Na 1,5 jaar heeft mijn vriend de relatie verbroken. Een relatie waarin we de eerste 10 maanden ongeveer losvast hebben gescharreld. Hij was tot over zijn oren verliefd, echt zo extreem dat mensen zeiden hem nog nooit zo verliefd te hebben gezien (37 jr is ie) Ik voelde wel voor hem maar het ontbrak me aan iets waardoor ik vrolijk mijn gang ging. Dit is aan hem gaan vreten. daarbij heb ik zelfs nog met een wederzijdse bekende van ons aangerommeld. (Hij weet dit, ik ben dar eerlijk over geweest.)
Diep van binnen verlang je enorm naar liefde en warmte, maar je houdt afstand omdat je bang bent dat de ander jou zal afwijzen. Dit is een beschermingsmechanisme dat vaak al in de vroege jeugd is ontstaan. Misschien voelde je je vroeger als kind afgewezen en kreeg je om wat voor reden dan ook niet de liefde en aandacht waar je toen zo’n behoefte aan had.

Wantrouwen is één van de slechtste eigenschappen die je kan hebben in een relatie. Zelf ben ik kortgeleden op pijnlijke wijze achter gekomen. Ik ging op gegeven moment allerlei scenario's in mijn hoofd halen over mijn vriendin en we hadden het er ook weleens over. Mijn controledrift werd steeds erger en geen antwoord wat mijn vriendin gaf was goed genoeg. Zij ging hierom meer mijn vragen ontwijken, wat het voor mij extra verdacht maakte. Uiteindelijk maakte ze het uit hierdoor.

Ik ben nu drie maanden uit elkaar met mijn ex. Ik heb een hele hoop fout gedaan waarvoor ik wilde veranderen maar dat pakte niet goed uit. Toen wilde hij mij geen kansen meer geven. Hierom heb ik hem helemaal uitgescholden echt met dingen die ik nooit had mogen zeggen. Hij is daar zo kwaad om dat die 0,0% contact meer wil. Hoe gaat hij dan ooit nog bij mij terug komen want ik hou heel veel van hem en zou nog steeds een toekomst willen met hem. Help alsjeblieft
Hoi Astrid, Alsof hij het kan aanvoelen. Ik heb gisteren een sms van hem gekregen waarin hij schrijft nog niet zeker te weten hoeveel hij deze maand maximaal kan missen maar dat het in ieder geval een bepaald bedrag zou zijn (hetzelfde als wat hij vorige maand ook al heeft betaald). Ik heb hierop gereageerd dat hij het mij maar moest laten weten als het meer kon zijn. Een uurtje later kreeg ik weer een sms van hem, dit keer een sms waarin hij vraagt hoe het met mij gaat. Ik had dit smsje zeker niet verwacht, vooral na zijn sms van dat ik het heb verpest enzovoort. Ik heb een paar uur gewacht voordat ik antwoordde met dat het goed gaat met mij en vroeg hem hoe het gaat met hem, hij antwoordde dat het ook goed ging. Verder niks. Wat concludeer jij hieruit, eerst een sms waarin ik bij wijze van moet verdwijnen en dan nu zoiets? Bevestigd enkel wat jij dacht, dat hij dat vorige boze smsje uit verdriet heeft gestuurd en er dus zeker nog sprake is van gevoel naar/voor mij?
Hier weer even een berichtje van mij. Na een lange tijd stilte belde D me gisteravond in één keer op. Ze wilde weten hoe het met me ging. Ik stond hier werkelijk van te kijken, want zoals je kan lezen in mijn eerder bericht wilde ze nu even niets omdat ze anders haarzelf voorbij zou lopen. Maar toch belde ze, en het gesprek was gezellig, gemoedelijk. Ze vertelde me dat ze diverse keren met de telefoon in de hand op de bank had gezeten, maar dat ze me niet kon bellen omdat het te lastig was. Te lastig omdat ze weet hoeveel ik nog om haar geef. Maar toch belde ze. Mijn beste maat zei me gister dat ik te maken had met twee meiskes. De gevoels D, en de rationeel denkende D en nu had de gevoels D het even gewonnen van de denker. Zou hier wat in kunnen zitten? Ik twijfelde de laatste tijd of dat ze zich hetzelfde zou voelen als ik. Maar gister was misschien wel een bevestiging dat ze me nog niet vergeten was. Ik denk dat het nu ook het beste is om weer gewoon stil te houden of niet? Ik heb haar gister ook gezegd dat ze me maar gewoon moest bellen als ze daar zin in had. Dat zou ze wel graag willen, maar dan zou het weer te lastig worden. (is dat de denker en de voeler in 1 zin?) Ze is aankomende maandag jarig en wil haar toch even een kaartje sturen, haar laten merken dat ik wel aan haar denk. Ik heb haar gister min of meer ook door laten schemeren dat ik er nog sta, en dat ik haar niet zomaar uit mijn systeem krijg, ondanks dat ik wel door ga met mijn leven. Ze vertelde me gister dat ze me van fb had verwijderd omdat ze er niet zo goed tegen kon wat er op mijn timeline gezet werd door een meiske wat ik voor een aantal maanden terug heb leren kennen. Beste Astrid. Hoe moet ik deze actie van gister zien, waar ik toch wel erg van stond te kijken. Zou ze stiekem willen peilen of dat ik er nog sta? Zoals je schrijft in je artikel "echte liefde verdwijnt niet" geldt dat ook als je een geruime tijd geen contact met elkaar hebt, of moet je af en toe laten merken dat je er nog staat? Kun je jezelf hiervoor afschermen, of blijft het dan altijd aan je knagen? Want echte liefde was het!

Hi P., je vriendin is bang om teveel voor je te voelen en een relatie te 'moeten', dus heeft ze voor zichzelf een muur opgetrokken. Zo kun je niet te dichtbij komen. De oorzaak hiervoor lijkt mij die diepe angst om verlaten te worden, want dit is tenslotte al eerder gebeurd. Dat er een gebrek aan gevoelens zou zijn, is niet juist. Alles bulkt van de emoties. Het komt haar alleen het beste uit door uit te spreken dat ze minder gevoel voor jou zou hebben, dan jij voor haar. Dit maakt ze zichzelf wijs om zich veilig te stellen. Tot zo ver de achtergrond. De vraag is nu hoe je dit verder aanpakt. Zoals het nu gaat blijven jullie in dit cirkeltje ronddraaien en zal er weinig verbeteren. Daarom denk ik dat je wat radicaler te werk moet gaan en haar echt een tijd alleen moet laten. Voorwaarde in dit geval is dan wel dat je haar dit vertelt, zodat ze de komende tijd kan gaan nadenken (en jij hoopt dan natuurlijk dat ze je gaat missen!). Spreek met haar af dat je na een paar maandjes contact met haar opneemt, zodat jullie elkaar met frisse blik kunnen bekijken. Zo doormodderen werkt niet, maar straks een realistischer en verstandiger begin kan wel werken. Als het ook na een lange pauze tussen jullie niet gaat, dan moet je je afvragen of je er nog wel energie in wilt steken. Maar dat is jouw geheim voor nu. Groetjes van A.
Hi P., je bepaalt zelf hoeveel emotie en hoop je erin steekt. Zo heeft iedereen wel ergens een grens, en kennelijk is jouw ex nog niet over jouw limiet heen gegaan. Zoals het nu gaat lijkt het ook wel alsof de relatie helemaal niet uit is. Het contact is zeer frequent. Je ex vertrouwt je dingen toe, juist omdat ze daar nu behoefte aan heeft. Wie met veel verschillende problemen zit kan zich in de liefde niet goed geven, er lijkt eenvoudigweg geen plaats voor te zijn. Daarnaast is er natuurlijk de angst om straks weer teleurgesteld te worden, dus liever verschuilt ze zich achter een muur, daar waar het veel veiliger lijkt. Wil je per se dat contact handhaven dan kun je doorgaan met het verstrekken van vertrouwen. Ze moet zich bij jou dan volledig veilig voelen, en niet het idee hebben dat je eigenlijk op iets anders uit bent. De sleutel is om die steun dus niet te geven in de hoop haar terug te krijgen, maar omdat je daadwerkelijk van haar houdt en dus in haar geinteresseerd bent. Als dat oprecht is, zal ze dat vroeg of laat voelen en haar hart laten spreken. Ik zie dat nu loslaten moeilijk voor je is, dus stel dat uit en houd je even vast aan een natuurlijk verloop. Het is niet verkeerd zoals het nu is. Groetjes, A.
Laatst hadden we afgesproken om onze spulletjes aan elkaar terug te geven, hij kwam naar mijn huis toe. In het begin was het zoals ik wel had verwacht een beetje ongemakkelijk maar daarna werd het best gezellig! Ook vond ik het wel gek, maar toch stiekem ook erg fijn, om te merken dat hij een beetje jaloers was omdat hij dacht dat iemand me aan het versieren was. Later zei ik tegen hem, hoe onbegrijpelijk zijn keuze ook voor me is, dat ik me erbij heb neergelegd (ik moet wel toch.). Hier reageerde hij vet raar op, eerst was het hoe kun je je er nou bij neerleggen als je het niet snapt? Ik zei toen dat ik nu aan mezelf moet denken en me dus moet neerleggen bij de feiten. Ik zei ook dat ik wel had verwacht dat hij een soort van opgelucht zou zijn om te horen dat ik me bij ZIJN keuze heb neergelegd. Toen kwam er dus met moeite uit zijn lippen geperst dat hij het niet zo leuk vond om te horen.
Het is niet de eerste keer dat het uit was en toen in die 4 maanden dat het uit was had hij ook een korte relatie met haar, van een weekje of 2. Hij zei na die relatie met haar tegen me dat het niet lukte, dat ze dingen zei dat hem deed schrikken en de relatie was voorbij. Nu daarentegen heeft hij blijkbaar zijn gedachten over haar veranderd. Is het omdat hij haar na dat al lang nietmeer gezien had dat hij die gevoelens terugkrijgt? Ik weet het niet.
Mijn relatie is nu bijna 3 maanden uit. We hadden 2 jaar een relatie en ineens was het over. Net op vakantie geweest wat allemaal erg leuk was en ons dichter bij elkaar heeft gebracht. Maar een paar weken daarna is ze gaan studeren in Groningen aan de andere kant van het land en ging het moeizaam verlopen. Naar mijn gevoel werd ze helemaal meegesleurd in dat los gaan daar. Ik had daar geen moeite mee, maar vond het wel fijn als ze af en toe eens liet weten waar ze uit hing. Dit deed ze ook zeker en ze wilde mij ook geen pijn doen. Maar ik merkte dat het voor haar beetje ging wringen allemaal.
Een partner vinden is lastig, maar een partner bij je houden is nog veel moeilijker. Het zijn allebei belangrijke stappen op weg naar het huwelijk. Er zijn vrouwen zat die een man vinden die zich voor altijd aan hen wil binden. Wat is hun geheim? Dit is geen alomvattende handleiding, maar de volgende tips kunnen je misschien op weg helpen naar een diepere relatie.
Hi Frits, dan moet deze dame eerst eens afkoelen! En daar moet je haar nu de tijd en gelegenheid voor geven. Neem maandenlang geen contact op totdat je zeker weet dat een eventueel gemis van haar kant aanwezig kan zijn. Want als ze je helemaal niet mist, is de kans op herstel natuurlijk nog veel kleiner. Tot op heden heb je alles gedaan wat fout is (zie het artikel), maar vanaf nu kun je een betere strategie volgen. Tenminste, als je de verleiding kunt weerstaan om haar voortijdig te bellen of schrijven. Dat ze bozig is, roept dat ze 'er klaar mee is', dat ze vindt dat je een egoist bent en teveel dramt, zijn helaas geen uitingen van diepe liefde. Misschien is zij nog wel veel te jong om zich te binden. Sterkte, A.
Hi Krabi, ik heb geen glazen bol en kan hooguit speculeren over hoe hij zal reageren. Meerdere malen heeft hij laten weten andere zaken belangrijker te vinden dan de relatie met jou, met als dieptepunt dat hij bijna wanhopig probeerde om van je af te komen. Kennelijk mag je alleen voor hem klaar staan wanneer het hem uitkomt. Daarbij heeft hij twee kinderen waar hij geen tijd voor heeft, roept hij valselijk dat hij een ander heeft, en zegt dat hij voor niemand stopt met drinken. Lees je eerste bericht alsof het door een ander is geschreven, lees mijn reactie nogmaals en constateer dat je deze man beter kwijt kunt zijn dan rijk. Groetjes, A.
Ik zit nu in een hele rare situatie. Nadat mijn ex heel nadrukkelijk heeft gezegt geen contact te willen. Bericht ze mij na een paar dagen of ik nog naar een feest ga. Vervolgens komt zij daar naar mij toe hebben wij even gepraat en staat zij steeds half naar mij te kijken. Daarna wordt ik in mijn rug geprikt, staat ze achter mij en loopt ze snel weer weg.
Ik heb een fantastische relatie met een fantastische vrouw gehad van (slechts) 5 maanden (4.10.2017 – 4.03.2018) maar met de zekerheid voor een relatie voor het leven met zelfs trouwplannen. We zijn in die korte tijd 3X 2dagen uit elkaar geweest, omdat we beide moeilijke maar mooie mensen zijn, en telkens zonder probleem weer bij mekaar gekomen, ik als man met haar toelating in haar huis. Ik heb haar toevallig aangesproken om de weg te vragen zonder bijbedoelingen, ZIJ heeft mij gevraagd om iets te drinken waarop ik ben ingegaan gelukkig. De volgende dag heb ik haar opgebeld om te vragen of ik haar mocht zien bij haar thuis. ZIJ zei direct ‘ja’. Daarna ben ik bij haar gebleven en heeft ZIJ alle initiatief genomen (ook de sex). Alles was perfect samen, ondanks onze moeilijke karakters. Wat is er nu fout gegaan? Ik heb op een zeker moment gezegd dat ze mentaal ziek is wegens haar psychiatrisch verleden, waar zij niets aan kan doen en ik kan aanvaarden, en sindsdien is ze volledig dichtgeklapt in haar zelf, heeft mij volledig verwaarloosd, waardoor ik boos was en ben uitgevallen tegen haar. Ik heb mijn oprechte excuses aangeboden, zij heeft die aanvaard maar toen ik haar verschillende keren heb uitgenodigd om gezellig samen te zijn en om het weer goed te maken heeft ze nooit gereageerd. Haar karakter is nogal eigenzinnig, koppig en trots en als ze zegt nee is het meestal nee. Zij is 62 jaar, ik ben 56 jaar en we zien mekaar heel erg onvoorwaardelijk graag ( ik nog steeds, zij weet ik niet zeker maar denk eigenlijk van wel ). Ik heb haar toevallig op 2 dagen tijd 2X gezien, 1X op afstand zonder contact en was weer smoorverliefd ( vrijdag 6 april 2018 ) en 1X toevallig in een straat waarna ik haar vroeg om iets te gaan drinken waarna ze direct ja zei ( zondag 8 april 2018 ). We waren ongeveer een 1,5 uur samen, een vriendelijk gesprek maar waren beiden wat gespannen. Ik heb haar 2X de hand geschut en toen is ze weggegaan. Ik (zij?) had er hierna een goed gevoel. Hierna is ze op vakantie gegaan met vrienden, waarbij ik normaal ook geweest zou zijn en denk dat ze nu zondag 22 april terugkomt.

