Wat ik wil is de waarheid. Is hij nu echt met een ander dan wil ik dat weten ( hoe pijnlijk ook) zodat ik hem echt los moet laten en dan de zaken rond om het huis etc kan gaan regelen. Nu is daar nog geen woord over gerept. .Ik woon in het huis en hij tijdelijk bij zn ouders. Wat een vreselijke hell is dit. Soms zou ik gewoon willen dat ik er even niet mee was :(

Na een week had ik toch een terugval moment (eerste weekend alleen, verdrietig) en stuurde ik haar een sms dat ze moest weten dat ze nooit mijn geluk in de weg zou staan, dat ik haar twijfels begreep en dat ik er alles voor over zou hebben om ze samen met haar aan te gaan. Ze reageerde met ‘lieverd, laat het even rusten, met twijfels kom je ook nergens’. Ik stuurde hierop terug dat ik dat besefte, maar dat ik zo bang was dat, als het haar niet met mij lukte, dat het dan wellicht in de toekomst ook niet met anderen zou lukken. Dit kon allemaal nog wel, maar toen heb ik haar een linkje gemaild over bindingsangst waarbij ik zei dat ze het eens rustig moest lezen, niet te letterlijk moest nemen etc. Goed bedoeld natuurlijk, maar ik kon me een paar uur later wel voor mijn kop slaan. Heb haar ook gesmst nog dat ik twijfelde of het wel slim van me was om dat te sturen en ging me uiteindelijk alleen maar beroerder voelen. ’s Avonds voelde ik me zo beroerd dat ik haar nog gebeld heb. Uiteindelijk hebben we nog een uurtje gesproken, maar zij gaf natuurlijk aan dat dit haar alleen maar verder wegdreef en dat ze het idee had dat ik meteen een stempel op haar hoofd plakte. Uiteindelijk nog wel het een en ander besproken, maar natuurlijk niet wat ik wilde horen.


