Na een week geen contact met ex te hebben gehad, stond hij opeens bij me voor de deur. Hij moest wat dingen in de buurt ophalen en kwam even een praatje maken. Bakkie koffie gedaan, en echt over van alles gekletst. Het was gewoon gezellig, en ik kreeg nog complimenten van hem over dat hij het zo leuk vindt om al die positieve berichten van mij op Facebook te lezen. Hij is blij dat het zo goed met me gaat!

Als je je ex terug wil, zal je misschien de neiging hebben om hem of haar heel vaak op te zoeken. Dit moet je echter niet doen. Als je het contact weer opzoekt met je ex, benader hem of haar dan voorzichtig, en doe dit niet te vaak. Als je continu om hem of haar heen hangt, zullen ze je alleen maar irritant vinden, en irritatie is niet bepaald iets aantrekkelijks.


De situatie is nog niet veel veranderd. We sturen wel iedere dag naar elkaar over de gewone dingen. Heb hem vorige week nog opgezocht omdat hij ziek was. Hij zei zelf hier deugd van te hebben, maar toch komt het er terug op neer dat hij momenteel echt geen relatie meer wilt. Ik weet waarom ik er niet over raak, ik wil het gewoon niet accepteren. Toen ik bij hem was dacht ik niet over de hele situatie, gewoon aan het moment zelf. Hij deed me ook weer lachen maar ja..
Hi Richard, mij heb je allang overtuigd, maar je ex is iemand anders. Je moet haar op het einde toch enorm hebben hebben afgeschrikt. Op een relatie gokken moet je nu niet doen, want eerst moet het vertrouwen terug. Het is goed dat je een tijd niets gedaan hebt, juist omdat je een aantal overigens begrijpelijke fouten hebt gemaakt. Het is jammer dat je de nieuwe dingen in je leven niet met haar kunt delen. En het is frustrerend dat de relatie 'onaf' voelt. Je vraagt je dan terecht af of je ex niet met hetzelfde 'onaffe' gevoel zit. Mogelijk is de invloed van haar omgeving groot en doet ze niet wat ze in haar hart werkelijk wil. In zo'n geval krijg je het bekende getwijfel, wat elke relatie vroeg of laat kapot maakt. Je moet dus niet denken dat alles aan jezelf te wijten is, want de kans is groot dat ze slechts onjuiste conclusies heeft getrokken. Dat zie je vaak bij een breuk: een reeks misverstanden stapelt zich op, en verdriet en woede is een muur die herstel onmogelijk maakt. Of zij die zware, negatieve emoties heeft valt te betwijfelen, want al wat ze zei is dat ze zielsveel van je hield. En ik garandeer je dat als een vrouw dat uitspreekt het serious business is. Maar angst is een slechte raadgever. Het is mogelijk dat haar gevoel van veiligheid en vertrouwen is aangetast, en ze daarom bang is voor de confrontatie. Verhuist ze 1 mei, dan kun je daar gebruik van maken en haar eind april vragen waar ze naar toe gaat. Een boeket en een uitnodiging zou ik niet doen, en een sms is wat simpeltjes. Schrijf in geen geval dat het nu wel lang geduurd heeft en dat jullie wat leuks moeten doen. Zwijg over je intenties, maar je hebt het volste recht om de vriendschap proberen te herstellen. Een email volstaat, maar houd het kort en probeer enkel wat informatie los te peuteren. Krijg je die, dan moet je niet meteen weer reageren maar wederom wachten en er later eens wat inhoudelijker op in gaan. Reageert ze totaal niet op je mail, laat het dan wederom voor lange tijd zitten. Wat een gedoe he? Groetjes, A.

tja dat was niet erg slim van je..maar wat ik zou doen als ik jou was of hem gewoon even een tijdje met rust laten en later opnieuw met hem proberen of met hem gaan praten over wat allemaal gebeurd is en zeggen dat je heel veel spijt hebt en dat je dat niet meer zal doen maar wat ik zelf heb gemerkt is dat jongens dat niet snel geloven dus dat word dan wel moeilijk maar als je gewoon probeert om met hem te kunnen praten dan komt het waarschijnlijk wel goed dus veel succes!
