Het is inderdaad jammer dat het zo gelopen is, maar het liep al een tijdje niet helemaal lekker meer. Voor mij dan. Geprobeerd dat duidelijk te maken, maar is jammer genoeg bij Bin niet op tijd binnen gekomen. Hij was alleen maar meer met zichzelf bezig. Stukje bij beetje heb ik toen afstand van hem genomen, totdat we op dit punt beland zijn en ik voor mezelf moest kiezen.
Het is nu ook niet dat hij superheilig is, maar ik weet wel hoe gek hij op mij was. We hebben er eens een nacht over geslapen. Vreemd genoeg stelde hij eerst voor om nog een uitstapje te doen, maar aangezien voor mij de grens (met het handgemeen) overschreden was, zag ik dit nu niet bepaald zitten. Hij deed eigenlijk zelfs alsof er geen vuiltje aan de lucht was. En dan plots, slechts enkele minuten later, komt hij zeggen dat we maar beter “een pauze kunnen inlassen”. Oké, die pauze leek me nog best een goed idee, want na zo’n verhitte ruzie deze week kon ik echt niet doen alsof er niets gebeurd was. Hij bracht me toen naar het station, maar eenmaal de trein er was begon ik keihard te twijfelen en sprongen bij hem de tranen in de ogen. Uiteindelijk heb ik de trein laten gaan, zonder mij. Het voelde ook zo héél plots. Opstaan en amper een paar uur later sta je op het perron te wezen omdat je elkaar loslaat.
Ben eerder terug dan verwacht, gewoon om even iets te melden, wat misschien niet interessant of belangrijk is. Ik heb vanaf 25 maart j.l. niks meer prive van mijn ex vernomen. Vandaag voor het eerst weer samen een volle dag gewerkt. Ik moet zeggen dat ik het redelijk naast me neer kan leggen allemaal. Maar ik vraag me dan toch weer dingen af wat mij bezig houd (ja sorry). Mijn ex vertelde dat ze vrijdag a.s. vervoer nodig is naar haar therapeut, rund die ik ben bied het aan. Mijn ex begint ineens te lachen en vertelde dat haar therapeut had gezegd dat het niet handig is om iets met een collega te beginnen (er was dus weer over ons gesproken) de mop was dan dat ik dan volgende week vrijdag met haar meekom naar die therapeut. Terwijl diezelfde therapeut contact dus afraad tussen ons. Snap je waar ik heen wil? M.i. lijkt het alsof mijn ex de tips van die therapeut "volgt". Alsof ze geen contact Mág zoeken met mij.

Goeiavond iedereen, Vorig jaar ben ik een aantal keren op deze site geweest. Mijn man had mij toen verlaten voor een ander, een impulsieve zet. Ondertussen is hij bijna 10 maanden terug en alles loop vlotjes. Ik wou via deze weg toch even iedereen een beetje steun geven en zeggen dat je niet mag opgeven. De tips die ik hier gekregen heb, hebben zeker geholpen. Jullie hebben t volgende mss al veel gehoord maar het klopt wel. Als iets voor je voorbestemd is, komt t terug. Zoniet, is hij of zij niet de ware. Zeker niet pushen, heel belangrijk. Vanaf t moment dat je hen loslaat, zijn ze daar. Iedereen veel sterkte en kop op. T komt sowieso goed, met of zonder ex. Reactie infoteur, 13-04-2012
Je man ruimte geven, werkt vaak heel effectief. Zo hebben jullie allebei de tijd om na te denken over wat er precies mis is gegaan in je relatie en hoe jullie daar allebei schuldig aan zijn. Als jullie met ruzie uit elkaar zijn gegaan, geeft het ook de tijd om te kalmeren zodat jullie op een later moment op een normale manier over de toestand kunnen praten. En… zo geef je hem de tijd om te ontdekken wat hij mist nu je niet meer de zijne bent. 'Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is', zong De Dijk terecht…
Elke man schrikt terug van vrouwen met schijnbaar onvervulbare behoeftes. De reikwijdte van dingen die voor hen acceptabel zijn, is zeer beperkt. Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat ze uitsluitend een aantal specifieke gerechten eten, die dan ook nog eens op een bepaalde manier bereid moeten worden. Vrijetijdsbestedingen zoals fietsen of skiën? Te vermoeiend en uiteraard veel te koud. Elke vorm van lichamelijke onaangenaamheid is onverdraaglijk.
Ik heb een relatie gehad van 5 jaar en woonde bijna 3 jaar samen. Door bepaalde onstandigheden voornamelijk situaties zijn we uit elkaar gegaan. Dus niet door vreemdgaann meer het aandachtspunt we waren allebei gestressed. Nu woont ze wat verder en we zien elkaar amper. We zijn nu 2 maanden zo uit elkaar en spreken soms ng met elkaar. Zij wilt haar leven opbouwen daar waar ze nu zit verteld ze. Ook zegt ze dat we gewoon beide moeten verder gaan met het leven en we zien wel wat er gebeurt. Vorige week had ze me uitgenodigd en gingen we gezellig met ze 2 en wat drinken etc. Niet gekust helemaal niks. Krijg geen hoogte hoe ik verder moet gaan. Heb je advies voor me? Ik ben bang dat het straks uit het oog uit het hart is…

Dit betekent dat je veel bezig moet zijn met dingen die je leven beter maken. Die samenhangen met je verlangens, je dromen en je behoefte aan geluk. Uiteindelijk gaat dit ervoor zorgen dat je krijgt wat je wilt, niet de hoeveelheid tijd die je doorbrengt op de bank met een bak roomijs of terwijl je ligt te snotteren tijdens je favoriete CD van Celine Dion.
Het heeft veel verdriet en onzekerheid met zich meegebracht aan mijn kant en vervolgens op (ook nare wijze) terugtrekken van zijn kant. Dit is inmiddels een jaar geleden en we hebben nog wel wat contact gehouden en verschillende zaken uitgepraat daarna, maar een hereniging bleef uit en inmiddels is het contact ook gestopt omdat het uiteindeljk toch meer van mij uitkwam.
Kwam nog even langs met nog even een klein stukje hilariteit. Ik heb je denk ik wel verteld van een collega die tevens een van mijn beste vrienden is en ook een ex. Welnu deze vriendin en ik zijn soms close, gewoon maatjes. Nu viel het mij van de week al op dat mijn huidige ex enorm haar best doet om haar werk goed te doen en nog erger, soms ze zoekt mijn beste vriendin haar aandacht op, op ons werk. Het is me nu al een paar keer opgevallen dat mijn huidige ex geïrriteerd kijkt als ik de aandacht krijg van die vriendin. Ik ben alert en vraag mij af wat ze wel niet van plan is? Tevens heb ik het idee dat mijn 'afstandelijkheid' zijn vruchten een beetje begint af te werpen. Mijn ex komt soms bij me op kantoor met 'niet bijzondere boodschapjes'. Mijn ex kijkt vaak ff langer naar mijn richting als ik het "niet zie, maar wel zie :)" Mijn ex reageerde op de chat binnen een minuut op mijn "hoi hoe gaat het berichtje". Op mijn "ik ga uit eten met iemand" verhaal, kwam van mijn ex sinds maanden heel voorzichtig en met een ernstig gezicht de vraag… "waar ga je eten dan?". Ze is nog steeds het ene moment 'aardig' en het andere moment mat. Maar goed dat weten we allemaal wel :).

Nu zit ik al weer week bij mijn vader, na de breuk. Ik ben echt kapot, ik herken mezelf gewoon niet eens meer. Kijk, als we ruzie hadden of afstand of vreemdgaan, kan ik er nog inkomen. Maar we hadden toch ook stap terug kunnen doen? Wel bij elkaar maar dat hij wat meer ruimte had. In eerste instantie alleen terug naar het land van herkomst. Maar zelfs dit gooit hij weg. Hij weet dat ik eind dit jaar van plan was jaartje door zijn land te reizen, ongeacht of we samen bleven of niet en daar houdt hij zich aan vast. "dan zie ik haar dan wel en wie weet komt het dan goed". Hij snapt niet hoe moeilijk het is een 'soulmate' te vinden. (ik heb hekel aan woord soulmate maar nou ja, past het beste). Intussen gaat het beide niet goed met ons. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?


Mijn ex en Ik zijn 4 jaar samen geweest. Hij was net gescheiden toen wij iets kregen. We zijn heel lang bezig geweest om een kindje te krijgen, waardoor we onze relatie een beetje waren vergeten. Uiteindelijk is het ons gelukt en ons zoontje is nu net 3 maanden. Ook is mijn ex al vanaf zijn jeugd op en af depressief en loopt al een tijd bij een psycholoog. Het ging de laatste tijd erg slecht met hem door de schulden die hij met zijn ex vrouw heeft. Hierdoor kreeg Ik het gevoel dat Ik overal alleen voor stond en ben Ik hem op afstand gaan houden. We kregen veel ruzie en het was al eerder bijna helemaal mis. Maar we kwamen er toen achter dat we echt nog wel veel van elkaar houden en we zouden gaan latten. Want hij wou me echt niet kwijt, hij had alleen geen energie meer om te moeten vechten. Met het latten zouden we allebei iets rust krijgen en onze financiële situatie zou alleen maar beter worden omdat hij veel meer toeslagen zou krijgen. 3 weken later zet hij er via een sms een punt achter en als Ik erover wil praten dan wordt hij boos en blokkeert hij. Hij zegt dat hij al langer geen gevoelens meer voor me had terwijl hij die 3 weken extra lief tegen mij was en me het bed in probeerde te krijgen. Ik heb het allemaal een beetje af gehouden, omdat Ik eerst ook hulp wou gaan zoeken en ieder zijn eigen woonruimte. Maar nu is het al z'n 4 weken over maar Ik hou nog zoveel van hem. Nu hebben we sinds een week bijna iedere dag seks met elkaar en dat terwijl hij met een andere vrouw contact heeft en hij zegt haar echt leuk te vinden. Hij heeft ook stiekem in mijn telefoon gekeken en gezien dat Ik aan het whatsappen ben met een jongen die Ik heb leren kennen, maar daar heb Ik verder niks mee alleen vriendschappelijk contact. Ik wil hem zo graag terug, hoe kan Ik dat aanpakke
Toen niks meer van me laten horen en maand later stond ze me op te wachten bij de club. Ze wilde gewoon even praten. Ik heb gewoon gepraat, gezellig, nog wat grapjes uit verleden opgehaald. Later stuurde ze nog een app dat ze leuk vond me gesproken te hebben en blij was dat goed met me ging. (Ze dacht dat ik nog in de put zou zitten, heb blijkbaar laten merken dat ik ook gewoon door ga).
Mijn heeft heeft het een maand geleden uitgemaakt na een ruzie, we waren (of zijn) bijna 3,5 jaar samen. We wonen 2,5 jaar samen, waarvan een half jaar in een koophuis. We slapen er allebei nog, wel in aparte kamers. Nu heeft hij een ander waar hij sterke gevoelens voor heeft, ik ben daar door zijn eigen harde stem achter gekomen. Nu ziet hij haar 1x per week en zegt (gelukkig) dat hij dan ook echt bij haar is. Heb gezegd, weet ervan dus niet liegen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel vaak het gevoel had en nog steeds heb dat hij geprobeerd heeft mij graag te zien. Om 1 of andere reden vraag ik me af of hij wel op vrouwen valt of echt man is/wil zijn. Goedmaakseks stond niet in zijn woordenboek en seks op zich kwam 9/10 van mijn kant en was voor hem helemaal niet belangrijk. Andere plaatsen dan bed of zetel waren ook not done al heeft hij 2 x zichzelf overtroffen. Meer dan knuffelen, leuke dingen doen, zoenen hoefde voor hem helemaal niet. Moeilijkheden waren niet "normaal" verschillen waren niet normaal, ruzie maken was al helemaal not done, zolang alles maar leuk was, was hij leuk.
Als je graag een serieus gesprek met hem wil voeren, denk dan goed na over hoe je hem benadert. Benader hem niet op een al te serieuze manier. Dit kan bedreigend overkomen en zijn bindingsangst aanwakkeren. Wees opgetogen en positief. “Ik breng heel graag tijd met je door en ik voel me gelukkig als ik bij jou ben. Ik wil graag checken of we nog steeds op één lijn zitten. Ik weet dat het nu nog te vroeg is, maar ik wil in de toekomst graag trouwen. Ik wil er zeker van zijn dat ik met iemand date die dezelfde waarden als ik heeft. Begin je mij als iemand te zien waarmee je dat uiteindelijk zou willen, nu we elkaar steeds beter leren kennen?”
Evolutionair gezien betekende het dat ze een kindje ging werpen na een maand of negen. Zonder sterke man achter je was je in de oertijd – dus voor de afgelopen 250.000 jaar – als vrouw alleen ronduit fucked. En wanneer het kindje geboren is, wordt het helemaal ongemakkelijk. De kans dat je kindje (en jij als single vrouw) het overleven, zijn nagenoeg nihil.
Je bent al lange tijd aan het uitgaan met dezelfde man. Jullie hebben elke dag contact: als jullie elkaar niet kunnen zien, sturen jullie elkaar flirterige sms’jes. Hij heeft je geïntroduceerd bij zijn ouders en zijn vrienden als ‘zijn vriendin’. Hij nam je in vertrouwen en vertelde je persoonlijke verhalen tijdens intieme etentjes. Je leeft op een roze wolk, totdat...
Ook heb ik mijn ex aangesproken op het feit dat ze zo vreemd deed over mijn babyfoto etc etc. Ze heeft hier erg veel last van gehad en gaf mij dit terug als feedback, dat ik matjes overkwam nadat ik dit gezegd zou hebben. Het deed haar wat. Ik zie nu dat zij de macht in handen heeft en dat irriteert mij enorm, dus ik trek mij steeds verder terug in mijn schulp.
Kleine aanvulling, ik heb een telefoongesprek gehad met zijn exvrouw, en eveneens drie dagen geappt met haar. Daar bleek uit dat ze alleen maar hem terug neemt om haar gram te halen, om zijn geld en zodat ze hun dochter niet meer aan hem mee hoeft te geven. Nadat ik ze samen zag vrijdag heb ik hem dat whatsapp gesprek gemaild. Waarop hij erg boos werd op haar, maar dat niet aan mij liet merken en zei je probeert te stoken maar tussen ware liefde komt niemand.
Hey, dat hij geen relatie met jou wil, betekent niet dat jij niet leuk bent. Dat betekent óf dat hij er gewoon nog niet klaar voor is om wat voor reden dan ook óf jullie zijn niet voor elkaar gemaakt. De reden is nooit dat jij dingen anders had moeten doen of dat je anders had moeten zijn. We hebben nog nooit liefdesadvies gehoord dat zei dat je moet veranderen voor je partner en dat moet je ook zéker niet doen.