Thuis heb ik haar een handgeschreven brief gestuurd waarin ik uitlegde waarom ik zo van haar houd, waarom ik verliefd op haar ben geworden en ook dat ik weet dat ik fout heb gehandeld door haar te pushen en haar niet de tijd heb gegeven waar ze wel om had gevraagd en dat mijn wens om haar terug bij mij te hebben op/tot dat moment belangrijker voor mij was dan haar wens om even met rust gelaten te worden zodat ze kon nadenken. En nogmaals dat we het contact beter konden verbreken tot we beide ons draai hadden gevonden.

Het huishouden kan beter, ik kan me meer ervoor inzetten en bedacht om te werken volgens een soort schema (hoe kinderachtig ook). Je weet wat er op het programma staat en na verloop van tijd doe je het zonder het schema. Let wel ik ben nergens te beroerd voor om te doen, maar ik zie het niet in. Heb nooit op mezelf gewoond en ken die verantwoording van een huishouden niet.
Hallo, ik heb een jaar gehad met mijn ex en hij is met een ander geweest voor een tijdje en hoefde mwij helemaal niet meer te zien ik was lucht voor hem. Toen ik een keer lol had kwam hij bij me en wpu hij me terug maar daarna is hij weer met dat meisje geweest weken daarna probeerden we weer opnieuw te beginnen hij was gewoon weer de oude alleen was ik weer zo stom om met een ander te gaan en hij deed het dus ook weer . Toen hadden we het goed gepraat we doen het niet meer enzo we gaan er nu voor en wat doet hij volgende dag weer met een amder geweest . Nu praat hij via fb met dat meisje.. en we hebben het weer goed gepraat en gingen er echt voor en nu plotseling maakte hij er gister een einde aan . En ik wil hem echt terug kan niet zonder hem ..
Toen vroeg ik haar of ze me nog graag zag, ze zei me dat ze me nog graag ziet maar niet genoeg om nog een relatie te beginnen.. Ik zei dat ik haar terug wilde en zij zei dat ze me ook terug wilde, maar dat ze haar ex niet kon vergeten.. Toen een paar dagen nadien zag ik haar beste vriendin en ik vertelde men ex dat ik haar beste vriendin gezien had.. In eens was ze echt razend op mij en op haar vriendin, ze zei dat we nep vrienden waren en dat we een mes in haar rug staken.. Ze zei me: Haar zie je dan wel. Maar voor ik haar beste vriendin zag, vraagde ik aan men ex wanneer ik haar nog eens zou zien en ze zei de hele tijd dat ze het niet wist. Dus was het dan zo verkeerd dat ik haar beste vriendin gezien heb? We gewoon wat gepraat... Gelukkig is alles weer goed gekomen tussen haar en haar beste vriendin. Tussen ons is het nog niet echt wat het moet zijn... Ik wil haar echt terug, ik was gelukkig met haar, ik ga kapot zonder haar, als ik bij haar was stond even heel men wereld helemaal stil (goed bedoelt), zij kreeg me altijd aan het lachen, kortom ze was men liefje, men beste vriendin, men alles! Als ik problemen had kon ik altijd bij haar terecht en zij ook bij mij.. Men ouders, men zus en men vrienden zeggen dat ik haar moet vergeten, maar dat lukt me niet omdat ik daat ook niet wil.. Ze zeggen ook dat ze me niet verdient en dat er nog genoeg vissen in de zee zijn.. Maar zij begrijpen me blijkbaar niet.. Ik kan niet van het ene meisje naar het andere meisje gaan. Als ik echt van iemand hou, hou ik enkel en alleen van haar.. Ik zou echt alles doen om weer samen met haar te zijn..
Jaloezie is gezond maar wanneer het doorslaat in wantrouwen en verdenkingen moet je jezelf afvragen of jij niet het probleem bent. Bedenk ook hoe het is als jouw partner jou continue controleert/uithoort en geen antwoord wat je geeft het wantrouwen bij de partner weg neemt. Je hoort elkaar in een relatie blindelings te vertrouwen en het zal erg pijn doen voor je eerlijke partner als je diegene continue wantrouwt.
Iemand noodgedwongen moeten missen, doordat liefde blijkbaar begrenst is en het slechts voor landgenoten/ eu burgers onderling weggelegd is om samen te mogen zijn, dat doet pijn. Vooral als je niet aan de eisen kunt voldoen, die men van je eist om hem/haar hierheen te halen en je ook niet kunt vertrekken naar zijn/haar land omdat je hier bijv. ook kinderen hebt en hen niet uit hun vertrouwde omgeving weg kunt halen.
Hi Luna, het is duidelijk dat je hem niet vertrouwt, waarschijnlijk inderdaad omdat je eerdere relatie daar ook op stuk liep. Het gaat helaas te ver om van je vriend te eisen dat hij zijn portierswerk opgeeft. Dit is een stukje van hem zelf, zijn leven, zijn keus. Wil je geen portier, dan moet je zo iemand ook niet kiezen. Hoe veel of weinig sms'jes hij ook krijgt, en hoe dikwijls hij ook aan je meedeelt dat hij niet vreemdgaat… het zal allemaal niets uitmaken. Deze relatie maakt je onzeker, en dat beroep doet er nog een schepje bovenop. Ik denk dat je je pijlen op de - voor jou - verkeerde mannen hebt gericht en op den duur beter een man kunt nemen die geen behoefte heeft aan het hebben van meerdere vriendinnetjes. Groetjes, A.
Nu is er wat tijd overheen gegaan. Ik ben op reis geweest en sinds kort zien we elkaar weer op onze sportverenging. Zomerseizoen is weer begonnen. Dat gaat heel goed. Ik merk dat hij het leuk vindt mij weer te zien, zoekt mij uit zichzelf ook op en we hebben afgelopen weekend zelfs een uur samen zitten kletsen op het terras, over hem, waarmee het veel beter gaat en hij was ook geïnteresseerd in mijn dingen, over mijn sollicitaties gesproken en zo.
Al met al wilde ze geen contact meer om zo het verwerkingsproces te vergemakkelijken. Tot ik haar 2 weken geleden plots in de kroeg tegen kwam en we nog even hadden gepraat (waar ze liever mee had gewacht, maar achteraf toegaf dat ze het wel fijn vond om me gezien te hebben), over hoe ik me bij alles voelde etc. Ze is namelijk ook gelovig (ik alleen zo opgevoed), maar heb haar wel verteld dat sinds het uit is het geloofsgevoel wel alleen maar sterker is geworden en er nu echt voor zou willen gaan (dit was vaak ook een punt van discussie). Tevens gaat ze eind januari stage lopen in het buitenland tot april en wilt ze tot die tijd ook geen contact houden om alles een plekje te kunnen geven en tot rust wilt komen; het blijkt namelijk wel dat ze er zelf ook kapot van is en ze gaf toe dat ze me wel mist. Maar ondanks dat me wel zoveel mogelijk wilt vermijden. Ze vertelde zelfs dat ze een eventuele nieuwe relatie niet uitsloot, maar dat ook gold niet alleen voor ons, maar het allemaal gewoon even niet wist.
Het is even geleden dat ik hier geschreven heb. Inmiddels heeft mijn vrouw de scheiding in gang gezet. Mijn vrouw heeft mijn broertje gebeld om door te geven dat ik de papieren binnenkort zou ontvangen (verleden week dus). Ik heb haar proberen te spreken, maar haar zus laat dat niet toe. Zij nam de telefoon op (nummerherkenning). Haar zus gaf aan dat mijn vrouw de scheiding heeft uitgesteld om mij eerst wat sterker te laten worden. Zelf kon ze mij niet bellen, want ze is er zelf te emotioneel voor (na bijna 5 maanden nog?) en volgens haar zus is het beter dat wij voorlopig geen contact hebben. Ik heb besloten de scheiding niet aan te vechten. Ik heb het idee dat ik er op dit moment toch niets mee opschiet. Wat ik wel doe? Ik stort mij op mijn werk en vrienden. Voor de rest heb ik geen idee hoe alles gaat verlopen. Het probleem is, dat ik, ondanks alles, nog steeds van mijn vrouw hou en ik kan haar maar niet uit mijn gedachten krijgen. Wat ik ook probeer. Reactie infoteur, 27-04-2012
Ik wil allereerst mijn waardering overbrengen voor de geweldige site, gevuld met veel herkenbare verhalen van posters alhier. Je artikel heeft me ook erg aan het denken gezet omdat mijn relatie nu 5 dagen over is. Ik (man) ben 38 en zij is 37 en we hebben slechts een relatie van 8 maanden met elkaar gehad. Acht maanden is nou niet relatieduur waar je van achter over slaat, maar de relatie was in mijn ogen uniek. Geloof me, ik heb meer langere relaties gehad waar mijn liefde minder was dan wat ik nu heb ervaren. Mijn verliefdheid kreeg ook in die maanden meer diepgang naar een houden van, bij haar is de verliefdheid volgens haar zeggen weg).
Ik heb/had een relatie voor de 2de keer met de zelfde man....de eerste keer ging het mis,omdat hij nog heel veel prblmn had met de nasleep van zijn scheiding,geen prblm voor mij,hij had er een prblm mee en vond dat hij mij te kort deed(waar ik nooit over klaagde overigens)hij had me niets te bieden vond hij....heb hem nog geprbrd uit te leggen dat ik geen klachten had en ik vond dat hij mij genoeg te bieden had....maar goed ,dat mocht niet baten,een paar maanden geen contact gehad.....nu sinds 5mnd weer contacten en van af het eerste moment weer very close......de situatie is nog steeds turbulent met zijn ex....rechtzaken...veel gedoe om omgang zoontje......nu heeft hij net een teleurstellende rechtzaak achter de rug om die zelfde omgangsregeling.......dit heeft hem opnieuw enorm aangegrepen,hij is daardoor behoorlijk van de kaart.....ik snap dat volkomen,heb daar ook geen prblm mee,steun hem(al die tijd al) volledig,en prbr zijn eigenwaarde gevoel weer een beetje op niveau te krijgen......maar mijn zesde zintuig kriebelde al......er zat iets in de lucht......nou dat klopte.....hij stuurde een whatsapp....met daar in dat ik een parel van een vrouw ben,en hij me voor nog geen miljoen kwijt wil als vriendin,me altijd zal steunen en helpen waar hij kan(is eigenlijk ook altijd mijn text)maar hij geen liefdes relaties(in het algemeen) meer wil,omdat hij een vrouw niet gelukkig kan maken,en alles verkeerd doet,en dat hij mij niet verdient......ik heb daarop gereageerd van nou dan heb je pech want je hebt me al,en zo makkelijk kom je niet van me af.....en hem verteld wat hij betekend voor mij,en hoe belangrijk hij voor mij is en hoe gelukkig hij mij maakt enz enz......en ben geëindigd met dat hij mijn hart heeft gestolen....en ik hem niet meer terug wil.........daarna,heb ik hem niet meer gehoord......ik begrijp uit zijn manier van schrijven dat het een emotionele actie is....maar.....wat kan ik nu het beste doen...?..hij is kapot van die rechtzaak....in mijn beleving destemeer een rede om alles wat je lief is beet te pakken en prbrn je weg weer te vinden.....maar hij stoot me juist af als het hem heel erg zwaar word....hoe kan ik hem het best benaderen.....stuur hem vandaag al bewust geen berichtje meer omdat.....ik hem de rust gun.....maar wil het ook niet te lang laten rusten,zo dat hij gaat denken,zie je wel.....ze laat me stikken....

