan en ben ik weer bij pap en mam gaan wonen, we zijn toen toch weer bij elkaar gekomen en dat ging ook een tijdje goed. Tot we een keer ruzie kregen en ze geen contact meer met mij wou, ze heeft het toen ook uitgemaakt en hierdoor zit ik met een leeg gevoel en kan er eigenlijk ook niet met mensen over praten in het echt. Ik hoop echt dat iemand me hier mee kan helpen en me wat ondersteuning kan bieden want ik ben ten einde raad, ik zou er alles voor geven om ook gewoon nog 1 gesprek met haar te kunnen voeren en om gewoon te snappen waarom dit zo is gegaan etc. Maar dit gebeurt niet want ze heeft me geblokt op facebook etc en wil geen contact meer met mij. Alvast bedankt voor de hulp het is zeer welkom!
We wonen allebei weer noodgedwongen bij onze ouders omdat een eigen woning in ons eentje onbetaalbaar is. Ik mis haar elke dag. Ik jank (durf hier best voor uit te komen) elke week wel 1 of 2 keer om haar. Hoewel we een jaar verder zijn, zijn mijn gevoelens voor haar niet afgenomen en ben ik dus net zo verdrietig nog. Ik heb de tips uit het artikel wel proberen toe te passen. Ruimte geven, niet zielig doen, niet smeken om terug te komen. Ik probeer vooruit te kijken, maar het lukt niet. Iedereen zegt dat ik wel weer iemand tegenkom, maar ik wil geen ander. Ik wil mijn eigen vrouwtje weer. Ze was mijn eerste vriendinnetje toen ik 17 was, sommigen vinden de ware pas na meerdere relaties en anderen meteen bij de eerste. Voor mij is zij het nog steeds. Ik wil niet verder met een ander en moet er ook helemaal niet aan denken als zij met een of andere flapdrol verder gaat. (naar mijn weten heeft ze nog niemand gelukkig). Het contact loopt goed/normaal. We hebben onze hond die we delen en we spreken af en toe af dat ze de hond komt brengen. Want die mis ik ook. Daarnaast whatsappen we regelmatig en dit is soms best gezellig. Soms is ze ook erg kortaf. Zelf heeft ze ook veel aan haar hoofd en veel stress van werk,
Na een relatie van bijna 4 jaar heeft mijn vriend het uitgemaakt. Hij had het druk op mn nieuwe opleiding en ontmoette daar een meisje. De volgende dag spraken we af. Veel emoties. Die avond stuurde hij me een bericht dat ie even geen contact meer wou en had me overal op geblokkeerd om niet in de verleiding te komen. Een paar dagen daarna kreeg ik een agressief fb bericht van dat meisje. Dat ik op moest rotten en dat ik hulp moest zoeken omdat ik een tyfus kleuter was omdat ik er niet overheen kon komen tereijl iedereen doorwou met zn leven (2 dagen na de break up lol). Ook kreeg ik van mn ex zn vriend het een en ander te horen. Dat ik een *** stalker was. Ze hadden blijkbaar een nepaccount van mij gemaakt en mn ex zn vrienden lopen lastigvallen (heel volwassen). 5 dagen nadat het uitwas ontdekte ik dat ie met dat meisje. Zijn ouders zijn nog langs geweest en mogen dat meisje nou al niet. Een week later kreeg ik iets vab mn ex te horen. Zn ouders hadden namelijk verteld dat ie met me moest praten erover. Dat ging heel goed. Het was fijn om weer met hem te praten. Hij zei alleen dat ie moeilijk van mijn kont af kon blijven en keek de heletijd naar me en gaf me uit het niets knuffels, en geen vriendschappelijke, maar innige. Toen hij wegwou kreeg ik er nog 3. Je snapt misschien wel dat ik hiervan in de war ben en dat ik geen idee heb wat hij hiermee bedoeld. Vind ie me nog leuk? Zal zijn relatie lang duren?