Wel zijn ze er als de kippen bij wanneer het aankomt op ideeën over hoe de man aan haar zijde zijn leven zou kunnen verbeteren. Wanneer men hen vraagt waarom ze zo kieskeurig zijn, zullen ze antwoorden: "ik wil het nou eenmaal zo, is het verkeerd om te weten wat je wilt?” – Natuurlijk is het niet verkeerd maar een veeleisende dame tevredenstellen is een full-time baan. Deze vrouwen zijn er ver van verwijderd zich ook maar eens gewoon een keer goed te voelen en lekker te genieten van het samenzijn met haar partner. En daarmee is ze precies het tegenovergestelde van dat wat de meeste mannen wensen en ook de reden waarom veel mannen –zogenaamd- last hebben van bindingsangst.

Ik weet niet of ik er goed aan gedaan heb om haar weer op een afstandje toe te laten tot mijn nemen. Ik haat de onzekerheid en weet nog steeds of ze nu weer contact wil als vrienden of dat ze nu weer vrijgezel is dat ze weer enige toenadering zocht tot meer en haar oude gevoel een beetje terug is. Vragen om vriendschap is jezelf buiten sluiten ervan en vragen of ze meer voelt en wil kan ook afschrikken. Is het het beste om gewoon af te wachten hoe ze een volgende keer doet? Fysiek contact zoekt enzo? En moet ik dan haar voorzichtig proberen te zoenen en kijken hoe ze daar op reageert?
Hi Broken, banale ruzies zijn geen reden om een relatie te beeindigen, maar dat vindt je ex kennelijk wel. Daarbij komt dat ze misschien vindt dat je haar claimt door het steeds weer te willen proberen en haar elke dag te willen horen. Het is goed dat je dat tij nu gekeerd hebt en haar de rust geeft waar ze behoefte aan heeft. Dan moet zij op haar beurt ophouden met die tegenstrijdige signalen, want enerzijds denkt ze niet dat het ooit zal lukken tussen jullie, anderzijds schrijft ze dat ze jullie binnen vijf jaar wel weer samen ziet. Daar kun je niks mee. Wel weet je hierdoor dat ze nog niet lang klaar is met jou, en ze je met de breuk iets duidelijk wil maken. Namelijk dat het volgende keer anders moet, en ze jou daarvoor mede verantwoordelijk ziet. Sterkte, A.
Ik zit met dubbele gevoelens. Ik heb drie jaar een relatie gehad met een jongen waarvan het 1 keer uit is geweest. Die beslissing had ik toen genomen, omdat wij zo botsten en we deden geen leuke dingen meer samen zoals op stap gaan enz,....Ik dans heel graag en mijn droom was altijd om samen lekker te dansen of te drinken bij het uitgaan met mijn vriendje. En hij zei vaak lelijke dingen waardoor ik me minderwaardig en onzeker voelde tenopzichte van andere meisjes.
Bedankt voor je respectvolle artikel over bindingsangst. Mijn lief heeft het. We zijn 3,5 jaar samen geweest, dan een jaar uit elkaar en nu opnieuw een jaartje gelukkig bij elkaar. We zijn m.a.w. opnieuw begonnen maar je kan het verleden niet uitwissen. Al snel botsten we dus op de problemen die we in het eerste deel van onze relatie ook tegenkwamen. We zijn nu véél wijzer en toleranter t.a.v. elkaar (we hebben ook écht voor elkaar gekozen nu) maar ondanks het inzien dat bindingsangst zo’n grote rol speelt, lijkt er geen beterschap te komen. En we stranden dus telkens op datzelfde gesprek… Maar, hoe kunnen we er nu mee omgaan? Wat kunnen we eraan doen? Het is namelijk tijd voor actie… Bedankt!
Daarna kwam er weer intiem contact maar van een relatie was geen sprake. Ze ging op zich zelf wonen doordat haar vermogende vader een huis had gefinancierd. En ik kwam daar ook vaak, heb geholpen met klussen want was inmiddels weeer werkloos in de herfst van 2012. Dat bleef een beetje doorsudderen en vanaf maart 2013 hadden we weer echt een relatie.
We hadden vaak ruzie over dingen, maar verder niks bijzonders. Nu was het al eerder even uit, maar zij is toen uit haar zelf bij mij terug gekomen. Dit was nadat we hadden samengewoond het laatste jaar. Nu heb ik op mijn initiatief een gesprek gevoerd met haar een week geleden. Dat gesprek ging over de relatie, maar leidde tot niets. Waarop zij aangaf dat ze een break wilde van twee weken. Hier ben ik niet op in gegaan, aangezien het twee maanden terug weer aan was. Dus nu al een break heeft naar mijn idee weinig zin. Vervolgens heeft zij via whats app aangegeven dat het uit is.

maar met alles is hij bang om geconfronteerd te worden met mij, ik heb zoon gevoel dat hij het nog niet verwerkt heeft, terwijl hij dit vanaf dag 1 zegt dat tie het al verwerkt heeft, en er allang klaar mee was. maar dan denk ik dan koop je een paar maanden daarvoor niet een huis met me. ben bang dat het samenwonen gekilt heeft daarvoor hadden we een fantastische relatie,
Ik zei dat het niet perse hoefde om af te spreken maar dat ik meer die dagen opstuurde om te plannen als ze dat zóu wíllen. Naja, daaruit kwam voort dat ze het allemaal toch te snel vond gaan maar ze verbond er verder geen conclusies aan. Dus nam ik maar het initiatief om te zeggen dat we het contact dan maar even beter konden verbreken, en die keuze respecteerde ze. Echter, een dag na geen contact te hebben gehad, dacht ik fuck it, ik zeg gewoon wat me dwars zit en hoe ik me voel en dat ik wat vragen had (dom, dom dom). Daarbij had ik ook gezegd dat ze niet hoefde te antwoorden als ze dat niet zou willen.

Maakte geen enkel fouten Probeerde weer plezier te blazen in mijn leven. plots stond hij iedere ochtend thuis met 1 of ander excuse ( we wonen nog samen maar hij logeerd al Bijna 2maand bij zijn mama of vriend) ik deed heel beleefd niet over dreven Maakte geen sceine meer.. plots belde hij me gisteren Met de vraag voor zijn tondeuse te brengen (hij heeft netje hele dag gewacht om me te bellen zodat hij er niet moest omkomen) met de vraag of ik effe blijf ook. ik heb dit ook gedaan die tondeuse gebracht. en daar eventjes blijven zitten.. binnen die moment was het heel aangenaam zonder ik Emotie's de gang liet gaan(was heel moeilijk) hij wou dat ik me anders zetten allez dat was praktisch beter om tv te zien . met resultaat dat ik dichter zat bij hem en hij legde zen hoofd op mijn benen. ietsjes later wil hij met me naar bed .. waarop ik niet goed wist wat ik goed kon doen .. nu heb ik er blijkbaar niet veel goed aan gedaan om daar op in te gaan want nu met resultaat dat hij weer loopt te roepen voor het minst ik mag zijn wagen plots niet meer gebruiken voor naar men werk te gaan we hadden dit eerder anders afgesproken.. ik herken hem niet meer.. die jongen zag me zo graag kreeg zelfs de vraag of ik al iemand anders had .. waarop ik neen antwoorde.. vandaag beld die me eerst vriendelijk 2emaal belde die mij ook maar dan begon hij onmiddellijk kwaad te doen als ik zei dat hij beloofd had dat ik ook met de auto mocht rijden .. hij begon te roepen dat hij me nooit meer terug wil dat ik gewoon maar een ex ben en dat hij binnen enkele maanden iemand zal hebben en dat ik maar moet besseffen dat het zo is dat hij mij niet kan helpen met de wagen Maar ik dreig wel men job te verliezen zo ..
Het is uit met mijn ex nu 3,5 weken. We hadden iets heel speciaals samen echt een diepe relatie. Alleen waren er veel leugentjes van haar kant uit maar ondanks dat hadden we een sterke band althans dat liet ze mij ook geloven. We hebben heel veel meegemaakt in drie jaar tijd. Zware tijden voor haar en we zijn er altijd doorheen gekomen. De laatste week voordat de relatie door haar verbroken werd was er niks aan de hand. Ze was ontzettend verliefd en liet dat ook merken en ik voelde dat ook. De dag voordat het uitging is ze nog bij mij geweest alles was goed en lief. Die avond zou ze naar haar huis gaan (we zouden binnen een maand samen gaan wonen). Die avond stuurt ze me nog hoe ontzettend veel ze van me houdt en niet zonder me kan etc. De dag erna kom ik erachter dat ze niet thuis is geweest. Haar eerste reactie hierop was dat ze bij een vriendin was geweest om te praten over onze relatie, omdat er af en toe wat kleine ruzietjes waren voornamelijk om leugentjes.
Na 8 maanden moest ik helaas uit mijn huis. Hij woonde op studentenkamer en stelde voor te gaan samenwonen. Rationeel wisten we wel dat het te vroeg was maar qua geld was het makkelijk en onze relatie was toch echt super. Keer op keer vertelden we elkaar hoe bijzonder het was zo'n goede relatie te hebben. Zoveel lol en liefde en eigenlijk nooit een misverstand omdat we elkaar zo goed begrepen.
En nooit vanzelfsprekend is! Niet door dingen voor jou te doen (niet als transactie). Maar door te laten zien dat ie een echte kerel is. Doordat hij zich ook emotioneel bindt aan jou. Pas dan laat jij toe dat je emotioneel gebonden raakt aan hem! Hij moet dat verdienen… Seks wordt dan een middel om de band die je met iemand hebt sterker en passievoller te maken.
Ik heb een relatie van 6 jaar gehad waarvan 3 jaar getrouwd heb 3 kinderen met haar . Ik houd zoveel van haar ik kan nie zonder haar. maar in al die jaren was ik nog nie volwassen genoeg deed haar veel verdriet en pijn met andere vrouwen te appen en porno te kijke. Maar ben nog nooit met iemand anders naar bed geweest behalve zij nu zijn we twee en een halve maand uit elkaar en gescheiden. ik voel dat ik aan het verandere bent. We spreken elkaar nog af en toe en zie de kinderen paar keer in de week we praten gwn nog met elkaar. Maar hoe kan ik haar overtuigen dat ik nie meer die persoon bent die haar pijn deed. Wat moet ik doen ik denk elke dag heledag aan haar ik wil haar terug voor altijd wat moet ik doen