Inmiddels is mijn verhaal heel lang geworden, maar mijn vraag voor nu is dus eigenlijk wat ik het beste kan doen als hij belt komend weekend. Het is absoluut tegen mijn natuur in om te zeggen "je had gelijk jij moet eerst je eigen leven op orde krijgen, ik gun je je rust het is voorbij en we zien elkaar dus niet meer" maar als ik zou weten dat ik hem daarmee terug kan krijgen (al dan niet in de toekomst) dan zou ik dat de moeite waard vinden om te proberen. Is play it hard to get/ vrolijk/ positief blijven/ het gaat weer prima met me/ ik heb er vrede mee nu op zijn plek…?
Het voelt allemaal zo tegenstrijdig… Is het zijn verstand tov zijn gevoel, hebben zijn ouders hier dan echt invloed op, zijn ze erbij betrokken? Nu ja als je weet dat zijn mama hem eens vertelde dat hij toch zeker met condoom moest vrijen (alsof ik me expres zwanger zou laten maken ofzo?) Als mijn moeder ons uitnodigt voor het ontbijt dan hoort hij daar automatisch bij, als zijn ouders vroegen om te komen ontbijten hadden ze het enkel op hem bedoeld…

verontschuldigd. Maar als ik haar zie. Is het direct emotioneel worden. En ik zeg haar ik mis u, ik wil je weer. Etc. Maar dat drijft haar alleen maar verder weg. Nu neem ik afstand. Ik stuur geen sms of email, maar ze zegt ik hou niet meer van jou. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik zie haar enorm graag dat was men eerste liefde en ik wou daar mee trouwen, kindjes krijgen. Alles. Ze vroeg mezelf over 5 maanden wanneer krijg ik een verlovingsring?, gaan we een baby maken? We hadden al wat kleine spulletjes gekocht zoals papflessen etc. En dan nu dit. Zij zegt ik mis u niet. Ik hou niet van jou. Maar ik blijf voor haar vechten en ik ga veranderen want ik was ziek in mijn hoofd en heb haar dat verteld. Maar bestaat er nog een kans dat ik haar kan terugwinnen? Wat moet ik doen? Ik geef haar niet zomaar op. Ok ja, ze was wat lui in het huishouden maar ik hielp veel. En ze had een koppig karakter en ze was wat bazig. Maar kan iemand me helpen? Wat moet ik doen.
Onze relatie is stukgelopen door mijn gedrag, nl betweterig, arrogant zelfs, in groep toch. Na 12 jaar van aankijken en af en toe wat woorden is het doek gevallen. Ware het enkel deze dingen zou ik er geen probleem mee hebben om de situatie te aanvaarden. Wat me vooral triest maakt is dat de gezondheid van mijn eega hier een sterk storende factor wordt. 3 jaar geleden heeft ze een hartstilstand gehad na een epilepsie -aanval. Dus na reanimatie en herstelperiode terug beginnen aan de fysiek te werken en dat lukte aardig (wij wandelen graag in de bergen, op grote hoogtes). Dit jaar een leuke vakantie in de Pyreneeën gehad, terug naar huis en 2 weken later laten mijn vrouw haar levensfuncties, ademhaling en hartslag het weer afweten na een bloedklonter die naar het hart en de longen geschoten wordt. Na opnieuw 3 maanden revalidatie ziet ze het allemaal niet meer zitten, ook onze relatie niet. Ze kan niet vatten dat ik elke keer ongerust wordt als het wat stil is in huis en door deze situatie worden feiten en woorden van 10 jaar terug en langer me nu verweten omdat ik te dicht bij haar sta. Ik heb ze daarstraks bij haar vader gaan afzetten en ik koester de hoop dat alles weer goedkomt tussen ons na het. Nemen van tijd en wat ruimte. Ik ben me ervan bewust dat het ook negatief kan uitdraaien voor mij en ik leef nu alleen op hoop. Want ze geeft tegenstrijdige signalen, het ene moment teder en liefdevol en het andere moment weer gespannen en afstandelijk. Dank om mijn relaas te mogen doen. Groetjes Ronny Reactie infoteur, 07-02-2016
Op welk punt het mis ging, kun jij zelf het beste beoordelen. Zoals je schreef vond ze dat je te weinig moeite voor haar deed, maar zo'n opmerking is weinig concreet als een relatie eenmaal vaste grond heeft. Laatst op de bank vond ze kennelijk dat je wel weer moeite had gedaan, namelijk pogingen om haar terug te krijgen, wat ze 'beloonde' door te zoenen. Het is goed dat je wederom een pauze hebt ingelast maar deze hoeft in dit geval niet zeer lang te duren. Vraag na een aantal weken eens hoe ze zich voelt en je hebt alleen al met die zin veel gewonnen. Vrouwen zijn er gek op om over gevoelens te praten, ook al begin jij misschien al te geeuwen bij dat onderwerp ;). Het gaat erom dat ze straks als jullie praten haar ei kwijt kan, zodat er niets meer tussen jullie in staat dat later weer in negatieve zin opborrelt. Met een schone lei en 'zand erover' is er nog heel veel mogelijk. Hopelijk kan ze die volwassenheid opbrengen en blijft ze niet steken in het herhaaldelijk afdwingen van een breuk omdat mevrouw geen aandacht krijgt… ;D. Succes, A.