Hij gaat zelfs nog regelmatig en met kerst enz mee op familiebezoek bij m’n ouders (ik weet dat dit bizar klinkt en ik weet ook niet wat ik er moet van denken??) Omdat ik het zelf ook niet vervelend vind heb ik hem ook nog steeds niet gevraagd om dit niet meer te doen, en wat erger is, ik zou het ondertussen zelfs missen mocht hij het (ineens) niet meer doen. Maar het is mij niet duidelijk of hij het puur voor de kindjes doet of hij het ergens ook wel leuk vindt om met mij samen te zijn. Maar dit besef heeft mij wel doen inzien dat ik hem niet kwijt wil
Elke man waardeert rokken en jurkjes meer dan een spijkerbroek en sportschoenen. Je hoeft je niet enorm uit te sloven. Maar kleding dragen die traditioneel meer bij vrouwen past zorgt ervoor dat mannen zich meer bewust worden van je vrouwelijkheid. En daarmee als een geschikte partner om een gezin mee te stichten (alhoewel dat laatste stuk onbewust gaat).

s’Morgens is hij naar zijn kantoor vertrokken. Ik heb hem gebeld om naar huis te komen. Geen sorry en geen uitleg, daar was niets gebeurd, terwijl ik het met eigen ogen had gezien. Ze waren in de keuken bij de gasten. Hij loog over alles. Zijn een week later naar zijn vader gegaan ik heb hem verteld dat zijn zoon mij bedrogen had. Terug thuis heeft hij mij laten weten dat hij nooit meer de liefde met mij zou bedrijven, heeft nog een paar keer geprobeerd. Tot de laatste keer, hij was amper klaar, en zei mij: ik ga een kamer in de stad zoeken. Ik voelde mij totaal misbruikt. Kort nadien ging ik slapen, ik had de deur van de slaapkamer op slot gedaan, hij heeft de deur ingebeukt en is op mij beginnen te kloppen.
Alles liep op rolletjes totdat we voor beiden een aantal gebeurtenissen passeerden. Ik moest mijn huis uit en op zoek naar een nieuw huis en zij moest gaan stage lopen. Uiteindelijk heb ik eind juni de sleutel gekregen en begon zij in juli met haar full time stage. Inmiddels had ze de knoop doorgehakt om (tijdelijk) te stoppen met haar sport en was ze steeds vaker met vriendinnen van studie uit eten en afspreken. Daarnaast ging ze twee weken voor begin stage nog met andere vriendinnen op vakantie en na de vakantie, dus ook na stressvolle periode begin stage, uitte ze voor het eerst twijfel aan haar gevoel voor mij. Ze vertelde mij dat ze op de vakantie mij niet gemist had (terwijl we wel via de what's app prima contact hadden). Dit sloeg in als een bom. Helaas zijn we beiden binnenvetters en hebben we nooit echt veel gezegd hoeveel ik om haar geef. Ook gaf ze aan dat ze graag het leven wil ontdekken en dat ik alles al hebt ontdekt. Zo wil ze in januari naar een vriendin in Indonesië en wil ze haar master doen in het buitenland. Nadat ze het uitte, in tranen, heb ik voorgesteld om te kijken of we het weer konden laten terugkomen. We hebben drie weken lang leuke dingen gedaan en het voelde goed aan met een kleine maar. Ondanks dat we heerlijk bijvoorbeeld op de bank konden zitten, hebben we nu achteraf gezien te weinig in die periode het erover gehad. Na deze drie weken kwam ze op een dag bij me en na een gezellige namiddag heb ik het toch ter sprake gebracht. Ze vertelde dat het gevoel niet was veranderd en dat we beter er een punt achter konden zetten. Ze is die avond nog wel blijven slapen (niet intiem geweest) en de ochtend erop is ze naar huis gegaan. We hebben bijna twee jaar de gehele dag contact gehad via ping en what's app. Ook na die bewuste avond was er wel wat contact en vier dagen later heb ik gebeld en na twee uur bellen, veel huilen en haar ervan proberen te overtuigen dat het echt anders kan, was de breuk vrij definitief. Toch hebben we hierna iedere dag wel even contact gehad en ook zij kwam soms vanuit het niets met een geïnteresseerde vraag. Uiteraard waren de (korte) gesprekken niet als eerst maar er was wel interesse. Sinds het uit is, is ze nu erg bezig met vriendinnen. Veel uit, op pad met anderen en constant online bij de what's app. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Afgelopen maandag hebben we de laatste spullen uitgewisseld en dat was niet leuk. Ze was vrij afstandelijk (ze zei dat ze moe was want was een weekend weg geweest en veel uit geweest) en ook met haar telefoon aan het spelen. Toch zat ze die avond tot na 2300 op what's app. Mijn insteek was om haar nog een keer te vertellen hoe fijn ik het heb gehad en dat ik blij met haar ben geweest maar het viel een beetje in het water omdat ik vrij emotioneel werd. Daarnaast was ze op zich vrij stellig dat haar gevoel weg is. Dit ben ik nu al een aantal weken en dat is zeer vervelend. Afgesproken dat we eventueel wel contact kunnen hebben. Bij afscheid nog een knuffel en kus. De morgen erop verandert ze haar status op Facebook naar vrijgezel. Ik stuurde nog een bericht met vind ik niet leuk en vertelde nog dat ik haar bedankte voor de mooie tijd. Dit vond ze stom want was zo formeel. Nu is ze constant bezig met 'leuke' dingen. Daarnaast nog steeds en meer op what's app en helaas sinds gisteren ook gezien dat ze aan het sjansen is met een jongen via Facebook waarbij wordt verwezen naar gesprekken die niet op Facebook zijn gemaakt. Het stomme is dat ze deze jongen altijd als 'gewoon' heeft getypeerd. U zult begrijpen dat ik erg in de war en teleurgesteld ben. Waarom gaat ze zo vol op in al die dingen? Waarom lijkt het alsof het haar niets meer interesseert ten opzichte van mij, alsof ik nooit bestaan hebt? Wat gaat er in haar om? Wil ze echt alles doen zonder mij? Waarom sjanst ze met die jongen? Wil ze die spannende aandacht? Mijn gevoel voor haar zit heel erg diep. Helaas, zo realiseer ik me nu, heb ik dat in de tijd dat we samen waren, te weinig geuit. Heeft u tips om haar weer terug te winnen, of heeft u het idee dat het schild dat ze nu voor mij opgetrokken heeft vrij definitief is?

Een week later belde hij me op hoe het ging.. We hebben toen even twintig minuten aan de telefoon gehangen over t een en t ander.. Gelukkig kon ik mijn emoties onder controle houden want ik wilde absoluut niet dat hij wist hoe verschrikkelijk ik mij eronder voelde.. Die avond belde ook zijn moeder nog.. Die vond het ook heel erg en had het niet zien aankomen.. Ze zei dat hij in de knoop zat met zichzelf en dat hij op dit moment even geen andere optie zag dan het uitmaken.. Voor mij een hoopgevende gedachte..
afgelopen week was ik 1 dag geblokt op fb. daarna werd ik weer uit genodigd voor vriendjes. 1,5 dag was ik geblokt op de app. gisteren avond ontblokt. Ik was tevreden. maar een app kwam er niet. vanochtend heb ik haar geappt en gevraagt hoe het met haar was? goed stuurde ze. ik heb terug gestuurd Goed om te horen. ik eet al bijna een week niet meer. we hadden 9 maanden een relatie. nooit ruzie en altijd goed.. Blijkbaar is het te vroeg om te appen. vriendjes blijven zou ik graag willen. wat nu niet meer is kan nog terug komen. ok geloof dat zij voor mij de ware is. en ik ben er van overtuigd andersom ook. maar dat ze nu zo even met haar gevoel in de knoop zit. Ik ga huilend slapen en word huilend wakker. ik droom van haar iedere nacht. overal waar ik in huis loop staat zij op mijn netvlies hoor ik haar stem in mijn hart. wat doet dit een pijn.. wie kan mij helpen wat ik nu moet doen. zou zo graag gewoon blijven praten met haar...
×