Paar dagen later ben ik erachter gekomen dat ze bij een vriend van mij is geweest. Eerst om te praten die vriend had haar uitgenodigd. Ze hebben gedronken en uiteindelijk is de nacht bij hem gebleven. Ik heb toen anderhalve week niks meer van dr gehoord. Toen hebben we nog een gesprek gehad waarin ze emotioneel reageerde, maar toch koos voor die andere jongen want ze was verliefd. Nu afgelopen weekend in totaal 3 weken na de breuk zijn we met de vriendengroep opstap geweest en zij was daar ook met die nieuwe vriend. Ook iemand uit mijn vriendengroep. Die avond kwam ze bij me zitten en werd emotioneel. Haar gevoelens kwamen weer omhoog voor mij. Ze kon me door en door zei ze en allemaal van dat soort dingen, ze heeft bijna de hele avond gehuild. Ik weet niet wat ik hiermee moet, want het voelde vertrouwd en voor haar ook… ik probeer haar gevoel nu te analyseren, maar kom er niet uit, maar het feit dat ze zo tegen mij doet waar haar nieuwe partner bij is moet toch wel wat zeggen. Ze hield me constant in de gaten en heeft zelfs eerlijk gezegd tegen haar nieuwe partner dat haar gevoel voor mij weer boven kwam. Alles kwam eruit en tegen mij persoonlijk kwam het er op neer dat ze het er heel moeilijk mee heeft en spijt had van op de manier hoe het is gegaan. Ook was ze allemaal oude herinneringen op aan het halen en had ze spulletjes bewaard van mij. Ik weet niet wat ik hier uit moet halen uit dit gedrag? Heeft ze spijt? wil ze me terug? Wat gaat er in haar om en wat is dit. Ik heb sinds die avond haar ook niet meer gezien of niks meer gehoord. Ze is wel met die jongen samen nog. Ik hoop dat iemand me kan vertellen wat dit te betekenen heeft… Ik mis haar heel erg. Reactie infoteur, 27-09-2012

Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.
Ik ben geen type die snel dichtslaat, sterker nog ik ben een soort lopende kennisbank en praat veel. Ook de diepere gesprekken komen voor. Maar waarom kan ik dat niet met haar? Bang om mijn 'mannelijkheid' te verliezen? Doordat er veel dingen veranderd zijn het afgelopen half jaar ben ik meer in mezelf gaan leven denk ik. Ben bezig met een carriereswitch omdat het op mijn werk niet echt meer bevalt, maar dit heeft behoorlijke financiële gevolgen omdat ik weer naar school ga etc.

Ik wilde zo voor hem gaan… nu ik met mijn huidige vriend ben merk ik dat ik me vaak aan hem irriteer. Kijk hem niet aan bij het knuffelen. Zoek niet de intimiteit wat hij juist heel erg wenst. Ik krijg steeds meer een muur en vraag me af ben ik te snel in deze nieuwe relatie gestapt… heb ik bindingsangst of is hij blijkbaar toch niet de ware …vind de aanblik van zijn hoofd niet echt aantrekkelijk..
Hi R., dit meisje heeft er voor gekozen om geen relatie te hebben. Ze heeft het geprobeerd, maar kon het duidelijk niet combineren met haar drukke leventje. Het is jammer dat ze jou hiermee gekwetst heeft, maar ze was te jong om te begrijpen dat relaties met sterke emoties gemoeid gaan. En dat het dumpen van je hartsvriend omdat 'het gevoel weg is' absoluut niet door de beugel kan. Het is twijfelachtig of ze wel zulke diepe gevoelens voor jou heeft gehad, behalve wat gevlinder en gefladder. Investeer de volgende keer niet meer zo snel je emoties in een ander, want op deze leeftijd is de kans nog veel te klein dat het een relatie voor het leven is. Verder wijst het artikel je de weg. Sterkte, A.
Hallo mijn naam is Vania Aaron uit Wisconsin in de Verenigde Staten. Ik ben een van die mensen die geloven dat de enige beste techniek om vrolijkheid en vreugde in je relatie tot stand te brengen, is door spreuken uit te spreken. Of het nu krachtige Afrikaanse liefdespreuken of Voodoo-spreuken zijn, maar de realiteit is dat, zolang je de authentieke spreukgieter hebt, de dingen dienovereenkomstig moeten gaan. Ik bewees dat de tijd dat mijn geliefde op en neer was geen aandacht schonk aan onze relatie en ik zag dat mijn relatie in een slechte ruimte is. Toen vertelde mijn vriend me dat de enige manier om geluk in je relatie te bereiken, is door liefdesbetoveringen. Ik ontmoette Dr. Isikolo en hij wierp me zijn bindende liefdesbetovering toe, de dingen gingen zoals verwacht zoals het me drie dagen duurde om de resultaten te zien. Ik beveel ten volle aan dat er liefdespreuken door Dr. Isikolo zijn voor iedereen die met een vergelijkbaar relatieprobleem te maken heeft. Neem contact op met zijn Whatsapp: +2348133261196
De reden om bij mij weg te gaan was voor hem dat hij de aandacht en waardering mist die hij in het begin van de relatie wel voelde. Ik heb gezegd dat ik dat snap maar dat we daar aan kunnen werken. Hij geeft aan nog veel van me te houden en hij blijft voor me klaar staan wil me overal bij helpen. Ik weet niet goed wat ik moet doen ik ga kapot van verdriet snap niet waar ik met mij zelf heen moet en ben sinds zaterdag vijf kilo afgevallen omdat ik geen hap door mijn keel krijg.
Wanneer verlaat een vrouw nu haar vriend of man? Om een relatie duurzaam te laten zijn, moet er een constante factor zijn die romantiek, liefde en echte emoties omvat. Tenminste, dat vinden vrouwen belangrijk. Alle relaties beginnen zo, maar na verloop van tijd komt de klad erin, vooral als de man haar niet langer meer het gevoel geeft dat ze speciaal en uniek is en de vrouw zich niet langer meer bemind voelt. Een vrouw negeren is haar diep kwetsen. Als de vrouw voelt dat er niet meer van haar wordt gehouden, zal ze nog wel lang loyaal blijven aan de man die haar ooit had uitverkoren, maar haar antenne staat gericht op affectie van andere mannen. De op losse schroeven staande relatie heeft dan enkel nog een zetje nodig om haar te laten vertrekken. Kortom: Een vrouw gaat weg als ze emotioneel wordt verwaarloosd.
Probeer niet om hem je te laten missen zodat je hem kunt manipuleren. Het is normaal dat je wilt dat je ex je mist als je weg bent, vooral als hij jou gedumpt heeft. Maar als je te veel bezig bent met hem je laten missen, werkt dat misschien wel averechts. Je raakt geobsedeerd door wat hij denkt, in plaats van dat je verder gaat met je leven. Geef jezelf en hem wat rust en probeer hem niet te manipuleren als het al uit is.
Mannen kunnen niet zo snel als vrouwen emoties herkennen. Denk maar aan de stereotiepe echtgenoot die geen idee heeft waarom zijn vrouw opeens zo boos is. Het kan goed zijn dat hij het echt niet expres doet – waarschijnlijk heeft hij oprecht geen flauw benul waarom ze boos is, of heeft hij niet eens in de gaten dat ze kwaad is. Het limbisch system van vrouwen is verder ontwikkeld en daarom zijn vrouwen beter in het herkennen en interpreteren van emoties. Die vaardigheid kwam goed van pas in de oudheid, toen vrouwen verantwoordelijk waren voor het onderhouden van de sociale connecties. Mannen lopen ver achter op dit gebied. Ze zijn dus slechter in het identificeren en inschatten van emoties. [4]
Een vaak voorkomende reden, zeker bij mannen die nog maar net uit een relatie komen, is dat ze je aandacht willen, maar eigenlijk geen relatie met je willen uit bouwen. Voor hen is daten met een vrouw gewoon ontzettend leuk. Ze vinden het gezellig om in je aanwezigheid te zijn, het leren kennen vinden ze steeds een uitdaging en ze hebben een emotioneel klankbord. Ze kunnen dingen aan je kwijt, die ze niet aan de voetbalmakkers vertellen. En dat kan verslavend werken. Dat is ook de reden waarom ze een vrouw dicht bij zich houden, zonder echt een relatie te willen uitbouwen. Kan je daar dan iets aan doen als je dit merkt? Natuurlijk! Stop met te geven zonder te krijgen. Laat hem zelf het initiatief nemen, antwoord even niet op berichten en wees niet steeds zelf de vragende partij. Hij moet op zijn minst ook een investering maken en laten zien dat hij je leuk vindt. Als die signalen er niet komen, dan ben jij er alleen maar zodat hij zich goed over zichzelf voelt, zonder er iets voor te doen. Dus stop maar met op een goedkope manier aandacht te geven. Jij doet niets meer, als je er niets voor terugkrijgt!
Ja, precies, dat vind ik ook.. Maar goed, dat is dus het probleem.. Hij trekt het zich heel erg aan als ik (buiten die domme acties met zn vrienden dan) met anderen sms of afspreek..Alleen maar om hem proberen uit me hoofd te zetten wat toch niet lukt. Ik denk zelf dat zijn probleem is,dat hij nog heel veel om mij geeft,dat ik nog heel diep bij hem zit, maar hij bang is dat ik hem belazer.. En mannen geven dat niet toe..Daarom moet ik dat proberen te doorbreken.. ! En als ik hem zou hebben waar ik wil, zou ik dat soort domme acties niet doen,en dat weet hij ook.

