De dagen erna bleef het contact heel oppervlakkig, ik had het idee dat ze was geschrokken van mijn 'bekentenis'. Ik wou haar wel weer zien, aangezien mijn gevoelens sterker zijn geworden en ik stuurde mijn vrije dagen op (ik werk ondertussen 5 dagen in de week en zij ook ongeveer), zodat we misschien iets zouden kunnen plannen. Het duurde erg lang voordat ik hier een antwoord op kreeg, maar uiteindelijk; ze vond dit heel raar en zei dat dat heel beklemmend overkwam, terwijl ze juist zo gesteld is op haar vrijheid.
Hi Sonja, zoals je het beschrijft is er een verschil tussen je ex op de zaak en je ex in de privesfeer. Waarschijnlijk wil ze op de zaak net doen alsof er niets aan de hand is, terwijl prive pijnlijk duidelijk wordt dat er toch wel ergens een probleempje is ;). Het verklaren van haar gedrag heeft niet zoveel zin omdat het onpeilbaar is. Er ontbreekt logica, maar er ontbreekt ook gevoel. Het lijkt alsof ze door wisselende houdingen probeert grip te krijgen op de situatie, en het zelf ook niet goed weet. Spontaan zou ik beslist geen compliment geven, maar je zou het kunnen doen als reactie op een compliment van haar kant. Vindt ze je kleding dus mooi, dan kun je iets aardigs terugzeggen over haar eigen kleding. Verder niks. De verleiding om net even meer te doen is groot, maar dan riskeer je dat ze zich weer terugtrekt in haar schulp omdat ze eventjes de bevestiging heeft gekregen dat je haar nog steeds ziet zitten. Niet doen dus. Als je vindt dat je ex zichzelf niet is, dan zal dat op een dag heus ophouden. Niemand houdt het vol om zo lang toneel te spelen. Groetjes, A.
Na 8 jaren is er een einde gekomen aan de turbulente relatie met men grootste liefde.Plots een leegte in je leven, waar je als mens nu 24 uur per dag mee word geconfronteerd.Kindjes die plots in een andere wereld terechtkomen.Een relatie die veel ups en downs kende.Ondertussen al 3 maal uit mekaar gegaan, maar men vermoeden is sterk dat het daar ook bij blijven zal.
Hy was altijd zo rustig en herkende hem niet terug vaak zei die ik ben niet goed voor jou , of je verdient beter , of maakte hij het uit met me. Hy heeft mij zelfs zwanger gemaakt wat zijn bedoeling was en later toen t was gebeurd wou die het kind niet Meer , door de stres hb uiteindelijk een miskraam gehad , vaak denkt die ook diep na over alles wat zo ik niet weten hy wou er ook nooit over praten en beet constant nagels.
Hi J., je hebt jezelf in een zwakke positie gezet. Je ex wilde geen vastigheid, maar wel met diverse anderen scharrelen. Toen hij daar op een gegeven moment genoeg van had, zei hij dat ie je graag terug wilde. Alsof je op een menukaart stond en jij enkel nog bezorgd hoefde te worden. Je was veel te gretig door hem te zeggen dat je zijn woorden niet geloofde. Dit komt over alsof je niets liever wilde dan dat hij de waarheid sprak en je dus letterlijk zijn bestelling wilde zijn. De volgende misser was jouw initiatief om af te spreken. Dit is iets wat hij had moeten doen. De afspraak zelf ging goed zoals je zegt, maar de enorme valkuil dient zich aan nu hij niets meer heeft laten horen en jij natuurlijk denkt aan je volgende initiatief. Het is begrijpelijk dat je onzeker bent en bang bent opnieuw gekwetst te worden. Alle signalen duiden inderdaad op de volgende teleurstelling. Een man die zijn ex terug wil en een leuke ontmoeting met haar had zal er alles aan doen om haar voor zich te winnen. De jouwe doet niets. Stop met dit contact en als hij weer een poging doet, zeg je gewoon dat je er nog wel eens een nachtje over zal slapen ;). Kortom, deze ex moet in de wachtkamer. Precies die wachtkamer waar hij jou vier jaren ongevraagd in heeft laten zitten omdat meneer vrijheid wilde. En ik denk dat hij nog lang niet klaar is met 'zijn vrijheid'. Sterkte, A.
Maar… ik wil knokken, knokken tot ik erbij neerval om te laten zien dat zij echt de WARE is en niet alleen in woorden, maar ook in daden… Na 40 jaar er een zooitje van te hebben gemaakt heb ik de ware gevonden, alleen heb ik die eerst vreselijk gekwetst… ik weet gewoon echt niet meer wat nu te doen… Al begin ik ver onder 0 en moet ik alles met hele kleine stapjes opbouwen… i don't care… ik ben zo zeker van mijn zaak… maar tevens radeloos en machteloos… door mijn eigen schuld! De gedachte/wetenschap dat ze in de armen van een ander ligt is killing… ik wil me letterlijk leegkknokken voor haar… dit gebeurd me nooit meer… heb mijn les absoluut geleerd, want ik heb DE WARE op t spel gezet! en verloren…
Maar goed…ik wilde haar terugwinnen. We hebben nog wel een paar keer afgesproken, waarbij de emoties (huilen, schreeuwen etc) soms hoog opliepen. Ik heb alles uit de kast gehaald om het goed met haar te maken, maar het mocht helaas niet zo zijn. U schreef in uw eerste reactie dat er hier geen sprake is van een rebound. Maar ik heb zelf het gevoel dat ze de ‘ellende’ die is veroorzaakt snel wilde vergeten en de leegte maar snel wilde opvullen met een nieuw vriendje aan haar zijde. Met een schone lei weer beginnen. Mijn ex kan ook moeilijk alleen zijn. Toch geen rebound?
Nadat alles was uitgekomen heeft mijn vriendin mij een allerlaatste kans gegeven, omdat ze nu alles wist, maar ook zag dat vanaf Parijs ik helemaal voor haar ging. We spraken over kinderen en samenwonen en zijn ook naar een groter huis gaan kijken. Maar ik heb haar vertrouwen zo beschaamd en schaam me daar zo diep voor… We zijn 15 oktober 2012 nog naar Dusseldorf gegaan en dat was wederom heerlijk om lekker samen te zijn, ver weg van alle ellende. Op 26 oktober 2012 stuurde ze een sms dat ze er helemaal klaar mee was, blijkbaar had iemand op haar werk iets over mij gezegd, maar meer ben ik nooit te weten gekomen… Inmiddels zijn we 4 maanden en in die 4 maanden heb ik gemaild, gesms't en allerlei dingen geprobeerd. Ze negeert me totaal, wil met rust gelaten worden en heeft volgens mij ook een nieuwe vriend (zag op Valentijnsdag 2013 iemand bij haar naar binnen gaan). Ik, degene die heel goed alleen kan zijn en normaal geen traan laat om een verbroken relatie, lig totaal in puin… Zij is de WARE voor mij… dat wist ik al vanaf onze herstart in Parijs en weet t voor 1000 % zeker… ik wil nooit meer iemand of iets anders. Ik ben gestopt met leugens, wil echt nooit meer een ander en heb zelf hulp ingeroepen van een paragnost… zij vertelde mij dat ze heel boos is en dat ik haar met rust moet laten… hoe harder ik trek, hoe verder ik haar bij me vandaan duw… en dat ik moet werken aan mezelf… in mijn hoofd is t 1 grote chaos… haar advies zal ik ook absoluut opvolgen.
Dit artikel is onderverdeeld in 5 stappen. Dat heb ik gedaan zodat je een stap voor stap manier hebt om te volgen om zo je ex terug te winnen. Het is dan ook belangerijk om een plan te hebben om te volgen, want na een" break-up" heb je meestal pijn, ben je emotioneel uitgeput en vooral, in de war. En tijdens deze staat van verwarring,  ben je gebonden om veel fouten te maken die eigenlijk je kansen om weer bij elkaar te komen drastisch verminderen.
Hi Leo, goed zo :). Bindingsangst en verlatingsangst krijgt niemand 'zomaar', en alleen al het feit dat ze dit meldt betekent dat ze dat niet heeft. Want mensen met deze angsten erkennen dit niet, sterker nog, ze ontkennen het als je het zou benoemen. Neem het dus niet serieus, behalve dat je er rekening mee moet houden dat ze er mee wil aangeven dat ze om die reden dus geen relatie kan beginnen. Zo heeft ze een excuus in handen voor het geval dingen misgaan. Handig, slim, maar ook weer doorzichtig ;). Probeer haar vriendschappelijk te benaderen zonder iets terug te verwachten. De ene relatie voor de andere inruilen werkt nooit, dus pas daarvoor op. Groetjes, A.
Ikzelf ben nogal afstandelijk naar hem toe, daar waar hij steeds oogcontact zocht of steeds naar mij keek deed ik dat helemaal niet. Ik was vrolijk en ging met hem om alsof het een gewone vriend is, ik denk dat hij hierdoor verward is en niet zo goed weet of ik nog wel liefdesgevoelens voor hem heb. En bij het afscheid nemen merkte ik aan hem dat hij eigenlijk niet wilde dat ik wegging.
Ja, dat betekent zeker wat. Een man blijft niet maanden bij een vrouw hij niets aan vindt. Nu is het taak om zijn 'aantrekkingskracht' trigger te leren kennen. Van wat weet je dat hij dat heel leuk vind? Weet je dat, dan kan je hem daar af en toe wat van geven. Niet te vaak, want dan wordt het voorspelbaar... ook niet te weinig want dan voelt ie minder voor je.
Wij hadden enkele maanden geleden na een ruzie afgesproken om maar 1 avond doordweeks af te spreken, omdat zijn werk erg zwaar is en hij veel behoefte heeft aan rust en eigen tijd. Daarbuiten zouden wij wel gewoon 1 of 2 nachten samen slapen in het weekend en tenminste wekelijks 1 dag wat leuks samen doen. Ik accepteerde dit, maar na een tijdje vond ik dit niet meer kunnen, ik heb toen de opmerking gemaakt: ‘ik vind dit geen normale relatie, ik wil je graag 1 avond vaker zien, als je af en toe geen zin hebt, is dit geen punt, maar ik zou dit graag willen’. Hij heeft dit toen toegestemd en ik vroeg hem wekelijks of hij ook daadwerkelijk een dag extra wilde afspreken, hij heeft nooit geweigerd, en om vervelende avonden te voorkomen heb ik er zelfs enkele keren zelf voor gekozen om hem maar 1 avond doordeweeks te zien.
Hij deed de dag dat we hadden afgesproken erg zijn best om het mij naar mijn zin te maken. Ik heb hem wel even naar zijn ‘vriendin’ gevraagd, maar daar sprak hij niet lovend over, ze hadden ruzie gekregen en elkaar niet meer gesproken, hij wist weinig van haar en sprak ook niet echt enthousiast over haar hij noemde haar zelfs gek. Verder heb ik niks gevraagd, dus blijkbaar is dat alweer over.
Ik wil ook graag advies vragen. Mijn vriendin heeft het gister met mij uitgemaakt. De druppel die de emmer deed overlopen was dat mijn moeder haar, voor de zoveelste keer, alweer via de telefoon uitgescholden had. Mijn moeder respecteert onze relatie niet. Al 1, 5 jaar lang niet. Dit komt omdat mijn vriendin een gescheiden vrouw met kind is en bovendien een bordeline probleem heeft waarvoor zij in therapie is. Nu had ze een homosexuele relatie met mij sinds 1, 5 jaar. Gister was mijn vriendin op haar therapie en is toen zij overstuur geworden door het gescheld van mijn moeder dat zij in een isoleercel terecht is gekomen van woede. Nu zegt ze dat ik dit had kunnen voorkomen en dat ik nooit voor haar opgekomen ben. Nu wil ze geen enkel contact meer met mij. Ik moet haar met rust laten. Haar vergeten en ze hoop dat ik een ander tegen ga komen. Het is meerdere keren uitgeweest tussen ons maar ik denk dat het deze keer voorgoed is omdat haar reactie erg rationeel is naar mij toe. Ze komt erg overtuigend over. Wat kan ik doen om haar terug te krijgen? Want ondanks haar problemen hou ik toch echt van haar. Ik hoop op advies. Want ik ben radeloos nu. Groetjes, Angel Reactie infoteur, 16-04-2012
Mijn relatie is nu ongeveer een half jaar geleden verbroken. De eerste week nadat het uit was heb ik geen contact met haar opgenomen, maar natuurlijk wel met anderen in haar omgeving die het bijzonder treurig voor mij vonden. Na deze week, kreeg ik hele rare berichten van haar waar ze heel erg boos en onredelijk overkwam. Waarschijnlijk nog steeds de emotie. Dom en onwetend dat ik was, ging ik voor de quick win waarin ik het direct goed met haar heb gemaakt. Hierna, is een periode geweest waarin we eigenlijk nog steeds veel contact met elkaar hadden. Zagen elkaar meerdere keren per week. Alleen slopen dezelfde problemen als tijdens de relatie weer in onze omgang met elkaar. Dit heeft een maand of 3 geduurd.
Het zit zo. Relatie met mijn ex is nu zeker een jaar over. Poosje geen prive contact gehad nu wel weer wat. Maar als ik mijn ex bv vraag voor een etentje, doet ze erg alsof ze niet veel zin heeft, beetje nonchalant van "och ik kijk wel ff". Vervolgens komt ze doodleuk eten (gisteren nog) en zit ze ook nog eens vlak naast mij op de bank, terwijl er nog drie andere stoelen vrij staan en komt ze soms 'gespannen' over.. Wat moet ik hier mee en waarom komt ze dan uberhaupt? Iemand enig idee?
Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert
Hi P., zoals het artikel aangeeft kun je beter voorlopig niets doen, want de angstvallige pogingen die je doet om het contact te handhaven halen vooralsnog weinig uit. STOP dus. Al wat er gebeurt is dat je steeds weer gefrustreerd raakt omdat ze telkens in de 'nee ik wil niet'- stand gaat staan, dus gun jezelf eens wat beters. Ik begrijp wel dat je hart alleen bij haar ligt en je momenteel niet verder kan, maar daarom moet je jezelf 'bevrijden'. Dit doe je door jezelf eens door elkaar te rammelen en jezelf de vraag te stellen of je zo wel verder wilt. Steeds weer die teleurstellingen, de hoop, de wanhoop, de emoties die je verspilt, noem maar op. En je wordt ondertussen ouder. Op een gegeven moment moet je maar denken dat het lot kennelijk zo is als het gaat en dat er kennelijk ergens anders iemand op jou wacht. Iemand die je nu nog helemaal niet kent. En zo had het dan moeten zijn, want vaak zijn de dingen achteraf veel beter verklaarbaar dan als je er nog middenin zit. Gezien de laatste ontwikkelingen tussen jullie raad ik je dus dringend aan om alle goedbedoelde pogingen te staken en haar te laten somberen in haar eentje. Haar keus. Jouw leven. Het lot. Groetjes en veel sterkte van A.