Ik denk dat het soms makkelijker is als je beide uitgekeken bent op elkaar en het gewoon een opluchting blijkt dat de breuk er uiteindelijk is. De relaties die eindigen maar die in feite niet hadden moeten eindigen doen onmenselijk veel pijn. Zoals Benny ooit zo mooi zong in het liedje waarom fluister ik je naam nog kan niemand het mooier beschrijven: hij besluit met ik had je beter niet gekend.
Iemand jou laten missen is een wens van vele mensen. Deze wens komt veelvuldig voor in relaties waar men elkaar een tijdje niet ziet en/of spreekt, of in liefdesrelaties die inmiddels verleden tijd zijn. Echter is het vaak erg moeilijk om deze wens werkelijkheid te laten worden. De volgende tips kunnen je helpen om jouw wens in vervulling te laten gaan, en iemand jou te laten missen.

Ik denk dat ik ook bindingsangst heb. Heb een jaar geleden een relatie gehad met een jongen die mij als een stuk vuil behandelde. Hij was heel erg jaloers. ik mocht niks en hij alles. Elke dag had hij het over vreemdgaan en dat hij dat absoluut niet zou pikken. Ik moest me steeds weer bewijzen en daardoor ben ik uiteindelijk mezelf verloren. Ik ging steeds minder naar buiten. Met mijn vriendinnen ging ik helemaal niet meer om, omdat ik geen zin had in ruzie met hem. Hij was zelfs zo jaloers dat ik niet eens romantische films mocht kijken omdat daar seks scenes in zitten en half naakte mensen. Hij heeft mij ook vaak genoeg gezegd dat hij mij niet wou ontmaagden voor het huwelijk omdat hij bang was dat ik vreemd zou gaan en hij het daar dan niet achter zou komen. Ik heb dit een jaar lang vol gehouden en we zijn zelfs 3 maanden verloofd geweest, omdat dit in mijn cultuur gebruikelijker is als ‘vriend’ en ‘vriendin’ blijven. Ik ben met tegen zin in deze relatie gestapt, maar heb het toch gedaan omdat mijn familie dit een leuke jongen vond. Zelf ben ik een persoon die snel overtuigd wordt van iets, dus mijn familie heeft mij overtuigd om ja tegen hem te zeggen. Het was mijn eerste relatie en ben wel ongelofelijk verliefd op hem geweest, denk ik. Het was niet echt een gezonde relatie want ik zat uiteindelijk alleen opgesloten thuis en als ik de deur uit ging was het omdat ik naar school moest of moest werken. Ik liep steeds achter hem aan, als een schoot hondje. En ik kreeg eigenlijk vrijwel geen liefde terug. We hadden bijna elke week ruzie en ik was ook elke week in tranen. Ik voelde me erg onzeker, want zo een gevoel gaf hij mij. Na een heftige ruzie was ik het zat om het als eerst weer goed te maken, dus heb op hem gewacht tot hij het goed zou maken. Heb uiteindelijk 4 dagen gewacht of hij zou reageren maar dat deed hij niet, dus heb ik er een punt achter gezet. Achter ben ik er achter gekomen dat hij zelf vreemd ging en dit zorgde ervoor dat ik me nog waardelozer voelde. Alles viel wel op z’n plek nadat ik daarachter was gekomen. Nadat hij zag dat ik er echt klaar mee was heb ik nog een paar keer berichtjes gehad, maar daar heb ik niet meer op gereageerd. Ik wilde niks meer met hem te maken hebben. Nu ben ik inmiddels een jaar verder en heb wat scharrels gehad, maar zonder succes ik kap het heel snel af. Nu heb ik een leuke jongen ontmoet die ik voor mijn relatie ook leuk vond. Hij is heel lief en snapt heel goed wat ik heb meegemaakt en dat ik daardoor niet zo goed ben in het uiten van mijn gevoelens. We zijn nu ongeveer een twee maanden aan het praten en ik werd verliefd op hem. Nu heb ik sinds een week helemaal geen gevoelens meer lijkt het. Alleen een heel erge angst gevoel. Ik ga binnenkort naar hem toe, want hij woont hier niet in de buurt en dat maakt mij nog banger en zenuwachtiger. Ik heb ook steeds een gevoel dat ik hem niet leuk ga vinden terwijl ik toch een tijdje heel verliefd was op hem. Ik word een beetje gek van mezelf omdat ik overal wel iets op aan te merken heb. Terwijl hij echt heel lief is en helemaal niks verkeerd doet. Ik denk stiekem dat ik heel erg gewend ben om achter iemand aan te lopen dat het gewoon raar is dat iemand achter mij aan loopt. Soms krijg ik het er een beetje benauwd van. Ik weet ook wel heel goed dat het aan mij ligt, maar ik weet niet zo goed wat ik moet doen om van dit gevoel af te komen. Help!
eind 2015 gaf die aan dat hij twijfelde of dat hij nog wel gelukkig was. we zouden paar weken rust van elkaar hebben en ben ik naar me ouders gegaan,binnen 4 dagen riep hij me terug omdat hij me zo miste en zichzelf voor gek verklaarde waar die toch mee bezig was dat ik zijn toekomst was en hij dit allemaal niet wil missen ik was alles voor hem 5a6 weken samen weer dolgelukkig in het huis gewoond dit zei hij me ook regelmatig dat dit alles zijn toekomst was..

Even een update. Ik ben verder mijn eigen pad gegaan. Geprobeerd nieuwe dingen te ontdekken. Tot nu toe heeft nog niemand mij betoverd, maar wel weer wat wijzer geworden. Een maand geleden zocht mijn ex nog even contact over bepaalde een issue. Toen even geappt en heb gesprek verder dood laten bloeden. Afgelopen weekend kreeg ik ook een app, ze was waar ik normaal was, maar had me niet gezien en eigenlijk wel gehoopt zodat we even konden praten en mensen konden zien dat we gewoon normaal tegen elkaar konden doen en niet elkaar ontwijken. Daarbij dat ze wel leuk vond me omgeving weer gezien te hebben en dat der ma me nog steeds mist. Ik had toen beetje kortaf gereageerd omdat ik die afstand nog wilde, en ben hier gister op teruggekomen want kon niet over mn hart verkrijgen. Ze vond het inderdaad beetje kortaf en hebben dit even uitgepraat. Verder zei ik dat het lastig is om te moeten horen dat ze met mijn omgeving daar zit, en ik haar nog geeneens had gesproken en de rest nu dus el. Mijn voorstel was om daarom keer bij te praten zodat we de kou beetje uit de lucht nemen en de volgende keren dat we elkaar zien niet zo raar zou zijn. Zij wilde dit graag, zodat we dan gewoon normaal met elkaar om kunnen gaan, ook als we elkaar zien. Daarbij wilden ze graag vertrouwd even bijpraten, gewoon hoe het nu met ons gaat en vertrouwd der verhaal kwijt kunnen. Ze mist het soms wel om met iemand te kunnen praten die haar begrijpt. Ze zegt nu veel met der ouders te praten over bepaalde dingen omdat ze nergens anders der verhalen echt kwijt kan. Ook zei ze dat ze natuurlijk ook nog wel om me geeft en graag wil weten hoe het met mij gaat. Ze vertelde gelijk wat dingen en ik merkte dat ze echt graag nog met me praat. Dit doet mij goed, want bij het begin kon ik niet geloven dat ik blijkbaar niks meer voor der betekende omdat ze me opzij had gezet.
Hi Isabel, je moet deze man met rust laten. Niet in de laatste plaats omdat hij misschien nog helemaal niet in scheiding is. Het laatste bericht wat je hierover schrijft is dat zijn ex niet wil tekenen. Dat zegt alles. Een man die zo met handen en voeten gebonden is aan zijn gezin en verleden, heeft helemaal geen tijd en ruimte om met jou iets nieuws te beginnen. Ten minste, als hij alles goed wil doen, en dat lijkt hij te willen. Jullie relatie kwam dan ook veel te vroeg of was voor hem misschien enkel een probeersel om te zien hoe het met een andere vrouw is, terwijl hij nog gewoon getrouwd kon blijven. De vertwijfeling is daarom compleet. Inmiddels zijn er enkele weken verstreken en weet je hoe het 'verhaal' verder is gegaan. Hij ziet inmiddels in dat je meer verdient dan dit halfzachte gedoe, en trekt zich daarom terug. Want dat doen mannen: is er een probleem dan zoeken ze ruimte en bedenktijd om het in hun eentje te gaan oplossen. De kans hierbij is natuurlijk groot dat de uitkomst voor jullie niet positief zal zijn. Pas als hij helemaal klaar is met zijn scheidingsperikelen, zijn leven op orde is en alles zijn gangetje gaat, zou hij misschien klaar kunnen zijn voor een relatie. Wil je daar op wachten? Ben je daartoe bereid, laat hem dat dan in elk geval nooit weten. Doe alsof de wereld stikt van de mannen (wat ook zo is!), en laat hem gaan. Wil hij echt voor jou vechten, dan zal hij uit zijn hol komen en er alles aan doen om je gelukkig te maken. Doet hij niets of weinig, dan weet je dat je je zinnen op de verkeerde man hebt gezet. Een gebonden man. En die zijn moeilijk los te weken van hun huwelijk… Sterkte, A.
Ik heb heel veel fouten gemaakt in de relatie van mij en mn ex. En veel gelogen. Mijn ex is anderhalve maand geleden achter alle leugens gekomen die ik telkens maar niet durfde toetegeven. Dat heeft hem heel veel pijn gedaan en hij was ervan overtuigd dat ik opzettelijk tegen hem loog omdat ik niet om hem gaf en het leuk vond om hem pijn te doen. Dat is niet waar, maar dat was heel moeilijk om hem dat duidelijk te maken omdat ik totaal niet meer geloofwaardig voor hem was. Na een paar dagen geen contact meer met elkaar gehad te hebben nam ik weer contact met hem op en hadden we veel gesprekken. Ik wilde heel graag dat het weer goed zou komen en hij ook wel want we besloten verder te gaan. Hij was ervan overtuigd dat ik heel vaak was vreemdgegaan tijdens onze relatie, terwijl dat niet zo was. Toen we het weer helemaal goed hadden gemaakt, vertrok hij een weekendje naar Praag met zijn vrienden. Hij zei dat ik niet bang hoefde te zijn dat hij vreemd zou gaan, maar dat heeft hij wel gedaan. Opzettelijk zegt hij. Omdat volgens hem de relatie toch al uit was. Toch besloten we weer verder te gaan, tot dat hij twee weken geleden whatsappte dat het beter was om te stoppen omdat hij mij meer als een vriendin zag. Ik begreep het wel, maar vond het heel erg. We besloten vrienden te blijven en vrijdag af te spreken als 'vrienden', omdat hij nog wel heel erg om mij gaf en niet helemaal kwijt wilde. Hij zei vrijdag op het laatste moment af en zei geen contact meer te willen en opeens weer boos te zijn om alle leugens. Ook zegt hij dat hij helemaal niet meer aan mij denkt, en hij negeert mij totaal op de sms en doet zelfs alsof hij mij niet kent via de sms. Ik wil hem eigenlijk wel terug, of op zijn minst dat we weer gewoon tegen elkaar kunnen praten. Ik sms hem veel en zeg dat ik mij super kut voel, dit werkt allemaal niet. Wat zal wel werken?
ik had en lesbische relatie van jaren waarvan 8j getrouwd zien 2maand is ze weg omdat de kinderen die ze had tevoren haar chanteerde dat ze niet meer in contact wilden komen met haar als ze me terug nam omdat die hun mama niet respecteerde en dat kon niet vond ik als moeder koos ze voor haar kids maar ik kan het moeilyk vergeten omdat ze nog geen 2 maand had en tot by kerst me nog steeds zei van dat ze van me hield en dan opeens verbrak ze het contact ik weet niet wat ik denken moet ik weet dat ze me nochtans graag zag maar ik twyfel nu want dan had ze niet zo gereageerd wie weet wat raad ik ga kapot op deze maniet al haar kleren alles adres en al is nog by my
Nu ik snap wel dat alles nu wel kapot is en dat hiermee verdergaan gewoon niet kan ook al komen er bij haar bepaalde inzichten. maar voor mij was het huwelijk en gezinsleven als een ultieme droom waar je alles voor doet. dat heeft ze van me afgepakt en daarin voel ik me echt kwaad en in de steek gelaten. ze had nooit mogen trouwen met me. want na 2 jaar alles opgeven vind ik echt heel snel…