Hij zou voor mij altijd ''the special one'' blijven en wij hebben nu ook gewoon contact, maar sinds kort ben ik aan het daten met een andere leuke jongen en mijn ex wilt er alles over weten en vind het zo leuk voor me blabla.net of het 1 of andere gay best friend is haha.toch blijft hij leuk. beste om te doen zodat je toch ergens over je ex heen komt. doorgaan en verder daten met andere jongens, er zit echt wel iemand tussen!

Tot vrijdag 3 uur ging ze weg, ik weet niet naar waar maar ze zei: als ik thuis ben bel ik jou maar het werd 6 uur. 12 uur geen sms’je of niets, ik belde haar de volgende dag ze zegde dat ze in de winkel was en dan smste ze ook weer niet meer en zondag belde ik ze weer en pakte een andere gast op :O en die gast zegt dat ik haar met rust moet laten.
Het gebeuren heeft me op relationeel gebied toch wel iets onzeker gemaakt. Zeker nu ik een vrouw heb ontmoet waar menig man van droomt. En dat besef ik me goed. Ze is enorm pittig, maar samen zijn lief voor elkaar. Heb bij mn nieuwe vlam wel enkele bedenkingen die ik aan jou wou voorleggen. Zij heeft vijf jr een relatie gehad, met iemand die ze haar hele leven kent, (vriend van familie) ook 5jr ouder. Ze was op en aan verliefd op hem sinds ze dertien was en met de families op vakantie gingen. Toen ze 20 was kregen ze iets. Het werkte niet, en ze heeft die relatie, na heel lang volhouden, verbroken. Ze richtte haar pijlen inmiddels al op andere. De daadwerkelijke verbreking is nu iets langer dan een half jaar terug. Heb angst dat ze teruggaat. Ze zegt nog wel van hem te houden, bespreekt het met mij, maar zegt ook te hebben gekozen.
Iemand jou laten missen is een wens van vele mensen. Deze wens komt veelvuldig voor in relaties waar men elkaar een tijdje niet ziet en/of spreekt, of in liefdesrelaties die inmiddels verleden tijd zijn. Echter is het vaak erg moeilijk om deze wens werkelijkheid te laten worden. De volgende tips kunnen je helpen om jouw wens in vervulling te laten gaan, en iemand jou te laten missen.

Hallo Albert, ik heb al een tijdje last van terugkerende depressies. het vermoeden dat ze steeds terug komen is bindingsangst. ik voel dat eigenlijk niet zo maar mijn gedrag en symptomen wijzen daar wel op. ben een aantal mensen, van wie ik veel hield, kwijt geraakt maar de druppel was mijn scheiding 16 jaar geleden. vanaf die tijd ben ik sneaky mensen om me heen, weg gaan duwen. nu zit ik in een vicieuze cirkel en kom er niet uit. probeer het wel maar elke keer val ik weer in een depressie. ben al een tijdje op zoek naar de juiste therapie maar kom niet verder dan een lading intake gesprekken en/of lange wachtlijsten. maatschappelijk lijdt er ik erg onder. ik heb wel vanmorgen het boek “liefdes bang” besteld. kunt u me verder helpen qua behandeling? ben een beetje ten einde raad.
afgelopen maandag heeft mijn vriendin onze relatie verbroken, omdat ze het juiste gevoel niet meer heeft. Ze heeft meer vriendschappelijke gevoelens dan liefde en wil haar vrijheid terug zonder verplichtingen e.d. Ik heb haar na lang praten overtuigd (min of meer opgelegd) dat ze nog een aantal dagen tijd voor zichzelf moet nemen zonder enig contact.