Hi Sonja, het zal haar zijn opgevallen dat je afstand houd, maar die afstand is m.i. nog lang niet genoeg. Wees zuinig met complimenten en maak jezelf veel geheimzinniger. Vraagt ze bijvoorbeeld wat je in het weekend gedaan hebt, houd het dan vaag of zeg 'niets bijzonders'. Je bent haar in geen geval verklaringen verschuldigd, houd dat steeds voor ogen! Wat ze zei over die taart is denk ik een nogal omslachtige test geweest om te zien hoe gretig jij bent om bij haar te zijn. Goed dat je je afzijdig hield :). Eventuele veranderingen in je ex ontstaan doordat ze geen hoogte meer van je krijgt. En dat werd tijd, na al die keren waarin jij het was die haar gedrag niet begreep. De goede weg is een lange weg, waarbij heel wat obstakels uit de weg moeten geruimd. Of je ex ooit zo ver komt is zeer de vraag. Groetjes! A.
Hi Sonja, je hebt daar dus met Pasen gezien en jullie waren een soort 'getrouwd stel'. Welnu, je hebt haar dus al, zou ik zo zeggen. Er valt in deze geen ex meer terug te krijgen, of zie ik dat verkeerd? Dat ze geen intimiteiten wil of niet met jou officieel als stel gezien wil worden, zijn eigenlijk twee andere verhalen. Als je niet met een partner wilt zijn die hier een probleem mee heeft, moet je de discussie openen en/of je biezen pakken. Kun je, of durf je niet goed over haar persoonlijke problematiek aangaande relaties te praten, dan zit er iets groots tussen jullie in, wat de beste therapeut nog niet weg kan krijgen. Stap je op, dan kun je de boel afsluiten en later een andere partner hebben die geen issues heeft. Waarschijnlijk is dat veel gemakkelijker en prettiger voor je. Want jouw welzijn moet toch meetellen! Cijfer jezelf dus niet weg in die oneindige hoop, tenzij je de communicatie hierover drastisch hebt kunnen openbreken. Vooralsnog zit dat er niet in als je ex zich laat beinvloeden door een therapeut die haar merkwaardige opdrachtjes meegeeft. Groetjes, A.
Zo heb je misschien een iets duidelijker beeld. Ik wil zelf ook anders zijn, terug naar mijn oude situatie zoals ik was toen we wat kregen. En dat is met wat kleine aanpassingen heel goed mogelijk. Ik ben in gesprek met mijn baas, ik leer mijn eigen verantwoordelijkheid op te bouwen en het praten is een kwestie van de knop omzetten en je gevoelens uit te spreken. Zoals ik altijd deed. Reactie infoteur, 28-06-2012
Ik had 3,5 jaar relatie die verbroken werd door te weinig vertrouwen vermoedelijk van haar kant uit en te weinig intieme momenten van mijn kant uit. Ik hield van de omgeving, haar thuis, haar familie, haar vrienden. Nu ben ik moeten terugkeren en niets voelt nog goed. Ik had een gokprobleem, maar heb dat aangepakt, zij had – heeft een workaholic probleem dat nooit is aangepakt. Communicatie is belangrijk, maar als dat er te weinig is…ik ben de enige die met een schuldgevoel overblijft…
Hi P., je vriendin is een ongelooflijke drama queen. Ze zoekt problemen die er niet zijn, of ze maakt die problemen zelf wel! De remmingen die ze heeft hebben te maken met haar achtergrond, en dit kun je niet zomaar omkeren. Daarom adviseer ik je door te gaan met jouw leven zonder haar, niet hopend of wachtend, maar door je zinnen echt te gaan verzetten naar andere mensen. Misschien ook wel een andere vrouw. In de tussentijd kun je haar proberen te zien als een ex met wie je wel bevriend bent (er was immers geen hoogopgelopen ruzie), maar die zich laat behandelen voor issues waar jij part noch deel aan hebt. Kennelijk wil ze jou daar niet bij hebben, dus dit moet je verder maar respecteren. Na lange tijd kun je natuurlijk best vragen hoe het met haar gaat. Mocht ze in de tussentijd contact met je zoeken, houd het dan kort en 'geef' niet teveel. Relaties gaan over geven en nemen. Investeer je teveel aandacht en liefde, maar heb je het gevoel dat niet in gelijke mate terug te ontvangen, dan krijg je onvrede en frustratie. Je moet jezelf echt beter gunnen. Ik denk dat je haar op dit moment niet terug kunt krijgen, welke middelen je ook inzet, omdat ze met die persoonlijke problemen (verlatingsangst als grondslag voor bindingsangst) worstelt. Op de lange termijn ligt alles nog open, want wie weet gaat ze na een jaar of zo beseffen dat ze 'nee' heeft gezegd tegen de man die van haar houdt. En dat was een blunder van de eerste orde, vooral omdat ze ook nog eens zeer veel om jou geeft. Daarom: dit heeft niets met jou als persoon te maken, maar alles met haar eigen problematiek. Beschouw haar als 'ziek' en laat het lange tijd rusten. Jouw leven gaat door! Veel sterkte, A.