Hallo,ik had 2 maanden terug 8 maanden iets met een jongen uit m'n klas. Helaas is het nu uit maar ik zou hem nog heel graag terug willen. Als eerst heb ik heb niet met rust gelaten wat ik misschien wel had moeten doen. Hij is nadat het uit is nog een paar keer langs geweest en deed toen heel aardig en lief maar alsnog op whatsapp deed hij later dan weer bot. Het is nu al bijna 2 maanden verder maar ik kan hem nog niet uit m'n hoofd zetten. Ook deed hij de eerste maand toen het uit was heel lullig maar misschien was hij gewoon boos,dat weet ik niet zeker. Ik heb nog redelijk veel contact met hem gehad met soms een paar dagen met stilte er tussendoor. Ik heb niet meer met hem gesproken sinds donderdag maar zoals ik zei hij zit in m'n klas dus negeren is geen optie. Ik had gevraagd of die langs wou komen zodat we erover komden praten (hoe we op school tegen elkaar doen) maar hij bleef het uitstellen dat het op het punt kwam dat ik de heletijd bleef vragen of die nou wel kwam ja of nee. Uiteindelijk heeft hij gezegd dat ik hem niet kon dwingen (wat niet de bedoeling was of is) en dat we ook niks hadden wat natuurlijk klopt toen zei hij dat hij zelf zal bepalen wanneer die langskomt en als een pissige reactie had ik gezegd "als het aan jou ligt duurt dat honderd jaar" waarop hij antwoorden met nee alsnog heb ik gezegd dat ik niet meer met hem wou praten etc. Hij wist dat ik nog dingen voor hem voelde en dat ik school afschuwelijk vond. Ik ben ten einde raad het liefst heb ik hem terug en het leuk op school kan alsjeblieft iemand me goede raad geven? Gr charon


Ik had 3 maanden met me ex, maar ik was perongeluk met haar beste vriendin aan het rotzooien.. ik weet natuurlijk wel dat ik geen enkele excuus kan verzinnen voor dat.. maar we zijn al 1 jaar uit elkaar en ik heb er nog 1 keer terug gekregen, maar dat ging ook mis (op een andere manier), ik laat vaak aan der tonen dat ik haar nog leuk vind, maar dan gaat ze heel erg uit de hoogte doen.. dus doe ik nu alsof ik niets in haar zie.. ze zegt wel altijd dat ik de enige jongen ben met wie ze echt kan praten enzo.. maar ik wil niet in zo'n friendzone belanden.. PLEASE IEMAND HELP
Vanavond (woensdag), hadden we een etentje met het team wat een collega en ik hadden georganiseerd, mijn ex was er ook. Ik vond dit vervelend. Heb mijn ex ook nu wat links laten liggen en ben gewoon lekker mezelf gebleven; humor, kletsen en lachen. Mijn ex daarin tegen was erg stil. Vooral toen een collega leuke anekdotes vertelde over (toevallig) mij en foto's daarbij liet zien. Mijn ex staarde maar wat voor haar uit, af en toe kwam er een 'flauw' lachje vanaf. Ik had nieuwe schoenen aan "kom op laat ff zien" zei een collega, iedereen reageerde positief, behalve mijn ex. Die keek stoïcijns op de menukaart en wierp een vluchtige blik (terwijl ze anders altijd van de mode is). We stonden later met wat mensen buiten en ik had het over een drumgroep, ik zei tegen mijn ex dat we die groep samen op een feestje hadden gezien (mijn ex vond dat toen geweldig), ook nu een matte reactie van mijn ex. Later reageerde ik op haar stem (klonk erg zwaar), ze keek wederom geïrriteerd achterom maar zei niks. Tegen iedereen doet ze opzich aardig maar tegen mij vlak en matjes. Hoorde van een collega dat ze vanmiddag ook al erg 'depressief' klonk aan de telefoon, dus zal wel weer iets prive zijn. Ik heb het idee dat ze nog steeds de 'aandacht' zoekt van mijn vriendin die ook bij ons werkt. Soort vervanging van mij o.i.d.
Nog steeds begrijp ik de hele situatie niet. Mijn ex vriend heeft zich in een complexe relatie gestort waarvan hij nu reeds zegt geen toekomst te hebben met haar. Ondertussen heeft hij ook al een aantal keer met mij gevreeën. Dus je kan waarschijnlijk wel voorstellen dat ik momenteel geen weg weet met mijn gedachten en gevoelens voor hem. Praten lukt nog steeds niet goed… Het draait telkens op verwijten en ruzies uit. En net dat drijft ons alsmaar verder van elkaar weg, terwijl ik echt een goede babbel met hem nodig heb. Ook onze dochter lijdt erg onder de situatie. Ze wil niet dat mama en papa uit elkaar gaan.

Na 23 jaar ben ik sinds 2 jaar gescheiden. inmiddels heb ik een man leren kennen die zo verliefd op mij was dat hij de hele wereld afreisde om mij te zien (ik woonde in het buitenland) hij was mijn hele wereld geworden. we skypte uren lang. ik heb hem gesteund en hij mij. in oktober vorig jaar kreeg ik een traumatische ervaring met mijn dochter wat leidde tot haar vertrek naar haar vader. Uiteindelijk heeft mijn nieuwe vriend mij zover gekregen naar Nederland te komen en het wat tijd te geven. ik was de zomer van 2014 in Nederland en we hebben een heerlijke tijd gehad. Een huis gehuurd die misschien niet ideaal was maar wel ons plekje, dus ik naar Nederland. inmiddels was er wel weer contact met mn dochter (18) mijn andere dochter was al in Nederland en woonde bij mijn vriend. Eenmaal in NL voelde ik mij niet meer zo zeker van zijn commitment naar mij, maar ondanks dat deden we veel samen. Nu is het zo dat wij beidde nog niet officieel gescheiden zijn en hij heeft een zoontje van 5 bij zijn ex. Nu geeft hij zeggenswijze zichzelf overal de schuld van....mijn scheiding, zijn scheiding, zijn zoontje die steeds vraagt wanneer komt pappa thuis? e.d.
Anderhalf jaar geleden leer ik een man kennen via een gemeenschappelijke kennis. Ikzelf ben 32, hij bijna 40. De situatie is ook als volgt: hij heeft samen een vennootschap in de mode samen met zijn ex waarmee hij bijna 8 jaar is samen geweest. Zij heeft hem blijkbaar bedrogen, hij heeft daar even van afgezien maar het moment dat ik hem leerde kennen waren ze al bijna meer dan een jaar uit elkaar. Ik dacht, geen probleem is meer dan voldoende. Hij is ook joods en ik ben niet gelovig. Zijn ex is ook joods.
Op den duur voelde ik me niet meer goed in mijn vel waartoe ik toenadering zocht met een vriendin om te praten en dit via FB, deze gesprekken gingen over alles van a to z tot fantasieën, nu bepaalde dingen zeg je niet als je in relatie zit enz… maar van fysiek of andere woorden zoals bedrog of bedriegen is hier geen spraken. Op een dag confronteerde mijn vrouwtje mij hiermee en zei van je hebt me bedrogen. Ik viel uit de lucht en ik zei al lachen met wie of wat een kat? misschien geen correct antwoord maar wat moet ik zeggen wist niet over wat ze bezig was.
Na een relatie van bijna 4 jaar heeft mijn vriend het uitgemaakt. Hij had het druk op mn nieuwe opleiding en ontmoette daar een meisje. De volgende dag spraken we af. Veel emoties. Die avond stuurde hij me een bericht dat ie even geen contact meer wou en had me overal op geblokkeerd om niet in de verleiding te komen. Een paar dagen daarna kreeg ik een agressief fb bericht van dat meisje. Dat ik op moest rotten en dat ik hulp moest zoeken omdat ik een tyfus kleuter was omdat ik er niet overheen kon komen tereijl iedereen doorwou met zn leven (2 dagen na de break up lol). Ook kreeg ik van mn ex zn vriend het een en ander te horen. Dat ik een *** stalker was. Ze hadden blijkbaar een nepaccount van mij gemaakt en mn ex zn vrienden lopen lastigvallen (heel volwassen). 5 dagen nadat het uitwas ontdekte ik dat ie met dat meisje. Zijn ouders zijn nog langs geweest en mogen dat meisje nou al niet. Een week later kreeg ik iets vab mn ex te horen. Zn ouders hadden namelijk verteld dat ie met me moest praten erover. Dat ging heel goed. Het was fijn om weer met hem te praten. Hij zei alleen dat ie moeilijk van mijn kont af kon blijven en keek de heletijd naar me en gaf me uit het niets knuffels, en geen vriendschappelijke, maar innige. Toen hij wegwou kreeg ik er nog 3. Je snapt misschien wel dat ik hiervan in de war ben en dat ik geen idee heb wat hij hiermee bedoeld. Vind ie me nog leuk? Zal zijn relatie lang duren?
Veel mensen gaan zich na een verbroken relatie op zichzelf richten, maar dat betekent niet dat er geen hoop meer is. Zelfs als je ex dag en nacht aan je blijft denken is de kans groot dat ze dat niet laten zien of je ooit de waarheid vertellen. Heb je gemeenschappelijke vrienden, dan kun je bij deze nagaan of je ex nog aan jou denkt. Heeft je ex bijvoorbeeld recentelijk over je gepraat, of gevraagd hoe het met je gaat? Zelfs als ze nog zo hun best doen om een nieuw leven zonder jou te beginnen, dan moeten ze wel bovenmenselijk zijn om niet iets over jou los te laten in een gesprek.
Dat is een hele goede vraag en een hele terechte. Dat is culturele conditionering waar maar weinig mensen echt een vraagteken achter zetten. Het boek Love, Freedom and Aloness zegt daar iets moois over en ook in Liefdesbang staat een mooie quote. In plaatst van “tot de dood ons scheidt” zouden we kunnen zeggen “zolang de liefde duurt”. Liefde is niet statisch maar een dynamisch iets dus misschien zijn we helemaal niet gebaat bij een statische vorm zoals huwelijk. Gevoelsmatig ga ik helemaal voor het tweede. Een relatie moet stand houden zolang de liefde duurt en niet langer of korter, toch?
Ik ben naar PSYQ gegaan en heb me laten onderzoeken en behandelen en dat resulteerde in dagelijks concerta slikken. In februari 2012 ben ik een weekend met mijn kind etc een weekend meegegaan naar Zeeland en dat was erg gezellig, maar de moeder van mijn zoon zei "dit is de laatste keer"… en ik vond t prima, kon me weinig schelen… Hierna kwamen mijn ex vriendinntje weer wat dichter bij elkaar en langzaam groeide er weer iets moois…
Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel vaak het gevoel had en nog steeds heb dat hij geprobeerd heeft mij graag te zien. Om 1 of andere reden vraag ik me af of hij wel op vrouwen valt of echt man is/wil zijn. Goedmaakseks stond niet in zijn woordenboek en seks op zich kwam 9/10 van mijn kant en was voor hem helemaal niet belangrijk. Andere plaatsen dan bed of zetel waren ook not done al heeft hij 2 x zichzelf overtroffen. Meer dan knuffelen, leuke dingen doen, zoenen hoefde voor hem helemaal niet. Moeilijkheden waren niet "normaal" verschillen waren niet normaal, ruzie maken was al helemaal not done, zolang alles maar leuk was, was hij leuk.