En als jullie dan eenmaal weer samen zijn, weerhoud je er dan absoluut van jezelf te gaan verdedigen, haar proberen te overtuigen, je te verontschuldigen, enzovoort. Deze ontmoeting is vooral bedoeld voor haar om haar te laten praten over haar gevoelens en gedachten. En ook al verwijt ze je van alles en brandt ze je bij wijze van spreken af tot aan je enkels, je houdt je mond, blijft luisteren en blijft haar bewijzen dat je oprecht in haar gedachten en gevoelens geïnteresseerd bent.
Sinds een drietal weken is het gedaan met mijn vriendin. We waren samen sinds ons 15 jaar (nu 23). We hebben samen heel wat mee gemaakt wat ons nog dichter naar elkaar heeft doen groeien. We zaten begin deze maand beide in herexamens waardoor we niet hebben kunnen praten met elkaar. Normaal gingen we afspreken na de examens, maar dit wilt ze nu niet meer. De reden waarom het gedaan is omdat we regelmatig banale ruzies hadden. Nu blijkt dat deze ruzies haar ongelukkig hebben gemaakt en door de opeenstapeling heeft ze nu geen zin meer om ons een nieuwe kans te geven. Ze denkt niet het ooit zal lukken tussen ons. Zelf heb ik haar de laatste dagen proberen te overtuigen om het toch nog eens opnieuw te proberen. we hadden lange discussies, wat mij de indruk gaf dat ze ergens ook wilde proberen. Maar toch eindigde het gesprek altijd met de woorden, op dit moment kan ik het niet meer. Ook kreeg ik het sms dat als ze nadenkt over haar toekomst, ze ons binnen 5 jaar wel weer samen zit. (waarom nu er niet aan werken?!) Eind vorige week ging alles "goed" en konden we lachen met elkaar. De volgende dag hoorde ik haar niet meer en toen ik stuurde kreeg ik als antwoord dat we elkaar toch niet elke dag moeten horen. Nu heb ik haar de laatste dagen niet meer gehoord, dus hoop ik dat ze me nu zal beginnen missen… Reactie infoteur, 13-09-2012
op een zaterdag deed tie heel raar en er was een vriend bij hem, hij appte dat hij twijfelde dat tie het allemaal niet meer wist, vanaf toen ben ik 2 dagen later met spullen uit huis gegaan, om hem de ruimte te geven, uit eindelijk hadden we het een tijd gegeven maar heeft hij weer eerder afgebroken en gezegd dat hij er een punt achter wilde zetten , ervoor vechten vond tie niet waard ( terwijl je 6 jaar samen bent en er net voor gekozen heb om samen een huis te kopen). vanaf dat moment praat hij op deze manier over de breuk en verkoop huis, het doet me allemaal niks en jammer van het huis maar het is niet anders.
Het is sinds 2 weken uit met mijn ex, zoals denk ik de meeste mensen wel hebben kan ik haar gewoon niet vergeten. Ze is telkens mijn hoofdonderwerp van de dag. We hebben geen ruzie, appen dagelijks, maar ik merk wel aan haar dat ze elke dag wat minder geïnteresseerd is. We zijn uit elkaar gegaan, omdat ze niet precies wist wat ze wilde, nou ze wilde wat tijd voor zichzelf en dat kon blijkbaar niet in een relatie. Zoals jullie waarschijnlijk begrijpen wil ik haar echt heel graag terug, maar weet niet hoe. Wat moet ik doen om haar terug te krijgen? Reactie infoteur, 01-02-2016
Hi Sonja, je hebt daar dus met Pasen gezien en jullie waren een soort 'getrouwd stel'. Welnu, je hebt haar dus al, zou ik zo zeggen. Er valt in deze geen ex meer terug te krijgen, of zie ik dat verkeerd? Dat ze geen intimiteiten wil of niet met jou officieel als stel gezien wil worden, zijn eigenlijk twee andere verhalen. Als je niet met een partner wilt zijn die hier een probleem mee heeft, moet je de discussie openen en/of je biezen pakken. Kun je, of durf je niet goed over haar persoonlijke problematiek aangaande relaties te praten, dan zit er iets groots tussen jullie in, wat de beste therapeut nog niet weg kan krijgen. Stap je op, dan kun je de boel afsluiten en later een andere partner hebben die geen issues heeft. Waarschijnlijk is dat veel gemakkelijker en prettiger voor je. Want jouw welzijn moet toch meetellen! Cijfer jezelf dus niet weg in die oneindige hoop, tenzij je de communicatie hierover drastisch hebt kunnen openbreken. Vooralsnog zit dat er niet in als je ex zich laat beinvloeden door een therapeut die haar merkwaardige opdrachtjes meegeeft. Groetjes, A.
Ik houd mij ten eerste enorm aan de regel ''afstand'' houden. Donderdag j.l. hadden we een team uitje. Ik heb het idee dat mijn ex meer aan het spelen is. Ze zoekt meer contact als eerder. We hadden een BBQ en natuurlijk vroeg ze waar ik ging zitten en vervolgens ging ze naast mij zitten (iets wat eigenlijk al minder was geworden). Later ging ik bij andere collega''s zitten bij de terrashaard en hup even later schoof mijn ex weer naast me, terwijl er ruimte genoeg was. Ze zat bijna tegen me aan en vervolgens zaten we weer te kletsen over van alles. Ook raakte ze mijn haar weer aan. Ze vertelde dat ze een grote zak snoep voor me had gekocht als dank voor wat dingen. Deze zak was ze vergeten. Ik heb nu vanaf donderdag niks meer van haar gehoord, terwijl ze wel aan het werk was (ik was vrij). Ik snap dan niet dat ze die mega grote zak snoep niet even brengt? Want nu ben ik deze hele week afwezig ivm een reis. Had ze er soms op gehoopt dat ik haar uit zou nodigen om die zal snoep te brengen? Ik heb haar verder niet uitgenodigd. En nog steeds kan ze af en toe '' kattig'' tegen mij reageren, alsof ze iets af wil reageren. Nah ja, dat was het weer. Ik dacht ik meld het even :).
Ik heb na een gesprek met zijn zus geleerd dat hij thuis en bij zijn vrienden nog niets gezegd heeft van wat er gebeurd is. Heb ondertussen wel de hoop opgegeven om mezelf te beschermen, want dit is echt het ergste verdriet dat ik ooit heb gehad. Deels omdat hij echt al vaak dingen zei als: wij gaan trouwen later, ik wil je man worden, ik kijk al uit naar ons nestje samen. Hij was zooo verliefd, stuurde dit continu. Ik weet niet wat er mis is gelopen dat hij plots zo een drastische, impulsieve beslissing genomen heeft. Als hij nog iets zou laten weten om af te spreken, wil ik dit wel doen, maar denk dat hij me enkel meer verdriet zal aandoen. Zou ik dit nog doen? Het doet in elk geval deugd even hier mijn verhaal te kunnen doen.
Ik kijk wel nog vaker op haar facebook (waar ze normaal nooit opzat) en nu post ze opeens vanalles over festivals waar ze heen gaat en foto's met vriendinnen etc. Ze heeft zelf geen contact met mij tot nu toe opgenomen maar ik heb wel nog veel spullen hier liggen en we zouden gaan samen wonen en hadden de inboedel al samen gekocht zo'n 2 maanden geleden. Is haar liefde voor mij nou echt over? ik wil haar zo graag terug en ik ben mezelf ervan bewust dat ik haar verwaarloost heb en dit zal ik nooit meer laten gebeuren… Zou iemand mij alsjebliefd tips kunnen geven want ik voel me zo klote en ik wil haar zo graag terug Reactie infoteur, 06-02-2016
Ik heb vorig jaar november iemand leren kennen… maar ik was nog niet toe aan een nieuwe relatie en dat heb ik hem ook gezegd. Echter was de interesse langs zijn kant groot en was de jacht geopend. Rond maart begon ik me meer en meer open te stellen naar hem toe, we deden leuke dingen samen en konden over alles praten. Hij had ook een pijnlijke breuk achter de rug en was toen al meer dan een jaar vrijgezel. Alles was goed tot we meer en meer naar een relatie toe groeiden. Hij kreeg twijfels, want ik had tenslotte gezegd dat ik dat in eerste instantie niet zag zitten. Hij leek maar niet te begrijpen dat ik er die maanden wel degelijk over na had gedacht en me goed voelde in zijn gezelschap en dat ik anders die beslissing niet had gemaakt. Ik ben gaan nadenken over wat hij zei: dat ik aan hem steeds een vriend had en dat hij me nooit in de steek zou laten zoals mijn ex dat had gedaan. En hij hij was te vertrouwen dus ja hij was een goede partner. Maar hij kon zich niet geven en dat zorgde op zijn beurt weer voor frustraties bij mij. Gelukkig konden we goed met elkaar praten en hadden we veel leuke momenten samen, maar de twijfel bleef langs zijn kant bestaan. Toch wou ie verder proberen… Ondertussen zijn we 10 maanden verder en heb ik het natuurlijk al eens gehad over samenwonen. Maar hij wou niet aan de toekomst denken, noch wil hij volwassen worden. Als ik dan dingen vroeg als waarom hij dan een relatie had, bleef hij me het antwoord schuldig. Toch kon hij wel praten over dingen als kinderen en fantaseerden we over hoe ons huisje er moest uit zien… Hij was lief voor me en deed echt wel zijn best. Alleen heb ik nu de indruk dat, van zodra zijn gevoel te veel sprak, zijn verstand zich kwam moeien.
Liefde kan voorwaardelijk of onvoorwaardelijk gegeven worden. Een andere mogelijkheid bestaat gewoonweg niet. Of je koppelt een aantal voorwaarden aan je liefde of je doet dit niet. Als je voorwaarden aan een liefde koppelt en die voorwaarden vallen vroeg of laat weg dan blijft er bijna niets meer over. Vandaar dat het altijd beter werkt als je kiest voor een onvoorwaardelijke liefde.
Ik heb een korte verkenings relatie gehad van 3 maanden met een winkel medewerkster. Eerst veel mail contact daarna veel app contact. Maar toen we e-mailcontact kregen, had zij nog een relatie met een andere man die ze aan het beëindigen was. Daarna is ze te snel met mij gaan daten en de laatste maand zijn we erg intiem geweest. Maar op een gegeven moment liep haar emmertje over, het was te veel.
Besef dat bindingsangst juist voortkomt uit angst voor verlies van liefde. Angst die is ontstaan door een pijnlijk verlies in het verleden waar je je misschien niet eens bewust van bent. Waar je onbewust een patroon op hebt ontwikkeld om die pijn nooit meer te hoeven voelen. Dat overlevingspatroon heeft je ooit geholpen, maar werkt nu averechts, want het maakt dat je afstand creëert en de ander niet dichtbij laat komen. Waardoor je gefrustreerd raakt en er maar niet in slaagt om te ontvangen waar je in wezen zo naar verlangt: liefde en intimiteit.
na 13 jaar en 2 kindjes maakte ze er plots een einde aan. De eerste 1,5 maand waren veel discussies en stomme ruzies. daarna werd het beter en kunnen we goed overweg met elkaar. telkens als ik probeer korter te geraken duwt ze me weg. we zijn nu 3 maanden verder en ik wil haar nog steeds terug. ze vroeg me een paar dagen geleden heb je iemand anders omdat ik zoveel weg ga nu. wist ik mr als ze nog gevoelens had. ze kan het heel goed verbergen moest het zo zijn. het is gedaan tussen ons zegt ze en ik moet min leven opnemen. heb je goeie raad voor me en is er nog hoop. ik heb het gevoel van wel af en toe
Wanneer je echt van elkaar houdt, dan vecht je niet tegen elkaar, dan heb je geen kritiek, dan geef je niet op. Wanneer je echt van elkaar houdt, dan vecht je samen. Dan vecht je samen tegen kritiek, samen tegen mindere dingen, bijvoorbeeld tegen de oorlog die je partner in zijn of haar rugzak met zich mee draagt, samen voor een zo mooi mogelijke toekomst, samen.
Het was gewoon weer een onschuldig gesprek, maar ik heb in de tussentijd toch wel wat gevoelens voor haar gekregen, en ik begon het gesprek te sturen; hoe vind je het tot nu toe gaan etc? Ze zei dat ze het op deze manier wel leuk vond maar ze zei dat ze echt geen vaste relatie wil omdat ze daar niet aan toe is; ze is erg gesteld op haar vrijheid zei ze. Haar tijd met haar ex was geloof ik meer dan 2 jaar geleden.
Mannen focussen op oplossingen. Een ander kenmerk van de manier waarop mannen gesprekken voeren, is dat ze graag naar een oplossing toe werken. Als je vooral even aandacht en bevestiging nodig hebt in plaats van praktische adviezen, moet je dat duidelijk maken aan het begin van het gesprek. Vergeet niet dat hij een oplossing voor je wil bedenken omdat hij om je geeft. In zijn ogen is dat namelijk wat je doet als je van iemand houdt. Hij wil niet de baas over je spelen.
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.

Door met allerlei cadeautjes aan te komen, kan je ex het idee krijgen dat je zijn of haar liefde terug probeert te kopen. Je doet het lijken alsof liefde gewoon een soort transactie is. Je beledigt je ex door aan te nemen dat hij of zij zomaar op iemand verliefd zou worden, enkel en alleen vanwege een paar cadeaus. Bovendien komt dit heel wanhopig over.


Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen en ook niet wat de juiste woorden zijn, dus vergeef me als het niet de juiste zijn, maar ik denk dat jij eerst voor jezelf hier je weg in moet zien te vinden. En ik weet misschien een heel klein beetje wat voor ellende je hebt meegemaakt, toch weet ik gewoon dat jij ook dit kunt. Ook al zal het soms heel moeilijk zijn. Je bent een mooi en sterk mens.