Ik ben Marcel. 17 jaar oud. Ik heb een relatie van bijna een jaar en voor die tijd gingen we met elkaar om als beste vrienden. We hebben samen heel veel meegemaakt en gedeeld, altijd waren we er voor elkaar en we waren behalve vriend en vriendin ook beste maatjes. Afgelopen vrijdag (02-10) heeft mijn vriendin het met me uitgemaakt. Ik kreeg de reden mee dat ze niet meer gelukkig werd van onze relatie. Ze was heel verdrietig en zei dat ze beslist beste maatjes met me wou blijven, zoals tijdens en voor onze relatie. We hadden wel eens ruzie en meningsverschillen, maar nooit zo erg dat het onze relatie zou aantasten. Tenminste zo bekeek ik het. Het kwam dan voor mij als een totale verassing. Ik ben er echt kapot van en wil haar heel graag terug. Ze wil nu een tijdje geen contact met me om het allebei te kunnen verwerken maar toch hebben we al een paar keer contact gehad. Ik wil gewoon het heel graag nog proberen, omdat ze me nooit verteld heeft te twijfelen aan onze relatie. Integendeel, ze vond dat het juist heel goed ging zei ze. Ik heb intussen al heel veel dingen gedaan uit emotie waar ik spijt van heb. Heb gedreigd met dingen dat het toch niet goed zou komen, en eindeloos doorgezeurd voor die ene kans. Nu ga ik haar het weekend zien. Maar ik wil haar zo graag terug. Ze is een type die niet snel iets terugdraait, omdat ze nu denkt dat het hoge woord er uit is, als ze nu misschien toch door zou willen zou ze het me niet zeggen omdat ze bang is dat we elkaar dan opnieuw pijn doen als het weer niet lukt. Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 08-11-2012


Om een lang verhaal kort te maken toen ging het finaal mis. Ik zocht contact met hem om het goed te maken hier wilde hij niets van weten en heeft mij vrijwel genegeerd voor een periode van 2 maanden. Ik ben toen in een depressie geraakt met paniekaanvallen en alles daar bij. In die periode heb ik hem bestookt met berichten over mijn gevoel en dat ik spijt had van mijn felle reactie. Hij bleef mij negeren behalve te zeggen dat hij niets met mijn berichten kon. Hoe meer ik hem bestookte, hoe meer hij wegrende…. logisch ook. Op een gegeven moment besefte ik dit natuurlijk ook en heb het een tijd met rust gelaten.
ander vriendje gehad waar ze mee heeft samen gewoond en dat is nu ook voorbij. De 1.5 jaar dat we niet bij elkaar waren heb ik haar enorm gemist, heb ook een enkele andere vriendinnen gehad , maar ik kon niet meer hetzelfde voelen voor iemand anders. Het probleem is dat ik het zelf heb uitgemaakt met haar toen omdat we veel te veel ruzie maakten. ze heeft me nog wekenlang achterna gelopen en proberen terug te winnen. Erna zijn we nog goede vrienden gebleven totdat ze een relatie met iemand anders is begonnen toen is het contact gestopt. nu heb ik terug contact met haar gezocht omdat het gedaan is met haar vriend. De situatie waar ze zich nu in bevind kan ik het haar onmogelijk
Zoals besproken in tip 6, is het belangrijk te onthouden dat je hem nooit de schuld moet geven van de break-up. Ik snap dat dit ten dele wel het geval zou kunnen zijn maar het heeft geen enkele zin om dit te blijven benadrukken. Hij zal zich er alleen maar slechter door voelen en niet meer bij je terug willen. Wees bereid je eigen fouten toe te geven en ze vooral te verbeteren.
Hi Eddy1, zeker. De twee belangrijkste mensen in haar leven (moeder en dochter) waren tegen jullie huwelijk, maar je vertelt er niet bij waarom. In elk geval is het een sterke aanwijzing dat daar een groot deel van het probleem zit. Het zwijgen is haar manier van 'ruzie maken'. Ze wil je hiermee wellicht iets laten voelen of straffen, maar het is doelloos. Vrouwelijke schepsels zijn moeilijk te begrijpen! ;) Groetjes, A.