Inderdaad heb ik wel vaker laten vallen dat ik me snel verstikt voel in een relatie, dat ik vlug druk voel. Maar ik kan het gewoon niet helpen: ik heb enkele jaren terug al eens een heel heftige relatiebreuk doorgemaakt waarna ik een complete muur heb opgetrokken rondom mij. Hij daarentegen begon al in de eerste week over samenwonen, en dat nadat hij zelf pas 3 weken vrijgezel was. Dat zijn natuurlijk dingen die elkaar heel erg tegenwerken. Sindsdien is het complete stilte tussen ons. Was ik nu écht zo erg? Heb ik hem nu volledig van mij afgeduwd? Ik kan dit niet aan, niet nóg eens! En vooral: wat denkt hij nu? Wat doet hij nu? Meent hij dit echt? Hoe lang moet ik nog op mijn tanden bijten voor die verdomde “geen-contact-regel”? Of moet ik al mijn trots opzij zetten? Desondanks zei hij na onze ruzie wel “dat ik wel weer met hangende pootjes zou terugkomen”. Zit hij daar nu op te wachten? Is het dat wat mij te doen staat?
Wanneer vertel je een man nou precies dat je een kindje heb? Ik ben nu wel een beetje bang om het te vertellen, aangezien hij meteen ervoor wegrende. Andere kant denk ik van nee ik vertel het meteen, want dan weet hij het tenminste en verspil ik mijn tijd niet aan iemand! Het blijft moeilijk om een goede vent te vinden die jou en je kindje accepteert. Vooral de mannen van mijn leeftijd(rond de 30) lijken een bindingangst te hebben pfff, of heeft dat niks met leeftijd te maken?
In de zomer van 2012 heb ik R. ontmoet. R. was gelijk verliefd op mij en helemaal gek op mij. Ik vond het een hele leuke jongen, maar verliefdheid was er nog niet bij mij, maar die is later wel gekomen. Omdat het ongeveer net 6 maanden uit was met een ex waarmee ik 4 jaar heb gehad, vond ik het lastig om gelijk iets nieuws te beginnen, dus in het begin was ik nog wel meer afstandelijk. Ik werd steeds verliefder op hem, maar daarbij komend werd ik ook onzeker. Ik vond hem leuk en wilde hem het liefst voor mij. Krampachtig was ik onzeker. Maar omdat wij ver van elkaar wonen is het soms lastig om af te spreken. Ik wilde weten waar ik aan toe was, terwijl R. veel makkelijker in het afspreken is. We hebben veel discussies gehad en omdat ik ver weg woonde was het zo dat ik in het begin al wel weekenden bij hem was. Op een gegeven moment (nadat hij 2 weken even weg was voor zichzelf) heeft hij verteld dat hij twijfelde aan ons en niet zeker wist of het wat werd (na ongeveer 4 maand gescharreld met elkaar te hebben). Toch hadden we echter nog een weekendje Parijs staan en hebben we dit samen gedaan. Na het weekend in de bus terug gaf hij aan dat zijn mening wel is veranderd. Echter had ik voor mijzelf besloten dat ik even rust wilde en het me beter leek als we elkaar even niet zouden zien. Hij was het hiermee eens en vond dit ook. Hij vond dat we even niets moesten hebben zodat we ook geen verwachtingen van elkaar zouden hebben. Na de reis ben ik nog een nacht bij hem gebleven aangezien we pas laat in Nederland arriveerden. Ik merkte dat hij heel veel om me geeft en ook zegt dat hij van me houdt. Hij laat dit zien door telkens mijn hoofd te pakken en dit bij zich te houden, mij te knuffelen en kusjes te geven. Ook toen ik vertrok kon hij het niet laten om mij veel te kussen en te knuffelen, net alsof ik lang weg zou gaan. Ook toen ik zijn deur uit liep heeft hij nog een minuut mij nagekeken. Ik vraag mij af wat dit nou te zeggen heeft? Hij wil wel even rust, maar laat wel veel affectie zien. Een dag nadat ik weg was kreeg ik gelijk een sms over hoe het was met mij en over hoe het shoppen was die dag. Ik reageerde hierop kort en niet met teveel inhoudt. Hij reageerde een paar x maar niet te snel (hij is ook niet zon smser). Ik belde hem gistermorgen op, omdat ik me zo rot voelde, maar voelde me stom dat ik aan dit verlangen toe had gegeven. Ik wil even afstand van hem, maar ik ben bang dat de afstand misschien wel maakt dat hij me niet gaat missen. Omdat ik niet kan zien hoe hij denkt, heb ik het idee da tik alleen maar dag en nacht aan hem denkt en hij mij misschien niet eens mist. Wat als hij in die paar weken een ander meisje ontmoet? Hij heeft toen we afscheid van elkaar namen ook duidelijk gezegd dat hij echt niemand zal ontmoeten en niks zal doen. Hij is daarin wel betrouwbaar en dat weet ik ook van zijn vrienden. Ik weet alleen niet hoe ik het aan moet pakken. Moet ik ons rust geven? Zo, ja hoelang? Hoe moet ik dan weer contact met hem opnemen? Gewoon zeggen dat ik in de beurt ben en of we een drankje kunnen doen? Je zou me enorm helpen, want ik wordt nu heel onzeker van mezelf!
Ik heb haar telefoonnummer daarna uit mijn telefoon gegooid en sindsdien hebben we nu al 3, 5 weken geen contact meer gehad. Ik ben er echter bijna heilig van overtuigd dat ze bindingsangst heeft (hier heb ik ook op gezocht en bijna alles lijkt te kloppen in ons verhaal) of dat ze inderdaad gewoon moeite had om haar zoontje los te laten, omdat ze de opvoeding eigenlijk 3 jaar lang alleen had gedaan en wellicht wat jaloers was op de aandacht die ik kreeg van haar zoontje.

Of de kiem bij haar omgeving of familie ligt denk ik ook niet. Die waren juist pro onze relatie en dachten op normale manier over relaties. Maar ja misschien de omslag naar haar nieuwe leven. Ze zei zelf ook dat ze wat harder was geworden omdat ze zoveel van der af moest bijten met bepaalde opmerkingen, e.d. Misschien dat ze daarom alle jongens op die manier generaliseert.
Ook ik wil graag wat advies ontvangen. Eén maand of twee geleden ben ik samen met een ex-collega iets gaan drinken. Zij was toen een paar weken in een nieuwe relatie en ik hoorde meteen dat het niet klikte. Ik heb haar altijd graag gehad en die avond was magisch en ik werd op slag verliefd zonder dat ik daar eigenlijk enige verwachting bij had. Ik heb haar nu en dan een mail gestuurd en hier en daar een smsje. Na een week of 3 krijg it plots een smsje dat het uit is met die jonge, dus heb ik meteen gevraagd of ze nog is met mij wou afspreken. Weer een leuke avond en ben toen te weten gekomen dat ze die vorige avond ook niet uit haar hoofd kon zetten.
Of wel doen en laten zien dat ik relaxter ben en haar alle ruimte gun (want volgens mij mag ze me nog graag, maar ging relatie voor haar niet werken; en dat negatieve stukje van mij wil ik bij haar dan wegnemen). Ik hoop namelijk niet dat ze mij herinnert als die relatie waarbij ze aan de ketting zat (dat gevoel had ze toen ze daar ging studeren): Dus dan wel afspreken om dat gevoel bij haar weg te nemen? Maar aan andere kant kan het andere positieve gedachtes van haar over mij ook weer wegnemen?
Heel erg bedankt voor uw reactie en ik voel me wel wat beter. Af en toe voel ik me nog wel eens heel erg verdrietig, maar ik probeer zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Ik zie wel hoe het hierna loopt en wat er gaat gebeuren als ik eventueel (als ik hier klaar voor ben) na een tijdje weer contact zal opnemen. Ik heb wel veel steun aan een paar mensen uit mijn vriendenkring, dat is echt een grote plus.
nu gisteren heb ik na een paar dagen serieuze ruzie te maken me haar een echt rustig gesprek gehad ! de reden waarop ze met die jongen kontakt heeft gezocht was omdat ze ergens hoopt om met hem de relatie het geluk te kunne / mogen hebben die ze met mij wou maar nooit gegund zou zijn door haar moeder ! want die had een tijdje geleden nog is gezegd toen ze op een smsje antwoorde ! ik hoop dat ge ni aant sturen bent wie ik denk dat het is nooit komt diene in uw leven nooit hoorde mij nooit ik laat het ni toe !
Ik had er toch wel veel moeite mee en heb toen jou methode geprobeerd. En ook echt me contact verbroken. Ik weet niet meer precies hoe het gegaan is maar na een tijdje heeft hij inderdaad weer contact gezocht. We hebben nu weer een jaar contact. Een tijdje weer af en toe afgesproken en toen zijn er ook dingen gebeurd. We zijn gek op elkaar en houden veel van elkaar. Maar allebei nog druk met de studie en zelf nog alles op een rijtje aan het zetten vandaar dat we eigenlijk allebei liever geen relatie wouden. Maar wisten wel dat we dit niet beter niet konden doen dus weer afstand van elkaar genomen. Toch blijven we elkaar opzoeken. Nu nog weer veel contact gehad via whatsapp maar niet meer afgesproken. Waar het nu op neer komt. Hij wil eigenlijk met mij zijn. Hij ziet mij later als zijn vrouw en wil z’n leven met me delen. Maar is nog niet klaar om zich te binden want hij gaat als het doorgaat dit jaar voor 10 maand na australie om stage te lopen en z’n studie af te ronden. Veel dillema’s ik zelf twijfel, het liefst wil ik hem terug, maar ik weet dat ik het niet moet doen omdat ik zelf niet echt lekker in me vel zit. Als je niet happy met jezelf bent word je dat ook niet met een ander. Maar het is zo dubbel we hebben wel eens huilend aan de telefoon gezeten. Want het gevoel is sterk en we hebben beide het gevoel dat we niet te vervangen zijn voor elkaar. Nu hebben we besloten het grootste contact te verbreken maar dat we elkaar af en toe nog wel eens kunnen zien. Omdat we toch erg belangrijk voor elkaar zijn geworden. (we zijn 22 en 23) Als we voor elkaar bestemd zijn dan komt het ooit wel goed zo denken we soms wel. Maar ik begin me twijfels te krijgen. Vaak denk ik ook dat die me aan het lijntje houd maar aan de andere kant voelt het voor hem soms ook zo. Wat kan ik het beste doen. Het liefst wil ik hem niet helemaal kwijt, maar door contact te houden blijft het gevoel. Maar af en toe afspreken is misschien ook niet verstandig. Ik wil niet het gevoel hebben dat hij denkt dat die altijd weer na me terug kan, ik wil wel dat die beseft dat die me echt kwijt is.
Op een gegeven moment stopt het praten ook en blijft enkel de droefnis en het wenen over, terwijl de wereld verder dendert. Maar de moed is al lang verloren…het is op voorhand verloren. Ik weet dat ik niet positief klink, maar geloof me, ik heb het hard, zeer hard geprobeerd, het uitgeschreeuwd en mezelf gedwongen verder te gaan, maar tevergeefs, het is een moerasvlakte en zinken doe je, echt erg.