Hallo, mijn relatie is 3 weken geleden uitgegaan we hadden de laatste tijd veel ruzies om kleine dingen en omdat ik te weinig moeite heb gedaan voor haar. De eerste week nadat het uitging zagen we elkaar nog 3 keer en hebben we nog 1 keer iets leuks gedaan. Toen vroeg ik een paar dagen daarna of ze de sleutel terug wou brengen maar zij had geen tijd, waarop ik antwoordde laat maar horen wanneer je wel kan! Vervolgens een paar dagen geen contact toen belde ik haar en toen was ze alleen maar boos wat ik ook zei en hadden we ruzie en zei ze dat ze er klaar mee waarop ik haar de dag erna dwong om de sleutels te brengen. Toen hebben we op een redelijke normale manier afscheid genomen en dag erna nog even kort contact gehad! toen een kleine week geen contact voordat we elkaar tegen kwamen en even kort hoi alles goed. Dag erna had ik een zwakker moment en heb ik haar gevraagd voor nog een kans. Toen ze hier weer boos op reageerde werd ik nog wanhopiger en heb ik net zolang gezeurd tot ze met me wou bellen. Hierin was ze woest kon ik niks goed zeggen en voelde ik alleen maar haat en boosheid, ik was een egoïst ik dramde te veel en als ik vroeg hoe ik wel dingen goed kon doen werd ze alleen maar bozer waardoor we beide de telefoon hebben opgehangen. Hierna heb ik gesmst dat ik haar met rust laat en dat ik hoop dat we in de toekomst normaal kunnen doen. Ik denk zelf dat ik teveel verwachtingen nog had en daardoor te opdringerig ben geweest de laatste week! Is er nog een kans als ik de weg insla van het bovenstaande artikel? Reactie infoteur, 17-10-2012
Dan wast gedaandoor mijn BFF zij vond hem lastig en irritant en heeft hem bij mij weg gepest envoor hem wast ook moeilijk zijn beste vriend ging naar een ander school ja en dan wast gedaan we hebben elkaar dan nog een keer gesproken ik vond het erg daarna hebben we elkaar genigeerd maar op een dag in het zesde hadden we sport dag met heel de school en we werden in groepjes gestoken en hij zat bij mij int groepje leuk ik dacht dit is de kans maar nee .En nu zit ik int eerste middelbaar en na hem hb ik nooit meer een lief gehad en ik denk nog altijd aan hem die mij liet lachen als ik gevallen ben en zo

Kevin, we gingen uit elkaar 8 dagen geleden. Sindsdien heb ik hem voortdurend dagelijks gebeld en ge-sms't en hij antwoordt nauwelijks. Ik heb hem honderd keer bericht voordat hij slechts een keer antwoordde. Ik hou echt van hem en wil bij hem zijn, maar ik begrijp niet waarom hij zich gedraagt  als dit. Hij zei dat hij van me hield en dan opeens dit.

Dus niet afwachten, maar praat met deze man, vertel dat je dit vervelend vindt voor hem, maar dat je wil weten wat er wel en niet gaande is, en dat jij niet ondertussen jouw leven "on hold" zet, maar je eigen plan ondertussen trekt. Hem evt wil helpen en steunen, maar niet gaat zitten wachten tot hij echt vrij is/zich vrij maakt om met jou een normale en openbare relatie aan te kunnen gaan.. (ook in zijn familie, ook in zijn vriendengroep)..

Ik en mijn ex zijn nu 5 maanden uitelkaar door een ruzie. Ik vertrouwde hem niet en maakte het daarom in een ruzie uit. De volgende dag gingen we praten en hij wou het niet nog een kans geven. Ik weet dat hij toen nog van mij hield. Daarna bleven we nog steeds elke dag praten via de berichtjes maar omdat ik het moeilijk vond om met hem te praten, heb ik het stopgezet. We praten nu al 1 maand niet en ik heb hem 1 keer gezien en we groette elkaar gewoon. Ik ben verder gegaan met mijn leven en het gaat heel goed maar toch mis ik hem nog elke dag. Ik weet niet hoe ik hem terug moet krijgen en of het slim is om hem weer een berichtje te sturen.
Mijn naam is Mart en ik ben een jongen van 20 jaar. Mijn relatie met Bo (19 jaar) is sinds gister na ca. 1,5 jaar helaas beeindigd. Dit komt omdat zij al 1,5 maand(en) vecht om het gevoel voor mij terug te krijgen maar dit lukt haar niet. Ze heeft, ondanks dat ik oprecht aan haar heb gevraagd of ze het nog een kans wilt geven, de beslissing genomen om de relatie te beeindigen. Nu lig ik dit bericht om 3 uur 's nachts te typen, wat een goed aangeeft hoe graag ik haar terug wil.
Hi J., je hebt jezelf in een zwakke positie gezet. Je ex wilde geen vastigheid, maar wel met diverse anderen scharrelen. Toen hij daar op een gegeven moment genoeg van had, zei hij dat ie je graag terug wilde. Alsof je op een menukaart stond en jij enkel nog bezorgd hoefde te worden. Je was veel te gretig door hem te zeggen dat je zijn woorden niet geloofde. Dit komt over alsof je niets liever wilde dan dat hij de waarheid sprak en je dus letterlijk zijn bestelling wilde zijn. De volgende misser was jouw initiatief om af te spreken. Dit is iets wat hij had moeten doen. De afspraak zelf ging goed zoals je zegt, maar de enorme valkuil dient zich aan nu hij niets meer heeft laten horen en jij natuurlijk denkt aan je volgende initiatief. Het is begrijpelijk dat je onzeker bent en bang bent opnieuw gekwetst te worden. Alle signalen duiden inderdaad op de volgende teleurstelling. Een man die zijn ex terug wil en een leuke ontmoeting met haar had zal er alles aan doen om haar voor zich te winnen. De jouwe doet niets. Stop met dit contact en als hij weer een poging doet, zeg je gewoon dat je er nog wel eens een nachtje over zal slapen ;). Kortom, deze ex moet in de wachtkamer. Precies die wachtkamer waar hij jou vier jaren ongevraagd in heeft laten zitten omdat meneer vrijheid wilde. En ik denk dat hij nog lang niet klaar is met 'zijn vrijheid'. Sterkte, A.

Uiteraard ben ik erg verdrietig dat hij nu weg is, maar als ik al niet met mezelf kan leven, dan kan niemand dat toch, dus ik begrijp zijn keuze wel. Toch blijf ik enorm hopen op een verzoening, want hij is voor mij echt de ideale man. Heb jij beste A. of anderen nog wat goede tips/antwoorden voor mij? Alvast enorm bedankt! Reactie infoteur, 10-09-2012
Hi Liever Anoniem, zonder opgaaf van redenen kun je weinig. En ik nog minder. Het is onduidelijk waarom ze het huis heeft verlaten, maar ik kan je garanderen dat een vrouw dit niet zomaar doet. Ze wil niet verder, voelt zich leeg en ongelukkig en huilt. Hoe het zo gekomen is, vertel je echter niet. Ruzies zijn geen reden om een relatie te verbreken, wel is het een signaal dat de communicatie niet goed verloopt. Maar waarover die ruzies gingen zeg je helaas ook al niet. Alles blijft vaag. Er is een eerdere scheiding geweest, dus misschien is hetzelfde verhaal als vroeger aan de hand. Kortom, voor mij te veel gissen om er iets zinnigs over te zeggen. Dit geldt ook voor je stelling dat ze 'moeilijk kan vergeven' (wat moet ze vergeven), en je suggestie dat ze misschien handelt uit schuldgevoel (hoezo), angst (waarvoor), waardering (voor wie) of zelfs liefde. Een scheiding van tafel en bed is moeilijk terug te draaien. Ik vrees dat er teveel gebeurd is, en wat dat is, weet jij zelf het beste. Sterkte, A.