Een ex terugwinnen kost nu eenmaal veel tijd en veel geduld. Het kan voor jou gevoel erg lang duren, maar voor je ex kan dat in zijn of haar beleving heel anders zijn. Geef jezelf dus ook de tijd. Om de tijd te doden zorg je dat je een plan maakt om de komende tijd door te komen, zodat je niet continu in de verleiding komt om je ex berichtjes te sturen en in het ergste geval wanhopig te gaan stalken.
'We moeten praten' is de uitgesproken nachtmerrie van menig koppel. Het einde is nabij. Ruzies, meningsverschillen, verwijten, gekrenkte trots en een gekwetste ziel... hoe komt dit nog goed? Het komt voor dat je best weet dat je niet de goede dingen tegen je ex hebt gezegd, en de ex enkel verder van je vandaan hebt gedreven. Dit komt omdat je met een gebroken hart al gauw te emotioneel wordt en de zaak verder kan verknallen. Je ex krijgt immers redenen in handen om de relatie vooral maar 'uit' te laten blijven. De ex gaat zelfs de emoties als bewijs zien dat het toch niks wordt met zo'n drama king of queen. Na kalmering probeer je vervolgens door redenaties de ander te overtuigen vooral bij jou te blijven of je terug te nemen. Maar dan komt het tere punt: Je kunt een ander niet overtuigen om iets te voelen, dus met rationele argumenten kom je er ook al niet. Of heb jij zo'n ex die voor jou viel omdat je uitblonk in logisch nadenken? Wellicht niet. Het is waarschijnlijker dat je ex ooit op je viel omdat hij of zij zich geweldig voelde bij jou.
Een partner vinden is lastig, maar een partner bij je houden is nog veel moeilijker. Het zijn allebei belangrijke stappen op weg naar het huwelijk. Er zijn vrouwen zat die een man vinden die zich voor altijd aan hen wil binden. Wat is hun geheim? Dit is geen alomvattende handleiding, maar de volgende tips kunnen je misschien op weg helpen naar een diepere relatie.
“Bedankt Nicole voor al je adviezen. Het komt precies op tijd, aangezien ik pas gescheiden ben na 19 jaar huwelijk. Ik zei dat ik nog een tijd niet zou gaan daten, omdat ik daar niet aan toe was. De waarheid is, dat ik gewoon dacht dat mannen niet in mij geïnteresseerd zouden zijn, in elk geval niet genoeg om me mee uit te vragen. Maar mijn houding is veranderd tijdens het lezen van je boek en tegen de tijd dat ik het uit had, had ik de kracht en het zelfvertrouwen dat ik het het kon. Elke dag las ik je boek en probeerde ik een ding te doen wat ik geleerd had. Op de derde dag, flirtte een collega met me en vroeg me mee uit. Hij is echt leuk. De enige reden dat ik nee zei, was omdat het een collega is. Maar het voelde goed om gevraagd te worden en ik weet dat ik op weg ben naar betere tijden. Heel erg bedankt dat je me door deze tijd heen hebt geholpen en dat je me de kracht hebt gegeven om meer voor mezelf te willen.”
mijn vriend maakte het uit en ik moest huilen dus hij liep weg maar hij kwam 5 min. later terug en gaf me zijn armbandje en hij zij dit brengt je geluk, verder praat ik nog wel us met hem via online chatte maar het is echt heel pijnlijk want ik hou nog van hem maar hij niet meer van mij en ik probeer normaal te doen tege hem en het lukt me wel maar hij is nu het uit is super emotieloos en toen we een relatei hadde was hij just heel emotioneel. en hij is nu boos opmij want toe nwe een relatie heb ik met een andere jongen gezoent en hij zei ja het maakt niks enhij werd niet boos en nu het uit heeft hij toegegeven dat hij toch wel boos is en toen hebbe we even geen contact meer gehad en nu weer wel maar het is pas 3 weeken uit help me alsjeblief ik mis hem zo en ik realizeer me nu dat ik nog nooit zoveel van iemand gehouden heb als van hem xx
Ik heb vorig jaar november iemand leren kennen… maar ik was nog niet toe aan een nieuwe relatie en dat heb ik hem ook gezegd. Echter was de interesse langs zijn kant groot en was de jacht geopend. Rond maart begon ik me meer en meer open te stellen naar hem toe, we deden leuke dingen samen en konden over alles praten. Hij had ook een pijnlijke breuk achter de rug en was toen al meer dan een jaar vrijgezel. Alles was goed tot we meer en meer naar een relatie toe groeiden. Hij kreeg twijfels, want ik had tenslotte gezegd dat ik dat in eerste instantie niet zag zitten. Hij leek maar niet te begrijpen dat ik er die maanden wel degelijk over na had gedacht en me goed voelde in zijn gezelschap en dat ik anders die beslissing niet had gemaakt. Ik ben gaan nadenken over wat hij zei: dat ik aan hem steeds een vriend had en dat hij me nooit in de steek zou laten zoals mijn ex dat had gedaan. En hij hij was te vertrouwen dus ja hij was een goede partner. Maar hij kon zich niet geven en dat zorgde op zijn beurt weer voor frustraties bij mij. Gelukkig konden we goed met elkaar praten en hadden we veel leuke momenten samen, maar de twijfel bleef langs zijn kant bestaan. Toch wou ie verder proberen… Ondertussen zijn we 10 maanden verder en heb ik het natuurlijk al eens gehad over samenwonen. Maar hij wou niet aan de toekomst denken, noch wil hij volwassen worden. Als ik dan dingen vroeg als waarom hij dan een relatie had, bleef hij me het antwoord schuldig. Toch kon hij wel praten over dingen als kinderen en fantaseerden we over hoe ons huisje er moest uit zien… Hij was lief voor me en deed echt wel zijn best. Alleen heb ik nu de indruk dat, van zodra zijn gevoel te veel sprak, zijn verstand zich kwam moeien.
Hallo, ik heb even een korte vraag. 3 weken geleden is het uitgegaan met mijn ex. Sindsdien heb ik alleen maar contact met hem proberen te zoeken, hem heel de dag geprobeerd te bellen en hem zelfs op zoeken. Het stomste wat je maar kan doen. Hij ergerde zich er dood aan en zei dat hij alleen maar in zijn besluit werd bevestigd. Het werkte alleen maar averechts zoals in het artikel stond. Ik realiseer me nu absoluut dat dit niet de weg is. Hij heeft de afgelopen weken nog geen eens kans gehad om me te missen omdat ik er zo bovenop zat. Toen hij het uitmaakte zei hij dat hij er klaar mee was, maar hij heeft wel verschillende malen aangegeven dat hij niet weet of dit gevoel zo blijft. Dus er zou mogelijk een weg terug zijn. Ik heb per direct besloten absoluut geen contact meer met hem te zoeken. Kan ik nu nog enigszins mijn gedrag van de afgelopen drie weken herstellen door nu de weg die in het artikel staat te gaan volgen, of heb ik hem al te ver van mijn afgedreven door mijn eerdere gedrag? Ik hoop zo dat dit nog te herstellen is nu door mij wel op de juiste manier te gaan gedragen… Liefs Reactie infoteur, 16-10-2012
Hoi oscar....ik zit met t volgende...ik leerde iemand kennen die ik meteen leuk vond... Maar ik zat in een periode waarin ik niemand meer vertrouwde... Komt er op neer dat ik vanaf begin af aan hem niet helemaal toeliet in me leven..hij bleef t proberen.. Gevoel groeide.. Voor beide.. Maar ik bleef hem af en toe wegduwen en terug trekken.. Omdat in gedachte hij met andere ging en ik mezelf wilde beschermen. Ik zei duidelijk wat ik niet wilde.. Maar nooit echt wat ik wel wilde. Mev kwetsbaar opstellen vind ik moeilijk. Uiteindelijk was hij er klaar mee. Wilde me een kans geven te laten zien waar hij nouvoor mij staat maar de vraag was.. Komt zijn gevoel terug? Ik trok dit niet lang..want hij was lief voor me maar hield mij op afstand...dus ik gaf aan dit niet te trekken en hij dat hij er niet meer in geloofde... Contact was voorbij..ik liet heel af en toe wat horen maar toen niet meer. Hij bleef in me hart...ik ben aan mezelf gaan werken...en dat helpt maar ben er nog niet.... Maar nu komt t..sinds 7 weken zag ik in ene een foto like op facebook... Toen weer en weer. Dit verwarde mij...al die tijd verwachtte ik niets meer....en nu dit. Kom hem tegen op een feest..later zoekt hij me op in zijn eentje en wilde schijnbaar met me dansen maar ik liep net weg toen hij aan me trok..ik hoorde dit van vrienden..heel even bleeg hij toch alleen daar staan dansen... Ik zie hem met weggaan bij de auto..krijg daarna weer een foto like en uur later zelfs een smsje.. Ik was verbaasd..hij vroeg hoe ik t vond.. Ik deed spontaan maar hij best kortaf.. Dagen erna weer een foto like..en toen zelfs een foto like op een foto van me moeder die ik plaatste... Ik weet niet wat dit betekent..wel dat mijn gevoel flink terug is en vooral hoop. De vraag is is dit puur ego? Voelt hij nog wat? Of puur vriendschap? Zijn t hints? heb toevallig een fout gemaakt..belde hem serieus per ongeluk maar hing op tijf op volgens mij.... Ik stuurde sorry voor de zekerheid met uitleg... Maar kreeg pas dag erna bericht terug dat t niet erg was en ik geen sorry hoefde tte zeggen.... We stuurde kort wat naar elkaar..maar geen van beide stelde intresse vragen. Oscar..ik hoop dat jij mij hiermee mee kan helpen? Wat betekent dit gedrag als een man zo doet? Groetjes
En nee, ik sta niet in jouw schoenen over 3 jaar, ik zou me nooit zo laten gebruiken jarenlang, sorry maar ik ben er wel uit, ik zie hem nog een keer over een paar weken, ga hem niet op lopen geilen maar kijk wel wat hij te melden heeft. Wat mij betreft is het uit, aan hem de taak om het recht te breien als hij dat wil en hij heeft geen anderen ook dus daarom denk ik dat hij gewoon twijfelt en ik weet wel waarom inmiddels. Aan hem de keuze, ik ga mezelf niet aanbieden en met hem in bed liggen en jaren achter zijn kont aan blijven lopen. Zou jij ook niet moeten doen en als je zo makkelijk met mannen sex hebt probeer er wat mee te verdienen dan, ik zou het niet kunnen maar jij bent er volgens mij heel geschikt voor.
Niemand staat 's morgens op met het besluit de partner te dumpen. Er gaat altijd een proces van gedachten aan vooraf. Hoe veel tijd dat was, dat weet alleen je ex. Misschien dagen, weken of zelfs jaren. In elk geval is het besluit de relatie te verbreken al langer geleden genomen. Lang voordat je de woorden "Het is uit" te horen kreeg. Deze vlieger gaat ook op in het geval van een vreselijke ruzie. Er is veel meer voor nodig dan wat ruzies om echte liefde te vernietigen. Niet de ruzie veroorzaakte de breuk, maar de ruzie fungeerde als de druppel die de emmer van onbeantwoorde basale behoeften deed overlopen. Geen reden om te wanhopen, want als liefde 'meant to be' is, komen jullie vroeg of laat weer bij elkaar terug.
mijn vriend maakte het uit en ik moest huilen dus hij liep weg maar hij kwam 5 min. later terug en gaf me zijn armbandje en hij zij dit brengt je geluk, verder praat ik nog wel us met hem via online chatte maar het is echt heel pijnlijk want ik hou nog van hem maar hij niet meer van mij en ik probeer normaal te doen tege hem en het lukt me wel maar hij is nu het uit is super emotieloos en toen we een relatei hadde was hij just heel emotioneel. en hij is nu boos opmij want toe nwe een relatie heb ik met een andere jongen gezoent en hij zei ja het maakt niks enhij werd niet boos en nu het uit heeft hij toegegeven dat hij toch wel boos is en toen hebbe we even geen contact meer gehad en nu weer wel maar het is pas 3 weeken uit help me alsjeblief ik mis hem zo en ik realizeer me nu dat ik nog nooit zoveel van iemand gehouden heb als van hem xx
Graag zou ik ook jouw advies ontvangen. Begin dit jaar is het contact beeindigd tussen mij en mijn ex. Toen wij een relatie kregen zat hij nog in een andere relatie. Deze heeft hij uiteindelijk toch beeindigd en bracht veel met zich mee, nl. vertrek van zijn kinderen naar het buitenland. Helaas beeindigde hij onze relatie ook (wat ik nooit had verwacht) omdat hij na lang in een relatie te zijn geweest toch voorlopig vrij wilde zijn. Het had niets te maken met zijn gevoelens voor mij, maar wel met het feit dat hij niet van de ene relatie naar de andere wilde gaan.
Ik en mijn ex zijn inmiddels alweer 3 jaar uitelkaar. We hebben ondertussen ookal verschillende relaties gehad. Toch blijven we keer op keer contact met elkaar zoeken. Soms hij, soms ik. We gingen dan ook vreemd bij onze partners. We zeiden ook steeds tegen elkaar: we blijven altijd naar elkaar terug komen hé haha. Nou zo leuk is het niet.. Ik wil hem terug. Ik laat me steeds opnieuw verleiden door hem. Ik denk nog elke dag aan hem 3 jaar lang en ben ervan overtuigd dat hij de ware is. Niemand anders kan mij van andere gedachten brengen. Hij is alleen een super moeilijk persoon.. Zodra we elkaar weer gezien hebben, geknuffeld, gezoend soms seks. Dan zie ik gewoon dat ie gek op me is en dezelfde gevoelens heeft voor mij. Maar zodra ik weer weg ben doet ie super afstandelijk. En als ik over gevoelens begin dan zegt ie dat ie het helemaal niet heeft. Ik eindig weer met pijn in mijn hart en na een aantal maanden begint de cirkel weer opnieuw. Help asjeblieft.. Hij is zo moeilijk te peilen.. Kan iemand me helpen? Ik heb zoveel tips gevolgd en niets schijnt te helpen. :(
Ik heb ook een verhaal ik leerde men vriendin kennen 2.5jaar terug ik was een crimineel en een loser ze had problemen thuis ik ging door vuur haar bij mij te krijgen via jeugd rechtbank ik heb haar altijd gesteund toen ze zwanger werd en een misval kreeg door alles en ze ging nog naar school dus had geen geld dus ik gaf haar wat ze wou maar ik ben niet heilig ik was erg cru tegen haar omdat ik onze relatie voor normaal pakte en heb dingen gedaan waar ik niet trots op ben maar ik hou van haar met hart en ziel en ze is nu een maand weg en kan haar niet vergeten en wil haar terug de reden die ze geeft is voel niks meer voor je en je was erg tot dat men emmer overliep en dan was het uit na veel zagen wil ze gewone vrienden blijven maar niet meer en ben zo wanhopig dat ik terug met haar wil wie kan me raad geven Reactie infoteur, 11-06-2012