Hi J., je hebt jezelf in een zwakke positie gezet. Je ex wilde geen vastigheid, maar wel met diverse anderen scharrelen. Toen hij daar op een gegeven moment genoeg van had, zei hij dat ie je graag terug wilde. Alsof je op een menukaart stond en jij enkel nog bezorgd hoefde te worden. Je was veel te gretig door hem te zeggen dat je zijn woorden niet geloofde. Dit komt over alsof je niets liever wilde dan dat hij de waarheid sprak en je dus letterlijk zijn bestelling wilde zijn. De volgende misser was jouw initiatief om af te spreken. Dit is iets wat hij had moeten doen. De afspraak zelf ging goed zoals je zegt, maar de enorme valkuil dient zich aan nu hij niets meer heeft laten horen en jij natuurlijk denkt aan je volgende initiatief. Het is begrijpelijk dat je onzeker bent en bang bent opnieuw gekwetst te worden. Alle signalen duiden inderdaad op de volgende teleurstelling. Een man die zijn ex terug wil en een leuke ontmoeting met haar had zal er alles aan doen om haar voor zich te winnen. De jouwe doet niets. Stop met dit contact en als hij weer een poging doet, zeg je gewoon dat je er nog wel eens een nachtje over zal slapen ;). Kortom, deze ex moet in de wachtkamer. Precies die wachtkamer waar hij jou vier jaren ongevraagd in heeft laten zitten omdat meneer vrijheid wilde. En ik denk dat hij nog lang niet klaar is met 'zijn vrijheid'. Sterkte, A.
Ik had er toch wel veel moeite mee en heb toen jou methode geprobeerd. En ook echt me contact verbroken. Ik weet niet meer precies hoe het gegaan is maar na een tijdje heeft hij inderdaad weer contact gezocht. We hebben nu weer een jaar contact. Een tijdje weer af en toe afgesproken en toen zijn er ook dingen gebeurd. We zijn gek op elkaar en houden veel van elkaar. Maar allebei nog druk met de studie en zelf nog alles op een rijtje aan het zetten vandaar dat we eigenlijk allebei liever geen relatie wouden. Maar wisten wel dat we dit niet beter niet konden doen dus weer afstand van elkaar genomen. Toch blijven we elkaar opzoeken. Nu nog weer veel contact gehad via whatsapp maar niet meer afgesproken. Waar het nu op neer komt. Hij wil eigenlijk met mij zijn. Hij ziet mij later als zijn vrouw en wil z’n leven met me delen. Maar is nog niet klaar om zich te binden want hij gaat als het doorgaat dit jaar voor 10 maand na australie om stage te lopen en z’n studie af te ronden. Veel dillema’s ik zelf twijfel, het liefst wil ik hem terug, maar ik weet dat ik het niet moet doen omdat ik zelf niet echt lekker in me vel zit. Als je niet happy met jezelf bent word je dat ook niet met een ander. Maar het is zo dubbel we hebben wel eens huilend aan de telefoon gezeten. Want het gevoel is sterk en we hebben beide het gevoel dat we niet te vervangen zijn voor elkaar. Nu hebben we besloten het grootste contact te verbreken maar dat we elkaar af en toe nog wel eens kunnen zien. Omdat we toch erg belangrijk voor elkaar zijn geworden. (we zijn 22 en 23) Als we voor elkaar bestemd zijn dan komt het ooit wel goed zo denken we soms wel. Maar ik begin me twijfels te krijgen. Vaak denk ik ook dat die me aan het lijntje houd maar aan de andere kant voelt het voor hem soms ook zo. Wat kan ik het beste doen. Het liefst wil ik hem niet helemaal kwijt, maar door contact te houden blijft het gevoel. Maar af en toe afspreken is misschien ook niet verstandig. Ik wil niet het gevoel hebben dat hij denkt dat die altijd weer na me terug kan, ik wil wel dat die beseft dat die me echt kwijt is.
Nu was ze dus terug en heeft er een einde aan gemaakt. Het weekend hebben we nog wel wat contact gehad ik had veel vragen en wou hier ook graag een antwoord op. Die heb ik gekregen en snap dat je een gevoel niet kunt dwingen ook al wil je het nog zo graag. Maar het ging er dus om dat ze het gevoel voor me kwijt is/was en er nu even tijd en ruimte nodig had om alles even goed op een rijtje te zetten en om er achter te komen als dit echt is/was wat ze wil.