Hi Hoopvol, het is duidelijk dat hij wel degelijk met gevoel voor jou rondloopt, een goed teken. Je conclusies lijken mij dus juist. Het is enkel die stomme geldzaak die er tussen staat, waardoor hij met zijn houding geen raad weet. Hij voelt aan dat de verstandhouding scheef is, en dat hij daar de oorzaak van is. Gelukkig begrijpt hij dat dit opgelost moet worden, en wel zo snel mogelijk. Daar werkt hij aan. Nogmaals, als de eindbetaling in zicht is kun je hem voorstellen dit te vieren! :) Groetjes, A.
Ik verdrietig weer terug ook wel weer een beetje boos. Wat bleek ik was zwanger van hem!!!! ik wou het eerst niet aan hem vertellen. toch gedaan hij is tenslotte de vader. hij was blij. ik had gemengde gevoelens. We besloten het kindje te houden en samen vechten voor de relatie en ons wondertje. Het ging eigelijk best goed. Tot het moment kwam dat we een groter huis aangeboden kregen. Ik was net bevallen en hij was de hele dag aan het klussen. wat bij mij heel erg ging irriteren ik was tenslotte herstellende van een best heftige bevalling. hij kwam thuis om te eten en te slapen dus veel ruzie. eenmaal in het nieuwe huis leek alles op zn plek te vallen. Helaas was dat niet zo van zijn kant. Hij zei me dat hij al 6 maanden niks meer voor me voelde maar wel veel van mij houd. Het is nu 2 maandjes uit. ik woon met de kleine bij mijn ouder en de kleine gaat ong. 2 dagen per week naar mn ex. Als ik de kleine breng is het altijd zo gezellig en zegt hij vaak tegen me dat hij van me houd. Hij wilt ook sex met mij. Mijn gevoelens lopen zo door elkaar heen! ik wil hem zoo graag terug.
Ik ben inmiddels 51 en heb een bijzondere week achter de rug. Maar liefst 3 exen namen weer contact op met de vraag of we ‘weer eens wat leuks konden gaan doen’. (Hoef de betekenis van die vraag toch verder niet voor je uit te spellen hoop ik.) Nu is het in mijn leven niet zo raar dat er een ex weer contact zoekt. Maar drie in één week, da’s best veel. Zelfs voor mij en ik heb nogal wat exen. Niet om hier tof over te doen, maar een behoorlijk deel van mijn leven ben ik serieel polygaam geweest. Dat levert nogal wat exen op. (Zowel door de levenshouding als door de statistieken.)
Concert was geweldig, de sfeer tussen ex en mij ook. Hij zei dat ik er super uitzag, en dat hij enorm trots was dat ik al zo op de goede weg ben. Hij kon het ook echt aan me zien. Hij zei dat hij absoluut nog een toekomst voor ons ziet, en zeker zoals hij mij deze avond meemaakte, maar dat ik eerst moeten laten zien dat mijn veranderingen geen 'bevlieging' zijn maar ook voor de langere termijn. (uiteraard is dat mijn bedoeling :)
Elke verslaving drukt op een relatie, tot een breuk aan toe. Haar nu proberen te overtuigen dat je stopt met die rommel en jezelf wilt verbeteren, zal niet meteen helpen. Zij moet namelijk na verloop van tijd zelf merken dat je ten goede bent veranderd. Dit kost tijd. Heel veel tijd! Omdat je eerdaags een gesprek hebt kun je het best direct korte metten maken met je drugsverleden en dit haar meedelen. Daarnaast moet je excuus aanbieden voor alles wat je in jouw ogen fout gedaan hebt en wat haar trof. Zeg erbij dat het gebeurene verkeerd was en dat je er alles aan doet om straks beter voor de dag te komen. Dat je erop vertrouwt dat het goedkomt, ook al duurt het nog een poos. Dat je dat belangrijk vindt. Ga niet gedetailleerd in op je oude gedrag, omdat je dan waarschijnlijk een te negatief gesprek krijgt. Verder is het natuurlijk aan jouw ex hoe ze zal reageren. Of ze verder gaat met die ander, of ze jou na een lange pauze een antwoord geeft en je misschien wel weer wil ontmoeten. Enzovoorts. Vooralsnog staat het er niet best voor, maar dat weet je zelf ook. Sterkte, A.
hey, ik ken het gevoel, ik heb 4 maanden met me ex vriendje gehad en het is sinds een paar dagen is het uit en iedereen zegt dat ik hem moet vergeten enzo maar dat lukt niet en zoals bij jou ook niet..ik ken mijn ex van scouting en na de zomervakantie komt hij bij me in de groep en dat word dat best akward enzo en wat ik ook heb gedaan is gevraagd of hij kon maar dan zei hij dat hij met dit en dat bezig is en laatst vroeg ik het ook nog maar negeerde hij me dus ik hoop dat jullie het wel hebben uit kunnen praten en dat het goed is gekomen en dat hij jou misschien wel een tweede kans geeft want als je hem nog echt heel leuk en aardig vind moet je op school hem even meenemen naar een hoekje en vragen of hij misschien nog een beetje gevoelens voor je heeft en ik weet dat is heel moeilijk maar probeer het maar en dan het gewoon goed uitpraten en hopen dat jullie dat nog vrienden blijven..
Hi Hoopvol, deze man moet niet denken dat als hij met zijn vingers knipt jij vervolgens klaar staat. Natuurlijk moet je dat geld wel terughebben. Zoals je weet ben ik geen voorstander van een afspraak. Ga je toch, dan moet je hem de indruk geven dat je amper ruimte in je agenda hebt, en dat je het helaas kort moet houden. Zo houd je hem in de greep, want anders gaat het andersom en gaat hij het contact regeren. Pak de flappen aan, geef hem een verfijnde glimlach, drink desnoods een drankje en stap dan op. Ga niet vragen wat hij vervolgens zal gaan doen (bellen, sms'en oid), maar zeg iets in de trant van: 'Ik hoor wel weer van je'. Het is natuurlijk het beste als hij laat merken je graag weer opnieuw te willen spreken. Laat hij dat in het midden, dan ben je wel de laatste om hem achter zijn vestje te zitten. Eens kijken of Cupido zijn pijlen nog ergens in het stof heeft liggen… ;). Groetjes, A.
Verder voel ik me er nu overigens wel goed bij dat het over is. Ik mis haar heel erg, maar dit is wel het beste en ik wil haar persoonlijke ontwikkeling ook niet in de weg zitten. Het aparte is dat ik dacht toen het nog aan was, dat het beter was (om oud te kunnen worden) dat ze nog meer van de wereld had gezien, zoals andere partners e.d. En het mooie is eigenlijk dat ze helemaal daar zit en ik er zelf geen last van heb (dat ze niet in mijn sociale kring ontdekt, want dat zou pijnlijker zijn). Dit is wat dat er gaat het perfecte moment voor haar om te ontdekken. Dus daar berust ik nu wel in.

Vorige week woensdag is ze thuis geweest om wat spullen op te halen en was aan de telefoon vriendelijk.maar éénmaal binnen werd ze afstandelijk en koel, bepaalde emotie's speelde hierin een rol. Ik heb haar duidelijk gevraagd wat de werkelijke reden is van haar besluit.haar antw: er is teveel gebeurd, en haalde het verleden van twee maanden geleden erbij.ik heb daarop geantwoord: als je eerlijk was geweest tegen me en met mij had gepraat was dat niet gebeurt.
Als je vriendje je mist, betekent dat dat hij om je geeft en zich fysiek en emotioneel met je verbonden voelt. Als je een langeafstandsrelatie hebt of vaak weg bent, kan het moeilijker zijn om een band te houden. Er zijn verschillende dingen die je kunt doen om ervoor te zorgen dat je vriendje je gaat missen als jullie niet bij elkaar zijn, zoals het verbeteren van de communicatie, hem verrassen en manieren zoeken waarop hij zich tot je aangetrokken blijft voelen.
Na twee jaar samen, kwamen zijn twijfels voor de eerste keer boven. Hij vertelde me dat hij zich te jong voelde om zich nu al te binden aan één meisje voor de rest van zijn leven. De gedachte dat hij nooit meer vrijgezel zou zijn boezemde hem angst in. Ik heb hier toen erg begrijpend op gereageerd. Uiteindelijk vertelde hij dat hij de week ervoor tegen zijn beste vriend had verteld dat hij een toekomst met mij zag. De toekomst met mij is iets waar hij normaal nooit over praat. Deze gedachte had hem denk ik doen panikeren. Nadat we dit besproken hadden, ging alles weer zijn gewone gang. Ik voelde dat we nog dichter naar elkaar waren gegroeid.
Wat het werken betreft, ik blijf gewoon op mijn plek en mijn ex zie ik eerlijk gezegd ook niet vertrekken. Of ze moet al breken met haar gevoel zeg maar. Haar zogenaamde schulgevoel vind ik onzin, dat houd je niet zo lang vol. Heb daarover nog een leuk voorbeeld wat duidelijk maakt dat ze niet eerlijk is. Het was begin juni toen mijn ex onaangekondigd bij mij op de stoep stond, ik was blij verrast. Ze heeft tot 3 keer toe gezegd dat ze alleen even kwam om iets voor het werk te bespreken… Als iemand zich 3 x verontschuldigd geloof ik dat al niet meer.
Mijn ex heeft 3 weken onze relatie van 3, 5 jaar verbroken. Nou wil ik haar ontzettend graag terug omdat ik met haar een toekomst op wil bouwen. De reden dat zij het uit heeft gemaakt is dat haar gevoel voor mij weg is en niet meer verliefd is. Verder zijn er een aantal dingen geweest waar zij niet mee verder wil. Ik deelde mijn emoties bijna niet, ik was te dominant verder heb ik mijn vrienden soms voor haar gezet met bijv. vakanties. Op vakantie heb ik nagedacht en zijn deze dingen inmiddels in mij verandert. En dit wilde ik haar gaan laten zien. Maar toen ik terug kwam van vakantie was het te laat en heeft ze zelfs onze vakantie samen afgeblazen.
Hi Angel, deze situatie is erg moeilijk. Je moeder zit er kennelijk bovenop, waardoor je wordt gedwongen te kiezen voor je moeder of je vriendin. Je moet voor jezelf nagaan aan welke relatie je nu meer waarde hecht. Uiteraard hoef je het gescheld van je moeder niet te accepteren. Is de liefde tussen jou en je vriendin serieus, dan moet je onvoorwaardelijk voor je vriendin kiezen en je moeder uitleggen dat dit jouw keus is. Echter, gezien de onderliggende problemen (borderline, gescheiden met kind, isoleercel en herhaalde breuken) denk ik dat je er goed aan doet om eens te bedenken of je moeder's woorden - hoewel ze zich niet goed uit - een kern van waarheid hebben. Moeders hebben altijd het beste met hun dochter voor! Sterkte, A.
Hi Sven, moeilijk is dit. Het lijkt erop alsof ze een volwassener houding van je verwachtte dan je kon laten zien. Alsof zij ouder en wijzer is dan jij. Daarom denk ik dat ze al vaker met de gedachte moet hebben gespeeld om het uit te maken. Op het laatst ging je over haar grens, wat logisch is gezien het feit dat je haar - in volle drift - naar huis stuurde. Ze denkt niet dat je zult veranderen, althans, niet in de nabije toekomst. Daarom durft ze het niet meer aan, ondanks de leuke momenten. Zie je haar komend weekend, leg haar dan uit dat je hulp zoekt en van plan bent jezelf drastisch te verbeteren. Zeg erbij dat je in een later stadium nog eens contact opneemt, en vraag of ze dat op prijs stelt. Zo test je haar uit wat betreft haar plannen op de lange termijn. Wil ze geen contact meer, nu niet en later niet, dan zeg je dat je er alles aan wilt doen om haar boosheid weg te nemen. Voorlopig mag je jezelf gelukkig prijzen als ze na een aantal maanden bereid is je te woord te staan. Dat is vooralsnog het hoogst haalbare. Sterkte, A.
Deze tip is voor later, als je denkt dat je ex misschien weer wat meer in je geïnteresseerd is. Vanaf dat moment moet je elke keer als je je ex ontmoet, doen alsof je op date bent. Daar bedoel ik mee dat je zorgt dat je er goed uitziet, dat je in een goed humeur bent (of doet alsof), en dat je niet dramatisch gaat doen. Stel je ook een beetje verlegen op.
Ze stond op het punt om te gaan samenwonen met de vriendin waar ze op reis mee was geweest, wat ik erg aanmoedigde. Zo was ze eindelijk dat verstikkend huishouden uit, en kon ze zichzelf ontwikkelen. Maar toen ze thuis vertelde van dat samenwonen, stootte het op een grote njet. Haar moeder zei haar zelfs "wat is het volgende, ga je weer met Nicolas beginnen?". Ze is dan ook thuis blijven wonen. Daarna had ze het ook steeds moeilijker. Ze zei dat ze alles zwart zag. We gingen wel afspreken in de herfstvakantie (begin november), haar ouders waren dan immer op reis. Ze zocht nog vaak contact met me, maar zei dat ze het steeds moeilijk had. Ik vroeg of het aan mij lag, maar ze zei van niet. Dat ze blij was me te horen. Ik vertelde haar soms nog van m'n werk, had van een beloofde voltijdse tewerkstelling maar een halftijds gekregen. Dat was voor mij ook weer een klop. Wellicht heeft ze dat ook gemerkt.
Alles ging voor een jaar erg goed. We gingen voor de eerste keer samen op reis naar Zweden, en hadden een leuke zorgeloze tijd. Maar plots maakte hij het uit. Hij had opnieuw de twijfels van een jaar terug: Was hij wel klaar voor zo'n serieuze relatie? Hij voorspelde al meteen dat door uit elkaar te gaan, hij me ging beginnen missen en beseffen dat hij niet zonder me kan. En hoopte dat dit zijn twijfels voor altijd zou doen verdwijnen. Dus voor hem leek dit ideaal: Eens enkele maanden genieten van het vrijgezellenleven, om dan weer sterker dan ooit verder te gaan met onze relatie. Toen hij na drie weken nog steeds achter dit idee stond stelde ik voor om elkaar enkele maanden niet meer te zien (want hij vroeg constant om 'als vrienden' af te spreken). Hij was hier erg door geschrokken en zei me dat hij dit niet wilde. Ook al twijfelt hij over alles, over één ding was hij zeker: dat hij me niet kwijt wilt en met mij een toekomst ziet. Hij vroeg nog twee weken om er zeker van te zijn dat hij me niet puur terug wilde uit 'gemis'. Perfect na twee weken nam hij contact op en zei hij dat hij absoluut zeker was dat hij me terug wou.