Waarom dit zo ontzettend belangrijk is? Ten eerste omdat vrouwen denken terwijl ze praten. En haar de gelegenheid geven haar gedachten en gevoelens eens echt tegen jou te uiten, zal haar echt enorm opluchten en ze zal je er heel dankbaar voor zijn. Maar veel belangrijker is dat door te luisteren en oprechte interesse in haar te tonen, je haar laat voelen dat je echt om haar geeft, dat ze belangrijk voor je is en dat ze zich door jou geliefd voelt.
Mijn ex en ik zijn nu een maand uit elkaar na een relatie van 1 jaar en 4 maanden. De eerste 9 maanden waren fantastisch, ondanks privéproblemen bij mij (mijn vader was ernstig ziek en een sterfgeval). Vanaf keer twee dat we elkaar zagen wisten we gelijk dat we elkaars droompartner waren, dat is nooit veranderd. Na die 9 maanden ging het weer wat beter met mijn vader en zijn we gaan samenwonen, maar toen kwam alle ellende erbij pas uit. Emotioneel, slecht slapen etc. Ik ben toen zelfs naar een psycholoog geweest om allerlei jeugdtrauma’s die omhoog kwamen te verwerken. Ik heb nog nooit zo’n moeilijke periode met mezelf gehad…
2 dagen geleden belde mn vriend me midden in de nacht om te vertellen dat hij denkt dat hij niet meer verliefd op me is en het uit ging maken.. Toen ik het hoorde moest ik overgeven en heb ik de hele nacht gehuild. Ik zag het totaal niet aankomen omdat ik nog smoorverliefd op hem ben en dacht dat hij dit ook op mij was, de dag er voor hebben we namelijk nog een leuk en liefdevol weekend gehad.. nu heeft ie me gister opgezocht om te praten en kwam het er op neer dat zijn hoofd te vol zit (stres om andere dingen) waardoor hij niet meer weet wat hij met mij moet. Hij wil nu een pauze en heeft meerder keren gezegd dat hij me over een tijdje wel terug wil maar dat hij tijd nodig heeft… mijn vraag is wat moet ik nu doen? Hij wil contact houden maar wel minder maar moet ik afstand nemen? Het is van de een op de anderw dag gebeurd terwijl hij altijd heeel verliefd doet als we elkaar zien en ik ook echt iets tussen ons voel wat ik nooit eerder heb gevoeld. Ook zit hij er zelf hwel erg mee en moest hij ook veel huilen toen hij het vertelde..
Op zaterdag 27 oktober kreeg ik geheel onverwachts bloemen bezorgd van mijn ex en 's avonds was hij zoals gewoonlijk bij me. Die nacht kwam bij hem de twijfel naar boven en zei hij dat hij er niks van snapte "Je bent een leuk, lieve, zorgzame meid, maar waarom twijfel ik dan aan ons, misschien ben ik wel bang dat het misgaat tussen ons" Ik vertelde hem dat je nooit de garantie hebt dat iets goed blijft gaan zo lang je er niet aan blijft werken om het goed te houden.
Na zo’n 3 weken begon ik mij weer wat beter te voelen, want ik keek terug op onze relatie en die is vaak niet goed geweest, ondanks dat ik zielsveel van haar hou en zij de moeder van mijn kids is. En ik was eigenlijk al in mijn hoofd bezig een nieuwe toekomst op te bouwen. Dus begon ik mij wat rustiger te gedragen betreft de berichtjes… en toen ineens stuurde ze mij dat ze mij terug wil.
Hi Hoopvol, tja, hij kan jou duidelijk niet uit zijn hoofd zetten. Of die ander een rebound is zal later duidelijk worden. Want de eerste vraag die bij zo'n uitnodiging opkomt is natuurlijk wat hij in vredesnaam denkt te bereiken. Daarom moet je zeer terughoudend zijn en liefst zeggen dat je agenda helaas al barstensvol is. Wil je die smoes niet, dan kun je ook de waarheid melden, dus dat je het gezien de omstandigheden bizar vindt om af te spreken. Hij heeft immers iemand anders, dus laat hij zich daar maar mee vermaken. Verder heeft hij ook nogal wat tegenstrijdigheden in de lucht gegooid, dus dat zal hij eerst moeten uitleggen. Kortom, kijk uit dat het misschien enkel een test is. Om te zien hoe gretig jij toehapt. Zet hem in de wachtkamer totdat jij ooit zo goed bent om hem daaruit te halen ;). Een man die jou wil moet voor jou door het vuur gaan, en niet enkel een sms'je sturen in de wetenschap dat je al klaar staat. Zie dat verschil goed in! Groetjes, A.
Ja, je wil een relatie. Met hem. Maar aangezien dat van twee kanten moet komen en dat voorlopig niet aan de hand is: wat wil jij? Voor hem is alles nu zoals hij wil: hij heeft jou, maar geen verplichtingen. Als jij daar mee kan leven is dat natuurlijk prima, maar hij wil geen relatie en dat betekent niet dat jij dat dan ook maar niet moet willen. Het is niet altijd heel duidelijk wat je wilt, want we snappen dat je hem niet kwijt wilt raken, maar dat je dit tegelijkertijd niet de meest ideale situatie vindt. Vraag jezelf dus oprecht af of jij gelukkig wordt als je met hem om blijft gaan of dat je dan beter door kan gaan met je leven.
Even een update. Ik ben verder mijn eigen pad gegaan. Geprobeerd nieuwe dingen te ontdekken. Tot nu toe heeft nog niemand mij betoverd, maar wel weer wat wijzer geworden. Een maand geleden zocht mijn ex nog even contact over bepaalde een issue. Toen even geappt en heb gesprek verder dood laten bloeden. Afgelopen weekend kreeg ik ook een app, ze was waar ik normaal was, maar had me niet gezien en eigenlijk wel gehoopt zodat we even konden praten en mensen konden zien dat we gewoon normaal tegen elkaar konden doen en niet elkaar ontwijken. Daarbij dat ze wel leuk vond me omgeving weer gezien te hebben en dat der ma me nog steeds mist. Ik had toen beetje kortaf gereageerd omdat ik die afstand nog wilde, en ben hier gister op teruggekomen want kon niet over mn hart verkrijgen. Ze vond het inderdaad beetje kortaf en hebben dit even uitgepraat. Verder zei ik dat het lastig is om te moeten horen dat ze met mijn omgeving daar zit, en ik haar nog geeneens had gesproken en de rest nu dus el. Mijn voorstel was om daarom keer bij te praten zodat we de kou beetje uit de lucht nemen en de volgende keren dat we elkaar zien niet zo raar zou zijn. Zij wilde dit graag, zodat we dan gewoon normaal met elkaar om kunnen gaan, ook als we elkaar zien. Daarbij wilden ze graag vertrouwd even bijpraten, gewoon hoe het nu met ons gaat en vertrouwd der verhaal kwijt kunnen. Ze mist het soms wel om met iemand te kunnen praten die haar begrijpt. Ze zegt nu veel met der ouders te praten over bepaalde dingen omdat ze nergens anders der verhalen echt kwijt kan. Ook zei ze dat ze natuurlijk ook nog wel om me geeft en graag wil weten hoe het met mij gaat. Ze vertelde gelijk wat dingen en ik merkte dat ze echt graag nog met me praat. Dit doet mij goed, want bij het begin kon ik niet geloven dat ik blijkbaar niks meer voor der betekende omdat ze me opzij had gezet.
Hi Edwin, fijn om jouw technieken te lezen op de site! Mijn ex en ik waren een goed team samen, niet veel ruzie, af en toe wat discussies, maar nooit echte problemen en het belangrijkste is dat we ontzettend veel leuke overeenkomsten hadden. Na bijna vier jaar is het nu uit, omdat hij op kamers ging wonen en volgens mij volledig de ruimte/tijd wil hebben om te ontdekken wat er nog meer is op de wereld. Het kwetst me uiteraard, maar ik heb het idee dat ik hem uit liefde echt de komende tijd de ruimte moet geven om dit te ontdekken. Toch hoop ik dan dat hij na een aantal maanden en gewenning van op zichzelf wonen en klaar met studeren tegen die tijd, dat hij me dan pas echt mist en wellicht bij mij terug wilt komen... Is dit een realistische gedachte? We spreken elkaar nu eigenlijk helemaal niet meer, ik wil hem ook niet constant berichtjes sturen, want ik heb wel het idee dat hoe meer ik hem loslaat hij mij kan gaan missen. Nu is het vijf weken uit, waarbij hij heel veel heeft gehuild en echt verdriet had, maar is hij aan het daten met een meisje van zijn studie. Die woont vlakbij hem ook op kamers en dat vindt hij denk ik erg interessant... Hij grijpt iedere kans aan om uit te gaan, met meisjes te praten en niet aan mij te hoeven denken. Dit meisje heeft hij een paar dagen geleden mee uiteten genomen, iets wat ik niet echt begrijp, want dat komt op mij over alsof hij haar volledig wil verwennen en imponeren. Bovendien woont zij aan de andere kant van het land en over twee weken gaat ze daar weer naar terug verhuizen. Dat kan dan toch nooit iets serieus zijn? Ik ben benieuwd naar je advies.
Hi Jannes, wat afschuwelijk. Zes jaar met elkaar omgaan en dan dit! En waarom? Omdat de jongedame weer eens verliefd wilde zijn. Ze betaalt er in dit geval wel een vette prijs voor, want ze ziet hoe erg je het vindt en zelf voelt ze zich allesbehalve gelukkig. Het is ook volstrekt ondenkbaar om roekeloos van de ene in de andere relatie te stappen. En ze krijgt het niet voor elkaar om - zoals zovelen - allemaal redenen te gaan zoeken waarom jullie niet bij elkaar zouden passen. Maar goed ook, want er is geen reden. Ze huilt om jou, wat het ultieme bewijs is van liefde, maar kennelijk is ze niet bij machte om die ander te weerstaan. Is ze gemakkelijk beinvloedbaar? Want mogelijk heeft die ander haar overrompeld met een hoop vleierij, en daar zijn veel vrouwen gevoelig voor. Ik zie niets in die twee, maar wel in jullie twee. Op dit moment kun je niets doen behalve afwachten tot de verliefdheid overvliegt. En dat gaat gebeuren. Reken een maand of vier en sla dan toe met een brief waarin je je belangstelling uit. Gewoon, als vrienden onder elkaar. Ze zal dit waarderen omdat ze duidelijk veel om je geeft. Vanaf dat moment kun je het duel met die ander aangaan, en heb jij hopelijk de beste troeven in handen ;). Sterkte, A.