Alles liep op rolletjes totdat we voor beiden een aantal gebeurtenissen passeerden. Ik moest mijn huis uit en op zoek naar een nieuw huis en zij moest gaan stage lopen. Uiteindelijk heb ik eind juni de sleutel gekregen en begon zij in juli met haar full time stage. Inmiddels had ze de knoop doorgehakt om (tijdelijk) te stoppen met haar sport en was ze steeds vaker met vriendinnen van studie uit eten en afspreken. Daarnaast ging ze twee weken voor begin stage nog met andere vriendinnen op vakantie en na de vakantie, dus ook na stressvolle periode begin stage, uitte ze voor het eerst twijfel aan haar gevoel voor mij. Ze vertelde mij dat ze op de vakantie mij niet gemist had (terwijl we wel via de what's app prima contact hadden). Dit sloeg in als een bom. Helaas zijn we beiden binnenvetters en hebben we nooit echt veel gezegd hoeveel ik om haar geef. Ook gaf ze aan dat ze graag het leven wil ontdekken en dat ik alles al hebt ontdekt. Zo wil ze in januari naar een vriendin in Indonesië en wil ze haar master doen in het buitenland. Nadat ze het uitte, in tranen, heb ik voorgesteld om te kijken of we het weer konden laten terugkomen. We hebben drie weken lang leuke dingen gedaan en het voelde goed aan met een kleine maar. Ondanks dat we heerlijk bijvoorbeeld op de bank konden zitten, hebben we nu achteraf gezien te weinig in die periode het erover gehad. Na deze drie weken kwam ze op een dag bij me en na een gezellige namiddag heb ik het toch ter sprake gebracht. Ze vertelde dat het gevoel niet was veranderd en dat we beter er een punt achter konden zetten. Ze is die avond nog wel blijven slapen (niet intiem geweest) en de ochtend erop is ze naar huis gegaan. We hebben bijna twee jaar de gehele dag contact gehad via ping en what's app. Ook na die bewuste avond was er wel wat contact en vier dagen later heb ik gebeld en na twee uur bellen, veel huilen en haar ervan proberen te overtuigen dat het echt anders kan, was de breuk vrij definitief. Toch hebben we hierna iedere dag wel even contact gehad en ook zij kwam soms vanuit het niets met een geïnteresseerde vraag. Uiteraard waren de (korte) gesprekken niet als eerst maar er was wel interesse. Sinds het uit is, is ze nu erg bezig met vriendinnen. Veel uit, op pad met anderen en constant online bij de what's app. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Afgelopen maandag hebben we de laatste spullen uitgewisseld en dat was niet leuk. Ze was vrij afstandelijk (ze zei dat ze moe was want was een weekend weg geweest en veel uit geweest) en ook met haar telefoon aan het spelen. Toch zat ze die avond tot na 2300 op what's app. Mijn insteek was om haar nog een keer te vertellen hoe fijn ik het heb gehad en dat ik blij met haar ben geweest maar het viel een beetje in het water omdat ik vrij emotioneel werd. Daarnaast was ze op zich vrij stellig dat haar gevoel weg is. Dit ben ik nu al een aantal weken en dat is zeer vervelend. Afgesproken dat we eventueel wel contact kunnen hebben. Bij afscheid nog een knuffel en kus. De morgen erop verandert ze haar status op Facebook naar vrijgezel. Ik stuurde nog een bericht met vind ik niet leuk en vertelde nog dat ik haar bedankte voor de mooie tijd. Dit vond ze stom want was zo formeel. Nu is ze constant bezig met 'leuke' dingen. Daarnaast nog steeds en meer op what's app en helaas sinds gisteren ook gezien dat ze aan het sjansen is met een jongen via Facebook waarbij wordt verwezen naar gesprekken die niet op Facebook zijn gemaakt. Het stomme is dat ze deze jongen altijd als 'gewoon' heeft getypeerd. U zult begrijpen dat ik erg in de war en teleurgesteld ben. Waarom gaat ze zo vol op in al die dingen? Waarom lijkt het alsof het haar niets meer interesseert ten opzichte van mij, alsof ik nooit bestaan hebt? Wat gaat er in haar om? Wil ze echt alles doen zonder mij? Waarom sjanst ze met die jongen? Wil ze die spannende aandacht? Mijn gevoel voor haar zit heel erg diep. Helaas, zo realiseer ik me nu, heb ik dat in de tijd dat we samen waren, te weinig geuit. Heeft u tips om haar weer terug te winnen, of heeft u het idee dat het schild dat ze nu voor mij opgetrokken heeft vrij definitief is?