‘Jij bent goed voor mij geweest.” Het klinkt arrogant, maar ik geloof ze! Ik probeer altijd een vrouw beter achter te laten dan dat ik haar aantref. Hoe doe ik dit? Ik zoek naar waar ik waarde kan toevoegen aan haar leven. Ik stel haar belang regelmatig (niet altijd) boven het mijne. Ik voeg waarde toe, help haar ontwikkeling. Ik stel vragen, stimuleer, ben een klankbord en we lachen nog samen ook. Het zijn van mijn vriendin is een positieve ervaring omdat ik dat belangrijk vind en doe wat er gedaan moet worden om het een positieve ervaring te maken.
Mijn vriend en ik zijn uit elkaar door een ruzie ik heb het in een vlaag van woede uitgemaakt hadden ruzie over een andere vrouw die hem steeds lieve sms’jes stuurde daags na de ruzie is hij ook bij die vrouw gaan wonen twee weken later zijn ze nu een koppel hij zegt dat ik hem zelf naar haar geduwd heb en dat hij nooit lang alleen is maar ik wil hem terug waren drie jaar samen half jaar verloofd en ben ook 24weken zwanger van hem zijn vrienden zeggen dat hij er ongelukkig uitziet en dat da meiske gewoon geprofiteerd heeft van onze ruzie en zwakkere relatie door moeilijke zwangerschap zou het nog kunnen goedkomen en moet ik hem dan ook enkele weken met rust laten nu laat ik hem elke keer weten hoe het met de baby is

Concert was geweldig, de sfeer tussen ex en mij ook. Hij zei dat ik er super uitzag, en dat hij enorm trots was dat ik al zo op de goede weg ben. Hij kon het ook echt aan me zien. Hij zei dat hij absoluut nog een toekomst voor ons ziet, en zeker zoals hij mij deze avond meemaakte, maar dat ik eerst moeten laten zien dat mijn veranderingen geen 'bevlieging' zijn maar ook voor de langere termijn. (uiteraard is dat mijn bedoeling :)
Op den duur voelde ik me niet meer goed in mijn vel waartoe ik toenadering zocht met een vriendin om te praten en dit via FB, deze gesprekken gingen over alles van a to z tot fantasieën, nu bepaalde dingen zeg je niet als je in relatie zit enz… maar van fysiek of andere woorden zoals bedrog of bedriegen is hier geen spraken. Op een dag confronteerde mijn vrouwtje mij hiermee en zei van je hebt me bedrogen. Ik viel uit de lucht en ik zei al lachen met wie of wat een kat? misschien geen correct antwoord maar wat moet ik zeggen wist niet over wat ze bezig was.

Ik ben paar maanden geleden hier geweest om te lezen hoe ik mijn (vriend) zijn hart kan veroveren. Het heeft niet geholpen omdat hij gewoon een *^%$! is ahaha. Hij gaat vreemd, komt niet opdagen op afspraken, zegt nooit dat ik mooi ben ofzo, neemt me nooit ergens mee naar toe, stelt me nooit aan zijn familie of vrienden voor, scheld me uit als we ruzie hebben, blijft wel weken weg zonder iets te laten weten en of het niet erger kan is hij part-time opzoek naar zijn droom vrouw omdat ik zo te zien toch niet genoeg ben. Wanneer ik aangeef dat ik er klaar mee ben laat hij me afkoelen en dan belt ie weer en ik denk nog 1 keer proberen dan… Ik heb inmiddels de strijd na 5 jaar opgegeven Nu staan zijn spullen sinds 2 maand bij mij in de logeer kamer omdat hij huisje krijgt binnen kort. De laatste keer dat we ruzie hadden vroeg die van zelf of die zijn spullen moet komen ophalen. Ik zei nee en dat hij me gewoon met rust moet laten en dat heeft die gedaan. Dit is nu 2 weken geleden. Me vriendinnen noemen me dom en zeggen dat ik zijn spullen moet verkopen ofzo of gewoon zeggen dat die zijn F! spullen moet komen halen… i
Ik heb eerst ook getwijfeld of het misschien om de seks ging. Maar als we afspraken en geen seks hadden. Maar gewoon knuffelden enzo. Dan was hij helemaal weg van me en kwam zijn gevoel weer terug zei hij. Maar hij heeft sinds het uit is altijd relaties gehad, en het lijkt wel alsof hij zich dan toch veiliger bij hun voelt en het met mij niet meer aandurft. Dus meestal verbreekt hij het contact meteen weer zodra hij gevoelens krijgt. Hij was ook degene die mij graag terug wou nadat het uit was, en moeite bleef doen. Tot hij er op een gegeven moment stopte. En nu is het dus andersom. :( Ondertussen zijn we gvd 3 jaar verder. En niemand heeft mij hem kunnen doen vergeten, zelfs na maanden geen contact. Elke dag zit hij in mijn hoofd. Het is moeilijk en pijnlijk. We zijn allebei 21 en hij heeft op 't moment een relatie met een meisje van 15. Dan denk ik.. Je durft het niet met mij aan maar hangt wel bij haar rond? Ik durf nooit echt meer over gevoelens te beginnen bang dat ik hem weg jaag. Mijn volgende stap wordt, zodra we weer afspreken (zal ongv over een paar maanden wel weer zo ver zijn) dan doe ik niet aan seks. Juist niet, kijken of dat misschien helpt. Hij zei bij onze vorige ontmoeting ook: Ik denk dat wij over een tijdje wel weer samenkomen.. Ik was in de 7e hemel, om vervolgens na een paar uur weer met een gebroken hart te zitten. Wat ik dan nooit laat merken, ik doe net alsof het me niet raakt. Daarnaast wilt hij eigenlijk nooit seks, hij zegt dan: Nee san, ik heb een relatie ik doe niks bij je. Maarja als je samen bij elkaar in bed ligt, en de spanning stijgt. Dan begin ik gewoon, en gebeurt het alsnog. Als ik niet begin dan wil hij na een uur alsnog wel beginnen maar soms ook niet. Daarom denk ik dat hij het niet echt voor de seks doet. Ik snap alleen niet waarom hij zo bang is het weer te proberen met mij.. Ik ben nooit vreemdgegaan? Hij gaf wel toe dat hij nog nooit zoveel van iemand heeft gehouden als van mij, misschien is die daarom bang dat extra pijnlijke gevoel te ervaren als het over is. Ik heb nu gewoon geen idee wat ik moet doen.. Ik heb hem geblokkeerd en ga afwachten op zijn moeite, als ik moeite doe dan ben k weer bang hem weg te jagen. Misschien dat ik over een maandje wel weer begin over afspreken. En dan geen seks, alleen maar gezelligheid misschien knuffelen maar meer niet. Hem laten verlangen naar meer.. En dan herrinneringen ophalen over de leuke tijd van ons vroeger. Zucht.. Dit is mijn laatste poging :(
Klieren (me aan het lachen willen maken), nieuwsgierig wat ik ga eten (en dat vraagt ze dan ook op één dag meerdere keren), me af en toe aanraken, me opzoeken voor "werkoverleg", me jaloers maken met verhalen over "WE hebben pizza gegeten bla bla." en niet één keer maar in onze dienst hoor ik wel 4 keer hetzelfde verhaal "ik heb lekker gegeten bij.?" hopend dat ik zal vragen bij wie? Op een ander moment is ze weer gereserveerd. Gisteren bijvoorbeeld was mijn ex op het werk wat gestrest, ik zei maak je niet zo druk. Ze snauwde mij af en liep weg. Waarschijnlijk omdat ik bij die andere collega zat? Om vervolgens later weer de clown uit te hangen en grapjes te lopen maken en dit in een tijdsbestek van 2 uurtjes. Ook gaat ze vaak op de weegschaal waar ik bij ben en begint ze wel eens over haar figuur.
Ik heb veel gedaan wat ik juist niet zou moeten doen. Haar op het werk opzoeken, bloemen geven, zeggen dat ik nog steeds van der hou en ga zo maar door. Is er nog hoop? Ook al heb ik het bijna allemaal nu al gedaan? Ben ik haar voor goed kwijt of moet ik nu gewoon geduld hebben en wachten tot dat ze weer naar mijn toekomt? Reactie infoteur, 14-07-2012
Ik wil zo graag weten of iemand mij kan vertellen of deze koppige man bij mij terug zal komen, wanneer ik hem een maand zijn rust gun, of dat hij er echt definitief een einde aan heeft gemaakt. Ik vind het zo vreemd dat hij constant zo emotioneel werd tijdens ons afscheid en dat hij opmerkingen maakt als ”dat weet je toch niet” als ik spreek over ons weerzien.
Nog even een kleine aanvulling en dan duik ik weer onder voor een tijd :). Ik zag mijn ex vandaag weer op het werk. Op zich was ze ok, maar toch weer (in tegenstelling tot 1e paasdag) gereserveerd… wel vroeg ze vrolijk hoe mijn paasbrunch gisteren was geweest etc etc. Ik was jolig en gewoon geinterreseerd en vroeg ook naar haar dag gisteren. Ze had gisteren film gekeken met die mannelijke vriend van haar (dit wist ik weer via via) maar hier is ze niet open over tegen mij. Op zich weet ik ook dat daar niks zit qua relatie.