In de verte zag ik een vriendin en ik wou dus even hallo zeggen, nam zijn rugzak met kleren, maar had nog geen tijd of mama pakte het over en zei ga maar ik blijf wel bij zijn spullen. Zo gingen we ook zijn terras in orde brengen, we waren hout gaan halen en zouden dat in elkaar zetten door de week… zo blij als ie was met zijn terras en zijn plan vertelde hij het tegen de ouders… diens reactie: ah nee he papa moet wel werken hoor :s

Hi B.J., je ex met woorden proberen te bewijzen dat je veranderd bent of wil veranderen is niet zo'n goed idee. Zij moet op een gegeven moment zelf inzien dat je van goede wil bent en jezelf kunt verbeteren. Maar gaat het daar wel om? In een relatie moet je jezelf kunnen zijn. Jij was dat. Zij was dat. Maar het boterde ergens toch niet zo best. Zij accepteert jou niet zoals je bent, eiste allerlei dingetjes van je omdat ze de volledige aandacht wilde. Dat is een beetje vrouw-eigen, zie: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/55130-wat-vrouwen-willen.html
Hi Jochen, als je gezamenlijk een kind hebt zijn er grote verantwoordelijkheden. Jammer dat jullie niet bij machte waren om bepaalde afspraken te maken en dingen op te lossen. Zoals ik het lees was het een ongezonde relatie vol met angst, frustratie en miscommunicatie. Gezien jullie beider verleden is de kans dan ook groot dat de situatie zich met een ander zal herhalen. Je ziet het al aan haar nieuwe relatie. Eerst smeken dat jij nooit wegloopt, dan blij zijn nooit meer een man te hoeven en uiteindelijk een nieuwe vent nemen. Het slaat nergens op. Echter, heeft je ex een nieuwe partner dan kun je voorlopig niets beginnen. Het had nooit zo ver moeten komen want waar een kindje is, zijn twee ouders. En elk individu binnen het gezin heeft de ander hard nodig. Is dat niet het geval en gaan beide ouders hun eigen weg dan wordt het kind benadeeld. En zijn leventje is amper begonnen. Een heel slecht begin en tevens einde van het gezamenlijk ouderschap, waar voorlopig geen oplossing voor is. Kennelijk is er geen gemis, en dan is er ook geen zicht op herstel. Veel sterkte, A.
Op een gegeven moment stopt het praten ook en blijft enkel de droefnis en het wenen over, terwijl de wereld verder dendert. Maar de moed is al lang verloren…het is op voorhand verloren. Ik weet dat ik niet positief klink, maar geloof me, ik heb het hard, zeer hard geprobeerd, het uitgeschreeuwd en mezelf gedwongen verder te gaan, maar tevergeefs, het is een moerasvlakte en zinken doe je, echt erg.

Hi Sonja, hoe valser de vrouw, hoe groter haar doel… ;). Ondertussen moet je je afvragen of je je energie wilt steken - ook op de lange duur - in iemand die zo stemmingsgevoelig is dat je niet weet wat je aan haar hebt. Iedereen kent een grens, maar ze heeft bij jou wel erg veel krediet opgebouwd. Nu is het zaak dit om te draaien en hier consequent in te zijn. De ingeslagen weg is goed. Hou je taai, A.

Hi Eddy, oei, die dochter is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken! Jammer dat je ex zich zo enorm liet beinvloeden door haar dochter, maar dat is bijna inherent aan een scheiding waar kinderen bij betrokken zijn. Je krijgt de kinderen er 'gratis' bij en het is zaak om een goede band met ze op te bouwen. Daar is kennelijk al veel misgegaan. Ook lijkt het erop dat de kinderen onderling het niet met elkaar konden vinden. Verschillende opvattingen over de opvoeding van kinderen kan een stel vervolgens uiteen drijven. Groetjes, A.
Mijn ex (22jr) heeft het in september uitgemaakt met mij omdat we veel ruzietjes hadden over onzin en omdat ze vond dat ik te weinig moeite deed voor haar. Na de breuk gingen we nog 2 week met elkaar voordat ze echt aangaf dat ze er klaar mee was. Ik ben hier toen erg kapot van geweest en heb ook een paar keer contact geprobeerd te zoeken maar dit werkte averechts.

Wanneer je met een andere man op stap gaat, of je laat die collega die je zo leuk vindt eens een tijdje tegen je aanpraten, zal je merken dat je zelfvertrouwen weer een beetje toeneemt. Ook al heb je er helemaal geen zin in, wanneer jij je er toe zet om met een andere man te praten kan je op z’n minst even voelen dat je toch best ok bent. We hebben nou eenmaal bewijs van anderen nodig voor ons zelfbeeld.
Het is wel zo dat ongeveer enkele uren nadat ik die fles had afgeleverd bij de post, ik tot de conclusie kwam dat dit niet meer is wat ik wilde. Ik vind het niet mijn taak om hopeloze romantische zaken te doen, of om Romeo te gaan naspelen… Maar ik heb hem dan wel niet meer gestuurd of zo, want daar had ik ook al geen zin meer in. Zondag toen hij thuiskwam, veronderstel ik, heeft hij me dan gesms’t:’ danku voor het flesje maar ik blijf bij mijn beslissing.’ Ik heb hem geantwoord dat ik denk dat de bedoeling van dat flesje hem totaal ontgaan was. Hij heeft daarop niet geantwoord, dus s’middags of zo heb ik teruggestuurd dat ik het eigenlijk meer had moeten uitschrijven.
Dat ga ik ook doen met professionele hulp want in die 5 jaar heb ik best wel veel klappen moeten incasseren. En had ook zelfmoord neigingen. Gewoon door het feit dat ik werkelijk zielsveel om haar geef en dat het zwaar is Hell yea maar door die professionele hulp hoop ik ook verder alles goed op een rijtje te krijgen. Wil ik die ongezonde relatie herbeleven ja of nee.

!! Sorry dat ik dit bericht nogmaals plaats, maar ik doe dit omdat ik niet had aangevinkt om om te hoogte gehouden te worden via de email, mijn vriend woont trouwens nog thuis, hij is 23 jaar, heeft erg zwaar en soms stressvol werk, en hij praat veel met zijn ouders, echter heeft hij niet gesproken met zijn ouders over zijn beslissing om het uit te maken, dit heeft hij pas vrijdagmiddag verteld (waarschijnlijk omdat hij dit keer niet wilde, dat iedereen zich ging bemoeien met zijn beslissing, wat vaker is gebeurd in het verleden) !!
een huis te gaan kopen, maar ik was er niet zo voorstander af. Maar zij woonde bij haar moeder en die wou haar buiten. En ik ben akkoord gegaan om toch een te kopen. We hadden wat gerenoveerd en gedaan tot op het punt na 3 jaar en 1 maand besloot ze er een punt achter te zetten. Zei is weer bij haar moeder gaan wonen en ik heb het huis overgenomen. Er zijn nu 2 maanden voorbij en ik denk nog elke dag aan haar. De reden was wel grotendeels mijn fout. Na die 3 jaar was ik nog altijd ziekelijk jaloers, vertrouwde haar nog altijd niet, controleerde haar gsm facebook etc. Ik was kortom