We zijn nu al een paar dagen verder en ze heeft me nog niks gegeven. Probeer normaal tegen haar te doen, maar ik krijg alleen maar te horen dat ik haar met rust moet laten als ik haar formeel wat vraag. Nu is mijn vraag, ze schreeuwt nu wel al die dingen en zoekt verder ook geen contact. Maar waarom wacht iemand ermee die zegt niks meer te willen en/of horen met het teruggeven van mijn spullen? Heb haar gezegd dat ze dan van me af was…


Stel je eens voor hoe het zou zijn als je geen angst zou voelen. Wat zou je dan doen? Daag je afweermechanisme uit en doorbreek je patroon. Probeer stap voor stap ander gedrag uit, in contact met je angst: ‘Oké, dit is spannend, maar ik doe het toch.’ Als je de sprong niet waagt, verandert er niets. Dan blijf je doen wat je altijd deed en krijg je wat je altijd kreeg. Ga bijvoorbeeld juist wel een keer mee op familiebezoek. Waarschijnlijk is het minder erg dan je dacht. Als je telkens kleine stapjes zet, zal je angst beetje bij beetje afnemen en wordt het steeds makkelijker om juist geen afstand te nemen. Daardoor groeit het vertrouwen (in jezelf en je relatie) en ontstaat er meer ruimte voor openheid, speelsheid en genieten van elkaar. Dan ga je naar elkaar toegroeien en krijgt de liefde een eerlijke kans om zich te ontwikkelen.

Ik ben al een tijdje een chick aan ’t daten. De dates zijn fantastisch!! Ze duren van ’s avonds tot ’s ochtends vroeg en in het weekend hele dagen. Goeie gesprekken, humor, teasen en in de slaapkamer enorme passie! Ook enorm veel gemeenschappelijke interesses (die combi kom ik zelden tegen!). Niets te klagen zou je denken … echter zonder dat ik erover begin, geeft zij de hele tijd aan dat ze niet verliefd is. Ze is halverwege 20 en sociaal extreem druk. We schelen 12 jaar (ik zie er erg jong uit).
Ik weet nu dat het voornamelijk lag aan mijn gebrek aan zelfvertrouwen, dat ik hem echt tot het uiterste dreef en gek maakte. Ik weet gewoon niet hoe ik hem duidelijk kan maken dat onze relatie helemaal anders zou zijn, eenmaal ik mijn zelfvertrouwen terug heb. Dat er helemaal geen ruzies hoeven te zijn… Ik kan dat wel zeggen, maar woorden hebben uiteindelijk geen kracht he. Het zijn daden. Maar als hij me enkel ziet bij onze vrienden, zal hij me misschien terug zien als die vrolijke zoals hij me altijd kende, maar volgens mij zal er altijd in zijn hoofd blijven zitten dat wij als koppel niet werkten omdat we ruzie hadden. Ik weet niet hoe ik dat daaruit moet halen…

Op 30 november ging het fout. Als gevolg van een aantal fouten van mijn kant, hadden we ruzie en wou ze me niet meer. Ik heb vanaf dan zowat alle fouten gemaakt die je niet mag maken. Een week later wou ze mij nog een kans geven, maar hield er zich niet aan. 22 november kreeg ik toch nog een gemeende kus en knuffel. We vierden kerst en nieuw dus niet samen, maar ik gaf haar wel een aantal cadeaus, die ze mooi aannam.


Echter op 11 juli 2011 ontmoette ik iemand waar ik toch wel van onder de indruk was, al dacht ik lang dat ze te hoog gegrepen was voor mij… (ze is zo'n plaatje om te zien). In t begin liep t voor geen meter en was ik alleen met mezelf bezig… Haar vader overleed op 20 oktober 2011 ( de mijne op 16 maart 2011) en ik deed maar wat, was er niet echt voor haar… zocht ook nog steeds spanning… en ben 2x de fout in gegaan (waar ze achter kwam, maar t dreef ons niet uit elkaar). In november / december 2011 heb ik mijn spullen gepakt en ben weggegaan… iets wat haar veel pijn deed. Maar ze liet me niet los…
Hi Sven, je ex stelt voorwaarden aan jou, want pas dan zou je eventueel geschikt zijn voor een relatie met haar. Dat is doorgaans niet zo'n goed teken. Het is zoals die andere vriendin van jou al zei, de opgegeven reden voor de breuk deugt al niet. Het lijkt erop alsof je ex een man zoekt waar ze trots op kan zijn, eentje met een indrukwekkende carriere in het verschiet of iets anders waaruit blijkt dat je keihard werkt. Het ironische is dat je al van alles doet hieraan, ze hoeft hier dus absoluut niet over te klagen. Misschien is dat dan ook wel de reden dat ze hier en daar weer met je aanpapt, wachtend op het moment dat jij in de studieboeken duikt of belangrijke papieren hebt behaald. Over de liefde zegt dit echter bitter weinig, behalve dat je verteld hebt dat ze opeens met je wilde knuffelen en je aantrekkelijk vond. Tegelijkertijd krijg je te horen dat het vooral 'uit' is en blijft. Misschien dat haar vader hier achter zit. Hoe dan ook, je kunt er helemaal niks mee behalve niet meer reageren op haar berichtjes. Want door er wel op in te gaan, houd je de halfzachte band in stand en verklap je eigenlijk dat het 'wel oke' is om zo door te gaan. Zeg dus nogmaals dat je er niets voor voelt om 'vrienden te worden' en houdt het daarbij. Na een half jaar of langer kun je het geheel nog eens opnieuw bekijken. Groetjes, A.
Het is een bekend gegeven wat je beschrijft. Confronteer je een moederskindje en/of bindingsangstige met zijn fratsen, dan krijg je de hardnekkige 'nee, ik wil niet'- stand, het gedraai, en zelfs pogingen om de schuld in jouw schoenen te schuiven! Natuurlijk wilde je argumenten horen, en natuurlijk kreeg je die niet. Om de eenvoudige reden dat die er helemaal niet zijn. Tot overmaat van ellende moest hij wederom een 'nachtje slapen' over enorm basale dingen. Zijn gebrek aan empathie en gevoel voor jou (en in het algemeen) deed hem steenkoud weglopen. Enig respect voor een vrouw (DE vrouw!) zat er verder ook al niet bij, want je moest nog oppassen of je werd meedogenloos overreden. Een zeer tragisch einde van iets dat bij voorbaat al tot mislukken gedoemd was. En dat ligt absoluut niet aan jou. Veel sterkte. En onthoud een ding heel goed: Niet jij verloor, maar HIJ. En als hij na vele jaren eindelijk bij zijn mammie weg is, zal hij, heeel misschien… beseffen welke kansen hij lukraak weggegooid heeft. Toi toi meid!