Hi Evy, hij heeft de mogelijkheid om je te missen al verminderd door met een ander aan de haal te gaan. Verder denk ik niet dat deze man ooit van je gehouden heeft. 'Intieme en romantische momenten' hoeven helaas niet op liefde te duiden. Belangrijker nog is dat zijn zogenaamde liefde wel heel drastisch omsloeg naar het omgekeerde. Zoiets klopt nooit. Het laatste is nu dat hij je een aantal kwetsende opmerkingen naar het hoofd slingerde. En daar mag je het mee doen. Kortom, geen man die je terug zou moeten willen. Kijk op dat cruiseschip eens goed om je heen. Beter een kapitein of matroos dan een vent die jou notabene op bed meedeelt dat hij van je af wil! Sterkte, A.
Laat hem maar voelen dat als hij het uitmaakt, jij ook echt uit zijn leven verdwijnt. Natuurlijk mag je laten merken dat je dit liever niet wilt, maar dat wanneer hij besluit dat hij je niet meer wilt hij je ook niet meer krijgt. Als jij met hem blijft slapen zal hij nooit de kans krijgen om zich dit te realiseren. Maar wanneer jij duidelijk laat merken dat je afstand neemt, zal hij reageren met “Oei, dit komt wel erg dichtbij.”
Deze tip is voor later, als je denkt dat je ex misschien weer wat meer in je geïnteresseerd is. Vanaf dat moment moet je elke keer als je je ex ontmoet, doen alsof je op date bent. Daar bedoel ik mee dat je zorgt dat je er goed uitziet, dat je in een goed humeur bent (of doet alsof), en dat je niet dramatisch gaat doen. Stel je ook een beetje verlegen op.
Hi Ineke, 'geen gevoelens meer' klinkt onwaarschijnlijk en laconiek, maar ook nog eens ijskoud als er bij wordt verteld dat dat al een half jaar zo is. Bepaalde omstandigheden kunnen de achterliggende reden van een breuk zijn, maar zoiets kan mensen ook juist binden. Ik heb de indruk dat de relatie een soort sta-in-de-weg voor je ex was, alsof het niet goed uit kwam. Daar komt zijn turbulente verleden natuurlijk nog eens bij. De gemakkelijkste uitweg is om dan maar alle schepen te verbranden, hoewel pijnlijk voor degene die emotioneel het meest heeft geinvesteerd. Jij dus. Als je ex verstandig is gaat hij eens op zelfonderzoek waarom al zijn relaties mislopen. Je zult net als zijn andere exen je weg wel vinden, maar dat duurt even. Sterkte, A.
Niemand staat 's morgens op met het besluit de partner te dumpen. Er gaat altijd een proces van gedachten aan vooraf. Hoe veel tijd dat was, dat weet alleen je ex. Misschien dagen, weken of zelfs jaren. In elk geval is het besluit de relatie te verbreken al langer geleden genomen. Lang voordat je de woorden "Het is uit" te horen kreeg. Deze vlieger gaat ook op in het geval van een vreselijke ruzie. Er is veel meer voor nodig dan wat ruzies om echte liefde te vernietigen. Niet de ruzie veroorzaakte de breuk, maar de ruzie fungeerde als de druppel die de emmer van onbeantwoorde basale behoeften deed overlopen. Geen reden om te wanhopen, want als liefde 'meant to be' is, komen jullie vroeg of laat weer bij elkaar terug.
Ik ken een man (Tom, 25 jaar) sinds 3 jaar. Al van dag 1 is er een chemie tussen ons die nooit is weggeweest. Helaas had ik iemand, en ik vocht tegen die gevoelens die ik had voor Tom, en hij achteraf gezien ook tegen de zijne, net omdat ik iemand had. Toen ik er klaar voor was, en voor hem wou gaan, had hij net iemand. Ik was er kapot van, had mijn kans verkeken. Ik voelde me verschrikkelijk om hen samen te zien, maar toonde dat nooit.
Na ander halve maand no contact met mn ex had ik besloten om eens een sms te sturen naar mn ex, om te vragen hoe ze het stelde. Ze stelde het goed maar was nog niet over de breuk heen. In onze relatie zei ze altijd tg me dat als het uit zou zijn dat we vrienden moesten blijven. Dus ik stuurde ook die sms ter goeder trouw omdat ik dacht dat ze het zou apprecieren. Tot eergisteren ik een onschuldig berichtje stuurde, werd ze kwaad en zei ze dat ik haar met rust moest laten. .???? Begrijpe wie begrijpe kan. Vrouwen zeggen soms A maar uiteindelijk bedoelen ze B. Ik dacht dat ze vrienden wilde blijven. Uiteindelijk heb ik haar nummer gewist en mn oude simkaart weggegooid. Twordt tijd om verder te gaan.
Vorig jaar heb ik een paar maanden iets gehad met een man die ik al wat langer kende. Hij was toen net een half jaar gescheiden en daardoor is het uiteindelijk tussen ons ook over gegaan. Hij had nog geen bevredigende omgangsregeling met de kids, mocht ze zelfs uiteindelijk een tijdje helemaal niet zien en was hij ook met een nieuwe baan begonnen, dus veel energie nodig voor andere dingen. Ik vond het heel jammer, want we kennen elkaar al een tijdje en toen we gingen daten nam hij alle initiatief. Het voelde heel goed, maar toen ik enthousiaster begon te worden en hem meer ging smsen en dergelijke werd het minder. Hij zei toen ook dat hij bij mij te veel druk voelde omdat ik er klaar voor ben en zo enthousiast was. Hij wilde mij wel blijven zien, maar niet toe aan relatie (pff story of my life geloof ik…).
Hi Ineke, 'geen gevoelens meer' klinkt onwaarschijnlijk en laconiek, maar ook nog eens ijskoud als er bij wordt verteld dat dat al een half jaar zo is. Bepaalde omstandigheden kunnen de achterliggende reden van een breuk zijn, maar zoiets kan mensen ook juist binden. Ik heb de indruk dat de relatie een soort sta-in-de-weg voor je ex was, alsof het niet goed uit kwam. Daar komt zijn turbulente verleden natuurlijk nog eens bij. De gemakkelijkste uitweg is om dan maar alle schepen te verbranden, hoewel pijnlijk voor degene die emotioneel het meest heeft geinvesteerd. Jij dus. Als je ex verstandig is gaat hij eens op zelfonderzoek waarom al zijn relaties mislopen. Je zult net als zijn andere exen je weg wel vinden, maar dat duurt even. Sterkte, A.
Ik zit met dubbele gevoelens. Ik heb drie jaar een relatie gehad met een jongen waarvan het 1 keer uit is geweest. Die beslissing had ik toen genomen, omdat wij zo botsten en we deden geen leuke dingen meer samen zoals op stap gaan enz,....Ik dans heel graag en mijn droom was altijd om samen lekker te dansen of te drinken bij het uitgaan met mijn vriendje. En hij zei vaak lelijke dingen waardoor ik me minderwaardig en onzeker voelde tenopzichte van andere meisjes.
Ik probeer nu zo veel mogelijk te werken aan mijn zelfvertrouwen. Ik hoop ook dat hij dat ziet. Mijn zus heeft hem vorige week 5 minuten gezien toen hij dat boek kwam brengen. Hij bleef precies maar herhalen dat ‘wij echt veel ruzie maakten, dat het misschien moeilijk om te geloven is, maar dat we veel ruzie maakten’. En ‘dat je als koppel in een vriendenkring altijd anders bent dan thuis, alleen’. Hij heeft dus letterlijk in zijn hoofd gestoken dat wij alleen maar ruzie maakten precies… Hij heeft ook echt alle banden doorgesneden door nu echt alles van Facebook te halen wat van ons samen was. Mijn zus zei dat hij er echt over leek, dat hij echt in het verleden praatte, maar dat het natuurlijk moeilijk was om daarover te oordelen als je iemand maar 5 minuten ziet. Ik denk dat hij al afscheid had genomen tijdens onze relatie ofzo..
Mijn vriend heeft het op 12 november met mij uitgemaakt, na vijf jaar verkering te hebben gehad. Alles leek perfect te zijn en in orde. We konden goed met elkaar praten, hij zei elke dag hoeveel die van me hield en toch was daar opeens het moment dat hij tegen mij zei: 'ik weet niet of ik nog verder met je wil, ik hou niet meer van je zoals eerst'. Voor mij een klap, omdat het allemaal zo onverwachts kwam. Ik had het totaal niet verwacht omdat die twee dagen ervoor nog vertelde hoeveel die van me hield en dat hij me echt niet meer liet gaan. Drie jaar geleden in dezelfde maand, heeft hij het ook uitgemaakt met me, maar is toen weer bij me teruggekomen na een maand.
Hoi, ik heb een aantal vragen en heb advies nodig.ik heb me ex ontmoet via een site. En de klik was enorm. Hij is voor mij 12 jaar samen geweest met een vrouw waar hij ook mee getrouwd is geweest en een dochtertje mee heeft. toen ik hem ontmoete was de scheiding al 5 jaar achter de rug. Die relatie heeft hem gebroken en diep gekwetst. Zij was meerdere malen vreemd gegaan en hele gemene geintjes gefilkt. In die 5 jaar heeft hij geen relatie meer gehad. Toen ontmoete hij mij en het klikte enorm we zijn 8 maanden samen geweest. En in het begin schreeuwde hij het al gelijk van de daken hoe gelukkig hij was. En ik was voorzichtig. Zijn dochter en fam wisten gelijk van mij af, wat hij normaal nooit zou doen. Hij droeg me op handen want dit gevoel had hij al jaren niet meer gehad. het nadeel was dat er 200 km tussen zat en hij altijd naar mij toe kwam en ik door omstandigheden nooit daar ben geweest. Waar ik wel heel druk mee bezig ben om dat doel te bereiken. het is nu 6 maanden uit en was opeens pats boem uit, uit het niets. In de tussen tijd werd hij elke x onder uit gehaald, ze vader werd ongeneeslijk ziek ze baas ging failiet ze huis moest hij uit en weer bij ze ouders wonen maar omdat hij een nakomer is zijn ze ouders al in de 70 en woont hij weer tijdelijk thuis. Wat ze mannelijkheid helemaal kapot sloeg. Hij had geen kracht meer voor mij en moest zich zelf bij mekaar rapen. Sinds het uit ging begon het gezeik! Discussie's elke x weer! hij wou afstand en rust. En dat werd steeds minder. Toch wil hij me niet loslaten en soms weer wel. Hij praat niet over ze gevoelens hij stopt alles weg en kiest voor de makkelijke weg en zegt ik heb geen gevoel meer en het is klaar, zoek maar iemand die hou gelukkig kan maken want dat verdien je. na 2 maanden bleven we zo tegen mekaar doen en ik maakte het hem ook moeilijk ik zei ik geef he rust maar na 2 dagen appte ik weer… Omdat hij niet reageerde at ik bijna me schoen op… Nu zijn we 6 maanden verder en hadden we nog steeds contact. Soms kan hij kindelijk aandacht vragen ennsoms bot zeggen het word niks meer… Dan accepteer ik het en dan draait hij alles weer terug om maar niet dat lijntje tussen ons door te knippen. Nu dacht ik het word hem niet meer en ik had hem al 6 maanden niet gezien. Ik had gevraagt om samen als volwassen mensen wat af te spreken en te kletsen face to face. Eerst wou hij dat niet en had hij er geen zin in. Ik had gezegt boeken we nog 1x een hotel door de afstand en dan nemen we afscheid en gaan we goed praten. Toen reageerde hij bot en toen zei ik dan is het beter als we alles blokkeren want dit werkt niet! Toen stuurde hij gelijk als jij het hotel boekt dan kom ik wel en gaan we goed praten. Het was super leuk en hebben echt goed gepraat. Hij liet weer niet het achterste van ze tong zien, waar ik al op berekend was en ging zelf ook slim te werk. ik was mezelf en hadden vreselijke lol maar liet niet zien dat ik snakte naar zijn liefde wat ik normaal wel zou doen. Ik zei hem dat het zo beter is en dat ik aan mezelf aan t werk ben en het zo wel goed vind. Hij ging vissen over andere mannen en dat hij hoopte dat ik iemand ontmoette die goed in bed was… Toen zei ik nou daar maak ik me geen zorgen om. we gingen samen in bad hebben weer gemeenschap meerdere keren gehad en het was super. als het niet over gevoel ging dan kwam hij los en anders ging ze muur omhoog. Ik heb niks geforceerd… En hem de werkelijk ik laten zien in leuke tijden en geen gezeur, uit die cirkel waren we gelukkig. Nu mijn vraag, als je iemand niet mist dan ga je toch niet 200km rijden om gedag te zeggen. En zeg je onze maanden samen waren top maar dan ook top. Ik vind je aantrekkelijk en altijd gevonden. Ik wil kijken of ik je ga missen en zoja dan bel ik je meteen maar dat ik hem wel benauwd had en gaf hem daar gelijk in. Ik heb hem al lang niet meer veel geappt of gestuurd. Denk je dat hij nog van me houd? Ze woorden zeggen twijfel maar ze doen zegt wat anders en lichaamstaal. Ik heb beloofd naar ons bezoek niks meer te sturen en soort van afscheid genomen. Maar hij zei gelijk ik bel je als ik je mis en zeker tot ziens he;) hoe lang duurt het voordat een man contact op neemt en uit ze hol komt om te jagen? Want ik heb gem geprikkeld en niet aan ze voeten gelegen. Dus hij is met een lekker gevoel naar huis gegaan. Hij zei ik ben zo blij dat ik ben langsgekomen dit doet me goed. Maar hoe snel reageert een man als hij je mist? Groetjes l
Kortom: minder passief worden, minder alles aan hem overlaten en afwachten, maar weten hoe de vork in de steel zit. En op basis van weten je eigen conclusies trekken. Niet te bang zijn om hem (dan) kwijt te raken, of antwoorden te krijgen die je niet wil horen, want nu "heb" je hem ook niet. En straks ben je maanden/jaren verder en spijt dat je jezelf niet eerder hebt vrijgemaakt (voor wel een normale relatie/ liefde die wel vrij is en voor jou kan gaan)..
Heb hem na een week smsje gestuurd dat ik hem mis en aan hem denk, direct sms terug: als vriend hoef je mij niet kwijt te zijn. als lovers is het voor mij definitief over. het spijt mij. X… nog even iets geprobeerd om af te spreken en te praten. Daar heeft hij geen behoefte meer aan. en daar word hij onrustig en boos van. moest ik niet doen. Toen heb ik gesmst Het spijt mij als ik jou onrustig maak. Ik wil alleen zo graag dingen uitleggen en naar jou luisteren. Ik wil er na zo lang nog voor vechten. Ik laat jou met rust. Hoop wel dat je weet dat je altijd contact met mij op kan nemen.
Vanaf hier was het duidelijk gedaan en heb ik geen druk meer gezet op haar. We hebben beide afstand genomen van elkaars ouders en dan nog paar uurtjes met elkaar op de kamer gesproken. Dit was normaal en ging over wat er fout liep, over herinneringen, zaken die nu niet doorgingen (reis), wat doen we met foto’s etc. Bij het laatste gesprek, laatste keer dat ik haar zag (nu 3 weken op de dag bijna) is ze in mijn armen ingestort en wou ze opnieuw beginnen en me niet kwijt enzovoort. 3 dagen later stond haar besluit absoluut vast dat ze niet verder wou. Zeer verwarrend voor mij dus ook.