Hi E., je vertelt jouw leeftijd wel, maar niet die van hem. Allereerst moet je je afvragen waarom je je zo vastbijt in een jongen die nog een leven voor zich heeft. Op deze leeftijd een relatie beginnen betekent niet dat je je hele leven bij elkaar blijft! De kans is duizend maal groter (citaat van Dr. Phil) dat het gewoon uitgaat en er nog (vele) andere gegadigden zullen volgen. Je praat over 'een eerlijke kans' om hem terug te krijgen, die je niet gekregen zou hebben. Maar beste E., dat is de wereld op zijn kop. Waarom positioneer je jezelf zo afhankelijk, alsof je leven afhangt van zijn wil om jou een kans te geven. Wie toch over kansen wil praten, moet het gewoon omdraaien. Hij moet van JOU misschien nog een kans krijgen, en niet andersom ;). Je schreef verder dat hij nogal egocentrisch lijkt, maar dit is op deze leeftijd niet bijzonder. Hij is totaal niet klaar om een serieuze relatie te onderhouden. Je bent onbewust gebruikt om mee te experimenteren en jij deed dat bij hem precies zo. Het verschil is dat jij meer voor hem bent gaan voelen dan hij voor jou. Jij uitte je gevoel door hem te claimen, hij door maar toe te geven. Maar wie de ander wil veranderen, komt niet ver. Deze relatie ging dan ook niet om gedragsveranderingen die wel of niet werden doorgevoerd, maar om jouw wanhopige wil om een relatie te hebben terwijl vriendschap een veel stabielere basis geweest zou zijn. Ook voor een eventuele relatie later. Daarom kon het niet anders dan fout gaan. Maar als deze jongen echt voor jou gemaakt is, dan zal hij terugkeren. Ook al duurt het nog vijf of tien jaar. Ik acht de kans voorlopig gering… Sterkte, A.
Mn vriend heeft me na 18 maand relatie verlaten voor een ander! Hij is 25, zij is er 31. Tot de laatste dag zei hij me hoe zeer hij van me hield en we hadden nog intieme en romantische momenten. Na een week in het buitenland voor het werk kwam hij op bed zitten en zei me dat hij het niet meer zag zitten. Een uur later zat hij al bij zn nieuwe vlam. De dagen erna vertelde hij mij dat hij me al langer niet meer graag ziet en hij me niet meer wil horen of zien. Enkel vriendelijk doen als we elkaar nog s tegenkomen op straat. Ik wil hem nog steeds terug en heb nu van maandag geen contact meer met hem! Het is moeilijk om het zo te houden. Maar ik probeer me sterk te houden. Ik mag ook op een cruise gaan werken voor 6 maand dus denkik dat dat wel goedvoor me zal zijn. Misschien krijgt hij zo de ruimte om me te missen… Reactie infoteur, 10-09-2012
Hi Sonja, een vriendschappelijk contact bewaren na een breuk is voor velen ontzettend moeilijk. Vandaar de switches tussen aardige babbels en ronduit afstandelijk gedrag. Er zijn gewoonweg teveel gevoelens mee gemoeid en die spelen steeds weer op. Zo'n relatie die niet 'af' voelt, kan zelfs levenslang aan je vreten. Het zou waarschijnlijk beter voor jullie zijn als je elkaar niet meer ziet, maar ook dan is er geen garantie dat het snel beter gaat. Soms is er echt een nieuwe liefde voor nodig, om die 'oude' te doen vergeten… Groetjes, A.
Toen ik jouw verhaal las, was het alsof ik in de spiegel keek. Mijn vriendin heeft het 2 maand geleden ook uitgemaakt en nog steeds heb ik momenten waar ik het echt moeilijk heb. Zij heeft het met mij ook uitgemaakt met dat verschil dat er tussen ons wel liefde was. Alleen zij vond dat onze levensswijze te verschillend was en had ze nog andere zorgen waaronder haar kids, maar dat was haar geldige reden om het via mobiel uit te maken. Het was ook een donderslag voor mij want ik had dit eerlijk nooit verwacht aangezien. Net zoals jij heb ik nooit een gesprek gehad en weigert ze nog steeds elke contact ( wetende dat wij nooit ruzie hebben gehad). Daarmee voel ik mij ontzettend machteloos en wisselen gevoelens van woede en verdriet elkaar af. En je wilt iets doen maar weet niet wat en vindt nergens gehoor. Frusterend alom!!
Hij gaf aan dat al die jaren te snel zijn gegaan dat hij erachter aan hobbelde. Dat hij nu niet meer weet wie hij is en dat hij met zich zelf in de knoop zit. (Terwijl hij zei dat hij geen beterr vriendin kon wensen) ik snap het niet. Nu is het een maand uit. En ik heb besloten om even geen contact te hebben dat is te pijnlijk. Ik weet via fam dat hij dat erg moeilijk vind. Ik weet niet meer wat de waarheid is. Heeft hij me al die tijd nog bedonderd?. Doet hij dat nu nog steeds..? Ik zoek overal wat achter. Check zn mail nog en kan hem niet loslaten. Ergens heb ik de hoop dat hij nog terug komt. Maar ik vraag me af of het dan wel weer zou kunnen werken. Vertrouwensband is zo beschadigd.

Een vaak voorkomende reden, zeker bij mannen die nog maar net uit een relatie komen, is dat ze je aandacht willen, maar eigenlijk geen relatie met je willen uit bouwen. Voor hen is daten met een vrouw gewoon ontzettend leuk. Ze vinden het gezellig om in je aanwezigheid te zijn, het leren kennen vinden ze steeds een uitdaging en ze hebben een emotioneel klankbord. Ze kunnen dingen aan je kwijt, die ze niet aan de voetbalmakkers vertellen. En dat kan verslavend werken. Dat is ook de reden waarom ze een vrouw dicht bij zich houden, zonder echt een relatie te willen uitbouwen. Kan je daar dan iets aan doen als je dit merkt? Natuurlijk! Stop met te geven zonder te krijgen. Laat hem zelf het initiatief nemen, antwoord even niet op berichten en wees niet steeds zelf de vragende partij. Hij moet op zijn minst ook een investering maken en laten zien dat hij je leuk vindt. Als die signalen er niet komen, dan ben jij er alleen maar zodat hij zich goed over zichzelf voelt, zonder er iets voor te doen. Dus stop maar met op een goedkope manier aandacht te geven. Jij doet niets meer, als je er niets voor terugkrijgt!
Ergens in de loop van volgende week ben ik van plan om nogmaals een kort berichtje te sturen om haar te vragen hoe iets is gegaan. Gewoon aardig en relaxt. Niet meer terugkijken naar het verleden maar richten op de toekomst. Daarnaast ga ik de aankomende tijd nog weinig loslaten over wat ik op dit moment allemaal doe. Daar heeft zij nog niks mee te maken namelijk.