Het volledige pakket is best uitgebreid moet ik zeggen. Het bestaat uit een e-book van 140 bladzijden, waar je in een duidelijke structuur je probleem te lijf gaat en voor ogen ziet. Je wil je Ex terug winnen. Het eerste deel van het e-book gaat over het analyseren van je probleem en van jezelf. Daarna ga je jezelf herprogrammeren, waardoor de kans groter is dat jij je ex terug wint. Het is niet alleen leesvoer, maar er staan ook korte opdrachten in die je moet uitvoeren. Dit alles om de methode zo goed mogelijk te laten werken.Dit zijn ook nog de extra's die je bij het e-book krijgt:
Echter in mei 2012 ben ik nogmaals met de moeder van mijn oudste zoon mee gegaan naar de Ardennen, iets wat ik wel heb gezegd…, althans in 1e instatie loog ik erover, maar daar prikte ze snel doorheen. Daar kwam t besef dat wat ik deed niet goed was, ik miste mijn vriendinnetje heel erg en ik maakte een keuze… mijn vriendinnetje heeft me toen weken totaal genegeerd…
Pffff waar moet ik beginnen, ik heb een relatie gehad ( 3 maanden)met een 20 jaar oudere vrouw. Ik ben zelf 39. De eerste week sprongen de vonken er vanaf en konden we niet genoeg krijgen van elkaar. Na de eerste week werd het al een beetje minder, we kwamen in wat rustiger vaar water. Ze heeft nooit gezegd dat ze van me hield, maar in het begin noemde ze het gevoelens voor mij hebben en dat is op een gegeven moment wel overgegaan in verliefdheid. Wat er wel bij gezegd moet worden is dat ze al 4 jaar single is en dat ze wel midden in een vecht scheiding zit. Ze heeft een relatie gehad van 25 jaar waar ze ook al redelijk gewend was haar ding te doen, man was vaak weg voor werk, en haar taak was thuis alles te regelen ook met de kinderen. Uiteindelijk is ze er achter gekomen dat haar man haar meerdere jaren al heeft bedrogen en daarom is ze eigenlijk weggevlucht, kinderen mee genomen en naar haar broer verhuist. Ze heeft het heel moeilijk gehad om alles weer op te pakken in het leven, ze moest natuurlijk onderdak hebben en inkomen. Dat is haar heel goed gelukt in die 4 jaar, alleen heeft ze in zo verre nog last van haar ex om dat het om een echte vechtscheiding gaat, naar de rechter en alles. Dat is nu nog naar 4 jaar nog niet opgelost. Afijn in die 4 jaar ben ik met haar in contact gekomen omdat ik een huis houdster nodig had omdat ik ook al 4 jaar alleen was en heel erg druk in mijn werk was. Dus zij maakte 1 keer in de week bij mij schoon. In die tijd zijn wij heel erg goede vrienden geworden, met lange gesprekken. Het werk was voor haar heel belangrijk omdat ze het geld goed kon gebruiken. Uiteindelijk zijn wij dus bij elkaar gekomen en is er een relatie uitgekomen, in eerste instantie had ze helemaal niet door dat ik verliefd op haar was en ze had ook niet gedacht dat ze ooit nog een vriend zou hebben laat staan iemand die 20 jaar jonger is. Maar er was een vonk en ik werd ook heel goed ontvangen in de familie. Nu komt het, we hebben best wel een moeilijke tijd gehad omdat we, nu ik er op terug kijk niet verstonden in onze communicatie. Het kwam er op neer dat ik wat meer tijd met haar wilde en zij vond dat verstikkend. Het is ook een keer in de tussentijd bijna uitgegaan (veel ruzie)maar ik heb toen tegen haar gezegd dat ik onder therapie stond, ik dacht dat als het aan mij ligt moet ik er wat aan doen. Toen heeft ze me omarmd en gezegd tegen mij dat een man dat nog nooit heeft gedaan voor haar. We hebben afspraken gemaakt over waneer wel ekaar zouden zien en waneer we elkaar niet zouden zien. Dat is een tijd goed gegaan, ook omdat ik natuurlijk best lange werkdagen heb, ik werk minimaal 12 uur per dag. Dus de dagen die we elkaar zagen was ook savonds laat o, ongeveer 3 uur per avond, en dat 3 dagen per week. Dan heb ik het weekend niet mee gerekend, daar zagen we elkaar wel eens maar dat bepaalde zij, dat was de ene keer het hele weekend en de andere keer misschien een halve dag. Ook hadden we afgesproken om elkaar niet de hele tijd te appen maar om savond als we elkaar niet zagen te bellen om de dag een beetje door te nemen en interesse tonen in de ander. Ze had natuurlijk zelf ook nog werk, dus ook nog best wel druk. Dit is een tijdje goed gegaan, maar daarna zijn er best wat dingen gebeurd. Op een gegeven moment kreeg ze een brief van haar advocaat, haar ex man wilde wat getuigen oproepen bij de zitting. Daar is ze 2 weken best wel mee bezig geweest, uiteindelijk hebben we ruzie gehad en heeft ze heel erg lelijk tegen me gedaan zonder dat er een reden was mijn inziens, alles wat ik zei maakte het alleen maar erger. Dat was bij haar thuis, en ze heeft me op een ogenblik ook de deur gewezen. De volgende dag tegen de avond zei ze via de telefoon dat ze even met me wilde praten, dat hebben we gedaan en daar in heeft ze min of meer aangegeven dat ze fout was. Dus toen vond ik het wel goed want ik was de hele dag bang dat ze de relatie wilde verbreken omdat ik niet wist wat er dan aan de hand was. We hebben toen ook de afspraak gemaakt dat als ik iets voor haar kon doen bij de zitting dat ze dat aan moest geven en dat ik er voor haar zou zijn. Ze heeft tegen me gezegd dat ze niet wilde dat ik bij de zitting was en dat ze dat met de vrouw zou doen van haar broer die haar daarmee altijd bij gestaan heeft, dat vond ik dus wel begrijpelijk. Wel vroeg ze of ik dan in de buurt in een cafe wilde wachten en dat hun daar dan naar toe zouden komen. Dat vond ik oke. De zitting vond plaats op de dag dat wij ook een weekend weg zouden gaan, dus we moesten vrijdags gewoon wat later vertrekken. 2 dagen voor de zitting belde ze mij smiddags op op het werk omdat ze het moeilijk had en alleen maar mijn stem wilde horen, dat was echt voor het eerst. Dus na de zitting die voor haar best positief verliep zijn we dus een weekend weg geweest, en alles was goed, goed gegeten en goed gepraat en later op de hotel kamer ook heel erg gezellig gahad. Volgende dag zijn we de hele dag wezen shoppen in leeuwarden, was eigenlijk niet de bedoeling omdat ze normaal moeilijk kleren kon kopen omdat ze een lengte maat nodig heeft, en ook dat ze het niet fijn vind dat ik alles voor haar betaal. Maar die dag kon ze goed slagen en was ze vrolijk en er was geen vuiltje aan de lucht, later in een cafe gezeten en daar heeft zij de lunch betaald. Later die avond zijn we uit eten gegaan en is er veel gepraat, ook kwam haar ex ter sprake. Die avond was er weer een afstaan, we zijn in de hotel kamer gekomen en in plaats van het gezellig te maken heeft ze gelijk een pyama aangedaan en is gaan slapen, ze heeft natuurlijk wel weltrusten gezegd. Ook de volgende dag was er ook een afstand. Maar goed een maal thuis aangekomen heb ik haar afgezet en ben zelf ook naar huis gereden, alles uitpakken en ff tot rust komen. Die week daarna heb ik (dat weekend begon ook mijn vakantie van drie weken) zegge en schrijven een uurtje haar gesproken en gezien, ik had haar aan de foon gesproken dat we donderdag ochtend ff lekker met elkaar zouden kletsen. ik wist dat ze op woensdag een hele dag met haar vriendin naar de sauna zou gaan, woensdag is normaal ook de dag dat we elkaar zouden zien, maar goed dat vond ik zelf niet zo’n probleem. Ik heb haar op die dag niet geapt en gebeld , dat heb ik laat op de avond gedaan om te vragen hoe ze het had gehad, ik kreeg haar niet aan de telefoon, maar ik dacht dat ze al lag te slapen en toen heb ik haar een appje gestuurd dat ik haar morgen wel zou zien en heb ik haar weltrusten gezegd. Sochtend bleek dat ze mijn apjes wel had gezien maar er niet op gereageerd had, ook was het heel vroeg dat ze dat gezien had. Ik dacht dat ze extra niet terug had gebeld of geapt omdat ze nog dacht dat ik nog lag te slapen. Ik heb voor de rest die ochtend niks van haar gehoord, wilde niet nog een apje sturen om haar niet te pushen, zou ik zelf ook niet leuk vinden. Ze is toen die middag rond een uur of 2 bij mij gekomen, ze wilde schoon maken bij mij, ik was toevallig thuis. Ze kwam binnen en ik begroete haar en vroeg waarom ze zo laat hier was terwijl we sochtends af hadden gesproken, toen zei ze dat ze moest werken. Ik stond best perplex want normaal werkt ze bij mij op donderdag en heeft ze vrij van haar werk, maar goed misschien heb ik wel iets vergeten dat ze dat tegen mij gezegd heeft. Ik heb op een gegeven moment wel tegen haar gezegd dat ik wel teleurgesteld was dat ik die woensdag avond niet ff wat van haar gehoord heb, als was het maar dat ze goed thuis was gekomen. Daarom werd ze boos en zei tegen mij dat ze geen verantwoording hoeft af te leggen telkens als ze met vriedinnen uit zou gaan en dat ze dat zeker niet ging doen. Daarop is ze naar huis gegaan en heeft ze ook niet meer schoon gemaakt. Ik heb het even laten bezinnken en ben toen naar haar toe gegaan, ook om wat af te geven wat ze had vergeten mee te nemen. Toen ik daar aan de deur kwam vroeg ze of ik even binnen wilde komen. Daar zei ze dat het een beetje verstikkend over komt als ik dat soort dingen zeg. Ik heb tegen haar gezegd dat dat zeker niet de bedoeling was en dat ik haar ook zeker niet wil controlleren. Ik heb wel tegen haar gezegd dat ik elke keer bang ben om haar te verliezen als we ruzie hebben, waarom ze zei dat ik dat niet de hele tijd moet denken en dat ze me echt niet kwijt wil, dat we nog naar elkaar toe moeten groeien. Toen het allemaal weer goed was ben ik weer naar huis gegaan. Daarna heb ik haar niet meer gezien dan zaterdag ochtend, maar ik heb haar wel aan de foon gesproken en lag ze ziek op bed. Ik heb tegen haar gezegd dat als er iets is wat ik kan doen dan moest ze maar ff bellen. Dat vond ze goed. Eerste kerstdag ben ik sochtens naar haar toe gegaan en hebben we een kerst brunch gedaan samen met al haar kinderen, dat was gezellig, daarna moest ze werken en heb ik haar weggebracht en zou ik haar ook weer ophalen en dan naar haar broeg gaan om daar de avond door te brengen, ik was daar inmiddels al omdat ik ook was uitgenodigd om daar te eten. Die avond waren we heel laat terug en hebben we alleen goed gezoend in de auto, ze vond het lastig want eigenlijk wilde ze meer maar ze moest natuurlijk werken die volgende dag. Dus heb ik haar weltrusten gezegd en ben naar huis gegaan. Volgende dag zouden we een familie feest hebben in friesland, ik zou haar en haar dochter en vriend ophalen naar dat ze klaar was met werk. We hebben een leuke avond gehad en ook gedanst met zijn tweeen. Later die avond zijn we gaan slapen op een luchtbed, met meerdere mensen in de ruimte. Ze gaf me een kus, pakte mijn hand om haar buik en legde haar voeten tegen mijn benen aan, zo zijn we leppeltje leppeltje gaan slapen. De volgende ochtend zijn we wakker geworden en hebben we daar ontbeten en de boel schoon gemaakt, daarna hebben we ff lekker rustig gezeten,,ze hield me de hele tijd in de gaten en raakte me aan. Ik vroeg haar op een gegeven moment wat we vanavond gingen doen, toen antwoorde ze ff lekker rustig een boekje lezen, ze zei tegen mij dat ik ook ff een boek mee moest nemen. Ik vond dat goed, maar zei een beetje plagerig dat ik ook een beetje van haar wilde snoepn, toen begon ze te lachen. Dus daarna zijn we naar huis gereden, hebben een tussenstop gemaakt bij de mac. In de eerste helft van de rit legde ik mijn hand op haar been (dat deed ik altijd) en ze pakte mijn hand. Tijdens de tweede helft van de rit had ik mijn hand op haar been en toen pakte ze mijn hand niet meer, wat ik al raar vond. We hebben haar dochter en diens vriendje afgezet bij het huis van haar vriendje en zijn toen door gereden naar haar huis. Alles uitgepakt en toen heb ik gezegd dat ik naar huis ga en de spullen uit moet pakken. Toen antwoorde ze daarop dat ze even met me moest praten en of ik even wilde gaan zitten. Toen heeft ze heel erg koel uitgelegd dat ze niet meer met de relatie verder wil. Ik vroeg waarom, ze zei dat ze niks meer voor mij voelde, het was niet meer geworden zei ze. Ik stond heel erg perplex, ik dacht waar komt dit nu vandaan, nog geen week eerder zegt ze dat ze me niet kwijt wilde. Samen oud en nieuw vieten zat er ook niet meer in, ik mocht ff langs komen en ff wat drinken maar ook niet meer..dus ze gaf me wat spullen terug en verder was er niks meer te bespreken, het ging zonder emotie, ook van mijn kant omdat ik het niet echt kon bevatten, ik heb wel tegen haar gezegd dat ik niet zo maar alles opgeef, ook omdat ik niet echt achter haar rede sta, maar daar had ze niet echt boodschap aan. Maar dat wil niet zeggen dat ik haar ga stalken of alleen maar ga lastig vallen, heb ik tegen haar gezegd Wat ik nog wel even moet zeggen is dat het schoon maken bij mij altijd door is gegaan, ze vond dat een zakelijke overeenkomst en dat wilde ze niet verliezen, dus ik heb haar ook altijd daar voor door betaald. Toen ik de deur uit ging vroeg ze of ze de volgende dag nog moest schoon maken,of dat dat volgende week zou moeten, ik had haar aangegeven dat ik het niet wist en dat ik haar daar een apje over wilde geven, dat vond ze goed. Ondertussen dat ze het uit maakte heb ik een apje van iemand gekregen die haar auto de volgende dag zou repareren voor de apk. Die vroeg of het nog door zou gaan, ik heb hem daar die avond later nog antwoord op gegeven en hem laten weten dat het volgens mij niet meer door zou gaan ivm het beindigen van de relatie. De volgende dag belde mijn ex mij op om te vragen of zij het nummer mocht hebben van die monteur en of het nog door ging. Ik heb toen gezegd dat hij mij gisteren een apje heeft gestuurd om te vragen of het nog door ging en dat ik gisteren heb gezegd dat het volgens mij niet meer door ging. Daarop reageerde zei: een apje gestuurd?, doet hij dat vaker? Ik zei ja dat doet hij wel vaker ja als ik een afspraak met hem hem, waarop zij vroeg je bent toch niet zo vergeetachtig? Ik heb daar toen op gereageerd dat ik hem wel kon bellen en dat ik kan vragen of hij toch nog even wilde kijken, maar volgens haar hoefde dat niet, ik zoek wel iemand anders. En toen zei ze ajuus en ik ook en verbraken we de verbinding. Ik daarop nog die monteur gebeld en gevraagd of die nog tijd had, dat wel maar dan savonds. Daarop heb ik mijn ex gebeld om dat door te geven maar ze nam niet op, daarna heb ik haar een apje gestuurd en gezegd dat hij savonds nog tijd had om even te kijken, dus kon ze daar naar toe rijden en het allemaal met hem regelen zodat ik er niet tussen zit. Daar heb ik ook zijn telefoonnummer bij gegeven. Ze is in die tijd dat ik die apjes gestuurd had wel een paar keer online geweest maar heeft mijn apjes niet gelezen. Pas een paar uur naderhand kreeg ik een apje terug dat ze al wat anders geregeld heeft. En daarop heb ik geen antwoord meer gegeven, later heb ik haar een apje gestuurd zoals afgesproken dat ik deze week niet meer schoon gemaakt wilde hebben maar dat we dat volgende week wel eventueel konden doen, en er ook in vermald dat als we een tijd af zouden spreken dat ik zorgde dat ik niet thuis zou zijn, normaal ben ik dat ook niet omdat ik dan aan het werk ben maar omdat ik nu vakantie heb kan ik wel eens thuis zijn. Waarop ik dus een apje kreeg van haar dat ze heeft besloten om er mee te stoppen en dat ze 1 dezer dagen de sleutel en andere spullen terug zou komen brengen. Zelf vind ik heel raar dat ze zo doet, het schoonmaken heeft niks met onze relatie te maken en staat er los van, ze vond dat altijd heel belangrijk, dus waarom nu niet? Maar goed we hadden ook afgesproken om gewoon goede vrienden te blijven maar schijnbaar kan dat ook niet, jammer genoeg Nu snap ik dat dat wat moeilijker is en dat zal waarschijnlijk ook niet meer gebeuren maar het schoon maken was eigenlijk zakelijk en dus zou dat eigenlijk makkelijker moeten zijn. Ik heb zelf nog geen contact met haar opgenomen en ben eigenlijk aan het denken om haar op whatsapp ook te blokken, ze wil helemaal geen contact schijnt het maar mij blokkeren doet ze dan niet.
Het feit dat je jezelf de vraag stelt: ‘hoe krijg ik mijn ex terug?’, suggereert dat je enigszins wanhopig bent. Als je immers wist wat je kon doen om je ex terug te winnen, dan hoef je jezelf de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’ immers niet te stellen. Blijkbaar zit je dus met de handen in het haar en wil je niets liever dan je ex terug, maar weet je gewoon niet hoe het aan moet pakken. Als je gaat nadenken over de vraag ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, dan is het verstandig om na te gaan waarom je vriend(in) is veranderd in een ex-vriend(in). Wat is er gebeurd? Waarom is het uitgeraakt? En wat was het in jouw gedrag dat maakte dat je vriend(in) het uitmaakte. Als je het zelf hebt uitgemaakt, dan wil je je ex waarschijnlijk niet terug, dus we gaan er vanuit dat jij degene bent die is gedumpt. Denk dus goed na wanneer je je de vraag stelt ‘hoe krijg ik mijn ex terug’, over de oorzaken van de breuk en kijk goed naar jezelf. Zodra je weet wat je zelf fout hebt gedaan of waar je vriend(in) zich aan ergert, verander die eigenschappen dan. Zorg ervoor dat je echt verandert, zodat je op een effectieve wijze kunt laten zien dat je een nieuw mens bent. Op deze manier heb je de meeste kans dat je vriend(in) je terugneemt. Als je immers nog dezelfde persoon bent met dezelfde gebreken dan is een excuussessie natuurlijk kansloos.
ik weet het nog steeds niet de ene keer reageerd hij meteen de andere keer niet, de ene keer doet hij kortaf de andere keer weer niet. En dan zecht hij tegen een vriendin dat hij iemand leuk vind en dan weer niet. Hij zegt wel vaak afspraakjes af omdat hij het druk heeft dit komt met name door school omdat hij op gymnasium zit. We zaten allebij in de musical en liep hij de hele tijd langs mij af en raakte mij daardoor aan maar ik weet niet wat dat dan wil zeggen. We hebben zelfs meer dan 2 uur geappt op een dag. Please tell me