Iemand missen is een raar fenomeen. Soms wordt het gevoel erger naarmate de persoon langer wegblijft, soms ook beter. Je kunt iemand missen die aan de andere kant van de wereld zit, maar ook iemand die slechts een paar straten verderop woont. Sterker nog, het is zelfs mogelijk een ander te missen die nog aanwezig is. Dat laatste gebeurt bijvoorbeeld als een vriendin erg verandert (‘Ik mis de Els van vroeger’), of als je partner heel afstandelijk doet (‘Ik kan hem niet meer bereiken’). Sommige mensen lijden zo erg onder het gemis van een ander dat ze zich ook fysiek rot voelen. Maar wat is dat nu eigenlijk, iemand missen?
op een zaterdag deed tie heel raar en er was een vriend bij hem, hij appte dat hij twijfelde dat tie het allemaal niet meer wist, vanaf toen ben ik 2 dagen later met spullen uit huis gegaan, om hem de ruimte te geven, uit eindelijk hadden we het een tijd gegeven maar heeft hij weer eerder afgebroken en gezegd dat hij er een punt achter wilde zetten , ervoor vechten vond tie niet waard ( terwijl je 6 jaar samen bent en er net voor gekozen heb om samen een huis te kopen). vanaf dat moment praat hij op deze manier over de breuk en verkoop huis, het doet me allemaal niks en jammer van het huis maar het is niet anders.
Angst bepaalt een groot deel van onze beslissingen. Wat wij eten, waar wij leven en hoe wij ons geld verdienen zijn beslissingen die uit een mix van angsten en wensen voortkomen. Bij de zoektocht naar een partner is dit niet anders. Wanneer je weet welk gedragsmodel mannen vrezen kun je niet alleen de reacties van de heren, maar ook je eigen gedrag en diens uitwerking op tussenmenselijke relaties beter inschatten. Dit voorkomt liefdesverdriet en misschien heb je hierdoor wel echt de kans de ware te leren kennen!
Ik weet wel wat fout ging met de relatie van hem. Als hij thuis bent, (bij mij thuis). Kunnen wij met elkaar omgaan. Maar ik weet niet zeker dat hij wilt met mij terug of niet. Hij heeft nog geen nieuwe vriendin. Ik doe lief tegen hem. Maar niet omdat ik wil hem terug maar wel omdat ik veranderd nu van mijn gedrag. Want vroeger was ik echt egoïstisch en denk alleen maar over me zelf. Ik probeer te chatten met andere mannen maar het is gewoon niks. Ik denk nog steeds over mijn ex man en altijd hopen dat ik nog met hem kunnen zijn. Ik weet niet meer wat ik moet doen.
Je bent al lange tijd aan het uitgaan met dezelfde man. Jullie hebben elke dag contact: als jullie elkaar niet kunnen zien, sturen jullie elkaar flirterige sms’jes. Hij heeft je geïntroduceerd bij zijn ouders en zijn vrienden als ‘zijn vriendin’. Hij nam je in vertrouwen en vertelde je persoonlijke verhalen tijdens intieme etentjes. Je leeft op een roze wolk, totdat...