Wat mij betreft kan het gewoon allemaal een stuk gemakkelijker.........Laat binnen wie je binnen wil .. hef de status illegaal af........dat kost ook een vermogen..........en die mensen draaien toch al mee in het systeem.....En voor mensen met een baan moeten gewoon hun partner naar binnen kunnen halen...niet iedereen verdient nu eenmaal goed en ook niet iedereen heeft een hoge levensstandaard...
We zijn inmiddels weer een paar maanden verder en het contact met hem is zodanig dat wanneer ik toenadering zoek hij daar normaal op reageert (dus niet negeert). Het contact komt wel nu alleen van mij af. Hij heeft mij laten weten dat hij bang is geworden door mijn “stalker” gedrag maar sluit het niet uit in de toekomst iig weer met mij af te spreken… op wat voor termijn zegt ie dan ook weer niet. Wat dat betreft moet ik het maar “afwachten”… we zien het dan wel… het liefst beginnen we dan op een rustige manier een open en eerlijke relatie. Maar als dat er niet in zit wil ik gewoon een afrondend gesprek met hem waarin we hopelijk beiden open en eerlijk kunnen zijn over wat is geweest.
's Avonds heb ik hem nog telefonisch gesproken om het e.e.a. toe te lichten betreft de omgangsregeling dat ik er voor mezelf uit was en grenzen ging stellen betreft omgang. We hadden de rest van de week nog contact via whatsapp, maar dat verliep moeizaam en later in de week op donderdag 1 november sprak ik hem op whatsapp en zette hij er een punt achter met als reden dat die bewuste zondag voor hem de druppel was hij had er geen vertrouwen in dat het goed zou blijven gaan met de omgangsregeling zoals ik hem nu heb aangegeven.
Thnx! Het is moeilijk, maar zoals Astrid ook al eens gezegd heeft; mijn ex is verwend met zoveel aandacht. Hoop dat ik haar op deze manier in kan laten zien dat mensen (ik dus) weg kunnen gaan. Als ik echt zo belangrijk ben als dat ze toen zei, komt ze wel. Ik ga nu echt verder, zal wel moeten :). Al betwijfel ik of ze daadwerkelijk mij gaat missen. Nah ja whatever, life goed on! En ja spring is in the air! :)
Ik snap goed dat je je hier moeilijk over voelt, het is ook geen gemakkelijke situatie. Ik denk dat het beste wat je kan doen is kijken naar wat het beste is voor jou, niet voor hem of voor je relatie. Als je besluit om toch nog een poging te wagen moet je hem sowieso niet een makkelijke tijd geven, hij moet zich maar gewoon bewijzen. Klinkt misschien wat ruw, maar zo kan hij tenminste wel bewijzen dat hij er voor gaat.
Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.
Mijn ex en ik zijn nu een maand uit elkaar na een relatie van 1 jaar en 4 maanden. De eerste 9 maanden waren fantastisch, ondanks privéproblemen bij mij (mijn vader was ernstig ziek en een sterfgeval). Vanaf keer twee dat we elkaar zagen wisten we gelijk dat we elkaars droompartner waren, dat is nooit veranderd. Na die 9 maanden ging het weer wat beter met mijn vader en zijn we gaan samenwonen, maar toen kwam alle ellende erbij pas uit. Emotioneel, slecht slapen etc. Ik ben toen zelfs naar een psycholoog geweest om allerlei jeugdtrauma’s die omhoog kwamen te verwerken. Ik heb nog nooit zo’n moeilijke periode met mezelf gehad…
Wacht een weekje. En plan in die week een leuk uitje met haar. Bij voorkeur naar een plek niet al te ver weg, maar wel een plek waar jullie het altijd leuk met elkaar hadden. Bijvoorbeeld, jullie favoriete restaurant. Vervolgens bel je haar op en vertel je haar oprecht dat je haar wilt zien en dat je haar daarom wilt uitnodigen samen wat te gaan doen. Wat, dat zeg je niet. Dat zal ze wel zien.
Mannen zijn meer visueel ingesteld dan vrouwen. Onze ogen zijn een van onze belangrijkste zintuigen en we besteden een groot deel van onze tijd met het verwerken van de dingen die we zien. Mannen zijn nog veel gevoeliger voor visuele prikkels dan vrouwen.[2] Als gevolg daarvan kan het bijvoorbeeld zo zijn dat een man liever zelf naar de kaart kijkt dan de route mondeling uitgelegd te krijgen. Sommige mannen moeten een probleem eerst kunnen zien om het op te lossen. Probeer hierdoor niet geïrriteerd te raken, maar accepteer dit als een aangeboren eigenschap waar hij niks aan kan doen.

Hi Karel, wat dit te betekenen heeft is simpel. Ze meende verliefd te zijn op die ander en dumpte jou zonder pardon, alle voorafgaande liefdesbetuigingen ten spijt. Zoals het verhaal overkomt is er van je ex' kant uit geen sprake van enige liefde voor jou, of voor die ander. Wel houdt ze vooral van zichzelf en de spelletjes die ze met andermans gevoelens speelt. Als je notabene op het punt staat om samen te gaan wonen om er vervolgens achter te komen dat ze bij een andere man is langs geweest om er de nacht door te brengen, dan heb je niet te maken met een betrouwbare partner voor het leven. Integendeel, je bent ronduit belazerd, en die nieuwe vriend van haar is een bruut om haar uit te nodigen terwijl hij waarschijnlijk wel wist dat zij in een relatie was. Dat je ex nu problemen heeft met haar emoties heeft ze aan zichzelf te wijten, dat is de consequentie als je moedwillig anderen pijn doet. Spijt? Nee. Wil ze je terug? Nee. Mensen doen altijd wat werkt, ondanks alle regels emotionele tekst die men er tegenaan gooit. Wat ze doet is eenvoudig: ze neemt geen enkel contact met je op, en is ondertussen met die ander. Stuur die meid de laan uit en kies in de toekomst een partner die jou niet constant hoeft te overtuigen van een 'liefde' die er in de verste verte niet geweest is. Veel sterkte, A.
Ik heb 'm afgelopen zondag gebeld, en bedankt voor het bericht. Hij zei: ja ik wilde het al een tijdje zeggen, en ik dacht nu moet ik het maar eens neerpennen. Hij meende ieder woord van wat hij schreef. Nog wat gekletst over het werk, en ik vroeg (onderbuikgevoel - zag op FB dat 'ze' dinsdag jarig is) of hij al iets gehoord had van die meid. Nou nee dus, hij zei dat ze vet raar deed de laatste keer dat hij haar sprak (dag na ons concertbezoek). En wist hij veel wanneer haar verjaardag was. Ik hoefde me echt géén zorgen te maken benadrukte hij.
Als je eindelijk zover bent om een nieuwe fase van je leven in te gaan, waar hij niet in thuishoort, kan het zijn dat hij geen genoegen neemt met jouw keuze. Het kan zijn dat hij besluit, dat hij jou niet kwijt wil en dat hij zijn uiterste best gaat doen om jou te behouden. En dat kan ervoor zorgen dat jouw beslissing om hem uit je te leven te verwijderen, jou wordt ontnomen.

Hi Mark, ze staat achter haar keus 'want het voelt zo goed', zegt ze. Aan de andere kant moet ze huilen en is ze niet in staat je snel te zien. Het lijkt me dus dat de breuk helemaal niet goed voelt. Nog meer tegenstrijdigheden meldt ze wat betreft 'geen zin in seks' versus 'opgewonden raken als ze je ziet'. Zoals ik dit lees gaat het niet om de angst voor haar eigen stemming cq lichaamsreacties, maar de angst dat ze kennelijk met jou in bed belandt. En daar heeft ze duidelijk geen trek in. Voor wat betreft een komende ontmoeting moet je zoals ik eerder al zei aanbieden om vrienden te zijn. Dit haalt de druk van de ketel, en jij bewijst ermee dat je geen (bij)bedoelingen hebt. De kunst is dus om het los te laten, juist om haar hart - veel later pas - opnieuw te kunnen veroveren. Grt, A.


Dus ik begrijp niet waarom hij toch naar mij toekomt met verhalen van leuke dingen die hij met andere doet?! Ik bel hem niet ik sms hem niet, hij komt gewoon uitzich zelf naar mijn werk toe, laatste keer ben ik tegen hem uitgevallen heb hem duidelijk gemaakt dat ik zijn relatie met haar niet goedkeur en dat hij mij niet meer moet lastig vallen, dat hij moet doen waar hij zin in heeft maar dat ik dat allemaal niet hoeft te weten dit is nu een maand geleden en ik heb niks meer van hem gehoord. Wat vind jij Astrid ik kan zijn gedrag niet helemaal verklaren moet ik wachten of? Alvast bedankt voor je antwoord! Reactie infoteur, 14-05-2012
Je maak oogcontact. Jullie raken aan de praat, drinken wat samen en blijken veel gemeen te hebben. Hij vraagt je telefoonnummer en aan het eind van de avond kussen jullie. Er komt een date en nog een en nog een. Je hebt het ontzettend naar je zin, en je denkt hij ook. Dan hoor je steeds minder van hem en uiteindelijk verdwijnt ie van de radar. Herkenbaar?