Ik vind het heel moeilijk om hiermee om te gaan. We zien elkaar enkel voor de wissel en verder hebben we heel weinig contact tenzij als ik eens iets stuur. Mijn probleem is dat ik haar nog wel wil, maar dat de wonden die geslaan zijn zo diep zijn en dat als er van haar kant geen minimum geinvesteerd wordt in de relatie ik het gevoel heb dat deze volledig gaat weg zijn binnen de kortste tijd.
Na zo’n 3 weken begon ik mij weer wat beter te voelen, want ik keek terug op onze relatie en die is vaak niet goed geweest, ondanks dat ik zielsveel van haar hou en zij de moeder van mijn kids is. En ik was eigenlijk al in mijn hoofd bezig een nieuwe toekomst op te bouwen. Dus begon ik mij wat rustiger te gedragen betreft de berichtjes… en toen ineens stuurde ze mij dat ze mij terug wil.
Na een week geen contact met ex te hebben gehad, stond hij opeens bij me voor de deur. Hij moest wat dingen in de buurt ophalen en kwam even een praatje maken. Bakkie koffie gedaan, en echt over van alles gekletst. Het was gewoon gezellig, en ik kreeg nog complimenten van hem over dat hij het zo leuk vindt om al die positieve berichten van mij op Facebook te lezen. Hij is blij dat het zo goed met me gaat!
Hoe adviseer je me om het aan te pakken? Ik stel me nu harder op als ze wil afspreken (’s avonds of in het weekend, mr niet ff koffie tussendoor). Ik ben zelf ook mega-druk met werk en sociale dingen, en begrijp niet waarom zij zo ‘bang’ is (ik vermoed dat ze bang is voor een relatie, wnt ze wil nog zoveel doen … ik zie dat echter niet als probleem!).
Hiermee bedoel ik, dat je zodra je een man nog leert kennen, niet praat over kinderen, huwelijken of huisdieren. Simpelweg omdat dat nog helemaal niet aan de orde is. Je leeft in het hier en nu en in het hier en nu heb je een leuke man die je pas net kent. Tuurlijk kom je op een bepaalde leeftijd dat je iets serieus wilt en je wil weten of een man dezelfde levensvisie als jij hebt, maar dat hoeft niet meteen in het begin.
Ik zei dat het niet perse hoefde om af te spreken maar dat ik meer die dagen opstuurde om te plannen als ze dat zóu wíllen. Naja, daaruit kwam voort dat ze het allemaal toch te snel vond gaan maar ze verbond er verder geen conclusies aan. Dus nam ik maar het initiatief om te zeggen dat we het contact dan maar even beter konden verbreken, en die keuze respecteerde ze. Echter, een dag na geen contact te hebben gehad, dacht ik fuck it, ik zeg gewoon wat me dwars zit en hoe ik me voel en dat ik wat vragen had (dom, dom dom). Daarbij had ik ook gezegd dat ze niet hoefde te antwoorden als ze dat niet zou willen.
Kleine aanvulling, ik heb een telefoongesprek gehad met zijn exvrouw, en eveneens drie dagen geappt met haar. Daar bleek uit dat ze alleen maar hem terug neemt om haar gram te halen, om zijn geld en zodat ze hun dochter niet meer aan hem mee hoeft te geven. Nadat ik ze samen zag vrijdag heb ik hem dat whatsapp gesprek gemaild. Waarop hij erg boos werd op haar, maar dat niet aan mij liet merken en zei je probeert te stoken maar tussen ware liefde komt niemand.
Mijn ex en ik hebben anderhalf jaar een relatie gehad, wat dus uit eindelijk stuk is gelopen. Ik was nog wanhopig verliefd op hem, wou hem terug, maar hij wou gewoon alleen zijn. Vanaf dat moment hebben we steeds 2 maanden contact gehad,grootste ruzies gemaakt,elkaar een maand weer niet spreken,dan belde hij weer elke dag,dan weer ruzie,, kortom wel tien keer dezelfde cirkel ondergaan. Ondertussen is er heel veel gebeurd, ik heb uit wanhoop de raarste dingen gedaan..Ik ben met zijn beste vriend naar bed geweest,puur uit wanhoop.. heel erg, ik heb er ook heel veel spijt van. Wat mij verbaasde is dat hij zijn beste vriend aan de kant heeft gezet, en mij wou blijven zien.Op een gegeven moment leken onze afspraakjes geen afspraakjes meer, maar alsof we weer bij elkaar waren. Ik ging overal mee naar toe, we spraken elkaar elke dag, we zagen elkaar regelmatig, en natuurlijk hadden we ook sex. Op een gegeven moment ben ik om duidelijkheid gaan vragen, maar het antwoord daarop was: Jij leeft je eigen leven, en ik leef mijn eigen leven. We hebben gepraat, en weer bevestigde hij me: ik hou echt heel veel van je,maar ik wil geen relatie. Voor de rest wil ie alles voor me betalen,terwijl hij zelf heel erg in de shit zit op financieel gebied..Praat erover dat ie een kindje met me wil,wil dat ik bij hem kom slapen,stimuleert me goeie dingen te doen met mn leven,hij wil niet dat ik voor mijn werk straks veel van huis zou zijn( in het buitenland)Nu ben ik van het weekend uitgeweest, en kwam ik weer een vriend van hem tegen. Een vriend waar hij veel mee omging, en ik misschien 2 x gezien had. We praatten wat, we dronken wat, en opeens zoende hij mij, en zei dat ie vanaf de dag dat ie me zag, al een oogje op me had.. Alsof het zo moest zijn kwam een uurtje later mn ex daar binnen, en was door bekenden van hem van alles op de hoogte gebracht. Hij is blijven zitten, kijken hoe wij het gezellig hadden.

Nu is er ook een verandering ten opzichte van vroeger met zijn gesprekken met zijn moeder met wie hij een goede band heeft. Vroeger als hij Skype te met haar zei hij altijd dat hij alleen was ook als,ik er rond liep. Nu vorige week hoor ik,hem opeens mijn naam zeggen, ik was bij hem aan het koken. Ik ben zelfs voor de camera gaan zwaaien (heb haar in dat anderhalf jaar nooit gedaan)


Mijn ex heeft het gisteren uitgemaakt hij zei al eerder dat hij nooit verliefd was maar dat dat niet uitmaakte, hier baalde ik al erg van omdat ik wel heel verliefd ben. Ik wil hem echt heel graag terug maar hij zegt dat hij wat miste en niet van de relatie kon genieten, betekend dit dat het echt kansloos is om hem ooit nog terug te krijgen? We hadden langer dan een jaar en wil hem echt niet kwijt hij is echt alles voor me, kan iemand me helpen? Reactie infoteur, 12-01-2016
Nu ik snap wel dat alles nu wel kapot is en dat hiermee verdergaan gewoon niet kan ook al komen er bij haar bepaalde inzichten. maar voor mij was het huwelijk en gezinsleven als een ultieme droom waar je alles voor doet. dat heeft ze van me afgepakt en daarin voel ik me echt kwaad en in de steek gelaten. ze had nooit mogen trouwen met me. want na 2 jaar alles opgeven vind ik echt heel snel…
Auw dat doet pijn, heel veel.. We berichten af en toe nog wel en via facebook ook nog wel contact. Nu heb ik echter mee gedaan aan actie van Q music love me again.. Hij Is gebeld door Qmusic met de vraag of hij met mij op date wil (etentje en film) . Zei eerst van heb daar niet zoveel behoefte aan en later oke laten we onder genot van kaarslicht en etentje er is over praten..Ik blij maar vraag mij wel af of hij mij echt nog weer terug wil.. Na dat het uit is gegaan is hij nog 1 keer bij mij geweest om tepraten gaf aan dat het over was maar bij weg gaan toch weer kus op de mond .. twijfel weer bij mij.
×