Mannen kunnen niet zo snel als vrouwen emoties herkennen. Denk maar aan de stereotiepe echtgenoot die geen idee heeft waarom zijn vrouw opeens zo boos is. Het kan goed zijn dat hij het echt niet expres doet – waarschijnlijk heeft hij oprecht geen flauw benul waarom ze boos is, of heeft hij niet eens in de gaten dat ze kwaad is. Het limbisch system van vrouwen is verder ontwikkeld en daarom zijn vrouwen beter in het herkennen en interpreteren van emoties. Die vaardigheid kwam goed van pas in de oudheid, toen vrouwen verantwoordelijk waren voor het onderhouden van de sociale connecties. Mannen lopen ver achter op dit gebied. Ze zijn dus slechter in het identificeren en inschatten van emoties. [4]
het is nu een maand uit tussen mij en me vriend, ik wou het niet ik hou van hem zoals hij is alleen hij kan het niet accepteren hoe mijn familie is. Ik heb er zoveel moeite mee en ik weet niet wat ik moet doen. In de eerste week dat het uit was voelde ik me zo ellendig en eenzaam en verdrietig. Toen ik hem niks meer ging sturen kreeg ik te horen dat hij op mijn facebook account is geweest ik dacht zie je hij wil me terug. Iedereen zegt tegen mij dat ik meer verdien als hem alleen hij is voor zo belangrijk dat ik het niet wil inzien. We hebben elkaar nog vaak gezien en gezellig gehad hij heet gezegd dat hij me miste en ons niet opgeeft. Ik moest zo hard huilen omdat ik eindelijk bij hem kon zijn. Toen zij die weer nee ik wil het niet ik wil niet weer zoveel problemen mee maken met jou. Alleen er zijn dingen in onze relatie geweest dat ik heb opgepakt. Elke week sinds het uit was ben ik samen met hem geweest en elke keer zei die we moeten elkaar niet zien ik twijfel nog steeds , ik dacht hoever wil je gaan alles wat wij hadden samen was zo mooi tuurlijk we hebben veel dingen meegemaakt maar ik ga het nooit op. Ik kreeg vorige week berichte met ik hou van schat wil je bij me komen morgen? Ik zei ja tuurlijk wil niks liever dan bij jou zijn. Toen was ik met hem lag in zijn armen en we keken elkaar aan en wisten gewoon dat er zoveel liefde voor elkaar is. Toen bleef ik bij hem en werd hij gebeld door zijn ouders Lisa haar moeder heeft ons gebeld en ze heeft dingen gezegd wat ons heeft gekwetst op dat moment was ik bij hem en daarvoor was er niks aan de hand we hadden wel afgeproken dat we daarna echt even zonder elkaar moesten zodat hij kon nadenken over ons. Ik vond het moeilijk maar zei als jij dat nodig hebt doen we dat. Toen hij dus werd gebeld door ze ouders zat ik naast hem en keek hij me erg boos aan hij zei toen je moet gaan het is over tussen ons! Zo erg was ik gekwetst na alles wat ik heb gedaan ben veranderd omdat ik bepaalde dingen anders moest. Zoveel pijn die ik voelde dacht ik als het andersom was zou ik hem dan door dit teleoontje wegsturen een keiharde nee. Ik laat me niet beinvloeden door wat me ouders zeggen of wat anderen vinden ik volgde me hart en tuurlijk ik dacht soms hoe hij deed is hij het waard, ja hij is het waard hij is de persoon waarvoor je nooit wil opgeven. Ik heb hem nadat het gebeurde nog bericht over hoe ik me voelde hij zei dat hij het er ook moeilijk mee had maar het niet kan door alles wat er is gebeurd. Ik wil het niet opgeven ik hou zoveel van hem dat ik me soms zo wanhopig voel ik was er altijd voor hem ookal zei die dingen die mij kwetste ik was er om hem te helpen en te laten zien dat hij bijzonder is en ookal deed hij zo was ik er. Het doet echt zoveel pijn gewoon ik wil niet na 2.5 jaar alles weer opnieuw delen met een andere jongen ik heb genoeg meegemaakt en mij nog nooit zo mezelf kunnen zijn als bij hem. Ik wil niet mijn lichaam weer opnieuw geven of mijn leven ik ben eindelijk het meisje die ik altijd wou worden. afstand gedaan van mijn ouders omdat ik nu eindelijk me verleden achter mij kan laten, hij geeft ons op omdat hij denkt dat het niet veranderd. Als me moeder nooit had gebeld, was het nu niet zo geweest. Ik was echt heel kwaad op haar maar snap gewoon niet dat hij niet kan inzien hoeveel ik van hem houd en ondanks alles fouten die we hebben gemaakt er uit kwamen met elkaar. Ik ben er zo kapot van ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen. Ik wil hem niet kwijt en ik ben het al alleen als ik denk aan alles wat we hebben meegemaakt raakt het mij zo erg dat ik er elke keer weer om moet huilen dat hij het opgeeft en hoe hard ik ook blijf vechten, hij zegt dat hij het niet kan. zoveel verdriet heb ik echt zoveel is gewoon niet normaal meer.
×