Concert was geweldig, de sfeer tussen ex en mij ook. Hij zei dat ik er super uitzag, en dat hij enorm trots was dat ik al zo op de goede weg ben. Hij kon het ook echt aan me zien. Hij zei dat hij absoluut nog een toekomst voor ons ziet, en zeker zoals hij mij deze avond meemaakte, maar dat ik eerst moeten laten zien dat mijn veranderingen geen 'bevlieging' zijn maar ook voor de langere termijn. (uiteraard is dat mijn bedoeling :)
Ze zit daar nu en ik heb verder nog niks van haar gehoord. ik vraag me af wat kan ik nu het beste doen om haar terug te winnen. Ik wil haar niet kwijt. Ik wil graag een relatie die staat op vertrouwen en dat betekend voor mij ook vertrouwen geven want nooit is er iets geweest wat mij wantrouwen zou moeten hebben gegeven. Ik ben ziekelijk jaloers. Maar ik wil graag dat we nu lekker samen verder kunnen zoals we dat deden. en dan zonder nonstop op elkaars lip te zitten en haar te checken. Wat kan ik het beste doen? Reactie infoteur, 08-06-2012
Hi Sonja, door gezamenlijke vrienden en het werk kom je maar moeilijk los van elkaar. Het is duidelijk dat ze zich uiterst eenzaam voelde tijdens dat etentje, ook al was ze omringd door talloze mensen. Je ex is sowieso ingewikkeld om mee om te gaan. Het ligt hierdoor bijna voor de hand om er juist de draak mee te steken en haar door elkaar te schudden. Maar dat zal haar waarschijnlijk nog verder van je af duwen. Een goed gesprek over de dingen die haar dwarszitten levert ook al niets op want ook daarbij gaat de focus op negativiteit, precies wat je niet wilt als je het contact goed wilt houden. De strategie om haar maar te laten tobben is dan ook het beste. Je doet niet anders dan haar verlangens inwilligen, want dit is zoals zij het wil. Prima toch? Jij laat nu zien er veel minder moeite mee te hebben dan zij, en dat is wat ze eerder nooit had gedacht. Het kost dan ook tijd voor haar om in te zien dat jij haar minder nodig blijkt te hebben dan zij jou. Wintersport is nog ver weg, maar ik denk dat ze dat leuk genoeg vindt om zich tijdelijk over de problemen heen te zetten en de 'last' dus maar accepteert. Groetjes, A.
's Avonds heb ik hem nog telefonisch gesproken om het e.e.a. toe te lichten betreft de omgangsregeling dat ik er voor mezelf uit was en grenzen ging stellen betreft omgang. We hadden de rest van de week nog contact via whatsapp, maar dat verliep moeizaam en later in de week op donderdag 1 november sprak ik hem op whatsapp en zette hij er een punt achter met als reden dat die bewuste zondag voor hem de druppel was hij had er geen vertrouwen in dat het goed zou blijven gaan met de omgangsregeling zoals ik hem nu heb aangegeven.
5) Om eerlijk te zijn…ik wil haar het liefst terug. Ik hou verschrikkelijk veel van haar. Nu weet ik dat dat op korte termijn niet gaat lukken omdat ze dus een nieuwe vriend heeft. Maar wat kan ik nu het beste doen? Haar helemaal met rust laten nu? Maar hoe lang moet ik dan niks van mij laten horen? Of af en toe toch een berichtje sturen naar haar om te vragen hoe het gaat.
Afgelopen zondag na een wedstrijd gespeeld te hebben, had ik afgesproken met mijn ex om daarna naar mijn huis te gaan. Ik belde haar om te vragen of ik haar kon ophalen alleen reageerde zij hier kortaf en eenmaal bij haar aangekomen moest ik nog een tijdje op haar wachten. Ik was hierdoor geërgerd en dit monde uit in een ruzie bij mij thuis. Ik ben van kleins af aan al iemand die erg driftig kan zijn en veel van mijn woede opkropt wat af en toe een explosie van agressie kan hebben tot gevolg. Dit was die dag ook het geval en heb haar gevraagd naar huis te gaan. Dit was voor haar de druppel en heeft het toen uitgemaakt. Achteraf natuurlijk ontzettend veel spijt van gehad en gevraagd of zij mij hiervoor kon vergeven maar het was voor haar al te laat. In de dagen erna nog wel redelijk veel contact gehad en heb mede door de adviezen op deze site geprobeerd het te laten rusten, niet wanhopig over te komen of een vingertje naar haar te wijzen. Ze vertelde dat onze ambities en ontwikkeling teveel van elkaar verschillen en dat ze daar veel stress van ondervond. Ondanks dat alles in een lift zat en ik vond dat ik zelf ook goeie stappen had gezet in de goede richting was dit voor haar niet genoeg. Het verliefdheids gevoel is bij haar nog duidelijk aanwezig en maakt zich druk om wat ik doe. Ik probeer het zoveel mogelijk te laten rusten en niet elke keer alles oprakelen of uit mijzelf een berichtje te sturen. Alle berichtjes komen van haar kant waarin ze zegt dat ze alles mist maar dat het niet verder gaat zo. Dat ik niet kan veranderen hoe ik ben en dat het niet botert tussen ons als we toch besluiten verder te gaan. Ik heb zelf mijn beste beentje voor gezet om toch mijn situatie te veranderen in een positieve manier. Ondanks de kleine ruzies/discussies op zijn tijd was het altijd zeer gezellig en konden wel weken met elkaar onder 1 dak leven zonder dat wij aan elkaar gingen ergeren. Ookal heb ik niet alles goed gedaan en dat besef ik mijzelf ook vind ik het raar dat ze zegt dat het niet botert tussen ons.
Er zijn me echter paar dingen opgevallen waarover ik me wel wat zorgen maak, namelijk dat ze in een week tijd ineens 5 mannelijke vrienden op Facebook heeft toegevoegd, allemaal tegen de late uren en sommige midden in de nacht. Ze zei echter dat er geen ander in het spel was, dus ja, ik geloof haar wel op het woord, maar dit vind ik toch wel wat vreemd, aangezien ze een nogal bescheiden persoonlijkheid heeft en best rustig is.
Ik had er toch wel veel moeite mee en heb toen jou methode geprobeerd. En ook echt me contact verbroken. Ik weet niet meer precies hoe het gegaan is maar na een tijdje heeft hij inderdaad weer contact gezocht. We hebben nu weer een jaar contact. Een tijdje weer af en toe afgesproken en toen zijn er ook dingen gebeurd. We zijn gek op elkaar en houden veel van elkaar. Maar allebei nog druk met de studie en zelf nog alles op een rijtje aan het zetten vandaar dat we eigenlijk allebei liever geen relatie wouden. Maar wisten wel dat we dit niet beter niet konden doen dus weer afstand van elkaar genomen. Toch blijven we elkaar opzoeken. Nu nog weer veel contact gehad via whatsapp maar niet meer afgesproken. Waar het nu op neer komt. Hij wil eigenlijk met mij zijn. Hij ziet mij later als zijn vrouw en wil z’n leven met me delen. Maar is nog niet klaar om zich te binden want hij gaat als het doorgaat dit jaar voor 10 maand na australie om stage te lopen en z’n studie af te ronden. Veel dillema’s ik zelf twijfel, het liefst wil ik hem terug, maar ik weet dat ik het niet moet doen omdat ik zelf niet echt lekker in me vel zit. Als je niet happy met jezelf bent word je dat ook niet met een ander. Maar het is zo dubbel we hebben wel eens huilend aan de telefoon gezeten. Want het gevoel is sterk en we hebben beide het gevoel dat we niet te vervangen zijn voor elkaar. Nu hebben we besloten het grootste contact te verbreken maar dat we elkaar af en toe nog wel eens kunnen zien. Omdat we toch erg belangrijk voor elkaar zijn geworden. (we zijn 22 en 23) Als we voor elkaar bestemd zijn dan komt het ooit wel goed zo denken we soms wel. Maar ik begin me twijfels te krijgen. Vaak denk ik ook dat die me aan het lijntje houd maar aan de andere kant voelt het voor hem soms ook zo. Wat kan ik het beste doen. Het liefst wil ik hem niet helemaal kwijt, maar door contact te houden blijft het gevoel. Maar af en toe afspreken is misschien ook niet verstandig. Ik wil niet het gevoel hebben dat hij denkt dat die altijd weer na me terug kan, ik wil wel dat die beseft dat die me echt kwijt is.