Hoi. M'n vriend heeft t op oudejaarsdag uitgemaakt (gisteren) om de volgende reden; hij vindt dat ik hem niet genoeg ruimte heb gegeven en hij heeft altijd een dubbelgevoel als hij bij z'n vrienden is, alsof ik boos op hem ben, hij heeft het gevoel alsof ik bij alles wat hij doet over z'n schouder mee kijk, en voor hem voelt het alsof ik hem helmaal in bedwang heb. Hij heeft dit voor mijn gevoel nooit eerder aan mij gemeld en ik heb waarschijnlijk de zogenaamde signalen die hij me heeft gegeven over het hoofd gezien. Hij zegt dat hij er wel eerder over heeft willen praten, maar dat ik hem volgens hem de ruimte er niet voor geef. Het heeft nooit gevoeld alsof er iets aan de hand was, en dan opeens maakt hij het uit. Ik ben hier echt kapot van omdat hij mijn eerste echte liefde was. Ik doe alles voor hem en ik zal alles voor hem geven. Wat moet ik doen? Komt dit nog goed? Reactie infoteur, 11-01-2016
Je raadt het al; ze begon te twijfelen… Over of ze dit wel wilde/kon, of ze haar leventje wel wilde delen, of ze haar zoontje wel kon ‘loslaten’ richting mij, of ze mijn geluk niet in de weg zou staan (ik had immers nooit gedacht een relatie met iemand met een kind te krijgen), dat ik beter kon krijgen, of ze niet eeuwig vrijgezel wilde blijven, of ze op termijn niet een lat-relatie wilde hebben etc. Ze draaide in alles ineens 180 graden!
Concreet, wat zou mn ex willen? En (hoe) kan ik haar vragen hoe het gaat? Weet niet wat ik moet voelen, ze zit nog wel altijd in mn hart. En mn nieuwe vlam, zijn die onzekerheden die ik voel reëel? Of moet ik dat toch echt in mezelf zoeken? Voor mijn gevoel klopt het totaalplaatje. En, zoals ze uit zichzelf aangeeft, eerder dan ik dat deed, voor haar ook. Laat ik me nu leiden door de waan vd dag?
Sommige vrouwen klagen dat ze zo weinig in contact kunnen komen met hun mannelijke partner. Wanneer een man echter afstandelijk, koel reageert, hoeft dat nog helemaal niet te betekenen dat hij geen gevoelens meer heeft. Sterker nog, ook als een man zegt ‘ik voel niks meer’ dan kan het ook nog eens zo zijn dat hij ‘ermee zit’ dat hij niks meer voelt, en dat hij juist zo graag zou willen voelen.
Kortom: minder passief worden, minder alles aan hem overlaten en afwachten, maar weten hoe de vork in de steel zit. En op basis van weten je eigen conclusies trekken. Niet te bang zijn om hem (dan) kwijt te raken, of antwoorden te krijgen die je niet wil horen, want nu "heb" je hem ook niet. En straks ben je maanden/jaren verder en spijt dat je jezelf niet eerder hebt vrijgemaakt (voor wel een normale relatie/ liefde die wel vrij is en voor jou kan gaan)..
Herkenbaar, heb ik ook gehad. Onbereikbaar maar achtergekomen bang om te binden i.v.m verleden. Maar ondanks alles zijn we toch vrienden gebleven. Want hij wist dat ik hem heel erg leuk vond etc. Was echt lieve man, nu nog steeds. Hij zal ook deel plekje hebben. Maar op gegeven moment moet je toch verder ook al dacht je iemand te hebben gevonden. Maar hoe langer je dacht hoe gekker je werd. Gaf ik mijn hoop op. Je wil er niet aan geloven, maar ja helaas is het zo hard in deze tijd. Hij had geen bezwaar dat ik kind heb. Daar hield hij wel rekening mee. Wil geen onzekerheid meer, wil gewoon van het leven genieten. EN het beste van maken met mijn zoon van bijna 6. Go girl! Je kunt het he.

Hij is weleens wijs bij zijn vader gaan slapen omdat ik weer onredelijk was en hem de tent uit wilde lokken. Daarna zat ik dan vol zelfmedelijden omdat ik alleen was en voelde me rot en dom. Het liep al tijden niet goed, maar toch zijn we samen op vakantie gegaan en hebben prachtige momenten beleefd. Jammer genoeg vond ik het nodig om soms zeer onredelijk te doen. En vlak na onze terugkomst heeft hij dus zijn spullen gepakt. We hebben toen wel een heel goed gesprek gehad, en hij gaf aan dat hij alles super vindt aan me, maar dat mijn gedrag van ruzies en het niet hebben van een sociaal leven gewoon niet meer kan.
Nu is het zo dat hij optrek met mense die zelf allemaal niet echt geslaagd zijn in een relatie en waarvan onderandere zijn beste vriend dochtertje is geplaatst andere vrienden hebben geen relatie en wonen thuis.. dus niet de mensen die het bessef hebben in mijn ogen wat een relatie inhoud .. ben zo heel ban dat dit invloed ga hebben op hem en zijn denk wijze..

Bedankt voor je reactie, maar mijn verhaal is nog steeds niet geweldig afgelopen, hij wilt telkens praten en door beide partijen wordt er dan maar wat afgejankt. We hadden eigenlijk allebei wel gewild dat we elkaar 5 jaar later tegen kwamen, wanneer hij wel klaar is voor een relatie in ieder geval. Hoe kan ik er voor zorgen dat het over een tijdje weer goed komt en misschien nog uitbloeit tot een nieuwe relatie? Al duurt dat even, dat begrijp ik, maar een manier hoe we gezellig met elkaar kunnen gaan zonder het janken enz. Ik snap dat een nieuwe start veel tijd nodig heeft en vooral omdat hij nog bindingsangst heeft, maar ik vind het heel moeilijk om normaal tegen hem te praten, alsof er niets gebeurd is. Maar hij vindt het wel prima wanneer ik me gewoon gedraag als gewoon een vriendin van hem. Ik vind het persoonlijk heel erg moeilijk en vraag me af of er een manier is waardoor het allemaal iets makkelijker gaat en dat we weer eens normaal contact kunnen hebben.


Wanneer je je ex terug wilt en hij of zij heeft inmiddels al weer een nieuwe partner, raak dan niet in paniek. De kans is groot dat het gaat om een zogeheten 'rebound relatie'. Dit is een relatie die is gebaseerd op het invullen van een leegte. Een leegte die zo akelig was dat het moest worden opgevuld met een nieuwe vlam. Zulke relaties, vaak ontstaan binnen korte tijd na een echt grote liefde, houden doorgaans geen stand. Het is ook mogelijk dat zelfs na maanden of jaren zo'n relatie opbloeit, omdat het gevoel van liefde op zich wordt gemist. En als de 'one and only' niet voor handen is, dan maar een pseudo vriend of vriendinnetje, om het gemis op te heffen. Krijg je te horen dat je ex er met een nieuwe vandoor is en je krijgt hem/haar te spreken dan is een gelukwens de enig juiste uitspraak. Dit zal bij je ex tot grote verwarring leiden, omdat het in strijd is met de wens je ex terug te willen. En dat maakt je per direct weer aantrekkelijk. Want onthoud: Wat iemand niet kan krijgen, wordt mettertijd steeds aanlokkelijker.
Vanavond (woensdag), hadden we een etentje met het team wat een collega en ik hadden georganiseerd, mijn ex was er ook. Ik vond dit vervelend. Heb mijn ex ook nu wat links laten liggen en ben gewoon lekker mezelf gebleven; humor, kletsen en lachen. Mijn ex daarin tegen was erg stil. Vooral toen een collega leuke anekdotes vertelde over (toevallig) mij en foto's daarbij liet zien. Mijn ex staarde maar wat voor haar uit, af en toe kwam er een 'flauw' lachje vanaf. Ik had nieuwe schoenen aan "kom op laat ff zien" zei een collega, iedereen reageerde positief, behalve mijn ex. Die keek stoïcijns op de menukaart en wierp een vluchtige blik (terwijl ze anders altijd van de mode is). We stonden later met wat mensen buiten en ik had het over een drumgroep, ik zei tegen mijn ex dat we die groep samen op een feestje hadden gezien (mijn ex vond dat toen geweldig), ook nu een matte reactie van mijn ex. Later reageerde ik op haar stem (klonk erg zwaar), ze keek wederom geïrriteerd achterom maar zei niks. Tegen iedereen doet ze opzich aardig maar tegen mij vlak en matjes. Hoorde van een collega dat ze vanmiddag ook al erg 'depressief' klonk aan de telefoon, dus zal wel weer iets prive zijn. Ik heb het idee dat ze nog steeds de 'aandacht' zoekt van mijn vriendin die ook bij ons werkt. Soort vervanging van mij o.i.d.

Ik heb haar telefoonnummer daarna uit mijn telefoon gegooid en sindsdien hebben we nu al 3, 5 weken geen contact meer gehad. Ik ben er echter bijna heilig van overtuigd dat ze bindingsangst heeft (hier heb ik ook op gezocht en bijna alles lijkt te kloppen in ons verhaal) of dat ze inderdaad gewoon moeite had om haar zoontje los te laten, omdat ze de opvoeding eigenlijk 3 jaar lang alleen had gedaan en wellicht wat jaloers was op de aandacht die ik kreeg van haar zoontje.


Hi Aprilrain, ja ik had je al gewezen op het artikel over bindingsangst. Lees daar ook de antwoorden op reacties, want ongetwijfeld zul je er herkenning vinden. Met iemand die zo'n hechtingsstoornis heeft kun je niets beginnen, wel kun je het beschouwen als een storing in de normale ontwikkeling. Zo iemand heeft dan bijvoorbeeld nooit een relatie gehad, of alleen een lijstje met verbroken relaties. Ook zie je het bij individuen die het grootste stuk van hun leven bij hun moeder wonen en letterlijk bang zijn om met een vrouw (van buitenaf dus) enige omgang te hebben, laat staan een hele relatie met toekomstmogelijkheden! Hij wil je wel knuffelen en zoenen, maar weet verder niet wat hij ermee aan moet. Alles zal hem benauwen. In je nieuwe bericht kom je eigenlijk met nog meer bevestigingen van zijn onkunde. Zo is het natuurlijk fouter dan fout dat hij je uitnodigde voor een etentje omdat jullie zoveel maanden samen waren, maar dat jij jouw deel zelf moest betalen. Dat is toch geen kerel? ;). Je vond hem leuk omdat hij betrouwbaar was en oprecht. Maar lees je berichten nog eens terug. Zijn onbetrouwbaarheid spat er vanaf, en eerlijkheid is ver te zoeken met dat walgelijke besluit dat hij 'al veel eerder had genomen'. Alsof jouw belangen er totaal niet toe doen. Alsof je maar hebt te luisteren naar zijn grillen. Zijn moeder. Zijn angsten. Zijn getwijfel. Zijn onwil. Kap ermee en laat hem maar pruilen in zijn wiegje op de slaapkamer van zijn moeder ;). Groetjes van A.