Hi Hoopvol, juist. Nu hij vraagt wanneer jij tijd hebt, moet je dus niet meteen toehappen. Zet die afspraak over enkele weken en stel zijn geduld op de proef. Veel mannen moeten het gevoel hebben gehad echt voor een relatie te hebben gevochten. Maak het dus niet te makkelijk voor hem. Doe je dat toch, dan riskeer je dat hij al snel weer verdwenen is. Zet de prijs op je prijskaart mega-hoog! Succes, A.
Ik heb in het verleden mijn ex nogal naar behandeld. Hij wou mij gewoon niet meer (had erg veel te verwerken), ik had een depressie en schreef er op los, ik schreef hem dus tonnen brieven. Nu, drie jaar later kwamen we een beetje overeen maar met de kleinste spanning haalt hij die zaken terug naar boven en ik werd geblokkeerd (nu reeds gedeblokkeerd). Zou ik hem gewoon laten zijn tot zijn verjaardag in juni? Of zou ik de hoop beter volledig opgeven?
nu bijne 2 weken geleden heeft zij besloten om er toch een eind aan te maken omdat de juiste gevoelens er niet meer zijn (het romantische, de passie). Blijkbaar is ze kort daarna terug met haar ex beginnen praten en 1 week nadat we uit elkaar zijn slapen ze al samen. Mijn vraag is nu of ze hem gebruikt om de leegte op te vullen die ik nu achterlaat of is ze van haar kant aan het proberen om haar ex terug te krijgen. alles wat ik kan opmaken wat zij vertelde over die relatie was dat het echt geen goede was.
Toen we beetje klaar waren met de avond was het beetje raar; ik vroeg of ik haar naar haar auto zou brengen, maar we konden ook nog wel naar mijn kamer (ben student, zij werkt in een winkel). Dat laatste vond ze wel wat. Daar hebben we echt heftig gezoend en elkaar gestreeld en alles, maar sex wou ze liever bewaren voor later, ook al vond ze dat heel moeilijk, aangezien ze me heel sexy en aantrekkelijk vond. Uiteindelijk zijn we nog verder gaan vozen en toen kwam toch de (veilige) sex, tot twee keer toe.
Ik heb haar dan kunnen overtuigen alsnog in relatietherapie te gaan en algauw merkte ik dat ik daar mijn stukje schuld wel opnam en er zaken mee aanving. Maar dat van haar kant echt helemaal niets komt (ze zegt dat ze niet kan, dat ze op is). Gezien die sessies pijnlijker en pijnlijker werden ben ik er enkele weken geleden mee gestopt daar er toch geen verandering in haar toestand komt. Enkel een verdere isolering van haar. Na een individueel gesprek met de relatietherapeute heeft ze beslist om toch afzonderlijk in therapie te gaan.
Mijn relatie is nu bijna 3 maanden uit. We hadden 2 jaar een relatie en ineens was het over. Net op vakantie geweest wat allemaal erg leuk was en ons dichter bij elkaar heeft gebracht. Maar een paar weken daarna is ze gaan studeren in Groningen aan de andere kant van het land en ging het moeizaam verlopen. Naar mijn gevoel werd ze helemaal meegesleurd in dat los gaan daar. Ik had daar geen moeite mee, maar vond het wel fijn als ze af en toe eens liet weten waar ze uit hing. Dit deed ze ook zeker en ze wilde mij ook geen pijn doen. Maar ik merkte dat het voor haar beetje ging wringen allemaal.
Ik ben inmiddels 51 en heb een bijzondere week achter de rug. Maar liefst 3 exen namen weer contact op met de vraag of we ‘weer eens wat leuks konden gaan doen’. (Hoef de betekenis van die vraag toch verder niet voor je uit te spellen hoop ik.) Nu is het in mijn leven niet zo raar dat er een ex weer contact zoekt. Maar drie in één week, da’s best veel. Zelfs voor mij en ik heb nogal wat exen. Niet om hier tof over te doen, maar een behoorlijk deel van mijn leven ben ik serieel polygaam geweest. Dat levert nogal wat exen op. (Zowel door de levenshouding als door de statistieken.)
Ik ben al anderhalf jaar vrijgezel nu en mis toch wel een beetje dat mannelijke aandacht. Ik dacht ik ga ook maar eens daten weer. Ik had een leuke jongen waarmee ik sprak op de app, op het moment dat ik vertelde dat ik een dochter heb blockeerde hij mij op de app. Ik voelde me aan de ene kant zeer beledigd, maar aan de andere kant blij dat ik het had verteld en ik er meteen achter was hoe hij erover dacht.