Hi Hoopvol, ja, het is vervelend als er nog onafgemaakte issues rondwaren, of dat nu praktische of emotionele zaken zijn. Hierdoor ben je 'gevangen' in het verleden, maar ook in de hoop. En of dat goed voor je is valt te betwijfelen. De kans is namelijk heel reeel dat je over een paar jaar iemand anders vindt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam zoveel tijd hebt kunnen vergooien aan een ex die dit helemaal niet waard was. Blijf je denken dat jullie bij elkaar horen, weet dan dat je het risico neemt dat het allemaal voor niets kan zijn en je straks met dubbel verdriet kan zitten. Bekijk altijd of een man je liefde of affectie wel waard is, want in een relatie is het altijd een optel- en aftreksom van 'geven en nemen'. Geef in de huidige situatie geen millimeter te veel. Aandacht en aan hem denken zijn allemaal 'cadeaus' waar hij waarschijnlijk geen raad mee weet. Groetjes, A.
Hi Karel, wat dit te betekenen heeft is simpel. Ze meende verliefd te zijn op die ander en dumpte jou zonder pardon, alle voorafgaande liefdesbetuigingen ten spijt. Zoals het verhaal overkomt is er van je ex' kant uit geen sprake van enige liefde voor jou, of voor die ander. Wel houdt ze vooral van zichzelf en de spelletjes die ze met andermans gevoelens speelt. Als je notabene op het punt staat om samen te gaan wonen om er vervolgens achter te komen dat ze bij een andere man is langs geweest om er de nacht door te brengen, dan heb je niet te maken met een betrouwbare partner voor het leven. Integendeel, je bent ronduit belazerd, en die nieuwe vriend van haar is een bruut om haar uit te nodigen terwijl hij waarschijnlijk wel wist dat zij in een relatie was. Dat je ex nu problemen heeft met haar emoties heeft ze aan zichzelf te wijten, dat is de consequentie als je moedwillig anderen pijn doet. Spijt? Nee. Wil ze je terug? Nee. Mensen doen altijd wat werkt, ondanks alle regels emotionele tekst die men er tegenaan gooit. Wat ze doet is eenvoudig: ze neemt geen enkel contact met je op, en is ondertussen met die ander. Stuur die meid de laan uit en kies in de toekomst een partner die jou niet constant hoeft te overtuigen van een 'liefde' die er in de verste verte niet geweest is. Veel sterkte, A.
Je zou ook eens kunnen proberen om te kijken wat er wellicht in jou schuilt waardoor je mannen op je pad krijgt die zich niet kunnen of nog niet willen binden. Meestal zijn mensen een spiegel van jezelf en hou je ( mogelijk onbewust) zelf mannen ook op afstand. Of wil je te graag. Ik heb geleerd nooit een schuld bij de ander neer te leggen, maar eerst eens te kijken naar wat je zelf wellicht nog moet leren. Of jezelf eerst moet geven. (Zelfliefde misschien?) Misschien moet je dat gene dus eerst in je zelf ontwikkelen wat je nu denkt te halen bij de mannen die onbereikbaar voor je zijn. Geloof me, ik kan het weten. Het is soms pijnlijk en ook ik heb veel verdriet gehad. Maar met dit inzicht sta ik een stuk positiever in het leven en vertrouw er nu heilig op dat ‘mijn man’ er ooit voor mij komt. Ik wens je veel liefde toe en succes!
Hi Flower1980, jammer dat je ex alleen al wat betreft dat concertkaartje niets liet horen. Een man trekt zich terug als hij bijv. denkt dat iets toch een verloren zaak is, of als hij op iets wil broeden waarbij hij niet gestoord wil worden. Zoals eerder aangegeven heeft je ex je op de lange baan geschoven maar houdt hij de deur nog wel op een kier. Ondertussen vindt hij misschien dat je eerst maar eens van betere huize moet komen, tja, een man heeft ook zijn trots ;). Haast om je terug te krijgen heeft hij dan ook niet. Of hij een ander heeft kan helaas niemand op deze website aan je vertellen, dus daar zul je zelf achter moeten komen. Inderdaad zijn dan de kansen hem terug te winnen zeer verslechterd. Foto's verwijderen doet een man als hij alle banden met het verleden wil verbreken, bijvoorbeeld uit woede, maar ook omdat hij er voorlopig niks meer in ziet. Verder zijn veel mannen nogal verrukt van de 'single'-status op internet, dus dat speelt mee. Ik denk dat je te snel, en teveel tegelijk wilt. Keihard je best doen werkt ook niet. Je moet jezelf blijven, en niet geforceerd de 'perfecte' ex willen uithangen om hem te paaien. Laat hem met rust, want je hebt van jouw kant nu meer dan genoeg gedaan. Wil hij je terug omdat hij echt van je houdt zoals ie zei, dan zal hij vroeg of laat zijn pijlen voor de dag halen. Laten we hopen dat hij straks die moed heeft. En je laatste vraag: Nee, mannen zoeken niet standaard aandacht bij andere vrouwen na een breuk, wel is het voor sommigen een methode om zich weer een 'echte vent' te voelen, of een manier om over de pijn van een verloren liefde heen te komen. Groetjes, A.
Mannen en vrouwen vinden verschillende soorten gesprekken fijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit verschil al tijdens de kindertijd ontstaat: meisjes voelen zich verbonden met elkaar als ze geheimpjes hebben en samen persoonlijke problemen bespreken. Jongens hechten zich aan elkaar door samen dingen te ondernemen en over hun gezamenlijke hobby’s te praten. [3]. Als je van je vriend of man verwacht dat hij net zo'n goede gesprekspartner voor je is als je beste vriendin, zal je negatief verrast worden. Mannen bouwen geen hechte relaties op door middel van gesprekken en ze veranderen vaker van thema. Ze worden tijdens het gesprek bovendien snel afgeleid door objecten in hun directe omgeving.
Als je andere dingen te doen hebt naast hem voelt het voor hem niet verstikkend. Trap er niet in om je te laten meeslepen in zijn enthousiasme. Doe het rustig aan. Mannen die hun snelle tempo niet onder controle kunnen houden zullen snel verveeld raken. Als dat gebeurd zal hij je laten vallen. Bespaar jezelf de pijn van gedumpt te worden en move on!
Hi Pieter, je ex ging met een heel andere verwachting de relatie in dan jij. Zo dacht ze dat je na verloop van tijd wel in haar buurt zou gaan wonen en dat ze tegelijkertijd haar vrijheid kon bewaren. Dat lijkt me gezien het feit dat ze toch weer zou verhuizen, teveel gevraagd. Dat twee mensen elkaar een poos minder vaak kunnen zien hoeft geen bezwaar te zijn. Integendeel, het is de ultieme test om te zien of de relatie tegen een stootje kan. En of er echt liefde in het spel is, want je weet dat liefde altijd een weg vindt. Zelfs als de situatie hopeloos of bijna onmogelijk is. Jullie relatie redde het helaas niet. Ze verweet je verder dat je geen aandacht gaf wanneer zij dat nodig had, maar 'gedachten lezen' valt niet mee, dus ze had het zelf moeten aangeven wanneer ze het moeilijk had. Niet pas achteraf, nu je er niets meer aan kon doen. Uiteindelijk zal het leeftijdsverschil een te grote kloof zijn geweest. Ze is jong en wil 'van het leven genieten' (dat is vrijheid, toch? lol), terwijl jij al een heel stuk verder bent en waarschijnlijk meer toe aan vastigheid dan zij. Dat is ook het grote probleem van deze tijd: men wil ALLES. Een fantastische relatie, een berg vrijheid, een drukke studie, noem maar op. Maar 'alles' is onmogelijk. Uiteindelijk moet er toch gekozen worden of moeten er prioriteiten worden opgesteld. Zij heeft de relatie weggedaan, in haar beleving het meest logisch, want voor haar gevoel werd haar vrijheid beknot en ze had er toch amper tijd voor. Maar het is niet leuk dat jij vervolgens de zwarte piet kreeg toegeschoven. Hoe dan ook, ik begrijp goed dat het aan je vreet, omdat het gewoon onaf is. Ze was geemotioneerd, wat aangeeft dat ze wel om je geeft maar niet bij machte om de relatie op waarde te schatten. Eigenlijk is ze een slachtoffer van de moderne tijd… is er een minpuntje, oh weg ermee, onder het motto dat er 'een afstand tussen jullie was gegroeid'. De online blokkades zijn kwalijk, maar ook weer niet. Het duidt erop dat ze boos op je is, en boosheid is een vorm van verdriet. Het beste is dat je het nu even laat rusten en na een paar maanden ( kun je dat? ;) ) weer eens contact met haar opneemt. Het liefst per email, als dat niet kan via de telefoon. Wie niet waagt die niet wint… Ik hoop dat ze ooit tot inkeer komt. Sterkte, A.
ik heb sinds een week een vriendin en ze wil het al weer uitmaken met mij. Ze zegt dat ze iemand heeft leren kennen en dat ze zich zeer goed voelt bij hem. Ze twijfelde eerst om het uit te maken, maar ik denk dat ik haar daarna te veel probeerde te overtuigen om het niet te doen. Want daarna was ze bijna zeker dat ze het ging doen. Ik vroeg of ik nog een kans had. En toen zei ze later misschien. Ik heb toen gezegd dat ze moest kiezen en als ze de ander zou kiezen dat ze mij kwijt was en dat ik nu met haar wil en niet later. Kan ik nog iets doen want ik ben zoooo verliefd op haar en wil haar egt niet kwijt. We zijn nu ongeveer 2 weken later en ze heeft al 2 keer contact met me gezocht via facebook. Ze zij hi en vroeg of alles goed was, ik zei alles goed enzo en toen ging ze weer offline. Wil dit nu iets zeggen of niet. Wat kan ik nog meer doen, want ik mis haar zo ontzettend. Help mij alstublieft :’s.
Het is uit met mijn ex nu 3,5 weken. We hadden iets heel speciaals samen echt een diepe relatie. Alleen waren er veel leugentjes van haar kant uit maar ondanks dat hadden we een sterke band althans dat liet ze mij ook geloven. We hebben heel veel meegemaakt in drie jaar tijd. Zware tijden voor haar en we zijn er altijd doorheen gekomen. De laatste week voordat de relatie door haar verbroken werd was er niks aan de hand. Ze was ontzettend verliefd en liet dat ook merken en ik voelde dat ook. De dag voordat het uitging is ze nog bij mij geweest alles was goed en lief. Die avond zou ze naar haar huis gaan (we zouden binnen een maand samen gaan wonen). Die avond stuurt ze me nog hoe ontzettend veel ze van me houdt en niet zonder me kan etc. De dag erna kom ik erachter dat ze niet thuis is geweest. Haar eerste reactie hierop was dat ze bij een vriendin was geweest om te praten over onze relatie, omdat er af en toe wat kleine ruzietjes waren voornamelijk om leugentjes.
Mijn vraag, hoe kan het dat je met dates een super tijd hebt, ze keihard zit te flirten, helemaal in me kruipt, 3x ’s nachts sex hebt, me doodknuffelt, mr dan wel daarna blijkbaar weer gaat nadenken, je laat beïnvloeden door vriendinnen, afstand nemen omdat je niet ‘verliefd’ bent en dan na 2 a 3 weken weer van vooraf aan beginnen? Ik begrijp dat niet.