Bedankt voor de reactie. Het is fijn om eens een andere mening te horen en zo had ik er nog niet over nagedacht. Ondertussen heb ik van hem nog twee smsjes gehad om te vragen of het een beetje gaat. Ik heb op geen van beide geantwoord. Zou ik dit wel moeten doen? Ik weet niet of het de angst is om een definitief antwoord te krijgen of gewoon koppigheid is dat mij tegenhoudt. Veel van mijn vriendinnen zeggen wel dat ik ook best niet zou antwoorden.
Hi Sonja, ik heb geen idee hoelang iemand een relatie die niet helemaal goed voelt kan volhouden. Dat is zo individueel. Misschien heeft ze het voor zichzelf serieus geprobeerd, veel getwijfeld, en toch maar besloten dit niet te willen. Er moet toch iets zijn wat alles verklaart! Maar wat vervelend dat ze de baan houdt. Het liefst zou ik jullie per vandaag nog uit elkaar trekken namelijk ;). Want jij moet je niet langer door haar laten ringeloren, maar zelf besluiten dat je hier geen trek in hebt. Neem desnoods een rebound als je dat leuk vindt. Kun je meteen weer testen hoe je ex daarop reageert… zucht! :D. Groetjes, A.
English: Get a Man to Marry You, Français: faire en sorte qu'un homme vous épouse, Italiano: Farti Sposare da un Uomo, Español: conseguir un hombre para casarse, Português: Conseguir um Homem Para Casar, Deutsch: Einen Mann dazu bekommen, einen zu heiraten, Русский: найти мужчину для замужества, 中文: 让他娶你, Čeština: Jak přimět muže k tomu, aby si vás vzal, Bahasa Indonesia: Membuat seorang Pria Menikahi Anda, ไทย: ทำให้ผู้ชายแต่งงานกับคุณ, Tiếng Việt: Khiến Chàng Cầu hôn Bạn, العربية: مقابلة رجل والزواج به
Hi P., zoals het artikel aangeeft kun je beter voorlopig niets doen, want de angstvallige pogingen die je doet om het contact te handhaven halen vooralsnog weinig uit. STOP dus. Al wat er gebeurt is dat je steeds weer gefrustreerd raakt omdat ze telkens in de 'nee ik wil niet'- stand gaat staan, dus gun jezelf eens wat beters. Ik begrijp wel dat je hart alleen bij haar ligt en je momenteel niet verder kan, maar daarom moet je jezelf 'bevrijden'. Dit doe je door jezelf eens door elkaar te rammelen en jezelf de vraag te stellen of je zo wel verder wilt. Steeds weer die teleurstellingen, de hoop, de wanhoop, de emoties die je verspilt, noem maar op. En je wordt ondertussen ouder. Op een gegeven moment moet je maar denken dat het lot kennelijk zo is als het gaat en dat er kennelijk ergens anders iemand op jou wacht. Iemand die je nu nog helemaal niet kent. En zo had het dan moeten zijn, want vaak zijn de dingen achteraf veel beter verklaarbaar dan als je er nog middenin zit. Gezien de laatste ontwikkelingen tussen jullie raad ik je dus dringend aan om alle goedbedoelde pogingen te staken en haar te laten somberen in haar eentje. Haar keus. Jouw leven. Het lot. Groetjes en veel sterkte van A.
Misschien vraagt u zich af. Waarom maak je je hier nog zo druk om. Dat zijn jouw problemen toch niet meer. Klopt! Maar ja…ik hou nog steeds van haar, wil haar het liefst terug, en – last but not least- heb ik ook gewoon met haar te doen! Ik heb ook sterk het gevoel dat ze met haar zelf in de knoop zit. Ze zoekt iets…wat er (volgens mij) niet is! En telkens volgt dan weer de teleurstelling, maar ook de valse hoop dat het bij de volgende persoon dit keer allemaal wel gaat lukken.
Tuurlijk, iedereen is er wel eens klaar mee, mannen! Ma ja, we kunnen het niet laten, de ups zijn als het goed is net zo waardevol als de downs waardeloos. Liefde en intimiteit van een kind is anders dan van een man, ik zou niet zonder kunnen. Ben er wel soms klaar mee, maar besef dat dat een fase is…gewoon inderdaad blij zijn met jezelf, een gelukkig leven hebben zonder man en kijken wat er op je pad komt. Sluit je niet af, ooit is het iemand die wel hetzelfde zoekt als jij. Tip: kijk eens op mannengeheim.nl, dan zie je hoe je het gedrag van mannen beter kan interpreteren…vreemde wezens 😉
Toen ik je verhaal las werd het wat mij betreft al gauw duidelijk dat het hier gaat om stevige bindingsangst, en op het eind noemde je het gewraakte woord zelf ook ;). Wat me opvalt is dat je geen enkele verklaring hebt gekregen voor haar ommezwaai, behalve wat vage teksten die je zelf al noemde. Wie verliefd is, heeft de neiging het verstand uit te schakelen. Dit is bij haar in wel heel erge mate gebeurd, waardoor het verdwijnen van de eerste vlinders helaas al gauw betekende dat ze aan alles ging twijfelen. Jammer, want er is geen zinnige reden te bedenken waarom ze jou zou moeten laten schieten. Je hebt aangegeven haar te hebben leren kennen via 'internetdating', en dat is tevens meteen de plek om extra alert te zijn, want enorme aantallen mensen gebruiken dit soort sites om een kortstondig avontuur te beleven. Niet om een vaste relatie te vinden. Het is goed mogelijk dat ook zij het dating-gebeuren zag als een spelletje. Misschien niet eens bewust, want er zijn ook veel mensen die denken 'ik probeer het gewoon en zie wel wat er gebeurt'. Op het moment dat jij bijvoorbeeld op zo'n site komt en met serieuzere intenties te werk gaat, maak je je kwetsbaar voor misleiding, bedrog en persoonlijke problematiek van degenen met wie je je inlaat. Het is nu gebleken dat ze zich niet aan je wil binden. Kortstondig was oke, maar op de lange termijn duikt ze weg en laat ze zich niet bestempelen. Helaas is bindingsangst m.i. wel de spijker op zijn kop. Wat je kunt doen is de richtlijnen uit het artikel opvolgen. In dit geval wel met de kanttekening dat je iemand met dit probleem niet zult terugkrijgen, hoe hard je ook je best doet. Want wie bindingsangst heeft gaat op de vlucht. En kiest daarbij bij voorkeur het moment dat de verliefdheid vermindert. Want verliefdheid duurt een paar maanden, liefde is eeuwig. De kans om juist die liefde te laten bloeien en groeien liet ze lopen. Ze zal er bang voor zijn geweest en wilde of kon er met jou niet over praten. Sterkte, A.
Sommige vrouwen klagen dat ze zo weinig in contact kunnen komen met hun mannelijke partner. Wanneer een man echter afstandelijk, koel reageert, hoeft dat nog helemaal niet te betekenen dat hij geen gevoelens meer heeft. Sterker nog, ook als een man zegt ‘ik voel niks meer’ dan kan het ook nog eens zo zijn dat hij ‘ermee zit’ dat hij niks meer voelt, en dat hij juist zo graag zou willen voelen.
Hi Hoopvol, ja. Je ex vindt zichzelf nogal belangrijk en denkt dat jij dat ook vindt. Hij krijgt immers een geheimzinnig berichtje en meent met volle overtuiging dat jij de enige bent die tot zoiets in staat is. Dat is nu altijd zo grappig aan sms- en belverkeer: mensen associeren 'anoniem' met exact diegene waar ze dag en nacht mee bezig zijn. En dat ben jij. In gedachten is hij dus voortdurend met jou bezig en daarmee verraadt hij enkel zichzelf. Heel frustrerend als je niet wordt geloofd, maar hij kan op dit moment niet anders dan zijn eigen hersenspinsels voor waar aan te zien. Triest! Op een dag zal hij wel beseffen dat hij hard bezig is een begerenswaardige vrouw ;) te verliezen. Vanaf dat punt krijg je een versterking van de hersenspinsels: hij zal zichzelf duizend maal inpeperen dat jij echt niet de juiste persoon voor hem bent. En ontkent daarmee dat hij eigenlijk gek op je is. Groetjes, A.
Alleen vraagt hij mij ook al bijna anderhalf maand lang of ik dan even langs kom, even een drankje doen, of gewoon even lekker samen slapen, en dan gebeuren er ook intieme dingen. Ik heb ook al gevraagd een tijdje terug waar ik nou stond? waarom hij niet met mij verder kan, en dat ik wil dat het goed komt (heel slecht dat weet ik maarja zo denk ik erover) hij antwoorde daarop dat het dan beter is dat we dan toch geen contact meer met kunnen hebben, maar dat wou ik ook niet, daarom heb ik gezegd dat ik het wel goed vind zoals het nu gaat, gewoon langs komen en de gezellige dingen doen, zonder een relatie, maar ik vind het verschrikkelijk.... ik mis hem zo erg! wat moet ik doen??? ik loop ook bij een psycholoog omdat ik het allemaal niet meer zag zitten..

Pff het is al een maand uit tussen mij en me vriendje en ik hou nog steeds super veel van hem en kan hem ook niet vergeten en elke keer vroeg die telkens op whatsapp nieuw vriendje nieuw vriendje en telkens zei ik nee en dan zeg die je status en dan zeg ik dus en dan vraag ik het terug zeg die ja maar is snap hem niet is die jaloers of niet en hoe kom ik erachter want hij heeft het uitgemaakt maar volgens mij is die gewoon maar hoe kom ik eracher huh help me please xx ???
×