Hij wil dus afspreken maar ik denk dat ik van te voren wel duidelijk moet zijn dat ik geen herstart wil. Want dat wil en durf ik ook écht niet nu. Ben bang dat het me in verwarring gaat brengen om hem weer te zien, van de andere kant istie lang weg en een mooi afscheid is ook wat waard. Lastig vind ik het. Wat zou je me adviseren? Je schreef al over vriendschap. Dan zou hem nog een keer zien voordat ie gaat niet verkeerd zijn, misschien op een neutrale plek? Wat denk jij?
Beide zijn niet perse gericht op dat ik hoop dat het goed komt, maar meer dat ik er alles aan heb gedaan en ik er dan beter in kan berusten. Aan de ene kant denk ik waarom maak ik er dan een dilemma van als je zelf geeneens weet of je nog wel met haar door wilt (ooit bedoel ik dan). Maar aan andere kant wil ik het toch goed afsluiten om misschien later nog die optie te kunnen hebben, ooit, wanneer onze wegen wel weer kruizen.
Hi Hoopvol, hij heeft door de geldkwestie nog steeds met je te maken, dat is een feit. Ik heb je in vorige berichten al heel concreet aangegeven wat je moet doen, lees die dus grondig. Een gemis kan er natuurlijk niet zijn als je nog gewoon naar de gelegenheden gaat waar hij ook is. Wat je met zijn sms'jes over andere zaken moet weet ik niet, omdat niet helder is waar dat over gaat. Groetjes, A.

Uiteraard ben ik erg verdrietig dat hij nu weg is, maar als ik al niet met mezelf kan leven, dan kan niemand dat toch, dus ik begrijp zijn keuze wel. Toch blijf ik enorm hopen op een verzoening, want hij is voor mij echt de ideale man. Heb jij beste A. of anderen nog wat goede tips/antwoorden voor mij? Alvast enorm bedankt! Reactie infoteur, 10-09-2012
Wees sexy. Al is seksualiteit niet het enige in een relatie, het is wel een heel aspect. Laat hem zien dat je op een romantische manier geïnteresseerd in hem bent. Probeer niet preuts en terughoudend te zijn. Zorg ervoor dat dit aspect van jullie relatie levendig, leuk en vrij is. Mannen die willen trouwen zijn niet op alleen zoek naar een huisgenootje.

Je ex kent je natuurlijk als geen ander. Hij of zij weet, ziet, voelt en hoort of je ontspannen en natuurlijk bent op het moment dat je weer contact hebt of elkaar ontmoet. Gooi al je overtuigingen en belemmeringen maar overboord, en beschouw je ex tijdens het vernieuwde contact eerder als een goede vriend of vriendin. Dat zal je mentaal helpen om weer een goed contact op te bouwen. Zorg er dus voor dat je "cool" overkomt, toon begrip en forceer niks. Integendeel zelfs. Hier een paar voorbeelden:

Hi Kaatje, de relatie verliep razendsnel, waarbij je ex pas later is gaan nadenken wat er nu eigenlijk aan de hand was. Een relatie op basis van lust (ze vond je sexy en aantrekkelijk) is iets anders dan een relatie op basis van liefde. Voor een man is het eerste misschien voldoende, maar voor de meeste vrouwen is er meer nodig. Precies die diepere gevoelens had ze niet of onvoldoende voor jou. Tegelijkertijd zal ze hebben gemeend dat het jou ook niet bepaald om liefde ging. Dit omdat seksen op de eerste date de indruk wekt dat het allemaal niet zo serieus bedoeld is. Een onuitgesproken boodschap! Zij maakte daar later gebruik van door te zeggen dat ze geen vastigheid zocht. Bij toenaderingspogingen van jouw kant bleek zelfs dat ze het als 'beklemmend' ervaarde. Het is dus precies die snelheid waar ze zelf debet aan was, waar ze nu over klaagt. Inmiddels heeft ze contacten met anderen. Ik denk dat je door de vluchtigheid van de relatie je eigen glazen hebt ingegooid, want vrouwen voelen intuitief heus wel aan welke partner 'marriage material' is, en welke niet. Vooralsnog zoekt ze het in wat experimenteer-contacten, waar jij er eentje van was. Om je ex terug te krijgen volg je de adviezen in het artikel op, dus pauzeer, trek na enkele maanden de stoute schoenen aan en informeer hoe het met haar gaat. Hopelijk is ze blij verrast om van je te horen. In alle andere gevallen kun je je maar beter uit de voeten maken. Sterkte, A.


Tuurlijk, iedereen is er wel eens klaar mee, mannen! Ma ja, we kunnen het niet laten, de ups zijn als het goed is net zo waardevol als de downs waardeloos. Liefde en intimiteit van een kind is anders dan van een man, ik zou niet zonder kunnen. Ben er wel soms klaar mee, maar besef dat dat een fase is…gewoon inderdaad blij zijn met jezelf, een gelukkig leven hebben zonder man en kijken wat er op je pad komt. Sluit je niet af, ooit is het iemand die wel hetzelfde zoekt als jij. Tip: kijk eens op mannengeheim.nl, dan zie je hoe je het gedrag van mannen beter kan interpreteren…vreemde wezens 😉
Elke man schrikt terug van vrouwen met schijnbaar onvervulbare behoeftes. De reikwijdte van dingen die voor hen acceptabel zijn, is zeer beperkt. Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat ze uitsluitend een aantal specifieke gerechten eten, die dan ook nog eens op een bepaalde manier bereid moeten worden. Vrijetijdsbestedingen zoals fietsen of skiën? Te vermoeiend en uiteraard veel te koud. Elke vorm van lichamelijke onaangenaamheid is onverdraaglijk.
Op den duur voelde ik me niet meer goed in mijn vel waartoe ik toenadering zocht met een vriendin om te praten en dit via FB, deze gesprekken gingen over alles van a to z tot fantasieën, nu bepaalde dingen zeg je niet als je in relatie zit enz… maar van fysiek of andere woorden zoals bedrog of bedriegen is hier geen spraken. Op een dag confronteerde mijn vrouwtje mij hiermee en zei van je hebt me bedrogen. Ik viel uit de lucht en ik zei al lachen met wie of wat een kat? misschien geen correct antwoord maar wat moet ik zeggen wist niet over wat ze bezig was.

ik heb sinds een week een vriendin en ze wil het al weer uitmaken met mij. Ze zegt dat ze iemand heeft leren kennen en dat ze zich zeer goed voelt bij hem. Ze twijfelde eerst om het uit te maken, maar ik denk dat ik haar daarna te veel probeerde te overtuigen om het niet te doen. Want daarna was ze bijna zeker dat ze het ging doen. Ik vroeg of ik nog een kans had. En toen zei ze later misschien. Ik heb toen gezegd dat ze moest kiezen en als ze de ander zou kiezen dat ze mij kwijt was en dat ik nu met haar wil en niet later. Kan ik nog iets doen want ik ben zoooo verliefd op haar en wil haar egt niet kwijt. We zijn nu ongeveer 2 weken later en ze heeft al 2 keer contact met me gezocht via facebook. Ze zij hi en vroeg of alles goed was, ik zei alles goed enzo en toen ging ze weer offline. Wil dit nu iets zeggen of niet. Wat kan ik nog meer doen, want ik mis haar zo ontzettend. Help mij alstublieft :’s.
Ondertussen heb ik al het contact verbroken. Op social media heb ik haar ook verwijderd omdat ik me zelf gek zat te maken door de hele tijd alles te checken. Via haar zus kreeg ik een paar dagen terug een berichtje met o.a de mededeling dat het weer een stuk beter ging met haar. Het komt op mij over alsof het met haar nu goed gaat en ze verder is gegaan met haar leven en er dus ook niet mee zit dat onze relatie stuk is gelopen. Dat is een rot idee.
Kennelijk voelde je ex zich teveel geclaimd, maar dat ligt aan hemzelf. Wie de liefde verklaart zonder er consequenties aan te verbinden, is verkeerd bezig. Het komt er nu op aan wat jij wel en niet accepteert. Wat hij wil is een soort vrijblijvende relatie zonder enige verplichting, maar hij wekt met zijn liefdesbetuigingen een totaal andere indruk. En doet dat nog steeds. Trap er dus niet meer in, want dit blijft je achtervolgen. Bindingsangst is niet te verhelpen, ook niet als het wordt geveinsd. Een harde opstelling is het enige wat kan werken. Een beetje vent zou je dan onmiddellijk in zijn armen sluiten, om je nooit meer te verlaten. De jouwe? Hij zal niets doen… angstig als hij is dat je weer iets van hem gaat verwachten… ;D. Zet je schrap, A.

Hi Kris, ja, er zit niets anders op. Het is onduidelijk waarom je ex nu niets meer van je wil weten. Als er wrijvingen zijn moet je daar over praten en zo kom je dan tot een oplossing, compromis of misschien wel een gezamenlijke conclusie om er mee te stoppen. Jouw ex heeft je wat dat betreft geen gelegenheid gegeven om uit te leggen hoe jij er tegenover staat, laat staan om je gedrag bij te stellen. Opeens was het afgelopen. Het beste is dat je je erbij neerlegt, en haar zegt of schrijft dat je na verloop van tijd nog eens contact wil opnemen. Zo heeft ze de kans en tijd om erover na te denken en je te missen, en weet ze tegelijkertijd waar ze aan toe is. Neemt ze in de tussentijd met jou contact op, ga er dan op in maar dan zo vriendschappelijk mogelijk, dus niet met de intentie om weer een relatie te starten. Sterkte, A.


Mijn ex en ik hebben 2,5 maanden geleden besloten om uit elkaar te gaan, we stonder hier allebei niet achter en dat weten we van elkaar, we willen elkaar heel erg graag terug maar elke keer krijgen we weer stres terwijl we dit helemaal niet willen, we zijn beide 20, sinds het uit is is ze erg veranderd ze doet ineens veel dingen die ze eerder nooit zou doen, denk aan uitgaan enz. Ze heeft een hekel aan drukte en wou in de relatie dan ook nooit uitgaan, ik wil haar zo graag terug we hebben inmiddels al gepraat en ze wou er 100% voor gaan gisteren avond hebben we een goed gesprek gehad en gezegd dat we er zeker voor wilde gaan. Vandaag kregen we een meningsverschil omdat ze gisteren zei dat ze wel een relatie wou, maar vandaag toen ik haar vroeg of ze wou blijven slapen vond ze het te snel, ze begrijpt niet dat ik dit niet snap. We sliepen immers zowat elke week bij elkaar, ik ga aanstaande dinsdag op vakantie met mijn familie en weet zeker dat we elkaar gaan missen dit isbdan ook de reden dat ik haar nog zolang als mogelijk is bij me wil hebben.
×