Hi Lana, als je twijfelt aan andermans liefde, dan is die liefde er niet. Zo eenvoudig is het. Je krijgt daar ook eigenlijk continu bevestigingen van, maar je blijft desondanks in hem geloven. Je bent herhaaldelijk gekwetst, hij heeft tegen je gelogen, gaf je valse hoop en kwelde je met dat stompzinnige getwijfel. De liefde waar je over spreekt zie ik dan ook niet. Je vragen: Ja, het komt goed als je 'voor elkaar bestemd' bent, wat nogal spiritueel klinkt, maar wat simpelweg neerkomt op het feit dat mensen het moeilijk vinden om echte liefde te laten rusten. Wie beet heeft, wil dit niet loslaten. Gebeurt dat toch, dan zijn er tranen en een verschrikkelijk gemis. Zo romantisch kan liefde gelukkig nog zijn ;). Voor wat betreft het contact opnemen: een man geeft inderdaad niet op als hij daadwerkelijk van je houdt. Wel kan er een pauze zijn om even op adem te komen. Dit zie je dan ook vooral bij heftige, hartstochtelijke liefdes waarbij veel emoties gemoeid zijn. Niet erg, want liefde vindt altijd een weg en je moet daarbij vertrouwen op de jagerscapaciteiten van de man. Ja, heel ouderwets, maar wat moet een vrouw zonder! ;). Dat je ex straks een half jaar weg is, maakt voor de liefde niet uit. Je kunt - mocht je toch willen - proberen een vriendschapsrelatie met hem te hebben, zonder dat het een relatie moet heten. Zo stel je jezelf en hem op de proef, want de beste relaties zijn nog altijd die geboren worden uit kameraadschap. Vooralsnog zou ik echter niets doen want voor je het weet zit je weer in zo'n kat-en-muis spel van aantrekken en afstoten. Laat je niet gebruiken voor dit soort experimenten! Sterkte, A.
Ik weet dat ik aan mezelf moet werken, en dat is ook precies wat ik ga doen. Het vreemde is dat ik niet direct behoefte heb om mijn ex te schrijven/mailen o.i.d. maar wel zijn ouders (weer eens wat anders haha). Ik voel me enorm lullig dat ik bij hun de indruk heb gewekt dat ik ze niks vind omdat ik nooit eens meeging, en ik heb eigenlijk een grote behoefte om mijn excuses hiervoor te maken. Het zijn prima mensen en ze hebben een prachtzoon op deze wereld gezet, en waarom ik dan toch zo onmogelijk heb gedaan. tja. Ik zou ze graag in een kort briefje duidelijk willen maken hoe ik me gevoeld heb het laatste jaar, zodat ze niet blijven denken dat ik 'a-sociaal' ben en het lijkt mij een goede start om te beginnen om hier de lucht te klaren (ze wonen trouwens niet in de buurt, dus we zagen ze sowieso al niet vaak).
English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
Ook loopt de relatie met mijn ex verschrikkelijk stroef. Nadat hij bekend heeft gemaakt dat hij een relatie heeft, laat hij weinig tot niets van zich horen, hij wil Rick ook niet komen opzoeken. Voordat hij een relatie had, kreeg ik bijna dagelijks een berichtje (niet dat ik daar op zat te wachten), maar nu hoor ik helemaal niks meer. Over een paar weken hebben we een gesprek met onze advocaten ik ben benieuwd….
Hey butterfly... Ik herken heel veel in je verhaal, ik was 7 jaar samen met m'n vrouwtje en hebben zelfs een dochter.. 2 weken geleden ging het stuk en hoe graag ik ook wil is ze het beu en zeg geen toekomst meer te zien in ons. Ik voel me gebroken en zelfs met het ebook lijkt m'n gemoedstand niet te verbeteren. Vraag me ook af dat als er echt heel veel gebeurt is het echt nog kans van slagen heeft. Heb er nooit bedrogen met een ander maar heb er wel op d'r ziel getrapt
×